จบOUR LAST DAY พี่มี (แฟน) เด็ก [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,794,007 Views

  • 25,159 Comments

  • 23,967 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    270

    Overall
    1,794,007

ตอนที่ 8 : {FAHYAI} : EPISODE 07 #150 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36922
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    29 ก.ย. 60

นี่เป็นนิยาย วาย แปลว่า ชายรักชาย อยู่ในหมวดวายและมีคำว่า Yaoi ค่ะ

คำเตือนก่อนเฟบ : นิยายมีการอัพเดทซ้ำเพื่อประชาสัมพันธ์

Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube

18+ เนื้อหามีความหื่นกระหาย

เกรียนกระจาย ใช้วิจารณญาณในการอ่าน


│ผัวดุ│





EP.07





“นี่ใช่ไหม รุ่นพี่ที่มึงรู้จัก” ผมหันไปถามไอ้เด็กกวนตีนที่ยืนอยู่ข้างๆ อยากจะแสดงท่าทีไม่สบอารมณ์ใส่ แต่ก็จำต้องปั้นหน้า

“ใช่”

“เหอะ” ผมทำเสียงในลำคอ “มึงนี่ดีจัง จะช่วยกูทำไม หรือว่าจะช่วยเพราะจะได้มีบุญคุณ”

“ผมไม่จำเป็นต้องมีบุญคุณกับพี่ผมก็มีปัญญาทำให้พี่ไปไหนจากผมไม่ได้ จำคำพูดผมไว้”

ฟ้าใหญ่พูดเสียงราบเรียบติดจะเย็นชา ร่างสูงกว่าเดินนำผมไปก่อน ผมจึงได้แค่ถอนหายใจและเดินตามมันไป พอเดินไปถึงรถคันเก่งที่มันจอดอยู่ ผมก็ส่งเสียงเรียก

“ฟ้าใหญ่”

“อะไร”

ฟ้าใหญ่หันมามองผม สีหน้ายังเย็นชาไม่เปลี่ยน มีอะไรหลายๆอย่างที่มันทำให้ผมอยากถาม ซึ่งเดาว่าทุกคำถาม ฟ้าใหญ่ไม่ได้อยากตอบ ผมก็เลยเปลี่ยนใจไม่ถามแม่งซะเลยจะดีกว่า

“งั้นกูกลับแล้วนะ”

“มาขึ้นรถ”

พอผมบอกผมจะกลับปุ๊บ อีกฝ่ายก็สั่งให้ผมไปขึ้นรถด้วยน้ำเสียงเย็นๆปั๊บ ช่วยดูสีหน้าผมนิดหน่อยได้ไหมว่าผมอยากไปหรือเปล่าเนี่ย

“มึงจะพากูไปไหน”

“วันนี้พี่ทำผมโคตรหงุดหงิด หลายเรื่องด้วย รีบมาขึ้นรถ จะไม่พูดซ้ำเพราะถ้ายังไม่เดินมาเดี๋ยวเจ็บตัว”

ผมกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกเพราะไม่เคยเห็นฟ้าใหญ่จะพูดประมาณว่าจะลงไม้ลงมือกับผมจริงๆมาก่อน ผมแค่กลัวรูปร่าง รวมถึงพละกำลังอันหนักแน่นเหลือเฟือของเขาก็เท่านั้น

“อ่า ไปแล้วๆ ใจเย็นๆนะ”

ผมเดินไปขึ้นรถที่ร่างสูงเปิดประตูให้ มันไม่ได้ทำเพราะความสุภาพบุรุษ ทำเพื่อเป็นการบังคับให้ผมรู้ว่าควรต้องเดินไปขึ้นรถได้แล้วต่างหาก ผมเองถ้าอยากรอดก็ต้องทำตัวตามใจมันไปก่อน รู้ๆกันอยู่นิสัยผม ทำไงก็ได้ให้รอด อย่างน้อยถึงไม่รอด โทษหนักอาจจะกลายเป็นเบาก็ได้

 

ฟ้าใหญ่ไม่ได้ไปส่งผมที่คอนโดของผม ผมก็คิดอยู่แล้วว่าไม่มีทางที่ไอ้เด็กนี่จะไปส่งเนื่องจากผมทำตัวไม่ดี ไปผิดคำพูดกับมันที่ตอนแรกบอกว่าจะไม่ไปหาลี่ก็ยังเสือกไป ผมเสียดายน้องลี่จริงจัง ต้องมองหน้ากันไม่ติดแหงๆ

“ผมจะไปอาบน้ำ ส่วนพี่ก็รออยู่แถวๆนี้แหละ” ฟ้าใหญ่บอก

“ให้รออะไร” ผมถามงงๆ

“รอขึ้นเตียงมั้ง” ไอ้ฟ้าใหญ่ตอบหน้าตาเฉยเลยว่ะ

พี่อาร์คขนลุกแล้วครับ!!

ห่าเอ๊ย นี่มันจะจับพี่อาร์คทำเมียอีกรอบจริงหรือเปล่าวะเนี่ย

ผมรอฟ้าใหญ่อยู่นอกห้องอย่างลุกลี้ลุกนอน แน่นอนว่าไม่มีการเสร่อสิ้นคิดไปรอมันที่เตียงอย่างแน่นอน ขืนทำแบบนั้นก็เท่ากับยินยอมพร้อมใจให้มันซั่มเลยน่ะสิวะ

ไม่ๆ ผมอาจจะคิดมากไปก็ได้ มันบอกว่า มั้ง คำว่ามั้งนี่มันอาจจะหมายถึงการทำหรือไม่ทำก็ได้ ผมเป็นผู้ใหญ่ ผมไม่ควรแตกตื่นกับเรื่องแค่นี้

แกร๊ก!

