จบ│OUR LAST DAY ► พี่มี (แฟน) เด็ก [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,794,058 Views

  • 25,159 Comments

  • 23,964 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    321

    Overall
    1,794,058

ตอนที่ 2 : {FAHYAI} : EPISODE 01 #150 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 194 ครั้ง
    23 ต.ค. 60

นี่เป็นนิยาย วาย แปลว่า ชายรักชาย อยู่ในหมวดวายและมีคำว่า Yaoi  ค่ะ

คำเตือนก่อนเฟบ : นิยายมีการอัพเดทซ้ำเพื่อประชาสัมพันธ์

Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube

18+ เนื้อหามีความหื่นกระหาย

เกรียนกระจาย ใช้วิจารณญาณในการอ่าน





burning and making everything melt

│EP.01│




ย้อนกลับไปหนึ่งเดือนก่อนหน้านี้

ตั้งแต่ผมจำความได้ ผมก็ได้ยินใครๆก็เรียกผมว่า อาร์ค มาตั้งแต่เด็กๆ ส่วนเหตุผลก็เพราะมันเป็นชื่อที่แม่ผมตั้งให้ แม่บอกว่าตอนที่ท้องผม รู้สึกเหมือนชีวิตมีแต่ความอยากรู้อยากเห็น ถามนั่นถามนี่กับพ่อตลอด ชื่อของผมก็มาจากคำว่า ‘ASK’ ที่แปลว่าคำถาม

อ่า ใช่ ผมมันขี้เสือกตั้งแต่ตอนอยู่ในท้องแม่แล้วล่ะ 

ชีวิตของผมอยู่ในระดับกลางๆมาโดยตลอด ไม่ว่าจะผลการเรียนหรือฐานะทางบ้าน ตั้งแต่อนุบาล ประถม มัธยม หรือจนกระทั่งเข้ามหาวิทยาลัย ผมก็ยังอยู่ในระดับที่เรียนพอใช้ ไม่ได้เด่นไปกว่าชาวบ้านที่เรียนอยู่ในคลาสเดียวกัน พอเรียนจบแล้วก็เข้าทำงานที่บริษัทที่เพื่อนสนิทเป็นลูกเจ้าของ เพราะหวังว่าจะเอาประสบการณ์จากบริษัทใหญ่ๆ มาพัฒนาบริษัทเล็กๆของครอบครัวที่พ่อเปิดไว้ให้มันดีกว่าที่เป็นอยู่ 

ผมก็เป็นผู้ชายธรรมดาที่มีหน้าตาและคารมไว้หลอกสตรีเพศ คบผู้หญิงไปเรื่อยๆเปื่อยๆไม่ค่อยจริงจังเท่าไหร่นักเพราะด้วยเงินเดือนไม่กี่หมื่น กับอนาคตที่ยังไม่มีอะไรเป็นหลักเป็นแหล่งสักอย่าง คงจะไม่มีผู้หญิงคนไหนเขาอยากเอา ไม่อยากจะบ่น รถซักคันผมยังไม่มีเล๊ยย กลับรถไฟฟ้าตลอด จริงๆที่บ้านก็ไม่ใช่จะยากจนอะไรหรอกนะ แค่มีรถอยู่คนเดียวและพ่อเลือกที่จะเอาไว้ใช้ ที่สำคัญพอเรียนจบได้งาน พ่อก็เลิกให้เงินผมแล้ว จะซื้อรถก็ต้องหาเงินซื้อเอง ผมคิดว่าตอนนี้ยังเดินทางด้วยรถไฟฟ้าได้ เพราะฉะนั้นขอพับโครงการเรื่องรถเอาไว้ก่อนดีกว่า 

ดูเรียบง่ายและไม่มีอะไรจริงๆใช่ไหม ก็แค่ชีวิตพนักงานออฟฟิศคนหนึ่ง ไม่มีอะไรตื่นเต้นสักนิด ยกเว้นก็แต่เรื่องวงเหล้าตอนกลางคืนกับกลุ่มเพื่อนซี้ที่ทำงาน ที่พอจะทำให้หัวใจที่เฉื่อยๆกระชุ่มกระชวยขึ้นมาบ้าง ผมเป็นลูกคนเดียว ไม่มีพี่น้อง มีก็แต่ลูกพี่ลูกน้องแถมเสือกไม่ค่อยถูกกับมันมาตั้งแต่เด็กๆ ผมก็เลยเหงา เลิกงานปุ๊บก็ไปสังสรรค์กับเพื่อน ไม่ก็อยู่กับพวกผู้หญิง ความขี้เหงาทำให้กลายเป็นคนขี้อ้อน และความขี้อ้อนปากหวานไปเรื่อยมันก็สร้างบ่วงผูกมัดขนาดใหญ่ที่ผมไม่ต้องการขึ้นมา

ไอ้บ่วงนั่นมีชื่อว่า ฟ้าใหญ่

เรื่องราวความเป็นมาระหว่างผมกับผัวเด็กสุดเย็นชา ที่ไม่มีวันยอมฟังบ้าอะไรง่ายๆ เริ่มต้นขึ้นหลังจากที่เพื่อนสนิทของผมอย่าง ไทน์ ตัดสินใจที่จะคบกับน้อง ตันหยง’ เด็กนักศึกษาหน้าตาหล่อปนสวยนิดๆชวนหลงใหลอย่างเป็นจริงเป็นจังหลังจากที่พวกนั้นเรียนรู้กันและกันอยู่หกเจ็ดเดือน ผมรู้สึกสมเพชปนขำที่เห็นชีวิตของเพื่อนต้องตกอยู่ในกำมือของเมียมันทุกอย่าง ไม่ว่าเมียจะชี้นกก็ต้องเป็นนก ชี้ไม้ก็ต้องเป็นไม้ ก็เลยคอยล้อมันอยู่ตลอดเวลา 

