คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[END] A Little VamPire [Yaoi]

ตอนที่ 38 : #34. ผู้มาใหม่ [rewrite]


     อัพเดท 11 ก.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, วายแฟนตาซี, จบแล้ว, จบ, boy'love, BL, ปิศาจ, หมาป่า, มนุษย์หมาป่า, จิ้งจอก, เจ้าชาย
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 99% [ 49 mem(s) ]
This month views : 971 Overall : 337,458
11,607 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3415 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 38 : #34. ผู้มาใหม่ [rewrite] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 10319 , โพส : 58 , Rating : 64% / 26 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




ผู้มาใหม่

 

อาจารย์ประจำห้องพยาบาลและผู้ช่วยอย่างเวสต์หันมาสบตากันอย่างปลงตก เมื่อเห็นสภาพของเพื่อนสองคนกับมังกรอีกหนึ่งตัว ที่ตอนนี้นั่งเรียงหน้ากระดานอยู่ในห้องพยาบาล โดยมีริโอกับจีมัสคั่นอยู่ระหว่างแต่ละคน เหตุเกิดขึ้นเมื่อเช้า ขณะที่ริโอเกิดสงสัยว่าทำไมทั้งสามคนถึงไม่ออกมาจากห้องซักทีทั้งที่เกือบจะได้เวลาเรียนแล้ว

พอเดินไปดูที่ห้อง...ก็พบกับสภาพอย่างที่เห็น มังกรตัวหนึ่งปีกถลอกเป็นรอยกับนายน้อยที่ใบหน้าบวมปูด ส่วนคนที่เข้าไปห้ามทัพอย่างเซเรสก็มีสภาพไม่ต่างกัน กว่าจะแยกทั้งหมดออกจากกัน และลากมาที่ห้องพยาบาลได้ก็เล่นเอาริโอกับจีมัสถึงกับปาดเหงื่อ

"มีใครพอจะอธิบายได้บ้างไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" ฟอเรนท์ยกมือกอดอกเอนหลังพิงเก้าอี้เอ่ยถามอย่างไม่สบอารมณ์นัก ถ้ามันเป็นแค่น้องชายตัวแสบกับไอ้มังกรจอมจุ้นก็ว่าไปอย่าง แต่...เซเรสที่เป็นไปกับเค้าด้วยนี่ซิ!!

"ก็ไอ้มังกรบ้านี่ / ก็นายน้อยอ่ะ" เสียงพูดขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะหันไปแยกเขี้ยวใส่กันอีกรอบ

"พอเลยทั้งคู่นั่นแหละ!!" คนมาดนิ่งที่นั่งกอดอกอยู่นาน ชักเริ่มหมดความอดทน ตวาดเสียงดังครั้งเดียวทั้งห้องถึงกับเงียบกริบ แทบไม่มีใครกล้าหายใจ เพราะคนที่ไม่เคยเห็นไอ้รูปปั้นมาดหลุดถึงกับอึ้งไปตามๆกันล่ะงานนี้

"แล้วตกลงว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันล่ะครับ?" เวสต์เป็นหน่วยกล้าตาย เอ่ยถามแม้จะยังกล้าๆ กลัวๆ

เซเรสถอนหายใจยาวเหยียด ยากจะเล่าเรื่องไม่เป็นเรื่องทั้งหมดให้ฟังได้ จะบอกได้ไงว่าเริ่มต้นด้วยการที่ตื่นมา แล้วพบว่าเจ้ามังกรที่น่าจะอยู่ในร่างมังกรขนาดย่อส่วนกลับมานอนโอบกอดนายน้อยในร่างมนุษย์เต็มตัว หลังจากที่ไอ้ตัวแสบโดนลงโทษ มันก็เลยหาที่ระบายด้วยการไปลงกับไอ้มังกรที่ไม่ยอมแพ้แล้วสงครามย่อยๆก็เลยบังเกิด...ส่วนสาเหตุจริงๆนั้น...คืออะไรก็ยังยากจะหาที่มาได้

"ฉันแค่เข้าไปห้าม!!" เซเรสปรายตามองทั้งสองคนอย่างหงุดหงิด ยัง...มันยังไม่สำนึก ทั้งคนทั้งมังกร มันน่าจับขังรวมกัน แล้วให้อดอาหารซักมื้อจริงๆ

"อ๊ะ..แย่แล้ว..ผมต้องไปให้อาหารมิลล์" พอนึกขึ้นมาได้อย่างงั้น ไอ้เจ้ามังกรมันก็ถลาไปที่หน้าต่างห้องอย่างเคย

"เดี๋ยวฟิลล์!!นายต้องมาทำแผลก่อน" ริโอกับเวสต์ช่วยกันยึดไอ้เจ้ามังกรตัวปัญหา ที่ทำท่าจะโดดลงไปทางหน้าต่างเอาไว้

