กูรูเลิฟเสิร์ฟรัก

ตอนที่ 2 : บทที่ 2 เมื่อกามเทพแผลงศร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 98
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    22 มี.ค. 56

บทที่ 2 เมื่อกามเทพแผลงศร

 

ไอ้คนไร้มารยาท มองซะขาแทบขวิดไปรอบหนึ่งแล้ว ยังจะมองไม่เลิกอีก จะจ้องอะไรนักหนาย๊ะ! หากไม่เสียดายลูกกะตาสวยๆ นั่นของคุณ ฉันจะควักทิ้งซะเลย!’

อิงขวัญรีบขบเม้มริมฝีปากล่างยวนตาเต็มอิ่มเซ็กซี่น่าจูบของตัวเองทันที แล้วว่าอยู่ในใจอย่างไม่ใคร่จะพอใจนักกับสายตาคมเข้มวาวหวานของหนุ่มต่างชาติผมดำหน้าตาหล่อเหลาหรือดูอีกทีก็ติดสวยอย่างผู้หญิงมากกว่าที่ไม่รู้จักมาก่อนมองจ้องเอาๆ ราวอยากกลืนกินจนขัดเขินใจสั่นไปหมด...ดูสิแม้เธอ รุ่งทิวา ไรอันและปัทมากรทักทายกันเรียบร้อยแล้วเขาก็ยังไม่เลิกมอง เลยแสร้งทำไม่สนใจ ชวนปัทมากรคุยต่อ

 ไงเพื่อน ถึงกับตะลึงตาค้างเลยเหรอไรอันกระซิบเย้าข้างหูเพื่อนหนุ่มเป็นภาษาอังกฤษ ก่อนหัวเราะขำในลำคอ ทำให้คนถูกทักรู้สึกตัว ปั้นหน้าตื่นตะลึงของตนให้เป็นปกติขณะหันมาพูดด้วยเสียงเบารักษาฟอร์มว่า

ก็งั้นๆ นางแบบแม่ดาราอินเตอร์ที่ฉันเคยควงยังสวยกว่านี้อีก

คราวนี้ชายหนุ่มถึงกับหัวเราะก๊ากเลยทีเดียว เพราะไม่เชื่อคำพูดจิณณทัตเลยสักนิดเหรอ...งั้นนายคงไม่อยากรู้จัก

รู้จักกันไว้ก็ไม่เสียหายนี่ ได้ข่าวว่าเก่งเรื่องปรึกษาปัญหาหัวใจไม่ใช่เหรอ เผื่อฉันจะได้ใช้บริการบ้างในวันหน้า...แต่นายแนะนำฉันดีๆ หน่อยนะ โปรไฟล์สำคัญๆ เจ๋งๆ ของฉันนะบอกไปให้หมดเลยจิณณทัตสั่งกำชับตบท้าย จนไรอันหัวเราะขำไม่ยอมหยุด อดถามประชดด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้

ตกลงนายอยากรู้จักเขาเฉยๆ หรือจะให้ฉันฝากงานให้กันแน่

คนถูกถามแค่ดุนลิ้นกับกระพุ้งแก้มเล่นอยู่ในปากพร้อมอมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แต่ไม่ยอมตอบอะไร ทว่าเพียงเท่านี้เพื่อนที่รู้ใจอย่างไรอันก็อ่านใจเขาออกแล้วว่าคิดอะไรอยู่ จึงหันไปแนะนำให้อิงขวัญและเลขาสาวมาดห้าวรู้จักเป็นภาษาไทย

คุณอิง คุณรุ่งครับ ขอขัดจังหวะแนะนำหนุ่มหล่อให้รู้จักหน่อย...นี่เพื่อนผมนายจิณณ์ เพิ่งเดินทางกลับมาจากต่างประเทศส่วนนี่คุณอิงขวัญเจ้าของคิวปิดฟอร์ยูแอดด์กูรูเลิฟที่กำลังฮอตฮิตโด่งดังอยู่ในขนาดนี้ และคุณรุ่งทิวาเลขาของคุณอิง

ยินดีที่ได้รู้จักครับ กับหนุ่มต่างชาติหน้าหวานคมเข้มลงตัวไม่แพ้แววตาชวนฝันคู่นั้นที่พราวระยับวาวหวานโดดเด่นสะดุดตาสะดุดใจมาแต่ไกล ขนตางอนยาว คิ้วเรียวดกดำ จมูกโด่งเป็นสัน ผมดำสั้นรองทรง ผิวสีน้ำตาลทอง รูปร่างสูงใหญ่ กะประมาณความสูงน่าจะ 190 ซม. เห็นจะได้ สวมเสื้อคอโปโลสีขาวกับกางเกงยีนส์ยี่ห้อดังดูเท่สมาร์ทที่คิดว่าฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่องส่งยิ้มกว้างชวนใจละลายมาให้ก่อนเอ่ยขึ้นเป็นภาษาเดียวกันชัดแจ๋วเสียยิ่งกว่าไรอันราวกับเจ้าของภาษาเลยทีเดียว พร้อมยื่นส่งมือมาตรงหน้าข้ามโต๊ะหวังจับทักทาย ทำเอาสองสาวอึ้งตะลึงไปตามกัน

ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะเจ้านายและเลขากล่าวขึ้นพร้อมกัน มือบางของรุ่งทิวายื่นออกไปเป็นคนแรกจับทักทายกับหนุ่มหล่ออย่างไม่ลังเล