คนไม่ควรแตกตื่นอย่างผมถึงกับสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงลูกบิดประตูห้องน้ำ ตอนนี้อยากทำตัวเป็นคนที่เจอหมีแล้วแกล้งตายแบบในนิทานชะมัด กลัวก็แค่จะทำให้ไอ้เด็กนี่มันหงุดหงิดจนทำให้ผมตายจริงเอาน่ะสิ

“นั่งตัวเกร็งเชียวนะ” ฟ้าใหญ่ทักเมื่อเห็นผมนั่งอยู่บนเก้าอี้มุมห้องโดยไม่คิดจะขยับเขยื้อนไปไหน

“ไม่ให้พี่นั่งจะให้พี่ทำอะไรล่ะ”

“มานี่” ฟ้าใหญ่เรียกผมให้ไปหามัน ผมก็เลยเผลอสายหน้าพรืด ก็ดูสภาพมันสิ ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวแบบนั้น พร้อมสลัดเลยล่ะสิท่า “มา”

ฟ้าใหญ่พูดด้วยเสียงเย็นๆอีกครั้งพร้อมกับจ้องมาทางผม เป็นการสั่งด้วยสายตา ผมจึงต้องค่อยๆลุกเดินไปหามันแม้ว่าเหงื่อจะแตกไปทั้งร่างจนเสื้อแทบเปียก ดวงตาคู่นั้นสำรวจร่างกายผม

“ต้องให้พี่อาบน้ำก่อนไหม” มันพูดเหมือนพูดกับตัวเองมากกว่า

“ต้องสิ อากาศร้อนจะตาย เหนียวๆตัวนะถ้าไม่อาบน้ำอ่ะ” ผมรีบเสนอหน้าออกความเห็น อย่างน้อยขอไปถ่วงเวลาหรือหาวิธีหนีเอาตัวรอดในห้องน้ำก่อนก็ยังดีวะ

“พี่คิดงั้นหรอ” ฟ้าใหญ่ถามผมพร้อมกับเลิกคิ้วนิดๆ

“อื้อ” ผมรีบพยักหน้า

“ไม่ต้องดีกว่า เดี๋ยวพี่ค่อยไปอาบทีหลังแล้วกัน”

ไอ้เด็กหมีมันยิ้มบางๆ ดูเป็นยิ้มธรรมดามากๆซึ่งสำหรับผมน่ะ รอยยิ้มแบบนี้ของมันโคตรจะมีความหมายปีศาจเลยไอ้ห่ารากเอ๊ย ฟ้าใหญ่ลากผมไปที่เตียง ร่างแกร่งพาดลำตัวขึ้นมาคร่อมทับ ผมเบือนหน้าไปทางอื่นเพราะกลัวผ้าเช็ดตัวมันจะหลุดน่ะสิ ถึงจะเคยเห็นแล้วใช่ว่าจะอยากเห็นอีกนะ!

หมับ!

ฟ้าใหญ่จับปลายคางผมให้หันหน้ามาหามัน

“จะหนีหน้าทำไม? พี่ไม่ต้องพยายามให้วุ่นวายหรอก เดี๋ยวผมก็ปล่อยเองแหละ”

“เมื่อไหร่ล่ะ” ผมรีบดันอกกว้างนั่นไว้ก่อนริมฝีปากคู่นั้นจะบดจูบลงมาจริงๆ

“ก็เมื่อผมเบื่อมั้ง”

มั้งอีกแล้วผมว่าคำว่ามั้งของมันเนี่ย ต้องไม่ได้หมายความเหมือนคำพูดคนอื่นแน่เลยอ่ะ!

“ดะ เดี๋ยวก่อนสิ ไม่ชัดเจนเลย ตอบแบบนี้”

ผมยังคงเอามือไปดันไว้ที่อกของอีกฝ่ายไม่เลิก ฟ้าใหญ่รำคาญก็เลยตรึงข้อมือผมและบดริมฝีปากลงมาแทน ผมไม่ได้ตั้งตัวไอ้เด็กตรงหน้าก็เลยบุกรุกเต็มที่ จูบเหมือนกับจะไม่ให้หายใจหายคออีกต่อไป ผมทั้งผลักไสและดันมันออก ด้วยความที่อีกฝ่ายตัวใหญ่เลยทำได้ไม่ง่าย

ฟ้าใหญ่กระชากเสื้อผ้าของผมออกจนมันเริ่มหลุดออกไป ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าและถูกแต่งแต้มด้วยรอยจูบจากเรียวปากร้อน ประดับเต็มผิวซีดชวนให้นัยน์ตาพร่าเบลอไปหมด ตอนนี้คิดได้แค่ว่าไม่เห็นทางรอด ยังไงก็เสร็จชัวร์ๆจนกระทั่งเสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น

ฟ้าใหญ่ชะงักนิดหน่อย เขาทำเหมือนจะทำต่อไปอย่างไม่สนใจ ผมจึงรีบดันริมฝีปากเขาไว้

“มะ มีคนมาห้องมึงไม่ใช่หรอ” ผมถาม

“ก็ผมไม่ว่างเปิด”

กุกกักๆ

เสียงเหมือนใครทำอะไรบางอย่างกับกลอนประตูห้องทำให้ฟ้าใหญ่ขมวดคิ้วนิดหน่อย ส่วนผมก็เหงื่อซกเลยทีเดียว

“ดูเหมือนฝ่ายนั้นจะกำลังไขกุญแจด้วย ใครบ้างที่มีกุญแจห้องมึงล่ะ” พอสิ้นคำถามของผม เราก็ได้เสียงดังแกร๊กจากหน้าห้อง หญิงสาวแสนสวยส่งน้ำเสียงรื่นหูดังแว่วมาให้ได้ยิน

“ฟ้าใหญ่ อยู่ไหน ลูกหมีเองนะ อยู่ในห้องนอนหรอ”

เวร!