ไอ้ไทน์ก็เก็บความแค้นเหล่านั้นเอาไว้ในใจเรื่อยมา ถึงมันจะไม่พูดผมก็ดูสีหน้ามันออก

ไม่รู้เวรกรรมมีจริงหรือห่าอะไรหรอก อยู่ๆวันหนึ่ง ไอ้ไทน์กับน้องตันหยงเขาจะไปดื่มด้วยกันกับกลุ่มเพื่อนๆเรานี่แหละ แล้วตันหยงก็เอาเพื่อนสนิทมาด้วย แว้บแรกที่ไอ้เด็กคนนั้นมายืนตรงหน้าผมแล้วผมต้องเงยหน้ามอง ผมรู้สึกจิตตกยังไงชอบกล...

ทำไมมันตัวใหญ่นักวะ...

เหมือนหมีไม่มีผิด...

“พี่อาร์คครับ นี่เพื่อนผมเอง ชื่อฟ้าใหญ่” ตันหยงแนะนำด้วยท่าทางนิ่งๆตามนิสัยของน้องเขา แต่ก็พอมียิ้มนิดๆบ้างประกอบคำพูด ฟ้าใหญ่มองผมแล้วเอามือล้วงกระเป๋า ทั้งๆที่ผมเป็นพี่ของไอ้เด็กนี่ราวสิบปีได้ ผมกลับรู้สึกถึงพลังอำนาจที่ซ่อนเร้นอยู่ในตัวมันอย่างน่าขนลุก ก็เลยยิ้มกว้างเป็นมิตรสุดๆ

“จ้ะ พี่ชื่ออาร์คจ้ะ” 

สำหรับผมแล้ว การพูดจาจ้ะจ๋าไพเราะน่าฟังจะทำให้คู่สนทนารู้สึกเป็นมิตรและอยากจะเข้าหาเรามากขึ้น ยิ่งถ้าเกลียดขี้หน้าเราอยู่ ก็อาจจะกลายมาเป็นชอบได้ในพริบตา ผมจึงชอบใช้วิธีนี้เข้าหามนุษย์คนอื่น 

“อือ” 

ฟ้าใหญ่พยักหน้ารับรู้ และเขาก็ไม่ได้คิดจะแนะนำตัวกลับ ซึ่งผมก็ไม่ได้มายด์ เพราะผมได้ยินที่ตันหยงบอกแล้วนี่ว่าเขาชื่ออะไร 

“ไม่ต้องเกร็งหรอกนะน้อง คนกันเอง วันหนึ่งเดี๋ยวน้องก็ต้องใช้ชีวิตแบบพวกพี่นี่แหละ”

ผมพูดแล้วตบไหล่ฟ้าใหญ่แรงๆจากนั้นก็แหวกทางเข้าไปนั่งกับกลุ่มเพื่อน รู้สึกว่าการสนทนาในวันนั้นก็เฮฮาร่าเริงตามปกติ มีแต่ไอ้ไทน์ที่จะไม่ค่อยออกความเห็นอะไรมาก โดยเฉพาะเรื่องการนินทาเมียในวงเหล้า เผอิญเมียมันมาไง มันเลยได้แต่หันไปงุ้งงิ้งกับเมียเด็กสองคนตอนที่คนอื่นเขานินทาเมียตัวเอง 

ผมเห็นฟ้าใหญ่นั่งขรึมดื่มเงียบๆเพราะตันหยงทำตัวเป็นเด็กเสี่ยของเฮียไทน์แล้วผมก็รู้สึกสงสารไง เลยเสนอหน้าไปนั่งเบียดข้างๆเพื่อเอ็นเตอร์เทน น้องมันเลยหันมามองหน้า

“...” 

เอิ่ม จะไม่ต่อยพี่ใช่ไหม พี่หวังดีกับน้องขนาดนี้ 

“ฟ้าใหญ่ เรียนปีเดียวกับตันหยงหรอ” ผมถามแล้วจัดการเติมเหล้าที่แก้วพร่องไปแล้วให้น้องมัน 

“อื้อ ใช่ เด็กกว่าพี่สักเกือบสิบปีมั้ง” 

คำพูดของไอ้เด็กฟ้าใหญ่ไม่ต่างอะไรกับการที่มันกระโดดถีบหน้าผมให้ตกดิ่งลงมาจากความสูงที่เร็วจนทำให้กายภายในแหลกละเอียดเป็นเม็ดทรายได้ในพริบตาลึกๆผมรู้สึกว่าหัวใจบอบช้ำที่โดนมันแซะว่าแก่ แต่ผมเชื่อว่าการยิ้มรับคำด่าจะเป็นการแสดงความสตรองของเรา เพราะอย่างนั้นผมจึง...

