จบ│OUR LAST DAY ► พี่มี (แฟน) เด็ก [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,794,001 Views

  • 25,159 Comments

  • 23,968 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    264

    Overall
    1,794,001

ตอนที่ 7 : {FAHYAI} : EPISODE 06 #150 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    23 ต.ค. 60


นี่เป็นนิยาย วาย แปลว่า ชายรักชาย อยู่ในหมวดวายและมีคำว่า Yaoiค่ะ

คำเตือนก่อนเฟบ : นิยายมีการอัพเดทซ้ำเพื่อประชาสัมพันธ์

Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube

18+ เนื้อหามีความหื่นกระหาย

เกรียนกระจาย ใช้วิจารณญาณในการอ่าน



burning and making everything melt

│EP.06│




FAHYAI PART

“พี่อาร์ค เร็วกว่านี้หน่อย”

ผมบอกคนที่กำลังแต่งตัวอยู่อย่างอ้อยอิ่งให้ทำเวลามากกว่านี้ เมื่อคืนผมปล่อยให้เขานอนไปเฉยๆไม่ได้ทำอะไร ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดจะทำอะไรเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้วนั่นแหละ มันไม่ใช่ว่าคนอย่างผมจะเปลี่ยนใจอะไรง่ายๆกลางคันขนาดนั้นหรอก

“ก็เร่งอยู่ มือจะพันกันแล้วเนี่ย”

ผมเหลือบตามองคนที่บอกว่า มือจะพันกัน’ ด้วยแววตาที่นิ่งไม่เปลี่ยน เขานึกว่าผมไม่เห็นหรือไงเขาท่าทีตอนผูกเนกไทของเขามันเฉื่อยชาแค่ไหน ก็โกหกเก่งจนเป็นไฟแบบนี้ไง ผมถึงตราหน้าว่าเชื่อใจไม่ได้ ผมเดินเข้าไปหาพี่อาร์คแล้วกระชากเข้ามาใกล้ๆจนเขาตกใจ

“อะ อะไร”

“...”

ผมไม่ตอบ แค่ปัดมือเขาออกจากเนกไทที่ผูกไม่เสร็จสักทีนั่นแล้วจัดการผูกให้เองเงียบๆ พี่อาร์คแอบมองผมหลายครั้ง ผมก็เลยกดสายตาลงมองกลับ ทว่าดวงตาคู่นั้นก็ยังมองผมอยู่

“เสร็จหรือยังล่ะ บอกว่ากูช้า แต่ช้ากว่ากูอีกนะ” เขาถามเมื่อเห็นผมชะงักมือ

“เสร็จแล้ว”

ผมบอก จัดเนกไทให้อีกฝ่ายครั้งสุดท้ายและปล่อยมือ ผมดูออกนะว่าเขาอยากยื้อเวลา คงรู้มั้งว่าผมมีเรียนเช้าเหมือนกัน อาจจะอยากช้าซะจนผมทนไม่ไหวแล้วขอตัวไปก่อนจะได้ไม่ต้องไปส่งเขา จะให้คิดกี่ตลบ แผนคนเอาตัวรอดไปวันๆอย่างพี่อาร์คก็ไม่น่าจะสูงไปมากกว่านี้หรอก

หมับ!

ผมฉวยเอากระเป๋าเขามาถือเอง ทำให้เขารีบมองผม

“เอาไปทำไม!

“ถือให้ เดินออกไปได้แล้ว” ผมขมวดคิ้วนิดหน่อย เป็นสัญญาณว่าเพิ่มเริ่มจะหงุดหงิดนิดหน่อยแล้ว พี่อาร์คคงรู้ว่าถ้าอย่างเอ้อระเหยมากกว่านี้ผมอาจจะเล่นงานเขาก็ได้ เขาก็เลยเดินออกไปจากห้องโดยไม่ได้ต่อล้อต่อเถียง

Rrrr

ระหว่างเดินไปจนถึงหน้าลิฟต์ โทรศัพท์ของพี่อาร์คก็ดังขึ้น ผมมองไปทางเขาโดยอัตโนมัติ เจ้าตัวมองผมตอบนิดหน่อยแต่ก็เลือกจะรับสายต่อหน้าอยู่ดีเหมือนไม่ได้สนใจว่าผมจะฟังหรือไม่ฟัง ผมทำเป็นเฉยๆแล้วกดลิฟต์ซะ

“ขา ว่าไงคะ” พอได้ยินเสียงอ้อนๆนั่นผมก็หงุดหงิดชะมัด นึกสมเพชคนปลายสายขึ้นมาถ้าต้องใจอ่อนให้คนน้ำเสียงแบบนี้ “คืนนี้หรอ พี่อาร์คว่างสิ ลี่จะมาหาพี่อาร์คก็ได้นะคะ...ค่า ค่ะ แล้วเจอกันค่ะ พี่ก็คิดถึงลี่ คิดถึงที่สุดเลย”

ผมคงจะเบื่อประโยคเลี่ยนๆนี่มากเกินไป พอลิฟต์ไม่มาซะทีผมเลยกดกระแทกลงไปซะหลายทีจนพี่อาร์คขอวางสายจากผู้หญิงคนนั้นไปก่อน เขาคว้ามือผมก่อนที่ผมจะได้กระแทกจนปุ่มลิฟต์มันทะลุ

“ใจเย็นสิ อารมณ์ร้อนอะไรเบอร์นั้น เดี๋ยวมันก็พังพอดีหรอก”

ฟึ่บ!

ผมสะบัดมือออกไม่ให้เขาจับ พี่อาร์คงงกับสิ่งที่ผมเป็นเขาไปใหญ่

ติ๊ง!

