คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[END] A Little VamPire [Yaoi]

ตอนที่ 246 : ~END~


     อัพเดท 30 ก.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, วายแฟนตาซี, จบแล้ว, จบ, boy'love, BL, ปิศาจ, หมาป่า, มนุษย์หมาป่า, จิ้งจอก, เจ้าชาย
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 99% [ 49 mem(s) ]
This month views : 798 Overall : 337,285
11,607 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3414 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 246 : ~END~ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5117 , โพส : 46 , Rating : 68% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 ~END~

 

เอเลนพิจารณาคนตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ ตอนแรกคิดว่าอีกฝ่ายจะอายุมากกว่านี้เสียอีก ที่ไหนได้...น่าจะพอๆกับฟอเรนท์ด้วยซ้ำ(ซึ่งไอ้พี่บ้านั่น ตอนนี้มันอายุเท่าไรแล้วก็ไม่รู้) อีกฝ่ายค่อยๆ สาวเท้าออกมาจากหลังผ้าม่านช้าๆ รอยยิ้มที่แต่งแต้มบนใบหน้าไม่ได้ทำให้คนทางนี้รู้สึกดีขึ้นมาเลย มีอะไรบางอย่างในแววตาอีกฝ่ายที่ทำให้คนมองรู้สึกว่า'ไม่ธรรมดา'

"ยินดีที่ได้รู้จัก คุณหนู..." อีกฝ่ายจงใจทิ้งว่างเอาไว้ และทำเหมือนรอคอย..

"เอล เราชื่อเอล..." เอเลนพูดปดออกไป สายตายังคงจับจ้องที่รอยยิ้มของคนตรงหน้า ทุกครั้งที่อีกฝ่ายขยับกายดูคล้ายกับว่าปลายเท้าไม่ได้แตะพื้น ทำยังกับว่าลอยไปลอยมาอย่างงั้น...ตกลงว่าไอ้คนตรงหน้า มันคนหรือว่าผีกันแน่วะ

"เชิญนั่งก่อนซิ คุณหนูเอล" เสียงเรียกที่แม้ว่าจะเป็นชื่อปลอมก็ยังทำให้ขนลุกซู่ ยิ่งหันไปสบกับสายตาแปลกๆ ที่มองมายิ่งตอกย้ำให้รู้สึกว่าตัวเองคิดผิดที่ตกปากรับคำมาเป็น'ของเล่น' ลืมไปว่า..ไอ้คนตรงหน้ามันเป็นหัวหน้ากลุ่มกองโจรที่อยู่กลางป่ามายา

"มีธุระอะไร ทำไมถึงต้องเรียกมา ส่งคนไปที่บ้านแล้วให้เอาเงินมาไถ่ตัวไม่ง่ายกว่ารึไง" ยังคงไม่ลืมบทบาทของตัวเอง เอเลนแกล้งเชิดหน้าเอามือกอดอกแล้วปรายมองอีกฝ่ายด้วยหางตา(เลียนแบบน้องชายปิศาจนีลมาเป๊ะๆ)

"ที่ข้าสนใจ ไม่ใช่เงินทอง แต่เป็นตัวท่านต่างหาก" ชัดเจน! ไอ้บ้านี่! ถ้าไม่ติดว่าจะทำให้แผนแตก พ่อจะเรียกดาบมาฟัดกลางลำตัวมันซะเลย!

"สนใจ...ในตัว..?" แสร้งทำเป็นใสซื่อไปอีกหน่อยดีกว่า ฮึ่ม! อย่าให้ถึงคราวเอเลนมั้งนะ

"ข้าเห็น...เมื่อวานที่ท่านตวาดสัตว์เลี้ยงในกรงของข้าจนหงอย..." อ้อ...นึกว่าอะไร ก็ไอ้พวกนั้นมันส่งเสียงโหวกเหวกน่ารำคาญนี่หว่า ไม่จับเอาแส้ฟาดก็บุญเท่าไหร่แล้ว

"แล้วยังไง จะบอกให้ไปขอโทษพวกมันอย่างงั้นรึ?" คำถามที่บ่งบอกว่าไอ้ตัวแสบมันกำลังหงุดหงิด ต้องโดนเรียกตัวมาต่อว่าเพียงเพราะตวาดไอ้พวกนั้น กลับไปได้ล่ะน่าดู!

เสียงหัวเราะเย็นชืดดังมาทางฝั่งที่เจ้าของห้องนั่งเอามือเท้าคางอยู่ มันเป็นเสียงหัวเราะที่แปลไม่ออกว่าด้วยเหตุใด จะว่าพอใจก็ไม่ใช่ จะดูถูกหรือก็ไม่เชิง เพียงแต่แววตาคู่นั้นมันไม่ได้ยิ้มไปด้วยเท่านั้น เอเลนชักเริ่มสงสัยแล้วว่า...ไอ้ตัวหน้าคนนี้มันจะไม่ได้เล่นง่ายๆ เหมือนที่ผ่านมาเสียแล้ว

"สัตว์พวกนั้นเป็นสัตว์เวทย์ ที่ไม่เกรงกลัวมนุษย์ซึ่งเป็นเหยื่อ เพราะงั้นท่านตบตาข้าไม่ได้หรอก!" คุณหนูเริ่มรู้สึกเสียวสันหลังวูบ ไม่ใช่ว่าเกรง แต่มันกลัวว่าความจะแตกต่างหาก

"ไม่ใช่ท่านหรอกรึไง ที่ฝึกพวกมันจนกลัวมนุษย์" เอเลนจ้องกลับอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว อีกฝ่ายยังคงคลี่ยิ้มและมองตรงมาอย่างเปิดเผย

"ฉลาดดีนี่ แต่รู้ได้ยังไงล่ะ ว่าข้าเป็นมนุษย์" เป็นคำถามที่ทำให้เอเลนแทบจะต้องกลั้นหายใจหันไปมองใบหน้าคู่สนทนาอย่างพิจารณาอีกครั้ง แต่ไหนแต่ไรมาก็เป็นปิศาจลูกครึ่งมาตลอดชีวิต ไอ้เรื่องที่จะให้มีความสามารถรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใครคงจะยาก ..ตอนนี้ถ้าไอ้หมาบ้านั่นอยู่ด้วยก็ดีซินะ

"อย่าบอกนะ ว่าท่านเป็นปิศาจ!?"

"เมื่อกี้ยังลังเลอยู่ว่าคุณหนูอาจจะเป็นพวกเดียวกัน น่าเสียดาย...." มันทำเสียงครางราวกับว่าอาลัยอาวรณ์นักหนา อย่างน้อยๆ ตอนนี้ก็ต้องขอบคุณเลือดแม่อีกครึ่งที่ช่วยให้รอดปลอดภัย

"แต่ในเมื่อรู้ความลับของข้าแล้ว คงปล่อยเอาไว้ไม่ได้" เฮ่อ...โชคดีไป...ห่ะ!!? ว่าไงนะ!! ซวยล่ะวะ งานนี้คงได้บู๊ก่อนเวลาอันควร แต่มันไม่ใช่ความผิดของเอเลนคนนี้นะเว้ย! (ดันเอาชื่อพ่อมาอวดเบ่งไม่ได้อีก เวรกรรม!!)