สภาพผมกับไอ้เด็กตรงหน้าตอนนี้ดูยังไงก็ไม่ใช่รุ่นพี่รุ่นน้อง ด้วยความเร่งรีบ ฟ้าใหญ่กระชากผมขึ้นมาจากเตียงพร้อมกับยัดเสื้อผ้าของผมใส่อ้อมแขนผมแล้วผลักร่างผมไปไว้ในตู้เสื้อผ้า พอมันปิดประตูตู้เสร็จ ลูกหมีก็เปิดประตูห้องนอนมันพอดี

“ที่รักอยู่นี่เอง เราหาไปทั่วเลย” ลูกหมีวางของไว้ที่โต๊ะแล้วเดินเข้ามาโอบรอบคอฟ้าใหญ่ไว้

“อื้ม ทำไมจะมาไม่บอกเราก่อนล่ะ” ฟ้าใหญ่ถาม มือหนาก็ยกขึ้นลูบศีรษะลูกหมีเล็กน้อย ตั้งแต่เกิดจนลืมตาออกมาจากท้องพ่อท้องแม่ ผมแม่งก็เพิ่งจะเคยอยู่ในอารมณ์ที่เป็นชู้จริงจังอย่างงี้เป็นครั้งแรก ไม่เค๊ยไม่เคยโดนยัดไว้ในตู้เสื้อผ้าแบบนี้เลยนะ แถมยังเห็นผ่านช่องว่างประตูตู้ที่มีอยู่น้อยนิดอีกว่าลูกหมีขยับตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนฟ้าใหญ่อย่างเขินๆ เหมือนจะเชิญชวนนิดๆ

เหงื่อกูแตกเลยครับ!

ไม่นะ

ไม่นะ

อย่าเชียวนะ!!!

มึงจะเอากันตอนไหนก็ได้ แต่มึงจะมาได้กันตอนกูอยู่ในตู้เสื้อผ้าห้องมึงไม่ได้นะเฟ้ย!

ผมภาวนาอยู่ในใจ เหงื่อก็แตกหยิ่งกว่าเดิมเมื่อลูกหมีจูบฟ้าใหญ่ก่อน แล้วไอ้เด็กนั่นก็จูบตอบนิดๆด้วย ออกแนวคิสๆน่ารัก ผิดกับตอนขยี้ริมฝีปากผมลิบลับ ลูกหมีดันฟ้าใหญ่ไปที่เตียงและทาบร่างลงบนร่างแกร่งกว่าทำเอาผมนี่อ้าปากค้าง

เห็นหน้าเรียบร้อยๆ จริงๆแฟนไอ้ฟ้าใหญ่ก็ของแรงเหมือนกันนี่หว่า

แต่ผมนี่สิ เอาไงกับชีวิตดีวะเนี่ย!!!

เสียงริมฝีปากสัมผัสกันและเสียงลมหายใจดังต่อเนื่องอยู่ในห้องนั้นทำให้ผมยิ่งตื่นตระหนก ดูแววแล้วแม่งคิดจะทำกันจริงๆแน่นอน! ไม่ว่าผมจะมองยังไงลูกหมีตอนนี้ก็ดูจะเร่าร้อนสุดๆจนแม้แต่ผมถ้าไปอยู่ตรงนั้นก็อาจจะไม่ขัดใจเธอก็ได้

ในตู้เสื้อผ้านี่แม่งก็โคตรจะร้อน จะหายใจไม่ออกตายก่อนที่พวกมันจะเสร็จๆไหมผมก็นึกไม่ออก จะหวังให้ไอ้เด็กนั่นมานึกถึงใจผมก็อย่าหวัง เป็นไปได้ยากกก

ขณะที่ผมกำลังนั่งเอาแขนกอดรัดเข่าตัวเองไว้อย่างหมดอาลัยตายอยากพลางมองออกไปทางช่องว่างเล็กๆระหว่างประตูนั่น ผมก็เห็นฟ้าใหญ่ดันตัวลูกหมีออกไปจากการทาบทับร่างมันอย่างเบามือ เธอจึงดูจะงุนงงเล็กน้อย

“ทำไมหรอ” ลูกหมีหน้าเสีย ก็แน่ล่ะ ประเคนถึงปากแม่งเสือกทำเหมือนจะปฏิเสธ 

“วันนี้เราเหนื่อยมากเลย เดี๋ยวเราออกไปหาอะไรกินกันดีกว่านะ ลูกหมีอยากเดินช็อปปิ้งไม่ใช่หรอ เดี๋ยวเราไปเป็นเพื่อน” 

ฟ้าใหญ่ส่งยิ้มบางๆให้แฟนสาวตัวเล็กที่ตอนนี้เจื่อนสนิท ก็การที่ผู้หญิงเค้ารุกเราเค้าก็ต้องเตรียมความกล้ามาระดับหนึ่ง พอถูกปฏิเสธ มันก็เหมือนโดนฉีกหน้านั่นแหละนะ 

สงสารเธอเบาๆว่ะ

“ตะ แต่ว่า” ลูกหมีอึกอัก ฟ้าใหญ่เลยค่อยๆรั้งร่างเธอให้ลุกขึ้นมาจากเตียงและพาเธอเดินออกไปจากห้อง ไม่รู้สองคนนั้นอะไรกันแต่แค่พักเดียวไอ้ฟ้าใหญ่ก็กลับเข้ามา มันปิดประตูห้อง ล็อกไว้แล้วตรงมาเปิดตู้เสื้อผ้า ผมกำลังโนมศีรษะพิงๆตู้อยู่ พอแม่งเปิดไม่ดูจังหวะผมนี่เกือบเสียหลักร่วงลงจากตู้ ดีที่ไอ้เด็กนั่นช่วยรับร่างผมไว้ทัน

ฟ้าใหญ่มองใบหน้าผมที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ

“โทษที ถ้ารีบไล่เธอมันก็ไม่เนียน ร้อนมากหรือเปล่า” ฝ่ามือนั่นช่วยเช็ดเหงื่อออกไปจากใบหน้าผมพร้อมกับประคองผมออกมาจากในตู้

