จบOUR LAST DAY พี่มี (แฟน) เด็ก [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,794,159 Views

  • 25,159 Comments

  • 23,962 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    422

    Overall
    1,794,159

ตอนที่ 4 : {FAHYAI} : EPISODE 03 #150 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 177 ครั้ง
    23 ต.ค. 60

นี่เป็นนิยาย วาย แปลว่า ชายรักชาย อยู่ในหมวดวายและมีคำว่า Yaoi  ค่ะ

คำเตือนก่อนเฟบ : นิยายมีการอัพเดทซ้ำเพื่อประชาสัมพันธ์

Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube

18+ เนื้อหามีความหื่นกระหาย

เกรียนกระจาย ใช้วิจารณญาณในการอ่าน



burning and making everything melt

│EP.03│


เพราะอยากแก้เผ็ดไอ้ฟ้าใหญ่ ผม อาร์คคนจริง ก็เลยโผล่มาด้อมๆมองๆอยู่แถวมหาวิทยาลัยที่มันเรียน เพียงเพราะแค่อยากจะได้คุยกับแฟนมันอีกสักครั้งผมน่ะ เป็นผู้ชายที่ฉลาดมากนะครับ รู้แน่นอนว่าจะต้องเข้าหาผู้หญิงยังไง แล้วผมก็สืบตารางเรียนของลูกหมีมาจากชีต้าแล้วด้วย แถมยังหลอกถามเกี่ยวกับเรื่องที่เธอกังวลในช่วงนี้

ผมจะได้เสนอหน้าให้คำปรึกษากับเธอไงครับ!

เธอกำลังกังวลเรื่องไอ้เด็กฟ้าใหญ่อยู่ยังไงล่ะ!

ผมยกข้อมือดูนาฬิกา แล้วก็รออย่างใจจดใจจ่อจนเห็นลูกหมีเดินลงมาจากอาคารพร้อมกับเพื่อนๆของเธอ แน่นอนว่าผมจะไม่เดินเข้าไปทักทายเธออย่างโง่ๆหรอก ผมจะแกล้งทำเป็นไม่เห็นเธอ แล้วเดี๋ยวเธอจะทักผมเอง

“ช่วงนี้เครียดๆนะแก สอบย่อยเยอะ” เพื่อนของลูกหมีที่เดินมากับเธอพูดขึ้น

“นั่นสิ แล้วก็ไม่รู้ฟ้าใหญ่หายไปไหนอีกแล้ว โทรไปก็ไม่รับสาย ไม่ได้ดั่งใจฉันเลย”

มันไม่เคยได้ดั่งใจใครทั้งนั้นครับน้อง ไอ้เด็กนรกพรรค์นั้น ผมเก็บความหงุดหงิดไว้ในใจแล้วเดินตัดหน้าลูกหมีไปอย่างมึนๆ ไม่ได้ตัดหน้าในระยะประชิด ออกแนวแค่เดินผ่านให้อยู่ในระยะสายตาประมาณว่าเธอต้องเห็นผมแน่ๆ แล้วเธอก็เห็นจริงๆ

“พี่อาร์ค” เธอเรียกผม

“อ้าว น้องลูกหมี บังเอิญจังครับ”

ใครก็ได้เอาโล่การแสดงมาให้กูที!

“พี่อาร์คมาหาชีต้าหรอคะ” ลูกหมียิ้มสดใส แน่นอน ผมเช็คแล้ว วันนี้ชีต้าไม่มาเรียน ดังนั้นผมจึงตอบว่า...

“ใช่ครับ ลูกหมีเห็นน้องชีต้าบ้างไหมเอ่ย พี่อาร์คโทรไปก็ไม่รับสาย” ผมทำทีเป็นเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดๆดู ลูกหมีก็เลยอึ้งไปนิดหน่อย

“ตายแล้ว ยัยชีต้าลืมบอกพี่อาร์คมั้งคะเนี่ย เห็นว่าวันนี้มีธุระเลยจะหยุดน่ะค่ะ”

“จริงหรอครับ แย่จัง พี่มาเก้อเลย เฮ้อ อุตส่าห์จองร้านอาหารแถวๆนี้ไว้” ผมทำหน้าเซ็งและผิดหวังแรงมากจนลูกหมีคงนึกขำ เธอถึงหัวเราะออกมาเบาๆ

“ร้านไหนหรอคะ”

C café น่ะครับ” ผมบอกชื่อร้าน แน่นอนว่าเพิ่งโทรจองเมื่อเช้าก่อนจะมาเดินเตร่ๆรอลูกหมีเนี่ยแหละ

“อ๋อ แถวนี้เอง” ลูกหมีพึมพำ เอาล่ะ ได้เวลาที่ผมจะตกเหยื่อแล้ว!

“แล้วลูกหมีล่ะครับ เลิกเรียนแล้วหรอ”

“ค่ะ เลิกพอดี”

“แล้วกลับยังไงครับเนี่ย แฟนมารับหรอ” ผมถามยิ้มๆ แม้จะเพิ่งได้ยินอยู่เมื่อกี๊ว่าเธอติดต่อไอ้เด็กฟ้าใหญ่ไม่ได้ก็ตาม คนที่แกล้งไม่รู้คือคนฉลาดที่สุดไงครับ ให้คนอื่นเข้าใจว่าเราโง่ไปเลย แล้วเราค่อยหักมุมให้มันตกใจทีหลัง ว่ามึงต่างหากที่โง่ กูเปล่า อะไรอย่างงี้

“ไม่ค่ะ กลับเอง” ลูกหมีแสดงสีหน้าเซ็งๆ

“แหม ไอ้รุ่นน้องคนนี้ ไม่ได้ดั่งใจเลย ปล่อยให้แฟนเหงาได้ไงกัน” แหลแรงครับ ผมพูดแบบนี้ลูกหมีจะต้องคิดว่าผมสนิทกับฟ้าใหญ่มากแน่ๆ (ความจริงนอนกับมันแค่สองครั้งเท่านั้นแหละ)

“พี่อาร์คสนิทกับฟ้าใหญ่หรอคะ”

นั่นไงล่ะ!

