คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[END] A Little VamPire [Yaoi]

ตอนที่ 120 : #110.(spe...) Parallel(0.2)


     อัพเดท 22 มี.ค. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, วายแฟนตาซี, จบแล้ว, จบ, boy'love, BL, ปิศาจ, หมาป่า, มนุษย์หมาป่า, จิ้งจอก, เจ้าชาย
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 99% [ 49 mem(s) ]
This month views : 1,034 Overall : 337,521
11,607 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3415 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 120 : #110.(spe...) Parallel(0.2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3759 , โพส : 36 , Rating : 80% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



Parallel(0.2)
                


          ห้องสมุดขนาดใหญ่ ที่มีหนังสือมากมายหลายสาขาวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบบนชั้น เรียกได้ว่าแทบจะรวบรวมเกือบทุกตำราเทียบเท่ากับห้องสมุดของวังหรือที่เนียร์เลยก็ว่าได้ แต่นี่ไม่ใช่สถานที่ ที่ใครจะเข้ามาใช้บริการได้ตามใจชอบ ..เพราะหากเจ้าของไม่อนุญาตล่ะก็ ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถหยิบจับ หรือขยับตำแหน่งของหนังสือเล่มไหมก็ตามบนชั้นได้

 

       

                พรึ่บ..

 

                เสียงเคลื่อนไหวของอะไรบางอย่างทำให้เจ้าของบ้านที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ตรงระเบียงปิดหนังสือในมือลงพร้อมกับถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะเอื้อมไปหยิบถ้วยน้ำชาขึ้นมาจิบแล้วทอดสายตามองไปยังสวนด้านหน้า ก่อนที่เงาดำมืดแผ่กว้างจะทอดทับมาจากทางด้านหลัง...ไม่ต้องหันไปมองก็พอเดาได้ว่าใครมาเยือน..

 

                คนที่กำลังสุขสำราญกับวันหยุด น้ำชา และหนังสือที่ชอบสักเล่มเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าวันหยุด คงไม่สงบสุขอีกต่อไปนับจากนี้ ตั้งแต่เนียร์ได้ทำสัญญาผูกมิตรกับปีศาจคราวนั้น รีมัสก็ทำใจเอาไว้แล้วว่าต้องเจอเรื่องแบบนี้...แต่ระยะนี้ชักจะบ่อยไป!

 

                ปึก!

 

                หนังสือเล่มหนึ่งถูกวางลงบนโต๊ะข้างชุดน้ำชา...อันที่จริงจะเรียกว่าถูกโยนลงบนโต๊ะก็ไม่ต่าง ก่อนที่แขกผู้ที่ไม่ได้รับเชิญจะกระแทกตัวนั่งลงบนเก้าอี้อีกตัวที่ยังว่าง แล้วถือวิสาสะเทชาใส่แก้วแล้วยกดื่มหน้าตาเฉย

 

                ...เจ้าของบ้านอย่างรีมัสเหลือบมองด้วยหางตา ยังทันเห็นว่าชาร้อนถูกเปลี่ยนเป็นชาเย็นๆ ในชั่วพริบตาเดียวที่อีกฝ่ายเอื้อมมือไปแตะขอบแก้วก่อนจะยกขึ้นดื่ม พร้อมกับพ่นเสียง 'อ่า' ออกมาอย่างไม่คิดจะเกรงใจเลยแม้แต่น้อย

 

 

                "อะไร? เราอุตส่าห์เอาหนังสือหายากมาให้!" แขกไม่ได้รับเชิญอย่างอาเธอร์บ่นอุบเมื่อหันไปสบตากับเจ้าของบ้านที่มองตรงมาอย่างไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย แต่ก็ยังดีกว่าหยิบดาบออกมาจี้คอกันเหมือนแต่ก่อน

 

                เจ้าของบ้านไม่ได้ตอบโต้กลับ แต่สายตาเย็นชาคู่นั้นเลื่อนไปมองหนังสือเล่มหนึ่งที่วางบนโต๊ะ ตำราหนังสือเก่า(สังเกตได้จากสภาพหนังสือ) สันปกเป็นภาษาโบราณ หากจะหยิบอ่านคงต้องเอามาศึกษาก่อนพอควร รีมัสไม่ได้เอ่ยปากขอบคุณหรืออะไรเพียงแค่เงยหน้าสบตาอีกฝ่ายแล้วหันหน้าไปทางสวนอีกครั้ง

 

                "เห่อะ! จะขอบใจกันสักคำก็ไม่มี! มนุษย์นี่มันยังไงกัน!"

 

                เสียงบ่นกระปอดกระแปดไม่ได้ลงชื่อผู้ใดเป็นพิเศษ แต่..มนุษย์หนึ่งคนที่อยู่ในบริเวณนั้นถึงกับสะอึก พร้อมกับเม้มริมฝีปากเข้าหากันเล็กน้อย...คนอย่างรีมัสเนี่ยนะ..ไม่มีทางหัวเราะออกมาเพราะเรื่องบ่นบ้าๆของปีศาจหรอก!