"กะ..ก็ไหนว่าเอามาเป็นของเล่น" เอาวะ..เป็นไงเป็นกันลองเสี่ยงเบี่ยงเบนความสนใจมันดูก่อน อย่างน้อยก็เพื่อถ่วงเวลา... ไม่รู้ว่าป่านนี้เวสต์จะเข้ามาได้แล้วหรือยัง

"งั้นคงต้องทดสอบสินค้ากันหน่อยล่ะมั้ง" แหยะ! ทำเสียงได้น่าคลื่นไส้เสียจริง

"แล้วเราจะเล่นอะไรกันดีล่ะ" ไอ้ตัวแสบทำใจกล้าหน้าด้านถาม ทั้งที่รู้สึกพะอืดพะอมเหมือนจะแหวะได้ตลอดเวลา ....เอาเป็นว่างานนี้ถ้าจิตหลุดก่อน ขอยกความผิดทั้งหมดทั้งมวลให้ไอ้พวกข้างนอกนั่นก็แล้วกันเว้ย

-----------------------

จุดที่พวกไรอัสจะต้องเข้าไปเป็นจุดที่อยู่ลึกที่สุดในป่ามายา จะเรียกได้ว่าอันตรายที่สุดก็คงไม่ต่าง โชคดีที่มีคนนำทางไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา มังกร จิ้งจอก และหมาป่า ส่วนที่รออยู่ก็เป็นถึงปิศาจเลือดบริสุทธิ์ มีเพียงมนุษย์สองคนในจำนวนทั้งหมด และมีมือใหม่หนึ่งนั่นคือ ชานอฟที่ดูเหมือนจะเดินชนโน่นนี่ตลอดเวลา เพราะมัวแต่ใส่ใจกับบรรยากาศโดยรอบที่มีเหล่าสัตว์เวทย์ออกมาต้อนรับอยู่ไม่ห่าง

"อีกนิดเดียวก็ถึงแล้วครับ" ไอ้เจ้ามังกรหันมาฉีกยิ้มให้ นี่มันกำลังคิดว่าพาทุกคนมาเดินเล่นในป่ากันรึไง

"เป็นที่ซ่อนตัวได้ดีเยี่ยมเลยนะ คงไม่มีใครกล้าเข้ามาแน่" จีมัสบอกพลางมองไปรอบๆ ป่ารกทึบ ต้นไม้สูงใหญ่ท่วมหัว แสงแดดแทบจะส่องลงมาไม่ถึง ยิ่งตอนที่ตะวันเกือบจะตกดินแบบนี้ดูช่างวังเวงชอบกล แถมยังมีสายตาหลายคู่ที่จ้องมองมาอย่างหิวกระหาย คล้ายกับว่ารอเวลาที่เหยื่อเผลอแล้วโดดเข้าตะครุบ

คนที่ยืนรออยู่ตรงหน้าเป็นอาจารย์ห้องพยาบาลหน้าคุ้น ที่โบกไม้โบกมือให้หยุดนิ่งแล้วหาที่ซ่อน เพราะหน่วยลาดตระเวรของกลุ่มโจรกำลังจะเดินผ่านมาทางนี้ในไม่ช้า ก่อนหน้านั้นฟอเรนท์ได้ส่งข่าวบอกเกรบไปแล้วว่าให้เตรียมพร้อมรับมือ หาทางไปเข้าร่วมกับพวกที่กำลังซุ่มอยู่อีกทาง

"พวกเราต้องทำอะไรบ้าง" ไรอัสเป็นคนกระซิบถาม รอให้พวกมันเดินหายไปตามเส้นทางจึงค่อยโล่งใจขึ้นมาได้

"บอกพวกนั้นไปหรือเปล่าว่าสัญญาณเป็นไฟ" ฟอเรนท์ถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ แล้วก็ได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้ารับจากทุกคน แม้ว่ามือใหม่อย่างชานอฟจะตั้งคำถามในใจตัวเองว่า ณ กลางป่าที่ชื้น และรกทึบแบบนี้ จะไปหาสัญญาณไฟที่ว่ามาจากไหน ต่อให้ใช้เวทย์กว่าจะทำให้สูงกว่าต้นไม้พวกนั้น ก็อาจจะต้องเผาที่นี้ให้ราบ

"อย่าบอกนะว่าจะส่งฟิลล์เข้าไป" ริโอถามทั้งๆ ที่เดาคำตอบเอาไว้อยู่แล้ว

"เอ๋! ผมเหรอ" ไอ้เจ้ามังกรเอานิ้วชี้ที่ตัว ตอนที่ฟอเรนท์พยักหน้า พอได้รับคำยืนยัน ทั้งหมาป่าและจิ้งจอกต่างก็ส่ายหัวกับตัวเองอย่างปลงๆ ...เลือกส่งไอ้เจ้ามังกรเซ่อซ่าเข้าไป ก็ไม่ต่างจากแขวนแผนการเอาไว้บนเส้นด้าย

"ไม่รู้ว่าป่านนี้เอเลนโดนใครเรียกไปทำอะไร ไม่อยากไปช่วยรึไง" จุดอ่อนของมันคือ'นายน้อย'ทุกคนต่างรู้ดี ขนาดไรอัสที่กำลังจะอ้าปากทักท้วงยังต้องตัดใจ

"บอกมาเลยว่าจะให้ผมทำยังไง" นั่นไงล่ะ มันรับปากด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนที่ฟอเรนท์จะบอกแผนการที่ง่ายแสนง่ายให้มันทำ...



               ฟิลล์ที่อยู่ในร่างมังกรตัวเล็กเกาะอยู่บนกิ่งไม้ในเขตของพวกมันเรียบร้อยโดยไม่มีใครสงสัย และตอนนี้กำลังหาทำเลร่อนลงไปเปิดตัว แต่มันก็อดไม่ได้ที่จะมองหาร่างของนายน้อยของมันก่อนอื่นใด ...ติดนิสัยไปเสียแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นแม้แต่วี่แวว

คำสั่ง'ก่อกวน' แล้วก็หาโอกาสปล่อยคุณทั้งสองที่โดนจับไปออกมา จากนั้นก็ค่อยไปหานายน้อย ไม่ซิต้องส่งสัญญาณไฟก่อนตอนที่พวกโจรมันกำลังแตกตื่น เอาฟะ! เป็นไงเป็นกัน

 วูบ~ โครม! โครม!

"เฮ้ย! มังกร! มังกร จับมันไว้เร็ว!"

เสียงอะไรบางอย่างแตกหักตอนที่ฟิลล์ร่อนลงไปในร่างขยายเต็มที่ มังกรตัวใหญ่สีขาวเกมือนกำลังคลุ้มคลั่งอย่างเต็มที่ ทั้งหางและปีกของมันกระพือไปมา กลายเป็นลมพายุขนาดย่อม ส่วนหางที่กวักแกว่งไปมาก็ทำลายสิ่งที่อยู่ใกล้เคียง

พวกมันต่างวิ่งกันอุตลุด คงไม่เคยเจอสัตว์เวทย์สายพันธุ์มังกรตัวเป็นๆ แบบนี้มาก่อน แต่ด้วยความเคยชินกับการล่าจับสัตว์ใหญ่ในป่ามายา พวกมันก็เพียงแค่ตื่นตระหนกกัน แล้วก็หันมาตั้งรับได้ในเวลาไม่นาน

เสียงดังโหวกเหวกโวยวายที่ทำให้ได้ยินไปทั่วบริเวณ แต่ด้วยความที่เกิดเหตุหรือมีเรื่องที่สัตว์เวทย์หลุดออกมาบ่อยครั้ง ก็เลยทำให้หัวหน้ากลุ่มกองโจรไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านมากนัก เพราะกำลังสนใจกับของเล่นชิ้นใหม่ตรงหน้า ต่างกับ'ของเล่น' ที่เพียงแค่ได้ยินเสียง มันก็คลี่ยิ้มออกมา...

"หมดเวลาเล่นแล้วลุง" หัวหน้ากองโจรเลิกคิ้วขึ้นมองอย่างสงสัย รอยยิ้มร้ายปรากฎบนใบหน้าของเล่นตัวเล็ก ซึ่งอีกแค่เพียงนิดเดียวก็จะได้ลิ้มลองของเล่นหายากชิ้นนี้

"อย่าไปสนใจข้างนอกเลย เล่นกันอยู่ในนี้สนุกกว่า.." เอเลนนึกอยากจะเอาดาบมาจี้คอไอ้คนตรงหน้าให้มันรู้แล้วรู้รอด แต่ก็ยังอยากแน่ใจว่าเสียงที่ได้ยินข้างนอกเป็นของพวกเดียวกัน...