“ไม่เป็นไร” ผมขืนตัวออกพลางรีบใส่เสื้อให้เรียบร้อย “นี่บอกลูกหมีว่าอะไร” 

“บอกจะพาออกไปข้างนอก ให้เธอรอก่อนผมจะเข้ามาแต่งตัว” มันพูดเสียงเรียบๆ  อีกฝ่ายเอาเสื้อผ้าออกมาจากตู้และยืนสวมมันอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร ผมก็ไม่รู้สึกอะไรเพราะมันก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน ไม่ได้มีอะไรต่างกับผมสักนิดเลยยืนรอ

“เดี๋ยวพอผมกับลูกหมีออกไปแล้วพี่ก็ค่อยออกไปจากห้อง นี่คีย์การ์ด ก่อนออกไปล็อกให้ด้วยนะ” 

เขายัดคีย์การ์ดใส่มือผม ผมก็เลยพยักหน้า

“กูกลับไปได้เลยใช่ไหม” ผมถามย้ำด้วยความยินดี

“ก็ลูกหมีมาแล้ว พี่จะอยู่ทำไมล่ะ”

ตอบให้กูดูเป็นตัวสำรองได้ดี ผมจะทำอะไรได้ล่ะ นอกจากมอบรอยยิ้มพริมใจให้มัน เอาเถอะไอ้เด็กนรกแตก ทำอะไรแล้วมึงสบายใจก็ทำต่อไป ชอบนักนะไอ้เรื่องหลบๆซ่อนๆ แฟนมันเจ็บขึ้นมาก็ไม่ใช่ความผิดของผม เพราะมันทำแฟนมันเอง

“งั้นก็รีบๆไปเถอะ เดี๋ยวลูกหมีจะรอ” ผมบอก

“ไม่ได้ประชดใช่ไหม” คำถามไอ้ฟ้าใหญ่เล่นเอาผมแทบกรอกตา แหมๆๆ เหมือนมึงสำคัญอ่ะ กูไม่ได้แคร์หรอก โมเม้นท์ที่ผมชอบในชีวิตก็คือโมเม้นท์ที่ไม่มีมันนะ อยากจะบอก 

“กูเป็นผู้ใหญ่นะ ไม่มานั่งประชดประชันกับเกมของเด็กๆหรอก รีบไปเหอะ” 

“พี่ว่าใครเด็ก” ฟ้าใหญ่คิ้วกระตุกใส่ผม ดูเหมือนคำพูดของผมจะไปกระตุ้นอารมณ์หงุดหงิดของอีกฝ่ายเอาซะแล้ว 

“อยู่ตรงนี้นานๆเสียเวลานะ เดี๋ยวแฟนมึงก็จับได้พอดี ว่าซ่อนชู้ไว้ในตู้เสื้อผ้า” ผมยียวนเด็กมันเบาๆ ฟ้าใหญ่ทำเหมือนจะอ้าปากต่อปากต่อคำกับผม ทว่าลูกหมีก็เรียกมันเพราะเริ่มจะช้าเกินไปซะก่อน 

“ผมฝากไว้ก่อน เดี๋ยวพี่โดนเอาคืนแน่” 

ฟ้าใหญ่ชี้หน้าผมและไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อยเพื่อออกไปพร้อมกับลูกหมี ผมรออยู่ในห้องเงียบๆจนแน่ใจว่าพวกนั้นน่าจะไปกันหมดแล้วผมก็เลยกลับบ้าง ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์อยากนัดใครไปต่อแล้ว ผมอยากจะกลับบ้านนอนอย่างเดียว 

รถแม่งก็ไม่ให้กูเอามา เป็นไงล่ะ ต้องมาเสียค่าแท็กซี่อีก จะให้มานั่งรถเมล์ก็ไม่ไหวว่ะ ร่างกูจะพัง 

ผมเดินเอื่อยๆไปที่หน้าคอนโดเพื่อยืนรอแท็กซี่สักคันที่จะผ่านมาและพาผมกลับไปยังที่พัก โชคแม่งก็ไม่เคยเข้าข้างผมเล๊ย รถจะผ่านไปกี่คันกี่คันก็เต็ม หรือจะตัดใจเดินไปขึ้นรถเมล์ที่ป้ายดีวะ 

ปี๊น! 

เสียงบีบแตรจากรถคันหนึ่งดังขึ้น ผมมองอย่างสงสัยแล้วก็เห็นรถคันนั้นค่อยๆลดกระจกลง ผมส่งยิ้มให้เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายคือ ‘เตอร์’ รุ่นน้องของผมสมัยที่ผมยังเรียนมหาลัยอยู่

“พี่อาร์ค” น้องตะโกนเรียกผม

“เฮ้ย เป็นไงบ้างวะ” ผมทักกลับ 

“ขึ้นรถมาเหอะพี่ เดี๋ยวผมไปส่งเองถ้าจะไปไหนอ่ะ ผมอยากคุยกับพี่ด้วย” 

“จะดีหรอวะ”

ผมถาม ไอ้เตอร์หัวเราะกร๊าก เพราะตอนถามผมก็เปิดประตูรถมันขึ้นมานั่งเรียบร้อยแล้วแถมยังคาดเข็มขัดนิรภัยเสียเสร็จสรรพ

“โคตรเกรงใจเลยว่ะ” ผมทำหน้าทำตาแบบเกรงใจมากๆเสริมจนไอ้เตอร์หัวเราะไม่หยุด เขาเอื้อมมือมาขยี้เส้นผมของผมจนยุ่งไปหมด 

“พี่แม่งเหมือนเดิมเลยว่ะ”