 

                "..ไม่ได้ขอ..." รีมัสยังคงรักษาความสงบนิ่งได้อย่างแนบเนียน และกลบเกลื่อนอาการด้วยการหันไปสนใจหนังสือในมือต่อ

 

                "เห็นแก่หลานชายของเจ้าหรอกนะ!!" ช่างกล้า!! คนอย่างอาเธอร์เนี่ยนะที่จะยอมเห็นหัวไอ้เจ้าเด็กจอมเย็นชาหน้าไร้ความรู้สึกเหมือนรูปปั้นนั่น! ...พูดได้ว่าไม่เคยจะญาติดีกันสักครั้ง นี่ถ้าไอ้เจ้าลูกชายตัวแสบมาได้ยินเข้า มันคงลงไปนอนขำกลิ้งบนพื้นแน่

 

                อาเธอร์ลุกขึ้นยืนยืดตัวบิดขี้เกียจอีกรอบ เหตุเพราะเมื่อยหลังจากบินจากเหนือตรงมาเนียร์แบบไม่มีหยุดพักกลางทาง ปีกสีดำสนิทกางออกอีกครั้ง แต่ไม่ได้กระพือปีกบินขึ้น เพียงแค่กางออกอาบแดดพลางถือวิสาสะเดินย่ำไปในสวนของคนอื่นอย่างไม่เกรงใจ

 

 

                เจ้าของบ้านอย่างรีมัสทำได้แค่มองตาม ไม่ใช่แค่ครั้งนี้หรอก หลายครั้งหลายคราแล้วในระยะหลังนี้ที่ท่านจ้าวปีศาจจากทางเหนือถือวิสาสะ(อย่างมาก)เข้ามาป้วนเปี้ยนในปราสาทส่วนตัว และถ้าจะห้ามล่ะก็คงมีวิธีเดียว คือฆ่ากันให้ตายไปข้าง เพราะฉะนั้นสิ่งเดียวที่ทำได้ก็คือ(จำใจ)ปลงซะ ทำเป็นมองไม่เห็นบ้างบางทีที่รู้สึกหงุดหงิด ไม่งั้นอาจจะเป็นโรคประสาทได้

 

                คงจะเป็นภาพที่แปลกตามาก ที่คนอย่างท่านเสนารีมัสปล่อยให้มีปีศาจตัวเป็นๆ (แถมยังเป็นถึงเจ้าของพวกปีศาจอีต่างหาก) ปีกสีดำสนิทสะท้อนกับแสงแดดเป็นมันเงาวับ ใบหน้าได้รูปราวกับรูปปั้นแกะสลักกำลังเงยหน้าหลับตาพริ้มรับแสงแดด...ทำอย่างกับว่ามาพักร้อน...ในบ้านคนอื่น!

 

                "คงไม่ได้กำลังหลงเสน่ห์เราอยู่หรอกนะ"

 

                "อุ๊..แค่กๆ" น้ำชาที่เพิ่งจะจิบ ถึงกับพุ่งพรวด

 

                คนพูดยังคงยืนหลับตาพริ้มรับแสงแดด มีเพียงมุมปากที่หยักยิ้มเพียงเล็กน้อย นั่นทำให้คนที่กำลังสำลักชาถึงกับอย่างเรียกดาบออกมาแล้วพุ่งเข้าใส่เอาให้รู้ดำรู้แดงกันไป อยากลงดาบบนหน้ามั่นใจนั่นสักแผล แต่รีมัสก็เลือกที่จะทำเป็นไม่ได้ยินแทน

 

                "ลูกชายท่านอยู่ตึกฝั่งซ้าย" รีมัสพูดขึ้นมาลอยๆ ในขณะที่สายตายังจับจ้องอยู่ที่หนังสือในมือ

 

                "จิตใจทำด้วยอะไร คนเพิ่งมาถึงแท้ๆ ก็ออกปากไล่" อาเธอร์ขยับปีกกางออกกว้าง บิดคอไปมาบิดตัวไล่ความปวดเมื่อย แต่มันหงุดหงิดรงไหน..? ตรงที่เจ้าบ้านไม่คิดจะหันมาถาม...อย่าว่าแต่ถามเล้ยยย มองยังไม่เงยหน้ามอง หนังสือที่อุตส่าห์ไปจิ๊กมาจากห้องสมุดของน้องสาวที่วังทางเหนือ ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ไปในทันที ...ถ้าอ่านไม่รู้เรื่องแล้วมาถามจะไม่อธิบายให้ฟังเลยคอยดู

 

                รีมัสเงยหน้าขึ้นมอง ตอนที่เห็นปลายเท้าของใครบางคนเข้ามาใกล้ในระยะเอื้อมถึง ปีกสีดำสนิทที่กางออกกระพือพรึบก่อนจะหายวับไปราวกับภาพลวงตา หลงเหลือไว้เพียงขนปีสีดำบางอันที่หลุดร่วงบนพื้นสนามหญ้า และนั่นก็ทำให้เจ้าของบ้านขมวดคิ้วเข้าหากัน

