คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[END] A Little VamPire [Yaoi]

ตอนที่ 77 : #71. คนทรยศ [Rewrite]


     อัพเดท 5 ต.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, วายแฟนตาซี, จบแล้ว, จบ, boy'love, BL, ปิศาจ, หมาป่า, มนุษย์หมาป่า, จิ้งจอก, เจ้าชาย
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 99% [ 49 mem(s) ]
This month views : 971 Overall : 337,458
11,607 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3415 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 77 : #71. คนทรยศ [Rewrite] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6313 , โพส : 44 , Rating : 76% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



 

คนทรยศ

 

ไม่ได้คิดจะลืม ไม่ได้คิดจะทรยศ....

 

แต่เพราะอะไรไม่รู้ ยิ่งคบกับเจ้าพวกนั้น มันก็ยิ่งถลำลึกจนลืมคำสั่งและเหตุผลที่แท้จริงของการมาอยู่ที่นี่

นัยน์ตาสีนิลเหลือบมองขึ้นไปบนแผ่นฟ้ากว้าง พยายามให้ม่านน้ำที่ขังในขอบตาย้อนกลับเข้าไปเหมือนเดิม พลางคิดในใจว่าหากได้รู้จักเจ้าพวกนั้น โดยที่ไม่ต้องมามีพันธะสัญญาบ้าๆนั่น ก็คงจะดีไม่น้อย และ...หากคนตรงหน้าไม่ใช่คนสำคัญของหัวใจที่อยู่ฝ่ายตรงข้าม ก็คงไม่ต้องเจ็บปวดในอกขนาดนี้

"ทำไมกันเวสต์?"

คำถามที่ฟังดูเหมือนคำตัดพ้อ ยิ่งทำให้คนฟังจุกจนแทบจะพูดไม่ออก นัยน์ตาสีแดงก่ำยังคงจ้องมองตรงมาและทำท่าจะขยับเข้ามาใกล้

"อย่าเข้ามา....ไม่งั้นจะหาว่าผมไม่เตือนไม่ได้นะ!!" เวสต์ยกมือขึ้นห้าม พลางถอยไปข้างหลังอีกหลายก้าวเหมือนเป็นการตั้งหลัก แต่ฟอเรนท์ก็ก้าวฉับๆเข้าไปโดยไม่ฟังเสียง นักรบเงาที่ยืนหน้าถมึงทึงเริ่มขยับตีกรอบเข้ามาใกล้ตัวนายของมันจนแทบจะมองไม่เห็นคนตัวเล็กที่ยืนหลบอยู่ข้างหลัง

พรึบ!!!

พวกมันหนึ่งตน โดดเข้าใส่พร้อมกับยื่นอาวุธปลายแหลมหวังประทุษร้ายศัตรูของนายมันตามคำสั่ง แต่ด้วยประสบการณ์และกำลังกายที่เหนือกว่า เพราะมีเลือดอันเข้มข้นของปิศาจไหลเวียนอยู่ เพียงแค่ขยับตัววูบเดียวก็หลบคมดาบนั้นได้อย่างว่องไวและง่ายดาย

นัยน์ตาสีนิลฝืนมองคนตรงหน้าเหมือนกับว่าไม่รู้สึกอะไร ทั้งที่ในใจยังคงปวดหนึบ สมองอันชาญฉลาดกำลังคำนวณหาหนทางปลดปล่อยตัวเอง ให้หลุดออกจากการเป็นเบี้ยในหมากกระดานอันนี้ วิธีที่จะหลุดพ้นตลอดกาล...

"หยุดเถอะ นายก็รู้ว่ามันทำอะไรฉันไม่ได้" เสียงของฟอเรนท์ที่ยังคงหลบหลีกโดยไม่ได้ออกแรงต่อต้านกลับ เพราะรู้ดีว่าหากลงมือ คนที่จะต้องเจ็บก็คือคนที่เป็นนายของพวกมัน....

ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง พร้อมกับพึมพำร่ายเวทย์บางบท

 

ตูม!!!

เสียงระเบิดดังสนั่น ฟอเรนท์ร่ายเวทย์สร้างเกราะรับแรงกระแทกให้ตัวเองอย่างรวดเร็ว ตอนที่สังเกตเห็นว่าแววตาของนักรบเงาเป็นสีแดงก่ำ พร้อมใจกันยืนนิ่งรายล้อมตนเอาไว้ ก่อนที่เสียงระเบิดจะดังขึ้น...

"ไม่นะ....เวสต์!!!"

มีเพียงกลุ่มควันสีเทาที่ยังคงลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ เจ้าของนัยน์ตาสีเลือดกวาดมองไปทั่วบริเวณอย่างร้อนรน...ไอ้เด็กบ้านั่นมันคำนวณเอาไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้

ในอกของปิศาจกำลังหนักอึ้งจนแทบจะหยุดลมหายใจตัวเอง หันมองไปรอบๆตัวอีกครั้งอย่างสิ้นหวัง ไร้วี่แววของร่างเล็กอย่างที่ควรจะเป็น ไม่ได้คิดจะทำอันตรายกันตั้งแต่แรกสินะ...แต่เพื่ออำลาต่างหาก..ฟอเรนท์ยกมือทาบกับอกของตัวเอง ความเจ็บปวดจุกข้างในอกทั้งที่ไม่ได้โดนทำร้าย...