แม่สาวน้อยเดินมาตกหลุมพรางพี่ซะดีดี หึ หึ

“สนิทครับ รู้จักกันมาตั้งนานแล้ว มันมีอะไรเนี่ย มันก็ปรึกษาพี่ตลอดเลย” แหลเข้าไป แหลจนลูกหมีลังเล

“จริงหรอคะพี่อาร์ค”

“จริงสิครับ พี่อาร์คไม่เห็นมีความจำเป็นต้องโกหกลูกหมีเลย”

“เอ่อ พอดี ลูกหมีก็ไม่ได้รีบไปไหน ไปนั่งกินข้าวเป็นเพื่อนพี่อาร์คแทนชีต้าก็ได้นะคะ ถ้าพี่อาร์คไม่ถือ”

ในที่สุดเหยื่อติดเบ็ดแล้วครับผม!

“ดีเลยครับ แหม กินข้าวคนเดียวพี่อาร์คก็เหงาใจ มากินด้วยกันดีกว่าเนอะ”

“ค่ะ”

 

@C café

 ผมกับลูกหมีมาทานข้าวกันที่ร้านอาหารซึ่งผมมโนไว้แต่แรกว่าจะมากับชีต้า เราแทบจะไม่ได้พูดคุยกันเรื่องอื่นนอกจากเรื่องความเครียดที่เธอมีต่อฟ้าใหญ่ ลูกหมีคงเครียดมากจริงๆ เธอจึงพูดเรื่องที่เธอรู้สึกออกมาให้ผมฟังจนหมด

“พี่อาร์คเข้าใจไหมคะ พักนี้ฟ้าใหญ่เขาติดต่อผู้หญิงอีกคนที่ลูกหมีไม่รู้จัก ทำลับๆล่อๆตลอดจนลูกหมีเครียดมาก เอะอะก็บอกว่าไม่มีอะไร”

“เข้าใจสิ พี่เป็นรุ่นพี่มันนะ จะไม่เข้าใจได้ยังไง” อยู่ๆผมก็เสนอหน้าทำตัวเป็นกูรูด้านความรักใส่น้อง เธอก็เลยยิ่งระบายออก

“ถ้าพี่อาร์คสนิทกับฟ้าใหญ่ ก็ช่วยพูดกับเขาทีได้ไหมคะ ว่าถึงเขาจะไม่ค่อยว่าง ก็อยากให้มาเจอกันบ้าง เราคบกันอยู่นะคะ เขาควรใส่ใจลูกหมีมากกว่านี้”

“ครับๆ พี่จะบอกให้ อย่าเครียดไปเลยนะ พี่ว่านะ ลองหาเวลาอยู่ด้วยกันเพิ่มมากกว่านี้สิ ชวนกันไปเที่ยวที่ไหน ไปค้างกันบ้าง ก็โรแมนติกดีนะครับ”

ผมกำลังเสนอให้ลูกหมีควบคุมไอ้เด็กห่าฟ้าใหญ่ เพราะถ้าลูกหมีรู้จักที่จะเกาะติดมันให้หนึบล่ะก็ มันจะได้ไม่มีเวลามายุ่งวุ่นวายกับผมไง

“พี่อาร์คคิดแบบนั้นหรอคะ” เธอถามอย่างไม่แน่ใจเท่าไหร่นัก

“ครับ ไอ้ฟ้าใหญ่มันก็แค่เด็กซึน มันคงจะอยากให้ลูกหมีหวงมันบ้าง ใส่ใจมันบ้าง  ตามติดมันบ้าง ความในใจของผู้ชายที่ต้องการอิสระเนี่ย ที่จริงขี้เหงานะครับ”

ลูกหมีนั่งคิดตามคำพูดของผม เธอพยักหน้าเหมือนคิดตาม

“ค่ะ อาจจะใช่ก็ได้ ขอบคุณพี่อาร์คมากนะคะ ที่ให้คำแนะนำ ลูกหมีดีใจที่ได้เจอคนที่สนิทกับฟ้าใหญ่จริงๆ”

“จ้ะ”

ผมกำลังยื่นนรกให้กับฟ้าใหญ่ คนซึนๆทำเป็นต้องการอิสระอะไรมันเรื่องมโนทั้งนั้นอ่ะ สำหรับไอ้ฟ้าใหญ่น่ะ ต้องการอิสระก็คือต้องการจริงๆ คนอย่างมันไม่ชอบการควบคุมหรอก แต่ผมเชื่อลึกๆว่าลูกหมีจะควบคุมมันได้

เสร็จแน่ไอ้เด็กเปรต

“งั้น ลูกหมีขอเบอร์พี่อาร์คไว้ได้ไหมคะ เผื่ออยากจะปรึกษาอะไร”

ผมนี่ยิ้มกริ่มที่เป็นแบบนั้น ดูแฟนไอ้ฟ้าใหญ่จะทำตัวเข้าแผนการผมทุกอย่าง ผมก็เลยแจกเบอร์เธอทันทีตามที่เธอต้องการ โชคร้ายจริงๆนะฟ้าใหญ่ พอดีดูเหมือนช่วงนี้ พระเจ้าจะเข้าข้างกูมากกว่า

ฮ่าๆๆๆ

หัวเราะทีหลังนี่มันสะใจจริงโว้ยยย!