 

                "กรุณาอย่ามาทำให้สวนคนอื่นรกไปด้วยขนปีกของปีศาจ" เจ้าของบ้านเค้นเสียงลอดไรฟัน สีหน้าบ่งบอกชัดเจนว่าไม่พอใจนัก ต่างกับเจ้าของปีกที่กำลังคลี่ยิ้มสบายอารมณ์พลางก้มลงไปหยิบขนปีกสองสามอันที่เพิ่งร่วงขึ้นมาถือไว้เสียเอง

 

                "แค่ขนปีก อย่าใจแคบไปหน่อยเลยน่า" อาเธอร์วางขนปีกตัวเองลงบนโต๊ะหน้าตาเฉย อะไรจะทำให้อาร์เธอร์รู้สึกสนุกไปมากกว่าการได้เห็นสีหน้าเฉยชาของท่านเสนามีอารมณ์...แม้ว่าส่วนมากจะเป็นอารมณ์ โมโห หงุดหงิด และโกรธจนเหมือนมีควันออกหูก็เถอะ

 

                รีมัสปิดหนังสือในมือลงเสียงดังพรึบ ก่อนจะหันมามองปีศาจไม่ได้รับเชิญที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม "ถ้าท่านจะมาเพียงเพื่อให้เราหงุดหงิด..ก็เชิญกลับไปซะ" พูดพลางสบตาคู่สนทนาโดยไม่มีแววหวาดกลัว

 

                "แค่เห็นเรา เจ้าก็หงุดหงิด" อาเธอร์ย้อนพลางยักไหล่เหมือนจะบอกว่าตัวเองยังไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิด...น่ะนะ!

 

                "ถ้ารู้อย่างนั้น ท่านก็ไม่ควรมาให้เห็น" รีมัสพ่นลมหายใจออกอย่างอดทนอดกลั้นเต็มที่ ไม่เคยจะมี....ไม่เคยจะมีใครหน้าไหนก็ตามที่ทำให้ท่านเสนาผู้ที่ได้รับฉายาว่าเยือกเย็นสุดขั้วมีอารมณ์หงุดหงิดได้สุดๆ แบบนี้...นี่อาจเป็นข้อยกเว้นสำหรับจ้าวปีศาจตรงหน้านี่ก็ได้

 

                อาเธอร์เลิกคิ้วขึ้น ไม่มีวี่แววว่าจะรู้สึกกับคำขับไล่ไสส่งของเจ้าของบ้านตรงหน้า

 

                "แต่เราชอบเห็นเจ้าตอนหงุดหงิด"

 

                นั่นยิ่งทำให้รีมัสรู้สึกเหมือนถูกราดด้วยน้ำเย็นจนรู้สึกหน้าชา

 

                "งั้นท่านจะไม่ได้เห็นมันอีก" คำประกาศกร้าวของท่านเสนาทำให้จ้าวปีศาจตรงหน้าเลิกคิ้วขึ้นอีกครั้งพร้อมกับอมยิ้ม ก่อนจะยกมือขึ้นเท้าคางแล้วพูดต่อ

 

                "ดี...เพราะเราก็ชอบที่เจ้าไม่หงุดหงิดด้วยเหมือนกัน"

 

                คราวนี้รีมัสอ้าปากค้างและกำหมัดเข้าหากันแน่น ถ้าหากไอ้ซัดสักเปรี้ยงลงไปบนใบหน้าจ้าวปีศาจคงรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง แต่ก็ทำได้แค่ข่มใจหลับตาลงแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ความสุขุมเยือกเย็นทั้งหมดทั้งมวลที่ใช้มาทั้งชีวิตคงฝึกมาไม่มากพอ

 

                ....แค่ต้องมาญาติดีกับปีศาจก็ยากพอแล้วสำหรับรีมัส นี่ต้องคอยมารับรองในฐานะแขกขององค์คิงอีก...แล้วนึกจะมาก็มาอีกต่างหาก!

 

                ...ถ้าจะมีใครสักคนทำให้ท่านเสนาหงุดหงิดได้เพียงแค่เห็นหน้า ...คำตอบคงไม่ต้องคิดให้มากความ

 

 

                "เรารึอุตส่าห์เป็นมิตรด้วย เจ้าก็เล่นตัวเหลือเกิน"

 

                ปึ๊ด! รีมัสได้ยินเสียงเหมือนเส้นอารมณ์ของตัวเองขาดผึ่ง! หนังสือในมือที่ตั้งใจว่าวันนี้จะอ่านให้จบเล่ม จนบัดนี้นับตั้งแต่แขกไม่ได้รับเชิญได้ย่างกรายเข้ามา ก็ยังไม่ได้เปลี่ยนหน้าไปไหน!