------------

ตูม!!

กระแสไฟฟ้าแรงสูงของสองแฝดที่สาดเข้าใส่ ไอ้ตัวแสบที่ทั้งโดด ทั้งวิ่งหลบไปมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเปิดสมองอันน้อยนิดคิดตามไปด้วย คงเพราะแบบนี้เองล่ะมั้ง ไอ้เจ้าชายนั่นมันถึงได้สลบเหมือดและยังไม่ได้สติ

เฮ่อ~~ เป็นเจ้าชายก็ซื่อบื้อได้เหมือนกันแฮะ!!” มันบ่นพึมพำ พร้อมกับวิ่งหลอกล่อไปด้วย ขืนอยู่เฉยคงได้เป็นเป้านิ่งให้พวกมันยิงใส่แน่

นัยน์ตาสีชาเหลือบมองไปทางเพื่อนอีกสองคนที่ยึดยื้ออยู่กับไอ้เจ้างูสามหัว แถมหางที่โดนตัดไปเมื่อครู่มันยังงอกออกมาใหม่ได้อีก...

ยิ่งคิดก็ยิ่งหยะแหยง..บรื๋ออออ.... รอยเลือดกองโตนั่นอีก..ช่างสรรหาของเล่นได้น่าแหวะกันจริงๆ ไอ้พวกนี้

"เหวอ!!"

เพราะมัวแต่พะวงหน้าพะวงหลัง ยามที่อีกฝ่ายซัดเวทย์สายฟ้าเข้ามาอีกรอบ ไอ้ตัวแสบก็จำต้องหลับตาปี๋ พลางนึกสวดภาวนาในใจ....โดนแน่....โดนแน่ๆ ว้ากกกกก

 

ตูม!!!

เสียงระเบิดดังสนั่นจนแสบแก้วหู นัยน์ตาสีชาค่อยๆเปิดขึ้นมาช้าๆ....เอ๋!..ไม่เจ็บแฮะ...รอดได้ไงวะ!!

"สาบานได้ว่าคิดจะมาช่วยกันจริงๆ เหอะ!!?" เสียงตวาดใส่ด้วยอารมณ์หงุดหงิดดังขึ้น

"เฮ้ย!! มาได้ไง นายไม่ได้สลบอยู่ตรงนั้นหรอกเรอะ เมื่อกี้อ่ะ!!?" เอเลนชี้ไปที่เจ้าของเกราะเวทย์ที่ช่วยตนเอาไว้ได้อย่างฉิวเฉียด...จะเป็นใครไปได้นอกจาก..

 

ไรอัสหรือเจ้าชายตัวจริงเหลือบมองไอ้ตัวแสบเจ้าปัญหาอย่างเอือมระอาจัด อยากตะโกนกรอกหูมันเหลือเกินว่าที่แกล้งทำเป็นสลบมันเป็นแผนต่างหาก ถึงแม้ว่ามันจะผิดแผนไปหน่อยก็เถอะ แล้วไอ้ที่หวังจะให้เข้ามาช่วย ก็ดันพาตัวเองมาซวยแถมแผนแตกอีกต่างหาก

"ฉันหลอกพวกนั้นต่างหาก ดูไม่ออกรึไง" ไอ้ตัวแสบเหลือบมองมาด้วยหางตาอย่างหงุดหงิด คิดอยู่ในใจว่า...รู้งี้น่าจะหลอกให้ไอ้แฝดนรกนั่นฟาดสายฟ้าใส่ซักทีสองที ดูดิ๊ ว่าจะสลบต่ออีกไหม....ชิ!!

"ไม่ใช่ว่าสลบจริงๆ แล้วแกล้งฟอร์มหรอกเรอะ!"

"ว่าไงนะ!?" คนที่กำลังใช้สมาธิต้านไอ้พวกที่กำลังสาดสายฟ้าใส่อย่างบ้าคลั่งได้ยินเสียงไอ้ตัวแสบบ่นงึมงำไม่ถนัดนัก ใบหน้ากวนประสาทของมันรีบส่ายไปมาแทนคำตอบ แต่แววตายังคงกวนได้กวนดีเหมือนเดิม จนอยากจะจับโยนไปนอกเขตเวทย์ลองความแรงของสายฟ้าดู

"อ๊ากกก!!"

ทั้งไอ้ตัวแสบ ทั้งคุณเจ้าชายต่างก็หันขวับไปมองตามเสียงร้อง เมื่อเห็นลูกไฟขนาดย่อมพุ่งเข้าใส่แฝดคู่ รวมทั้งงูยักษ์พร้อมกันในคราวเดียว...กระจายกันไปคนละทิศล่ะครับท่านงานนี้

"เซเรสแหงๆ" ไรอัสบ่นพึมพำ เพราะไอ้เรื่องเปิดตัวอลังการงานสร้างแม้จะมาทีหลังคงหนีไม่พ้นเพื่อนมาดนิ่ง ไอ้ตัวแสบหันมาพยักหน้าเห็นด้วยอย่างช่วยไม่ได้ มาทีเดียวมันกะปิดงานเลยรึไง!!

