คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[END] A Little VamPire [Yaoi]

ตอนที่ 41 : #37.ทรยศ~[rewrite]


     อัพเดท 11 ก.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, วายแฟนตาซี, จบแล้ว, จบ, boy'love, BL, ปิศาจ, หมาป่า, มนุษย์หมาป่า, จิ้งจอก, เจ้าชาย
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 99% [ 49 mem(s) ]
This month views : 1,026 Overall : 337,513
11,607 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3416 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 41 : #37.ทรยศ~[rewrite] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 9556 , โพส : 45 , Rating : 60% / 20 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




ทรยศ~

 

"วันนี้ฟิลล์ไม่ได้มาด้วยเหรอครับ" เวสต์เอ่ยถามอย่างเสียดาย เมื่อไม่เห็นว่ามีเจ้าตัวมังกรตัวเล็กที่เคยบินอยู่รอบโต๊ะเช่นเคย อุตส่าห์หยิบขนมปังเนยมาเผื่อด้วย

"ไม่รู้ว่ามันหายหัวไปไหนของมันตั้งแต่เช้า เจ้ามิลล์กำลังบ้าคลั่งได้ที่เลยอ่ะ" เอเลนบ่นด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย พร้อมกับยัดอาหารเข้าปากอย่างไม่เดือดร้อน

"นายไปทำอะไรให้มันน้อยใจอีกอ่ะดิ"

นัยน์ตาสีชาเหลือบมองไอ้หมาบ้าที่เริ่มหาเรื่อง ใครจะไปทำอะไรมันได้ ตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นแม้แต่เงาจนกระทั่งป่านนี้

"คงจะไม่ต้องไปตามหากันอีกหรอกนะ" ริโอบอกอย่างหวาดๆ นึกถึงคราวที่แล้ว

"ถ้ามันไม่กลับมา ฉันมีวิธีที่ดีกว่านั้น หึหึ" ไอ้ตัวแสบหันมายักคิ้วให้อย่างสบายอารมณ์ ไม่มีวี่แววว่าจะเดือดร้อนเหมือนคราวก่อน

อันที่จริงฟอเรนท์ได้สอนวิธีตามหาของหายให้ โดยใช้เวทย์บทง่ายที่สุด เอเลนจึงขอให้พี่ชายต่างมารดาทำกำไลข้อมือ เพื่อสวมให้ไอ้เจ้ามังกร เผื่อว่าวันไหนมันหายหัวไปไหนอีกจะได้ตามตัวกันง่ายหน่อ

หลังจากจบวิชาเรียนในตอนเช้า นักเรียนทั้งห้อง ต่างก็พากันย้ายลงไปยังโรงเก็บสมุนไพร เพื่อเรียนต่อในวิชาพืชสมุนไพร เอเลนฉวยโอกาสนี้ วิ่งกลับไปที่ห้องแต่ก็พบว่าไอ้เจ้ามังกรตัวดีมันยังไม่กลับมา ทั้งที่มันไม่เคยห่างจากเจ้าสัตว์เลี้ยงสุดที่รักในขวดโหลนั่นเลยซักครั้ง

คิ้วสวยเริ่มขมวดเข้าหากันอย่างหงุดหงิด แถมไอ้เจ้ามิลล์ก็กำลังบินชนขวดด้วยความที่โมโหหิวอีก เอเลนหยิบผ้าคลุมผืนใหญ่ห่อรอบขวดจนมิดแล้วอุ้มมันออกไป

"เวสต์..ฝากหน่อย!!"

เวสต์ยื่นมือขึ้นรับห่อผ้าที่โยนมาให้ได้อย่างหวุดหวิด พอเปิดดูของที่อยู่ข้างใน ถึงได้รู้ว่าทำไมต้องห่อมาซะมิดชิด

"เจ้ามิลล์นี่ครับ...ทำไมวันนี้ดุจัง?" เอเลนปรายมองไอ้แมลงนิสัยเสียที่ยังคงประท้วงไม่เลิก แล้วใครมันจะไปรู้ว่าแมลงตัวนี้มันกินอะไรเป็นอาหาร เดี๋ยวก็จับย่างสดซะหรอก....ไปถามพ่อมังกรตัวดีของมันโน่นดิ แล้วนี่...มันหายหัวไปไหนของมัน!!!

"มันยังไม่ได้กินอาหารมั่ง ฟิลล์ยังไม่กลับมาอีกรึ?" เซเรสหันมาถามไอ้ตัวแสบที่ยืนปั้นหน้าบูดอยู่ห่างๆก็ได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้า

"ฉันจะไปตามมันกลับมา..." พูดจบไอ้ตัวแสบก็เดินกระแทกเท้าปึงปังออกไป โดยไม่สนใจคำทักท้วงของเพื่อนที่เหลือทั้งที่ชั่วโมงเรียนวิชาต่อไปกำลังจะเริ่ม

-----------

            เจ้าของใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นอยู่เหนือหางคิ้ว แสร้งทำเป็นเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร ยามที่เห็นแหวนครั้งแรก แต่ภายในใจกลับร้อนระอุจนแทบจะระเบิดออกมา นัยน์ตาสีน้ำตาลหรี่ลงพลางเหยียดยิ้มที่มุมปาก

 