 

                "หากคิดว่าเสียเวลา ท่านก็ควรกลับไปซะ"

 

                "เวลา..? เวลาสำหรับเรามันมีเยอะมากรีมัส..." เวลาของมนุษย์และปีศาจมันไม่อาจเทียบเท่ากันได้อยู่แล้ว จ้าวปีศาจพูดพลางยักไหล่สบายอารมณ์....จะมีปีศาจตนไหนบ้างที่อารมณ์ดีได้เท่านายเหนือ

 

                ประโยคที่ฟังคล้ายโอ้อวดนั่นทำให้ท่านเสนาเหลือบมองด้วยหางตา ความเกลียดชังต่อเผ่าพันธุ์ปีศาจยังคงไม่จางหาย..เพียงแค่เจือจางไปบ้างก็เท่านั้น

 

                "..แต่มนุษย์อย่างพวกเจ้าก็ได้สติปัญญา และความฉลาดไป.." อาเธอร์พูดต่อเพราะสังเกตเห็นแววตาเย็นชาคู่นั้น

 

                "ปีศาจอย่างพวกท่านก็ได้อำนาจและความแข็งแกร่งไปด้วยไม่ใช่หรือ?" รีมัสสวนกลับทันที สิ่งที่ยังฝังใจในอดีตใช่ว่าจะลบเลือนหายไปได้ง่ายๆ

 

            ....กล่าวหาราวกับว่านั่นเป็นความผิด

 

                "เราเลือกเกิดไม่ได้หรอกนะ และเลือก'กิน'เพื่อดำรงค์อยู่ไม่ได้ " นายเหนือพูดโดยไม่หลบสายตาเย็นชาของท่านเสนา หากแต่แววตาของปีศาจผู้แข็งแกร่งเหนือปีศาจทุกตนกลับมีแววหม่นหมองชัดเจน ...และนั่นเป็นสิ่งที่รีมัสไม่สมควรจะสังเกตเห็นเลยด้วยซ้ำ

                ท่านเสนาจึงเลือกที่จะใช้ความเงียบแทนที่จะโต้ตอบอะไรต่อ เพราะแม้แต่มนุษย์เองก็ใช่ว่าจะดีงามหมดจดเสียทุกคนไปซะเมื่อไหร่...ไม่ใช่เพราะ'สติปัญญาและความฉลาด'ที่ได้มานั่นหรอกหรือ...

 

                "หึ.." ปล่อยให้โต๊ะน้ำชาถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบสักพัก คนที่สายตากำลังจดจ้องอยู่กับหนังสือก็หลุดเสียงหัวเราะในลำคอออกมา

 

                "นี่เจ้ากำลังหัวเราะ?" นายเหนือถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ...นี่มันเรื่องเหลือเชื่อสุดๆ ไปเลยไม่ใช่รึไง!

 

                แต่ก็นั่นแหละ...อาเธอร์ประหวาดใจได้แค่แวบเดียว เสียงหัวเราะที่ยินราวกับว่าตัวเองหูฝาดไปเองนั่นก็กลายเป็นรอยยิ้มมุมปาก'เยาะเย้ย'ที่มาพร้อมกับสายตาเย้ยหยันที่ทำให้คนมองรู้สึกของขึ้นได้..ไม่เว้นแม้แต่ปีศาจ

 

                "ก็แค่ปีศาจขี้เหงา ที่ลูกชายมากลายเป็นพวกมนุษย์หมดสินะ" เยี่ยงหมัดขวาตรงสวนเข้ากลางลำตัว และปล่อยหมัดซ้ายเข้าที่ใบหน้าท่านจ้าวปีศาจอีกครั้งจนหน้าหงายไม่เป็นท่า อาเธอร์ถึงกับอ้าปากค้าง เพราะไม่คิดว่าคนอย่างท่านเสนาจะเล่นงานปีศาจด้วยถ้อยคำ'ขี้โกง'กันโต้งๆ แบบนี้

 

                "ข้า!...ไม่ได้...เหงา...!!" เหงาบ้าเหงาบออะไรไอ้ความรู้สึกแบบนั้น เป็นถึงนายเหนือของพวกปีศาจเชียวนะ!

 

                "ไม่เช่นนั้นก็คง'หนีงาน'มา" รีมัสซัดเข้าอีกหมัด

 

                "อย่ามาพูดเรื่องงานกับคนอย่างเรา!" ....แก้ตัวแบบนี้ร้อยทั้งร้อย...หนีงานมาชัวร์

                อาเธอร์หรี่ตาจ้องมองท่านเสนาที่ยังทำหน้านิ่งแต่มีรอยยิ้มเยาะตรงมุมปาก "แล้วทำไมคนอย่างเจ้า! คนอย่างเจ้ารีมัส! ถึงได้มากระแนะกระแหนเราเหมือนมนุษย์คนอื่น!" คราวนี้เป็นฝ่ายปีศาจบ้างแล้วที่โดนยั่วจนของขึ้น โดนใครว่าหรือตราหน้ายังไม่เท่าถูกท่านเสนาแห่งเนียร์คนเดียวเยาะเย้ย!