"ไม่ได้หรอกลุง มีคนกำลังเรียกอยู่ไม่ได้ยินเหรอ" สรรพนามที่ใช้เรียกเปลี่ยนไป ตอนแรกนึกว่าได้ยินผิดไป แต่ไม่ใช่...ไอ้เด็กนี่มันจงใจเรียก

"แกเป็นใครกันแน่!" แม้จะเป็นเสียงขู่ แต่คนฟังกลับคลี่ยิ้ม

"ก็กำลังจะบอกเดี๋ยวนี้แหละ" ไอ้ตัวแสบสูดลมหายใจเข้าปอด รอจังหวะที่เสียงโครมครามเงียบไป และก่อนที่ไอ้หัวหน้ากองโจรมันจะคิดออกว่าต้องทำอะไร เอเลนก็ตะโกนออกมาสุดเสียง

"ฟิลลลลลลลลลลล์ อยู่ทางนี้" งงอะดิว่าเรียกใคร ไอ้หัวหน้าโจรมันชะงัก คิ้วขมวดเข้าหากัน

อาการไม่ต่างจากไอ้เจ้ามังกรที่กำลังอาละวาดอยู่ข้างนอก แม้ว่าเสียงนั้นจะดังอยู่ท่ามกลางเสียงโหวกเหวกโวยวายรอบตัวก็ตาม ...แต่เสียงที่แววมาให้ได้ยิน...ไม่ผิดแน่ เสียงของนายน้อย แต่จังหวะที่จะก้าวออกไป เชือกเส้นใหญ่กลับคล้องที่ปีกทั้งสองข้าง และยึดขาหน้าเอาไว้ได้ พวกมันทำงานกันรวดเร็วมาก(นี่มันใช่เวลาจะมาชมไหม?) แย่ล่ะ! ยังหาคุณเซเรสกับกับคุณเวสต์ไม่เจอด้วย ใครจะไปช่วยนายน้อยล่ะทีนี้


         "นับว่าเป็นการก่อกวนที่อลังการมากเลยนะครับ"
เวสต์ขยับแว่นมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างชื่นชม(นี่ก็อีกคน)

แม้ว่าเซเรสจะเห็นด้วยกับความคิดนั้น แต่ก็ใช่ว่าจะมาชื่นชมอย่างเดียว ต้องอาศัยจังหวะนี้ออกไปก่อนที่จะโดนสัตว์เวทย์ทั้งสองตัวเขมือบเป็นอาหาร แต่ยังไม่ทันจะได้ลงมือร่ายเวทย์ เงาดำที่พาดมาก็ทำให้ต้องเงยหน้าขึ้นมอง...

"ตามกลิ่นมาเร็วดีนะ" ไอ้เจ้าหมาป่าสีน้ำตาลตัวใหญ่เผลอกระดิกหางไปมาตอนที่ได้รับคำชม แค่เศษเหล็กเก่าๆ ที่คล้องอยู่บนกรงเหล็ก มันเอาปลายเล็บสะกิดทีเดียวก็หักเป็นสองท่อน

"เอ่อ! แล้วพวกที่เหลือนี่ล่ะครับ" เวสต์ยังคงมีน้ำใจเสมอ ยังจะเผื่อแผ่ไปถึงกรงข้างๆ ที่ข้างในกำลังคลุ้มคลั่งได้ที่ ลองปล่อยออกมาตอนนี้ซิ... ไม่โดนขบหัวให้ตบหัวหมาป่าเลยเอ้า!

 

จีมัสหันไปมองก่อนจะทำเสียงขู่ และพวกมันก็รู้ดีว่าใครที่เหนือกว่า ถึงได้ยอมสงบ ก่อนจะส่งภาษาที่มนุษย์ฟังไม่เข้าใจบอกว่าจะกลับมาปล่อยทีหลัง แล้วหันไปงับคอเสื้อไอ้เจ้าแว่นให้ไปด้วยกัน ขืนปล่อยไว้...อันตรายแน่ๆ ส่วนไอ้คุณชายมาดนิ่งมันหายหัวไปตั้งแต่ประตูเปิดแล้ว

ทางฝั่งไอ้ตัวแสบเพราะมันชะล่าใจเกินไปว่าของที่เรียกมันจะมาทันใจ กว่าจะรู้ว่าพลาดก็ตอนที่ไอ้หัวหน้ากองโจรมันบุกประชิดตัว และมีดพกปลายแหลมอันเล็กจี้อยู่ที่คอ ถึงอย่างงั้นมันก็ยังไม่มีความหวาดกลัวในแววตาทั้งสองข้างเลยแม้แต่น้อย และนั่นยิ่งไปกระตุ้นให้อีกฝ่ายสติแตก

"ไอ้เด็กเวร บอกมาว่าแกเป็นใคร" เสียงมันกัดฟันกรอดตอนที่ถาม

"ไม่ใช่ทั้งมนุษย์ และปิศาจ พอจะเดาออกยัง?" ไอ้ตัวแสบถามกลับแทนคำตอบด้วยสีหน้ากวนประสาท

"แก...!!"

"อย่านะลุง พุงทะลุแน่!" ตั้งแต่เมื่อไรกัน!!? ที่ดาบสีดำสนิทเล่มใหญ่เกินกว่าเจ้าตัวจะถือไหวจ่อแนบอยู่ที่ท้องโดยไม่รู้ตัว แม้ว่าทางนี้จะมีมีดพกจ่ออยู่ที่คอ แต่ก็ใช่ว่าร่างจะไม่ขาดเป็นสองท่อนหากขยับตัว

"แก..!!" ใบหน้าบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธ แววตาของอีกฝ่ายเหมือนจะมีไฟลุกโชนอยู่ข้างใน เพียงแค่จ้องมอง...ก็เหมือนว่าตัวมันเบาหวิว....

"เอเลน!"

"อั๊ก!" เกือบไปแล้ว เกือบจะปล่อยดาบหลุดมือแล้วทำตามที่อีกฝ่ายสั่ง ถ้าไม่ได้ยินเสียงใครบางคนเสียก่อน ...ไอ้รูปปั้นมันหอบแฮ่ก ทั้งอย่างงั้นมันก็ยังร่ายเวทย์ได้ เจ้าของมีดพกที่จ่อตรงคอหอยเมื่อกี้ กระเด็นไปกระแทกกับพนังทั้งคนทั้งมีด

"บ้าเอ๊ย! เพราะแกนั่นแหละที่มาช้า!" ด่ามันก่อน ต้องตั้งท่าด่ามันก่อนที่มันจะซักไซร้อะไร ทั้งๆ ที่ตะโกนเรียกไอ้เจ้ามังกร ไหงเป็นไอ้รูปปั้นที่โผล่มา

"ฉันขอโทษ ไม่เป็นอะไรใช่ไหม" พอได้ยินคำขอโทษง่ายๆ แบบนั้นก็ทำเอาไอ้ตัวแสบเหมือนโดนสะกดอีกรอบ (ดันมาใจเต้นตึกตักอะไรตอนนี้ฟะ) ก็ดูมันทำเด่! เข้ามาประคอง ประคบประหงมยังกับว่าเป็นของที่สามารถบุบสลายได้ง่ายยังงั้น...อย่ามาทำให้หวั่นไหวในสถานการณ์แบบนี้นะเว้ย!

"พวกแกเป็นใคร?" บ่ะ! มันยังไม่เลิกสงสัยอีกจนป่านนี้ ..ไอ้หัวหน้ากองโจรที่ลุกขึ้นมาตั้งคำถามอีกรอบ

"นักเรียนแห่งโรงเรียนนักรบรุ่นที่ 2 ของเนียร์ และเป็นองครักษ์ในสังกัดเจ้าชายรัชทายาท เข้าใจ๋!!" เซเรสแอบเบือนหน้าไปอีกทางเพื่อซ่อนรอยยิ้มขบขัน อย่างไอ้ตัวแสบเนี่ยนะ แค่มันจำตำแหน่งของตัวเองได้ก็นับว่าดีมากแล้ว อย่างน้อยก็ดีกว่าแนะนำตัวว่าเป็นลูกใครหว่านั่นแหละ

หัวหน้ากองโจรเบิกตากว้างดูเหมือนมันจะหลุดออกมาจากเบ้า มันขบกรามเข้าหากันแน่น ก่อนที่จะพึมพำอะไรบางอย่าง ตอนแรกนึกว่ามันเสียสติไปแล้ว แต่...ไม่ใช่..!