จากนั้นเป็นคิวของอิงขวัญบ้าง หลังบังคับใจไม่ให้สั่นไปมากกว่าเก่า มือเรียวเล็กยื่นไปจับกับมือใหญ่ตามมารยาท ทว่าพอมือสัมผัสมือราวกับมีไฟฟ้าสถิตวิ่งผ่าน ร่างระหงถึงกับสะดุ้งน้อยๆ จนอีกคนรู้สึกได้ ความร้อนที่แผ่กำจายจากฝ่ามือของเขาทำให้ร้อนวาบตั้งปรายนิ้วจรดร่างเลยทีเดียว ยิ่งเวลาหนุ่มชื่อจิณณ์ลากไล้อย่างอ้อยอิ่งผ่านปลายนิ้วเรียวช้าๆ ก่อนปล่อยคล้ายเสียดายนั่นอีก ทำให้สาวมั่นถึงกับแก้มแดงระเรื่อขึ้นมาทันตาเห็นดวงตาทั้งคู่สบกับราวมีมนต์สะกด

ต่างรู้สึกงงงันกับปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นระหว่างตนกับอีกฝ่าย

อืม!...” ไรอันอมยิ้มแกล้งกระแอมดังๆ หนึ่งครั้งให้ทั้งคู่รู้สึกตัวรับรู้ว่ายังมีคนอื่นรอบข้าง แล้วแย้มยิ้มชวนหญิงสาวทั้งสองคุยต่อ

คุณอิงกับคุณรุ่งพอจะรู้จักและคุ้นหน้าเจ้าหมอนี่บ้างไหมครับ โดยเฉพาะตามปกและหนังสือแฟชั่นอะไรพวกนั้น

อิงก็ว่าคุ้นๆ หน้าอยู่เหมือนกันนะคะ แต่นึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหน อย่าบอกนะว่าคุณจิณณ์เป็นนายแบบ อิงขวัญบอกตามความรู้สึกและคาดเดาตอนท้ายหลังหลุดจากห้วงฝันที่โดนสะกดด้วยสายตาวามหวานของคนที่กำลังอยู่ในหัวข้อสนทนาแล้ว

คุณอิงเดาถูกแล้วละครับ นายจิณณ์เป็นนายแบบ แถมเป็นนายแบบดังแนวหน้าของโลกของด้วยนะครับ

แต่ทำไมคุณจิณณ์พูดไทยชัดแจ๋วเลยละคะ?” รุ่งทิวานิ่วหน้าแปลกใจจึงหลุดเสียงถามออกมา

ผมเป็นลูกครึ่งสแปนิช ไทยครับ จริงๆ แล้วผมชื่อจิณณทัต ชื่อไท้ไทย แม้แต่ชื่อเล่นแต่ก็พ้องกับภาษาอังกฤษดี ในวงการแฟชั่นทุกคนก็เรียกผมว่าจินเพราะเรียกง่าย ถนัดปาก แม่ผมช่างคิดและเป็นสาวไทยที่สวยมากด้วย... ดวงตาคู่คมเหล่มองสาวสวยร่างระหงสัญชาติไทยแท้ที่มีนามว่าอิงขวัญไปด้วยขณะชื่นชมมารดาคล้ายจะบอกว่าสวยเหมือนกันไม่มีผิดแล้วเล่าต่อ

“…ท่านบังคับให้ผมกับพี่ชายพูดและเรียนภาษาไทยตั้งแต่เล็กๆ เลยครับ ทีนี้คุณรุ่งหายข้องใจหรือยังครับว่าทำไมผมจึงพูดภาษาไทยชัดแจ๋ว

“ค่ะ เลขาสาวมาดห้าวส่งยิ้มตอบให้หนุ่มอารมณ์ดีที่มักระบายยิ้มแต้มเรียวปากอยู่แทบตลอดเวลา

พี่อิงกับคุณรุ่งเชิญนั่งก่อนสิคะ ทานอาหารด้วยกันก่อน ไหนๆ ก็รู้จักกันหมดแล้ว จะได้คุยกันนานๆ ทานไปด้วยคุยไปด้วยดีไหมคะเห็นยืนคุยกันนานแล้ว ปัทมากรจึงชวนน้องสาวของพี่เขยที่สนิทกันและเลขาสาวนั่งและทานอาหารร่วมกันเสียเลย โดยสองหนุ่มเห็นด้วย ช่วยกันคะยั้นคะยอ แต่อิงขวัญกลับเป็นคนปฏิเสธขึ้น

“ขอบคุณทุกคนมากค่ะ แต่ไว้โอกาสหน้าดีกว่า พอดีอิงรีบ กะหาอะไรง่ายๆ ทาน เสร็จแล้วจะเข้าไปดูงานที่จัดขึ้นให้ลูกค้าเสียหน่อย ต้องขอโทษด้วยนะคะ”

ค่ะ ลูกปัดเข้าใจ ไว้โอกาสหน้าก็ได้ พี่อิงรับปากแล้วนะ เดี๋ยวลูกปัดและคุณไรอันจะไปชวนเองถึงบริษัทเลยเพราะรู้ว่าหญิงสาวทั้งสองติดงานจริงๆ ทั้งปัทมากรและไรอันเลยไม่มีปัญหาอะไร แต่สำหรับจิณณทัต ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยเขากลับรู้สึกใจหายเสียดายอยู่ลึกๆ ที่ไม่ได้คุยกับผู้เชี่ยวชาญด้านความรักอย่างอิงขวัญต่อ

ได้เลยค่ะ แต่ตอนนี้ขอตัวนะคะ แย้มยิ้มบอกลาทั้งสามคนแล้ว หญิงสาวหันมาคุยกับเลขาประจำกาย