ลิฟต์มันมาพอดี เจ้าตัวก็เลยปล่อยให้ผมยืนอยู่ตรงนี้และเดินเข้าไปก่อน ผมเดินตามเข้าไปและจะเอื้อมมือไปกดชั้น แต่พี่อาร์คยื่นมือมากดก่อน ผมก็เลยมองเขา

“ให้มึงกดลิฟต์ก็พังพอดีน่ะสิ” เขาบอก

“ไม่ใช่ลิฟต์บ้านผมนี่” ผมตอบเสียงเรียบเช่นเดิม เล่นเอาพี่อาร์คนี่นวดขมับตัวเองเลย ที่จริงผมอยากจะบอกให้พี่อาร์คมาเจอคืนนี้ เพื่อจะไม่ให้เขาไปกับผู้หญิงชื่อลี่อะไรนั่นได้ แต่ผมก็ดันมีนัดอยู่แล้ว และเป็นนัดที่ถ้าไม่สำคัญจริงๆผมคงไม่แคนเซิล

ซึ่งพี่อาร์คไม่ได้สำคัญอะไรเลย

 

เราเดินไปที่ลานจอดรถด้วยกันเพราะรถของผมมันจอดอยู่ที่นั่น ตลอดทางพี่อาร์คยิ้มเหมือนอารมณ์ดีอะไรมาโดยตลอด จนกระทั่งเราขึ้นรถ เขาพูดขึ้นระหว่างที่รถเคลื่อนตัวราวกับนึกอะไรออก

“ไม่ต้องเข้าไปส่งถึงข้างในนะ ส่งแค่ที่หน้าบริษัทก็พอ”

“ทำไมล่ะ ถึงมีใครเห็นผมไปส่งพี่ เขาต้องสงสัยด้วยหรอ อาจจะนึกว่าน้องมาส่งก็ได้”

“ก็เพราะกูไม่มีน้อง คนอื่นเขาไม่ถาม แต่ไอ้ไทน์มันจะถาม” พี่อาร์คยิ้มหวาน “หรืออยากจะให้ตันหยงรู้หมดดีว่าทำอะไรไว้”

“...”

พี่อาร์คเหมือนจะเดาออกว่าสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่ตอนนี้ ตันหยงไม่รู้ ผมหันไปมองหน้าคนที่กำลังคิดว่าตัวเองเป็นต่อผมอยู่ พี่อาร์คเห็นสีหน้าของผมก็เลยค่อยๆหุบยิ้มระรื่นนั่น ก็น่าจะเดาออกนานแล้วนี่ ว่าผมไม่ใช่คนที่เขาจะมาเล่นๆด้วยได้

“อะไรล่ะ หรือว่าตันหยงก็รู้” เขาหยั่งเชิง

“ไม่” ผมตอบเสียงนิ่งๆ “พี่คิดว่าผมกลัวตันหยงหรือไง”

“ก็เปล่า แค่ถ้าตันหยงรู้ ด้วยความเป็นคนดีของน้องเขา น้องก็อาจจะไม่ได้อยากให้เพื่อนทำไม่ถูกแบบนี้ก็ได้นะ” พี่อาร์คบอกยิ้มๆ ผมหงุดหงิดที่เขามาทำเหมือนสั่งสอนผม ว่าการที่ผมทำกับเขามันไม่ถูก มือผมก็เลยไปกระชากต้นแขนเขาไว้ บีบแรงๆจนเขานิ่วหน้านิดๆ สีหน้าผมไม่เปลี่ยนแม้ว่าพี่อาร์คจะเจ็บ

“พี่คิดว่าสิ่งที่พี่ทำมาทั้งชีวิตมีแต่เรื่องที่ถูกที่ควรหรือไง”

“ก็อาจจะมี...ผิดบ้าง” พี่อาร์คตอบอ้อมๆและค่อยๆบิดตัวออกจากการที่โดนผมกระชาก ผมรู้ว่าเขาเจ็บ แต่เพราะนั่นคือจุดประสงค์ ผมเลยไม่ยอมปล่อยแถมยังบีบแน่นขึ้น

“พี่น่ะผิดหลายอย่าง มีคนอีกหลายคนที่ต้องเดือดร้อนเพราะการกระทำโหลยโท่ยของพี่ รู้ตัวไหม”

“ฟ้าใหญ่ ใจเย็นๆ พี่เจ็บนะเนี่ย” เขาหัวเราะแห้งๆ “โกรธอะไรอีกวะ”

“ผู้หญิงชื่อลี่นี่ใคร” ผมถาม อยากรู้นักว่าจะมีอีกกี่คนไว้มั่ว คนอย่างงี้คงรักใครไม่เป็นนอกจากตัวเอง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้สำนึกถึงการกระทำในอดีตของตัวเองเลย ยิ่งอยู่ใกล้ผมก็ยิ่งโคตรหงุดหงิด ที่ผมทำอยู่ตอนนี้ยังน้อยและใจเย็นด้วยซ้ำ จริงๆเขาควรเจอยิ่งกว่านี้ ไม่ควรได้มีความสุขเมื่อใครอีกคนต้องเจ็บปวดปางตายในวันที่เขาเดินออกไปชีวิตและโยนคำพูดแบบคนชุ่ยๆ คนเอาตัวรอดอย่างงั้นให้

“ถามทำไมอ่ะ” พี่อาร์คมองผมงงๆ

“คือใคร” ผมถามอีกโดยไม่คิดจะให้เหตุผล พี่อาร์คสังเกตผมนิดหน่อย และก็เลือกทางที่ดีที่สุดให้ตัวเองด้วยการไม่ปิดบังผม

“ลี่ก็...เหมือนชีต้าอ่ะ”

เพียงแค่เขาบอกแบบนี้ ผมก็หลุดเสียงหัวเราะคล้ายสมเพชออกมาในลำคอ คนอย่างพี่อาร์คไม่มีแฟน แค่บอกมาว่าอยู่สถานะเดียวกับชีต้าเพื่อนลูกหมี ผมก็เข้าใจทันทีว่าพวกเขาเป็นอะไรกัน ก็คู่นอน เหมือนที่ผมกดสถานะพี่อาร์คไว้แบบนี้ในตอนนั้น

จะทำยังไงให้คนๆนี้เจ็บดีนะ...

