จบOUR LAST DAY พี่มี (แฟน) เด็ก [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,794,037 Views

  • 25,159 Comments

  • 23,964 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    300

    Overall
    1,794,037

ตอนที่ 5 : {FAHYAI} : EPISODE 04 #150 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    23 ต.ค. 60

นี่เป็นนิยาย วาย แปลว่า ชายรักชาย อยู่ในหมวดวายและมีคำว่า Yaoi

คำเตือนก่อนเฟบ : นิยายมีการอัพเดทซ้ำเพื่อประชาสัมพันธ์

Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube

18+ เนื้อหามีความหื่นกระหาย

เกรียนกระจาย ใช้วิจารณญาณในการอ่าน



burning and making everything melt

│EP.04│




“กลัวแล้วผิดด้วยหรือไง” ผมถาม ไม่กล้าทำเสียงดังมาก พยายามถามให้น้ำเสียงมันดูจะธรรมดาที่สุด เดี๋ยวมันจะหาว่าผมกระด้างกระเดื่องต่อผู้บังคับบัญชา(ประชดกว่านี้ไม่มีอีกละ) 

“ไม่” ฟ้าใหญ่ดูจะมีสีหน้าที่ตึงขึ้นกว่าเดิมนิดๆ “แค่ไม่คิดว่าจะกลัว” 

ผมนี่แทบจะร้องหราออกไปเลยทีเดียว ทำขนาดนี้ยังไม่คิดว่ากูจะกลัวอีกหรอครับไอ้น้อง มึงชกมาทีหน้ากูคงยุบเข้าไปในสมอง

“...” ผมไม่รู้จะพูดอะไรก็เลยเงียบ ฟ้าใหญ่มองมาด้วยสายตารำคาญนิดๆเหมือนผมมันไม่ได้ดั่งใจ

“เออ ช่างมันแล้วกัน พี่จะทำอะไรให้ผมกินใช่ไหม ไปทำสิ” 

จากสายตาที่มันกำลังมองเนี่ย ผมไม่คิดหรอกนะว่ามันยอม อย่าฝันไปเองว่ามันจะยอม เปล่า มันไม่ได้ยอม มันก็แค่รำคาญผม ไม่มีอารมณ์จะไล่ต้อนผมในวันนี้ก็เท่านั้น ถึงแม้มันจะยังจิกหัวใช้ผมอยู่ ผมก็โล่งใจที่มันไม่ทำตัวเอาแต่ใจรัวๆอย่างรอบแรก

“ทำเท่าของที่มีในตู้เย็นได้ไหมอ่ะ ไม่รู้ว่าจะมา ไม่ได้ซื้ออะไรไว้เยอะ” ผมเลียบๆเคียงๆ ที่จริงใต้คอนโดเดินไปไม่กี่ก้าวก็มีซุปเปอร์มาร์เก็ตขนาดย่อยๆอยู่ ที่นั่นมีของสดขายพอสมควร ก็ซื้อมาทำอะไรกินได้ไม่เดือดร้อน แค่ผมขี้เกียจเลยไม่อยากเดินไป ถึงไอ้เด็กฟ้าใหญ่มันจะยัดเยียดความเป็นผัวให้ นั่นก็ไม่ได้จะหมายความว่าผมอยากได้มันเป็นผัว จึงไม่แปลกประหลาดอะไร ถ้าผมไม่ค่อยเต็มใจอยากทำอะไรให้มัน 

“...” ฟ้าใหญ่มองผมนิ่งๆ เขายังคงไม่ตอบอะไรจนผมคิดว่าผมต้องทำอะไรผิดหูมันอีกแน่ๆ 

“เออ งั้นเดินไปซื้อก็ได้ มึงรอนี่อ่ะ” 

ผมจะขยับตัวเดิน ฟ้าใหญ่ก็เลยดึงแขนผมไว้ 

หมับ!

ใจผมนี่เต้นตึกๆเลยพอเห็นมันเข้ามามองใกล้ๆ ไม่ใช่ว่าซึ้งหรือนึกชอบมันนะ แค่ลุ้นไง เผื่อแม่งจะทำตัวดีๆเหมือนพระเอกละครที่เป็นห่วงความรู้สึกคนอื่นจนบอกว่าไม่ต้อง ทำอะไรก็ได้มันไม่ใช่คนเรื่องมาก แล้วก็เบือนหน้าไปทางอื่นแบบหล่อๆงี้

“ฝนมันเหมือนจะตก เอาร่มไปด้วยสิ” 

เฮ้อ ผมหวังอะไรอยู่! ไอ้ฟ้าใหญ่ก็คือไอ้ฟ้าใหญ่แหละ จะไม่ให้มันใช้ผมก็ยังเร็วไปอีกร้อยปีอ่ะ ยังไงแม่งก็ไม่เปลี่ยนใจ ผมน่าจะเดาได้อยู่แล้ว