ผมอาศัยความเป็นคนเฟรนด์ลี่ ทำให้ลูกหมีรู้สึกว่าผมกลายเป็นคนที่เธออยู่ด้วยแล้วสบายใจ จนเธอไม่อาจที่จะปฏิเสธผม เราจึงดูเหมือนจะเข้ากันได้ดีมาก พอทานอาหารกันเสร็จ ผมก็แสดงความเป็นสุภาพบุรุษด้วยการจ่ายให้เธอ และเดินพาเธอกลับไปส่งที่คณะ

พอพ้นจากสายตาลูกหมี ผมก็ยิ้มกริ่ม รับรู้ได้ถึงกลิ่นอายแห่งชัยชนะอันหอมหวานที่ใกล้เข้ามา!

ฟ้าใหญ่ มึงยังไม่รู้จักความเลวของกูอีกมากมายนัก ระวังไว้เถอะ!

กร๊ากกกก

 

ไหนๆวันนี้ผมก็ลางานมาเสือกเรื่องลูกหมีแล้ว ผมก็เลยให้รางวัลตัวเองที่ทำสำเร็จด้วยการไปเดินชิล เที่ยวคนเดียวยันสามสี่ทุ่มถึงได้กลับมาถึงที่ห้อง ตอนเปิดประตูผมก็ฮึมฮัมเพลงเข้ามาอย่างอารมณ์ดี กะว่าจะทำอะไรง่ายๆกินแล้วอาบน้ำนอน ดังนั้นก็เลยตกใจแทบหัวใจวายที่พอเปิดไฟปุ๊บ เจอไอ้ฟ้าใหญ่มันนั่งไขว้ห่างกอดอกอยู่ที่โซฟาราวกับมาต้อนรับกัน

ไอ้ห่า โผล่มาอย่างกับผี!

ทั้งเวลความหลอนและเวลความจองล้างจองผลาญ มึงมันผีชัดๆ!

“มะ มาได้ไง!” ผมแทบจะตาเหลือกเมื่อไอ้เด็กหน้ามึนนั่นมันนั่งหน้าตาเฉยอยู่ในห้องผมอย่างงี้ ไม่สงสัยหรอกนะว่ามันเข้ามาได้ยังไง เลวระดับมันก็หาวิธีเอาคีย์การ์ดผมไปได้ไม่ยาก ผมก็แค่ระแวงว่ามันจะมาไม้ไหนอีกน่ะสิไหนมันว่ามันจะติดต่อมาเองไง แล้วทำไมช่วงนี้โผล่มาวุ่นวายในชีวิตกูบ่อยจังวะ!

“พี่ไปไหนมา”

นอกจากจะไม่ตอบคำถาม มันยังเลือกจะมาถามผมกลับอีก

“ถามทำไม” ผมเอาของไปเก็บแล้วทำไม่รู้ไม่ชี้

“ก็พี่ไม่ได้ไปทำงาน”

แน่ะเวลความเสือกนี่ก็สูงไม่แพ้กูเลยนะ!

“ทำไมรู้ดี” ผมถามมันยิ้มๆ “เป็นเด็กที่ชอบเรียนรู้เรื่องของคนอื่นหรอ”

ก็จะหลอกด่ามันนั่นแหละครับ พอหลอกด่าเสร็จก็เดินหนีไปเปิดตู้เย็นหาน้ำดื่ม มัวแต่ไปเที่ยว เอาเงินไปถลุง กลับมาถึงห้องเลยรู้สึกเหนื่อย ระหว่างที่ผมกำลังเอื้อมมือไปหยิบน้ำในตู้ออกมา ไอ้เด็กฟ้าใหญ่มันก็เดินตามมายืนข้างหลังผมด้วย มือหนาจับแขนผมแล้วดันให้หันไปหามัน

“อย่ากวนดิพี่ เดี๋ยวผมมีอารมณ์พี่ก็ยับเหมือนวันนั้นหรอก”

จากสีหน้าของไอ้มารหมีจอมมึน วันนี้มันดูจะไม่เล่น (ที่จริงวันไหนๆแม่งก็ไม่เคยเล่น) ผมก็เลยรีบยิ้มหวานประจบประแจงเอาตัวรอด แถมยังยื่นมือไปเกลี่ยๆที่คางอีกฝ่ายราวกับเกาคางแมวเล่น

“และมาหาทำไม คิดถึงพี่อาร์คหรอครับ หืม”

“อือ คิดถึงมาก”

ปึง!

ฟ้าใหญ่ทาบแขนสองข้างคร่อมร่างผมรุนแรงจนฝ่ามือมันกระแทกประตูตู้เย็นให้ปิดลงเสียงดังสนั่น ผมนี่ถึงกับสะดุ้งอีกรอบ ไอ้เด็กนี่มันเล่นกับความรู้สึกผมเก่งจริงๆ กูหลอน!

ผมว่ามันไม่ได้คิดถึงผมอย่างที่มันพูดหรอก มันคิดจะฆ่าผมเนี่ยแหละ!

“ระหว่างที่รอพี่น่ะ ก็คิดตลอดว่าพี่ไปหาลูกหมีทำไม”

อื้อหือ!! หูตามึงคนหรือสับปะรด!!   

ผมแม่งไม่เคยเชื่อเรื่องดวงมาก่อนจนกระทั่งวันนี้เห็นทีต่อไปจะทำอะไรผมคงต้องดูฤกษ์ดูยามแล้วไหมวะผมคิดว่าผมวางแผนมาดิบดีแล้วนะ ไอ้เด็กนี่ก็ยังนั่งทางในหยั่งรู้ได้อีกหรอ อยากจะยกธงขาวกราบกรานแม่งจริงๆถ้าไม่กลัวอาย

“...” ดึงเงียบไว้ก่อน

“พี่ก็พูดมาสิ” ฟ้าใหญ่เป็นฝ่ายใช้มือดันปลายคางผมขึ้นเหมือนที่ผมทำกับมันเมื่อกี๊

“...” 