“ทำให้นายน้อยคนเดียวก็พอ ของผมปล่อยไว้อีกเดี๋ยวเดียวก็หายฮะ” พอพูดจบ ฟิลล์ก็กลับเป็นร่างมังกรตัวจ้อยเพื่อให้หลุดพ้นจากมือของทั้งสองคน ปีกสีขาวกางออกกว้างร่อนลงไปข้างล่างทันที  แผลที่เห็นเมื่อตอนเข้ามาเหลือร่องรอยให้เห็นเพียงแค่รอยขีดข่วนเล็กๆ  

"มิลล์!!??" ไอ้นายน้อยตัวแสบที่ยังคงพึมพำอะไรบางอย่างกับตัวเองไม่เลิก

ฟิลล์ชำเลืองมองไปทั่วห้องก่อนจะค่อยๆ ดันตัวผ่านเข้ามาทางช่องหน้าต่างอย่างระแวดระวัง ก่อนจะกลับมาอยู่ในร่างของมนุษย์ทันทีที่เท้าเหยียบลงบนพื้นห้อง

เจ้าแมลงสีสวยที่อยู่ในโหลกระพือปีกอย่างยินดีที่เห็นอาหารถูกหย่อนลงมาจากปากขวด มันงับแรงๆราวกับจะประท้วงว่าเลยเวลาไปแล้ว

ฟิลล์คลี่ยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีลืมหมดสิ้นความโกรธเคืองจากเหตุการณ์เมื่อเช้า

"ไปทำอะไรมา ทำไมสภาพเป็นแบบนั้น!!?"

ไอ้เจ้ามังกรสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงตวาดดังมาจากข้างหลัง

เจ้าของห้องขมวดคิ้วมองคนตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ เมื่อเห็นว่าตามตัวไปจนถึงปีกสีขาวมีแต่รอยถลอก แม้ว่ามันจะดูจางๆไปบางก็ตาม ฟิลล์ก้มลงสำรวจตัวเองตามสายตาคู่นั้น เออ!!...ลืม!!!...ลืมสมานแผลให้ตัวเอง เพราะมัวแต่โมโหนายน้อยอยู่นะสิ

"โอ๊ะ!!...กรุณารอซักครู่ครับ" ไอ้เจ้ามังกรหันมายิ้มให้ ก่อนจะพึมพำอะไรบางอย่างกับตัวเอง แล้วซักพักรอยแผลก็จางหายไปเองราวกับไม่เคยเกิดขึ้น

"ทะเลาะกับเจ้านายมาอีกแล้วรึไง ถึงขั้นลงไม้ลงมือกันเลยเหรอ"

ฟิลล์ยิ้มแหยๆ เพราะเคยชินกับน้ำเสียงเย็นชาและใบหน้าดุดันของอีกฝ่ายเสียแล้ว แต่จะให้เล่าได้ไง ว่าต่างคนต่างฟัดกัน มานึกแล้วก็สงสารนายน้อยนะ สมานแผลด้วยตัวเองไม่ได้อย่างกระผมซะด้วย ป่านนี้คงโดนนายท่านฟอเรนท์จับเทยาใส่แหงๆ

"ไม่ใช่ซักหน่อย..เราก็แค่เล่นกัน" เล่นกัน!!?? เล่นกันบ้านไหน เค้ามีแผลกันทั้งตัวแบบนี้

"นี่ก็เล่นกันเหรอ...สงสัยจะรักเจ้านายตัวเองมากซินะ" ไรอัสเอามือแตะตรงแผลเป็นสีแดงจางๆที่อยู่ตรงกลางปีกทั้งสองข้าง ก็ในเมื่อเจ้าตัวสมานแผลด้วยตัวเองได้ แล้วทำไมยังเหลือรอยแผลเป็นใหญ่ขนาดนี้ได้ แสดงว่าต้องสาหัสมากแน่!!

"อันนั้นไม่ใช่เพราะนายน้อยซักหน่อย อ๊ะ!!...มิลล์ร้องเพลงได้แล้ว ฟังซิๆ" ยังไม่ทันจะเล่าถึงสาเหตุของรอยแผลเป็นบนปีกให้อีกฝ่ายหายเข้าใจผิด จู่ๆเสียงหวีดหวิวเหมือนทำนองบทเพลงอันไพเราะก็ดังขัดขึ้นเสียก่อน ฟิลล์ลุกขึ้นกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ก่อนจะทำท่าสั่งให้เจ้าของห้องเงียบเพื่อฟังเสียงให้แน่ใจอีกครั้ง

"จะบอกอยู่เหมือนกันว่ามันร้องเพลงได้แล้ว..." ไรอัสส่ายหน้าอย่างระอา แต่ไอ้เจ้ามังกรกลับเบิกตากว้างราวกับได้ฟังเรื่องที่น่าตกใจนักหนา โดดเข้ามาคว้าต้นแขนของคนอื่นโดยไม่รู้ตัว

"ทำไมอ่า!! คุณไรอัสได้ฟังก่อน ทั้งที่ผมเป็นคนเลี้ยงแท้ๆไม่ยุติธรรมเลยอ่ะ!!"