“จ้ะ” 

ผมตอบรับอย่างซังกะตายและหายไปหยิบร่มที่วางอยู่บนโต๊ะมาถือไว้

“งั้นเดี๋ยวมา”

“อือ” 

ฟ้าใหญ่เมินผม มันเดินไปนั่งรอที่โซฟาราวกับเป็นคุณชายและมีผมเป็นขี้ข้า ชีวิตผมแม่งโคตรจะไร้อิสรภาพเลยตั้งแต่มันเข้ามา ดีนะที่มันไม่ทำแบบที่ตันหยงทำกับไอ้ไทน์ ยึดเงิน ยึดกุญแจรถ ขืนเป็นแบบนั้นผมคงจะตายอย่างเขียด 

ผมลงลิฟต์ไปยังชั้นล่าง กางร่มและมองฝนที่ตกแค่ปรอยๆอย่างเซ็งๆ นี่ถ้าไม่มีมันนะ ต่อให้ผมหิวเองถ้าผมขี้เกียจ ผมยังไม่ออกไปซื้อเลยให้ตายเหอะ เวรกรรมที่ผมทำไว้กับมันนี่ต้องหนักหนาสาหัสมากแน่ๆ เมื่อไหร่จะชดใช้หมดซะทีกูเริ่มเหนื่อยละ

ทางในช่วงเวลากลางคืนค่อนข้างที่จะเปลี่ยว ผมเดินอยู่คนเดียวก็แอบหลอนเบาๆเลยรีบเร่งฝีเท้ามากขึ้นเพื่อไปให้ไปถึงที่สว่างๆ ผมยอมรับว่าในนาทีแรกที่มาถึงหน้าซุปเปอร์มาร์เก็ต ผมก็โล่งใจที่ไม่ต้องเสี่ยงโดนจี้เอาไอโฟนโดยโจรที่เคยติดคุกมาแปดรอบ แต่ในวินาทีต่อมาที่ผมเห็นผู้ชายที่ยืนสูบบุหรี่อยู่แถวนั้น ผมก็อยากถอยเข้าไปอยู่ในมุมมืด ติดตรงเขาบังเอิญเห็นและเรียกผมซะก่อน

“ไงครับคุณอาร์ค ไม่ได้เจอกันนานเลย” 

หมอนี่ชื่อ ชิณณ์’ ครับ เป็นเจ้ากรรมนายเวรคนที่สองของผมเอง

แล้วชิณณ์เป็นใคร? ทำไมถึงมาเป็นเจ้ากรรมนายเวรผมได้น่ะหรอ?

เรื่องมันก็มีอยู่ว่า ชิณณ์เป็นเจ้าหนี้ของพ่อผมครับ พ่อผมน่ะ เป็นคนมีความพยายามก็จริง แต่เป็นคนที่จมไม่ลงเช่นเดียวกัน เขาไม่เคยยอมรับเสียทีว่าบริษัทที่กำลังทำอยู่มันไปไม่ค่อยจะรอด ชิณณ์น่ะ รุ่นราวคราวเดียวกับผม ทว่าเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว เป็นเสือในวงการที่น่าจับตามองพอๆกับไอ้ไทน์ 

พ่อผมเคยมีหุ้นร่วมในบริษัทของชิณณ์ และตัดสินใจขายมันเมื่อดูว่าจะได้กำไรเข้ามามาก พูดง่ายๆก็คือเคยทำธุรกิจร่วมกันอยู่พักหนึ่ง ดังนั้นตอนเป็นหนี้จนไม่สามารถไปกู้ธนาคารได้ซ้ำเพราะหนี้ที่กู้มาครั้งแรกยังคาราคาซัง พ่อก็เลยตัดสินใจบากหน้าไปขอร้องให้ชิณณ์ช่วย 

ผมไม่ค่อยถูกกับชิณณ์ เราเคยเรียนอยู่โรงเรียนมัธยมด้วยกัน และสมัยนั้นเขาเป็นเด็กกำพร้าที่ไม่มีครอบครัว ส่วนผมก็เป็นคนสันดานเลวที่ชอบเหยียบขยี้ปมด้อยนั้นด้วยความสะใจ ร่วมกับคนอื่นๆในแก๊ง...