“ผมรอฟังเหตุผลดีๆอยู่”

ไม่ได้คิดไปเองนะ แต่สายตาไอ้เด็กนี่อยู่ๆก็น่ากลัวซะจนผมถึงกับไม่กล้าที่จะโต้เถียง เกิดพูดจาไม่เข้าหูอาจจะเจอมันเตะอัดจนซี่โครงร้าวก็ได้ 

“ไม่มีอ่ะ” 

“อะไรนะ” ฟ้าใหญ่ขมวดคิ้วเหมือนผมพูดจาสะกิดตีนมัน มือหนากระชากตัวผมเข้าไปใกล้ๆ บีบไว้แรงจนผมรู้สึกเจ็บ

“ก็กูบอกว่าไม่มีไง ไม่มี” ขอดึงเชงไปก่อนได้ไหม ผมยังคิดเหตุผลไม่ออก คงไม่มีใครที่โดนเค้นคอแล้วจะบอกเหตุผลจริงๆหรอก หรือจะให้ผมบอกมันว่าผมตีสนิทเมียมันเพื่อหลอกให้เขาควบคุมมัน มันจะได้ไม่มีเวลามายุ่งกับผมล่ะ มันได้ฆ่าผมจริงๆพอดี และไม่ใช่ฆ่าเพราะอยากอยู่กับผมนะ โมโหที่ผมไปงัดข้อกับมันอ่ะมากกว่า 

“พี่อาร์ค อย่ามาโกหก ไปคุยอะไรกับลูกหมี? หรือไปบอกเรื่องเรา” 

ฟ้าใหญ่มันดูจะไม่เป็นเดือดเป็นร้อนอะไรเลยที่พูดประโยคนี้ ผมนี่งงในงงเลย คือที่มันถามหน้าตาเฉยอย่างงี้เพราะต่อให้มันรู้ว่าผมบอกเรื่องของเราให้ลูกหมีรู้ มันก็ไม่แคร์อ่ะนะ จะบ้าหรอวะ แฟนมันทั้งคนนะ ไม่ใช่ต้นไม้ ใบไม้ ก้อนหิน  

“กูจะไปบอกเรื่องของเราเพื่อให้ลูกหมีเค้าตบกูอ่ะหรอ ไม่มีทางอ่ะ” 

“...” ฟ้าใหญ่ยังไม่เลิกจับแขนผม แค่คลายแรงบีบลง ตาก็ยังคงมองอยู่นิ่งๆเหมือนจะมองจนกว่าจะได้คำตอบ รู้ไหมว่าผมหงุดหงิดแค่ไหนที่มันมากระชากเอากระชากเอาน่ะ

“มึงอย่าบ้าได้ป่ะวะ” ผมถอนหายใจแรงๆ “กูก็แค่คุยกันธรรมดา กูไปหาชีต้าแล้วไม่เจอไง ไปเจอแฟนมึงแทน น้องเห็นกูกับมึงทักกันวันนั้น น้องก็เลยคิดว่ากูกับมึงเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องที่สนิทกัน กูก็ต้องรับสมอ้างดิ ไม่งั้นจะให้บอกว่าอะไร บอกว่ามึงมีอะไรกับกูและแบล็คเมล์อ่ะหรอ” 

ผมลอยหน้าลอยตาซะจนฟ้าใหญ่ยอมผละออก มือหนาดันศีรษะผมออกไปเบาๆเหมือนผมเป็นรุ่นน้องมันงั้นอ่ะ นี่ถ้าไม่กลัวว่าปัดมือมันออกแล้วมันจะหัวร้อนจนต่อยเอานะ ผมทำและ โชคดีที่สกิลการตอแหลของผมมันฝังลึกในทุกโครโมโซมของร่างกาย ผมก็เลยพลิกประโยคที่โกหกน้องลูกหมีมาโกหกมันต่อ เกิดลูกหมีถามมันว่าผมสนิทกับมันจริงไหม มันจะได้พยักหน้ารับๆไป ส่วนมันก็จะไม่สงสัยอะไรถ้าลูกหมีไปถามมันว่ามันสนิทกับผมหรือเปล่าไง เป็นไงล่ะ มันคิดว่ามันจะเหนือชั้นกว่าผมหรอ ไม่มีทางเสียหรอกไอ้เด็กหมีบ้าเมื่อวานซืน!

“ทำไมมองอย่างงั้น โกรธ?” ดูเหมือนผมจะแสดงสีหน้าชัดไปหน่อยนะ ฟ้าใหญ่ก็เลยจับสังเกตได้ว่าผมไม่พอใจมัน แน่ล่ะ แขนกูเป็นรอยมือมึงขนาดนี้ ต้องยิ้มรับมั้ง!

“แหม คนสำรองเป็นได้แค่ที่สองอย่างพี่อาร์คเนี่ย จะไปมีสิทธิ์โกรธอะไรเราหรอ ไม่มี๊ ไม่มีคร๊าบ” ผมฉีกยิ้ม ตรงข้ามกับใจที่แทบจะลุกเป็นไฟ 

อึดอัดๆๆผมจะต้องหาวิธีสลัดไอ้เด็กนี่ให้หลุดให้ได้ ไม่งั้นผมต้องอกแตกตายไม่วันใดก็วันหนึ่ง

“ถ้าไม่โกรธก็อย่าเพิ่งเดินหนี” ฟ้าใหญ่ดึงแขนผมไว้เมื่อผมจะเดินไปที่อื่น ที่ๆมันไม่ได้ยืนอยู่ 