คนที่โดนต่อว่านึกอยากจะเถียงอยู่ว่า..ใครกันที่อยู่กับไอ้เจ้าแมลงนี่ตลอด 24 ช.ม. ใครกันที่ช่วยป้อนอาหารให้ยามที่นายมันมาไม่ได้ ทีตอนนี้จะมาเรียกร้องสิทธิ์..ต่อให้ทำหน้าหงอยขนาดนั้นก็เรียกร้องอะไรไม่ทันแล้ว..

"นายก็ได้ยินมันแล้วนี่ จะเอาอะไรอีกล่ะ" ไรอัสได้รับคำตอบเป็นเสียงถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนที่เจ้าตัวจะเอาหัวพาดลงกับโต๊ะทำอย่างกับว่าหมดเรี่ยวแรง ท้อแท้กับชีวิต...แต่ก็แค่แป๊บเดียวเท่านั้น

"ผมเอาไปให้นายน้อยฟังด้วยดีกว่า" นายน้อยต้องดีใจแล้วก็ยกโทษให้เรื่องเมื่อเช้า แน่ แล้วก็..ถ้านายน้อยได้ฟังเสียงมิลล์ต้องอนุญาตให้เลี้ยงมันไว้ในห้องด้วย กำไรสองต่อสองชั้น!!

"ฟิลล์...!!" แต่ยังไม่ทันจะได้โดดลงไปทางหน้าต่าง แขนก็ถูกคว้าเอาไว้ ฟิลล์เหลือบมองกลับมาอย่างไม่เข้าใจ เพราะอีกฝ่ายเพียงแค่จ้องมองมาแล้วไม่พูด

"โอ๊ย!! เจ็บครับ!! บีบแขนผมทำไมอ่า?" มือที่จับอยู่บนท่อนแขน จู่ๆก็เพิ่มแรงบีบจนคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันด้วยความเจ็บ หากแต่ก็ไร้ซึ่งคำตอบกลับ มีเพียงสายตาคู่นั้นที่ยังคงมองมาเหมือนมีความหมายอะไรแฝงอยู่ข้างใน

"โทษที ไม่มีอะไร นายไปเถอะ!!" เจ้าของใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นหันไปอีกทางไม่ยอมตอบข้อสงสัย

ฟิลล์ชั่งใจยืนกอดขวดโหลอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจร่อนลงจากหน้าต่าง บินไปยังหอตะวันอย่างเคย ทั้งที่ในใจเหมือนมีบางอย่างที่ค้างคา..สายตาคู่นั้น...จะบอกอะไรกันนะ..!!

            ในวิชาศาสตร์การปกครองที่นักเรียนทั้งหอตะวันและนักเรียนจากปราสาทจันทราต้องมาเรียนรวมกันในเทอมนี้ที่ห้องเรียนรวม ตอนนี้ทั้งห้องจึงเต็มไปด้วยบรรดานักเรียนที่ต่างจับกลุ่มคุยกัน บ้างก็แนะนำตัว บ้างก็แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันระหว่างหอ ผิดกับสองเพื่อนซี้ที่เริ่มเลื้อยไปกับโต๊ะตั้งแต่ยังไม่เริ่มเข้าสู่บทเรียนด้วยซ้ำ

            เอเลนเปิดปากหาววอดเพราะเมื่อตอนเช้าออกแรง(วิวาท)มากไปหน่อย พอกินอิ่มตาก็ชักเริ่มปรือลง เหลือบมองเรือนผมยุ่งๆของไอ้หมาบ้าอีกรอบ มันก็ชิงฟุบหลับไปกับโต๊ะเรียนเรียบร้อยแล้ว...

"นายยังนอนไม่พออีกหรือไง" เซเรสถามด้วยน้ำเสียงกึ่งประชด เพราะไอ้ตัวแสบมันหลับเรื่อยมา ตั้งแต่วิชาพืชสมุนไพรจนมาถึงคาบวิชาเรียนรวมนี้

"ผมว่าทั้งสองคน คงกำลังแข่งกันอยู่มั่งครับ" เวสต์พูดปนหัวเราะ ส่วนริโอก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างปลงๆ รออยู่ว่าถ้าเมื่อไหร่มันกรนเสียงดังออกมาจะจิ้มมันด้วยปากกาในมือซะ

 

หวืด!!!

ฉึก!!

            ราวกับว่าเคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน เซเรสเอื้อมมือไปคว้าวัตถุสีเงินที่พุ่งเข้ามาหาด้วยความเร็ว ฝ่ามือข้างที่ยื่นออกไปรู้สึกเจ็บแปลบ นัยน์ตาสีเขียวปรายมองหาต้นทางอย่างรวดเร็ว ก่อนจะต้องขมวดคิ้วเข้าหากัน เมื่อเจ้าของเส้นผมสีออกเทาสะบัดหน้าหันกลับมามอง แววตาคู่นั้นไหววูบอย่างน่าแปลกก่อนที่เจ้าตัวจะแสยะยิ้มที่มุมปากแวบหนึ่ง แล้วหันกลับไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"นั่นอะไร!!" ริโอก้มหน้ามากระซิบถาม โดยมีเวสต์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกคน เพราะไม่อยากให้คนอื่นได้ยินแล้วจะเกิดเหตุโกลาหล