เสียงโครมครามข้างนอกที่เหมือนจะเงียบไปแล้วดังขึ้นอีกครั้ง เอเลนหันไปมองหน้าเซเรสเหมือนจะถามความเห็น แต่แล้วคำตอบ..ก็มาให้เห็นกับตา

เปรี๊ยะ! โครม! โครม! พวกสัตว์เวทย์ที่เห็นอยู่ในบริเวณกองโจร ตอนนี้พวกมันเหมือนกลายเป็นสัตว์ดุร้ายอีกครั้ง แสยะเขี้ยวแหลมคมของพวกมันราวกับเห็นเหยื่ออันโอชะ แม้ว่าก่อนหน้านั้นไอ้ตัวแสบจะสั่งพวกมันได้ แต่ก็ใช่ว่าจะเสมอไป ในเมื่อพวกมันเหมือนถูกสะกดแบบนั้น

"ไอ้บ้านั่นมันเป็นลูกครึ่งเหมือนฉัน สัตว์พวกนั้นคงโดนสะกด" เอเลนบอกโดยไม่ละสายตาจากภาพตรงหน้า กำลังคิดถึงวิธีที่จะไม่ทำร้ายพวกสัตว์ที่ไม่รู้เรื่องด้วย แต่หากเลี่ยงไม่ได้ก็ต้องรักษาชีวิตไว้ก่อน

ยังไม่ทันจะได้คิดแผนการอันใดออก จิ้งจอกสีขาวตัวหนึ่งก็โดดเข้ามาขวางหน้า ปลายหางหูสะบัดไปมาคล้ายกับว่าคอยเฝ้าระวังให้กับมนุษย์สองคนที่อยู่ทางด้านหลัง ไอ้เจ้าหัวหน้ากองโจรเบิกตากว้าง มันไม่ได้ตกใจแต่เป็นเพราะได้เห็นสัตว์เวทย์ระดับสูงแบนนี้เป็นครั้งแรก(นี่ถ้ามันออกไปข้างนอกแล้วเห็นไอ้เจ้ามังกร คงได้ช็อคตาตั้ง)

"สวยงามอะไรอย่างนี้" เพ้อไปแล้วครับท่าน ไอ้บ้านั่นมันเพ้อไปแล้ว ก็แหงล่ะนานๆทีริโอจะมาให้เห็นแบบเต็มสตรีมอย่างงี้ ขนาดว่าทางนี้คุ้นเคยกันดียังเคลิ้ม

"ตอนนี้แหละ" ไอ้รูปปั้นก้มหน้าเข้ามากระซิบ เอเลนแสยะยิ้มเมื่อเห็นว่าไอ้หัวหน้ากองโจรมันกำลังเคลิ้มเมื่อเห็นของสวยๆ งามๆ อยู่ตรงหน้า

เซเรสอ้อมไปอีกทางเพื่อปลดผนึกของสัตว์เวทย์ที่โดนสะกด ส่วนไอ้ตัวแสบมันกำลังย่องหาที่เหมาะๆ สำหรับเอาคืน ปลายดาบสีดำสนิทแวววาวเงื้อขึ้นสูง ก่อนจะฟันฉับลงมาอย่างรวดเร็ว...

"เฮ่ย!" ไอ้บ้าเอ๊ย! ก็เห็นว่าเคลิ้มอยู่นี่หว่า แล้วไหงถึงได้โดดหลบได้ว่องไวปานวอกขนาดนั้น ฮึ่ม! ถ้ารู้แบบนี้ จะเอาทางมีคมเจื๋อนมันซะเลย คนอุตส่าห์ปราณี

-------------

ทางด้านไอ้เจ้ามังกรที่กำลังยื้อยุดกับพวกพรานป่า(ล่ะมั้ง) น่าแปลกที่พวกมันเป็นแค่มนุษย์แต่กลับทำให้มังกรตัวใหญ่หยุดอาละวาดได้ บางครั้งแรงมหาศาลก็สู้ความชำนาญไม่ได้(ฟิลล์มันเพิ่งได้คิด) จนปัญญาจะขยับหนี แต่ยิ่งอยู่เฉยเชือกที่ถูกโยนเข้ามาก็ยิ่งพันรัดร่างกายแน่นขึ้นเรื่อยๆ

"ฟิลล์! ไฟไง นายมีไฟ" เสียงตะโกนคุ้นหูทำให้ไอ้เจ้ามังกรตาสว่างจนได้...เออ...จะว่าไป...งานหลักหลังจากก่อกวนก็คือการส่งสัญญาณไฟนี่หว่า! ลืมสิ้น!..โดนนายท่านฟอเรนท์ดุอีกแน่!

พอได้ยินว่าไฟ ไอ้เจ้ามังกรมันก็เริ่มสูดหายใจเข้าเต็มปอด พวกกลุ่มโจรบางคนถึงกับทิ้งเชือกแล้ววิ่งหนีเอาตัวรอด แต่ทางหนี ก็มีคนที่ตะโกนบอกเมื่อกี้(คุณไรอัส) กับคุณชานอฟยืนรออยู่ ซ้ำจะถอยไปอีกทางก็มีหมาป่าตัวใหญ่กับคุณเวสต์ที่มีกองทัพเวทย์เรียงรายคอยท่าอยู่แล้ว

ฟู่! ฟู่!

กลุ่มไฟที่พุ่งออกมาจากปากไอ้เจ้ามังกร เผาเชือกที่รัดรอบตัวมันจนหมด ก่อนที่มันจะกระพือปีกทะยานขึ้นไปข้างบน แล้วพ่นลูกไฟขึ้นไปบนอากาศสูงเสียดยอดไม้ได้อย่างง่ายดาย โดยมีคนขี้สงสัยอย่างชานอฟยกกำปั้นขึ้นมา เหมือนจะบอกกับตัวเองเรื่องข้อสงสัยได้แล้ว

"เอาล่ะ! ทีนี้ก็ได้เวลาเก็บกวาดซะที" ไรอัสบอกพร้อมกับสาวเท้าไปข้างหน้า ไม่สนใจบางคนที่วิ่งหนีหายเข้าไปในป่า เพราะถ้าโชคดีมันจะได้เจอกับกองทัพจากเนียร์ แต่ถ้าไม่....พวกมันก็คงกลายสภาพเป็นอาหารชั้นยอดของพวกสัตว์เวทย์เหล่านั้น

ปฏิบัติการรุกแบบสายฟ้าแล่บนับว่าประสบผลสำเร็จอย่างงดงาม ที่เหลือก็ให้ชุดเก็บกวาดรับหน้าที่ต่อ ส่วนไอ้พวกที่หนีไม่ทัน ลนลานไม่รู้จะวิ่งไปทางทิศไหนก็โดนชานอฟกับเวสต์ช่วยกันต้อนมารวมกันอีกแรง

ไรอัสไม่ลืมที่จะวิ่งไปคว้าไอ้เจ้ามังกรตัวเล็กที่นั่งแหมะหมดแรงอยู่แถวนั้นมาไว้ในอ้อมแขนแล้ววิ่งตามหลังหมาป่าตัวโตไปอีกทาง ถ้าจะหาตัวใครซักคนคงไม่ต้องใช้เวทย์ให้เปลืองแรง แค่ตามหลังหมา(ป่า)ไปก็พอ ไอ้หมอนี่มันไม่ปล่อยให้ริโออยู่ห่างสายตาเกินสองชั่วยามหรอก(เพราะนิสัยเหมือนกันไงถึงได้รู้)

"ทะ...ท่าน..." ยังไม่ทันได้เห็นตัวว่าเป็นเสียงของใคร ก็เห็นแผนหลังของบรรดาเพื่อนๆ ยืนล้อมอะไรบางอย่างอยู่ มีไอ้เพื่อนมาดนิ่งยืนร่ายเวทย์กันพวกสัตว์เวทย์บางตัวที่พยายามกระโจนเข้ามา แต่พอจิ้งจอกหิมะสีขาวเดินผ่านไปเท่านั้นพวกมันก็ยอมรามือ

ส่วนไอ้ตัวต้นเหตุที่กำลังล้มลุกคลุกคลานอยู่กลางวง ตรงหน้าเป็นอดีตอาจารย์ห้องพยาบาลที่บัดนี้มีปีกสีดำสนิทกางอยู่ด้านหลัง ไรอัสเผลอหันไปมองรอบๆ ตัวอย่างระแวง กลัวว่าพวกกลุ่มสมทบจะมาเห็นเข้า แต่ก็ยังไร้วี่แวว ถ้าพวกมันมาเห็น...หมาป่าตัวโต, จิ้งจอกหิมะ, มังกร แถมด้วยบุตรชายสายเลือดบริสุทธิ์ของจ้าวปิศาจล่ะก็....คงได้ตามล้างสมองกันยกใหญ่!