                "เพราะเป็นมนุษย์เหมือนกันไงล่ะ.." อันที่จริงแล้วเป็นคำถามที่รีมัสเองก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมจะต้องเสียเวลามานั่งต่อล้อต่อเถียงกับปีศาจด้วย หากเป็นเมื่อก่อนคงนับคำพูดได้ "..ถ้าทำให้ท่านหงุดหงิดก็ช่วยไม่ได้" รีมัสพยักหน้าไปทางประตูออกปากไล่'ปีศาจ'ด้วยสีหน้าและแววตาชัดเจนโดยไม่ต้องพูด

                "ถ้าข้าไป..เจ้าคงพอใจสินะ"

                รีมัสพยักหน้าตอบโดยไม่ลังเลเมื่อเห็นความหวังที่จะได้วัดหยุดที่แสนสงบสุขกลับมา

                "งั้นข้าก็ยังทนนั่งอยู่ให้เจ้าไม่พอใจอยู่แบบนี้อีกสักพักก็แล้วกัน" ประโยคต่อมาที่ทำให้เจ้าของบ้านถึงกับต้องกัดฟันกรอดแล้วท่องคำว่าว่า'อดทน' และ 'ใจเย็น' ในใจอีกเป็นรอบที่ร้อย

                หนังสือในมือถูกเปิดออก(ที่หน้าเดิม)อีกครั้ง คราวนี้รีมัสยกศอกขึ้นมาชันบนโต๊ะเพื่อบังคับให้ตัวเองหันหน้าสนใจแต่หนังสือในมือโดยไม่หันไปมองอีกฝั่งอีก..เพราะนั่นคงเป็นวิธีเดียวที่จะได้วันหยุดพักแบบ'ส่วนตัว'กลับคืนมาจริงๆ แต่ก็นั่นแหละ...เพียงไม่กี่อึดใจ ก็ได้ยินเสียงผิวปากแผ่วเบาเป็นเสียงเพลงพลิ้วไปกับสายลมอ่อนๆ และยิ่งน่าแปลกที่เจ้าของบ้านอย่างรีมัสเพิ่งรู้ว่าในสวนของตัวเองมีผีเสื้อหลากสีสันมากมายขนาดนี้

                ...หน้าหนังสือไม่ได้เปลี่ยนอีกเลยวันนั้น

 

 

 

................

 

                "นายกำลังทำอะไร?"

                "ชู่วววว์" ไอ้ตัวแสบที่กำลังทำตัวลับๆ ล่อๆ เกาะอยู่ที่ระเบียง หันหน้ามาทำท่าเอานิ้วจรดริมฝีปากพร้อมกับกวักมือเรียกให้ย่อตัวลง ในขณะที่เซเรสกำลังงง ก็โดนมือดีกระชากชายเสื้อจนแทบจะเสียหลักล้มลุกคลุกคลานไปบนพื้นระเบียง...นี่แค่ทักมันเองนะ!

                "อย่าบอกนะว่านายก่อเรื่องอะไรอีก"

                ไอ้ตัวแสบหันมาทำหน้าย่นแยกเขี้ยวใส่พร้อมกับเสียงจิ๊จ๊ะไม่พอใจที่โดนกล่าวหา

                "ไม่ได้ก่อโว้ย! โน่น! แกดูโน่น!!"

                เซเรสมองตามปลายนิ้วไอ้ตัวแสบที่ชี้ไปทางสวนหลังบ้าน ตรงนั้นเป็นระเบียงห้องสมุดของท่านอา...เขตหวงห้ามอันดับสองของบ้านที่ไม่ใช่ว่าใครก็ได้จะได้รับอนุญาตให้เข้าไป ยิ่งเป็นตอนที่ท่านอาหยุดพักผ่อนล่ะก็...

                "พ่อนายมา?" แค่เห็นไกลๆ ยังรู้เลยว่าแผ่นหลังของชายเจ้าของเสื้อคลุมสีดำสนิทนั่นไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นจ้าวปีศาจนายเหนือพ่อของไอ้ตัวแสบที่นั่งทำตัวน่าสงสัยอยู่นี่

                "ก็เออนะสิ"

                คราวนี้เซเรสขมวดคิ้วเข้าหากัน ปกติไอ้ตัวแสบมันติดพ่อยิ่งกว่าอะไร ถ้ารู้ว่านายเหนือมามันน่าจะวิ่งเข้าใส่แทนที่จะมานั่งแอบอยู่ตรงนี้ ....แต่เดี๋ยวนะ! ทำไมนายเหนือไปนั่งอยู่ในสวนของท่านอา?