"ถ้าคุณไรอัสดูเสร็จแล้ว ก็ขอผมคืนเถอะนะ" ฟิลล์เหลือบมองคนตรงหน้าอย่างอ้อนวอน ป่านนี้ถ้าเจ้าของเค้าตื่นขึ้นมาแล้วหามันไม่เจอ พร้อมๆกับที่กระผมมาหายไปแบบนี้ มีหวัง...กลับไปได้โดนจับไปย่างสดแน่ๆ

"หืม...?ไหนนายบอกจะเอามันมาให้ฉันไง" ไรอัสพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก เหมือนกับสายตาเย็นชาที่เหลือบมองมาไม่ได้บ่งบอกว่ามีแววล้อเล่นเหมือนอย่างเคย

"คุณไรอัส...ล้อผมเล่นใช่ไหม!?" ฟิลล์คาดหวังว่าจะได้เห็นใบหน้าเจ้าเล่ห์เหมือนเคย แต่กลับไม่มีแม้รอยยิ้มและใบหน้าของคนขี้เล่นที่มักจะหันมาตอบเสมอ เหลือแต่คนที่ยืนกำแหวนในมือแน่น แววตาเป็นประกายดูน่ากลัวราวกับเป็นคนละคน

ไรอัสเหลือบมองใบหน้าของไอ้เจ้ามังกร ที่กำลังยืนหน้าซีดเผือดอดนึกสงสารไม่ได้ แต่...มันก็ช่วยไม่ได้เช่นกัน

"แหวนวงนี้มันควรจะเป็นของฉันมาตั้งแต่แรก ต้องขอบใจนายที่ทำให้อะไรๆมันง่ายขึ้น"

เหมือนกับมีก้อนแข็งๆมาจุกอยู่ที่คอ ทำให้หายใจไม่สะดวก ฟิลล์ยืนนิ่งราวกับรูปปั้น นัยน์ตาสีดำไหวระริกอย่างไม่เข้าใจ

"อะไรกัน!!? คุณไรอัสล้อเล่นแรงเกินไปแล้วนะ...!!"  ฟิลล์ตวาดเสียงดังลั่นด้วยความโมโห แต่คนตรงหน้าก็ยังคงไม่แสดงอาการว่าจะสะทกสะท้าน รอยเหยียดยิ้มที่ริมฝีปากบวกกับแววตาน่ากลัว ที่มองกลับมาราวกับทิ่มลึกลงไปใจกลางอก ทำให้รู้สึกอึดอัดแทบจะระเบิด ฝ่ามือทั้งสองข้างกำเข้าหากันจนสั่น...ไม่อยากจะยอมรับความจริงว่าตัวเองถูกหลอกใช้!!

"ล้อเล่น!!?....นายยังคิดอะไรตื้นๆแบบนั้นอยู่อีกรึ" คิ้วหนายกขึ้นพลางเหลือบหางตามองมาอย่างดูแคลน แม้ว่าในอกจะรู้สึกปวดร้าวไม่แพ้กัน ยามที่ต้องมาทนมองแววตาตัดพ้อคู่นั้น

"เอาแหวนนั่นคืนมา...เอามันมาคืนผม!"เสียงตวาดลั่นดังขึ้นอย่างเหลืออด

ฟิลล์เพิ่งจะมาคิดได้ว่าที่ผ่านมาไม่เคยรู้จักคนแปลกหน้าที่ยืนอยู่ตรงนี้ซักนิด ใครคนที่เคยเป็นเจ้าของรอยยิ้มขี้เล่น เพื่อนผู้แสนดีที่เคยให้ที่พักพิง ใครคนนั้นไม่ได้มีตัวตนอยู่จริงเลยซักนิด เป็นเพียงแค่ภาพมายาที่สร้างขึ้นเพื่อหวังผลประโยชน์เท่านั้น

"ทำไมฉันต้องทำตามที่นายสั่งด้วยล่ะ"

เจ้ามังกรข่มตาหลับลงคิ้วทั้งคู่ขมวดเข้าหากัน พลางสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดเหมือนคนที่กำลังโมโหจัดก่อนจะหันมาสบกับนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มที่เหมือนจะคุ้นเคยอีกครั้ง แต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า ไม่มีอีกแล้วแววตาของคนขี้เล่นเจ้าเล่ห์ที่เคยเห็น มีแต่ความเหินห่างและเย็นชาไปจนถึงกระดูก

"เมื่อก่อน..ผมเคยคิดว่าคุณเป็นคนใจดี...แต่นั่น....มันก็แค่หลอกใช้ผมซินะ!!" อีกฝ่ายไม่มีทีท่าว่าจะตอบคำถาม ได้แต่ยืนนิ่งภายใต้ใบหน้าที่ราบเรียบราวกับไม่รู้สึกอะไร

            ฟิลล์กัดฟันกรอดอย่างเหลืออด เมื่อรู้สึกเหมือนว่าตัวเองเป็นแค่หมากที่ถูกวางไว้ เป็นคนโง่ที่โดนชักนำไปตามทางที่อีกฝ่ายคิดไว้ พอคิดว่าความห่วงใยที่ผ่านมา ทุกสิ่งทุกอย่างกลายเป็นสิ่งที่ไม่สามารถจับต้องได้อีกต่อไป ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิดจนหัวแทบระเบิด

สายลมเริ่มแปรปรวนก่อนจะกลายเป็นโบกสะพัดราวโกรธจัด เหมือนกับความรู้สึกในใจของใครบางคน ปีกสีขาวกางกระพือออกกว้างอย่างที่สุด จนไรอัสต้องยกมือขึ้นปิดป้องใบหน้า เพราะแรงลมเริ่มพัดเอาทุกสิ่งทุกอย่างให้ลอยขึ้น จนแทบจะมองไม่เห็นอะไร

ไรอัสยกมืออีกข้างที่ว่างวาดไปบนอากาศที่ว่างเปล่า สร้างอาณาเขตเวทย์ของตัวเองที่มองไม่เห็น สายลมที่พัดกระหน่ำจนแทบจะโค่นต้นไม้ต้นใหญ่ได้เมื่อครู่ ก็พลันสงบลงเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังไม่ทันจะได้ตั้งตัวอีกฝ่ายก็พุ่งเข้าใส่พร้อมดาบสีขาวในมือ ก่อนจะกระแทกเข้ากับกำแพงเวทย์เสียงดังสนั่น

 

ตูม!!!!

เอเลนหันขวับไปตามเสียง ก่อนจะหันไปสบตากับบรรดาเพื่อนๆที่ตามมาด้วย เร็วเกินกว่าจะมายืนคิดว่าเกิดอะไรขึ้น ขาก็ก้าวไปยังต้นเสียงทันที เพราะมันเป็นทางเดียวกันกับแผนที่ที่วาดขึ้นตอนที่ร่ายเวทย์ตามหาของ

"เดี๋ยว..อย่าเพิ่งเข้าไป"

นัยน์ตาสีชาตวัดมองมาอย่างไม่พอใจ เมื่อโดนไอ้มาดนิ่งกระชากแขนเอาไว้ ก่อนที่จะเหลือบตามองตามนิ้วที่ชี้ไปตามแนวเป็นวง หากไม่สังเกตก็คงไม่เห็นว่ามีเขตเวทย์ของใครกางอยู่

"ฟิลล์ต้องอยู่ในนั้นแน่..ฉันต้องเข้าไป ปล่อย!!" เอเลนหันมาตวาดใส่อย่างไม่ยอมแพ้ เสียงดังสนั่นยังคงดังอีกหลายครั้งอย่างต่อเนื่อง พลอยให้คนที่โดนยึดอยู่ยิ่งร้อนใจ แขนเล็กๆสะบัดเต็มแรงตอนที่คนยึดทำท่าลังเล แล้ววิ่งพรวดข้ามเขตเวทย์เข้าไปอย่างรวดเร็ว

"ผมจะตามคุณเอเลนไปเอง พวกคุณเซเรสหาทางสลายเขตเวทย์นะครับ" เวสต์บอกก่อนกระโดดข้ามเข้าไปยืนอีกฟาก ปล่อยให้คนมาดนิ่งได้แต่ยืนกุมขมับอย่างหงุดหงิด เพราะหากก้าวข้ามตามไปอีกคนมีหวังได้จบเห่กันหมด

"ริโอนายช่วยไปตามอาจารย์ฟอเรนท์มาที ทางนี้ปล่อยฉันกับจีมัสจัดการเอง" ริโอพยักหน้ารับคำ ก่อนจะรีบวิ่งกลับไปยังหออย่างรวดเร็ว

.

ฟิลล์กำลังยืนถือดาบในมืออย่างเหนื่อยอ่อน เพราะไม่ว่าจะทำยังไงก็ไม่สามารถเข้าจู่โจมคนตรงหน้าได้ กำแพงใสที่เหมือนกับผลึกน้ำแข็ง ยังคงห่อหุ้มอยู่รอบตัวอีกฝ่าย ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีทีท่าว่าจะโต้ตอบเช่นกัน ได้แต่หลบหลีกไปเรื่อยเท่านั้นเอง

"แค่นี้ก็เหนื่อยซะแล้วหรือ...ยังสนุกอยู่เลยแท้ๆ" น้ำเสียงกึ่งเยาะเย้ยทำเอาใบหน้าของคนฟังร้อนวูบวาบด้วยความโกรธ แต่ยังไม่ทันที่จะโดดเข้าใส่ หางตาก็เหลือบไปเห็นร่างคุ้นตาของใครบางคน

"นายน้อย!...คุณเวสต์!" ฟิลล์พูดเสียงแผ่ว ราวกับไม่เชื่อสายตาตัวเอง ในมือของเวสต์ยังอุ้มขวดโหลคุ้นตาติดมือมาด้วย พอหันกลับไปมองคู่ต่อสู้ ก็เห็นรอยยิ้มเย็น พร้อมกับยกมือขึ้นสูง

"อย่า...!!" ไม่รู้ว่าที่ร้องห้ามออกมา จะห้ามฝ่ายไหนกันแน่ เสียงระเบิดตูมดังสนั่น ฝุ่นคลุ้งไปทั่วจนแทบมองอะไรไม่เห็น กระทั่งเมื่อมันจางลงสายตาทุกคู่เบิกกว้างกับภาพที่เห็น...

 

เสียงระเบิดดังลั่น เอเลนเบิกตากว้าง เมื่อเห็นปีกสีขาวบริสุทธิ์คู่หนึ่งห่อหุ้มร่างกายของตัวเองและเพื่อนข้างกายเอาไว้จนมิด ดีที่เวสต์ไหวตัวทันร่ายเวทย์เรียกนักรบเงาห้าตน มายืนบังราวกับเป็นกำแพงอยู่อีกชั้น

"อะ...ไอ้มังกรปัญญาอ่อน..ใครใช้ให้แกเอาตัวเองมาบังไว้!! อยากตายรึไง!!!!"