“อายุก็แค่ตัวเลข ส่วนเพศมันก็แค่ตัวอักษร ไม่เคยได้ยินหรอน้อง อย่าคิดมาก พี่ออกจะหน้าเด็ก นี่ถ้ามีคนเดินผ่านอาจจะนึกว่าพี่เป็นรุ่นน้องของเราก็ได้นะเนี่ย”

ผมกำลังหลอกด่าไอ้เด็กฟ้าใหญ่ว่ามันหน้าแก่อยู่ ซึ่งคนฉลาดอย่างมันก็น่าจะรู้ ผมคิดว่าไอ้เด็กหน้าตายน่าจะแสดงอารมณ์อะไรออกมาบ้าง ทว่าดูเหมือนผมจะคิดผิดไป ปฏิกิริยาของฟ้าใหญ่อยู่เหนือความคาดหมายของผม น้องมันหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม ดวงตาเรียวที่เคยราบเฉยที่กำลังมองผมเหมือนจะมีประกายอะไรสักอย่าง มุมปากสีธรรมชาติขยับยิ้มเหมือนค่อนข้างถูกใจในความฉลาดที่ผมตอบโต้

ไอ้เด็กนี่ จิตใจมีปัญหาหรอ ทำไมชอบโดนหลอกด่า งง

เป็นอันว่าความสัมพันธ์ของผมกับไอ้เด็กหุ่นยนต์นั่นก็ไม่ได้แย่ ทั้งๆที่ฟ้าใหญ่ก็ไม่ค่อยจะพูดหรืออยากตอบ ผมก็ยังชวนคุยเรื่อยๆจนรู้มาว่ามันเป็นลูกคนเล็กของบ้าน ไม่เคยมีน้องหรอก ที่สนิทกับตันหยงเพราะจริงๆโดยอายุตันหยงเด็กกว่ามันปีหรือสองปีนี่แหละ เลยเหมือนมีน้อง ตันหยงเข้าเรียนเร็ว อารมณ์ฉลาดจนพาสชั้น ก็เลยเข้ามหาลัยด้วยอายุที่เร็วกว่าคนอื่นๆ

ผมมันพวกล้วงความลับเก่ง ดังนั้น ต่อให้มันไม่อยากจะพูด ผมก็ตะล่อมจนมันหลุดพูดออกมาจนได้ เรียกว่านั่งกันมาชั่วโมงสองชั่วโมง ฟ้าใหญ่ไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับผมนัก ผิดกับผมที่รู้เรื่องเด็กมันมาเยอะเลย แลกกับการที่มันคะยั้นคะยอให้ดื่มอยู่นั่นแหละ ผมก็เลยเมาไม่รู้เรื่อง สติสุดท้ายรับรู้ได้ว่าไอ้ไทน์มันฝากฟ้าใหญ่ให้ไปส่งผมที่ห้องผม และค้นตัวผมเพื่อเอากุญแจห้องผมให้ฟ้าใหญ่ไป

คืนนั้นเกิดอะไรบางอย่างขึ้น ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ดี เพราะจู่ๆพี่อาร์คคนเท่ก็ไปโดนเด็กมันยัดเยียดความเป็นผัวให้โดยที่กูไม่ได้เรียกร้อง (ถึงแม้ไอ้เด็กฟ้าใหญ่มันจะยืนยันว่าผมไปนัวมันก่อนก็ตาม ผมไม่เชื่อเว้ย!) ดังนั้นพอตื่นขึ้นมา ชีวิตของผมก็เปลี่ยนไปทันที ตอนแรกผมก็จะปล่อยเบลออยู่หรอก แต่ฟ้าใหญ่มันบอกว่า ไม่ ผมควรทำอะไรให้เป็นผู้ใหญ่มากกว่านี้นะ มันก็ไม่เคยมีเมียเป็นผู้ชายมาก่อน เมื่อผมมาเปลี่ยนมัน ผมต้องรับผิดชอบ

เวรอย่างกับกูเคยมีผัว กูก็ไม่เคยเฟ้ย

แล้วไงล่ะ แล้วไง

ตัวไอ้เด็กนั่นแม่งใหญ่อย่างกับหมี (ควาย) ใครจะไปกล้าหือ ผมก็เลยต้องเออออไปก่อนเพื่อเอารักษาชีวิตไว้ เราจึงมาทำข้อตกลงกันนิดหน่อยระหว่างที่ยังนั่งอยู่ด้วยกันบนเตียงนั่นแหละ ผมหยิบเสื้อยืดกับบ็อกเซอร์มาสวมๆไปก่อน ส่วนฟ้าใหญ่ใส่แต่กางเกงยีนส์ ท่อนบนเปลือย กางเกงมันซิปก็ไม่ได้รูด จะโชว์ว่าชื่อฟ้าใหญ่นี่ไม่ได้มาเล่นๆหรือไงก็ไม่รู้ ซึ่งช่างแม่งเหอะ 

“พี่ไม่มีแฟนนะ” ผมบอกมันเพื่อจะสื่อให้มันเข้าใจว่ากูไม่ชอบการมีใครและกูจะไม่มีต่อไปก่อนที่ผมจะเงิบแดกเพราะสิ่งที่มันตอบ

“แต่ผมมี” 

เอ้า ไอ้เด็กนี่

“เฮ้ย งั้นเรื่องของเราก็...” ผมเกือบดีใจและ

“เหมือนเดิม” 

ยะ ยังจะกล้าพูด ไหนมึงบอกมึงมีแฟน มึงจะให้กูไปเป็นเมียเก็บมึงหรือไงล่ะ ไม่เอาเฟ้ย

“ไม่ดีมั้ง เดี๋ยวเกิดแฟนมึงรู้อ่ะ” จะไม่มีการแทนตัวไอ้เด็กนี่ว่าเราอีกต่อไป ผมไม่ด่ามันให้เช็ดก็ดีแค่ไหนแล้ว

“ผมไม่ให้รู้หรอก เชื่อใจสิ” 

ไอ้เด็กเปรต ไม่ให้รู้อะไรกันล่ะ กล้ามาก กล้าที่จะพูดแบบนี้ออกมาด้วยสีหน้าแบบนั้น!

