คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[END] A Little VamPire [Yaoi]

ตอนที่ 255 : 7 year Anniversary : A Little Vampire IV


     อัพเดท 26 ก.ย. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, วายแฟนตาซี, จบแล้ว, จบ, boy'love, BL, ปิศาจ, หมาป่า, มนุษย์หมาป่า, จิ้งจอก, เจ้าชาย
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 99% [ 49 mem(s) ]
This month views : 971 Overall : 337,458
11,607 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3415 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 255 : 7 year Anniversary : A Little Vampire IV , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 727 , โพส : 8 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


IV


            นักโทษทั้ง 4 ถูกส่งไปขังแยกห้องชายหญิง มีกำแพงหินหนาและแข็งแรงกั้นกลาง เมื่อรุ่งเช้ามาถึงห้องขังถูกเปิดออกและเจ้าคนที่เป็นหัวหน้าก็เข้ามาพร้อมกับบอกว่านายใหญ่ของเกาะต้องการพบตัว หญิงงามทั้งสองถูกเชิญให้เดินนำหน้า ส่วนองครักษ์อย่างไรอัสและเซเรสถูกให้ใส่โซ่ตรวนเดินตามหลังกันหลบหนี และเจ้ามังกรตัวน้อยผู้น่าสงสารถูกจับอยู่ในกรงนกคับแคบถูกคนของพวกมันหิ้วตามหลังมาด้วย

 

            เซเรสกับไรอัสอดไม่ได้ที่จะหันมามองหน้าสบตากันแล้วมองตามแผ่นหลังไอ้ตัวแสบอย่างอดสงสัยไม่ได้ มันไม่พูด ไม่โวยวาย ไม่อาละวาด และยอมทำตามแผนแต่โดยดีมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว …..นั่นแหละที่แปลก

 

            “นี่รึผู้รอดชีวิต?” นายใหญ่ของเกาะแห่งนี้ผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้ใหญ่โตราวกับว่าที่เกาะแห่งนี้ตนคือราชา

 

            “ครับท่านเคอร์ไค และพวกมันมีเจ้านี่ด้วยกรงเล็กๆ ที่มีมังกรตัวเท่านกขังอยู่ด้านในถูกยกมาวางตรงหน้าราวกับเป็นของรางวัล

 

            “หืม? สัตว์เลี้ยงน่าสนใจดีนี่ ได้ข่าวว่าเลี้ยงหมาป่าตัวใหญ่เอาไว้ด้วยเคอร์ไคให้ความสนใจในเรื่องสัตว์เลี้ยงที่แปลกประหลาดแทนที่จะเป็นสาวงามทั้งสองที่แม้ใบหน้าจะถูกซ่อนไว้ภายใต้ผ้าคลุมแต่ก็ทำให้ชายหนุ่มทั้งเกาะมองตามเหลียวหลังจนคอแทบหักตอนที่เดินผ่านมา

 

            “ไหนลองบอกมาสิ ว่าทำไมถึงรอดมาได้ ถ้ามีเหตุผลดีๆ ฉันอาจจะเลี้ยงไว้ดูเล่นก็ได้คนที่พูดว่าจะไว้ชีวิตคนอื่นแต่กำลังหยิบมีดสั้นเล่มหนึ่งขึ้นมาถือเล่นพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็น ….ไม่ได้หมายความตามที่พูดเลยสักนิด

 

เราเป็นเรือสินค้าขาจร มีชีวิตอยู่ในทะเลเสียส่วนใหญ่ จึงมีความรู้เรื่องเงือกอยู่บ้าง...พอริโอพูดถึงเงือก อีกฝ่ายมีปฏิกิริยาแสดงออกถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจน

 

ฉึก!

 

มีดสั้นในมือถูกปักลงบนที่พักแขนอย่างแรงตอนที่เคอร์ไคลุกขึ้น สีหน้าและแววตาโกรธเกรี้ยว แม้แต่พวกเดียวกันต่างก็ถอยกรูดไปด้านหลังพร้อมกับก้มหัวลงต่ำตอนที่นายใหญ่ของพวกมันเดินลงมาพร้อมกับมีดสั้นเล่มเดิม

 

น่าสนใจดีนี่….” ปลายมีดสั้นเกือบจะแตะลงบนปลายจมูกของริโอ และไอ้ตัวแสบที่สวมวิญญาณสาวใช้มันก็เอาตัวเข้ามาขวางเอาไว้ นั่นทำเคอร์ไคตวัดสายตามองมาอย่างโกรธเคือง