"เปิดตัวซะอลังการงานสร้างเชียวนะ" เอเลนแอบกัดไปที มองไปทางเจ้าของเวทย์เมื่อครู่ ที่กำลังเดินออกมาจากแนวพุ่มไม้ แต่ก็ต้องยอมรับว่าอุ่นใจขึ้นมานิดหน่อย ตอนที่เห็นหน้านิ่งๆเรียบๆของมัน

"ไอ้บ้านั่น มันอึดชะมัด!" จีมัสตะโกนบอกปนหอบใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ตอนที่คว้าข้อมือเจ้าของเรือนผมสีเงินวิ่งมายืนรวมกับเพื่อนๆ ริโอก็กำลังหอบหายใจจนหน้าแดงก่ำไม่ต่างกัน

"รู้รึยังว่ามันเป็นใคร? แล้วนี่นายไปโดนอะไรมา!!?" ยังไม่ทันที่ไรอัสจะได้หันไปตอบคำถามของไอ้คุณเพื่อนมาดนิ่ง คนถามก็ดันหันไปสนใจผ้าผืนเล็กที่พันอยู่รอบต้นแขนของไอ้ตัวแสบเสียก่อน....

เจริญล่ะ!! ว่าที่องครักษ์ของเจ้าชายดันหันไปสนใจคนของตัวเองก่อนหน้าที่!

"มันใช่เวลาที่แกจะมายืนสอบสวนรึไงวะ...ไอ้บ้า!!" ไอ้ตัวแสบแกล้งทำเป็นหงุดหงิดกลบเกลื่อน พลางกระโดดหนีไปทางริโอที่ยืนหอบอยู่ข้างๆไอ้เจ้าหมาป่า...ก็ดูดิ! มันยังไม่เลิกจ้องอีก สถานการณ์แบบนี้....ไอ้ประสาท!!

"เอาไว้ค่อยเล่าให้ฟังก็แล้วกัน" ริโอเป็นฝ่ายออกหน้าให้ สายตายังคงจดจ้องไปทางเจ้าศัตรูตัวยักษ์ที่กระเด็นหายไปตอนที่โดนแรงระเบิด แต่ก็ยังมีพวกมันที่สามารถสร้างเกราะเวทย์ได้ทัน ยืนคุมเชิงอยู่ตรงแนวป่าอีกฟาก

เสียงครืดคราด เหมือนกับตอนที่ไอ้เจ้างูประหลาดนั้นมันเคลื่อนไหวในตอนแรก....แต่ประเด็น!! ทำไมรู้สึกว่ามันมารอบทิศทางเลยล่ะ!!?

ทั้งหมดหันมาสบตากันด้วยความสงสัย ยังจับไม่ได้ว่าเสียงมันเคลื่อนที่มาจากทิศไหนกันแน่

ไรอัสเรียกคฑาของตัวเองออกมา ก่อนจะปักลงบนพื้นดินตรงหน้า แล้วร่ายเวทย์สร้างอาณาเขตครอบทั้งห้าชีวิตเอาไว้เพื่อความปลอดภัย

"นายทำให้ฝนตกได้ไหมไรอัส!" ริโอหันไปถามไอ้คุณเจ้าชายที่พยักหน้าตอบรับอย่างไม่ลังเล

"ก็พอได้อยู่หรอก....แต่ว่าฝนมันจะช่วยอะไรได้เหรอ?" เจ้าของเวทย์เอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ

แถมยังแอบสงสัยอีกว่า..ไอ้สองแฝดนรกนั่น มันเรียกสายฟ้าได้ ไม่ยิ่งชอบใจไปใหญ่รึ แต่พอหันไปแววตาและรอยยิ้มของคนขอฝน คุณเจ้าชายก็เพิ่งคิดได้เป็นครั้งแรกว่า...คนหน้าตาดี..ก็น่ากลัวเหมือนกันแฮะ...

"อันที่จริง...ฉันก็แค่อยากได้จิ้งจอกตัวนั้น กับตัวเจ้าชาย ถ้าพวกนายเป็นเด็กดี แล้วส่งตัวมันมาให้...ฉันสัญญาว่าพวกนายจะออกไปได้อย่างปลอดภัยแน่..." เสียงกวนประสาทของไอ้พ่อค้าคนเดิมที่น่าจะตายไปตั้งแต่แรกพูดแทรกขึ้นโดยมีไอ้สองฝาแฝดยืนขนาบข้าง

"ฝันไปเหอะ..ไอ้โรคจิต กลับไปนอนฝันต่อในคุกเลยป่ะ!!" เอเลนตะโกนสวนกลับไปอย่างโมโห ท่ามกลางเสียงขู่คำรามของหมาป่าตัวใหญ่ข้างๆ 

แต่สองคนที่ถูกพูดถึงกลับก้าวออกไปยืนอยู่ด้านหน้า เรียกเสียงหัวเราะชอบใจจากอีกฝ่ายดังก้อง..เพราะคิดว่าเด็กทั้งสองคนคงจะยอมเสียสละตัวเองเพื่อช่วยเพื่อนที่เหลือ

"ดีมาก!! รู้จักห่วงเพื่อน รับรองว่าฉันทำตามสัญญาแน่" แม้คำที่พูดจะเป็นแบบนั้นแต่ใบหน้าและการกระทำช่างตรงข้ามกันคนละขั้ว ใครที่หลงเชื่อคำคงได้เสียใจภายหลังชัวร์

"ตอนนี้แหละ!!"