"พวกลูกครึ่งนี่มันถนัดแต่งานหาเรื่องปวดหัวรึไงนะ!" เอเลนหันไปแยกเขี้ยวใส่พี่ชายปิศาจ  ขนาดว่ายืนอยู่นิ่งๆ ก็ยังโดนกัดได้หน้าตาเฉย ดาบในมือแทนที่จะลงกับคนผิดคงได้ลงกับไอ้พี่บ้าก่อนใคร

"กระผมผิดไปแล้ว ได้โปรดไว้ชีวิตด้วยเถอะ" มันก้มหน้าลงต่ำหน้าผากแนบไปกับพื้นตัวสั่น

"ชีวิต! เคยรู้สึกว่าตัวเองมีด้วยเหรอ ไอ้พวกที่แกจับขังไว้ในกรงนั่นมันก็หายใจเหมือนกัน เรียกว่ามีชีวิตด้วยหรือเปล่าล่ะ" ไอ้ตัวแสบตะคอกเสียงดังด้วยความโมโห ดาบเล่มใหญ่ในมือปักลงบนพื้นเฉียดฝ่ามือคนที่กำลังก้มหัวไปเพียงนิดเดียว  แม้ว่าไอ้พวกนั้นมันจะดุร้ายแต่นั่นก็เพราะมันเป็นสัตว์มันคิดไม่ได้ มันไม่ใช่มนุษย์ที่จะคิดเองได้ว่าอะไรควรหรือไม่ควร พวกมันมีแค่สัญชาตญาณและความหิวโหย

"ส่งกลับไปให้ท่านพ่อดีไหม?" ฟอเรนท์หันมาถามความคิดเห็นน้องชายที่กำลังทำหน้าบูดสนิทชนิดที่ว่าใครก็ไม่อยากยุ่งด้วย

"ไม่เอา! ขืนส่งกลับไปท่านพ่อจะได้รู้ว่าหนีเที่ยวดิ"...เรื่องที่ทำให้ไอ้ตัวแสบมันหน้าบูดอีกเรื่องซินะ

"งั้นเอาไง" ฟอเรนท์ยักไหลเหมือนไม่สนใจ ไอ้ที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าคล้ายเป็นท่อนไม้ก้อนหิน

"ไม่เห็นยาก...แค่รายงาน แล้วส่งตัวให้รุ่นพี่ไทนอสก็หมดปัญหา" ไรอัสสาวเท้าเข้ามาแล้วออกความคิดเห็นที่แทบจะไม่ต้องถาม ทุกคนต่างก็พยักหน้าว่าเห็นด้วยกันครบทีม ...ก็แค่ปิศาจลูกครึ่งอ่อนหัดที่ไม่มีสมุนคอยดูแล จะมาสู้กับหัวหน้าองครักษ์หลวงที่ร้ายกว่าปิศาจได้ยังไง(อันนี้ชม! จริงๆนะ!)

"แต่ไอ้หมอนี่มันสะกดจิตได้" โชคดีที่ไอ้ตัวแสบมันยังไม่ลืม ทุกคนหันมามองหน้าสบตากันครุ่นคิดถึงทางแก้ปัญหา

"ไม่เห็นจะยาก..." ไอ้พี่ปิศาจมันทำยักไหลกวนประสาทในสถานการณ์แบบนี้อีก..เดี๋ยวปั๊ด! จับมาลองคมดาบซะนี่!

แต่ยังไม่ทันจะได้มีใครเอ่ยปากถาม ฟอเรนท์ก็ใช้กิ่งไม้ที่หาได้แถวนั้นมาวาดเป็นวงกลมล้อมรอบตัวไอ้เจ้าปิศาจลูกครึ่งตัวปัญหา ข้างในมีตัวอักษรและสัญลักษณ์บางอย่างที่ไม่มีใครอ่านออกนอกจากเจ้าตัว พร้อมกับเสียงพึมพำร่ายเวทย์

'สัญญาทาสของปิศาจ'

ไอ้เจ้าหัวหน้ากองโจรที่เคยเป็นแต่หัวหน้าคอยชี้นิ้วสั่ง บัดนี้มันกำลังลนลานเหงื่อตกอยู่ในวงเวทย์ที่ไม่อาจหนีออกไปได้แปรสภาพจากนายกลายเป็นทาสในพริบตา จำต้องยอมเอ่ยวาจาแลกวิญญาณและสาบานเป็นทาสผู้ซื่อสัตย์ต่อนายจนกว่าจะได้รับอนุญาตให้เป็นอิสระ(ในทางปิศาจก็คือการมอบความตายให้)

โชคดีที่ทาสคนใหม่มันไม่ได้แลกสัญญาด้วยเลือดก็เลยไม่มีสัญลักษณ์ใดปรากฏ นอกจากคำสาบาน ...ฟอเรนท์ก็ยังคงปิดเรื่องทาสของเวสต์ต่อไปได้อีกครั้ง

ก่อนจะคุมตัวทาสไปส่งต่อให้พวกที่เหลือ ที่กำลังเก็บกวาดสถานที่ และต้อนพวกนักโทษทั้งหมดไปรับโทษ

"จบเรื่องซะทีนะ" ริโอที่กลับมาอยู่ในร่างมนุษย์กำลังยีหัวไอ้ตัวแสบเล่นด้วยความหมั่นไส้ โดยมีไอ้เจ้ามังกรคอยเกาะแข้งเกาะขาไม่ยอมปล่อย แถมมีเวสต์ยืนฉีกยิ้มรออยู่อีกทาง ..ใครเลยจะเนื้อหอมอย่างไอ้เจ้าตัวแสบ

"แก! ตอนเรียกทำไม ไม่มา!" ฟิลล์เงยหน้าขึ้นมาย่นจมูกใส่ ..อยากจะเถียงว่าเพราะอะไรแต่ก็กลัวจะโดนหนักกว่าเดิมสู้ทำเงียบแล้วหน้าด้านอ้อนต่อไป เดี๋ยวนายน้อยก็ลืมไปเอง หุหุ

"โดนมันทำอะไรรึป่าว" เสียงราบเรียบที่ถามขัดกับสถานการณ์เพียงเพราะไอ้คนรูปปั้น มันกำลังร้อนใจ เพราะตอนเข้าไปช่วยเห็นเหมือนไอ้ตัวแสบมันกำลังเสียท่า ยิ่งพอมารู้ตอนหลังว่าไอ้หัวหน้านั่นมันสะกดจิตได้ ก็ทนรอให้ถึงในเมืองไม่ไหว

บรรดาเพื่อนๆ ที่อยู่รอบๆ หันมาสบตากันอย่างรู้ความก่อนจะทยอยกันถอยหางออกไป ปล่อยให้สองคนมันได้เคลียร์ปัญหาคาใจกันให้สิ้นตรงนี้ ไม่งั้นบรรยากาศตอนกลับคงได้อึดอัดจนหายใจไม่ออกไปตามๆกันเป็นแน่

"นายไม่เป็นไรใช่ไหม มีแผลตรงไหนรึป่าว" แค่ถามคงยังไม่พอ ไอ้ตัวแสบยังโดนจับหมุนไปมา ..เชิญเหอะ! ปล่อยให้มันสำรวจด้วยตาจนพอใจ ไม่ใช่ล่ะ ไอ้บ้า!! กลางป่าแบบนั้นยังจะจับนั่นโน่นนี่ดูอยู่ได้

"ไม่มีอะไรบุบสลายเว้ย!" ไอ้นี่ท่าจะบ้า เพิ่งจะเคยเห็นมันวิตกจนสติแตกแบบนี้ คนอย่างเอเลนไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรง่ายๆ หรอกเว้ย!