 

มัดสองคนนี่ แล้วพาไปที่เรือนกระจก

 

เดี๋ยว!!เซเรสทำท่าจะขัดขึ้น แต่เคอร์ไคไม่ยอมให้เกิดขึ้น ปลายมีดแหลมในมือจอตรงคอของหนึ่งในนักโทษซึ่งคนนั้นก็คือเอเลน

 

ถ้าพวกแกทำตัวยุ่งยาก ฉันจะปาดคอสองคนนี่ทิ้งซะในขณะที่กำลังข่มขู่ชายหนุ่มทั้งสองคน หากเคอร์ไคจะหันมาและสังเกตสักนิดก็พอจะเห็นว่าเหยื่อทั้งสองคนไม่ได้มีวี่แววและความวิตกในคำขู่นั้นแม้แต่น้อย

 

มังกรตัวนั้น ถ้าไม่ได้อยู่กับเจ้าของล่ะก็ มันจะอาละวาดริโอพูดขึ้นมาลอยๆ พร้อมกับชี้ไปที่กรงมังกรมันกำลังตีปีกอาละวาดจะกรงสั่นไปมา เพราะรู้ว่าสิ่งที่เคอร์ไคต้องการไม่ใช่ของมีค่าหรือสาวงาม แต่อยากได้สัตว์วิเศษเป็นของสะสมต่างหาก

 

เอาพวกมันไปขังไว้ที่เดิม แล้วถ้ามังกรตัวนั้นหลุดหนีไปได้ พวกแกก็เตรียมตัวไปเป็นอาหารไอ้พวกนั้นได้เลยเคอร์ไคหันไปสั่ง เท่านั้นพวกมันก็กรูกันเข้ามาล้อมเซเรสและไรอัสเอาไว้ รวมไปถึงกรงใส่มังกร ก่อนที่เอเลนและริโอจะโดนพาไปยังสถานที่ที่เรียกว่าเรือนกระจก

 

ตลอดทางที่เดินผ่านมีคนคุ้มกันแน่นหนาในช่วงทางเข้า แล้วค่อยๆ เบาบางลง จนกระทั้งไม่มีเลยเมื่อมาถึงหน้าประตูบานใหญ่ เคอร์ไคเป็นคนไขกุญแจเข้าไปด้วยตัวเอง ก่อนจะผลักนักโทษทั้งสองคนให้เข้าไปข้างใน แสงสวางระยิบระยับตรงหน้าทำเอาทั้งสองคนถึงกับมองตาค้างกับภาพที่เห็น ทะเลกลางหุบเขาซึ่งถูกเรือนกระจกขนาดใหญ่ขังล้อมเอาไว้ และที่อยู่ข้างในนั้น คือหญิงสาวที่มีใบหน้าสละสลวย เส้นผมสีแดงพลิ้วไสวสะท้อนกับแสงระยิบระยับของน้ำทะเล แต่ลำตัวท่อนล่างเป็นเกล็ดสีน้ำเงินเหมือนน้ำทะเลและมีหางเหมือนปลา

 

เงือกเสียงพึมพำของไอ้ตัวแสบ สายตายังคงมองภาพตรงหน้าในสภาพตกตะลึง เรือนกระจกก็ส่วนหนึ่ง ยิ่งได้เห็นสิ่งที่อยู่ข้างในก็ยิ่งทึ่งกว่าเดิม

 

ถึงแม้จะเคยเห็นอะไรแปลกมาก็มาก แต่คราวนี้สิ่งที่เห็นสวยงามยิ่งกว่าในจินตาการ ทั้งเรือนกระจกที่ถูกสร้างขึ้นอย่างดีและแข็งแรงกับนางเงือกแสนสวยราวกับเทพธิดาที่แหวกว่ายอยู่ในนั้น ใครที่เห็นแล้วไม่ตะลึงก็คงจะมีแต่พวกตาบอด

 

เฟียร่า วันนี้ข้าพาแขกมาด้วยดูสิ

 

ราวกับว่านางเงือกที่อยู่ข้างในเข้าใจคำพูดของเคอร์ไค แววตาเศร้าสร้อยคู่นั้นจ้องมองมาทางแขกหน้าใหม่ มือข้างหนึ่งแตะลงบนกระจกพร้อมกับเอียงคอมองราวกับมีคำถาม แล้วดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้าง ก่อนจะแหวกว่ายถอยไปข้างหลังสีหน้ามีแววหวาดกลัวอะไรบางอย่าง