กูโกหกไง ไม่ต้องแกล้งเชื่อก็ได้มั้งโง่นักหรอมึงอ่ะ! #ตะโกนอยู่ในใจ

“ทำไมครับ มีอะไรจะด่าพี่อีกหรอ” ผมไม่สามารถหยุดประชดฟ้าใหญ่ได้ ปากมันไปเอง

“ผมไม่ได้จะด่าพี่ ผมยังไม่ได้ด่าพี่เลยสักคำ” ฟ้าใหญ่สะกดผมด้วยสายตาเรียบเฉย 

“ฟ้าใหญ่ พี่จะบอกอะไรให้นะ” ผมกอดอกและไม่ได้เสแสร้งแกล้งดีกับร่างสูงตรงหน้าอีกต่อไป “อย่าคิดว่ามึงคนเดียวที่ไม่อยากให้คนอื่นรู้ดิ ว่าเราทำอะไรกัน กูก็ไม่อยากและไม่มีวันอยากหรอก มึงช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับไปตลอดชีวิตเลยนะ มึงมันเป็นได้แค่คนในความลับกูเท่านั้นอ่ะ กูไม่มีทางบอกใครหรอกว่ายุ่งกับเด็กที่อายุห่างกว่ากูเป็นสิบปีน่ะ กูอาย!!

“อะไรนะ” 

ฟ้าใหญ่ยังคงมีสีหน้าแบบเดิม ที่เพิ่มเติมเห็นทีจะเป็นแววตาที่กราดเกรี้ยวจนเหมือนว่าถ้าผมยังปากยื่นปากยาวต่อไป จะได้โดนฉีกเป็นชิ้นๆ

เวร...

ผมไม่ได้จู่ๆก็กล้าขึ้นมาหรอกนะ เมื่อกี๊เขาเรียกว่าหลุดเฉยๆ ทำไงดีวะ เสือกไปกระตุกต่อมโกรธไอ้เด็กนี่เข้าซะแล้ว หน้าผมนี่ซีดลงโดยอัตโนมัติ ถามว่าทำไมกลัวไอ้ฟ้าใหญ่ทำร้ายขนาดนี้ ตอบได้อย่างมั่นใจ ก็ไอ้ไทน์มันเคยเล่าว่าโดนไอ้เด็กนี่ต่อยหมัดเดียวก็สลบไปเลย!

นั่นมือคนหรือเท้าช้าง!

“ปะ เปล่า” ผมยิ้มเหมือนเดิม “เปล่าเล๊ยยย ไม่มีอะไร” 

“พูดแบบเมื่อกี๊อีกที”

ปึง!

ฝ่ามือหนาตบลงบนประตูตู้เย็นที่ผมพิงอยู่เป็นการข่มขู่ ผมไม่รู้จะทำยังไงก็เลยอ้อนเพื่อเอาตัวรอดไปก่อน มือก็เลยถูกเลื่อนไปลูบๆที่แผงอกกว้างนั่นเหมือนจะบอกให้ใจเย็นๆลงก่อนอย่างเพิ่งคิดฆ่ากูอะไรทำนองนั้น

“เราเปลี่ยนเรื่องคุยเถอะ เรื่องเครียดๆอย่าไปคุยเลย มาเหนื่อยๆกินไรมายัง พี่อาร์คทำอะไรให้กินไหมครับ” รอยยิ้มนั้นสามารถสงบได้ทุกสิ่ง ผมเรียนรู้ว่าการยิ้มนั้นไม่ได้ทำให้เราเสียเงิน ไม่ได้ทำให้เราลำบาก ก็แค่ฉีกยิ้มมุมปาก เดี๋ยวคนก็เข้ามาเป็นมิตรด้วย แถมยังแก้สถานการณ์ร้ายๆให้กลายเป็นดีได้นับร้อยนับพัน ผมถึงได้ยิ้ม ยิ้มให้ทุกคนโดยเฉพาะคนที่ผมเกลียด ยิ่งผมเกลียดไอ้เด็กนี่เท่าไหร่ ผมก็ต้องทำให้มันใจอ่อนเข้าไว้ ใครจะไปพยศให้เจ็บตัวล่ะวะ 

ผมไม่โง่ไม่เข้าเรื่องอย่างงั้นแน่

“...” 

ฟ้าใหญ่มองผมเหมือนจะสื่อว่าสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่ไม่ได้ช่วยให้อารมณ์มันดีขึ้นแม้แต่นิดเดียว ผมก็เลยจะปลีกตัวออกไปจากสถานการณ์นี้อย่างเนียนๆ ผมหลบสายตาจากฟ้าใหญ่ ขยับเท้าซ้ายออกไปช้าๆ 

“พี่ลองไปสิ” 

ผมแม่งชักเท้ากลับมายืนที่เดิมแทบไม่ทันเลยล่ะ

“อย่าขู่สิ กลัวนะเนี่ย ใจดีกับพี่หน่อย นะ” ผมยิ้มอีกรอบ และคำพูดที่ผมบอก ก็ทำให้ฟ้าใหญ่เงียบอีกครั้ง สายตาที่มองผมอ่อนลงแปลกๆ ถึงอย่างงั้นผมก็ยังร้อนรนอยู่ดี ผมไม่รู้มันคิดอะไรอยู่ เขาว่ากันว่ารู้เขารู้เราน่ะดีที่สุด แต่ผมคิดว่าคำพูดนั้นใช้กับฟ้าใหญ่ไม่ได้ เพราะร่างสูงตรงหน้าไม่ยอมให้ใครเข้าถึงใจได้ง่ายๆหรอก

 

FAHYAI PART 

“อย่าขู่สิ กลัวนะเนี่ย ใจดีกับพี่หน่อย นะ” 