ฟิลล์ตวัดตามองนายน้อยอย่างสำนึกผิด ก่อนจะโดนซัดมะเหงกลงบนกบาลอีกหนึ่งที เป็นการลงโทษอย่างเบาะๆ ยังดีที่เวสต์ยังตั้งสติได้เร็ว ไม่อย่างนั้นป่านนี้ไอ้มังกรมันคงได้ถูกย่างสดแน่

"ผม..ขอโทษ...เป็นความผิดของผมเอง" แทนที่มันจะทำหน้าทะเล้นใส่เหมือนทุกครั้งที่ทะเลาะกัน มันกลับทำหน้าสลดอย่างกับที่พูด

"จะยังไงก็ช่างมันก่อนเถอะครับ ผมว่าทางที่ดี ตอนนี้เราต้องหาทางรับมือให้ได้ก่อน..."

เอเลนเหลือบไปมองคู่ต่อสู้ตรงหน้าเต็มตา ใบหน้าด้านข้างที่เป็นรอยแผลเป็นยาวเหนือคิ้วมองตรงมา ด้วยใบหน้าเรียบเฉย ถ้าจำไม่ผิด.....ฟิลล์มันเคยบอกว่าเป็นเพื่อนกับไอ้หมอนี้ แล้วทำไม?

 

            จู่ๆพื้นดินที่กำลังเหยียบอยู่ ก็ยืดหยุ่นราวกับว่ามันไม่ใช่พื้นดินแข็งๆอีกต่อไป ลานโล่งที่เคยเห็นกลายเป็นพื้นน้ำกว้างสุดลูกหูลูกตา ก่อนที่ทั้งหมดจะจมลงไป ไอ้เจ้ามังกรมันก็หอบตัวทั้งคู่ให้ลอยขึ้น เจ้าของเวทย์ยังคงแสยะยิ้มเยือกเย็น พร้อมกับที่พื้นน้ำเบื้องล่าง ลอยขึ้นมาเป็นสายราวกับว่ามันมีชีวิต

"นี่มันบ้าอะไรกันวะเนี้ยะ!!" เอเลนสบถอย่างหงุดหงิด เมื่อไม่สามารถทำอะไรได้ แม้แต่เวสต์ก็ยังคงอึ้ง ไม่สามารถต่อกรกับนักเรียนแห่งปราสาทเวทย์ได้ ได้แค่เหลือบมองนักรบของตนจมหายไปกับพื้นน้ำจนมองไม่เห็น

"มายาไงครับ แม้ว่าพื้นน้ำที่เราเห็น มันจะเป็นอันเดียวกับพื้นดินเมื่อกี้ แต่มันก็สามารถทำให้เรารู้สึกเหมือนกับจมน้ำตายได้เลยล่ะครับ" เวสต์ได้แต่เอ่ยปากอธิบายปนทึ่งในความสามารถของคู่ต่อสู้ตรงหน้า แขนสองข้างยังคงโอบขวดโหลใสไว้แนบอก

"อึก..ไม่ไหว..ผมในสภาพนี้..." ใบหน้าขาวของไอ้เจ้ามังกรเริ่มเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ เมื่อต้องกระพือปีกหลบหลีกสายน้ำที่พุ่งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง โดยที่ยังมีคนสองคนในอ้อมแขน นัยน์ตาสีดำขลับได้แต่เหลือบหาหนทางที่จะพาทั้งสองคนหนีโดยไม่ทันระวัง

"ฟิลล์!" เอเลนตะโกนเรียกมันสุดเสียง เมื่อทั้งหมดกำลังจะดิ่งลงสู้พื้นด้านล่าง ฟิลล์เหวี่ยงคนทั้งสองออกไปอีกทาง เมื่อไม่ทันหลบกระแสน้ำเชี่ยวกรากที่พุ่งขึ้นมาได้ แรงกระแทกรุนแรงทำเอาเสียหลักกระเด็นไปอีกทาง ส่วนในใจก็ได้แต่ภาวนาให้นายน้อย และเพื่อนอีกคนลงโดยสวัสดิภาพ

 ไรอัสที่กำลังร่ายเวทย์ แทบหยุดหายใจ เมื่อเห็นว่าร่างที่กำลังร่วงลงมาเป็นใคร แทนที่จะเป็นแรงกระแทกอย่างที่ใจคิด ไอ้เจ้ามังกรกลับร่วงลงบนพื้นน้ำเย็นฉ่ำ ที่เหมือนจะรองรับไว้พอดิบพอดี แต่ก็ยังไม่วายกลืนน้ำไปหลายอึก

"แค่กๆ ทะ...ทำไม..." คนที่โผล่พรวดขึ้นมาจากน้ำ หันไปสบเย็นชาของอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ

"กลับไปซะ...แล้วฉันจะปล่อยพวกนายไป..." เสียงราบเรียบพูดขึ้น พยายามไม่สนใจนัยน์ตาสีดำขลับที่มองมาอย่างตัดพ้อ เหมือนว่าหัวใจมันกำลังเจ็บปวด ทั้งที่ไม่มีบาดแผลเพราะอะไรกัน...