 

เป็นอะไรไปล่ะเฟียร่า ร้องเพลงสิ เหมือนที่เจ้าเคยทำ

 

เฟียร่าส่ายหัวไปมาแทนคำตอบ พลางเหลือบมองไปทางแขกผู้มาใหม่ทั้งสอง

 

ตึง!! เสียงกำปั้นของเคอร์ไคที่ทุบลงบนกระจกหนาเต็มแรงแต่ก็ไม่ได้ทำให้โครงสร้างที่แข็งแรงนั้นสั่นสะเทือน

 

ถ้าข้าบอกให้เจ้าร้องเพลง เจ้าต้องร้อง! เฟียร่า!เสียงตวาดดังโกรธเกรี้ยว เฟียร่าส่ายหัวไปมาด้วยสีหน้าที่กลับมาเศร้าสร้อยอีกครั้ง ไข่มุกเม็ดงามร่วงหล่นลงสู่พื้นเรือนกระจก ก่อนที่เสียงเพลงของนางเงือกจะดังขึ้น เคอร์ไคที่รอผลของเพลงนางเงือกหันมามองทางริโอและเอเลนอย่างคาดหวัง หวังว่ามนต์ของนางเงือกจะทำให้อะไรๆ ง่ายขึ้นเหมือนที่ผ่านมา

 

เมื่อสายลมพัดพาเอาเสียงเพลงของนางเงือกดังไปทั่วทั้งเกาะ คลื่นก็ซัดเข้าหาฝั่งแรงขึ้นราวกับรับรู้ แต่สิ่งที่ต่างไปจากทุกครั้งนั่นคือเสียงหอนโหยหวนของหมาป่าที่ดังขึ้นมาแทรก นั่นทำให้นางเงือกที่กำลังร้องเพลงถึงกับหยุดชะงักแล้วมองไปยังอีกฟากของเรือนกระจกอย่างหวาดระแวง

 

เรียกมันออกมาสิ่งที่เคอร์ไคต้องการคือหมาป่าที่ลูกน้องเล่าให้ฟังถึงความใหญ่โตและน่ากลัว หากได้มาไว้ข้างกายจะช่วยเสริมบารมีให้ดูน่าเกรงขามมากยิ่งขึ้น แต่หารู้ไม่ว่าแขกแปลกหน้าทั้งสองคนไม่ได้ถูกมนต์สะกดของเงือกอย่างที่คิด

 

เป็นแค่มนุษย์ธรรมดาสินะ?”

 

ว่าไงนะ! ทำไมพวกแกถึงไม่….” ทำไมพวกมันถึงไม่โดนมนต์สะกดของเงือก? เพราะเห็นทั้งสองคนยืนนื่งเคอร์ไคจึงคิดเอาเองว่าโดนมนต์สะกดเหมือนคนอื่นๆ ที่สำคัญไปกว่านั้นไม่ทันได้สังเกตคำถามที่อีกฝ่ายถามว่ามีนัยแฝงไว้ยังไง

 

ในตอนแรกที่รู้ว่าอีกฝ่ายใช้เพลงของเงือกเป็นบทเริ่มต้นในการโจมตี เซเรสได้ตั้งข้อสงสัยเอาไว้แล้วว่าทำไมเงือกได้โจมตีเรือสินค้าของมนุษย์ได้ ทั้งที่เงือกมักจะหวงแหนดินแดน และมนุษย์ไม่มีทางได้เหยียบย่างเข้ามาในเกาะต้องห้าม แต่พอถึงเกาะนางเงือก ทั้งเกาะกลับมีแต่โจรสลัดที่เป็นมนุษย์ แล้วทำไมถึงใช้เพลงของเงือกได้ มีข้อสงสัยอยู่สองอย่างคือผู้ใช้เวทย์ที่มีเชื้อสายของเงือก หรือไม่ก็ปีศาจที่มีสายอำนาจเหนือกว่า และนั่นทำให้ทั้งหมดต้องทนอยู่เฉยจนกว่าความจริงจะเฉลยออกมาเสียก่อน

 