ชิณณ์อาจจะเก็บเอาคำสบประมาทของผมในตอนนั้นมาผลักดันตัวเองจนมีวันนี้ ในขณะที่ปัจจุบัน พ่อผมติดหนี้เขาก้อนใหญ่พอสมควร และผมเองก็เป็นแค่พนักงานบริษัทต๊อกต๋อยที่ไม่กล้าทำงานบริษัทพ่อตัวเองเพราะไม่รู้มันจะเจ๊งเมื่อไหร่

เงินเดือนกระจอกงอกง่ายแค่ไม่ถึงสองหมื่นห้าของผม ก็ยังต้องถูกเจียดแบ่งให้พ่อเอาไปใช้ในบางครั้งเลยด้วยซ้ำ สาเหตุที่ผมไม่อยากเจอชิณณ์ เพราะผมรู้ว่าชิณณ์ต้องแค้นแน่ๆ ที่ผมเคยทำกับเขาไว้สารพัด กลั่นแกล้งเขา เอางานไปทิ้งให้เขาโดนอาจารย์ด่าเพราะหมั่นไส้ที่เกรดดีกว่า หน้าตาก็ดี ผู้หญิงที่ผมชอบก็เสือกไปปิ๊งเขาอีก ผมก็ยิ่งแค้น

ชิณณ์ไม่ผิดเลย ผมมันก็แค่ไอ้ขี้แพ้ชวนตีคนหนึ่ง

เรื่องโหดร้ายสุดๆที่ผมเคยทำกับชิณณ์ก็คือการหลอกให้รุ่นพี่ไปรุมทำร้ายเขาโดนอาศัยความกะล่อน โกหกว่าเห็นชิณณ์ไปกับแฟนของรุ่นพี่ 

ก็จริงอยู่ที่ผู้หญิงคนนั้นชอบชิณณ์ แต่ชิณณ์ไม่ได้ชอบเธอซะหน่อย ชิณณ์เกือบตายก็เพราะลมปากของผมเอง มันเข้าทางผมก็เพราะพี่ ‘แอนนี่’ พี่ผู้หญิงคนนั้นดันตะโกนออกตัวว่าชอบชิณณ์ต่อหน้าเฮีย ‘แลนซ์’ แฟนของเธอ เฮียแลนซ์ก็เลยโคตรจะแค้นชิณณ์เลย 

ตอนนี้พ่อผมขอชะลอการใช้หนี้ชิณณ์ออกไปก่อน ชิณณ์ก็ไม่ว่าอะไร บอกแค่ว่าอยากจะคุยกับผมหน่อย ผมก็หาข้ออ้างหนีๆเพราะรู้ว่าผมทำเขาไว้แสบแค่ไหน เขาอาจจะอยากเอาพ่อมาบีบผมก็ได้

ผมว่าชิณณ์จงใจตามผมมาแน่ๆ

“...” 

“ดูคุณไม่ดีใจเลยนะ ที่เจอผม” ชิณณ์อมยิ้ม และผมก็ทั้งรู้สึกผิด ทั้งหวาดระแวงต่อเรื่องในอดีต 

“...” ผมยังคงไม่พูด ชิณณ์เลยหุบยิ้มลง

“กลัวฉันแก้แค้นนายหรือไง อาร์ค” เขาถามเสียงราบนิ่ง

“จะแก้แค้นก็แก้ จะพยายามเจอฉันทำไม” ผมถามกลับ

“ฉันเคยบอกพ่อนายตั้งหลายครั้งว่าอยากคุยเรื่องในอดีตกับนาย”

“...” 

“พ่อนายปฏิเสธฉันทุกที” ชิณณ์ทำหน้าเซ็ง “ไม่ยักรู้ว่านายอยู่ใต้จมูกของฉันเอง” 

“หมายความว่าอะไร” ผมถาม ชิณณ์ก็เลยหัวเราะเบาๆ

“ฟ้าใหญ่น่ะ”

ผมตัวชาที่ได้ยินชื่อของฟ้าใหญ่จากปากของชิณณ์

“...” 

“เป็นรุ่นน้องของฉันเอง” 

“...” 

ผมไม่รู้จะพูดว่าอะไร ไม่คิดว่าโลกมันจะกลมขนาดนี้ หรือไม่ต่อให้คิดแบบคนโง่ที่สุด เรื่องบังเอิญหรือความโลกกลมแม่งไม่มีหรอก มันอาจจะถูกกำหนดไว้ จากใครหนึ่งในสองคนนี้

“นายไม่ใช่คนโง่มาตั้งแต่แรกคงพอเดาได้ล่ะมั้ง ว่าฉันพูดเรื่องหมอนั่นขึ้นมาทำไม” 

ชิณณ์ยิ้มร้าย สำหรับเขา นี่คงจะเป็นนาทีแห่งการแก้แค้น ทำไมผมจะไม่เข้าใจ 

“เออ  ฉันนึกออก แล้วไงวะ” 

“นายก็น่าจะรู้นะ ว่าฉันรู้สึกยังไง” 