                "ฉันรอดูว่าใครจะเอาดาบออกมาก่อน แต่ไหงกลายเป็นนั่งจิบน้ำชาชมสวนไปได้?" อ้อ..ที่มันนั่งแอบดูอยู่นี่ก็เพราะลุ้นอยู่สินะ

                "นายควรจะห่วงตัวเองก่อนนะเอเลน!" เซเรสบอกเสียงเรียบ

                "ห่วงเรื่อง?" และไอ้ตัวแสบมันก็ยังคงเป็นไอ้ตัวแสบที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับชีวิตตัวเองยังไงก็ยังเป็นอยู่วันยังค่ำ

                "พวกนั้นพนันกันว่าใครจะเจอตัวนายก่อน ริโอจะเป็นคนจ่าย..." แค่พูดชื่อคนจ่ายเดิมพันขึ้นมา ไอ้คนที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวมันก็เริ่มทำหน้าซีด ส่วนไอ้คนที่พนันกันก็เดาได้ว่าต้องเป็นไอ้หมาจมูกดีจีมัสและไอ้คนฉลาดอย่าชานอฟ ...เพราะงานบนโต๊ะแหง! ค้างมาก็...อาทิตย์นี้อาทิตย์ที่สามแล้วด้วย!!

                "ละ..แล้วแกล่ะ...คง...คงไม่ได้พนันกับพวกมันด้วยหรอกนะ...ใช่ไหม?" ลืมเรื่องท่านพ่อไปก่อนได้เลยเอเลน! คือถ้าตอนนี้ไอ้รูปปั้นมันพยักหน้าหรือตอบว่าใช่...ซวยแน่งานนี้!

                "เปล่า...ฉันไม่ชอบพนัน" ไอ้รูปปั้นตอบเสียงเรียบ และไอ้ตัวแสบมันก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

                "ฟู่! ค่อยยังชั่วหน่อย..."

                "...แต่ฉันก็ไม่ได้บอกว่า...ถ้าฉันเจอนายก่อน...ฉันจะปล่อยนายไป"

                "ห่ะ??"

                ใช้เวลาตั้งสติไม่ถึงสองวินาที(สองวินาทีที่ไอ้ตัวแสบมันได้ถอนหายใจโล่งอก) แล้วมันก็ต้องใจหายวูบกับประโยคต่อมาแล้วเตรียมตัว....วิ่งสิเว้ย จะอยู่รออะไร...!

                หมั่บ!

                "เฮ้ย!" ยังไม่ทันจะได้ใส่เกียร์หมาเล้ยยยยยยย แขนข้างหนึ่งก็โดนคว้าเอาไว้และในจังหวะที่กำลังตัดสินใจว่าจะตะโกนหวังให้...ท่านพ่อช่วย...

                "ท่ะ....อ้านอ้ออออออ อ้วยอ้วยยยยยยย อุ๊บบบบ"

                "ทำตัวดีๆ ว่าง่ายๆ แล้วฉันจะเคลียร์กับริโอให้เอง เอเลน!"

                "อีอับอี๊อ่ะอิ อ่อยยยยยยโอ๊ยยยย" [ดีกับผีน่ะสิ ปล่อยสิโว้ยยยยย] โวยวายในขณะที่รวบเอาไว้ทั้งตัว ในเวลานี้แล้วเอเลน...เลือกไม่ได้แล้วป่ะ!!

                "อ้อ..แล้วอีกอย่าง รู้ไหมห้องสมุดของท่านอา เป็นเขตหวงห้ามนะ" เซเรสบอกข้อห้ามข้องบ้าน ก่อนจะลากไอ้ตัวแสบไปทางตึกฝั่งซ้าย ทั้งที่ในใจยังคงสงสัยเรื่องข้อห้ามที่มันขัดกับภาพในสวนที่เห็น...ท่านอามีแขก....?

                 ...

 

                ..

               

                ...

                ...ตรงมุมสุดของชั้นหนังสือมีโหลแก้วใบหนึ่งที่เอาไว้เสียบที่คั่นหนังสือโดยเฉพาะ และกว่าครึ่งของของโหลตอนนี้มีขนนกสีดำสนิทเสียบรวมราวกับเป็นของสะสมของเจ้าของห้องสมุดแห่งนี้...เขตหวงห้ามอันดับหนึ่งของบ้าน





 

จะว่ามุ้งมิ้งไหม?..ก็ไม่นะ...T^T

อาจะเป็นเรต PG หรืออาจจะอ่อนกว่า...