ริโอหันไปกระซิบบอกให้เพื่อนเจ้าชายพึมพำร่ายเวทย์ทันที เมฆสีเทาครึ้มลอยลงมาต่ำอย่างผิดวิสัย เสียงฟ้าร้องและสายฟ้าแลบแปลบปลาบน่าหวาดเสียว แทนที่จะหวาดกลัวกลับยิ่งทำให้อีกฝ่ายยิ้มชอบใจหนักเข้าไปอีก....โดยเฉพาะไอ้เจ้าแฝดสองคนนั้นที่เล่นสนุกด้วยการฟาดสายฟ้าเผาต้นไม้เล่นเหมือนกำลังประลองฝีมือ

เซเรสร่ายเวทย์เป็นกำแพงใสกางกั้นไม่ให้สายฝนเย็นเฉียบที่หยดลงมาทั่วบริเวณโดนตัวคนที่อยู่ข้างใน แล้วอากาศรอบบริเวณก็ลดลงเป็นเย็นจัด หนาวเหน็บจนต้องยกมือลูบแขน แต่...แค่เม็ดฝนหลงฤดูธรรมดา ทำไมมันถึงได้เย็นจนจับไปถึงขั้วหัวใจ

เอเลนเผลอขยับเข้าไปใกล้ ซุกตัวเข้าหาไอ้มาดนิ่งที่ยืนเหมือนไม่สะทกสะท้านอย่างลืมตัว(ก็มันหนาวอ่ะ) โดยมีไอ้เจ้าหมาป่าขยับเข้ามาสมทบอีกที

พวกสัตว์ประหลาดที่ซ่อนตัวอยู่ในแนวต้นไม้ เริ่มลนลานเคลื่อนไหวไปมาเนื่องจากไม่เคยเจอปรากฏการณ์เช่นนี้ บางตัวก็กรีดร้องอย่างเสียขวัญ

ใบหน้าเหย่อหยิ่งของผู้เป็นนายเริ่มจะหวั่นวิตกพลางออกคำสั่งให้พวกมันออกมารับหน้าศัตรูตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้า  และนั่นก็ทำให้ริโอขยับรอยยิ้มมุมปากอย่างยินดี...เหมือนกับว่ากำลังรอคอยเวลานี้อยู่แล้ว

 

ฉึก!!! ฉึก!!!

กี๊ซซซซซซซซซซซซ!!!!

เสียงกรีดร้องอย่างโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น เมื่อเม็ดฝนที่ร่วงหล่นลงมาเป็นส่าย มันไม่ใช่หยดน้ำอย่างที่ควรจะเป็น...แต่มันกลับเป็นสายน้ำที่จับตัวกันเป็นน้ำแข็ง ไม่ต่างอะไรจากของมีคมที่ตกลงมาจากฟากฟ้า ปลายแหลมของมันเสียบทะลุไปตามลำตัวของพวกมันอย่างไม่มีหนทางหลีกหนีจากทุกทิศทาง รอบบริเวณที่สายฝนแผ่ไปถึง

แววตาของอีกฝ่ายเบิกกว้างอย่างตกใจ พลางรวบรวมสมาธิร่ายเวทย์คุ้มกันตัวเองเพื่อเอาตัวรอด เอเลนเหลือบเห็นว่าสองคู่แฝดคนหนึ่งกำลังยึดอยู่กับเกราะ ส่วนอีกคนกำลังเรียกสายฟ้าที่กำลังปั่นป่วนหวังเอาจะคืนให้ได้

 

ตูม!!

เปรี้ยง!!!

เสียงระเบิดที่ดังขึ้นหาใช่เสียงของสายฟ้าที่ฟาดลงมา แต่เป็นเสียงของลูกธนูสีขาวงาช้าง กับแรงของดาบอันใหญ่สีดำสนิท ที่พุ่งตรงไปยังฝ่ายตรงข้ามอย่างรวดเร็ว แล้วกระทบกับเกราะเวทย์จนมันปริและระเบิดเสียงดังสนั่น ปลายแหลมของลูกธนูดอกที่สองฝังอยู่บนต้นแขนของหนึ่งในฝาแฝด ส่วนอีกคนโดนเจ้าหมาป่าตัวโตคร่อมเอาไว้อย่างหมดท่า

"อ๊ากกกก.....อั๊ก!!"