ถ้างั้นฉันมีคำถาม...ทำไมมนุษย์ธรรมดาถึงไม่โดนสะกดเสียเองล่ะ?” เอเลนไม่ได้ขอคำตอบจากเคอร์ไคแต่หันไปถามริโอที่ยังคงยืนมองนางเงือกที่อยู่ในเรือนกระจกนิ่ง

 

สิ้นเสียงคำถามจากปากของเจ้าคนที่รับบทเป็นสาวใช้ เมื่อมันเปิดปากพูดคนฟังก็ถึงกับขมวดคิ้ว...รูปร่างผอมบางภายใต้ชุดกรุยกรายและผ้าคลุมหน้านั้นหากไม่ทันสังเกตก็เหมือนหญิงสาวร่างเล็กแต่อันที่จริงแล้ว….

 

ตามตำนาน หากเงือกได้มอบจุมพิตให้ใคร มนุษย์ผู้นั้นจะสามารถหายใจในน้ำได้ ทนต่อมนต์สะกดของเงือกได้ นั่นเพราะเงือกตนนั้นได้สละวิญญาณของตนครึ่งหนึ่งให้...ริโอตอบคำถามของไอ้ตัวแสบด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ

 

นี่พวกแกเป็นใครกันแน่!?” เคอร์ไคตวาดเสียงดังแต่นักโทษทั้งสองกลับไม่มีแววสะทกสะท้าน

 

แล้วถ้ามนุษย์คนนั้นตาย…?” เอเลนถามพร้อมกับจ้องไปทางมนุษย์เพียงคนเดียวในบริเวณ พลางกลั้นใจรอฟังคำตอบทั้งที่ใจไม่อยากได้ยิน

 

ริโอยังคงจ้องมองเงือกแสนสวยในเรือนกระจกนิ่ง ไข่มุกเม็ดสวยร่วงหล่นจากดวงตาของเฟียร่าลงสู่พื้นเบื้องล่างอีกครั้ง….มีไข่มุกมายมายทับถมอยู่บนพื้น....

 

…………………..

 

หลายปีก่อน

 

เมืองชายฝั่งถูกกลุ่มโจรสลัดบุกเข้ายึดเรือและปล้นเรือสินค้าที่ผ่านไปมา เมืองที่อยู่โดยรอบจึงร่วมมือกันเข้าโจมตีจนเรือโจรสลัดนั้นพ่ายแพ้ ลูกเรือต่างหนีตายสละลงทะเลแต่ก็ไม่สามารถรอดจากการเป็นเหยื่อของสัตว์นักล่าจากท้องทะเลได้ เมื่อทุกอย่างสงบลง บทเพลงแสนเศร้าแห่งท้องทะเลก็ดังขึ้น เงือกสาวตนหนึ่งผู้เห็นเหตุการณ์แต่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้ กำลังร้องเพลงอย่างเศร้าสร้อย  และในขณะที่คลื่นทะเลกำลังสูงขึ้น มันก็ได้ซัดอะไรบางอย่างลอยเข้ามา เป็นเศษซากของเรือที่มีร่างของมนุษย์ติดอยู่บนนั้น ในตอนแรกเงือกสาวคิดว่าคงเป็นเพียงร่างที่ไร้วิญญาณของลูกเรือที่รอดจากการโดนจับกิน แต่พอเข้าไปใกล้ร่างของมนุษย์ผู้นั้นกลับยังมีลมหายใจ แม้จะอ่อนก็ตาม เงือกสาวตัดสินใจลากร่างที่อ่อนแรงนั่นขึ้นฝั่งบนเกาะต้องห้ามเกาะที่ผู้คนต่างขนานนามว่า เกาะนางเงือก  เมื่อพินิจพิจารณาใบหน้าของชายหนุ่มที่ยังคงไม่ได้สติจนเกิดความหลงใหล สรรหายาสมุนไพรจากใต้ท้องทะเลลึกมาช่วยรักษาจนบาดแผลที่มีตามร่างกายหายสนิท หากแต่อีกฝ่ายก็ยังหายใจอ่อนลงทุกที เงือกสาวไม่มีทางเลือกมากนัก นอกจากจะมอบจุมพิตของเงือกให้จนกระทั่งชายหนุ่มฟื้นคืนสติ และตั้งชื่อให้นางเงือกตนนั้นว่า 'เฟียร่า'

 

"เฟียร่า เจ้าคือแสงสว่างของข้า คือเทพีของข้า"