ผมแทบจะหัวเราะประชดคำพูดของชิณณ์ รู้สึกยังไงงั้นหรอ? ถ้าเขารู้สภาพตลอดเวลาที่ผมอยู่กับฟ้าใหญ่ล่ะก็ เขาก็ต้องสะใจแน่อยู่แล้ว ถึงต่อให้เป็นผม ผมก็ยังสะใจเลย ถ้าคนที่ผมเกลียด ตกอยู่ในสภาพที่ต้องเป็นรองคนอื่นถึงขนาดนั้น หัวเราะทีหลังดังกว่ามันเป็นอย่างงี้นี่เองสินะ เจ็บใจไอ้เด็กเวรฟ้าใหญ่จริงๆ นี่มันเข้ามาในชีวิตผม เพราะเรื่องชิณณ์ใช่ไหมเนี่ย 

ถึงว่า มันถึงได้แค้นผมขนาดนั้น! 

“รู้” ผมตอบ “แล้วไง จะจบได้หรือยัง? เจอตัวฉันแล้วนี่” 

ชิณณ์ก้าวเข้ามายืนอยู่ตรงหน้าผม มองผมด้วยสายตาที่กดต่ำกว่า 

“อยากให้ฉันยกโทษให้นายไหมล่ะอาร์ค” จากสายตาของเขา ไม่ว่ายังไง ผมก็ว่าชิณณ์ ไม่ยกโทษให้ผมง่ายๆ แต่ผมก็คือผม บางที นี่อาจจะเป็นเกมที่ต้องเล่นเพื่อทิ้งศักดิ์ศรีตัวเอง

“เออ” ผมยอมรับ

“งั้นก็ก้มลง ‘กราบเท้า’ ฉันสิ บอกฉันว่านายแพ้ไอ้เด็กกำพร้าคนนี้ทุกอย่าง และนายมันน่าสมเพชแค่ไหน” 

สายตาของชิณณ์ดุดัน และดูเขาฝังใจกับสิ่งที่ผมเคยล้อเขาราวกับมันเป็นปมด้อยน่าอาย ผมผ่อนลมหายใจออกมา ประเทศนี้แม่งก็เป็นประเทศแห่งการกราบอยู่แล้วนี่ คนไทยเป็นคนมีมารยาท กราบแม่งทุกอย่าง กราบตั้งแต่เต้าหู้ยันกราบรถ! 

จะกราบตีนคู่อริเก่าอีกสักคนจะเป็นอะไรไป!

“เออ ได้!” 

ผมกระแทกเสียง ย่อตัวลงอย่างง่ายดาย ผมก็คิดจะกราบมันจริงๆ ผมเป็นคนอย่างงี้แหละ มีดีแต่ปาก เอาจริงๆอย่างอื่นไม่มีอะไรดีเลย ที่ผมทำมันก็แค่เอาตัวรอด เพราะไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิตของผมเองไง

หมับ! 

ใครบางคนคว้าแขนผมไว้ก่อนที่ผมจะได้ก้มลงกราบเท้าชิณณ์จริงๆ

“ทำอะไร พี่อาร์ค” 

ฟ้าใหญ่ยืนอยู่ข้างหลังผม และมองผมด้วยสายตาที่ตรงกับคำถามที่เขากำลังถาม 

“มึงลงมาทำไม” ผมไม่ตอบ ไม่อยากให้มันรู้ว่าผมจะกราบเท้าชิณณ์ไง อายเป็นโว้ย! 

“ก็เห็นหายไปนาน เลยตามลงมาดูไง”

“ไง ฟ้าใหญ่” ชิณณ์ทักฟ้าใหญ่พร้อมกับรอยยิ้มบางๆทำให้ไอ้เด็กข้างๆค่อยๆปล่อยมือจากแขนผม ก็ดี ผมไม่ได้อยากให้มันมาจับเหมือนกัน

“พี่มาทำอะไรแถวนี้หรอ”

คำตอบของฟ้าใหญ่ที่มีให้ชิณณ์ทำให้ผมเซ็ง เพราะการตอบแบบนี้ของมันก็เท่ากับยืนยันคำพูดของชิณณ์ว่าพวกมันรู้จักกัน สนิทกัน เผลอๆก็อย่างที่ไอ้ชิณณ์พูดเป็นนัยๆให้ผมเดาได้นั่นแหละ ว่าฟ้าใหญ่อาจจะโดนมันใช้มา 

ผมก็ไม่มีหน้าไปด่าไอ้ฟ้าใหญ่หรอกนะว่ามันไม่มีศักดิ์ศรีที่ทำตัวเป็นลูกกระจ๊อกชิณณ์ แบบเขาสั่งให้ไปทำอะไรก็ทำตามคำสั่ง เพราะผมก็เกือบอยากกราบตีนชิณณ์เพื่อให้เรื่องมันจบเหมือนกัน 