เซเรสยืนมองไอ้ตัวแสบที่กำลังจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยเข้าที่เข้าทาง เมื่อกี้ก็ลืมตัวไปว่าทำอะไรไปบ้าง โชคดีที่ไม่มีใครอยู่แถวนี้แล้ว ..ก็แค่คิดว่าใครอื่นจะมาแตะต้องก็แทบทนไม่ไหว รู้งี้ไม่ยอมปล่อยให้ออกไปก็ดี ถ้าจะมีเรื่องก็แค่มีเร็วกว่าปกติช่างมัน!

"กลับไปจะตรวจให้แน่ใจอีกที"

"เออ! ห่ะ!!? ฝันเหอะ! ไอ้บ้า!" มัวแต่เผลอนะซิ ไอ้บ้ามาดนิ่งมันถึงได้เนียนได้เนียนดี ...อย่ามาทำสายตาวิบวับแถวนี้นะ แล้วเมื่อกี้ได้ข่าวว่ามันยังหงุดหงิดอยู่เลยไม่ใช่เรอะ!

"ทุกซอกทุกมุม เอเลน!" อ๊ากกกก!! ใครก็ได้บอกทีว่านี่มันไอ้รูปปั้นตัวจริง ไม่ได้โดนใครสิงมา (เล่นเอาหน้าร้อนวูบกู่ไม่กลับกันเลยทีเดียว) พูดมาได้ไม่อายปาก ไอ้โรคจิต!

"ไอ้! ไอ้...! คืนนี้ฉันจะไปนอนกับฟิลล์!" พูดจบมันก็ถอยหลังสองสามก้าว ก่อนจะหันหลังแล้วกระโดดวิ่งสุดชีวิตไปทางคนหมู่มาก

วันนี้คงต้องเกาะติดไอ้เจ้ามังกร หรือไม่ก็ริโอเอาไว้ให้มั่น ไม่งั้นมีหวัง....อึ้ย!! ไอ้บ้าเอ๊ย! ไอ้หน้าด้าน! ไอ้โรคจิต! ไอ้รูปปั้นหื่น! ว่าแต่...กี่วันแล้วนะที่ไม่ได้โดนมันกอด(อ๊าก!! นี่มันเอเลนตัวปลอมชัดๆ)

"คุณเอเลนหน้าแดงมากเลยครับ หรือว่า...จะเป็นไข้" ไอ้หมอแว่นแสนรู้เอามือมาแตะที่หน้าผากตอนที่วิ่งไปรวมกลุ่ม ไอ้หมอนี่มันจะช่างสังเกตไปถึงไหน

"ไม่เป็นไร ว่าแต่! เรียบร้อยดีไหมไอ้พวกนั้น" ต้องรีบเปลี่ยนเรื่องสนทนาไม่งั้นจะพาตัวเองซวยได้

"เฮ่อ~ หมดเรื่องซะที" เป็นไอ้เจ้าหมาป่าที่เหยียดแขนขาไปมาคล้ายบิดขี้เกียจ นานๆ ได้กลับร่างที ยังวิ่งเล่นไม่ทันจะสะใจ แต่ไอ้ตัวแสบมันกลับทำเสียงจิ๊กจั๊กหน้าบูดบึ้งคล้ายขัดใจอะไรอย่างงั้น

"นายน้อยอยากได้อะไรจากพวกมันเหรอ" ไอ้เจ้ามังกรรีบถามเอาหน้า

หมดเรื่องหมดราวคราวนี้(หวังว่า)คงจะได้พักยาว แถมมีความดีความชอบติดตัว แต่ก็นะ..อย่างน้อยก็คงต้องขอบใจไอ้พวกโจรมันอย่าง...

เพื่อนทุกคนหันมามองไอ้ตัวแสบเหมือนรอให้มันพูดอะไรที่ยังคาใจ แล้ว....

"ก็ถ้าไม่มีโจรอย่างพวกมัน แล้วพระเอกอย่างฉันจะทำอะไรกินล่ะ เซ็ง!" นั่นซินะเรื่องที่มันกำลังขัดใจ ไอ้ตัวแสบ! มันคิดได้แค่นั้น

"แกก็ไป....เป็นนายน้อยแห่งบ้านท่านเสนาไงล่ะ ก๊ากกกกกก" ไอ้เจ้าหมาป่าสวนกลับมาได้ทันควัน

"ตายซะ! จีมัส!"

ใครกันที่บอกว่าหมดเรื่องแล้ว...? เรื่องยุ่งๆ จบไปแล้วก็จริง แต่อะไรที่มันวุ่นวายกว่าล่ะ...? ยังไม่ได้เริ่ม!

==================(ตำนานเรื่องนี้ไม่มีวัน) จบ =======================

 

อ๊ากกกกกกกกก หัวฟู ตาลาย คล้ายจะเป็นลม ดมยาดมตราลิงถือถ้วยทอง @_@(รวบมันทุกยี่ห้อ) 

มันเป็นความผิดของข้าน้อยเองทั้งหมดทั้งมวล ด้วยเหตุที่ว่า... “นิยายจบ คนไม่จบ” (ตัวข้าเองเล่าท่าน)

(ผิดไหมที่ไม่อยากให้นิยายตัวเองจบ โฮ่~~~~) แต่ถ้าไม่มีวันจบ ก็จะติดค้างทุกคนเรื่องโน้นเรื่องนี้ T^T

แต่งจบไม่ได้ ย้อนกลับไปอ่าน...อยากจะขอยอมรับผิดตรงๆ ว่าที่จริงตั้งใจจะให้จบไปตั้งแต่ตอนก่อนหน้าโน้น

(ตอนที่จับพ่อเวสต์ได้ และได้เป็นองครักษ์กันนั่นแล) ทีนี้...เนื่องจากไอ้คนแต่งเองมันก็ทำใจไม่ได้ที่จะจบแล้วจาก T^T

ม้ายยยยยยย...อยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปีแย้ว หงิงๆ โตมาด้วยกันจนมีทุกวันนี้ได้

ต้องขอบคุณคนอ่านที่น่ารักทุกคนของข้าน้อย ไม่อาจจะเอ่ยชื่อได้หมด แต่รักทุกคนจากใจจริงๆ

นิยายเรื่องแรกที่ไม่คิดว่าจะมีคนอ่าน ไม่คิดว่าจะมีแฟนๆ เป็นของตัวเอง ไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งตัวเองจะเวิ่นเว้อได้ขนาดนี้

มามะๆ มากอดกันรอบวง เด๋วด้าเลี้ยงน้ำเต้าหู้คนละอึก(เอ้า! เวียนแก้วด้วย อย่าถือไว้นาน ก๊ากกกกก)

ไม่รู้จะขอบคุณยังไงถึงจะหมด ขอบคุณทุกกำลังใจ ขอบคุณทุกเม้นท์ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
ขออนุญาตไม่ปิดจบเรื่องนะคะ เผื่อใครมีรีเควสตอนพิเศษของคู่ไหนโดนใจ จะกลับมาแต่งให้อ่านกันค่ะ

ด้าสัญญาว่าจะพัฒนาฝีมือให้ดียิ่งขึ้นค่ะ ถึงตอนนี้จะสัญญาไม่ได้ว่าจะปั่นเรื่องไหนอะไรยังไงต่อ

แต่ด้าจะพยายามแบ่งเวลาให้เท่าๆ กันค่ะ ขอบคุณมากมายๆๆๆๆๆๆ


รักที่สุดเจ้าค่ะ

@ด้า

aLittle Vampire

 

ปล.อีกทีในส่วนของหนังสือในนามพันด้า ตอนนี้มีพี่ๆใจดีมาช่วยตรวจอักษรให้แล้วเจ้าค่ะ จะพยายามดันและถีบตัวเองให้สมกับที่ทุกคนรอคอย ไม่ช้าไม่นานนี้จะได้พบกันในรูปเล่มแน่ๆ

ปล. ส่วนเรื่องสั้นเรื่องอื่น ใครที่ตามอยู่ รบกวนรออีกซักครู่นะคะ ด้วยความที่ตอนนี้ เปลี่ยนงานใหม่ และจะเปลี่ยนอีก ก็เลยยุ่งวุ่นวายน่าดู เรื่องหนังสือทุกเรื่องที่ทวงถามกันเข้ามา ก็ใกล้จะได้คลอดกันแล้วเจ้าค่ะ(ขอเพิ่มตอนพิเศษอะไรหลายสิ่งไปก่อนนะ อุอุ) แล้วจะแจ้งให้ทราบล่วงหน้ากันอีกทีนะคะๆ

ใครทวงมา ด้าจะแอบหยิกพุง(นะเออ!)