ไปค่ะคุณรุ่ง ว่าแล้วก็เดินจากไป เลือกโต๊ะที่อยู่ห่างออกไป ใกล้ประตูทางออกที่ไม่มีคนนั่ง สั่งอาหารง่ายๆ แล้วรีบทานกันสองคน

นายจะมองให้คุณอิงเขาละลายไปเลยรึไง? อาหารนะชืดหมดแล้ว กินๆ เข้าไปบ้าง ไรอันแตะขาเพื่อนรักเบาๆ อดกระเซ้าไม่ได้ เมื่อเห็นจิณณทัตเอาแต่เหล่มองไปยังโต๊ะของหญิงสาวที่พูดถึง แทบจะไม่ตักอาหารเข้าปากเลย

ฉันอิ่มแล้ว ปากบอกแต่ตายังไม่ยอมละกลับมา ทำให้เขาและแฟนสาวมองสบตากันอย่างเห็นขัน ประสานเสียงหัวเราะขึ้นพร้อมกัน

ด้านอีกโต๊ะหนึ่ง ขณะนั่งทานอาหารอยู่ อิงขวัญรู้สึกว่าเหมือนมีคนกำลังจับตามองอยู่ตลอดเวลา และพอหันไปดูก็สบประสานเข้ากับสายตาพราวระยับของชายหนุ่มที่สามารถสั่นคลอนหัวใจเธอได้เข้าเต็มๆ ทุกครั้งไป

ท่าทางที่จิณณทัตแสดงออกสื่อผ่านมาถึงเธอนั้นให้ความรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้อันตราย!...ต่อหัวใจ ควรหลีกห่างเป็นอย่างยิ่ง!  

แต่สำหรับนายแบบหนุ่มเขาไม่คิดแบบนั้น จิณณทัตรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้เหมือนจะขัดแย้งกันอยู่ในตัวกับคำบอกเล่าของไรอันอย่างไรไม่รู้ สาวมาดมั่นที่กลับเขินอายประหม่าเพียงแค่ได้สัมผัสมือกับเขา หลบสายตาทุกครั้งยามเขาจ้องมอง แถมเธอยังมีอะไรบางอย่างแอบซ่อนอยู่ชวนให้ค้นหา ดึงดูดให้เขาอยากชิดใกล้

สักวันหนึ่งเขาจะค้นหาคำตอบนั้นด้วยตัวเองให้ได้ว่า แท้จริงแล้วอิงขวัญเป็นคนยังไงและปิดบังอะไรไว้ภายใต้ท่าทางและรูปลักษณะที่แสดงออก!!

 

พี่ลูกปัดคะ แขกเจ้าประจำมาค่ะ

ประมาณสี่โมงเย็น ภายในร้านกาแฟสดเล็กๆ น่ารักติดกระจกใสเกือบรอบด้านดูโล่งกว้างโปร่งสบาย เปิดเพลงเพราะเบาๆ ให้บรรยากาศชวนผ่อนคลาย บริเวณหน้าเคาน์เตอร์และตู้เบเกอรี่มีโต๊ะเก้าอีกไม้เข้าชุดประมาณสี่คนนั่งสีขาวจัดวางไว้สี่ชุด ขณะเจ้าของร้านยืนจัดหนังสืออ่านเล่นสำหรับลูกค้าหยิบอ่านได้ตามใจชอบที่เพิ่งซื้อมาใหม่ให้เข้าที่อยู่นั้น ลูกจ้างประจำร้านหนึ่งในสองคือแก้ม เด็กสาววัยยี่สิบต้นๆ ร่างบางสมส่วนผิวขาวชอบเกล้าผมจุกเป็นเด็กแนวสวมเสื้อยืดกางเกงยีนส์คาดทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีแดงพิมพ์คำว่าคอฟฟี่การ์เด้นท์ ชื่อร้านสีขาวติดหลาไว้ตรงกลางสะกิดแขนพร้อมพยักพเยิดให้มองตามออกไปนอกร้านตรงทางเดินแคบๆ ปูด้วยหินทราย ซึ่งมีชายหนุ่มผิวขาวร่างสมส่วนแข็งแรงสมชาย สูงประมาณ 170 ซม. ผมตัดสั้นแสกข้างปัดเป๋ไปด้านขวาเรียบแปล้ เค้าโครงหน้าคมสันแต่ถูกบดบังไปหมดด้วยแว่นสายตากรอบดำทรงกลมอันโตที่สวมอยู่ และที่สะดุดตาไม่แพ้แว่นนั่นคือเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวติดกระดุมถึงเม็ดบนสุดชิดคอสอดชายในกางเกงผ้าขายาวสีน้ำตาลเข้มตามด้วยรองเท้าผ้าใบที่สวมมักเห็นจนเจนตาผู้หนึ่งกำลังเดินหิ้วถุงพลาสติกพะลุงพะลังเข้ามายังร้านทั้งสองมือ

สวัสดีค่ะคุณวา โห...หิ้วอะไรมาเยอะแยะเลยคะปัทมากรช่วยเปิดประตูร้านต้อนรับเมื่ออาจารย์หนุ่มลูกค้าเจ้าประจำก้าวผ่านบันไดเตี้ยๆ สองขั้นมาถึงประตูร้านหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส

อาจารย์วาหรือทิวาคนนี้คืออาจารย์สอนวิทยาศาสตร์ประจำโรงเรียนชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ บ้านเขาอยู่ใกล้กับร้านของเธอ หลังจากมาอุดหนุนที่ร้านเป็นครั้งแรกตอนบ่ายในวันหยุดเมื่อประมาณห้าเดือนที่ผ่านมา หลังจากนั้นอาจารย์วาก็กลายเป็นลูกค้าเจ้าประจำคนหนึ่งของที่นี่ แวะเวียนมาทานกาแฟและขนมที่ร้านบ่อยๆ วันนี้ก็คงมาทานกาแฟ นั่งอ่านหนังสือเงียบๆ ในมุมประจำเหมือนเคย

ของฝากครับ คนถูกทักบอกอย่างขัดเขินไม่กล้าสบตานัก ซึ่งเป็นลักษณะประจำตัวของเขาที่เธอและเด็กในร้านคุ้นชินแล้ว เป็นที่รู้กันว่าอาจารย์หนุ่มเนิร์ดคนนี้ขี้อายและไม่ค่อยพูดสักเท่าไหร่

เมื่อวานผมไปไหว้พระที่แปดริ้วกับคุณแม่มาเลยซื้อมาฝาก มีทั้งปูดอง หอยดอง มะดันดอง...

มีแต่ของดองทั้งนั้นเลยเหรอครับอาจารย์ ยังแจกแจงไม่ทันจบ มะยมเด็กหนุ่มหัวฟูหยิกหยอยคาดด้วยที่คาดผมสีดำในทรงผมแอฟโฟร รุ่นราวคราวเดียวกับแก้ม ลูกจ้างอีกคนหนึ่งของปัทมากรที่ยืนอยู่หลังเค้าเตอร์อดใจไม่อยู่หัวเราะขำแล้วกระเซ้าถามแทรกขึ้น

ยังมีมะม่วงสุกและขนมเปี๊ยะขึ้นชื่อของที่นั่นอีกครับ แถมทำบุญเผื่อทุกคนด้วยทิวาบอกต่ออย่างใสซื่อ

สาธุ ทั้งสามคนยกมือพนมไหว้พูดพร้อมกันราวกับนัด

แล้วมีเฉพาะของพี่ลูกปัดอย่างเดียวเหรอคะอาจารย์ จากนั้นแก้มร่วมใจกับมะยมรับมุกแกล้งถามแกมเย้า ทำให้อาจารย์หนุ่มใบหน้าแดงเรื่อขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เปล่าครับ นี่ครับของมะยมและแก้มแบ่งกันคนละถุงว่าแล้วก็ยื่นส่งให้เด็กสาวรับไปสองถุงใหญ่

โอ๊ยอาจารย์วาใจดีจังเลย ขอบคุณนะคะอีกฝ่ายยิ้มร่าด้วยความดีใจ ยกมือไหว้ขอบคุณ เป็นที่รู้กันว่าอาจารย์วาใจดี มีอะไรมักซื้อติดมือมาฝากเสมอ

นี่ของคุณลูกปัดครับชายหนุ่มหันมาคุยกับเจ้าของร้านต่อพร้อมยื่นถุงในมือที่เหลืออีกใบให้

ขอบคุณนะคะ เชิญคุณวาไปนั่งก่อนค่ะ วันนี้ลูกปัดเลี้ยงเอง คุณวาจะทานอะไรเต็มที่เลยค่ะปัทมากรเชิญให้เขาไปนั่งที่โต๊ะประจำที่ชอบนั่งเสมอนอกร้าน

 ขอบคุณครับ ขอลาเต้ร้อนเหมือนเดิมและเค้กสักชิ้นก็พอครับ

โอเคค่ะ เดี๋ยวแก้มยกไปให้หน่อยนะ...ไปค่ะคุยกับแก้มแล้วหญิงสาวชักชวนชายหนุ่ม เดินเคียงกันไปที่โต๊ะเล็กสีขาวตัวหนึ่งบริเวณสวนหน้าร้านขนาดกะทัดรัดจัดวางกระถางไม้ดอกไม้ประดับหลากสี ตุ๊กตาเซรามิค และชุดน้ำพุเซรามิคหนึ่งชุดดูสวยงาม สดชื่นไม่ต่างกับในร้านนัก นอกจากนั้นบริเวณนี้ยังมีโต๊ะพร้อมเก้าอี้วางเรียงไว้อีกสามชุดมีร่มสนามผ้าดิบสีแดงกางไว้เพื่อให้ร่มเงาและตกแต่งไปในตัวไม่ต่างกัน ส่วนปากทางเข้าร้านใกล้ทางเดินมีถ้วยกาแฟเซรามิคสีแดงใบใหญ่สูงเลยเอวปลูกต้นธูปฤาษีตัดปลายเสมอกันวางเด่นเป็นสัญลักษณ์ตั้งอยู่

นั่งชวนคุยอยู่ไม่นานก็ขอตัวมาทำงานในร้านต่อ ปล่อยให้ลูกค้าเจ้าประจำละเลียดจิบกาแฟ ทานขนมและอ่านหนังสืออยู่คนเดียว

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง รถยุโรปคันหรูราคาสิบกว่าล้านสีดำมาจอดเทียบริมฟุตบาทก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของชาวต่างชาติผมสีน้ำตาลในชุดทำงานท่อนบนสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีเทาพับถึงศอกแกะกระดุมสามเม็ดบนเผยให้เห็นอกกว้างแกร่งกำยำรำไรปล่อยชาย ส่วนท่อนล่างสวมเกงสแล็คสีดำเปิดประตูออกมาจากรถเดินตรงเข้ามายังร้าน โดยมีสายตาของทิวามองตามไปตลอดทางด้วยความใคร่รู้

สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ คุณไรอัน เมื่อเห็นเข้าทั้งมะยมและแก้มแย้มยิ้มทักทายพร้อมกันเพราะรู้ดีว่าเขาเป็นแฟนหนุ่มของเจ้านายที่คบหากันได้สามเดือนกว่าแล้ว ก่อนหน้าชายหนุ่มก็เคยแวะเวียนมาที่ร้านนับครั้งได้ประมาณ 5 ครั้งแล้ว

ด้านปัทมากรเมื่อเห็นหน้าแฟนหนุ่มที่แวะมาหาก็ส่งยิ้มหวานไปให้ด้วยความดีใจ จับมือพาไปนั่งตรงโต๊ะตัวหนึ่งมุมด้านขวาที่ไม่มีลูกค้า สั่งกาแฟและขนมเค้กทำเองกับมือมาให้ทาน ก่อนที่ไรอันจะชวนคุยขึ้น

ผมมีเรื่องนายจิณณ์จะมาเม้าท์

นึกว่าเรื่องอะไรที่ทำให้คุณมาที่นี่ได้ หญิงสาวแสร้งเอ่ยอย่างน้อยใจทำสีหน้าผิดหวังไม่จริงจังนัก ที่แท้ก็เรื่องเพื่อนคุณ…”

เรื่องนายจิณณ์นะเรื่องรอง ไรอันรีบแย้ง มือใหญ่เลื่อนไปวางทับบนมือบางบนโต๊ะแล้วกุมไว้พร้อมมองสบตาสื่อผ่านความรู้สึกไปให้ ที่จริงผมตั้งใจมาชวนแฟนไปทานข้าวต่างหาก อีกอย่างคิดถึงอยากมาเจอหน้า

 พี่ลูกปัดคร๊าบ กาแฟนี่ไม่ต้องใส่น้ำตาลใช่ไหมคร๊าบ?” หลังเหลือบเห็นชายหนุ่มกำลังทำหวานจีบเจ้านายสาวซึ่งๆ หน้า มะยมอดเย้าไม่ได้ แกล้งเรียกถามให้หญิงสาวที่กำลังอมยิ้มแก้มป่องหน้าแดงขึ้นไปอีก

ใส่ย่ะ!...ไม่ต้องหวานมากนะ คุณไรอันเขาไม่ชอบหวานปัทมากรหันมาค้อนให้ลูกน้องทโมนอย่างมันไส้ก่อนกำชับ

อัยย่ะ! รู้ใจกันจริงจริ้งเด็กหนุ่มอุทานเสียงสูงก่อนหัวเราะร่วนถูกใจ ส่วนมือก็ทำงานไปด้วยอย่างรู้หน้าที่

พูดมากเดี๋ยวเดือนนี้พี่ไม่จ่ายค่าเซอร์วิสนะจะบอกให้เมื่อถูกกระเซ้าหนักเข้าอีกฝ่ายข่มขู่กลบความเขินของตน ขณะที่ไรอันนั่งอมยิ้มขำแกมพึงใจในท่าทางของแฟนสาว

คร๊าบๆ ตามที่สั่งมาแล้วครับ เมื่อเห็นว่าพูดมากปากจะพาจน มะยมรีบสงบปากสงบคำ ยกของที่หญิงสาวสั่งให้แฟนหนุ่มมาเสิร์ฟที่โต๊ะ

แล้วคุณไรอันจะเม้าท์อะไรคุณจิณณ์คะ?” คล้อยหลังมะยม ปัทมากรหันมาถามเข้าเรื่องที่คุยกันค้างไว้อย่างใคร่รู้ ไรอันจึงเล่าให้ฟัง

เมื่อวานเย็นผมไปหามันที่บ้าน ดูมันสนใจคุณอิงไม่เบาเลยนะ เลียบเคียงถามซักประวัติคุณอิงจากผมใหญ่ ผมเลยบอกว่าให้มาถามคุณดีกว่าเพราะรู้ประวัติคุณอิงดี และขณะกำลังคุยกันพี่วินพี่ชายนายจิณณ์ซึ่งสนิทกับผมพอๆ กับมันผ่านมาได้ยินเข้าเลยความแตก

จากนั้นพอถึงมื้ออาหารผมอยู่ทานข้าวกับครอบครัวมันด้วย บนโต๊ะอาหารพี่วินถามถึงคุณอิงใหญ่ว่าเป็นใคร ผมเลยเล่าประวัติคร่าวๆ เท่าที่ผมรู้ของคุณอิงให้ทุกคนฟังและเล่าเรื่องที่นายจิณณ์มันมองคุณอิงตาค้างตอนที่เจอกันวันก่อนให้ฟังด้วย ทำให้ทุกคนในบ้านนั้นอยากเห็นหน้าและรู้จักคุณอิงกันใหญ่ โดยเฉพาะพี่วินอยากจะเห็นหน้าคนที่ทำให้น้องชายตาค้างได้ ทุกคนจึงเชียร์นายจิณณ์กันใหญ่ให้จีบคุณอิง แถมยังเอ่ยปากให้ผมหาทางชวนคุณอิงไปทานข้าวที่บ้านเขาด้วย นัยว่าอยากจะทำความรู้จักกับคุณอิงเธอ

โห นี่สนใจพี่อิงกันทั้งบ้านเลยเหรอคะ คุณไปโม้พี่อิงไว้เกินจริงรึเปล่า

เปล่าเลยครับ ไม่ได้พูดเกินจริงเลย แค่ชมให้ฟังว่าคุณอิงสวยและเก่งมากๆ แค่นั้นเอง ฟังคำปฏิเสธของแฟนหนุ่มแล้วเธอยิ่งหัวเราะขำ จากนั้นเขาหันมาปรึกษาสีหน้าจริงจังขึ้น