ตอนนี้ผมคิดอยู่อย่างเดียว ใครอยากแบกศักดิ์ศรีก็แบกไป ผมเริ่มถือคติ ‘เรื่องของมึงก็คือเรื่องของมึง กูไม่สน’ มาสักพักแล้ว 

ผมว่านะ ถึงผมจะดูเป็นคนห่วยๆ แต่ถ้าคนทั้งโลกคิดและทำทุกอย่างเหมือนกันก็ไม่ต้องมีประเทศ มีเชื้อชาติแล้วมั้ง ผมแม่งเป็นพนักงานบริษัท ไม่ใช่นักรบ อายุอานามตอนนี้ก็ไม่อยากทะเลาะกับใครแล้ว แค่หาเงินไปวันๆยังเหนื่อย อะไรทำให้ชีวิตง่ายขึ้นได้ก็ทำๆแม่งไปเหอะ ตอนนี้ชิณณ์ก็โคตรมีอิทธิพล เล่นงานผมไม่ได้เพราะผมอยู่ใต้ปกครองไอ้ไทน์ ซึ่งนั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาเล่นงานพ่อผมไม่ได้นี่

ไม่รู้ว่ารออะไรอยู่ ถึงยังไม่ยอมเล่นงานจริงๆจังๆ

“ก็มาทำธุระนิดหน่อย งั้นวันนี้ฉันไปก่อนแล้วกัน ไว้คุยกัน วันหลังไอ้น้อง” 

ชิณณ์ตบไหล่ฟ้าใหญ่สองสามครั้งทำให้เจ้าตัวพยักหน้า เขามองผมนิดหน่อยแล้วถึงเดินผ่านไปทางอื่น ผมก็เลยพ่นลมหายใจออกมาหนักๆจนผมที่ปรกหน้าอยู่ถึงกับปลิว

เซ็งชิบหาย ไอ้ฟ้าใหญ่ไม่มาก็ได้กราบ ได้จบไปแล้ว! 

“ลงมาทำไมล่ะ ยังไงก็ได้กลับขึ้นไปอยู่แล้ว คงไม่นอนอยู่ในซุปเปอร์หรอก” ผมหันไปพูดกับเด็กข้างๆ เขาก็เลยมองหน้าผม

“ทำไมอยู่ๆพี่ปากเก่งจัง”

ชิบลอสแล้ว...

หลุดจย้า

“ปะ เปล่า” ผมยิ้มแห้งๆ “ก็แค่ไม่อยากให้มึงลำบากลงมาไง ยังไงกูก็ต้องกลับขึ้นไปบนห้องอยู่แล้ว รออยู่สบายๆไม่ดีกว่าหรอ” 

ฟ้าใหญ่มองผมแล้วก็เบือนหน้าไปทางอื่น จากแววตากรุ่นๆ ผมว่ามันรู้อีกแล้วแหละว่าผมตอแหล ไม่รู้ทำไมการตอแหลของผมนี่ไม่เคยชนะไอ้ฟ้าใหญ่ได้สักครั้งเล๊ย 

“เข้าไปเถอะ”

มือหนาดันหลังผมนิดหน่อยเมื่อให้เดินไปในตัวร้านแทนการตัดบท ผมก็เลยยอมที่จะเดินเข้าไปตามที่มันบอก ผมไม่แปลกใจที่ฟ้าใหญ่ไม่เซ้าซี้ผมเรื่องชิณณ์ ถ้าให้เดาคือมันรู้อยู่แล้ว ส่วนผมก็ไม่คิดจะพูดหรือไล่มันเช่นเดียวกัน

เพราะถ้านี่เป็นความต้องการของชิณณ์ ผมจะปล่อยเบลอ 

“พี่รู้จักพี่ชิณณ์ด้วยหรอ” ฟ้าใหญ่ถามขึ้นตอนผมหยิบตระกร้าใส่ของขึ้นมา 

เหอะ...ลองเชิงกูหรือไง?