เตอร์บอกขณะปล่อยให้รถเคลื่อนตัวไปสู่ท้องถนน ไอ้เตอร์มันเป็นลูกคนรวย เป็นรุ่นน้องที่ผมลุ้นแทนแม่งมากว่าจะสอบผ่านได้แต่ละที เห็นมันเอาแต่เล่นๆจนเอฟๆดีๆอยู่หลายเทอม มันโชคดีที่พ่อมันเป็นเจ้าของโรงแรมไง ถ้าเรียนจบปีนี้คงไปช่วยพ่อบริหารโรงแรมแล้วมั้ง

“มึงก็เหมือนเดิมนะ แต่ขี้เหร่ลงนะเนี่ย” ผมแกล้งแซวมัน

“ปากหมา ระวังโดนตบด้วยปาก” ไอ้เตอร์มันกวนตีนผม สมัยเรียนผมกับมันเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องที่มีสกินชิพกันบ่อยทั้งทางร่างกายและทางคำพูดจนเหมือนเป็นแฟนกันอยู่และ แต่ไม่หรอก ผมกับมันก็คบผู้หญิงทั้งคู่ 

“มาสิจ๊ะ” ผมกวนตีนมันไม่เลิก ไอ้เตอร์หัวเราะ 

“พี่เป็นไงบ้าง ไม่เห็นติดต่อมาเลย” ที่จริงก็ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากติดต่อไอ้เตอร์นะ แค่ผมไม่อยากให้มันเห็นสภาพชีวิตที่ไม่ค่อยดีของผม เดี๋ยวมันจะเป็นห่วงไง 

“กูแค่ยุ่งเรื่องงานนิดหน่อย” ผมโกหกไปเรื่อยเปื่อย ไอ้เตอร์ยิ้มรับ

“หรอๆ แล้วมีแฟนยัง?” 

 “แฟนเฟินอะไรกันวะ กูไม่มี”

สิ่งที่ผมบอกไอ้เตอร์ไม่ใช่เรื่องโกหกนะ ผมไม่มีแฟนจริงๆนี่  ไอ้ฟ้าใหญ่ก็ไม่ใช่แฟนกันซะหน่อย ส่วนสาวๆที่ผมกิ๊กๆอยู่ก็ไม่มีใครจริงจังที่จะอยากเป็นแฟนผมซักคนอยู่แล้ว

“จริงอ่ะ” ไอ้เตอร์ยังกรุ้มกริ่มไม่เลิก “ตอนมหาลัยเห็นพี่สับรางซะกระจุย จะบอกว่าตอนนี้ไม่มีแฟนหรอ”

“ว่าแต่กู มึงล่ะ มีแฟนไหมตอนนี้” ผมถามบ้าง ไอ้เตอร์ไม่ใช่คนเจ้าชู้อะไรมากหรอก มันคบใครก็คบทีละคน แต่แหม ทายาทเจ้าของธุรกิจโรงแรมอย่างมัน ผู้หญิงที่ไหนก็อยากจริงจังอยู่แล้ว

“ไม่มีอ่ะพี่ ผมโสด” เตอร์ยักคิ้ว

“อ้าว แล้วกับแฟนมึงคนนั้นล่ะ เห็นมึงรักมากมาย เลิกกันแล้วหรอ” ผมถามถึง หญิง แฟนสมัยมหาลัยของเตอร์แบบงงๆ ตอนนั้นมันจริงจังกับหญิงจนแบบว่าผมนึกว่าเรียนจบแล้วมันจะแต่งงานกันเลยซะอีก

“เลิกแล้วพี่” เตอร์ยิ้มแห้งๆ

“ทำไมวะ” ผมขมวดคิ้ว

“ก็ไม่ได้มีผมคนเดียวที่รักเค้านี่พี่ แถมเค้าก็ไม่ได้รักผมคนเดียว” พอมันพูดมาแบบนี้ผมล่ะโคตรสงสารมันเลยทีเดียว

“เอาน่าไอ้น้อง ชีวิตมันก็เป็นแบบนี้แหละนะ เรื่องความรักพูดลำบาก ใจคนมันก็บังคับกันไม่ได้หรอก” นี่คือสัจธรรมที่ผมเรียนรู้ได้อย่างหนึ่งตลอดเวลาที่ดีลกับใครหลายๆคนไปจนทั่ว บางทีได้ก็ได้แค่กาย การจะได้ใจมันเป็นเรื่องยากเกินไปถ้าใจไม่ได้ตรงกัน

“รวมใจพี่ด้วยหรือเปล่าเนี่ย” ไอ้เตอร์ถาม ผมหันไปมองมันงงๆ

“มึงจะมาถามถึงใจกูทำหอกอะไร”

“ไม่รู้ ก็ถามดู” มันกระแอมเล็กน้อยและพูดต่อ “ว่าแต่พี่จะไปไหนล่ะ”

“อ๋อ กูจะกลับคอนโด”

ผมอธิบายที่อยู่คอนโดที่ผมกำลังอยู่ตอนนี้ให้ไอ้เตอร์รู้ มันจึงพยักหน้าและขับรถพาผมไปอย่างว่าง่าย เราคุยกันไปตลอดทางจนกระทั่งถึงที่คอนโดผม ผมให้ไอ้เตอร์เอารถเข้าไปจอดในลานจอดรถบริเวณที่คนนอกที่ไม่ใช่คนภายในเขาใช้จอดกัน

“เดี๋ยวมึงขึ้นไปกินน้ำห้องกูก่อนก็ได้นะ ให้มาส่งแล้วไล่กลับเลยเดี๋ยวจะหาว่ากูใจดำ”

“จะสามทุ่มแล้วเนี่ยพี่ ค้างเลยได้ไหม” ไอ้เตอร์พูดทีเล่นทีจริง

“มึงอยากค้างป่ะล่ะ มึงอยากค้างมึงก็ค้าง” ผมกับเตอร์นั้นค้างด้วยกันเป็นเรื่องปกติ พอมันเห็นผมตอบแบบนั้น มันก็เข้ามากอดผมแน่นจนตัวจะแตก “พี่นี่มันน่ารัก!!