ไม่มีเลือดตกยางออก ...ซีนเบาๆ นะ เบาๆ
#ก็ไม่รู้สินะ 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 120 : #110.(spe...) Parallel(0.2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3759 , โพส : 36 , Rating : 80% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 36 : ความคิดเห็นที่ 11428
>///////<  ท่านพ่อกับท่านอา
ช่างมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งยิ่งนัก
รักคู่นี้มากมาย. #โบกป้ายไฟเชียร์เจ้าค่ะ
Name : KaNaMe_Demon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaNaMe_Demon [ IP : 114.109.114.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มีนาคม 2558 / 17:35
# 35 : ความคิดเห็นที่ 11427
อั้ยยะ ><
PS.  Ever Lasting FriendS` Love Super Junior! 13+2 Hyukjae 97Line [KHR: 1827]
Name : Say. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Say. [ IP : 125.26.225.169 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2558 / 17:42
# 34 : ความคิดเห็นที่ 11426
กะ กะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ท่านพ่อ กะท่านอา

อ๊ายยยยยยยยยยยยย
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 223.206.244.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2558 / 00:02
# 33 : ความคิดเห็นที่ 10019
 คาถานี่ได้ผล 100 เปอร์
PS.  =) รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 171.6.218.46 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2555 / 18:37
# 32 : ความคิดเห็นที่ 9614
 ซูฮก ให้หนุ่มเเว่นฮะๆๆ มาไห้ป้ากอดที //โดนคุณพี่ชายมองแบบอาฆาต//


PS.  PS.สาวกคนชอบการินค่ะ=w=
Name : HiBaRi~— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HiBaRi~— [ IP : 27.130.180.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2554 / 16:53
# 31 : ความคิดเห็นที่ 8882
 55+ 
สมแล้วที่เป็นเอเลน !!
เห็นแก่กินอย่างเดียวไม่พอ !!
ยังกลัวคนอื่นแย้งอีก !! 55+



ปล. ไรเตอร์ก็สู้ๆน่าาาา ><


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 กรกฎาคม 2554 / 13:24
Name : A_DaRk_DeViL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A_DaRk_DeViL [ IP : 125.26.25.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กรกฎาคม 2554 / 13:23
# 30 : ความคิดเห็นที่ 8473
555+ เอเลนนี่เห็นแก่กินจังนะ

555+ จะเป็นกำลังใจให้นะครับ
Name : u-kun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ u-kun [ IP : 14.207.86.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2554 / 13:40
# 29 : ความคิดเห็นที่ 8068
กัว ไม่ได้ กิน

Name : sihae4real [ IP : 110.164.46.133 ]

วันที่: 2 มกราคม 2554 / 02:33
# 28 : ความคิดเห็นที่ 5377

เอเลนห่วงกิน555

Name : 8_8?? < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 8_8?? [ IP : 183.89.46.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤษภาคม 2553 / 13:14
# 27 : ความคิดเห็นที่ 5212
เวสต์ 555+
PS.  [MDD'] I LovE KH >///<
Name : mdd~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mdd~ [ IP : 124.120.24.28 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 / 15:57
# 26 : ความคิดเห็นที่ 3174
น่ารักอ่ะ ทุกคนเลย............
Name : ต้นอ้อย [ IP : 202.57.133.247 ]

วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2553 / 10:51
# 25 : ความคิดเห็นที่ 3120
เซเรสขี้หึง
นีลขี้อิจฉา

ว่าแต่จีมัสโดนน้ำลายแสบไปเต็มๆฮ่าๆๆ

ไรอัสโดนจับได้ว่าหนักไปแต่ฟิลล์ท่าจะเอ๋ออยู่
Name : ซากุระเลือด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ซากุระเลือด [ IP : 58.11.35.107 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2553 / 11:32
# 24 : ความคิดเห็นที่ 3117

แหมๆๆ
มุกนี้เซเรสรู้ไม่ทันได้ไงเนี่ย
55+



ว่าเเต่นีลนี่ท่าจะขี้อิจฉานะเนี่ย
รีบหาคนมาดามใจหน่อยสิค่ะไรท์เตอร์

-3-

Name : cuteymummy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cuteymummy [ IP : 125.24.231.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มกราคม 2553 / 20:59
# 23 : ความคิดเห็นที่ 3116
หวงกินจังนะ
Name : Sacho < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sacho [ IP : 118.172.183.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มกราคม 2553 / 20:45
# 22 : ความคิดเห็นที่ 3114

ฮะฮะ ตัวแสบเห็นแก่กิน ชาวบ้านเขาปลุกตั้งนานไม่ยอมตื่น

แค่เวสต์บอกว่า 'ถึงเวลาอาหารเช้าแล้วครับ...' ก็ตื่น

เห็นแก่กินสุดๆ แต่ก็สงสารท่านนีลตัวน้อย(?!)


PS.  ‘lด้lพีeJllค่lloUมoJlnoทุกวัu . . . llค่นี้ฉัuก็มีความสุvllล้ว . . .
Name : ♀FreyRinZ™ ♂ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♀FreyRinZ™ ♂ [ IP : 61.90.76.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มกราคม 2553 / 17:50
# 21 : ความคิดเห็นที่ 3107
ท่านอาของเอเลนจะดุไปถึงไหน...