ผมรู้ว่าพี่อาร์คเป็นพวกโกหกเป็นไฟ อาศัยหน้าตาที่เป็นมิตรชอบยิ้มประจบประแจงเอาตัวรอดไปวันๆ เวลาเห็นเขาทำยิ้มแบบนี้ผมล่ะหงุดหงิดตลอด นั่นก็เพราะผมรู้ว่าเขาโกหกไง ไอ้ที่หลุดโมโหเมื่อกี๊ต่างหากคือของจริง มาบอกให้ผมใจดีกับเขาหน่อย มันยิ่งทำให้ผมอยากจะทำแรงๆมากกว่าเดิมล่ะไม่ว่า ก็เล่นยั่วโมโหเก่งซะขนาดนี้ 

“พี่จะโกหกใคร หลอกปั่นหัวใครก็ได้นะ ที่ไม่ใช่ผม” ผมเตือนเขากรายๆ

“ปะ ปั่นหัวอะไร เปล่าซะหน่อย” แม้ว่าจะเสียงกระตุกในตอนแรก พี่อาร์คก็กลับมาลื่นไหลได้ดั่งเดิมอีก 

“ไม่ต้องมาโกหกใส่ ผมรู้ว่าพี่เป็นยังไง” ผมจ้องลึกเข้าไปดวงตาของเขา พี่อาร์คก็เลยยื่นหน้าเข้ามาถามใกล้ๆ

“หรอ แล้วพี่เป็นยังไงล่ะ” 

ผมจ้องดวงตาคู่นั้นอยู่ไม่ถึงสิบวินาที ไม่ได้ตอบคำถาม แค่เลื่อนสายตาลงไปมองที่ริมฝีปากสีเรื่อและโฟกัสที่ดวงตาของคนที่รอคำตอบตาใสนั่น

“ถามในสิ่งที่รู้อยู่แล้ว พี่ต้องจ่ายแพงนะ” 

ดูเหมือนพี่อาร์คนึกสนุกกับคำพูดเรียบๆไร้อารมณ์ของผม ก็ผมบอกแล้วไงว่าไอ้เวลาที่เขาทำเป็นกลัว ทำเป็นยอมผมน่ะ เขามันเสแสร้ง 

“พี่ไม่รู้” พี่อาร์คไหวไหล่ ทำหน้าตาไม่รู้จริงๆให้ผมเห็น เขากำลังกระตุกต่อมหงุดหงิดผมอีกแล้ว ทำไมถึงโกหกเป็นไฟเก่งจัง เพราะทำตัวอย่างงี้ล่ะสิ คนอื่นถึงได้ตกเป็นเหยื่อเขามาไม่รู้กี่คน เขาคงลืมนึกไปว่าผมไม่ใช่ไอ้โง่ที่ไหน จะได้ให้เขามาใช้ท่าทีเป็นมิตรนั่นหลอกเอา ผมไม่อาละวาดเพราะยังไม่โกรธขนาดนั้น ซึ่งนั่นไม่ได้หมายความว่าเชื่อ

“ผมบอกให้พี่หยุดโกหกไง”

“พี่ไม่ได้โกหก” พี่อาร์คยิ้มกว้าง “พี่อาร์คไม่รู้จริงๆ” 

“งั้นผมจะตอบคำถาม” ผมกระชากคนตัวเล็กกว่าเข้ามาใกล้ กอดไว้จนแทบจมตัวผม ผมมองเห็นความตื่นตระหนกชัดเจนในดวงตาของพี่อาร์ค คงเคืองไม่ใช่เล่น อยู่ๆสะโพกก็ต้องอยู่ใต้ฝ่ามือผม ให้ผมบีบขย้ำมันเล่น “จ่ายมาสิ”

“จะ จ่ายอะไร” คนตรงหน้าผมทำสายตาหลุกหลิก “นี่ไถเงินหรอ” 

“ผมบอกตอนไหนว่าจะให้พี่จ่ายเป็นเงิน?”

“ไม่เอาเงินแล้วจะเอาอะไร” ดวงตาที่เคยซุกซนบัดนี้ มีแต่ความกังวลซ่อนอยู่ทำให้ผมอยากขำ นี่ไม่รู้จริงๆหรอว่าถ้าเป็นเขาต้องจ่ายผมด้วยอะไร ทำเป็นใสซื่อไปได้ 

“ที่ผ่านมาเอาอะไร ก็เอาแบบนั้นแหละ” 

 

ASK PART 

“ดะ เดี๋ยวๆๆ” 

ผมรีบเอามือดันใบหน้าของฟ้าใหญ่ออกไปเมื่ออีกฝ่ายทำเหมือนจะเข้ามาจูบกันให้ได้ ร่างหนามองผมเหมือนมีคำถามว่าทำไมผมจะต้องเล่นตัวไม่ยอมให้มันจูบ แหม กูก็ควรจะเล่นตัวไหมล่ะ กูชอบมึงมากนักนี่ ไอ้เด็กหมีมหาปะลัย! บอกเลยว่าในใจนี่มีเหตุผลร้อยแปด ช่างผิดกับปากที่พูดออกไปซะจริงๆ ปากมันไม่ยอมทำอย่างใจผมอ่ะ มันรู้ไงว่าถ้าพูดไปก็อาจจะตายโหงได้

“...” 