มันขยี้เส้นผมของผมจนยุ่งเหยิงไปหมด ผมเลยรีบดันลำตัวใหญ่ๆของมันออกไป

“พอๆ” ในจังหวะที่ผมดันเตอร์ออก ไม่รู้มันไปสังเกตเห็นอะไรเข้า สีหน้ามันเลยเปลี่ยนไป เมื่อเห็นรุ่นน้องทำหน้าแปลกๆ ผมก็เลยอดจะถามมันไม่ได้ “เป็นไรวะ”

“พี่ไม่มีแฟนแต่ยังมีกิ๊กหรอ” เตอร์ยิ้มๆ

“หะ” ผมยังคงไม่เข้าใจที่มันพูดอยู่ดี

“ก็นี่ไง รอยที่คอ” มันเอานิ้วมาจิ้มที่รอยแดงๆนั่น ผมก็เลยหัวเราะกลบเกลื่อน

“คนมันฮอต ก็นิดนึง”

“ผมว่าพี่เลิกทำแบบนี้เถอะนะ ถ้าไม่ใช่แฟนกัน ก็อย่าไปมีอะไรกับพวกเธอเลยดีกว่า ถ้าพี่คบใครทีละคนพี่อาจจะเจอคนที่ชอบพี่จริงๆก็ได้” เตอร์เข้าใจไปว่าผมนอนกับผู้หญิงเหมือนทุกที ผมเลยได้แค่หัวเราะฝืดๆ เพราะนี่เป็นรอยที่เกิดจากผู้ชาย

ผู้ชายที่ตอนนี้คงพาแฟนไปช็อปเพลินอยู่ที่ไหนสักแห่งอย่างไอ้ฟ้าใหญ่ไง

“...”

“พี่อาร์ค?” เตอร์เรียกผมเมื่อเห็นผมเงียบไปโดยไม่ตอบ

“กูไม่เป็นไร” ผมหัวเราะ “ไม่เป็นไรจริงๆ ไม่ต้องห่วงหรอก”

มันไม่ใช่ว่าผมไม่อยากจริงใจกับใคร แต่คนไร้อนาคตอย่างผม ใครจะกล้าฝากชีวิตไว้ ผมรู้ตัวดี

“แน่ใจ” เตอร์เหมือนไม่เชื่อผม

“ป่ะ ขึ้นห้องดีกว่า มึงจะค้างใช่ไหมล่ะ งั้นก็อย่าพูดมากสิวะไอ้น้อง มา!

ผมเปลี่ยนเรื่องพลางลากไอ้เตอร์เข้าห้องไป มันคงดีที่ได้นอนคุยกับรุ่นน้องคนสนิทที่ไม่ได้เจอกันมานานมาก เตอร์ทำให้ผมคิดถึงวันเก่าๆเอามากๆ พอเข้ามาในห้อง ผมก็บอกให้มันไปอาบน้ำ ไอ้เตอร์ก็เรื่องเยอะ บ่นๆว่าไม่ได้เอาเสื้อผ้ามา จะให้ผมเอาเสื้อผ้าผมมาให้มันใส่ มันก็บอกมันตัวใหญ่ใส่ไม่ได้ ผมเลยต้องไปเปิดตู้รื้อๆดูแล้วก็ไปเจอเสื้อผ้าของไอ้ฟ้าใหญ่ที่ไม่รู้มันมาลืมทิ้งไว้ตั้งแต่ตอนนั้น ผมจึงเอามันให้เตอร์ใส่....

โดยไม่รู้ว่ามันจะเป็นปัญหาใหญ่ทีหลัง

คืนนั้นผมนอนคุยกับไอ้เตอร์จนเกือบสว่าง หัวเราะเรื่องเปิ่นๆในอดีตและขำกร๊ากกับความกากกรังของมันในช่วงที่ผมจบมาแล้ว ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผมหลับไปเมื่อไหร่ ที่แน่ๆ เตอร์ทำให้ผมหลับได้อย่างสบายใจมากกว่าคืนไหนๆที่ผมอยู่คนเดียว

 

วันต่อมา

Rrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ปลุกผมในตอนเช้า ผมก็เลยหยิบมันมาดูว่าใครโทรมาเอาเช้าป่านี้ พอเห็นเบอร์แล้วหัวใจก็หนักอึ้ง พ่อนั่นเอง

ไม่รับก็ไม่ได้ด้วยสิ

“ครับพ่อ”

(อาร์ค คุณชิณณ์เขาเริ่มทวงเงินที่เราติดเขาไว้แล้วแหละ พ่อยังไม่มีเลย)

“พ่อ เงินตั้งเยอะขนาดนั้นอาร์คจะหาให้พ่อจากที่ไหนล่ะ” ผมรู้สึกตื่นเต็มตาเพราะเสียงของพ่อ โทรหาผมทั้งทีจะโทรเรื่องอื่นที่ไม่ใช่เรื่องนี้คงไม่ได้สินะ

(มันพอมีทางนะอาร์ค แต่แกต้องช่วยพ่อ)

“ผมจะช่วยพ่อได้ยังไงล่ะ” ผมไม่อยากจะพูดแรงๆนะ ว่าต่อให้ผมไปทำตัวเป็นแมงดาเกาะผู้หญิง ก็ยังไม่มีเงินมากขนาดนั้นมาให้พ่อได้ในเวลาสั้นๆเลย

(คุณชิณณ์บอกว่าให้อาร์คย้ายไปทำงานที่บริษัทเขา ถือเป็นการใช้หนี้ด้วยการใช้แรง ถ้าอาร์คช่วยงานเขาได้เยอะ เขาก็จะยิ่งลดหนี้ให้เราเร็วขึ้น)

“พ่อ อาร์คทำไม่ได้หรอกนะ คุณชิณณ์ของพ่อเขาเกลียดอาร์ค ขืนเดินเข้าไปในกำมือเขาก็จบเห่กันพอดี!