มึงไม่ชอบที่กูตอแหล แต่มึงก็ถามทั้งๆที่รู้ความจริงอยู่แล้วเนี่ยนะ งั้นก็จงฟังคำโกหกที่มึงรู้ความจริงดีไปเถอะ 

“เปล่า เขาทักคนผิด”

“ไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก” ฟ้าใหญ่สวนมาด้วยประโยคที่ทำให้ผมจุกไม่น้อย ความหมายของประโยคนี้ของมันก็คือ มันรู้ว่าผมโกหกอีกแล้ว ก็อย่างว่านะ ผมจงใจให้มันรู้เอง “รีบซื้อของให้เสร็จจะได้กลับๆกันสักที” 

ผมไหวไหล่ ไม่โต้เถียงอะไรเด็กมัน แค่หยิบๆของสดที่จำเป็นใส่ตระกร้า ไม่ถามมันด้วยนะว่ามันอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม ในหัวคิดอยู่อย่างเดียวคือกูทำให้มึงกินมันก็บุญแล้ว ไม่ได้อยากทำ 

 

เราซื้อของเสร็จเรียบร้อยผมก็กลับไปทำอะไรง่ายๆให้มันกิน เราไม่พูดเรื่องไอ้ชิณณ์กันเลย แม้ว่าผมจะไม่พูดเรื่องนี้กับฟ้าใหญ่ ผมก็ยังคิดเรื่องชิณณ์อยู่ในใจจนเหม่อ ทำให้มือไปโดนหม้อที่ร้อนๆ

“โอ๊ย!” 

ฟ้าใหญ่เงยหน้าขึ้นจากการเล่นโทรศัพท์แล้วมองมาที่ผมที่เอามือกุมมือกุมมือข้างที่บาดเจ็บด้วยสีหน้าที่เจ็บปวด ร่างสูงกว่าวางโทรศัพท์ทิ้งไว้ที่โซฟาโดยไม่ได้แยแสมัน จากนั้นก็รีบเดินมาดูอาการผม

“เป็นอะไรหรือเปล่า” เสียงเข้มถาม

“เปล่า ไปนั่งรอไป จะเสร็จแล้ว” ผมไม่อยากให้มันมายุ่ง มาคอยจ้องผมเหมือนกดดันหรอก มันทำให้ผมหงุดหงิด ที่แย่ก็คือแสดงออกว่าหงุดหงิดยังไม่ได้เลย

“เอามือมาดู” เขาแบมือมาตรงหน้าผม

“ไม่เป็นไร ไม่เจ็บแล้ว” ผมไม่อยากให้เด็กมันมาวุ่นวายเลยบอกว่าหาย ความจริงปลายนิ้วยังแดงก่ำจนน่ากลัว ฟ้าใหญ่ก็เหมือนรู้ทัน มันกระชากเอามือผมไปดู 

“พี่นี่มันดื้อว่ะ มานี่” 

มันปิดเตาแก๊สให้แถมยังลากผมมาทำแผลที่โดนหม้อลวกเอานั่นอีก ผมไม่ได้ขอบคุณ นั่นก็เพราะผมเจ็บตัวเพราะทำให้มันนั่นแหละ 

“ไม่ต้องสนใจหรอก” ผมดึงมือออก “รีบๆกินแล้วรีบๆกลับไปสิ กูยอมทำตามที่มึงบอกแล้วนี่” 

ก่อนหน้านี้มันบอกว่าถ้าผมยอมพูดความจริงและทำตัวดีๆมันอาจจะกลับไปก็ได้ ซึ่งผมพูดความจริงไม่ได้ ผมแค่ทำตัวดีๆได้ อย่างน้อยก็ควรยอมลดโทษให้ผมกึ่งหนึ่งและไสหัวกลับไปได้แล้ว 

“ใครบอกว่าจะกลับ ก็ไม่เห็นยอมพูดความจริง”

ผมอยากจะถอนหายใจใส่ฟ้าใหญ่สักร้อยหน

“...” 

รอยยิ้มประหลาดผุดพรายที่มุมปากของไอ้เด็กบ้าเลือด 

“ถ้ามาแล้วต้องกลับจะมาทำไม? มาแล้วไม่กลับ จะนอนที่นี่ นอนกับพี่ไง” 

หะ!!!

มันจะนอนกับใครนะ บอกทีซิว่าผมหูฝาด!

“กับใครนะ” ผมทำหน้าเหมือนเอ๋อหน่อยๆใส่มัน ร่างหนากว่าก็เลยจับที่แขนผมให้ไปนั่ง

“นั่งนี่แหละ ที่เหลือผมจัดการเอง” 

“อะไร มึงทำเป็นหรอ” ผมทำหน้างงๆ ฟ้าใหญ่มันดูไม่เห็นเหมือนคนที่จะทำอาหารเป็นสักนิด 

“ก็รู้บ้าง มือเจ็บแบบนี้คงไม่บ้าพอให้พี่ทำต่อหรอก” 

“เหมือนมึงดีอ่ะ” ผมเผลอพูดด้วยความรู้สึกแขวะๆ ต้องบอกว่าผมน่ะ ที่จริงอคติกับฟ้าใหญ่ไม่น้อย สิ่งที่มันทำกับผมทำให้ผมมองหน้ามันในแง่ดีไม่ค่อยได้ ยิ่งคิดเกี่ยวกับเรื่องชิณณ์ ความไว้ใจผมก็ยิ่งห่างหาย ตอนแรกมันก็ไม่ได้มีอยู่แล้วด้วยไง