 

Edit: เข้ามาแก้คำผิดก๊าบบบบบ ขอบคุณ LaTeLa 
ที่ช่วยเป็นหูเป็นตาให้ จร้วบๆๆๆ

>นั่งตอบเม้นท์จนถึง 12.30 น.<
             พอกดอัพ...ปรากฎว่า....หายเรียบ เพราะหลุด!!!
             (อ๊ากกกกกกกกกกกกกก) กรีดร้องโหยหวนในใจ ดึกแล้วทำไรไม่ได้ ร่ำร้องๆ ฮื้อๆ
            





Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 246 : ~END~ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5117 , โพส : 46 , Rating : 68% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 46 : ความคิดเห็นที่ 11449
เรื่องนี้สนุกทกตอนเลยย
ไรเตอร์แต่งดีมากๆ
ติดตามๆๆๆๆ
Name : popo~ [ IP : 171.96.184.94 ]

วันที่: 5 กันยายน 2558 / 09:05
# 45 : ความคิดเห็นที่ 11422
อ่านเป็นสิบรอบก็ไม่เบื่อนี่ก็อ่านรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ สนุกมากๆเลยล่ะ ขอบคุณไรเตอร์ที่แต่นิยายสนุกๆให้อ่านนะครับ
Name : Shisung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shisung [ IP : 1.46.209.147 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2557 / 20:57
# 44 : ความคิดเห็นที่ 11225
สนุกมากเลย
ขอบคุณไรเตอร์ที่แต่งเรื่องสนุกๆมาให้ได้อ่าน
จริงอยากให้มันมีต่อเรื่อยๆ
ไม่มีทีสิ้นสุดเลยอ่ะ
ฮ๋าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.36.195 ]

วันที่: 2 พฤษภาคม 2556 / 20:12
# 43 : ความคิดเห็นที่ 11001
ลงตอนพิเศษเยอะๆน้า อ่านมาตั้งนาน ถึงจะเว้นช่วงไปบ้างก็เถอะ(เว้นนานมาก) อยากให้มีอีกเรื่อยๆ ชอบเรื่องนี้มากเลย>< รักไรเตอร์มากค้า
PS.  การเวลาจะผันเปลี่ยนสักเท่าไหร่ ตัวเราก็ยังคงเป็นตัวเราไม่เปลี่ยนแปลง
Name : Arva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Arva [ IP : 12.163.164.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 04:14
# 42 : ความคิดเห็นที่ 10291
 อยากได้ตอนพิเศษของเอเลน เซเรส กับริโอ จีมัสค๊า 
PS.  =) รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 171.6.221.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มีนาคม 2555 / 23:42
# 41 : ความคิดเห็นที่ 10014
ไรเตอร์ขามาลงตอนพิเศษเยอะๆนะค้า
เอาแบบรวมเล่มพิเศษได้เลยน้า อิอิ
เค้าจะรออ่านน้า ><
PS.  ขอกราบขอบพระคุณเจ้าคะ อิอิ
Name : [o.o]// < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [o.o]// [ IP : 202.44.135.34 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2555 / 00:01
# 40 : ความคิดเห็นที่ 9872
จบซะแระ มาลงตอนพิเศษเรื่อยๆนะคะ คู่ไหนก็อ่านหมดค่ะ มาพร้อมกันทุกคู่ยิ่งดี อิๆ
PS.  http://pandadev.com/
Name : Whatever it is < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Whatever it is [ IP : 27.55.249.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤศจิกายน 2554 / 23:12
# 39 : ความคิดเห็นที่ 9869
 เราจะรอออกรูปเล่มนะ
จะช่วยอุดหนุน555+

อย่าลืมซะล่ะ:)

PS.  As if her life makes me a little crazy. I would love to live with it.
Name : Taka-Tami < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Taka-Tami [ IP : 118.172.127.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2554 / 21:17
# 38 : ความคิดเห็นที่ 9867
ดาด้า ที่น่ารัก


อยากรู้เรื่องราวของฟิลล์ก่อนมาอยู๋กับนายเหนือ (พูดง่ายๆๆ 555)
ชีวประวัติมังกรขาว มาเป็นองครักษ์นายเหนือ(ดูแล้วเหมือนท่านพ่อต้องดูแลมังกรขาวมากก่า )
ท่านพ่อก็มีปีกจะเอามังกรมาทำไร (แอบงงสัยมานานแล้วแล้วท่านพ่อมีมังกรตัวอื่นที่เหมือนฟิลล์อีกอะเปล่า)

อีกอย่าง หลังจากอ่านจบ สงสัยเหมือนเอเลน ท่านพี่ฟอเร้นท์อายุเท่าไหร่
Name : แมวสีน้ำเงิน [ IP : 58.64.110.25 ]

วันที่: 28 ตุลาคม 2554 / 01:01
# 37 : ความคิดเห็นที่ 9865
 ว้าาาา
จบซะแล้ว T^T
(ยังอยากอ่านต่ออยู่เลยอะ !!)
PS.  เมื่อก่อน ก่อนที่เราจะสร้าง i.d นี้ขึ้นมาอะ เราใช้นามแฝงว่า "GGG" น่าาาา ~~
Name : •Yui ~ Chan • < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ •Yui ~ Chan • [ IP : 113.53.74.135 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2554 / 22:28
# 36 : ความคิดเห็นที่ 9856
รีเควสทุกคู่เลยคะไรเตอร์ นะๆ >< ไม่รู้ดิอยากรู้้เรื่องหลังจากจบเรื่องนี้ไปแล้ว
ว่าชีวิตของแต่ละคน แต่ละคู่เป็นไง แล้วก็ขอคู่รุ่นพี่ด้วย ๕๕ (แอบๆเห็นนะ)

เรื่องนี้สนุกและน่ารักมาก อ่านซะนอนตีสองตีสาม โดนแม่ด่าอีก = =
แต่เราก็แคร์ไม่ (จ๊ากก) รักไรเตอร์ คิคิ
PS.  ..' ผู้หญิงของวาย ผู้ชายของผู้ชาย '..
Name : ฮอตเทสดวงดาวทั้งเจ็ด. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฮอตเทสดวงดาวทั้งเจ็ด. [ IP : 180.180.62.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2554 / 20:44
# 35 : ความคิดเห็นที่ 9803
reader ก็ทำใจไม่ได้เหมือนกัน รู้สึกว่าจบเร็วจังเลย จะรอตอนออกเป็นเล่มต่อไปนะ
Name : kittykid [ IP : 115.87.78.75 ]

วันที่: 8 ตุลาคม 2554 / 20:15
# 34 : ความคิดเห็นที่ 9801
อ่านตอนจบแล้วฮาอย่างบอกไม่ถูก แต่ละคนจะฮาไปไหน
อย่างคำชมสร้างความสนใจของฟิลล์ นี่อ่านแล้วฮาก๊ากเลย ได้ใจมาก
ไรเตอร์บรรยายเห็นภาพซะ หัวเราะแทบพุ่ง ฮ่าๆๆ อ่านแล้วได้ใจจริงๆ อิอิ