"ไม่!! จนกว่าคุณจะคืนแหวนนั่นมาให้ผม" ฟิลล์ตะโกนอย่างเหลืออด จนอีกสองคนที่ได้ยินถึงกับขมวดคิ้ว  ฉับพลันพื้นทะเลสาบเบื้องหน้าก็มลายหายไปกลายเป็นลานโล่งเฉกเช่นตอนแรก ไอ้เจ้ามังกรที่หมดแรงจนเข่าอ่อน ก็ทรุดลงไปนั่งกับพื้น

"มากันจนได้ซินะ เก่งนี่!! ทำลายเขตเวทย์ของฉันได้" ไรอัสปรายตามองไปยังเขตเวทย์ของตน ที่โดนทำลายอย่างอดทึ่งไม่ได้ ใบหน้าของผู้บุกรุกทั้งหมดก้าวเท้าออกมาจากแนวเขตพุ่มไม้  เจ้าของนัยน์ตาสีเขียวเย็นชา จ้องตอบกลับอย่างไม่คิดกลัวเกรง

"ผมแค่มาทวงของคืน" เซเรสพูดเสียงเรียบ โดยไม่สนใจสายตาของไอ้เจ้ามังกรที่เบิกกว้างอย่างตกใจ

ทำไมกัน...หรือว่าคุณเซเรสรู้อยู่แล้ว....แล้วทำไม? ฟิลล์ทำได้แค่นั่งนิ่งอยู่ตรงกลางระหว่างคนทั้งสอง พลางเรียบเรียงความคิดของตัวเองที่เต็มไปด้วยคำถาม

"คิดจะมาทวงของที่นายขโมยมันมาจากคนอื่นอย่างงั้นรึ!!"

"ผม...ไม่เคยขโมย....เหมือนที่คนขี้ขลาดบางคนทำ"

เซเรสยังคงจ้องตอบอย่างไม่ลดละ นักเรียนอีกหอยืนกัดฟันกรอดด้วยความโมโห พึมพำร่ายเวทย์ ผลึกน้ำแข็งใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้า ก่อนพุ่งเข้าใส่เซเรสด้วยความเร็ว แต่ก่อนที่จะถึงตัว มันก็กลับหยุดนิ่ง และระเบิดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

"ทั้งที่แย่งทุกสิ่งทุกอย่างไปจากฉัน ไอ้คนทรยศ!!" เหมือนกับว่าความรู้สึกทั้งหมดกำลังจะปะทุออก

มาดเย็นชาที่เคยมีมลายหายไป เหลือเพียงแต่คนที่มีแต่ความโกรธ เคียดแค้นที่โดนหักหลังในครั้งอดีต ภาพความทรงจำวัยเด็ก ที่เคยเป็นเหมือนพี่น้องและเพื่อนสนิทย้อนกลับมา ยิ่งทำให้ไรอัสเดือดพล่านยิ่งกว่าเก่า ดวงตาทั้งคู่แวววาวด้วยความโกรธ ท่ามกลางสายตางุนงงอีกหลายคู่ที่จ้องมองมาอย่างไม่เข้าใจ และสับสนพอกัน

"ผมไม่เคยทรยศ และไม่เคยแย่งของๆใคร" เซเรสยกมือขึ้นร่ายเวทย์รับแรงปะทะรุนแรงที่อีกฝ่ายส่งมาไม่ขาดระยะ ก่อนจะหันหน้าไปพยักหน้ากับจีมัส ให้มาพาไอ้เจ้ามังกรที่ยังนั่งนิ่งออกไปให้พ้นรัศมีการต่อสู้

"สองคนนั่นเคยรู้จักกันมาก่อนงั้นรึ" เอเลนหันมาถามเวสต์ที่ยืนกอดขวดโหลไว้แนบอก พลางส่ายหน้าทั้งที่ยังคงจดจ้องอยู่กับการต่อสู้เบื้องหน้า ไม่ละสายตา

"ผมก็ยังเป็นผม ถ้าท่านไรอัสพร้อมจะฟัง!!"

 

เปรี้ยง!!!

ไอเวทย์สีขาวคล้ายหมอกที่ถูกปล่อยออกมาปะทะเข้ากับกำแพงเวทย์ของเซเรสเสียงดังสนั่น แต่ด้วยความที่อีกฝ่ายโมโหจัดจึงไม่ทันได้ยั้ง พลังที่ล้นทะลักออกมาจึงถูกเบนไปทางกลุ่มคนดูที่ไม่ทันได้ระวัง

"ระวัง!!!" คนที่กำลังสู้กันเบิกตากว้าง ใจทั้งคู่หล่นวูบ เซเรสที่อยู่ใกล้กว่าโดดเข้าไปแต่ก็ยังช้ากว่า...

ตูม!!!!