เซเรสส่ายหน้าก่อนจะแบมือออก มันคือหัวของปากกาที่ทำจากวัตถุชั้นดี ส่วนปลายที่แหลมคมของมันฝังลงไปในฝ่ามือคนรับ พอคลายมือออกของเหลวสีสด ก็ไหลทะลักออกมาจากปากแผล

"อุ๊บ!!!" คนที่กำลังตั้งท่าจะฟุบหลับยกมือทั้งสองข้างปิดปากและจมูกของตัวเองเอาไว้แน่น แววตาทั้งคู่แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงสดอย่างรวดเร็ว

คนเจ็บรีบลุกพรวดขึ้นพร้อมกับลากแขนเจ้าตัวออกมาจากห้องอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางสายตาคู่อื่นที่มองมาอย่างสงสัย ทิ้งให้เพื่อนสองคนที่ยังมีสติหันไปหาข้อแก้ตัวให้พัลวัน

            เซเรสขบกรามตัวเองแน่นลากแขนไอ้ตัวแสบให้วิ่งตามออกมา โดยที่มือข้างหนึ่งของมันยังปิดอยู่ที่จมูก จนมาหยุดอยู่ตรงมุมตึกที่ไม่ค่อยมีคนเดินผ่าน แล้วค่อยยื่นมือที่เลอะคราบเลือดไปตรงหน้า เรือนผมสีน้ำตาลสะบัดไปมาเหมือนจะบอกปฏิเสธ

"อย่าดื้อ!!"

แววตาสีแดงสดของไอ้ปิศาจลูกครึ่งเหม่อมองมือที่เลอะไปด้วยคราบสีแดงนั้นอย่างยากจะห้ามใจได้ ก่อนที่มันจะยื่นมือมาประคองฝ่ามือข้างที่ได้รับบาดเจ็บเอาไว้ แล้วบรรจงแลบเลียคราบเลือดสีแดงสดอย่างหิวกระหาย

"อือ...เซเรส" ไอ้ตัวแสบเพ้อเรียกชื่อออกมาเสียงเลื่อนลอย ปลายลิ้นเล็กยังคงไล้เลียไปตามง่ามนิ้วและฝ่ามือจนทั่ว กระทั่งหลงเหลือไว้เพียงรอยแผลเล็กตรงกลางฝ่ามือ

"ไม่พอรึ!?" เซเรสเอ่ยถามเมื่อเห็นว่านัยน์ตาสีแดงคู่นั้นช้อนมองมาราวกับจะร้องขอ แต่เจ้าตัวกลับส่ายหัวปฏิเสธดูช่างขัดกับการกระทำ

"อย่ามาทำเป็นใจดีไปหน่อยเลย คิดว่าตัวเองเป็นคลังเก็บเลือดรึไง" ไอ้ตัวแสบบอกประชด พลางยกมือขึ้นเช็ดริมฝีปากตัวเองอย่างหงุดหงิด ในที่สุดก็หักห้ามใจตัวเองได้

เจ้าของคลังเลือดที่ว่าคลี่ยิ้มกับตัวเอง ก่อนจะยกมือปาดคราบที่ยังหลงเหลืออยู่แถวริมฝีปากบางให้

"ก็ถ้านายจะอ้อนต่อซักหน่อย.."

เอเลนปรายตามองคนที่โน้มใบหน้ามาใกล้อย่างไม่ไว้ใจ. ..อ้อนบ้านแกอ่ะดิ..ใครจะไปทำแบบนั้นกัน ฝันไปเหอะ..!!

"แกนี่ท่าจะเพี้ยน รีบไปทำแผลดิ!! มายืนยิ้มอยู่ได้"

เซเรสเหลือบมองไอ้ตัวแสบปากเก่ง ใบหน้าที่เบี่ยงหลบไปอีกทางเริ่มขึ้นสีแดงเรื่อเหมือนกับว่าเจ้าของมันไม่รู้ตัว ริมฝีปากหนาขยับยิ้มที่มุมปากกับตัวเอง

"นายจะทำให้..?"

เอเลนเหลือบมองไอ้คนที่ยืนเลิกคิ้วขึ้นสูง ราวกับรอคำตอบ ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่กับตัวเอง...เอาก็เอาวะ..ในเมื่อมันกล้าให้ทำล่ะก็นะ อย่างน้อยๆก็ได้สารอาหารไปจากมันแล้ว ถ้าไม่ตอบแทนอะไร เดี๋ยวจะโดนหาว่าใจดำเอาได้ เสียงบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะฉุดแขนของคนตัวโตกว่าให้เดินตาม

--------------

เซเรสเหลือบมองผ้าพันแผลที่มือของตัวเองอย่างอารมณ์ดี แม้ว่ามองดูเผินๆแล้วมันจะเหมือนกับว่า กำลังกำเศษผ้าเปื่อยๆไว้ในมือก็เถอะ!!