สายตาเกือบทุกคู่หันไปมองทางต้นเสียง ลิ่มน้ำแข็งอันหนึ่งเสียบทะลุลำตัวของพ่อค้าดาร์เช่ที่ล้มลงไปนอนชักดิ้นชักงอบนพื้นอย่างน่าเวทนา ก่อนจะสิ้นใจแน่นิ่งไปในที่สุด

สายฝนหยุดลงแล้วในตอนนี้ หากแต่พื้นที่เหยียบย่ำ ยังคงเลอะไปด้วยคราบเลือดส่งกลิ่นคาวคลุ้งน่าสะอิดสะเอียด

เอเลนทำหน้าเบ้พลางยกมือขึ้นปิดจมูกตัวเองเอาไว้ ไม่งั้นคงได้นั่งโก่งคออาเจียนอยู่แถวนั้น

"เอาไงกับไอ้สองคนนี้ดี" เพราะไม่อยากเดินเข้าไปใกล้ ไอ้ตัวแสบก็เลยใช้ของที่ถือติดมืออยู่ชี้ไปทางจำเลยสองคนที่จับได้ ปลายดาบแหลมคม จึงเกือบเฉือนตรงปลายจมูกหากสองแฝดกล้าขยับตัว

"คงต้องส่งให้ทางการ!"

สวบ! ทั้งหมดหันหน้าไปทางต้นเสียงแทบจะทันที ไม่คิดว่ายังจะมีพวกมันหลงเหลือ เซเรสเตรียมตั้งท่ารับมือ พอๆกับไรอัสที่ทำท่าจะร่ายเวทย์อีกรอบ

"เดี๋ยว! ไม่ใช่....ท่านพ่อ,ท่านแม่"

เป็นริโอที่วิ่งนำหน้าไปก่อนพร้อมกับเจ้าหมาป่าตัวโต ก่อนที่มันจะกระโจนใส่คนที่โผล่ออกมาจากแนวพุ่มไม้...

"แอ๊ก!!" ไอ้หมาตัวใหญ่ที่กะอาศัยจังหวะมั่วแกล้งโดดใส่ กลับโดนฝ่ามือพิฆาตของมารดาสะบัดทีเดียวกระเด็นไปติดต้นไม้แถวนั้น!!...

ริโอเหลือบมองร่างที่กลิ้งหลุนๆไปหลายเมตรอย่างเอือมระอา...ก่อนจะโดนอ้อมแขนของจีด้าท่านแม่ของไอ้หมาป่าดึงตัวเข้าไปกอด

"ริโอไม่เป็นไรใช่ไหมลูก ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหม!?"

แม้ว่าจะพยักหน้ารัวแทนคำตอบ แต่อีกฝ่ายก็ยังไม่วายจับหมุนตัวสำรวจไปทั่ว

"โห่...ผมไม่ยอมให้ลูกชายสุดที่รักของแม่เป็นไรไปหรอกน่า" จีมัสตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาเองพร้อมกับอาการบิดไปมาขยับกระดูกหลังที่กระแทกกับต้นไม้ให้เข้าที่ แสร้งทำหน้าเศร้ากลายเป็นหมาป่าหัวเน่าไปโดยปริยาย

คนที่ยังไม่เคยเจอสถานการณ์วุ่นวายของครอบครัวหมาป่าอย่างคุณเจ้าชายถึงกับมึนตึ้บ จนลืมไปเลยว่ายังมีฝาแฝดสองตัวเป็นจำเลย และมันกำลังจะอาศัยจังหวะนี้แอบขยับตัวหนี

หมับ!!  

คนที่กำลังขยับตัวกะวิ่งหายเข้าไปในป่า ตาเหลือกใจหายวาบ เมื่อจู่ๆต้นแขนก็โดนคว้าเอาไว้ จากชายสูงวัยแปลกหน้า..จำได้ดีว่าเมื่อกี้ยังยืนอยู่อีกฟาก....แล้วทำไม?

"เพื่อนลูกรึจีมัส ปล่อยให้บาดเจ็บแบบนี้..ไม่ดีนะ!!" บิดาของจีมัสเอ่ยขึ้น ก่อนที่ทุกคนจะหันไปมองใบหน้าซีดเผือดลนลานของทั้งคู่

ฝ่ายลูกชายก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือก....รู้ดีว่า ถ้าหากบอกความจริงไป ไอ้สองคนนั่นมันคงโดนยัยป้าสุดโหดข้างๆนี่เทศนาไปอีกหลายวันแน่...โทษฐานที่กล้ามาทำร้ายลูกชายสุดที่รักเข้า!!

------------

เวสต์พยายามพาร่างกายที่บอบช้ำของตัวเองออกมาให้พ้นจากสถานการณ์ยุ่งยาก ตามเนื้อตัวมีแต่รอยแผลที่เกิดจากระเบิดพลังไปเมื่อครู่

เด็กหนุ่มถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ พร้อมกับสายน้ำอุ่นจัดที่ไหลออกมาจากขอบตา ขาสองข้างที่ทนฝืนลากมาจนคิดว่าไกลแล้ว เริ่มอ่อนล้าหมดแรงจนแทบจะต้องทรุดกายลงบนพื้น...ช่างน่าสมเพชตัวเองเสียจริง

 

หมับ!!!!