ลูกปัดว่าหากจะชวนคุณอิงไปทานข้าวที่บ้านนายจิณณ์ เราพอจะมีทางไหมครับ ผมเห็นนายจิณณ์มันสนใจคุณอิงเป็นพิเศษ เลยอยากจะช่วยมัน

คุณจิณณ์สนใจจะจีบพี่อิงจริงๆ เหรอคะ หากเล่นๆ ลูกปัดไม่ช่วยหรอก ไม่อยากให้พี่อิงโดนหลอกและเสียใจ อีกอย่าง...พี่คินพี่ชายพี่อิงนะคะเขารักและหวงพี่อิงมาก หากคุณจิณณ์ไม่จริงจังทำเป็นเล่นเหมือนกับสาวๆ คนอื่นที่ผ่านมาละก็คงได้เจอยำตีนหรือลูกตะกั่วพี่คินแน่ๆ

เธอบอกไปตามจริงเพราะห่วงอิงขวัญอยู่ลึกๆ จิณณทัตนะเพียบพร้อมบริบูรณ์ด้วย รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ แถมยังมีชื่อเสียงโด่งดังในวงการแฟชั่นของโลกอีก จึงเป็นธรรมดาที่จะมีผู้หญิงเข้ามาข้องแวะให้ความสนใจมากมาย ยิ่งเจ้าตัวมีอัธยาศัยดี ดูท่าทางกะล่อนน้อยเสียเมื่อไหร่และเจ้าเสน่ห์อกปานนั้น เขาย่อมมีตัวเลือกมากเป็นธรรมดา ดังนั้นเธอจึงกลัวว่าชายหนุ่มผู้นี้จะมาทำให้คนที่เธอรักดั่งพี่สาวแท้ๆ ต้องยุ่งยากใจและผิดหวังเสียเปล่าๆ

 ผมไม่เคยเห็นมันแสดงออกชัดว่าสนใจผู้หญิงคนไหนขนาดนี้มาก่อนเลยนะ ผมว่ามันต้องตกหลุมรักคุณอิงแน่ๆสิ้นเสียงเธอ ไรอันรีบแก้ต่างให้เพื่อนซี้ใหญ่

คุณก็พูดได้ คุณจิณณ์เพื่อนคุณนี่ เธอส่งค้อนให้ด้วยความหมั่นไส้อดว่ากระทบไม่ได้ ผู้ชายนะร้อยทั้งร้อยยิ่งเจ้าชู้ด้วยแล้วก็สนใจไปเรื่อยแหละค่ะ ยิ่งสาวๆ สวยๆ ใครบ้างจะไม่มอง

ก็แค่มอง ผู้ชายหนึ่งในร้อยที่ว่ารีบโอดครวญ อย่าเหมารวมสิครับ ผมคนหนึ่งแหละไม่ได้เป็นอย่างนั้น มองอยู่คนเดียวนี่แหละคุณไง    

คราวนี้เธอส่งค้อนให้อีกรอบคอแทบเคล็ดเพราะไม่อยากเชื่อลมปากหวานๆ ของคนตรงหน้านักพร้อมกับหลบสายตาวามหวานของเขาไปด้วยอย่างเขินอาย

ท่าทางของเธอทำให้ไรอันหัวเราะถูกใจก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุยหันมาขอร้อง นะลูกปัดนะ ช่วยนายจิณณ์มันหน่อย เรามาช่วยคิดหาวิธีให้สองคนนี้เขาใกล้ชิดรู้จักกันมากขึ้นดีกว่า

จะให้ลูกปัดช่วยยังไงละคะ หากช่วยได้ลูกปัดก็ยินดีค่ะ แต่พี่อิงนะวันๆ ก็ขลุกตัวอยู่กับงาน หายใจเข้าหายใจออกก็เป็นงานไปหมด ไม่เคยเห็นสนใจผู้ชายคนไหนสักราย บ้างานแบบพี่อิงคุณจิณณ์รับไหวและคิดจะจีบจริงๆ เหรอคะเธอมองไม่เห็นความเป็นไปได้และมองไม่ออกจริงๆ ว่าระหว่างสองคนนี้จะเข้ากันได้

ปล่อยให้เป็นเรื่องของอนาคตและนายจิณณ์มันเถอะครับ เราอย่ากังวลแทนมันเลย ไม่แน่หากสองคนนี้ได้ชิดใกล้ทำความรู้จักกัน พวกเขาอาจจะเคมีตรงกัน เข้ากันได้ดีก็ได้ ดูอย่างเราสิยังปรับตัวและคบหากันได้เลยทั้งๆ ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน...จริงมั้ยเขายิ้มบางเมื่อเธอพยักหน้าเห็นด้วย

ดังนั้นเราน่าจะให้โอกาสสองคนนี้ได้ใกล้ชิดกันก่อน จากนั้นก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของพวกเขาสองคน ผมชอบและชื่นชมคุณอิงนะ เลยอยากเชียร์ให้คบหาเป็นแฟนกับนายจิณณ์ ไรอันเผยความรู้สึกแล้วพูดให้ปัทมากรคิดต่อว่า