น่ากลัวจริงๆ 

แต่ก็คงแพ้ความแซบของพวกเอเลนอะนะ  555+
PS.  สิ่งที่แปลกคืออะไร สิ่งที่ไม่เหมือนคืออะไร สิ่งใดดีหรือเลวร้าย สิ่งใดกันคือความจริง และทุกสิ่งนั้นใครตัดสิน ถ้าไม่ใช่ตัวคุณเอง แล้วจงอย่าลืมว่าแต่ละคนตางมีความคิดไม่เหมือนกัน ข้อตัดสินจึ่งต่างกันไป
Name : Shadow -11 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shadow -11 [ IP : 180.180.0.154 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มกราคม 2553 / 11:41
# 20 : ความคิดเห็นที่ 3102

เฮ้ๆๆๆๆๆ
นี่นายเห็นแก่ของกินขนาดนั้นเชี่ยวหรือเอเลน


PS.  หนูชอบอ่านนิยาย y มันไม่ผิดใช่ไหม ถึงผิดก็จะอ่านมันเป็นความชอบส่วนตัวนิ
Name : มือสังหาร < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือสังหาร [ IP : 125.26.169.161 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มกราคม 2553 / 21:43
# 19 : ความคิดเห็นที่ 3097
เวสต์น่าสงสารอ่ะ...ฟอร์เรนท์คงไม่กล้าทิ้งหรอกมั้ง? (ก็รักเหมือนกันนี่นา)

แต่ถ้าต้องเลือกระหว่างนีลที่เปราะบางกับเวสต์...ไม่รู้จะลำบากใจแค่ไหน...อีกคนก็น้องชายที่อยากปกป้องดูแล อีกคนก็คนรักที่รักจนไม่ยอมปล่อยมือ  กลุ้มแทน~

แอบสงสัยเหมือนฟิลล์ว่าเวสต์กระซิบอะไร ฮ่า ๆ ที่แท้ก็เรื่องของกิน 
PS.  There are always problems, and there are always solutions. (ปัญหามักจะเกิดขึ้นเสมอ เช่นเดียวกับทางแก้ที่มักจะถูกค้นพบ)
Name : SuSaya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SuSaya [ IP : 119.31.102.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มกราคม 2553 / 13:20
# 18 : ความคิดเห็นที่ 3094
เรื่องกินเรื่องใหญ่ ของกินโดนหมาแย่งไปกิน ยิ่งกว่าอภิมหาเรื่องใหญ่ เอเลนเลยต้องรีบตื่นมาแย่งข้าวหมากเอ้อแย่งข้าวกับจีมัส
Name : แมวสีน้ำเงิน [ IP : 58.64.109.89 ]

วันที่: 30 มกราคม 2553 / 00:06
# 17 : ความคิดเห็นที่ 3088

เวสต์กระซิบใกล้ขนาดนั้น

ไรอัสไม่หึงบ้างหรอ

Name : DeK_LeaW < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DeK_LeaW [ IP : 117.47.166.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มกราคม 2553 / 21:36
# 16 : ความคิดเห็นที่ 3085

คู่ใหม่เหรอ นีลอะ


PS.  สิ่งที่แปลกคืออะไร สิ่งที่ไม่เหมือนคืออะไร สิ่งใดดีหรือเลวร้าย สิ่งใดกันคือความจริง และทุกสิ่งนั้นใครตัดสิน ถ้าไม่ใช่ตัวคุณเอง แล้วจงอย่าลืมว่าแต่ละคนตางมีความคิดไม่เหมือนกัน ข้อตัดสินจึ่งต่างกันไป
Name : Shadow -11 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shadow -11 [ IP : 113.53.182.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มกราคม 2553 / 20:34
# 15 : ความคิดเห็นที่ 3084
นีล คู่กะคายอะ

คู่กะคายดีนะะะ
PS.   ความตายไม่ใช้สิ่งที่เรากลัว เเต่สิ่งที่เรากลัวจริงๆคือการลาจาก
Name : p_ice < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ p_ice [ IP : 202.149.25.241 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มกราคม 2553 / 19:57
# 14 : ความคิดเห็นที่ 3083
หนูเวสต์เยี่ยมมากเลยลูก 555

แสบมันห่วงแต่เรื่องกินอย่างเดียวเลยวุ้ย
Name : oum^^ [ IP : 110.164.227.204 ]

วันที่: 29 มกราคม 2553 / 19:33
# 13 : ความคิดเห็นที่ 3082
ไม่เห็นแก่กินเลยเนอะเอเลน
แค่กลัวโดนน้องหมาแย่งไปหมดเท่านั้นเอง ชิๆ
^^;;
Name : ^o^ Yoru Mina ^o^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ^o^ Yoru Mina ^o^ [ IP : 125.24.141.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มกราคม 2553 / 18:51
# 12 : ความคิดเห็นที่ 3081
โอ้ ช่างไม่เห็นแก่กินเลยเอเลน
ประโยคเดียวบวกอีกนิด
ก็ตื่นแล้ว น่าเห็นใจคนอื่นไหมเนี่ย
Name : WI_ [ IP : 222.123.190.224 ]

วันที่: 29 มกราคม 2553 / 18:22
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android