"อั๊ก!!......ทะ....ท่านพี่.....โอ๊ย!!" 

เพี้ยะ!!! ฝ่ามือเรียวฟาดเต็มแรงตรงแก้ม ส่งผลให้คนที่ใกล้จะหมดแรงถึงกับเซล้มลงไปไม่เป็นท่า นัยน์ตาสีนิลเหลือบมองคนที่ซ่อนใบหน้าภายใต้ผ้าคลุมอย่างหวั่นเกรง

"แกรู้ใช่ไหม...ว่าคนที่ทำงานไม่สำเร็จ มันจะเป็นยังไง!!" แววตาไร้ซึ้งความปราณีมองมา ก่อนจะตวัดดาบเล่มบางในมือขึ้นมาสูง

 

ฉับ!!!

“อ๊าก!!! แฮ่ก!!” เวสต์ยกมือขึ้นปัดด้วยสัญชาตญาณ คมมีดจึงกรีดลงบนเนื้อเนียนเป็นทางยาว เรียกเลือดไหลซิบตั้งแต่หลังศอกไปจนเกือบถึงไหล่ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเพราะความเจ็บ

"แกมัน ไอ้คนไร้ประโยชน์ ไม่รู้ว่าจะเกิดมาทำไม ถ้าท่านพ่อรู้ว่าทำงานพลาดคงไม่เอาแกไว้แน่" เสียงหัวเราะแหลมแสบแก้วหูดังขึ้น ก่อนที่เจ้าของคำพูดกรีดแทงจะสาวเท้าเข้ามาใกล้

เวสต์ลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น  ก่อนจะผ่อนลมหายใจเตรียมรับชะตากรรมของตน..

ที่น่าเสียดายคือ..ยังไม่มีโอกาสได้ขอโทษ....ถ้อยคำอ้อนวอนร้องขอชีวิตถูกกลืนหายไปในลำคอ นี่คงเป็นชะตากรรมของคนทรยศจอมโกหกที่สมควรจะไถ่โทษด้วยลมหายใจ

"คนไร้ประโยชน์อย่างแก คงต้องขอบใจที่ฉันเป็นธุระช่วยสงเคราะห์ให้!!" น้ำเสียงเย็นชาของพี่สาว ไม่ได้ทำให้รู้สึกเลยว่ามีสายเลือดครึ่งหนึ่งที่เหมือนกัน ปลายดาบแหลมคมตวัดขึ้นไปบนอากาศ ริมฝีปากบางภายใต้ผ้าคลุมแสยะยิ้มมองใบหน้าของน้องชายต่างมารดาอย่างโหดเหี้ยม

 

เคล้ง!!

แทนที่คมดาบจะฝังลงบนร่างของน้องชายที่เตรียมรอรับชะตากรรม มันกลับหักออกเป็นสองท่อน ก่อนจะกระเด็นไปคนละทิศ

            เจ้าของดาบชะงักค้างใบหน้าเริ่มซีดเผือด พลางเหลือบมองไปรอบตัวอย่างลนลาน ดาบ...คุณภาพเยี่ยมที่แทงทะลุแม้แต่เสื้อเกราะของทหาร กลับหักลงอย่างง่ายดาย โดยที่คนๆนั้น ยังไม่ได้เข้ามาใกล้ประชิดตัว

เวสต์ค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมามองอย่างแปลกใจ ก้มลงมองดาบคมที่เหมือนเป็นแค่เศษเหล็กที่ตกอยู่ข้างตัว

บุคคลที่ทั้งสองกำลังกวาดสายตามองหากำลังก้าวออกมาจากแนวพุ่มไม้โดยไม่คิดจะปิดบังตัวตน แถมในมือยังไม่มีแม้แต่อาวุธที่จะเอามาใช้ต่อสู้ นัยน์ตาสีแดงวาววับราวกับกำลังขัดเคืองอะไรบางอย่าง ก่อนจะหันมาจ้องตอบแววตาอยากรู้ของหญิงสาวที่ยังซ่อนใบหน้าเอาไว้ใต้ผ้าผืนบาง

"แก เป็น ใคร!!?" น้ำเสียงโกรธเกรี้ยวปนหงุดหงิดตวาดถามอย่างไม่เกรงกลัว พร้อมกับดึงอาวุธอีกชิ้นขึ้นมาขู่

เจ้าของนัยน์ตาสีแดงสดเหลือบมองปลายลูกดอกแหลมที่จ่อมาตรงหน้าอย่างไม่สะทกสะท้าน แต่สิ่งที่ทำให้ต้องขมวดคิ้วเข้าหากันก็คือ ร่างของใครบางคนที่ใกล้จะหมดแรง เพราะที่แขนข้างหนึ่งยังมีเลือดไหลออกมามากจนหยดลงบนพื้น กลิ่นคาวเลือดฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ

"เราเป็นใครไม่ต้องรู้หรอก แต่ถ้าไม่ต้องการแล้ว ขอได้ไหม?" อาเธอร์ชี้มือไปยังร่างคนเจ็บที่ยืนโงนเงนอยู่ไม่ไกลอีกฝ่าย