เจ็บจนระรื่นแบบที่ทำอยู่ไม่ได้อีกเลย

 

ASK PART

ฟ้าใหญ่เงียบไปหลังจากที่ผมบอกไปว่าลี่เหมือนชีต้า ผมคิดว่าความเงียบนั่นน่าจะแทนความเข้าใจ การบอกของผมแม้จะเป็นการบอกกว้างๆ ก็ค่อนข้างจะตรงตัว ฟ้าใหญ่ไม่ใช่เด็กใสๆ มันรู้อยู่แล้ว

“ผมไม่ชอบใช้ของร่วมกับคนอื่น เทลี่ซะ” มันบอกง่ายๆ ทั้งๆที่มันคบลูกหมี สุดจะยุติธรรม

“งั้นถ้าพี่อาร์คไม่ไปหาน้องลี่ เราจะเลิกกับลูกหมีไหมล่ะ” ผมส่งยิ้มหวานให้ ฟ้าใหญ่เลยหันควับมาจ้องหน้าผม

“ทำไมผมต้องเลิกกับลูกหมีด้วย”

“เอ้า จะได้ยุติธรรมไง”

“ผมไม่เลิก แต่พี่ต้องเลิกยุ่งกับลี่” ฟ้าใหญ่ชี้หน้าผม “อย่ามาเล่นตลกกับผม ไม่งั้นชีวิตพี่คงได้มีแต่เรื่องสนุกถ้าผมไปป่าวประกาศในที่ทำงานพี่ว่าเราเป็นอะไรกัน”

ผมไม่รู้ฟ้าใหญ่เป็นอะไรถึงดูจะเอาเป็นเอาตายราวกับจะหั่นผมเป็นหมื่นๆชิ้นขนาดนั้น ผมกลัวไอ้เด็กนี่จะโรคประสาทกำเริบจนบ้าบิ่นไปทำลายอนาคตการงานของผมจริงๆ ผมไม่อยากได้ข่าวลือแบบตัวเองเป็นอีเจ๊อ๊อฟเด็กหนุ่มนักศึกษาน่ะเข้าใจไหม ถึงผมจะกะล่อนผมก็หน้าบางนะเว้ย อายไปเจ็ดชั่วโคตรแหงๆ ผมต้องรีบเอาตัวรอดก่อนล่ะ

“ใจเย็นๆ” ผมจับมือฟ้าใหญ่มาวางบนตักแล้วลูบมือหนานั่นเบาๆ “พี่ไม่ไปหาลี่แล้วก็ได้นะ วันนี้จะรีบกลับห้องเข้านอนตั้งแต่สองทุ่มเลย”

เข้าใจคำว่าเอาตัวรอดไหมครับ? ก็แค่พูดให้ตัวเองรอดเท่านั้น...

ทำจริงอะไร๊ ไม่มี!

“ก็ดี”

ฟ้าใหญ่ตอบ ร่างหนาดึงมือออกจากการเกาะกุมของผม เหมือนเขาไม่ได้อยากให้ผมจับมือเขา ซึ่งผมอยากจะตะโกนบอกว่ากูก็ไม่ได้กระสันอยากจะจับมือมึงมากมายหรอกนะไอ้เด็กคลั่งโหด!

หลังจากที่จบเรื่องลี่ ผมกับฟ้าใหญ่ต่างคนต่างเงียบ ไม่มีบทสนทนาระหว่างเราอีกเลย ผมกับเขาต่างคนต่างมองไปที่อื่น ผมก็มองออกไปนอกหน้าต่าง ส่วนฟ้าใหญ่ มันก็เอาแต่มองทางข้างหน้า นั่นก็ดีแล้ว เพราะถ้าขืนมันมามองหน้าผม รถได้คว่ำตายกันหมดนี่พอดี

เวลาผ่านไปสักพัก มองทางอยู่เพลินๆ รถของไอ้เด็กหมีก็ค่อยๆชะลอจอดหน้าบริษัทให้ผมลง ผมหันไปมองมัน นึกขอบคุณที่มันยอมทำตามที่ผมขอแม้ว่าตอนแรกมันจะทำเหมือนมันจะไม่ทำ

“พี่ไปก่อนนะ”

“อืม”

ฟ้าใหญ่พยักหน้า ผมก็เลยเปิดประตูลงจากรถและเดินเข้าบริษัทไปอย่างเนียนๆ ฟ้าใหญ่ขับรถออกไปโดยไม่ได้รอมองผมหรอกว่าเดินไปถึงตึกหรือยัง ก็เป็นปกติอยู่แล้ว ผมเองก็ไม่ได้แคร์เท่าไหร่ว่ามันจะใส่ใจอะไรขนาดนั้น ก็แค่เด็กชอบเรียกร้องความสนใจเฉยๆ

ปี๊นๆ

เสียงแตรรถที่ดังจากข้างหลังทำให้ผมหันไปมองและสะดุ้งนิดหน่อย...

รถไอ้ไทน์นี่หว่า!

เพื่อนสนิทผมลดกระจกรถลงเพื่อมองมาที่ผม ผมยิ้มทักทายมัน กำลังจะเสนอหน้าไปเกากระจกคุยถ้าไม่ใช่ดันเห็นว่าที่นั่งข้างคนขับของมันมีเมียมันนั่งอยู่ด้วย ตันหยงมองผมด้วยสีหน้าแปลกๆนิดหน่อย ผมรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าคนที่จะจำรถเพื่อนสนิทของตัวเองไม่ได้นั้นไม่มี ดีที่น้องไม่ได้พูดอะไร แค่ยิ้ม

“หวัดดีครับพี่อาร์ค”

“ครับ”

“ขึ้นรถมากับกูไหม จะได้ไม่ต้องเดินไกล” ไอ้ไทน์ชวนผม ผมก็เลยพยักหน้าเพราะขี้เกียจเดินแล้วก็ไม่อยากให้น้องตันหยงรู้สึกว่าผมหลบหน้าหลบตาด้วย ถึงใจผมจะโคตรแป้วตอนที่เห็นน้องทำเหมือนสงสัยผมก็เหอะ น้องไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรนะ แค่แววตาเขามันบอก

ผมเปิดประตูหลังรถไอ้ไทน์แล้วขึ้นไปนั่ง เพื่อนสนิทขับรถไปจอดที่ลานจอดรถผู้บริหาร จากนั้นพวกผมก็ขึ้นลิฟต์ไปด้วยกัน รู้สึกว่าไอ้ไทน์มันจะเข้ามาบริษัทแป็บเดียวแล้วจะพาตันหยงไปธุระต่อ เลยให้น้องติดรถมาด้วย ตอนนี้ถึงทั้งบริษัทเขาจะไม่พูด ก็พอจะเดาได้อยู่ดีว่าไอ้ไทน์กับตันหยงเป็นแฟนกัน สมัยนี้ก็ไม่ค่อยมีใครเขาคิดมากเรื่องความสัมพันธ์แบบชายรักชายกันอยู่แล้วแหละนะ ส่วนไอ้คำนินทา ก็เป็นปกติ ที่ไหนก็มียกเว้นจะย้ายไปอยู่นอกโลก