“อะไรนะ” ฟ้าใหญ่มองหน้าผมเหมือนอยากฟังให้ชัดจริงๆว่าผมพูดอะไร

“เปล่า ก็บอกว่าดี เห็นใจคนเจ็บด้วย” ผมยิ้มประจบประแจงอีกครั้ง ฟ้าใหญ่เอามือดันศีรษะผมเบาๆ

“พี่จะไปไหนก็ไป”

“นี่ห้องกูนะจะให้กูไปไหนอีกล่ะ” ผมโอดครวญ มันดึกขึ้นมาทุกทีแล้ว ผมไม่อยากออกไปจากห้องแล้ว บางทีก็ไม่ต้องแค้นกูมากขนาดนี้ก็ได้นะ 

“ให้ไปอาบน้ำนอนไง”

ผมอึ้งไปนิดหน่อย ไม่นึกว่าอยู่ๆมันจะมาทำเป็นใจดีด้วยกะทันหัน ปกติมันทำตัวโหดกับผมจะตาย อย่างตอนใช้ผมไปซื้อของนั่นไงล่ะ ขนาดบอกทำแบบที่มีอยู่ไม่ได้หรอ ยังมองนิ่งเหมือนจะต่อยเลย 

“...” 

ผมยืนเผยอปากเหมือนคนเอ๋อๆมองฟ้าใหญ่อยู่ที่เดิมโดยยังไม่ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

“ไปเร็ว”

ฟ้าใหญ่ยกมือขึ้นมาขยี้เส้นผมของผมจนยุ่งไปหมดเหมือนผมเด็กกว่า มือใหญ่ออกแรงดันร่างผมให้เดินไปจากที่นี่ ไม่ต้องยืนอยู่ตรงนี้ 

อะไรวะ...

ผมเดินแยกตัวมาเพื่อจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างงงๆ ช่างมันแล้วกัน สงสัยมันจะสมเพชสภาพความเหนื่อยของผมวันนี้มั้ง ได้ไปตีสนิทลูกหมีเมื่อเช้าก็คิดว่าจะมีเรื่องดีๆ ตลอดทั้งวัน ที่ไหนได้ เจอแม่งแต่เรื่องจนร่างแทบสลาย 

 

พอผมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ตอนแรกผมก็คิดจะไปดูฟ้าใหญ่หน่อยว่ามันจะทำครัวผมระเบิดไปหรือยัง ติดอยู่ที่ตาผมมันจะปิดแล้ว ผมก็เลยโถมตัวเข้าใส่เตียงและหลับเป็นตาย

โดยไม่รู้ว่าฟ้าใหญ่กลับเข้ามาหาผมในห้องตอนไหน

 

  


มีเรื่องใหม่ที่เด็มจะเอาไปวางที่งานฟิคด้วยค่ะ
พี่ชายกระแทกใจ รับประกันความหื่นและครื้นเครง จิ้มที่รูป
V


ต่อจากเฮียไทน์เค้าจะอัพเรื่องนี้พร้อมกับเรื่องฟ้าใหญ่
สายเถื่อนแอบรัก สนใจ จิ้มที่รูป
V



 





[LOADING...150 PER.]

แท็ค #พี่อาร์คเมียเก็บ


ภาคต่อนิยายเรื่องนี้มีอีกสองเรื่องน๊า
สายฮาหมดเลยค่ะ 5555
--------------------
เรื่องแรก #แก่ ใจดี สปอต กทม
หัสดิน X ชอบ
สนใจคลิ๊กที่รูป
V




เรื่องที่วสอง มีความหื่น ฮา น่ารัก 
และกลัวเมียเด็กสุดพลังค่ะ [เฮียไทน์ X ตันหยง]
คลิ๊กที่รูป