ไม่อยากให้จบเลย แต่ไม่เป็นไร เด๋วไปเก็บเกี่ยวเอาจากนีลแทนก็ได้ ชิมิชิมิ

รักไรเตอร์ที่ซู๊ดเลย จุ๊บๆๆ
Name : mheeboo [ IP : 101.108.72.193 ]

วันที่: 8 ตุลาคม 2554 / 16:18
# 33 : ความคิดเห็นที่ 9737
ขอบคุณไรเตอร์ที่คอยเขียนเรื่องสนุก ๆ ให้อ่าน จะติดตามเรื่องต่อ ๆ ไปน่ะคะ
Name : ผงฝุ่น [ IP : 118.173.68.118 ]

วันที่: 6 ตุลาคม 2554 / 14:12
# 32 : ความคิดเห็นที่ 9735
 ไม่จริงแหงะ 
ไม่จลหรอกใช่ไหม
 TT^TT
ขอบคุณไรเตอร์ที่เเต่งเรื่องสนุกๆมาให้อ่าน
พอเห็นผลงานนี้ได้ทำเป็นหนังสือ รู้สึกเหมือนมองคนรู้จักหรือลูกๆทั้งหลายได้มีอนาคตที่ดี(เหมือนจะบ้าT_T)
อย่าหายไปนานนะไรเตอร์ เพราะมีของนีลรออยู่
อ๊ากกก 
ใจหายยยมากค่ะ ไม่คิดว่าจะจบ
ขอบคุณไรเตอร์มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เรื่องนี้สนุก!!!~ 
รักเอเลน กระโดดกอด ริโอ หอมแก้มเวสต์ คลอเคลียฟิลล์ เเละยีหัวนู๋นีล 
PS.  PS.สาวกคนชอบการินค่ะ=w=
Name : HiBaRi~— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HiBaRi~— [ IP : 14.207.220.112 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ตุลาคม 2554 / 13:11
# 31 : ความคิดเห็นที่ 9731
กรี๊ดดดด หนุกอ่ะ
PS.  ~แค่คิดว่าคุณทำได้ คุณก็จะทำได้~
Name : ภุตแห่งสายลม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ภุตแห่งสายลม [ IP : 118.172.79.20 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ตุลาคม 2554 / 08:19
# 30 : ความคิดเห็นที่ 9625
 ชอบคู่ รูปปั้น กับ ตัวแสบมากมายยย
ไม่มีคู่ไหน น่ารักเท่าคู่นี้อีก
ชอบที่ ตัวแสบ โดนไล่ต้อน จนกลายเป็น ลูกแมว
น่ารักมาก ละลายยยยยยย >_
PS.  มนุษย์เป็นสิ่ง ที่ไม่สามารถทำความเข้าใจได้ เพราะ มันซับซ้อนเกินไป
Name : Rule72 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rule72 [ IP : 171.4.123.95 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2554 / 22:01
# 29 : ความคิดเห็นที่ 9586
ขอบคุณนะ...ที่แต่งมา
ขอบคุณนะ....ที่แต่งต่อ
ขอบคุณนะ.....ที่แต่งมาจนถึงตอนนี้

............แล้วมาแต่งต่ออีกนะ.....


ปล. เรื่องของคุณน้องชายอ่ะ ต่ออีกซิคับ เค้าคาใจมากกกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยอ่ะ
Name : Arki [ IP : 124.122.52.100 ]

วันที่: 2 ตุลาคม 2554 / 22:06
# 28 : ความคิดเห็นที่ 9585
 ขอบพระคุณไรเตอร์มากๆเลยค่ะที่แต่งจนจบ
สนุกมากๆๆๆๆๆ
(แอบหวังว่าจะมีตอนท่านคุณพ่อปีศาจกะท่านอาเสนา  บ้า.........อ้ายยยยคิดอะไรเนี่ย)
ขอบคุณคะ \(_  _)/
PS.  ข้าพเจ้าจะอ่านนิยาย Y มันไม่หนักหัวใครหรอก ถึงจะหนักแต่ก็จะยังอ่านอยู่ดี
Name : มือสังหาร < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มือสังหาร [ IP : 180.180.174.128 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ตุลาคม 2554 / 12:23
# 27 : ความคิดเห็นที่ 9584
จะติดตามต่อไปไม่ว่าจะ(ตอนพิเศษ)เรื่องนี้
หรือเรื่องไหน ๆ ชอบมากมากเลยคะ
แต่งนิยายสนุก ๆ แบบนีมาอีกเยอะ ๆ เลยนะคะ
แล้วจะรอค่ะ
Name : preaw [ IP : 125.27.0.217 ]

วันที่: 2 ตุลาคม 2554 / 00:25
# 26 : ความคิดเห็นที่ 9583
จบแล้ว...//กระดกน้ำเต้าหู้หนึ่งอึกแล้วเวียนแก้วต่อ=w=

ใจหายเหมือนกันนะเนี่ย...

รอตอนพิเศษต่อแล้วกัน

Name : ^o^ Yoru Mina ^o^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ^o^ Yoru Mina ^o^ [ IP : 182.53.11.136 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ตุลาคม 2554 / 14:41
# 25 : ความคิดเห็นที่ 9579
ตอนพิเศษอ่า
ของเป็นท่านองค์รักษ์รุ่งแรกได๋บ่

ทั้งห้าหนุ่มอ่ะ
เอาแบบสั้นๆก้อได้
สักคนล่ะตอนงี้
ไรงี้อ่าน่ะ
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 125.26.135.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 กันยายน 2554 / 17:57
# 24 : ความคิดเห็นที่ 9578
 อ๊ากกกกกกกกกกกกก !!!!! จะรีบจบไปใหนอ่ะ TwT
 หนังสือขอให้มีตอนพิเศษเยอะๆน้า มาต่อตอนพิเศษเรื่อยๆนะคร้าบบ
เอาให้หายคิดถึงเรื่องนี้เลย  อยากจะบอกว่าไม่เคยคิดถึงตอนจบของนิยายเรื่องนี้
เพราะ....กร๊าซซซซ   มันผูกพันอ่ะ กร๊าซซซซ(อีกรอบ)ต้องยอมรับความจริงสินะT0T

ยังไงก็ตองขอขอบคุณพี่พันด้ามากๆนะคร้าบบ รักพี่สุดๆเลยล่ะ ตั้งแต่พี่แต่งนิยายเรื่องนี้ทำให้บ้าคนนี้หลงรักตัวละครของพี่จนนับถือกันแบบครอบครัว(จะเป็นจะตายตอนพวกนี้ก่อเรื่องวุ่นจนเลือดตกยางออกกันเป็นแถบ)พี่พันด้าก็เหมือนกับครอบครัวอีกคนไปแล้ว ขอบคุณนะครับ จะขอติดตามตัวละครของพี่ต่อไป(จนถึงชาติหน้า) สุดท้ายนี้

คิดถึงน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาพวกตัวป่วนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!
><


PS.  นิยายYaoi บันซายยยคือชีวิตจิตใจ หุหุหุ ใครมีนิยายสนุกๆๆ แนะนำหน่อยน้าาา
Name : Prince The Killer < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Prince The Killer [ IP : 110.168.71.61 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 กันยายน 2554 / 15:16
# 23 : ความคิดเห็นที่ 9577
แล้วตัวแสบยอมไปอยู่เป็นนายน้อยบ้านท่านเสนาฯได้ยังไงคะ


PS.  รักแจจุง
Name : rakjaejoong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rakjaejoong [ IP : 180.183.207.73 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 กันยายน 2554 / 14:47
# 22 : ความคิดเห็นที่ 9576
 จบแล้วหรอ ???  แต่เหมือนจะไม่จบนะ
เสียดายจังเรารู้สึกว่า มันพึ่งจะเริ่มต้นเองงะ T^T 
ต้องการอ่านอีกมากกกอย่กให้มีต่ออีกจัง เฮ้อออ

PS.  ♥ ØßsessÐ — • `L O V E S H I N E E ♥ รัก คีย์กุน สุดๆ >_< • — .Make up Shake up Break up. —•
Name :  wai† ƒor_you < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ  wai† ƒor_you [ IP : 58.9.46.122 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 กันยายน 2554 / 12:55
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android