“งั้นกูแยกตัวไปก่อนนะ”

ผมบอกเพื่อนและยิ้มให้ตันหยงตอนเราออกจากลิฟต์ ไอ้ไทน์พยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรมากมายเพราะมันคงไม่ได้สนใจเรื่องรถของฟ้าใหญ่ มันอาจจะจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ที่มันไม่ถามก็เพราะเคยมีผู้หญิงขับรถมาส่งผมที่บริษัทเหมือนกัน มันก็เลยเฉยๆ ผมเสยผมที่ปรกหน้าขึ้นไปแล้วเดินไปที่ห้องกาแฟเพื่อจะชงอะไรดื่ม ระหว่างที่ชงๆอยู่ ก็มีใครอีกคนเดินเข้ามาในห้อง ผมเงยหน้าจากแก้วกาแฟมามองถึงเห็นว่าเป็นตันหยง

“อ้าว”

“พอดีเฮียไทน์จะให้ผมชงกาแฟให้น่ะครับ” ตันหยงบอกแล้วมายืนชงกาแฟอยู่ข้างๆผม ผมก็เลยยิ้มร่า

“งั้นสงสัยน้องตันหยงคงจะชงกาแฟอร่อยจนมันติดใจนะเนี่ย ชงให้พี่อาร์คมั่งสิ” ผมแซวน้องเล่น

“ได้สิครับ” ตันหยงยิ้มแล้วดึงแก้วกาแฟจากมือผมจะเอาไปใส่น้ำตาลและรินน้ำร้อนให้ เพราะเมื่อกี๊ผมใส่กาแฟไปแล้ว ผมยืนรอตันหยงอยู่เงียบๆ เกือบโล่งใจที่ไม่เห็นตันหยงถามอะไร ที่ไหนได้ น้องมาถามตอนยื่นแก้วกาแฟให้ผม

“ขอบคุณครับ” ผมยิ้มกว้างให้เช่นเดิม

“เมื่อเช้าพี่อาร์คมากับฟ้าใหญ่หรอครับ ผมจำรถเพื่อนได้”

“เอ่อ...เปล่านะครับ” ผมโกหก “ก็รถเด็กพี่เองแหละครับ รถรุ่นหนึ่งยี่ห้อหนึ่งก็ผลิตออกมาหลายๆคัน อาจจะแค่เหมือนกันก็ได้นะครับ”

“...” ตันหยงมองผมนิ่งๆ ผมจึงยิ้มหวานและตัดบท

“งั้นพี่ไปก่อนนะครับ”

ผมเร่งฝีเท้าออกไปจากห้อง ซึ่งเสียงตันหยงก็ทำให้ผมชะงัก

“พอดีทะเบียนรถไอ้ฟ้ามันเป็นทะเบียนประมูลน่ะครับ เลขทะเบียนมันเลยออกจะจำง่าย ผมก็เลยจำได้” ผมรู้สึกขนลุกนิดหน่อยที่ตันหยงพูดมาแบบนี้ คงจะอยากบอกกลายๆว่ามั่นใจว่าผมมากับเพื่อนเขาแน่นอนสินะ

ห่าเอ๊ยเอาไงดีวะกู!

“พี่อาร์คสนิทกับฟ้าใหญ่ด้วยหรอครับ ผมเพิ่งรู้”

ผมถูกตันหยงต้อนให้จนมุมโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว มันเป็นอะไรที่โคตรจะไม่โอเค นี่สกิลการตอแหลของผมมันกำลังตกต่ำ หรือผมมาเจอคนจับเท็จขั้นเซียนกันแน่ เรื่องแบบนี้เลยไม่รอดหูรอดตาเด็กเพื่อนรักสองคนนี้เลย เป็นเพื่อนกันเลยแสนรู้เหมือนกันเด๊ะ...

“แต่ก็คงสนิทมั้งครับ เห็นบอกเป็นรถเด็กพี่” ตันหยงย้อนให้ผมรู้สึกเหมือนโดนตบที่กลางสี่แยก

เสือกออกตัวแรงว่าเป็นรถเด็กพี่เด็กพี่ไหมล่ะมึง!

“คือ ก็ไม่เชิงว่าสนิท เขาเห็นพี่เป็นเพื่อนแฟนตันหยงก็เลยให้ติดรถ พี่ขี้เกียจตอบคำถามไอ้ไทน์น่ะก็เลยโกหก” ผมยังคงลื่นไหลไปเรื่อยๆโดยไม่กลัวว่าความจะแตกอีกรอบ ถ้าตันหยงรู้ว่าผมน่ะสนิทกับเพื่อนเขาม๊ากมากจนแตกในกันมาแล้วหลายครั้งนี่คงจะไม่ดีแน่!

“แล้วทำไมต้องกลัวจะตอบคำถามเฮียไทน์ด้วยล่ะครับ” ตันหยงยังคงถามผมอยู่

“ไม่รู้เหมือนกันครับ คือคงเพราะเป็นเพื่อนกันมั้ง พี่กับมันเลยรู้กันดีว่าเราจะถามเพราะอยากรู้และอยากซ้ำเติม ส่วนเรื่องยื่นมือเข้าไปช่วยจะเอาไว้หลังสุด” ตันหยงหัวเราะซะน่ารักพอได้ฟังผมพูดจนจบประโยค “ถ้าน้องตันหยงคนสวยเห็นใจพี่ น้องตันหยงก็อย่าไปบอกมันนะครับ”

ผมอ้อนนิดหน่อย ถึงตันหยงจะเป็นผู้ชายแต่หน้าก็แอบสวยได้ใจผมอยู่เหมือนกันนะ

“จะบอกก็เพราะพี่มาเรียกผมคนสวยเนี่ยแหละครับ” น้องดูจะหงุดหงิดเล็กๆไปเลย ตายห่า สงสัยไม่ชอบ!

“แฮ่โอเคครับ ตันหยงคนหล่อ อย่าบอกไอ้ไทน์เลยนะ เดี๋ยวถ้าพี่อยากบอกมัน พี่จะบอกมันเอง เนอะ” ผมส่งสายตาปิ๊งๆให้น้องเห็นใจ ตันหยงเองก็ไม่ใช่เด็กร้ายอะไร เขายอมที่จะพยักหน้า แค่นั้นผมก็โคตรโล่ง มีอะไรก็ให้ตันหยงไปสอบเพื่อนเขาเองละกัน อยากรู้เหมือนกันว่าไอ้เด็กนั่นมันจะกล้าพูดเรื่องผมไหม

คนมีแฟนอยู่แล้วอย่างมันไม่มีทางยอมบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้หรอก ผมพนันเลย!