“พี่เหนื่อยอ่ะ ขอโทษก็ได้แต่วันนี้ไม่ทำอะไรไม่ได้หรอ” เอะอะเอะอะผมก็เหนื่อยตลอด ผมตอแหลทั้งนั้นแหละ คนอย่างไอ้อาร์คพลังงานเหลือเฟือจะตายห่า ไม่มีเหนื่อยอะไรทั้งนั้น แม้ว่าผมจะอายุมากกว่าฟ้าใหญ่สิบปี ทว่าตามความเป็นจริงแล้ว โดยอายุผู้ชาย ผมก็ถือว่ายังเป็นคนอายุน้อย ไม่ได้โอเวอร์ขนาดที่พยายามโอดโอยให้เด็กมันเห็นใจ

“ก็อย่าออกนอกกรอบให้มันบ่อยนักสิ ไม่งั้นระวังจะมีปลอกคอใส่ไปที่ทำงาน”

มันบอกผมสีหน้าราบเฉยมาก ผมนี่หัวร้อนอยากต่อยปากมันสักหมัดเลยจริงๆ ทำอย่างกับผมเป็นสัตว์เลี้ยง เวรกรรมอะไรของผมนักหนาวะต้องมาเจอไอ้ห่ารากนี่ คิดสิไอ้อาร์คคิด มึงจะยอมเป็นเหยื่อไอ้เวรนี่ตลอดชีวิตหรือไง 

“มารอพี่นานหรือยัง” ผมเปลี่ยนเรื่องและทำเป็นยิ้มแย้ม

“จะให้บอกกี่ครั้งว่าให้หยุดโกหก” ฟ้าใหญ่ยังใส่ผมไม่เลิกเหมือนผมไปทำให้ญาติฝ่ายพ่อของมันเสียชีวิต นี่มันไม่รู้หรือโง่กันแน่ ผมเก็บอารมณ์กับความเอาแต่ใจหน้ามึนของมันสุดๆเลยนะ

“ไปอาบน้ำก่อนสิ” ผมยังคงทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ “ไม่นอนกับคนไม่อาบน้ำนะ” 

ทันทีที่มึงไปอาบน้ำ ข้าวของของมึงทุกอย่างที่อยู่นอกห้องจะโดนกูค้นจนกระจุย และโทรศัพท์มึงจะโดนกูล้างเครื่องให้สะอาดกิ๊งๆไม่ก็พังมันซะเลย มึงจะได้ไม่มีอะไรรูปจัง...นั่นมาข่มขู่กูอีกต่อไปไงล่ะ!!

ไง๊ฉลาดมะปรบมือสิครับ ปรบมือ

ฟ้าใหญ่กอดอก ผมไม่เข้าใจว่าทำไมไอ้เด็กนี่ต้องมองผมด้วยสายตาที่เหลืออดและตำหนิถึงขนาดนี้ ผมว่าผมก็ไม่ได้ทำอะไรที่มันขัดใจมันแล้วนะ

“ทำไมพี่ชอบโกหกนัก” คนเป็นเด็กกว่าดุผม ที่จริงมันไม่ได้ตะคอกผมด้วยซ้ำนะ เรื่องน้ำเสียงน่ะ ไม่จำเป็นสำหรับไอ้เด็กนี่หรอก แค่สายตาที่มันมองมาก็ทำให้ผมรู้สึกสยองได้แล้วแหละ “โกรธที่ผมว่าก็บอกมาสิว่าโกรธ” 

เอ้า!!!

ไอ้นี่!

มึงเป็นโรคจิตหรือเปล่าเนี่ยพอกูเผลอด่าก็หัวเสียพอกูไม่ตอบโต้ก็โมโหที่กูโกหก โรคจิต โรคจิตแน่ๆ ตันหยงคบกับคนแบบนี้เป็นเพื่อนไปได้ยังไง ผมชักจะหลอนจนทนแทบไม่ไหวแล้วนะ!

“ก็ไม่ได้โกรธ” ผมเริ่มเจื่อนละ

“โกหก” ฟ้าใหญ่เอามือมาจับแขนผมไว้แน่น “คิดหรอ ว่าผมจะเชื่อคำพูดดีๆที่พี่ใช้” 

ใครก็ได้บอกผมที ไอ้เด็กห่านี่มันต้องการอะไร มนุษย์ที่เกิดยุค 99 line (ปี ค.ศ. 1999)  อย่างมันเนี่ย! เป็นพวกย้อนแย้งและสับสนในตัวเองอย่างงั้นหรอ โว้ยยย ผมต้องไปอัพเกรดสมองตัวเองให้ตามทันความต้องการมันไหม!

“แล้วจะให้พูดอะไร” ผมเริ่มหัวเสีย แต่ก็ยังข่มอารมณ์อยู่ มันเองก็ดูออกด้วย

“พูดว่าหงุดหงิด ไม่อยากทำให้ ไม่อยากให้ผมอยู่ที่นี่ไง ไม่ใช่จะหลอกให้ผมไปอาบน้ำ จะได้ลบหลักฐานทุกอย่างทิ้ง” 

เชี่ย!

ผมทำตาโตเท่าไข่ห่านมันจะรู้ทันกูมากเกินไปแล้วนะเนี่ยอ่านใจผมออกหรือไง!

“พูดความจริงสักครั้งสิ ถ้าพี่ยอมทำตัวดีๆ ผมอาจจะยอมกลับไปดีๆก็ได้นะ” ฟ้าใหญ่เปิดโอกาสให้ผมด่ามันตรงๆอีกรอบ 

ผมไม่หลงกลมันร๊อก มันกำลังหาเรื่องต่อยหน้าผมอยู่ล่ะไม่ว่า ขืนผมพูดความจริงก็โดนแน่ๆ ในคำพูดมันมีคำว่า อาจจะ’ อยู่นี่หว่า

“ไม่พูด ก็พี่ไม่ได้โกรธ” 

“โอเค งั้นถอดเสื้อผ้าออกสิ อย่างงี้ก็ไม่โกรธด้วยใช่ไหม” 

ว้อยยยย สุดจะทนสุดจะทนมึงแล้ว

“มึงเป็นบ้าอะไรเนี่ย!!!!” ผมตะโกน และพอฟ้าใหญ่ขยับเข้ามา ผมก็รีบยกแขนสองข้างกันใบหน้าเพราะกลัวมันทำร้าย ร่างหนาเลยชะงักอยู่ที่เดิม

“นี่พี่กลัวผมทำร้ายพี่หรอ”

เออกูกลัวชิบหายเลย!