(ไอ้อาร์ค ฉันเป็นพ่อแกนะ ถึงเวลาที่แกต้องแสดงความกตัญญูต่อฉันได้แล้ววันอาทิตย์นี้คุณชิณณ์จะมารอพบเราที่บ้าน แกต้องกลับมา ไม่งั้นแกกับฉันตัดพ่อตัดลูกกัน!)

พูดจบพ่อก็กดตัดสายไปในทันทีโดยไม่ฟังอะไรผมอีก

“พ่อ!! พ่อ!!!

ไม่ว่าผมจะตะโกนแค่ไหนพ่อก็วางไปแล้ว มีแค่ไอ้เตอร์ที่ตื่นขึ้นมาทำหน้าเหวอๆ งงว่าผมเป็นบ้าอะไรแต่เช้า ส่วนผม ผมไม่มีเวลามาเอ้อระเหยอยู่ที่นี่ ผมคงต้องรีบไปคุยกับพ่อให้รู้เรื่อง ผมเลยรีบพรวดพราดลงจากเตียงไปคว้ากุญแจรถและกระเป๋าเงิน ไอ้เตอร์เห็นอย่างงั้นเลยลงจากเตียงและตามผมมา

“พี่ เกิดไรขึ้นวะ”

“กูมีธุระรีบไป ยังไงถ้ามึงจะกลับ มึงล็อคประตูห้องให้กูด้วย คีย์การ์ดสำรองอยู่ในลิ้นชักข้างๆเตียง เอาไว้ใช้ลงลิฟต์ เดี๋ยวเราเจอกันอีกเมื่อไหร่ มึงค่อยคืนกู” ผมบอกเร็วๆแล้วกระโดดใส่รองเท้าเหยงๆอยู่หน้าประตูห้อง

“เดี๋ยวดิพี่ รีบขนาดนงน้ำก็ไม่อาบเลยหรอ” เตอร์เบิกตากว้าง

“เออ! อย่าชวนคุย กูรีบจริง!

ผมรีบเปิดประตูห้องตัวเองผัวะออกไป แล้วก็เจอกับผู้ชายที่กำลังจะยกคีย์การ์ดแตะเข้าห้องผม แหม คีย์การ์ดห้องกูนี่อย่างกับบัตรสาธารณะ ถูกใจใครๆก็มีได้! ไม่ต้องเดาก็รู้ใช่ไหมว่าใครมา จะมีสักกี่คนที่ชอบบงการผม ก็ไอ้ฟ้าใหญ่ไง!

“จะไปไหนน่ะ” ฟ้าใหญ่ถามผมงงๆ แล้วไอ้เตอร์ก็เสือกตามมาพล่ามๆ

“พี่อาร์ค ผมไปส่งก็ได้”

ฟ้าใหญ่ตวัดสายตามองไอ้เตอร์ ดวงตาคู่นั้นวาวโรจน์เมื่อเห็นไอ้เตอร์ใส่เสื้อผ้าของมัน

หมับ!

ฟ้าใหญ่คว้าแขนผมแล้วดึงแรงๆให้ตามมันไปโดยไม่สนใจเตอร์เลยสักนิด แรงบีบที่แขนทำเอาร้าวไปทั้งเรียวแขน ฝ่ามือหนานั่นบีบหนักซะจนแขนผมเหมือนจะขาดติดมือมันไป

“ฟ้าใหญ่ ปล่อย กูจะไปธุระ!” ผมยื้อตัวเองไว้ วันนี้ซีเรียสจริงๆ ผมแกล้งออเซาะมันไม่ออก

“ไม่ปล่อย นี่พี่เอาเสื้อผ้าผมไปให้กิ๊กของพี่ใส่หรอ” เขาทำเสียงเย็นๆแบบโกรธๆ ผมรำคาญผมก็เลยสะบัดแขนออกแล้วชกมันไปหนึ่งทีเนื่องจากสะสมความรู้สึกที่มีกับมันมานาน

ผัวะ!!!

“มึงก็แค่กิ๊กกูเหมือนกันนั่นแหละชีวิตกูมีปัญหาเยอะแล้ว กูก็พยายามจะแก้ปัญหา ถ้ามึงคิดแต่จะซ้ำเติมก็ไม่ต้องเอาตัวมาขวางได้ไหมมึงไม่รู้หรอกว่ากูต้องเจอกับอะไรบ้าง!!!” 


พี่อาร์คกับนุ้งเตอร์ 55555555555+ 

คู่แข่งเบอร์แรงของฟ้าใหญ่นั่นเองงงงงงง





สนใจพี่เตอร์ไปตามพี่เตอร์ได้นะ 
ตลกไร้สาระแบบพี่อาร์คกะเฮียไทน์ชิดซ้ายเลยแกร
คลิ๊กที่รูป

V


ช่วงฝากนิยายย
ช่วงนี้ขาดแคลนพระเอกแบดอ่ะ เลยเขียนซะหน่อย 555
เรื่องนี้แบดๆหน่วงๆ หื่นๆ -..- ฝากด้วยนะที่รัก 
คลิ๊กที่รูป
V


นิยายหน่วงๆตรงกับชีวิตจริงของหลายๆคนก็มีนะจ๊ะ

ฉลองความปวดร้าวให้กับหมาหัวเน่า เศษเกิน

คลิ๊กที่รูป

V






 





[LOADING...150 PER.]