 

FAHYAI PART

“พี่แน่ใจหรอว่าพี่อาร์คเป็นคนแบบนั้นจริงๆ...เออใช่เขากะล่อน แต่บางทีผมว่าเขาอาจจะไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้น”

(นายไม่เคยเจออย่างพี่คงไม่เข้าใจ) อีกฝ่ายบอกอย่างใจเย็น (คอยดูไปแล้วกัน อย่าตัดสินหมอนั่นแค่ตอนนี้เลย)

“อืม งั้นแค่นี้ก่อนนะพี่ ผมต้องเข้าเรียนแล้ว”

(อืม ไว้เจอกัน)

ผมกดวางสายจากฝ่ายนั้นไปเงียบๆ ก็อย่าที่ผมบอกไว้แต่แรก ผมเข้าไปในชีวิตพี่อาร์คเพราะมีจุดประสงค์ และตอนนี้จุดประสงค์นั้นก็ยังไม่ได้ถูกทำให้สำเร็จ การได้อยู่กับอีกฝ่ายหลายๆครั้งทำให้ผมรู้ว่าพี่อาร์คเป็นคนกะล่อนจนน่าจับมาฟาดแค่ไหน ซึ่งไม่รู้สิ มันไม่เลวร้ายขนาดที่ผมรู้จากคนอีกคนหนึ่งมา แค่ดูไม่สำนึกเฉยๆที่ทำให้โมโห ก็อย่างว่า คงต้องดูไปเรื่อยๆ จนกว่าจะรู้ว่าเขาเป็นอย่างงั้นจริงๆหรือเปล่า

วันนี้ผมเรียนคาบเช้าอยู่คนเดียว ตันหยงบอกว่ามีธุระคงไม่มาทั้งวัน ดังนั้นผมเลยโคตรแปลกใจที่เห็นเขามาเรียนคาบบ่าย

“ไงมึง” ตันหยงทัก

“อือ ไหนบอกไม่มาไง”

“พอดีกูมีเรื่องอยากคุยกับมึงมาก จนรอพรุ่งนี้ไม่ได้เลยมาเจอ” ตันหยงบอกแล้วนั่งลงข้างๆผม

“ไม่ได้มีความอยากมาเรียนเลยสิ” ผมแซะด้วยหน้าตายๆ

“เออ นี่มึงไปยุ่งอะไรกับพี่อาร์ควะ พักนี้กูเห็นมึงแปลกๆจนแฟนมึงกลุ้มใจมาระบายกับกูยกใหญ่ ไม่นึกเลยว่าพี่อาร์คจะเกี่ยวอะไรด้วย” ตันหยงเข้าเรื่องได้เร็วจนผมรู้สึกได้ถึงความรุกแรงเพราะอยากรู้จากน้ำเสียง

“มึงรู้เรื่องพี่อาร์คได้ไงล่ะ เจ้าตัวเขาบอกมึงหรือไง” ผมนึกขำ ถ้าพี่อาร์คบอกตันหยง ก็แสดงว่าเขาคิดตลกๆว่าผมจะกลัวเพื่อนจริงๆ ไร้สาระ สิบตันหยงก็ห้ามผมไม่ได้หรอกถ้าผมอยากจะเคลมเขาจริงๆ

“ก็เขาไม่บอกไง กูถึงมาถามกับมึง”

ผมอมยิ้มเมื่อรู้ว่าพี่อาร์คยังคงหวงชีวิตโสดและยังพยายามปกปิดความลับระหว่างผมกับเขาต่อไป

“เขาไม่บอกงั้นกูก็ไม่บอก มึงอย่ารู้เลยตันหยง เดี๋ยวถึงเวลากูอยากเล่ากูเล่าเอง”

“ฟ้าใหญ่ มึงนี่มัน” ตันหยงชี้หน้าผมเหมือนอยากจะบ่นอะไรสักอย่าง

“กูทำไม? กูไม่ดื้อเท่ามึงแน่ เป็นไงล่ะเฮียไทน์มึงอ่ะ”

ผมเคยเตือนตันหยงว่าแฟนมันคนนี้น่ะกะล่อน อย่าไปยุ่ง แต่ช่วยไม่ได้ที่ตันหยงมีความทรงจำสมัยที่โคตรจะสวยงามกับเฮียไทน์อะไรนั่น ก็เลยอยากคืนดีกับมัน จนในที่สุดก็กลับไปคบกันจนได้ เหตุการณ์หลังจากสองคนนี้คบกันก็บอกได้เลยว่าหวานจนเลี่ยน

“ก็ดีอ่ะ ไม่เห็นมีปัญหาอะไรเลย มึงล่ะ กลับไปดูแลลูกหมีดีๆ กูก็อยากให้มึงมีคนดูแลนะฟ้าใหญ่ กูว่ามึงอ่ะห่วงพี่คนนั้นเค้ามากไป...”

“มึงปล่อยกูเหอะ กูมีความจำเป็นที่ต้องห่วงเขา แต่ไม่ต้องห่วงกูหรอก กูเอาตัวรอดได้”

“หวังว่าเรื่องของมึงกับพี่อาร์คจะไม่ใช่เรื่องร้ายแรงนะ” ตันหยงมองมาอย่างเป็นกังวล

“ก็คงไม่หรอก ถ้าเขาทำตัวดีๆ”

 

ASK PART

@คอนโด 

หนึ่งทุ่มตรง

ผมมาหาน้องลี่ตามสถานที่ที่น้องเขานัดผมมาโดยไม่ได้สนใจว่าก่อนหน้านี้ผมจะรับปากไอ้เด็กหมีเปรตนั่นไว้ว่ายังไง ผมก็แค่รับปากส่งๆ ผมอยากทำอะไรผมก็จะทำเหมือนเดิม ทีมันยังเทียวไปหาแฟนมันมั่ง หาคนนั้นคนนี้มั่ง จะให้ผมนอนเหี่ยวอยู่ห้องได้ไง ไม่แฟร์ ไหนๆน้องลี่สุดที่รักก็ติดต่อมา ผมก็ขอบรรเลงกับน้องให้หนำใจดีกว่า ผู้หญิงอะไรน่าฟัดทุกสัดส่วน