"อะไรของนายเซเรส ไอ้นั่น...ดูพิลึกอ่ะ!!" จีมัสจ้องมองอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา สิ่งที่เหมือนกับผ้าพันแผลที่ฝ่ามือของเพื่อนมาดนิ่ง ที่ดูรุ่งริ่งไร้ซึ่งระเบียบมองแทบไม่ออกว่ามันคืออะไร ดูช่างขัดกับมาดเนี้ยบๆ ทุกกระเบียดนิ้วของมันสุดๆ แล้วยังจะมานั่งอมยิ้มอารมณ์ดี!!?

"มันดูแย่ขนาดนั้น?"

หมาป่าหนุ่มพยักหน้าแทนคำตอบ แต่ก็ต้องแปลกใจเพราะแทนที่จะโกรธมันกลับยิ้มออกมาซะอย่างงั้น สงสัยว่าไอ้หมอนี่จะเพี้ยนไปแล้ว

"ให้ผมช่วยทำให้ใหม่ไหมฮะ?"

เซเรสส่ายหน้า สายตาเหลือบมองไอ้ตัวแสบที่ย่อตัวนั่งลงข้างๆพร้อมกับถาดอาหาร มีไอ้เจ้ามังกรตัวอ้วนบินตามมาก่อนร่อนลงบนโต๊ะ

"แล้ว..ตกลงนายรู้รึยังว่าใครโยนไอ้นั่นมา" ริโอหันมาถาม แต่กลับได้รับคำตอบเป็นการส่ายหน้า

เซเรสกำลังนึกถึงใบหน้าของใครบางคน ใบหน้าที่เห็นเพียงครั้งเดียวก็จำได้...คนๆนั้น นักเรียนของปราสาทจันทรา

"ฉันเองก็ไม่แน่ใจ บางที...อาจจะเข้าใจผิดไปเอง" เซเรสบอกอย่างลังเล พลางยกมือชี้อาหารที่ตัวเองอยากกินให้ไอ้ตัวแสบที่อยู่ข้างๆตักให้ แม้ว่ามันจะทำหน้ายุ่งและบ่นอย่างหงุดหงิด แต่สุดท้ายมันก็ยอมตักมาให้แต่โดยดีทุกครั้ง

"ทำยังกับว่าตัวเองเสียแขนไปข้างหนึ่ง!!!" เอเลนบ่นอย่างหงุดหงิด จิ้มอาหารที่มันชี้ส่งไปให้ทั้งช้อน แต่แทนที่จะรับไปถือไว้ มันดันก้มลงงับของกินที่อยู่ในมือหน้าตาเฉย ไม่ใช่แค่ไอ้ตัวแสบที่หน้าร้อนวูบวาบคนเดียว แต่เพื่อนร่วมโต๊ะคนอื่นถึงกับต้องเบือนหน้าหนีกันเลยทีเดียว...ไอ้รูปปั้นมาดหลุดเป็นแบบนี้เอง

"อร่อย!.." มิได้สะทกสะท้านต่อสายตาคนมอง

ไอ้...ไอ้บ้า..!! เอเลนทำได้เพียงพึมพำคำด่าในใจ มือยังถือส้อมค้างในท่าเดิม ได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของเพื่อนร่วมโต๊ะสามคนกับมังกรอีกหนึ่งตัวแถมยังพร้อมใจกันส่งสายตาแปลกๆมาให้

"ไม่ตงไม่ตักมันแล้ว...หากินเองไปเถอะ..ไอ้บ้า!!!"

เท่านั้นแหละเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นไอ้พวกเพื่อนบ้าที่สุมหัวกัน ไม่เว้นแม้แต่ไอ้รูปปั้นที่ยังกำส้อมที่ส่งไปให้..ไอ้คนทรยศ!!

"ว่าแต่..นายไม่ได้ไปมีความแค้นกับใครเค้าใช่ไหม?" จีมัสปาดน้ำตาออกจากหางตา อันเนื่องมาจากการหัวเราะไม่หยุด ก่อนจะเปลี่ยนกลับไปถามเรื่องบาดแผลที่มือของเซเรสอีกรอบ

"ถ้าให้ฉันเดา ก็คงจะเป็นเพราะมันไปทำหน้าแบบนี้ให้ใครเค้าหมั่นไส้ล่ะมั่ง" ไอ้ตัวแสบแกล้งทำวางท่ามาดนิ่ง เลียนแบบของจริงที่นั่งอยู่ข้างๆเรียกเสียกฮาให้ดังอีกรอบ

"ถ้าเป็นแบบนั้นจริง มันก็ออกจะเกินไปหน่อยนะ!!" ริโอเหลือบมองไอ้คนที่เดามั่ว แล้วมันก็ยักไหล่ไม่สนใจ

..ใครจะไปรู้..ขนาดตัวเองยังอยากจะซัดมันซักทีสองที ตอนนี้ถ้าทิ่มส้อมลงไปบนหน้านิ่งๆมันได้ซักทีนะ...ฮึ่ม!!