ใบหน้าภายใต้ผ้าคลุมเลิกคิ้วมองกลับมาอย่างสงสัย ก่อนจะแสยะยิ้มเยือกเย็นออกมา

"ท่าน...อยากได้มันไปทำไมล่ะ!" น้ำเสียงพูดกึ่งเยาะเย้ย เหลือบมองไปทางคนที่มีสายเลือดครึ่งหนึ่งเหมือนตนอย่างนึกสมเพช....เพราะอย่างน้อยสภาพแบบนี้ ก็คงหนีไม่พ้นเป็นอาหารสัตว์ในป่าแห่งนี้

"ถ้าเราจะบอกว่า เพื่อแลกกับชีวิตของเจ้าล่ะ?"

คนที่มีอาวุธอยู่ในมือถึงกับหน้าซีด ถอยไปตั้งหลักสองสามก้าวอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อรับรู้ได้ถึงรังสีอำมหิตของคนพูด ก่อนจะต้องกระพริบตาอย่างไม่อยากจะเชื่อตอนที่เหลือบไปเห็นว่าด้านหลังนั่น เหมือนกับมีปีกสีสีดำสนิทกางสยายออกเป็นแนวกว้าง

 

ตุบ!!

เสียงของคนเจ็บที่หมดแรงทรุดลงไปกองกับพื้น ด้วยอาการหน้ามืดเพราะเสียเลือดมากและความเจ็บปวดจากแผลที่แขน นัยน์ตาสีนิลปรือลงเหมือนคนจะหลับ อาเธอร์ตั้งท่าจะขยับเข้าไปใกล้...

 

ฉึก!!

ลูกดอกสามอันถูกปล่อยมาตรงหน้า ทำให้อาเธอร์จำต้องชะงักฝีเท้าลง เพราะฝีมือของคนที่ยืนอยู่ไม่ห่างจากคนเจ็บ....นัยน์ตาสีแดงหรี่ลงมอง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังเล็งเป้าใหม่ไม่ได้พุ่งเป้ามาทางนี้แต่กลับเป็นคนเจ็บที่ไม่มีสติจะป้องกันตัว

"กรี๊ดดดดด!!......อึก!!!"

ยังไม่ทันที่นิ้วจะเหนี่ยวไกปล่อยลูกดอกสังหารอีกรอบ ฝ่ามือหนาของคนที่ยืนอยู่ห่างหลายเมตรก็คว้าหมับเข้าที่คอ จนเผลอปล่อยอาวุธในมือหล่นลงบนพื้น ดวงตาทั้งสองข้างเหลือกถลนเหมือนกำลังหวาดกลัวสุดชีวิต

หญิงสาวเพิ่งมาคิดได้เอาตอนนี้ว่าตัวเองทำพลาดไปเสียแล้ว ที่คิดจะไปแหย่ให้อีกฝ่ายโมโหเข้า

อาเธอร์ขบกรามตัวเองแน่นเหมือนจะระงับอารมณ์โกรธ ก่อนจะกลั้นใจเหวี่ยงคนตรงหน้าไปอีกทางอย่างไม่สนใจว่าจะเป็นหรือตาย...ไม่ใช่ว่ากระหายอยาก แต่เป็นเพราะรังเกียจจนไม่อยากเข้าใกล้ต่างหาก

 

พลั่ก!!!

ร่างของหญิงสาวลอยไปกระแทกเข้ากับต้นไม้แถวนั้น ก่อนจะหมดสติร่วงลงสู่พื้น โดยที่ผู้กระทำไม่แม้จะหันมามองผลของมันเลยแม้แต่น้อย

 

"เฮ้!! ยังไม่ตายใช่ไหม...ทำไมฟิลล์มันมาช้าจริง!"

เสียงบ่นพึมพำดังขึ้นที่ข้างหู คนเจ็บทำได้แค่ปรือตาขึ้นมามองแวบหนึ่ง แต่ก็เห็นได้แค่เพียงเงาเลือนรางเพราะแว่นตากระเด็นหายไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ เปลือกตาที่หนักอึ้งราวจะปิดลงได้ทุกขณะ แขนข้างที่เจ็บเริ่มชาจนไม่มีความรู้สึกถูกคว้าไปดูอาการ ก่อนจะได้ยินเสียงพร่ำเหมือนกับคำขอโทษ..ที่ฟังไม่ชัดเจนนัก

"อ๊ากกกกกกก!!!!"

คนเจ็บที่เกือบจะหมดสติสะดุ้งเฮือกและกรีดร้องอย่างสุดเสียง เมื่อรู้สึกเจ็บปวดแขนข้างที่มีบาดแผลราวกับโดนกรีดซ้ำ นัยน์ตาสีนิลเบิกกว้างสบตากับอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลงไปในที่สุด....