“พี่อาร์คคะ ทางนี้ค่ะ”

น้องลี่มายืนรับผมอยู่ใต้คอนโด ทำให้ผมรีบตรงเข้าไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงน้องด้วยความยินดี น้องก็เขินจนน่าแดงไปหมด

“แหม พี่อาร์คของลี่เนี่ย ยังตัวเล็กน่ารักเหมือนเดิมเลยนะคะ” น้องลี่แซวและหยิกแก้มผม

“ความสูงไม่มีผลในที่ราบครับที่รัก ป่ะ ขึ้นห้องดีกว่า”

“ได้เลยค่ะ ลี่เพิ่งได้ไวน์ขวดใหม่มา เราเอามาฉลองกันดีกว่าเนอะ”

“ครับ ได้เลยครับคนสวยของพี่อาร์ค”

ผมกับลี่จูงมือกันขึ้นห้องด้วยความหวานแววสุดชีวิตไม่ต่างอะไรกับคู่รักข้าวใหม่ปลามัน และเมื่อเรามาอยู่ในห้องสองต่อสอง ความต้องการที่อยากจะดื่มไวน์ขมวดใหม่ฉลองก็ถูกทำให้มอดไหม้เพราะจูบอันเร่าร้อนที่ผมกับน้องลี่ขยันมอบให้แก่กัน เรานัวกันอยู่นานจนเสื้อผ้าเริ่มหลุดลุ่ยไปจากผิวกายบางส่วน โดยเฉพาะบราเซียที่ผมรีบกระชากออกมาอย่างรวดเร็วและจูบฟัดทั่วเนินอกขาวผ่องนั่น!

ชอบโว้ย!

เจอแต่ไอ้หมีบ้าเอาแต่ใจมาหลายวัน ทุกส่วนของมันไม่มีอะไรที่นุ่มละมุนมือแบบนี้ซักนิด ทั้งหยาบกร้านแข็งกระด้างไม่น่าสัมผัส ก็แหม ผู้ชายนะ ถ้ามันนุ่มนิ่มผมก็สะพรึง มันได้กลายเป็นกระเทยหมีป่าอย่างแน่นอน

“แหม พี่อาร์คนี่ร้อนแรงจังเลยนะคะ” ลี่เชยคางผมให้รับจูบ แต่ยังไม่ทันที่เราจะได้จูบกัน ประตูก็เปิดผ่างออก ผู้ชายคนหนึ่งที่หน้าตาโคตรน่ากลัวเหมือนนักเลงทวงหนี้ตะโกนลั่นจนผมกับลี่ผละออกจากกันราวกับเป็นแม่เหล็กคนละขั้ว!

“อีลี่! นี่ชู้มึงหรอ!!

ชิบหาย น้องลี่มีผัวแล้วทำไมไม่บอกกู!

“ดะ เดี๋ยวก่อนพี่หนุ่ม เข้าใจผิดแล้ว” ลี่บอกเสียงสั่นแล้วรีบเอามือมาปิดร่างกายท่อนบนของตัวเองเอาไว้

“เข้าใจผิดอะไร หนอยมึงบังอาจมาเคลมเมียกูวันนี้มึงตายแน่!!

ผู้ชายคนนั้นทำเหมือนจะกระโจนมาฆ่าผม และผมก็พยายามจะวิ่งหนี ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะรอดหรือจะโดนฆ่าตายอยู่ที่นี่ซึ่งยังไม่ทันที่หมอนั่นจะได้ชาร์ตเข้าถึงตัวและอัดผมให้น่วม คอเสื้อของมันก็ถูกใครอีกคนดึงไว้ ใครที่ผมไม่คิดว่าจะมาอยู่ที่นี่ มันบอกคนแปลกหน้าด้วยน้ำเสียงราบนิ่ง

“ใจเย็นก่อนสิพี่”

อะ ไอ้ฟ้าใหญ่!

“มึงเป็นใคร!!” ผัวน้องลี่ซึ่งในเวลานี้ได้ถูกนักร้องนำวงโพลี่แคทเข้าสิงหรือไม่ผมก็ไม่อาจทราบ ถึงได้ถามออกมาราวกับเป็นซิงเกิ้ลเพลง เธอเป็นคนเดียวที่ไม่ควรเสียใจ alright (ใช่เวลาเล่นมุกหรอ คือเพลงชื่อเพลงมันเป็นใครนั่นเอง จบข่าว) ใส่หน้าไอ้เด็กฟ้าใหญ่ และมันก็มองกลับเหมือนไม่กลัวตาที่แทบจะถลนออกจากเบ้าของชายร่างยักษ์คนนั้นเลยสักนิด ฃ

“ผมเป็นผัวผู้ชายที่พี่กำลังจะเข้าไปต่อยไง”

“ผะ ผัว?”

ผู้ชายคนนั้นทำหน้าอึ้งๆหลังได้ยินการประกาศตัวเป็นเจ้าของของฟ้าใหญ่ ลี่หันมามองผมด้วยความช็อก

“อะไรอ่ะพี่อาร์ค สุดหล่อคนนี้เป็นผะ ผัวพี่หรอ” เธอถามผมเบาๆ

“พะ พี่ก็ไม่ค่อยแน่ใจ”

เหี้ยเอ๊ย แม่งเป็นคำตอบที่อุบาทว์อะไรขนาดนี้วะ ก็ผมไม่แน่ใจจริงๆนี่หว่าว่าผมกับไอ้เด็กนั่นเป็นอะไรกัน แล้วไหนมันบอกมันไม่ว่าง มันโผล่หัวมาได้ไง ผมนี่งุนงงไปหมดเลยเนี่ย หรือมันหลอกให้ผมตายใจแล้วตามผมากันแน่ผมควรนึกอายใช่ไหมที่มันโพล่งว่ามันเป็นผัวผม มันนึกอะไรของมันอยู่ฟระเนี่ยถ้าไม่ใช่สถานการณ์นี้ผมด่ากราดมันไปแล้ว!