"บางทีอาจจะมีใครเล่นกันละมั่ง"

"ตั้งสองครั้งเนี่ยนะ" จีมัสทวนความจำ

"สองครั้งเลยเหรอฮะ??" คนที่ไม่รู้อะไรเลยอย่างเวสต์เอ่ยถามอย่างแปลกใจ ไอ้ตัวแสบช่วยพยักหน้าหงึกหงักแทนคำตอบ เพราะตอนนี้ปากกำลังเต็มไปด้วยของกิน

"ครั้งแรกตอนเปิดเรียน แต่ตอนนั้นเป็นแค่เศษไม้อันเล็กๆเองนะ" ริโอรับหน้าที่เป็นคนเล่าเรื่องแทน แต่ไอ้เพื่อนมาดนิ่งมันก็คงนั่งเฉยราวกับไม่ได้รู้สึกทุกข์ร้อนอะไรกับเรื่องที่เกิดขึ้น แถมยังแกล้งแย่งของกินของไอ้ตัวแสบอีกต่างหาก..รู้สึกว่าวันนี้มันเพี้ยนเข้าขั้น

"ฉันจะไปห้องพยาบาลซักหน่อย อาจารย์อยู่ไหม?" เซเรสหันมาถามผู้ช่วยพยาบาล พอได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้า เจ้าตัวก็ผุดลุกขึ้นแล้วเดินมุ่งหน้าไปยังจุดหมายที่ถามถึงทันที

            ดวงตาภายใต้กรอบแว่นเหลือบมองตามแผ่นหลังกว้างของคนมาดนิ่งเนิ่นนาน จนกระทั่งอีกฝ่ายเดินลับหายไปทางมุมตึก

เซเรสเดินมาหยุดยืนนิ่งอยู่หน้าห้องพยาบาลซักครู่ เหมือนจะลังเลอะไรบางอย่าง ก่อนที่จะผลักประตูเข้าไป อาจารย์ประจำห้องพยาบาลเลิกคิ้วมองอย่างอดสงสัยไม่ได้ เมื่อเห็นว่าเป็นใครเดินเข้ามา

"ทำไมมาถึงที่นี่ได้ล่ะ" ฟอเรนท์เหลือบมองไปข้างหลัง นึกว่าจะมีไอ้ตัวแสบ หรือไม่ก็ใครคนติดอื่นมาด้วยแต่ก็ว่างเปล่า

"ผมมีเรื่องอยากถาม...ทำไมคุณ ถึงมาเป็นอาจารย์ในที่แบบนี้ได้" เซเรสถามเสียงเรียบตามแบบฉบับของตัวเอง

"แล้วทำไม 'คนอย่างฉัน' ถึงต้องตอบคำถามนั้นด้วยล่ะ" ฟอเรนท์เหยียดยิ้มที่มุมปาก ก่อนสาวเท้าเข้าไปใกล้อีกฝ่ายที่ไม่ได้คิดขยับกายหรือว่าถอยหนี

"อันที่จริง ผมเองก็ไม่ได้อยากยุ่ง แค่อยากให้ดูไอ้นี่" เซเรสยื่นของที่ตัวเองได้มาอย่างบังเอิญให้คนตรงหน้า

"นี่มัน!!" ฟอเรนท์เหลือบมองวัตถุสีเงินที่น่าจะเป็นส่วนหัวของปากกาที่ทำมาจากวัตถุชั้นดี แต่ที่น่าสนใจกว่านั้นมันคือลวดลายที่สลักอยู่บนเนื้อวัตถุนั่นต่างหาก

"ถ้าอาจารย์อยู่ฝ่ายเดียวกัน คราวนี้จะบอกได้รึยังว่า...มาที่นี่ทำไม" กลายเป็นคนที่อายุมากกว่าที่ต้องเป็นฝ่ายถอนหายใจ ไม่รู้ตัวเลยว่าไอ้เด็กที่ทำหน้าเหมือนรูปปั้นตลอดเวลาจะสามารถเก็บซ่อนความสงสัยไว้ในท่าทางแบบนั้นได้อย่างแนบเนียน มันรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันแน่!!

"ไม่คิดว่าฉันมาอยู่ที่นี่ เพื่อดูแลน้องชายตัวแสบบ้างรึไง" เซเรสเหลือบมองคนพูดด้วยหางตา

"เรื่องนั้น!! ไม่ใช่ผมที่กำลังทำอยู่เหรอครับ!!?"

คนเป็นพี่ชายแทบหลุดหัวเราะออกมา ก่อนจะยื่นมือมาตบไหล่คนพูดที่ย้อนได้อย่างเจ็บแสบทั้งที่ใบหน้ายังคงไม่เปลี่ยนไปเลยซักนิด

"ถือว่าฝากด้วยละกันนะ" เต็มใจยกตำแหน่งนี้ให้อย่างไม่ต้องสงสัย ใครจะไปรับมือไหวแสบซะขนาดนั้น