จำได้มั้ย แรกๆ เราก็มีปัญหาไม่ใช่เหรอ แต่คำแนะนำดีๆ จากคุณอิงและเวลาก็ช่วยให้เราปรับตัวเข้าหากัน เรียนรู้กันมากขึ้น จนคบหากันถึงทุกวันนี้ คุณอิงเธอเก่งและฉลาด รอบรู้เรื่องความรักเป็นอย่างดี ทำให้คู่รักและชีวิตครอบครัวใครต่อใครสุขสมหวังประสบความสำเร็จมานักต่อนักแล้ว ผมเชื่อว่าเมื่อถึงคราวตัวเอง คุณอิงจัดการความรักและหัวใจของตัวเองได้แน่นอน คุณอย่าห่วงเลย

หากคุณไม่ไว้ใจนายจิณณ์ ลองให้สองครอบครัวนี้มารู้จักกันเลยดีไหม ทางครอบครัวคุณอิงและพี่ชายจะได้รู้จักนายจิณณ์ไปพร้อมกัน

ดีค่ะ แล้วเราจะให้สองครอบครัวนี้เจอกันยังไง?”

อืม...ผมนึกออกแล้ว อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเกิดคุณแล้วนี่ ผมจะจัดปาร์ตี้ฉลองวันเกิดให้คุณที่บ้านผม แล้วเราไปเชิญพ่อแม่พี่สาวคุณและครอบครัวคุณอิงไปร่วมงานด้วย ส่วนครอบครัวนายจิณณ์ผมจัดการเอง คุณว่าไง?”

ขอบคุณค่ะ ที่คิดจะจัดงานวันเกิดให้ลูกปัด แต่ลำบากคุณเปล่าๆ ลูกปัดว่าลองหาวิธีอื่นดีกว่า

ไม่ลำบากอะไรเลย ผมตั้งใจไว้แล้ว แค่งานเล็กๆ ทำอะไรทานกันง่ายๆ มีแต่คนรู้จักของเราทั้งคู่ เราจะได้ทานข้าวร่วมกับแด๊ดและมอมผมด้วยไงครับ ตกลงนะ

งั้นก็โอเคค่ะ คราวนี้หญิงสาวรับปากอย่างว่าง่าย

ส่วนคุณก็จะได้ทำบุญวันเกิดไปด้วยในตัว ช่วยให้คนโสดเขามีคู่ได้บุญนะครับ รักเราจะได้มั่นคงเหนียวแน่นตลอดไป อย่างที่คนไทยเค้าชอบพูดกัน อะไรนะ...ยิงนกสองตัวด้วยปืนระบอกเดียว

ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวค่ะเธอแก้ให้กลั้วขำ แหม...วกเข้าเรื่องตัวเองตลอดเลยนะคุณ

ไรอันตาโตเมื่อโดนแฟนสาวใช้คำพูดจิกกัด หากแต่ไม่ยอมแพ้ยังยิ้มระรื่นแก้ข้อกล่าวหาและหยอดคำหวานที่มาจากความรู้สึกแท้จริงต่อไป นัยน์ตาคู่คมสีควันบุหรี่ก็ระริกไหวแพรวพราวเสียจนคนมองสบอย่างปัทมากรออกอาการเขินไปแล้วไม่รู้กี่ตลบแถมใจยังเต้นไม่เป็นส่ำอยู่ในอกอีกต่างหาก

อ่าวคนไทยเขาเชื่อไม่ใช่หรือเรื่องบาปบุญเนี่ย ผมอยู่เมืองไทยมานานก็เชื่อนะ ทุกเรื่องที่พูดมาพูดจริงทั้งนั้นไม่เคยโกหก บอกว่ารักก็รัก บอกว่าคิดถึงก็คิดถึง อยู่ที่คุณจะเชื่อหรือไม่เชื่อ?”

ค่ะ เอ่อ...กาแฟจะชืดหมดแล้ว คุณดื่มเถอะค่ะ เจอมุกนี้เข้าหญิงสาวไปต่อไม่ถูก รีบเฉไฉเปลี่ยนเรื่องทันที

แต่ไรอันไม่ยอม กลับจ้องใบหน้าสวยหวานอยู่อย่างนั้นพร้อมเลิกคิ้วรอฟังตำตอบต่อไป ทว่าแฟนสาวก็เอาแต่ก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขาเลย เสียงห้าวทุ้มจึงอ้อนขึ้น บอกก่อนสิว่าเชื่อหรือเปล่า?”

 เชื่อก็ได้คนถูกตื้อบอกแก้มแดงปลั่ง

ไม่เอาเชื่อก็ได้ อยากได้ยินสั้นๆ คำเดียว เชื่อหรือไม่เชื่อ?” ชายหนุ่มส่ายหน้าไม่พอใจ บังคับให้ตอบใหม่ ก่อนที่อีกฝ่ายทำแก้มป่องกระแทกเสียงบอกอย่างขัดเขินสุดขีด

เชื่อ!”