“ใช่” ฟ้าใหญ่สีหน้าไม่สะทกสะท้าน มันถือโอกาสกอดคอผัวน้องลี่และตบไหล่ราวกับเป็นเพื่อนกันมาแต่ชาติปางไหน

“พอดีว่าแฟนผมอยากลองเสื้อในไงพี่ เลยมาให้แฟนพี่ช่วยเลือก ไม่ใช่ชู้อย่างที่พี่คิดหรอก เขาเป็นเพื่อนสาวกันไง ใช่ไหมที่รัก”

ฟ้าใหญ่หันมาเรียกผมที่รักด้วยหน้าตายๆมาก ส่วนไอ้พี่หนุ่มก็มองผม มันดูเหมือนไม่เชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์แต่สีหน้ารังเกียจก็เริ่มมา

“ที่รัก รีบๆใส่เสื้อผ้าแล้วมาซักที บอกว่าจะพาไปเลือกเองก็ไม่เอา เป็นไงล่ะ มาให้ลี่ช่วยเลือก เกือบตายแล้ว” ฟ้าใหญ่ดุผมทางสายตาทำให้ผมรู้ว่ามันกำลังช่วยผมอยู่ ผมก็เลยรีบแต่งตัวอย่างไว พอจะเดาเหตุผลที่มันบอกว่าเป็นผัวผมออกแล้ว ครั้งนี้ไม่โกรธไอ้หมีนี่สักนิด ขืนมันไม่มาผมโดนไอ้พี่หนุ่มฆ่าหมกศพไว้พร้อมน้องลี่แน่นอน

“ขอโทษนะเตง เค้าก็ไม่นึกว่าผัวลี่จะดุขนาดนี้นี่!” ผมกระเง้ากระงอดใส่ฟ้าใหญ่เหมือนตุ๊ดหัวโปกแล้วเขาไปกอดบอกลาลี่จุ๊บที่แก้มซ้ายทีขวาที “กูไปก่อนนะอีลี่ ไว้เจอกัน”

!!!

น้องลี่นี่อ้าปากค้างไปเลยเมื่อเจอพี่อาร์คบันทึกของตุ๊ดเข้าไป นี่กูเลียนแบบขุ่นช่ามาเลยนะเนี่ยแต่ตอนนี้กูรีบไปก่อนเถอะ ก่อนที่ผัวน้องลี่แม่งจะเอะใจแล้วมาไล่กระทืบจริงๆ ผมไม่เคยนึกอยากอยู่ในอ้อมแขนไอ้ฟ้าใหญ่ขนาดนี้มาก่อน อีกฝ่ายยืนรอผมอยู่แล้วรีบดันผมไปไว้ข้างหลังเพราะกลัวผัวน้องลี่จะมือลั่นซัดเอา ไอ้พี่หนุ่มยังคงมองตามผมกับไอ้ฟ้าใหญ่จนสุดสายตา ผมได้ยินมันตะโกนเรียกชื่อเมียอย่างดัง

“อีลี่มาเคลียร์ซิ!

ชิบหายๆๆๆ ผมนี่เร่งฝีเท้าจนเกือบตาย กดลิฟต์ปุ่มแทบพังอยากให้มันรีบมาเร็วๆจนฟ้าใหญ่หัวเราะในลำคอใส่

ติ๊ง!

ลิฟต์มาพอดีฟ้าใหญ่ก็เลยรีบดันผมเข้าไปในประตูลิฟต์ มันกดปิดลิฟต์ให้แล้วทุกอย่างก็ตกสู่ความเงียบ ผมไม่มีอะไรจะแก้ตัว ขืนแก้ตัวไปมันคงโกรธและจับผมแก้ผ้า ไม่ก็ลากผมไปบอกผัวน้องลี่ว่าผมคือชู้เพื่อให้ผัวน้องลี่มากระทืบผมแน่นอน ผมเลยเปลี่ยนจากพูดแก้ตัวเป็นถามคำถามมันแทน

“มาได้ไง ไหนว่าไม่ว่าง”

“ก็พี่ที่รู้จักอยู่ที่นี่” ฟ้าใหญ่หันมามองผม “พี่คิดว่าอยู่ๆไอ้หนุ่มอะไรนั่นอยู่ๆจะอยากกลับห้องหรือไง ถ้าไม่ใช่มีคนไปบอกมันให้รีบมา”

ผมถึงกับพูดอะไรไม่ออก พอคิดตามคำพูดที่ไอ้ฟ้าใหญ่บอกก็ต้องกลืนน้ำลายลงคอ ผมยิ้มแห้งๆให้เด็กตัวยักษ์ที่ยืนอยู่ข้างๆ

“คนๆนั้นน่ะ ไม่ใช่มึงหรอกใช่ไหม” แค่กูผิดคำพูดแค่นี้มึงก็จะฆ่ากูเลยเรอะ!

“ถ้าเป็นผมผมก็จะช่วยพี่ทำไม ผมแค่รู้ต่างหาก” ฟ้าใหญ่ลากผมออกจากลิฟต์เพื่อลิฟต์เปิดออก เราเจอคนที่เราคุ้นหน้าคุ้นตาดีเดินสวนเข้าไป ชิณณ์ส่งยิ้มบางๆให้ผมกับฟ้าใหญ่ขณะกดลิฟต์ เขาพูดระหว่างที่ประตูลิฟต์ค่อยๆปิด

“น่าเสียดาย”

ผมรู้แล้วว่าคนที่บอกไอ้หนุ่มเรื่องผมกับลี่คือใคร ชิณณ์นี่แหละ!!






มีเรื่องใหม่ที่เด็มจะเอาไปวางที่งานฟิคด้วยค่ะ
พี่ชายกระแทกใจ รับประกันความหื่นและครื้นเครง จิ้มที่รูป
V



ต่อจากเฮียไทน์เค้าจะอัพเรื่องนี้พร้อมกับเรื่องฟ้าใหญ่
สายเถื่อนแอบรัก สนใจ จิ้มที่รูป
V




 





[LOADING...150 PER.]