"ตกลงว่าคุณจะไม่บอก..เรื่องที่ผมถามใช่ไหม?" คนถามถอนหายใจออกมายาวเหยียด

"นายก็รู้คำตอบดีอยู่แล้วนี่ ยังจะถามเอาอะไรอีก" ฟอเรนท์พูดเหมือนหยั่งเชิง ก็ทั้งที่เบี่ยงไปเรื่องอื่นมันยังสามารถวนกลับมาขอคำตอบที่ตัวเองอยากรู้ได้อีกนะ ไอ้เด็กนี่มันก็ร้ายกาจไม่ใช่เล่น

"งั้นก็แสดงว่า...เป็นของคนๆนั้น จริงๆซินะ" 

"มันก็ยังไม่แน่หรอก ฉันก็แค่รู้มาว่าอยู่ที่นี่ ไม่ได้รู้มากกว่านั้น" ฟอเรนท์หยักไหล่พลางทรุดตัวลงนั่งบนไขว้ขาบนเก้าอี้ ยกมือขึ้นวางบนโต๊ะเท้าคางทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง

"แล้วก็อีกเรื่องที่ผมอยากรู้ ใครเป็นคนส่งคุณมา..?" น้ำเสียงเด็ดขาดราบเรียบของคนถาม ทำเอาปิศาจนัยน์ตาสีแดงสดปรายตามองมาพร้อมรอยยิ้มที่ผุดขึ้นตรงมุมปาก...

"นายคิดว่ายังไงล่ะ?"

เซเรสได้แต่ส่ายหน้ากับตัวเองอย่างปลงตก ไม่มีประโยชน์ที่จะรีดเอาความลับกับปิศาจในเมื่อไม่ตอบ ก็ใช่ว่าจะปฏิเสธไปเสียทุกข้อกล่าวหา ยังพอจะมีความจริงให้คาดเดาได้อยู่บ้าง เพียงแค่อาจจะไม่ใช่อย่างที่คิดเสียทั้งหมด

และตอนนี้เองที่เซเรสเพิ่งจะคิดได้ว่า สองพี่น้องคู่นี้ช่างเหมือนกันตรงที่มีความสามารถในการกวนประสาทได้เสมอ เสียงถอนหายใจดังขึ้นยืดยาว ก่อนที่จะตัดสินใจก้าวขาออกจากห้อง

"เดี๋ยว!!...เอ่อ..ไอ้นั่น ไม่อยากให้ฉันช่วยเปลี่ยนให้ใหม่รึ?" คนที่เป็นถึงอาจารย์ห้องพยาบาลรู้สึกรับไม่ได้กับผ้าพันแผลที่อยู่บนฝ่ามือของคุณชายรูปปั้น

เซเรสหันกลับมายิ้มให้พร้อมกับส่ายหน้าแทนคำตอบ ก่อนจะโค้งหัวให้อีกฝ่ายอย่างรู้สึกขอบคุณ แต่ถ้าขืนอยู่นานกว่านี้อีกหน่อยมีหวังคงได้ระเบิดที่นี่ทิ้งแน่

--------------



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 38 : #34. ผู้มาใหม่ [rewrite] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 10319 , โพส : 58 , Rating : 64% / 26 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3
# 58 : ความคิดเห็นที่ 11411
ไรอัสคู่กับฟิลล์ป่ะ ดูมีซัมทิ่งรองจัง
Name : nania [ IP : 171.5.250.43 ]

วันที่: 9 สิงหาคม 2557 / 20:02
# 57 : ความคิดเห็นที่ 11038
แกอย่าพูดเรื่องที่รู้กันแค่สองคนได้ป่ะ
= =
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.60.185 ]

วันที่: 28 เมษายน 2556 / 00:26
# 56 : ความคิดเห็นที่ 10925
เอ่อ........งงไรอัสเป็นตัวอันตรายหรอ ไม่ใช่มั้ง คนเขียนอย่าทำไห้คนอ่านคิดมากสิค่ะ ก ลัวจบแบบไม่แฮ็ปปี้อ่าาาาา
PS.  -_- เจ้าหญิงเย็นชา แต่....ไม่ไร้ใจ..>[///]<
Name : ukinakou < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ukinakou [ IP : 115.67.7.25 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มกราคม 2556 / 06:19
# 55 : ความคิดเห็นที่ 10751
ใครปามานะ??
Name : Roykun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Roykun [ IP : 171.7.132.229 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2555 / 18:42
# 54 : ความคิดเห็นที่ 10577
มาสะสั้นเลย ตอนนี้
Name : แอ๋มแป๋ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แอ๋มแป๋ [ IP : 119.46.123.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 / 20:48
# 53 : ความคิดเห็นที่ 10535
เราก็อยากลองนอนตักริโอดูบ้างอ่ะ
PS.  วายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย.
Name : Mr.Иöпgρәď < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr.Иöпgρәď [ IP : 223.205.243.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 / 16:40
# 52 : ความคิดเห็นที่ 10383

สะ...สั้นไปม๊ายค้า!!!!~

TTOTT


PS.  ไม่ว่าความรักมันจะจบลงแบบไหน แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว มัน "สวยงาม" เสมอ
Name : Daiice < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Daiice [ IP : 110.49.233.34 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤษภาคม 2555 / 00:58
# 51 : ความคิดเห็นที่ 10347
อยากนอนตักริโอมั่งอะ