งั้นเราไปหาอะไรทานแล้วแวะไปหาคุณอิงและครอบครัวที่บ้านกันนะ เห็นแฟนสาวอายจนไม่รู้จะวางหน้ายังไงแล้วแต่น่ารักมากมายในความรู้สึกเขา คนแกล้งยิ่งหัวเราะชอบใจแต่อดสงสารไม่ได้ จึงเปลี่ยนเรื่องชักชวนไปทานอาหารค่ำด้วยกันแทน เธอก็น่ารักใจหายตอบรับอย่างว่าง่ายทันที หรือเพราะไม่อยากนั่งให้เขาจีบและแกล้งแล้วก็ไม่รู้

หลังสั่งทั้งมะยมและแก้มให้ช่วยปิดร้านแล้ว ปัทมากรเดินเคียงกับไรอันออกนอกร้านทันที เมื่อเห็นแขกเจ้าประจำยังนั่งอยู่ เธอจึงขอตัวกับแฟนหนุ่มแวะเข้าไปคุยกับเขาที่โต๊ะ ส่วนไรอันก็หยุดยืนรออยู่ตรงทางเท้านั่นเอง

ตามสบายนะคะคุณวา วันนี้ลูกปัดตั้งใจเลี้ยงขอบคุณคุณวาเรื่องของฝากนี่ มือบางชูถุงพลาสติกในมือให้ดู จะเอาอะไรเพิ่มไหม สั่งมะยมและน้องแก้มได้เลย ลูกปัดกำชับมะยมและแก้มไว้แล้วค่ะหรือจะกลับเมื่อไหร่คุณวาลุกได้เลยนะคะไม่ต้องเกรงใจ ลูกปัดไม่กวนแล้วค่ะ ขอตัวก่อน ขอบคุณอีกครั้งสำหรับของฝาก

เอ่อ...ดะ...ดะ...เดี๋ยวครับคุณลูกปัด สิ้นเสียงเจื้อยแจ้วพร้อมรอยยิ้มน่ารัก ก่อนที่หญิงสาวจะหันหลังเดินกลับ ทิวารีบเรียกรั้งไว้

คะ?” เธอจึงหยุดอยู่กับที่ เลิกคิ้วรอให้อาจารย์หนุ่มพูดต่อ

ขะ...ขอบคุณมากครับเขาบอกเสียงอึกอักขัดเขิน จนอดหัวเราะด้วยความอาทรไม่ได้

ไม่เป็นไรค่ะ เล็กๆ น้อยๆ คุณวาเสียอีกซื้อของฝากติดไม้ติดมือมาให้ลูกปัดบ่อย ลูกปัดเกรงใจค่ะ...แค่นี้ใช่ไหมคะ ลูกปัดไปแล้วค่ะตอนท้ายบอกลาอีกครั้ง เตรียมก้าวไปหาแฟนหนุ่มที่ยืนรอยู่ หากแต่ทิวาก็เรียกรั้งไว้อีก

ดะ...เดี๋ยวครับ คราวนี้เห็นเหงื่อเขาเริ่มซึมออกมาตามไรผมและปลายจมูกด้วย ไม่สบายรึเปล่า?

คะ? คุณวามีอะไรอีกคะ?” เธอถามใคร่รู้อีกครั้ง

เอ่อ...คือคุณลูกปัดครับ ฝรั่งคนนั้นเขาเป็นใคร เพื่อนคุณลูกปัดเหรอครับ ผมเห็นช่วงหลังมาหาคุณลูกปัดบ่อย อ้ำอึ้งอยู่ชั่วครู่สุดท้ายชายหนุ่มก็กลั้นใจถามขึ้น

            แฟนของลูกปัดเองค่ะเจ้าของร้านคอฟฟี่การ์เด้นท์ผู้น่ารักอัธยาศัยดีหันไปมองคนที่ถูกพูดถึงหนึ่งครั้ง แล้วหันมายิ้มกว้างบอก

แฟน!” ดวงตาเรียวภายใต้กรอบแว่นเบิกกว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าที่ขาวอยู่แล้วยิ่งซีดเผือดเข้าไปอีก คุณลูกปัดมีแฟนแล้วเหรอครับ ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมผมไม่รู้

สิ้นคำถามที่ดูเหมือนจะมึนงงตกใจของลูกค้าประจำร้าน ปัทมากรนิ่วหน้า...วันนี้อาจารย์วาท่าทางแปลกๆ ดูจะสนใจเรื่องราวของเธอมากเป็นพิเศษ หรือเธอคิดมากไป เขาอาจอยากรู้เฉยๆ ก็ได้

เอ่อ เราคบหาดูใจกันได้ประมาณสามเดือนกว่าแล้วค่ะ แฟนลูกปัดชื่อไรอัน วันหลังเดี๋ยวลูกปัดจะแนะในให้รู้จักนะคะ วันนี้รีบ ลูกปัดขอตัวก่อนนะคะ ตอบคำถามแล้วก็เดินจากมา

แฟน!...แฟนคุณลูกปัด!...ไม่จริง เป็นไปไม่ได้ ทิ้งให้คนที่เพิ่งรับทราบนั่งพูดงึมงำอยู่กับที่ เหม่อมองคนทั้งคู่เดินเคียงกันไปขึ้นรถตรงหน้าร้านจนลับสายตา มือใหญ่ทั้งสองข้างยกขึ้นกุมหัวแล้วขยี้เส้นผมจนยุ่งเหยิงไปหมดคล้ายไม่อยากเชื่อและรับไม่ได้ จากนั้นจึงลุกเดินออกจากร้านไปราวคนไร้วิญญาณ


อัพแล้ว ทำไมมันหน้ามันชิดกันหมดไม่รู้ งงเลยแก้ยังไงก็ไม่ได้ อ่านแล้วตาลายกันหน่อยนะคะ ต้องขอโทาด้วย แต่ไม่รู้แก้ยังไง จริงๆ หรือไม่มาอัพนานแระเลย ไม่รู้ว่าเขาอัพกันยังไง 55 ใครรู้แนะด้วยนะคะ ให้มันย่อหน้าได้เหมือนเดิม อย่างที่พิมพ์ในเวิร์ด

ปิ่น (22/03/56)


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #3 วนัน (@konwan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 15:54
    มาต่อคะ
    #3
    0