 

เงือกสาวตกหลุมรักชายหนุ่มที่ได้ช่วยชีวิตไว้ในเวลาไม่นาน หากแต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่ได้มีแค่นางเงือกที่สมหวังในรักกับเจ้าชาย หากแต่มนุษย์ผู้ชายคนที่เฟียร่าช่วยให้ฟื้นขึ้นมาจากความตายด้วยการทำสัญญาแลกวิญญาณ คือบุตรชายของหัวหน้ากองโจรผู้มีจิตเคี้ยดแค้นต่อเหตุการณ์ในครั้งนั้น ไม่นานนักอดีตบุตรชายของหัวหน้ากองโจรก็ฟื้นตัวได้ และสะสมกองกำลังก่อตัวเป็นกองโจรเสียเอง โดยอาศัยการช่วยเหลือของเงือกสาวผู้ถูกผูกติดด้วยวิญญาณ เฟียร่า ถูกจองจำนับตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ รู้เพียงทุกครั้งที่ร้องเพลงจะต้องมีคนตาย และเมื่อทุกอย่างสิ้นสุดลงจะได้เครื่องบรรณาการเป็นแก้วแหวนเงินทองของมีค่าที่ไม่เคยต้องการ...




จบตอนที่ 4 ไปอย่างสวยงาม (รึเปล่านะ???? 5555+)

การจบตอนเป็นปัญหาโลกแตกของคนเขียนค่ะ

เผางาน เกลา และจบตอนคืองานยากสุดไม่รู้ทำไม - -?

เพราะงั้น 7year ถึงได้มา 4 ตอน เพราะตัดจบไม่ได้นี่และ

แต่ตอนหน้าตอนสุดท้ายแล้วนะคะ // ฝากด้วยน๊าาาาาาา

ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

Panda @vampire







Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 255 : 7 year Anniversary : A Little Vampire IV , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 727 , โพส : 8 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 8 : ความคิดเห็นที่ 11555
อ่านแล้วเศร้า สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือมนุษย์จริงๆ
เอเลนมาแปลก ทำไมนิ่งจัง ตอนต่อไปจะมีเฉลยใช่มั้ยนะ
Name : mheeboo [ IP : 125.25.81.203 ]

วันที่: 1 ตุลาคม 2559 / 16:25
# 7 : ความคิดเห็นที่ 11518
สงสารเฟียร่าาา
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 146.88.39.175 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2559 / 19:17
# 6 : ความคิดเห็นที่ 11508

ถ้าเรียนท่านจ้าวมา
จะช่วยเงือกสาวจากความตายได้ม่ะ

Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 223.206.19.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2559 / 08:43
# 5 : ความคิดเห็นที่ 11506
นางเงือกอาภัพแล้วไหมล่ะนั่น
PS.  ~ ~ Just reach me out then ~ ~ You will know that you are not dreaming ~ ~ ~ แค่เอื้อมมือมาหาชั้น เธอจะรู้ว่า มันไม่ใช่ความฝัน ~ (เพราะชั้นจะเป็นความจริงให้เธอเอง)
Name : snow_crystal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ snow_crystal [ IP : 27.55.29.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กันยายน 2559 / 19:52
# 4 : ความคิดเห็นที่ 11501
เฟียร่าน่าสงสารอ่ะ
Name : Wins_Sha [ IP : 119.75.144.155 ]

วันที่: 26 กันยายน 2559 / 17:52
# 4 : ความคิดเห็นที่ 11500
โอ้ยย ลุ้น อยากรู้เฟียร่ากลัวอะไร กลัวคร่าชีวิตคน หรือกลัว-ตัวแสบ
Name : okay kekies < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ okay kekies [ IP : 27.55.196.115 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กันยายน 2559 / 17:23
# 2 : ความคิดเห็นที่ 11498
มาต่อไวมากกกกกกกก....😘 #สงสารเฟียร่า.....รอดูความป่วนของเอเลน....^^ 
Name : Nutae Or < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nutae Or [ IP : 182.232.105.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กันยายน 2559 / 16:48
# 1 : ความคิดเห็นที่ 11497
เอเลน..? ดูแปลกมากจริงๆนะ สงสารนางเงือกอ่ะ รอตอนต่อไปนะคะะะะ
Name : IMilk Errorist < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ IMilk Errorist [ IP : 171.5.245.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กันยายน 2559 / 16:45
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android