เสียงระเบิดที่ดังสนั่น พร้อมกับเสียงของบางอย่างแตกละเอียด ปีกที่เคยเป็นสีขาวบริสุทธิ์ ถูกย้อมให้กลายเป็นสีเลือดในพริบตา เพราะโดนผลึกน้ำแข็งทิ่มทะลุอาณาเขตเวทย์เข้ามา ใบหน้าของฟิลล์บิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวด

นัยน์ตาสีดำสนิทเบิกกว้าง เมื่อเห็นขวดโหลที่เคยอยู่ในมือเวสต์หล่นลงไปกองกับพื้นในสภาพแหลกละเอียด เพราะเจ้าตัวถูกจีมัสกระชากกลิ้งล้มลงไปด้วยกัน เอเลนหน้าซีดเผือด เมื่อเห็นของเหลวสีข้นหยดลงบนพื้นตามแนวปีกที่ปกคลุมตัวเองเอาไว้

"ดี...จัง...ที่...นายน้อย...ไม่เป็น..อะไร.." ฟิลล์พูดขึ้น ตอนที่เหลือบตามองนายน้อยว่าปลอดภัยดี ก่อนที่ตัวเองจะทรุดลง ใบหน้าซบบนไล่ผอมบางของนายน้อยอย่างหมดแรง

"เอเลน!! ฟิลล์!!!" เซเรสวิ่งเข้าไปช่วยประคองได้ทัน ก่อนทีทั้งคู่จะล้มลงไปด้วยกัน

นัยน์ตาสีชาจ้องมองด้วยความตระหนก เหมือนภาพเหตุการณ์ตอนที่อยู่ทางเหนือมันย้อนไปมาในหัว มือทั้งสองที่เปรอะไปด้วยเลือดกำลังสั่นระริก

"ผม..ขอ...โทษ...เรื่องแหวน...ผม..ผิด...เอ....ง...." เสียงที่พยายามฝืนพูดให้จบประโยคแผ่วเบา จนแทบจะไม่ได้ยินหากว่ามันไม่ได้ซบอยู่บนไหล่ ก่อนที่จะทรุดฮวบลงมาเพราะหมดสติ

"ฟิลล์!! ไอ้บ้า...แกอย่ามาเล่นแบบนี้นะ...ตื่นขึ้นมา..ได้ยินที่ฉันสั่งไหม!!" เอเลนไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองตะโกนเสียงดังแค่ไหน เจ้าของใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นที่ด้านข้างอยากจะสาวเท้าเข้ามาเพื่อดูสถานการณ์ แต่กลับถูกจีมัสยืนขวางเอาไว้ด้วยความโกรธ จนคำรามออกมาโดยไม่รู้ตัว

คนที่มาทีหลังอย่างฟอเรนท์และริโอ ยืนตะลึงลำดับเหตุการณ์อยู่พักหนึ่ง ก่อนที่ฟอเรนท์จะวิ่งเข้าไปหาน้องชาย ที่ยังคงตะโกนด้วยเสียงสั่นเทา ร่างของมังกรหนุ่มยังคงไม่กลับสู่สภาพเดิม ยิ่งน่าเป็นห่วง แผลเหวอะหวะทั่วหลังจึงยังไม่สมานตัวเหมือนอย่างเคย

"เอเลนปล่อยฟิลล์ให้พี่..เร็วเข้า!!"

เซเรสเป็นฝ่ายเข้ามากระชากไอ้ตัวแสบที่ยังคงไม่ยอมปล่อยร่างโชกเลือดของไอ้เจ้ามังกร จนต้องฟาดฝ่ามือลงไปบนใบหน้าของมันเพื่อเรียกสติ และดึงร่างเล็กเข้ามากอด เพื่อปลอบประโลม

 

นัยน์ตาสีชาหรี่ลง เมื่อเห็นว่าไอ้คนก่อเรื่อง ยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยใบหน้าเรียบเฉย เอเลนสะบัดตัวเต็มแรง จนหลุดออกจากอ้อมแขนของไอ้มาดนิ่ง พร้อมกับเอ่ยปากเรียกดาบสีดำสนิทประจำกายออกมาถือไว้ ก่อนจะย่างสามขุมเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว

"แก...มีสิทธิ์..อะไร....มาทำร้ายคนของฉัน!" เสียงพูดลอดไรฟันด้วยความโมโห พร้อมกับวาดดาบในมือออกไปด้วยความเร็ว...อีกฝ่ายรีบร่ายเวทย์สร้างเกราะกำบังให้ตัวเองได้ทัน

 

เปรี้ยง!!!

หากแต่ว่าความแรงของมัน กลับประทุเข้ามาในเกราะเวทย์ที่แข็งแกร่งได้ ...ไรอัสเบิกตากว้าง เมื่อร่างของตัวเองกระเด็นออกมาตามแรง และกระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ด้านหลังเต็มแรง จนเลือดสีสดทะลักออกมาทางปาก พอลืมตาขึ้นมาอีกทีปลายดาบสีดำสนิทก็จ่อมาตรงหน้า ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ใบหน้าของอีกฝ่ายบูดบึ้งเต็มไปด้วยความโกรธ

"พอเถอะเอเลน..." เซเรสเข้ามาคว้าข้อมือเล็กไว้ นัยน์ตาสีชาตวัดมองมาด้วยความขัดใจ

"ถ้าแกอยากจะเป็นคนดี ไปเป็นวันอื่นเซเรส...!!" เอเลนรั้งข้อมือออกอย่างหงุดหงิด

"ไม่ใช่!!...ฉันแค่ไม่อยากต้องไปเยี่ยมนายในคุกนะ"

คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่คิดจะยอมลดดาบในมือลง เซเรสถอนหายใจยืดยาว ปรายตามองคนที่นั่งปาดเลือดออกจากมุมปากตัวเองออกอย่างเย็นชา แหวนสีเงินที่ชิงมายังคงกำอยู่ในมือ ฝ่ามือหนายื่นออกไปหวังจะช่วยดึงให้ลุกขึ้น แต่กลับโดนปัดออกอย่างไม่ไยดี ไอ้ตัวแสบที่โมโหอยู่แล้วยิ่งเดือดเข้าไปใหญ่