“...” 

“ทำไมเงียบไปล่ะพี่ จะไม่ยอมรับหรอ” ฟ้าใหญ่กระตุกยิ้มน้อยๆ เวลามันยิ้ม ผมอยากจะบอกให้มันกลับไปทำหน้านิ่งอย่างเดิมเหอะ กูไม่ได้มีปัญหาอะไร มันไม่ใช่เพราะแววตามึงทำให้กูขนลุกหรืออะไรหรอกนะ กูก็แค่รู้สึกว่ามึงไม่ยิ้มจะดีที่สุด 

อีกอย่าง ใครจะไปยอมรับ จะให้กูยิ้มกว้างและบอกว่าได้ กูจะเป็นเมียน้อยมึงเองอย่างงี้หรอ โพ่งงง ไม่มีใครทำได้หรอก

“กูขอปฏิเสธ” 

“...” 

“มึงอยากจะเล่นตลกก็ไปเป็นสามช่า แต่อย่ามาบ้าใส่กูเลยนะไอ้น้อง แยกทางเถอะ” พูดจบผมก็รีบตะเกียดตะกายลงจากเตียงเพื่อจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดใหม่ ตอนนี้ผมอยากจะรีบกลับ หากทว่าก็ต้องชะงัก เพราะรู้ตัวว่าผมไม่จำเป็นต้องกลับไปไหน นี่มันห้องกูนี่หว่า ไอ้เด็กเวรนั่นสิต้องกลับไป

“แล้วก็กลับไปได้แล้ว” ผมหันไปไล่ “ที่นี่ห้องกู ไม่ใช่โรงแรม แต่ถึงยังไงมึงก็ควรออกไปก่อนเที่ยง ตามมารยาท” 

“ผมไม่กลับ” คำตอบสั้นๆสุดรัดกุมของฟ้าใหญ่ทำให้ผมอ้าปากค้าง

“เอ้า!” 

อยากจะเข้าไปโบกแม่งให้หัวทิ่มเหลือเกิน มึงเลิกทำตัวคลุมเครือสักหนึ่งวินาทีก็คงจะไม่มีใครตายหรอกนะไอ้ฟ้าใหญ่!

“ผมจะไม่ไปไหนจนกว่าพี่จะยอมรับเรื่องที่ผมบอก” 

“งั้นมึงก็เชิญอยู่ที่นี่ตามสบาย คิดซะว่ามันเป็นบ้านของมึงเลยนะไอ้น้อง เพราะยังไงคำตอบของพี่ก็คือไม่จ้ะ” ผมกวนตีนฟ้าใหญ่ด้วยการยิ้มหวานเจี๊ยบ แล้วก็ต้องยิ้มไม่ออกเพราะคนตัวสูงลงจากเตียงมาหยิบเป้ของมันเอง มันรูดซิปแล้วหยิบกล้องดิจิตอลออกมาจากในนั้น แถมยังยกขึ้นมากดถ่ายรูปผมเอาไว้ทันที

แชะ

“เฮ้ย!” ผมแทบจะตะโกน “ถ่ายอะไร๊!!” 

เสียงผมนี่สูงปรี้ดขึ้นมาจนแก้วแทบจะแตก

“ก็ถ่ายรูปไง” ฟ้าใหญ่ยิ้มอีกครั้ง เป็นคนที่ถึงปากจะยิ้ม ดวงตาก็ไม่ได้ว่าจะยิ้มตามไปด้วย ยังคงนิ่งเฉยเสมอต้นเสมอปลายซะจนไม่น่ามอง 

“...” 

“งานอดิเรกของผมคือ ถ่ายรูป’ และในกล้องมันก็เต็มไปด้วยรูปของเราเมื่อวาน ส่วนใหญ่เป็นรูปของพี่ซะด้วย” 

“มึงแบล็คเมล์กูอยู่หรอ” 

ซีดครับงานนี้หน้ากูซีดผมไม่เคยโดนแบล็คเมล์ ส่วนใหญ่จะแบล็คเมล์คนอื่นมาตลอดโดยเฉพาะกับไอ้ไทน์เพื่อนสนิท ถ้าอยากจะให้มันทำอะไรตามใจ ผมก็จะชอบเอาความลับของมันที่ผมรู้มาข่มขู่ให้มันทำตาม ก็แค่ทำเล่นๆนะเว้ย ไม่ได้เคยอยากให้มันเดือดร้อนจริงๆซะหน่อย นี่เวรกรรมต้องทำกับกูขนาดนี้เลยหรอ!! 

“ไม่รู้สิ ก็แค่ถ้าพี่บอกว่าไม่อีกครั้ง รูปสุด Exclusive ชุดแรกของพี่ก็จะถูกส่งไปที่บริษัทพี่บนโต๊ะของพนักงานทุกๆคน”

ฟ้าใหญ่จ้องมองผมด้วยสายตาที่ว่างเปล่า และมันก็ทำให้ผมเริ่มกลัว เพราะผมไม่รู้เลยสักนิดว่าผมไปทำอะไรให้มันไม่พอใจเอาไว้ในอดีตหรือไม่ มันถึงได้ดูแค้นเคืองผมเป็นพิเศษ แต่ไม่ว่าจะทบทวนยังไง ผมก็ไม่เคยรู้จักกับฟ้าใหญ่ ไม่เคยมีเรื่องบาดหมางใจกับมัน ผมมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์นะ

ผมก้าวขาไม่ออก ส่วนฟ้าใหญ่ก็เก็บกล้อง เจ้าตัวเดินเข้ามาหาผมช้าๆและยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ ลมหายใจร้อนๆนั่นทำให้ผมหวาดหวั่น ผมยังไม่เคยเจออะไรแบบที่เรียกว่าเลวจริงๆ เพราะผมมันก็แค่คนกะล่อนคนหนึ่ง

“พูดว่าไม่อีกที”  

คะ ใครมันจะกล้าไปพูดว่าไม่วะ มาถึงขนาดนี้ คงจะต้องตอบไปว่า...