แท็ค #พี่อาร์คเมียเก็บ


ภาคต่อนิยายเรื่องนี้มีอีกสองเรื่องน๊า
สายฮาหมดเลยค่ะ 5555
--------------------
เรื่องแรก #แก่ ใจดี สปอต กทม
หัสดิน X ชอบ
สนใจคลิ๊กที่รูป
V




เรื่องที่สอง มีความหื่น ฮา น่ารัก 
และกลัวเมียเด็กสุดพลังค่ะ [เฮียไทน์ X ตันหยง]
คลิ๊กที่รูป

V

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

1,330 ความคิดเห็น

  1. #25117 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 09:19
    พี่อาร์คหัวร้อนมากค่ะวันนี้
    #25117
    0
  2. #24798 pbenla (@pbenla) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 06:00
    Please...
    #24798
    0
  3. #24797 pbenla (@pbenla) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 06:00
    ทำยังไงถึงจะได้อ่านครับ....Please.
    #24797
    0
  4. #24796 pbenla (@pbenla) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 06:00
    ทำยังไงถึงจะได้อ่านครับ....Please.
    #24796
    0
  5. #24795 pbenla (@pbenla) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 06:00
    ทำยังไงถึงจะได้อ่านครับ....Please
    #24795
    0
  6. #24792 Thitaphorn Tiemnara (@thitanana) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 10:42
    อ่านไม่ได้ง่าาา TT
    #24792
    0
  7. #24251 p0876230674 (@p0876230674) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 10:48
    ไรท์ค่ะเปิดให้อ่านเถอะน่ะค่ะ
    #24251
    0
  8. #23988 Tida_rat (@Tida_rat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 19:59
    ไรท์คะ เพิ่งได้เข้ามาเริ่มอ่านค่ะ ชอบนะคะ แต่ว่ามันติดแล้วอะ ไรท์รบกวนเปิดให้อ่านเถอะนะคะ พลีสสสสสส
    #23988
    0
  9. #23922 BEAM_NB (@BEAM_NB) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 08:40
    อ่านไม่ได้อ่าาาา ไรท์เปิดให้อ่านหน้อยยยพลีส
    #23922
    0
  10. #23872 gayaoi2 (@gayaoi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 22:13
    ใครอ่านไม่ได้เหมือนช้านบ้างง โว้ยยย--"
    #23872
    0
  11. #23357 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 12:33
    เอาแล้วววว
    #23357
    0
  12. #20110 มูตี้ (@mutiie13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 17:22
    ^______^
    #20110
    0
  13. #19331 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 22:26
    ทีมเตอร์ได้มั้ยคะ? หมั่นไส้ฟ้าใหญ่เหลือเกินนนน พ่อนี่ก็นะ เหอะ!
    #19331
    0
  14. #19108 Tuangporn Srichalerm (@jean2452) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 14:34
    ชอบเตอร์อ่ะ
    #19108
    0
  15. #18762 qbbee (@ptwkbe) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 23:01
    เตอร์ออกมาตอนเดียวก็ทีมเตอร์แล้วค้าาา ฟ้าใหญ่โดนแน่555555
    #18762
    0
  16. #18564 WH168 (@WH168) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 01:21
    รู้สึกเห็นด้วยที่อาร์คทำฟ้าใหญ่ หลังจากเจอคำพูดเรื่องลูกหมีแล้วไหนจะไม่ถามหาเหตุผลเรื่องเตอร์อีกมากล่าวว่าเป็นกิ๊กเฉย ทีมเตอร์เต็มกำลังค่ะ55555
    #18564
    0
  17. #18230 momosonoerung (@momosonoerung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 19:24
    อืมฟ้าใหญ่ชั้นเข้าใจนะว่านิสัยในอดีตของพี่อาร์คมันจะไปทำอะไรไว้ให้แกไม่พอใจแต่แกไม่ต้องไปทำให้เค้าชดใช้หรอกเดี๋ยวทุกอย่างมันจะถูกชดใช้เองชั้นว่าแกควรปล่อยวางนะ
    #18230
    0
  18. #17644 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 18:46
    เตอร์น่ารักกกกก~
    #17644
    0
  19. #16521 Maysquidz (@piemintza) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 10:00
    กรี้สสสสสสสส ทีมพี่เตอร์ค่ะฮื่อออ น่ารักและเท่มาก ฮรื้อออ T///////T สนน.ฟ้าใหญ่ =_= สมควรจะโดนสักทีอะ ละอะไรๆก็แบบถาโถมใส่พี่อาร์คเราจังเล้ย ;-; แย่อะ พ่อนี่ก็เหลือเกิน
    #16521
    0
  20. #16400 crijnook (@crijnook) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 18:52
    เตอร์น่ารักขนาดนี้เปลี่ยนพระเอกได้ไหมคะ ถถถถถถถถถถ
    #16400
    0
  21. #15927 littlejoo (@littlejoo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 10:25
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ทีมเตอร์ค่าาาาาา
    #15927
    0
  22. #13574 _tuaneun (@_tuaneun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 00:33
    อมกเริ่มหวั่นใจดราม่าใกล้เข้ามาอีกนิด น้ำตาจะไหลแล้วค่ะไรท์ฮือหน่วงง
    #13574
    0
  23. #12672 .:: Hibari★Kira ::. (@shinn-asuka) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 22:24
    เชียร์เตอร์ไปก่อนเลยค่าาาา ฟ้าใหม่สมควรโดน โดนสักดอกก่อนเถอะ 
    คุณพ่อก็ขยันหาเรื่องมาให้เนอะ ไม่สงสารลูกเลยจริงๆ
    #12672
    0
  24. #10311 Mermaid_Of_Toy (@Mermaid_Of_Toy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 19:52
    งานดราม่าเล็กๆ(?)ท้ายตอนบอกได้คำเดียวเรื่อง-ชิณณ์มันต้องมี-งำ และชีวิตพี่อาร์คต้องไม่สะหงบแน่ๆ สงสารพี่อาร์ค
    #10311
    0
  25. #10215 DD.BEER (@beer556) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 01:17
    ส่งสารเฮีย มาให้น้องปลอบมาาา
    #10215
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น