V

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

1,076 ความคิดเห็น

  1. #25114 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 01:06
    พี่อาร์คเหนื่อยบ้างไหมที่ปากกับใจไม่ตรงกัน
    #25114
    0
  2. #25012 nonkung23 (@nonkung23) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:58
    ชอบๆๆๆ
    #25012
    0
  3. #24788 Thitaphorn Tiemnara (@thitanana) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 09:38
    น่ารักกกก ชอบตอนขยี้ผม งื้ออออ><555555
    #24788
    0
  4. #24087 Bq__ (@bitsbadx01) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 04:47
    พี่อาคนี่แสบพอตัวเลย
    #24087
    0
  5. #23352 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 11:27
    วีรกรรมขอให้พี่อาร์ครอดนะคะ
    #23352
    0
  6. #20792 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 15:51
    เป็นคนง่ายๆสินะ
    #20792
    0
  7. #20106 มูตี้ (@mutiie13) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 16:14
    ^_______^
    #20106
    0
  8. #19818 ENIMEENI :) (@papuy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 14:12
    กลัวละเกินนะอาร์คนะ 555555
    #19818
    0
  9. #19326 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 21:54
    ถถถถ พี่อาร์คสู้ๆ นะคะ เจ้ากรรมนายเวรเยอะเหลือเกินนนน
    #19326
    0
  10. #18557 WH168 (@WH168) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 00:14
    ทำไมชีวิตอาร์คน่าสงสารจัง แต่ดูจากวีรกรรมแล้วก็... ไม่รู้ฮือออยังไงก็สงสารร
    #18557
    0
  11. #17633 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 14:19
    มีเจ้าหนี้ด้วยอ่อ
    #17633
    0
  12. #15459 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 15:20
    อาร์คชอบโกหก จนติดเป็นนิสัย
    #15459
    0
  13. #12615 .:: Hibari★Kira ::. (@shinn-asuka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 21:14
    โอ้ยยยย อยากจิบอกว่า ตอนอยู่หน้าซุปเปอร์ อินี่อ่านจนน้ำตาคลอจ้า

    พี่อาร์คทำไมชีวิตรันทดจังว่ะ? ถ้าฟ้าใหม่มาจับแขนไว้ไม่ทัน

    แล้วอาร์คก้มกราบจริงๆเนี่ย บอกเลยว่าบ่อน้ำตาแตกแน่ ฮืออออ

    เมื่อจะมีฉากแฮปปี้ๆบ้าง
    #12615
    0
  14. #11484 PPP.. (@PangPoong) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 23:02
    ฟ้าใหญ่จริงๆแล้วอบอุ่นใช่ไหม?
    #11484
    0
  15. #9419 Zebastian Michaelis (@beerorbie) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 13:49
    เมื่อไหร่นายเอกจะเลิกเฟคสักทีรู้สึกรำคาญละ
    #9419
    0
  16. #7707 nscho (@nscho) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:44
    คิดว่าฟ้าใหญ่ไม่ได้เข้าหาพี่อาร์คเพราะชิณแน่ๆ คิดว่านะ555
    #7707
    0
  17. #7519 itzmeboombim (@itzmeboombim) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:00
    พี่อาร์คนี่ก็เจ้ากรรมนายเวรหลายรายนะ และก็ออกแนวก้มหน้ายอมรับกรรมด้วย
    #7519
    0
  18. #7245 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:26
    ฟ้าใหญ่ก็เป็นหวงนะหนิ
    #7245
    0
  19. #6841 ❥ в o ш ɪɪ з z` (@bowiieez) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:43
    รู้สึกแย่หรอฟ้าใหญ่ เฮ้อ แต่ไม่คิดว่าอาร์คจะแสบขนาดนี้ เข้าใจว่าชิณจะแค้นก้ไม่ผิด อาร์ตเอ้ยยย
    #6841
    0
  20. #6179 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:41
    มีความห่วงเมียด้วยฟ้าใหญ่ ดีมาก
    #6179
    0
  21. #6177 FairyFaiZaa07 (@fairyfaizaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:36
    ฟ้าใหญ่ต้องเห็นอะไรๆ ตอนอาร์คคุยกับชิณณ์แน่ๆอ่ะ ละสงสารพี่อาร์คช้ะ? เลยยอมปล่อยให้พี่อาร์คไปนอนดีๆ คึคึ
    #6177
    0
  22. #6166 Psplea94 (@Psplea94) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:39
    พี่เขาช้ำหมดแล้วฟ้าใหญ่ พี่อาร์คคนแมนนนนนนนน
    #6166
    0
  23. #6163 Jackie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:56
    อะไรอ่ะฟ้าใหญ่ ทำไมน่ารักทำไมใจดี ไม่แกล้งพี่แล้วหรอ เห็นพี่เขาเจจ็บแล้วใจดีเลยอ่ะ เขินแทนเลย คือแบบหายากไง
    #6163
    0
  24. #6161 SpM Mink (@xiumin88) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:36
    ผัวโหดเปลี่ยนอารมณ์รวดเร็วจริงจัง5555555
    #6161
    0
  25. #6160 04_99 MEMAY (@amp_forever) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:11
    เรื่องนี้มาแนวไหนเนี่ย ลึกลับซับซ้อนจริง นี่เฟมาะกับเพื่อนตันหยงมากอ่ะ เป็นการเข้าหาที่งงๆเบลอๆ
    #6160
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น