Talk : สำคัญมากก อ่านโหน่ยยย
ตอนนี้เพจเก่าพังค่ะ รบกวนไลค์เพจใหม่
https://www.facebook.com/saisioowriter/
หรือค้นคำว่า Saisioo ใน facebook ก็ได้ค่ะ 




 



[LOADING...150 PER.]

แท็ค #พี่อาร์คเมียเก็บ


ภาคต่อนิยายเรื่องนี้มีอีกสองเรื่องน๊า
สายฮาหมดเลยค่ะ 5555
--------------------
เรื่องแรก #แก่ ใจดี สปอต กทม
หัสดิน X ชอบ
สนใจคลิ๊กที่รูป
V




เรื่องที่วสอง มีความหื่น ฮา น่ารัก 
และกลัวเมียเด็กสุดพลังค่ะ [เฮียไทน์ X ตันหยง]
คลิ๊กที่รูป

V

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 177 ครั้ง

1,324 ความคิดเห็น

  1. #25113 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 00:50
    สายตาพี่อาร์คบอกทุกอย่าง น้องอ่านได้เชียบมากหนือพี่เขาโง่วะ
    #25113
    0
  2. #25060 evenrr22 (@evenrr22) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:43
    อะไรจะรู้ลึกชนาดนั้ยนนนนน -เป็นหมอดูปลอมตัวมาใช่มั้ยฟ้าหย่ายยย
    #25060
    0
  3. #24787 Thitaphorn Tiemnara (@thitanana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 09:10
    โอ้โหรู้ทุกอย่างที่คิดดดด
    #24787
    0
  4. #24781 AunchiKun (@AunchiKun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 19:44
    อะไรจะทันคนเบอร์นั้น
    #24781
    0
  5. #24086 Bq__ (@bitsbadx01) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 04:41
    ฟ้าใหญ่น่ากลัวอ่ะ
    #24086
    0
  6. #23350 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 11:10
    เหมาะกันดี555555
    #23350
    0
  7. #20791 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 15:40
    ก็หมีโหเ
    #20791
    0
  8. #20104 มูตี้ (@mutiie13) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 15:55
    ^______^
    #20104
    0
  9. #19793 tenixt (@tenixt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 22:59
    พี่อาร์ตตายแน่555555555
    #19793
    0
  10. #19302 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 18:07
    ถถถถถถถถ พี่อาร์คกลัวน้องต่อยหรอคะ? แล้วก็ขยันโกหกน้องนะ แต่น้องก็ตามทันตลอดจ้าาา
    #19302
    0
  11. #18555 WH168 (@WH168) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 00:00
    โถ่ววว อีกคนก็ข่มแหงจิตใจเมียอีกคนก็กลัวผัว5555
    #18555
    0
  12. #17631 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 13:58
    อย่าเพิ่งฆ่ากันน้าาาาา~
    #17631
    0
  13. #12605 .:: Hibari★Kira ::. (@shinn-asuka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 20:43
    ฟ้าใหญ่ อย่ากดขี่ข่มแหงพี่อาร์คเค้ามากนะลูก

    คนแก่หัวใจจะวาย เค้ากลัวหนูจะแย่แล้วววว
    #12605
    0
  14. #12532 kristkatt (@kristkatt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 00:31
    งงตรรกะพระเอก
    #12532
    0
  15. #11451 PPP.. (@PangPoong) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 19:34
    จะขำพี่อาร์คหรือจะสงสารพี่อาร์คดี555555
    #11451
    0
  16. #10957 Mini-Jeans (@Moo_Yienny) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 11:19
    สงสารอาร์ค
    #10957
    0
  17. #8848 smilexoxo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 16:47
    อิหมี555555555555555 โอ้ยยสงพิอาร์ค555555555555

    ผัวดุต้องทำใจแต่ผัวทำตัวแบบนี้ไม่น่ารักเหลยน้าาา5555
    #8848
    0
  18. #7702 nscho (@nscho) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:55
    พี่อาร์คกลัวหมดแล้วฟ้าใหญ่ อย่าดุพี่เยอะเลยยยย
    #7702
    0
  19. #6859 Lipz tick (@songsongtb) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:41
    ฟ้าใหญ่นี่แค่อ่านก็รับรู้ได้ถึงออร่าความน่ากลัว อาร์คก็นะ.. ทำอะไรไม่เคยพ้นสายตาน้องตลอด55555สงสารร
    #6859
    0
  20. #6714 ❥ в o ш ɪɪ з z` (@bowiieez) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:06
    พี่อาร์คคนจริงกลัวหัวหดเลย ก้เพราะสองคนนี้นี่เหมือนกันจะตาย เจ้าชู้หลอกคบ ญ เหมือนกัน
    #6714
    0
  21. #5609 itzmeboombim (@itzmeboombim) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 18:55
    มึนตึ๊บกับฟ้าใหญ่ จะเอาอะไร พูดสิพูด! อิพี่อาร์คมันเดาทางไม่ถูกเลยตอใส่ไง

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 24 มกราคม 2560 / 18:55
    #5609
    0
  22. #5475 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 02:16
    หงอสุดไรสุด5555555
    #5475
    0
  23. #5182 DTamsh (@da_shawol) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 11:45
    อิพี่นี่ก็กลัวเเรง
    #5182
    0
  24. #5181 yoyo byindy (@yo3206) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 10:54
    อีพี่อาร์คตายแน่ๆ
    #5181
    0
  25. #5175 Solu (@nupuchuru) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 23:05
    ทีมมารหมีคะ!55555555555555555555555555555555555
    แต่เดี๋ยวนะ...นี้แกพึ่งรู้เหรอว่าพี่เขากลัวแกะ!!
    #5175
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น