“ก็ได้!” 

ผมไม่อยากเสี่ยงหรอกนะ อนาคตในที่ทำงานกับไอ้เด็กกะโหลกกะลาคนหนึ่ง เดี๋ยวฟ้าใหญ่มันจะรู้เองว่ามันกำลังเล่นผิดคน ผมเป็นอาบน้ำร้อนมาก่อนมัน เกมเด็กๆแค่นี้เดี๋ยวผมจะพลิกสถานการณ์ให้ดูเอง

“ดี ผมชอบที่พี่ง่าย” 

“ว่าง่าย” ผมแก้ให้มันด้วยหน้าตาเรียบนิ่ง ง่ายก็เชี่ยและ กูไม่ง่ายขนาดนั้นไหม

“งั้นเป็นอันว่าเราตกลงกันเรียบร้อยแล้วสินะ ผมจะได้กลับ” 

ในที่สุดฟ้าใหญ่ก็เลิกใช้ความหน้าด้านของมันซะที ผมรู้สึกโล่งใจมากในวินาทีที่มันบอกกับผมว่ามันจะไสหัวออกไปจากที่นี่ ดีมากไอ้น้อง จะไปไหนก็รีบๆไป ไม่มีใครเขาเรียกร้องการมาของมึงแม้แต่นิด

“เออ รีบไปเถอะ” 

ผมไม่ปิดบังความรู้สึกยินดีที่ฟ้าใหญ่มันจะกลับไปของตัวเองสักนิดเดียว ร่างสูงไม่พูดอะไรอีก เขากลับไปสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อยพร้อมที่จะกลับไปยังที่ของตัวเอง 

“งั้นไปก่อนนะ” ฟ้าใหญ่มองผมนิ่งๆ หน้ามันอาจจะดูเหมือนหมีอึนๆไม่มีพิษมีภัย ความจริงไม่ใช่ ผมยอมรับว่ามันอ่ะหมีจริง แต่เป็นหมีพิษร้ายแรงมากกว่า!

“ไม่ไปส่งมึงที่หน้าประตูหรอกนะ” 

“ก็ไม่ต้องยิบย่อยขนาดนั้น” มันบอกผมแล้วเดินไปที่ประตูเอง “เก็บแรงไว้ใช้กับเรื่องที่มันใหญ่กว่านี้ดีกว่า”

ไอ้เด็กเปรต

แกร๊ก

ฟ้าใหญ่หมุนลูกบิดประตู ผมจึงนึกได้ว่าผมควรจะต้องถามอะไรบางอย่างกับมัน ก่อนที่มันจะไป ไม่ได้อยากจะเสวนาอะไรกับไอ้เด็กชั่วนี่มากหรอก แค่ไอ้คำถามนี้มันจะเป็นต่อการดำรงชีวิตอยู่ของผม 

“เราจะต้องนัดเจอกันไหม บอกไว้ก่อนว่ากูมีงานมีการทำนะ ไปหามึงทุกเวลาไม่ได้” 

จู่ๆก็กลายเป็นคนขยันมีงานมีการให้รับผิดชอบมากมายขึ้นมาทันที ทั้งที่ความจริงผมแทบจะอยากหาเรื่องไปดีลงานนอกบริษัทวันละสามเวลาหลังอาหารด้วยซ้ำไป

“ไม่ต้อง” ฟ้าใหญ่คิดนิดหน่อยถึงตอบออกมา “เอาไว้ผมจะติดต่อมาเอง”

น่านกูไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งวุ่นวายกับมึงก่อนเลยสินะ เมียเก็บโดยสมบูรณ์จริงๆ

“เออ ก็ดี” ผมไม่คิดจะขัดขวางหรอก ผมก็รักอิสระเหมือนกัน 

“แล้วเจอกันนะ”

ฟ้าใหญ่บอกแค่นั้นและออกจากห้องผมไป ผมอยากให้มันพูดคำว่า ไม่ต้องเจอกันอีก มากกว่า แล้วเจอกันนะ ประมาณสามร้อยล้านเท่า ดูปราดเดียวก็รู้ว่าการมีฟ้าใหญ่เข้ามายุ่มย่ามในชีวิต จะทำให้ผมรู้สึกไม่สงบไปอีกนาน!  