"พอเถอะไรอัส...นายควรจะฟังที่คนอื่นพูด ก่อนที่จะต้องมีใครต้องมาเจ็บตัวอีกนะ" เซเรสบอกอีกฝ่ายอย่างหงุดหงิด พอพูดถึงคนเจ็บ ก็เหมือนจะนึกขึ้นมาได้ ไอ้ตัวแสบมันก็รีบหมุนตัว วิ่งกลับไปยังกลุ่มเพื่อนที่ยังยืนรออยู่อีกฟาก ไอ้เจ้ามังกรที่ยังอยู่ในอ้อมแขนของพี่ชายต่างมารดา เปลือกตาทั้งคู่ของมันยังคงปิดสนิทนิ่งไม่ได้สติ

"ฉันไม่คิดจะคืนมันหรอกนะ" ไรอัสหมายถึงของที่ยังอยู่ในมือตัวเอง

"เอาเถอะ..ผมจะฝากมันไว้ก่อน ถ้าคุณพร้อมจะฟังสิ่งที่ผมจะเล่าเมื่อไหร่ คุณอาจจะไม่ยินดีที่จะเก็บมันไว้ก็ได้" เซเรสบอกเสียงเรียบ ก่อนที่จะก้าวเท้าหันหลังตามเพื่อนออกไป

ทิ้งให้คนที่เหลือ ยืนนิ่งด้วยความสับสน ร่างของคนเจ็บที่อยู่ในอ้อมกอดของใครบางคน ทำเอาปวดหนึบที่อกจนพูดไม่ออก ความทรงจำครั้งเก่าย้อนกลับมาในหัวราวกับจะตอกย้ำเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด
 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 41 : #37.ทรยศ~[rewrite] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 9556 , โพส : 45 , Rating : 60% / 20 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 45 : ความคิดเห็นที่ 11546
ฟิลล์อย่าเป็นไรน้า ไรอัสใจร้ายแงๆๆ
Name : noblesse_1 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ noblesse_1 [ IP : 115.87.151.104 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 กันยายน 2559 / 21:02
# 44 : ความคิดเห็นที่ 11414
สงสารฟิลล์จัง
นายน้อยสุดยอด
เซเรสไรอัสพวกนายเกี่ยวข้องกันไงเนี่ย
Name : nania [ IP : 171.5.250.43 ]

วันที่: 9 สิงหาคม 2557 / 20:19
# 43 : ความคิดเห็นที่ 11405
ไรอัส แกน่าตบมาก...
PS.  มาแปะนิยายได้นะครัชชช ขอแบบวายแอนด์แฟน\'ซีนา..ฮุๆ>w<
Name : 'violettie < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 'violettie [ IP : 180.183.97.198 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤษภาคม 2557 / 05:52
# 42 : ความคิดเห็นที่ 11041
ไรอัสเป็นเจ้าชาย!
แต่เป็นเจ้าชายก็ไม่หายเคือง
ทำฟิลล์ทำทั้งกายเจ็บทั้งใจ
ให้ฟังเหตุผลคนอื่นบ้าง
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.60.185 ]

วันที่: 28 เมษายน 2556 / 01:24
# 41 : ความคิดเห็นที่ 10968
ไรอัสเป็นรัชทายาทที่หายไปแน่ๆ ตอนบอกตกจากหลังม้าแสดงว่าอาจเป็นเหตุที่ทำให้สาปสูญไปจากอาณาจักร!!
PS.  555+ BY: THE LIE?? ความตายมิเคยพรากสิ่งใด...หากแม้นใจต่างหากที่คิดไปเอง...
Name : LoUiSMiLLeNTeArs-CheaN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LoUiSMiLLeNTeArs-CheaN [ IP : 180.183.40.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2556 / 14:18
# 40 : ความคิดเห็นที่ 10927
ไรอัสอย่าดื้อเลยนะ โตๆ กันแล้ว อย่าแย่งของเหมือนเด็กๆสิ เฮ้ย ไม่ใช่ คือ อยากไห้นายฟังเรื่องราวต่างๆ ที่เซเรสจะเล่าต่อไปนี้ มันอาจจะดีกว่าก็ได้ ที่มานั่งคิดเองฝ่ายเดียว
PS.  -_- เจ้าหญิงเย็นชา แต่....ไม่ไร้ใจ..>[///]<
Name : ukinakou < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ukinakou [ IP : 115.67.199.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มกราคม 2556 / 20:05
# 39 : ความคิดเห็นที่ 10747
แง๊ๆๆๆๆ ฟิลล์
Name : Roykun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Roykun [ IP : 171.7.132.229 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2555 / 19:18
# 38 : ความคิดเห็นที่ 10580
ท่าทางฟิลล์จะได้นายใหม่ ฮ่าๆๆๆ

เอเลน ผู้ไม่เคยกลัวอะไร แต่ดันกลัวแมลงหรอเนี่ยย
Name : แอ๋มแป๋ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แอ๋มแป๋ [ IP : 119.46.123.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 / 21:30
# 37 : ความคิดเห็นที่ 10540
เอเลนนายกลัวแมลงหรอ - -
PS.  วายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย.
Name : Mr.Иöпgρәď < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr.Иöпgρәď [ IP : 223.205.243.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 / 16:50
# 36 : ความคิดเห็นที่ 10386
เอเลนกลัวแมลง ?
น่ารักไปนะ