ปล.ตอนนี้มันสั้นไปป่าวเนี่ย
Name : mikori [ IP : 58.11.58.251 ]

วันที่: 13 พฤษภาคม 2555 / 13:30
# 50 : ความคิดเห็นที่ 10303
ถ้าถูกตัดก็ขอด้วยน้าคร้าบบบบบ
Jetaime_tan@hotmail.com
ขอบคุณอย่างสูง ^^
Name : Yuki_B2UTY_l-o-v-e_B2ST < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yuki_B2UTY_l-o-v-e_B2ST [ IP : 223.205.235.152 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2555 / 13:01
# 49 : ความคิดเห็นที่ 10083
 ลูกชาย ฟิวคือ ??
PS.  =) รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 171.7.164.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 22:36
# 48 : ความคิดเห็นที่ 10042
แงงงง ไมมันสั้นจัง T^T
Name : zee-za < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ zee-za [ IP : 14.207.163.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:10
# 47 : ความคิดเห็นที่ 10015
ท่านพ่อให้ฟิลล์มาเป็นก้างขวางคอ อิอิ


Name : ping_ping>_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ping_ping>_ [ IP : 180.183.144.151 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มกราคม 2555 / 21:55
# 46 : ความคิดเห็นที่ 9947
lovekh129@gmail.com
ถ้าเป็นฉากที่ถูกตัด ขอนะ
Name : บังเอิญอ่าน [ IP : 223.206.220.3 ]

วันที่: 14 ธันวาคม 2554 / 20:09
# 45 : ความคิดเห็นที่ 9417
สั้นไปไหนคร้า
Name : KNighT-cried < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KNighT-cried [ IP : 110.168.153.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กันยายน 2554 / 04:05
# 44 : ความคิดเห็นที่ 9181
><
Name : Asahi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Asahi [ IP : 125.26.10.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 สิงหาคม 2554 / 15:25
# 43 : ความคิดเห็นที่ 8977
 สั้นมักเย้ยอะ ตอนนี้ !! 
PS.  เมื่อก่อน ก่อนที่เราจะสร้าง i.d นี้ขึ้นมาอะ เราใช้นามแฝงว่า "GGG" น่าาาา ~~
Name : A_DaRk_DeViL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A_DaRk_DeViL [ IP : 125.26.30.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2554 / 17:26
# 42 : ความคิดเห็นที่ 8772
อ๊าคคคคคคคคคคคคคค สั้น ขัดใจเจ๊

PS.  เพราะรัก... จึงต้องพราก เพราะรัก... จึงต้องจาก เพราะรัก... จึงต้องอำลา เพราะรัก... ถึงมีน้ำตา
Name : izezaaa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ izezaaa [ IP : 182.53.156.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2554 / 12:08
# 41 : ความคิดเห็นที่ 8387
555+ สั้นจังเลยนะค้าาา -_ -+++++++

555+ ติดตามๆ
Name : u-kun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ u-kun [ IP : 14.207.135.148 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2554 / 13:09
# 40 : ความคิดเห็นที่ 8149
ต่อเน้อ สั้นมาก
Name : 8813 [ IP : 58.9.97.133 ]

วันที่: 8 มกราคม 2554 / 13:03
# 39 : ความคิดเห็นที่ 7589
ก็ต้องกด 3 สิ
Name : yuio [ IP : 110.49.193.219 ]

วันที่: 27 พฤศจิกายน 2553 / 22:35
# 38 : ความคิดเห็นที่ 7329
โห รู้งี้กด3ดีกว่า==;.
Name : Tkk [ IP : 125.27.150.77 ]

วันที่: 14 ตุลาคม 2553 / 19:07
# 37 : ความคิดเห็นที่ 6946
สั้นได้อีกนะ
Name : SnowKim+NemoLee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SnowKim+NemoLee [ IP : 125.27.161.69 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กันยายน 2553 / 20:02
# 36 : ความคิดเห็นที่ 6150
ทำไมน่ารักอะไรอย่างนี้!!!!!!!!!!!!!!!>
Name : มมทนานา [ IP : 213.114.67.136 ]

วันที่: 24 กรกฎาคม 2553 / 16:14
# 35 : ความคิดเห็นที่ 6029
ไรเตอร์คะ...
ตัดรึป่าว...
มันขาดตอนอฃงัยมิรุอ่ะ...
ถ้าตัดช่วยส่งตอนที่ตัดมาให้ที่เมลนี้ด้วยน้าค้า....
ขอบคุณล่วงหน้าค้า....
รีบๆส่งมาน้ามันขาดตอน...
prince_tsunayoshi@hotmail.com
Name : darkness [ IP : 183.89.210.108 ]

วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 / 22:26
# 34 : ความคิดเห็นที่ 5909
ไรเตอร์ต้องตัดฉากนั้นแน่เลย
ากอ่านTT^TT
Name : MonoChrome < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MonoChrome [ IP : 118.19.160.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กรกฎาคม 2553 / 16:54
หน้าที่ 1 | 2 | 3
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android