 

หลายวันหลังจากนั้น

@บริษัทแห่งหนึ่ง

“ถ้ากูไม่ได้เข้าใจไปเอง ช่วงนี้มึงดูลนลานแปลกๆนะไอ้อาร์ค”

เสียงของ ไทน์ ผู้ชายที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและหัวหน้า ทำให้ผมที่กำลังกินข้าวแบบเขี่ยไปเขี่ยมาอย่างไร้อารมณ์ รีบเงยหน้าขึ้นมาทำตัวไม่รู้ไม่ชี้ยิ้มสลอนไปก่อนไม่ให้มันรู้สึกว่าผมกำลังแปลกๆแม้ว่าผมจะแปลกจริงๆก็เหอะ

“แปลกอะไรวะ กูปกตินะเว้ย” ผมยิ้มสดใส ซึ่งขนาดไม่เห็นกระจก ก็ยังรู้ว่ามันฝืนทน 

“เหอะ เชื่อมึงกูก็โง่ กูได้ข่าวว่าช่วงนี้กิจการที่บ้านมึงมันไม่ค่อยจะรุ่ง มึงคงจะห่วงเรื่องบริษัทพ่อมึงล่ะสิ”

ที่ไอ้ไทน์พูดมาก็แอบมีส่วนโดนใจผมอยู่ไม่ใช่น้อย บริษัทพ่อผมกำลังมีปัญหาจริงๆ นั่นก็คือมีคนจ้องจะเทคโอเวอร์มันอยู่ กำไรที่บริษัทก็ลดลงเรื่อยๆ สวนทางกับค่าใช้จ่ายคงที่ที่ยังต้องมีอยู่ทุกเดือน ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะฝืนไปได้นานแค่ไหน หนำซ้ำผมเองก็ช่วยอะไรไม่ค่อยได้ เพราะถ้าหากผมรับงานพิเศษแบบเดียวกันกับงานที่ทำอยู่ที่บริษัทแล้วถูกจับได้ผมก็จะโดนไล่ออก แถมยังจะโดนปรับ เพราะสัญญามันระบุไว้ชัดเจน เป็นกฎตั้งแต่บริษัทจะรับพนักงานเข้าทำงานแล้ว

ทว่าที่อาการแปลกๆของผมที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับผมมาก่อน อย่างเช่น การเบื่ออาหารหรือการเหม่อลอยที่เป็นบ่อยๆในช่วงนี้ ส่วนหนึ่งมาจากการแบล็คเมล์ของไอ้เด็กที่ชื่อฟ้าใหญ่ มันบอกกับผมว่ามันจะเป็นคนติดต่อมา และมันก็ไม่คิดจะให้อะไรไว้จริงๆแม้กระทั่งเบอร์โทรศัพท์ การเป็นฝ่ายรอคอยบนเกมที่จะส่งผลกระทบกับชีวิตน่ะนะ มันไม่สนุกหรอก

ฟ้าใหญ่มันเงียบ เงียบมาก เงียบหายเข้ากลีบเมฆ ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะสบายใจอยู่หรอกที่ไม่ต้องเจอกับมัน ผมก็ไม่ได้อยากเจอกับมัน ผมก็แค่หวาดหวั่น ไอ้เด็กนั่นน่ะมันโคตรฉลาด ไม่รู้ตอนนี้มันเงียบ ไม่ทำอะไรเลยจริงๆ หรือแค่เคลื่อนไหวอย่างเบาฝีเท้าจนผมไม่รู้กันแน่

“เออ ใช่ กูกลุ้ม รับงานนอกก็ไม่ได้ มึงก็รู้” 

“งั้นกูเซ็นให้มึงลาพักไหมล่ะ แล้วระหว่างนั้นมึงจะไปรับจ็อบที่ไหน กูก็จะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น” ไทน์เป็นอย่างงี้เสมอ ถึงจะด่าๆจิกๆกันไปบ้าง เวลาคับขัน มันก็คอยยื่นมือเข้ามาตลอด 

“ไม่ได้ ขืนพ่อมึงรู้กูตายอย่างหมา” ผมปฏิเสธความหวังดีนั้น เพราะคุณ หัสดิน พ่อของไอ้ไทน์ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทอลังการระดับเกือบพันล้านที่ผมกำลังทำอยู่ เป็นคนที่เนี๊ยบและจริงจังกับเรื่องกฎชนิดที่จะไม่มีข้อยกเว้นใดๆ 

“เอาน่า พ่อกูไม่มีเวลามาสนใจมึงหรอก ช่วงนี้เขาก็มีเรื่องให้ต้องไปตาม” ไอ้ไทน์ตอบปัดๆ ดูมันไม่อยากจะพูดเรื่องพ่อมันเท่าไหร่

“เออ เชื่อกูเหอะ” 

“ขอบใจนะ” 

ผมขอบใจเพื่อน ตั้งแต่ชีวิตแม่งมีเรื่องประเดประดังเข้ามาไม่หยุดไม่หย่อน ผมก็หยุดเที่ยวและทำงานไปวันๆเหมือนมนุษย์ไร้สีสัน ผมเป็นคนที่ถ้ายังแก้ไขอะไรที่คาใจไม่ได้ ก็จะไม่กล้าสนุกกับชีวิต...

แล้วทำไมผมต้องรอเป็นเหยื่อให้ไอ้เด็กรุ่นลูก (?) แบบนั้นมันมาปีนหัวเล่นวะ

ผมก็ต้องบุกเรื่องของมันบ้างเหมือนกันนั่นแหละ

 

เพราะอยากจะเสือก เอ้ยสืบเรื่องไอ้เด็กฟ้าใหญ่ ผมก็เลยโทรหาน้อง ชีต้า เสือสาวสุดเซ็กซี่ที่เป็นเด็กในเครือ (?) ผม ว่าผมคิดถึงน้องม๊ากมาก (แน่นอนว่าตอแหล) อยากจะไปรับน้องที่มหาลัยและจะได้ไปดินเนอร์กัน ตอนแรกชีต้าก็แอบตัดพ้อต่อว่าว่าผมหายหัวไปเป็นชาติ (น้องก็ต้องเข้าใจว่าพี่ต้องสับรางนะครับโผม) ซึ่งพอผมใช้วิชามาร (ยา) เต๊าะไปเต๊าะมา ก็ใจอ่อนกลับมาอยู่ในอ้อมอกผมดังเดิม 