เซเรสสร้างพันธมิตรอยู่ชิมิ ฮ่าๆๆๆ
PS.  ไม่ว่าความรักมันจะจบลงแบบไหน แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว มัน "สวยงาม" เสมอ
Name : Daiice < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Daiice [ IP : 110.49.240.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤษภาคม 2555 / 22:17
# 35 : ความคิดเห็นที่ 10350
ฟิลล์ช่างสะสมอะไรที่ไม่เข้ากับตัวจริงๆเลย!~

แต่ก็ทำให้รู้ว่า เอเลนกลัวแมลงด้วยนะเนี่ย มันออกจะน่ารัก ตัวเล็กๆ ยุกยิกๆ
Name : mikori [ IP : 58.11.58.251 ]

วันที่: 13 พฤษภาคม 2555 / 14:17
# 34 : ความคิดเห็นที่ 10086
 คิดว่าจะหลบพ้นเรอะ เจอมีดยักษ์มหาปลัย หน่อยเป็นไง 555
PS.  =) รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 171.7.164.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 23:11
# 33 : ความคิดเห็นที่ 9950
กลัวแมลงหรอเนี่ยยยยยยยย
Name : บังเอิญอ่าน [ IP : 223.206.220.3 ]

วันที่: 14 ธันวาคม 2554 / 20:29
# 32 : ความคิดเห็นที่ 9495

เอเลนกลัวแมลงอ่ะ

5555

Name : KNighT-cried < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KNighT-cried [ IP : 202.176.138.223 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2554 / 15:25
# 31 : ความคิดเห็นที่ 9184
 ฮะ(ครึ่ง)แวมไพร์ กลัวแมลง ทีกลัวตายไม่กลัว
Name : Asahi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Asahi [ IP : 125.26.10.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 สิงหาคม 2554 / 16:09
# 30 : ความคิดเห็นที่ 8980
 เอเลน กลัวอะไรไม่กลัว
ดันกลัวแมลง !! 55+
PS.  เมื่อก่อน ก่อนที่เราจะสร้าง i.d นี้ขึ้นมาอะ เราใช้นามแฝงว่า "GGG" น่าาาา ~~
Name : A_DaRk_DeViL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A_DaRk_DeViL [ IP : 125.26.30.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2554 / 17:30
# 29 : ความคิดเห็นที่ 8390
555+ จะหนีไปไหนค้าาาา*วิ่งไปปามีดไป* ตอนนี้น่ะมันสั้นสุดขีดเลยนะค้าาาา อ๊ายยยย อย่าหลบมีดสิค้าาาา

555+ ติดตามๆ
Name : u-kun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ u-kun [ IP : 183.89.63.250 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2554 / 15:57
# 28 : ความคิดเห็นที่ 8152
ขอฉากหวานๆเยอะๆน้า
Name : 8813 [ IP : 58.9.97.133 ]

วันที่: 8 มกราคม 2554 / 13:33
# 27 : ความคิดเห็นที่ 8109
แหม! ทำกันได้นะไรเตอร์..อุตส่าห์คาดหวัง ชิชะ

ต่อไปก็ขอบทให้ฟิลล์เยอะๆนะ


PS.  "Everybody is somebodys daydream."
Name : Zaio_3 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zaio_3 [ IP : 223.207.126.39 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มกราคม 2554 / 02:05
# 26 : ความคิดเห็นที่ 7971
ริโอ ก่ะ จีมัส จะ น่า รัก ไปไหน

ไรเตอร์ หลบ หั้ย พ้น ตลอด ไป น๊ะ


ฟิล น้าร๊าก มากก อิจฉา เอเลน อีก แล้ว
Name : sihae4real [ IP : 119.42.68.189 ]

วันที่: 31 ธันวาคม 2553 / 03:54
# 25 : ความคิดเห็นที่ 6949
ฟิลล์.......สนใจมาเป็นสัตว์ที่บ้านมั้ย~~~????

น่ารักเกินไปแล้ว~~~!!!
Name : SnowKim+NemoLee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SnowKim+NemoLee [ IP : 125.27.161.69 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กันยายน 2553 / 21:07
# 24 : ความคิดเห็นที่ 5883
 +     +ไรเตอร์ไม่มีทางหลบมีดพ้นแน่น๊อนนนน 
Name : Ume [ IP : 58.9.100.30 ]

วันที่: 4 กรกฎาคม 2553 / 23:11
# 23 : ความคิดเห็นที่ 5277

ฟิลล์น่ารัก

Name : 8_8?? < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 8_8?? [ IP : 183.89.46.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2553 / 15:02
# 22 : ความคิดเห็นที่ 4968
ครั้งนี้กด 3 แล้ว

เด็กแล้งไง

อ้าคคค !!!
PS.  [MDD'] I LovE KH >///<
Name : mdd~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mdd~ [ IP : 124.120.28.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤษภาคม 2553 / 16:48
# 21 : ความคิดเห็นที่ 4748
เด็กแล้วไงไรเตอร์

ตอนแรกก็อยากช่วยท่านอยู่หรอกนะค่ะแต่ตอนนี้อยากเอามีดไล่แทงท่านมากกว่าอ๊าก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Name : sangjin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sangjin [ IP : 125.26.47.122 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2553 / 12:32
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android