แท็ค #พี่อาร์คเมียเก็บ


ภาคต่อนิยายเรื่องนี้มีอีกสองเรื่องน๊า
สายฮาหมดเลยค่ะ 5555
--------------------
เรื่องแรก #แก่ ใจดี สปอต กทม
หัสดิน X ชอบ
สนใจคลิ๊กที่รูป
V




เรื่องที่สอง มีความหื่น ฮา น่ารัก 
และกลัวเมียเด็กสุดพลังค่ะ [เฮียไทน์ X ตันหยง]
คลิ๊กที่รูป

V

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

867 ความคิดเห็น

  1. #25116 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 09:06
    แก้แค้นสักทีสิ
    #25116
    0
  2. #24791 Thitaphorn Tiemnara (@thitanana) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 10:41
    เข้ากันได้ดีเลย55555
    #24791
    0
  3. #24790 Thitaphorn Tiemnara (@thitanana) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 10:12
    ถ้าพี่อาร์คไม่สำคัญเลย แล้วจะมาตอแยมากาบ่อนทำไมมมมม ฟ้าใหญ่!!???
    #24790
    0
  4. #24089 Bq__ (@bitsbadx01) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 05:00
    มีแววความดราม่า
    #24089
    0
  5. #23982 Ploydent (@Ploydent) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 14:27
    กรี้สสสส ตอนต่อไปต้องเปิดให้อ่านนะคะ!!
    #23982
    0
  6. #23981 Ploydent (@Ploydent) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 14:27
    กรี้สสสส ตอนต่อไปต้องเปิดให้อ่านนะคะ!!
    #23981
    0
  7. #23356 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 12:11
    ฟ้าใหญ่กับชิณนี่ต้องมีอะไรลึกๆแน่ๆ
    #23356
    0
  8. #20108 มูตี้ (@mutiie13) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 16:57
    ^_________^
    #20108
    0
  9. #19330 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 22:15
    ฟ้าใหญ่อ่าา มาแบบมีจุดประสงค์จริงๆ ใช่มั้ยอะ? ระวังจะออกจากวังวนนี้ไม่ได้นะ!
    #19330
    0
  10. #18759 qbbee (@ptwkbe) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 22:52
    โอ้ยยย ไม่ไหวจะทนน สงสารอาร์คอะะ รอถึงตอนที่อาร์คจะทนไม่ไหวแล้วเนี่ยย ผิดหวังกับฟ้าใหญ่จังง มาหลอกทำไมมมม -_-
    #18759
    0
  11. #18563 WH168 (@WH168) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 01:04
    สงสารอาร์คอ่ะ เริ่มไม่พอใจฟ้าใหญ่ยังไงไม่รู้ แล้วไหนจะชิณณ์อีกไปพูดอะไรกับฟ้าใหญ่ไว้แน่เลย
    #18563
    0
  12. #17643 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 18:34
    เกือบตายพะยะค่ะ!!
    #17643
    0
  13. #13788 hyun_park22 (@hyun_park22) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 15:40
    คือไม่ชอบนิสัยฟ้าใหญ่อ่ะคือตัวเองทำได้แต่คนอื่นทำไม่ได้แล้วมาแบล็กเมย์งี้ สงสารอาร์คอ่ะคือทำอย่างกับอาร์คแม่งขายตัวถ้าโดนมองไม่ดีคนโดนก็อาร์คป่ะวะ
    #13788
    0
  14. #12660 .:: Hibari★Kira ::. (@shinn-asuka) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 22:01
    ดราม่ามาเต็ม โอ้ยยยยยย ไรเตอร์จะทำให้เสียน้ำตาไปถึงเมื่อไรคะ?

    ชิณณ์แม่ง....แม่งไร คิดไม่ทัน คือ...สงสารอาร์คมากตอนนี้ ชีวิตบัดมาก บัดซบ...
    #12660
    0
  15. #12295 BB oi (@miyabijungds2mm) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 20:42
    สนุกๆ เก็บไว้หลายๆตอนค่อยอ่านทีเดียว
    #12295
    0
  16. วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:32
    ไอชิณณ์มันไปเล่าอะไรมั่วๆให้ฟ้าใหญ่เข้าใจผิดป่ะเนี่ย
    #11916
    0
  17. #10525 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 20:33
    แล้วสิ่งที่ พี่คนนั้นวางแผนกับฟ้าใหญ่เพื่อเอาคืนแบบนี้ มันต่างจากความกะล่อนที่อาร์คทำตรงไหนอ่ะ คือจะแก้แค้น โดยเอาชั่วล้างชั่วงี้ มันก้ไม่ได้ต่างกันเลยปะ คือเอาสะใจล้วนๆ
    #10525
    0
  18. #10309 Mermaid_Of_Toy (@Mermaid_Of_Toy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 19:43
    รู้เลย เรื่องนี้พี่อาร์คต้องเจ็บมากกกกกกแน่ๆ พอพี่อาร์คเรี่มเปิดใจ พี่อาร์คจะโดนฟ้าใหญ่เท -_-**
    #10309
    0
  19. #9474 DumpyZa (@dumpyza54130) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 21:18
    ฟ้าใหญ่โดนสั่งให้มาทำร้ายพี่อาร์คหรอเนี่ยยยย
    #9474
    0
  20. #9422 Zebastian Michaelis (@beerorbie) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 14:15
    ตัวตนของอาร์คเป็นอะไรที่จะว่าน่าสงสารก็พูดได้ไม่เต็มปากเพราะไปทำเขาไว้ก่อน ครอบครัวก็กำลังแย่แต่ก็ยังทำตัวมั่ว แทนที่จะหางานการทำเพิ่ม ถ้านี่เป็นพระเอกก็ไม่มีทางสงสารหรอก
    #9422
    1
  21. #8253 Phruktikan1002 (@Phruktikan1002) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 15:54
    ฟ้าใหญ่เข้ามาเพราะมีจุดประสงค์จริงๆด้วยอ่าาา
    #8253
    0
  22. #7915 แม่ยกเลโอเอ็น (@0994159481) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:16
    ฟ้าใหญ่คิดจะทำอะไร?
    #7915
    0
  23. #7903 parkhyunn (@parkhyunn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:18
    พี่อาร์คไม่ใช่คนเดิมของน้อง5555555555555555555555555
    ทำไมขำความกลัวนี้

    #7903
    0
  24. #7885 Gammmmmmmmmm (@Gammmmmmmmmm) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:58
    กูฮา ????????????????????
    #7885
    0
  25. #7882 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:23
    สรุปคือชินบอกพี่หนุ่มแล้วก็บอกฟ้าใหญ่ด้วยงี๊หรอ เพื่อไรวะเฮ้ยยยยย แต่ที่แน่ๆตอนนี้เราไม่ไว้ใจฟ้าใหญ่เลย
    #7882
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น