ถ้าสงสัยว่าทำไมต้องเป็นน้องชีต้า ก็บอกได้คำเดียวว่ามันเป็นเพราะน้องเขาอยู่มหาลัยเดียวกับไอ้ฟ้าใหญ่ ผู้ชายที่ยัดเยียดตำแหน่งผัวเด็กที่ผมไม่ต้องการมาให้ผมนั่นเอง 

ผมมายืนรอชีต้าอยู่หน้าคณะ พอโทรบอกเธอเสร็จก็เก๊กรออยู่แถวนั้น ไม่นานเธอก็มา ไม่ได้มาคนเดียวแต่มากับเพื่อน 

“พี่อาร์ค รอนานไหมคะ” เธอถามผมด้วยเสียงใสกิ๊งราวกับระฆังแก้ว (จริงๆก็ไม่ได้หวานเว่ออะไรขนาดนั้น ผมแค่เปรียบเปรยให้มันดูเยอะๆเฉยๆ)

“ไม่นานเลยครับ สำหรับชีต้าเนี่ย ทั้งชีวิตพี่อาร์คก็รอได้” ผมส่งรอยยิ้มฉบับการค้าไปหว่านเสน่ห์น้อง เห็นผมเตี้ยผิดมนุษย์มนาไปหน่อย ความจริงแล้วผมก็มีผู้หญิงมาหลงเยอะนะ ความสูงไม่มีผลในที่ราบ เข้าใจไหมครับ และอย่าเอาความสูงระดับร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตรของผมไปเทียบกับไอ้เด็กเวรฟ้าใหญ่ที่แม่งสูงเกือบสองเมตรอย่างกับเด็กเสาไฟฟ้าเข้าไป อย่างไปเทียบดีกว่า ให้ถือซะว่าเป็นคนละไทป์ไปเลยแล้วกัน

“ปากหวานจังเลย” น้องชีต้ามองผมราวกับขวยเขิน ทำให้ผมรู้ว่าต่อมสตอของผมมันยังไม่บกพร่องไปกับช่วงที่ผมเครียดๆ เมื่อผมต้องใช้ความสตรอว์เบอร์รี่เมื่อไหร่ มันก็ยังคงใช้การได้เป็นอย่างดีและสำเร็จอย่างสวยงามอีกต่างหาก

“นั่นเพื่อนหรอครับ” ผมเป็นคนเข้าสังคมเก่งพอตัว ดังนั้นถ้าคู่สนทนาพาคนอื่นมาด้วย ผมก็ไม่อยากจะทำให้อีกคนเข้าเก้อไง เดี๋ยวจะค่อนขอดอยู่ในใจได้ ว่าโลกนี้ไม่ได้มีแค่พวกมึงนะ อะไรอย่างงี้ 

“อ๋อ ใช่ค่ะ นี่ลูกหมี เพื่อนที่คณะของชีต้าเอง” ชีต้าแนะนำน้องลูกหมีให้ผมรู้จักก่อน เธอเป็นผู้หญิงที่สวยนะ ดูเป็นผู้หญิงดีๆคนหนึ่งเลยแหละ “ลูกหมี นี่พี่อาร์ค กิ๊กเราเอง” 

ชีต้าแนะนำผมให้ลูกหมีรู้จักบ้าง เธอใช้คำว่า กิ๊ก’ กับผม และหัวเราะคิกคักเล็กน้อย ซึ่งผมก็ไม่ได้ถือสา เพราะถ้าหากจะให้พูดความจริงก็ต้องบอกว่านี่พี่อาร์ค ผู้ชายที่ฉันนอนด้วยสองครั้งและเราไม่เคยทำอย่างอื่นนอกจากมีเซ็กส์กัน มันคงจะไม่เวิร์คแน่

“ดีค่ะพี่อาร์ค” ลูกหมียิ้มให้ผมเล็กน้อยตามมารยาท 

“ดีครับผม” ผมก็ส่งท่าทีเป็นมิตรกับแววตาเจ้าชู้นิดๆกลับไป 

“เดี๋ยวเราต้องไปแล้วอ่ะลูกหมี แล้วนี่ฟ้าใหญ่จะมารับเธอตอนไหนอ่ะ” 

หะ!!! 

อะไรนะฟ้าใหญ่

ผมนี่สนอกสนใจผู้หญิงที่ชื่อลูกหมีมากขึ้นมาเป็นพิเศษทันที เพราะผู้ชายที่ชื่อฟ้าบนโลกนี้อาจจะมีเป็นล้านคน หากทว่าผู้ชายที่ชื่อฟ้าใหญ่ ผมไม่แน่ใจว่ามันจะเป็นชื่อที่โหลหรอกนะ 

“ไม่รู้สิ ฟ้าใหญ่ยังไม่โทรกลับมาเลยอ่ะ” 

ผมปล่อยให้ผู้หญิงสองคนคุยงุ้งงิ้งกันไปก่อนโดยไม่ขัดจังหวะเพราะอยากจะเสือกเต็มแก่เหมือนกัน ดังนั้นพอโทรศัพท์ในกระเป๋าผมแม่งสั่น ผมก็เลยมีความหงุดหงิดที่โดนขังจังหวะเบอร์แรงมาก 

กูอุตส่าห์ไม่ขัดจังหวะเขา แล้วทำไมต้องมีคนมาขัดจังหวะกูด้วยวะเนี่ย

ผมหยิบโทรศัพท์ออกมาดู กะว่าจะกดตัดสายไปก่อน ติดตรงแม่งเสือกเป็นเบอร์แปลก ขืนตัดสายไปแล้วเป็นลูกค้า โดนเจ้านายเรียกไปด่าเช็ด อย่างงี้ต้องรับสายแล้วหาเหตุผลวาง

“สวัสดีครับ” ผมรับสายด้วยเสียงนุ่มระดับคอลเซ็นเตอร์ 

(พี่มาทำอะไรที่หน้าคณะผม) 

นรกแล้วไหม

ไอ้ฟ้าใหญ่หรอ!! 

  









 



[LOADING...150 PER.]

แท็ค #พี่อาร์คเมียเก็บ


ภาคต่อนิยายเรื่องนี้มีอีกสองเรื่องน๊า
สายฮาหมดเลยค่ะ 5555
--------------------
เรื่องแรก #แก่ ใจดี สปอต กทม
หัสดิน X ชอบ
สนใจคลิ๊กที่รูป
V




เรื่องที่วสอง มีความหื่น ฮา น่ารัก 
และกลัวเมียเด็กสุดพลังค่ะ [เฮียไทน์ X ตันหยง]
คลิ๊กที่รูป

V

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 194 ครั้ง

1,000 ความคิดเห็น

  1. #25110 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 15:59
    55555555 ถามทำไมเหรอฟ้าใหญ่
    #25110
    0
  2. #25078 28GZ (@28GZ) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:10
    55555 พี่อาร์คคนแมน(?)
    #25078
    0
  3. #24785 Thitaphorn Tiemnara (@thitanana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 23:19
    อุ้ยพี่อาร์คพ่อตามมม5555
    #24785
    0
  4. #24083 Bq__ (@bitsbadx01) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 04:29
    พี่อาคโดนแล้วววว
    #24083
    0
  5. #23348 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 10:13
    อห555555555
    #23348
    0
  6. #20789 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 14:23
    งานเข้า
    #20789
    0
  7. #19809 ENIMEENI :) (@papuy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 11:19
    อะไรจะบังเอิญได้ขนาดนั้น งานเข้าแล้วไงพี่อาร์ค 5555
    #19809
    0
  8. #19791 tenixt (@tenixt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 22:33
    พี่อาร์คแม่งโครตซวยอ่ะ555555555
    #19791
    0
  9. #19120 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 18:00
    ถถถถถถ โลกกลมไปอีกค่าาาา พี่อาร์คนี่เครียดเลยนะคะ 5555
    #19120
    0
  10. #18541 WH168 (@WH168) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 23:02
    ด้วยความโลกกลม55
    #18541
    0
  11. #17628 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 13:32
    ตายล้าววววว 5555+
    #17628
    0
  12. #16021 gkzz2 (@gkzz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 23:54
    กูฮา55555
    #16021
    0
  13. #15455 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 14:43
    สามีดุ..ต้องทำใจนะเนี่ย
    #15455
    0
  14. #13308 Lalaland332221 (@Lalaland332221) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 16:54
    สู้ต่อไปนะคะพี่ 55555555
    #13308
    0
  15. #12600 .:: Hibari★Kira ::. (@shinn-asuka) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 19:43
    งานเข้ามั้ยล่ะอาร์ค มาทำไรที่คณะผม 
    ให้ตอบแทนมั้ยจ๊ะ มา..เอ้ย มานัดกิ๊กไปดินเนอร์
    แล้วคืนนี้ค่อยเจอกันนะจ๊ะผัวเด็ก วะฮ่ะฮ่าๆ
    เสร็จแน่ค่ะอาร์ค ไม่รอดแน่ๆ กลับไปเจอผัวเด็กกินตับ
    #12600
    0
  16. #11193 ฮยอนบีค (@aommii-ddn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 16:07
    55555555555 เอ่าแล้วพี่อาร์คคึ5555555 ลัคกี้นะคะพี่
    #11193
    0
  17. #7791 bussababun_boonsaenpaen (@12052546kan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:28
    เอิ่ม......
    .
    .
    .
    วะ ฮะ ฮา ฮ่าาาาา!!!!!
    #7791
    0
  18. #6861 kookieso (@kookieso97) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:14
    55555555
    #6861
    0
  19. #6857 Lipz tick (@songsongtb) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:20
    ฟ้าใหญ่ร้ายย อิพี่อาร์คนี่ก็กากตลอด5555
    #6857
    0
  20. #6572 ❥ в o ш ɪɪ з z` (@bowiieez) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:25
    55555 เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อาร์คไม่เคยทันฟ้าใหญ่นะจ้ะ อิอิ
    #6572
    0
  21. #6138 Maysquidz (@piemintza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:13
    ขำความจะมาสืบแต่ดันป้ะกับคนที่อยากสืบ 555555555555555555555555555555555555
    #6138
    0
  22. #6118 WorawanPoolsab (@WorawanPoolsab) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:32
    555...ตลกอ่ะ เขียนได้ขำมาก
    #6118
    0
  23. #5591 itzmeboombim (@itzmeboombim) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 22:25
    จะมาสืบ มาเจอเข้ากับตอเลยค่ะพี่อาร์ค ตรงหน้าคือแฟน(เมียหลวง?) แต่ดันอยู่ในสายตาของผัวเด็ก
    #5591
    0
  24. #5137 อินเวอร์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 14:04
    นรกแล้วไหมล่ะ พี่อาร์ค555555
    #5137
    0
  25. #5082 gaia05 (@giai05) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 09:51
    กลับบ้านยังทันนะพี่อาร์ค 55555
    #5082
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น