-------------



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 77 : #71. คนทรยศ [Rewrite] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6313 , โพส : 44 , Rating : 76% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 44 : ความคิดเห็นที่ 11076
สงสารเวสต์อ่ะ
เวสต์อย่าเศร้าไปเลยยังไงทุกคนต้องเข้าใจแน่นอน
คุณพ่อมาช่วย
อิอิ
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.39.141 ]

วันที่: 29 เมษายน 2556 / 01:16
# 43 : ความคิดเห็นที่ 10999
คุณพ่อทาช่วยลูกสะใภ้^^
Name : moongray < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ moongray [ IP : 180.180.193.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2556 / 22:28
# 42 : ความคิดเห็นที่ 10785
คุณพ่อมาช่วยเวสต์
Name : Roykun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Roykun [ IP : 14.207.209.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2555 / 19:56
# 41 : ความคิดเห็นที่ 10629
หวานจังนะแหม 
PS.  วายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย.
Name : Mr.Иöпgρәď < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr.Иöпgρәď [ IP : 223.205.243.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 สิงหาคม 2555 / 21:53
# 40 : ความคิดเห็นที่ 10126
 แต่ละคน  ห่วงของสำคัญกันใหญ่เลยอิอิ
PS.  =) รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 27.130.211.37 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2555 / 23:31
# 39 : ความคิดเห็นที่ 9897
หวานเกิ๊นนน  อิจฉาจังว๊าา

PS.  ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไปเพราะ "เวลา"... ไม่เหลือแม้แต่ใจคน
Name : Apart' Kz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Apart' Kz [ IP : 125.25.133.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 พฤศจิกายน 2554 / 12:29
# 38 : ความคิดเห็นที่ 9767
 จีโอ (จีมัส x ริโอ) ... น่ารักอ่ะ
PS.  ..' ผู้หญิงของวาย ผู้ชายของผู้ชาย '..
Name : ฮอตเทสดวงดาวทั้งเจ็ด. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฮอตเทสดวงดาวทั้งเจ็ด. [ IP : 180.180.56.211 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ตุลาคม 2554 / 12:36
# 37 : ความคิดเห็นที่ 9531
หวานไปไหนเนี้ย

น้ำตาลในกระแสเลือดมันเกินแล้ว ><
Name : KNighT-cried < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KNighT-cried [ IP : 110.168.185.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2554 / 00:07
# 36 : ความคิดเห็นที่ 9493
=o= บ้าไรเตอร์มีตัวประหลาดเอ่อ =[]=!! บ้านเค้ามีแมลงสาบT^T
PS.  PS.สาวกคนชอบการินค่ะ=w=
Name : HiBaRi~— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HiBaRi~— [ IP : 27.130.60.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2554 / 12:12
# 35 : ความคิดเห็นที่ 8833
 กรี๊ดดดดด 
ห้องไรเตอร์มีตัวประหลาด O_o
แต่ตอนนี้บ้านเราเต็มไปด้วยมดดดดดด o_O
แงๆ ทั้งเจ็บ ทั้ง คับเลยอ่าาาาา 
ไรเตอร์รีบมารับผิดชอบด่วนนนน !!
Name : A_DaRk_DeViL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A_DaRk_DeViL [ IP : 113.53.67.178 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กรกฎาคม 2554 / 20:30
# 34 : ความคิดเห็นที่ 8426
555+ คู่ริโอก็หวานเหมือนเดิมเลย

555+ ติดตามๆ
Name : u-kun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ u-kun [ IP : 183.89.104.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2554 / 18:56
# 33 : ความคิดเห็นที่ 8252
หวานซ้า~ เฮอๆ มดขึ้นจอแล้วเนี่ย

ริโอน่ารัก>
Name : minmin [ IP : 110.77.165.45 ]

วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:11
# 32 : ความคิดเห็นที่ 7370
คู่ริโอเนี่ย หวานกันจัง
Name : little [ IP : 61.7.182.166 ]

วันที่: 17 ตุลาคม 2553 / 19:37
# 31 : ความคิดเห็นที่ 6996
ทิ้งท้ายด้วยความหวาน
Name : SnowKim+NemoLee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SnowKim+NemoLee [ IP : 125.27.164.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2553 / 14:36
# 30 : ความคิดเห็นที่ 6827
เออะ ตัวอะไร??

เหมือนหนอน แต่ไม่ใช่หนอนออ???
PS.  คนเรามีจุดยืนที่ต่างกัน มุมมองของแต่ละคนจึงต่างกัน ดังนั้นในโลกนี้จึงไม่มีคนผิด และไม่มีคนถูก
Name : ~*Adamant*~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~*Adamant*~ [ IP : 202.28.180.202 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กันยายน 2553 / 10:55
# 29 : ความคิดเห็นที่ 6053
เปนเหมือนกับมีเปลือกรูปเม็ดข้าวสารหุ้มอยู่ป่ะไรเตอร์หนอนตัวนั้นอ่ะ....
เราก้เคยเจอในห้องนอนเหมือนกัน....
ไม่กล้านอนในห้องเลยอ่ะ....
มันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆนะไรเตอร์....
ระวังด้วยอ่ะ....
Name : darkness [ IP : 183.89.143.140 ]

วันที่: 18 กรกฎาคม 2553 / 19:44
# 28 : ความคิดเห็นที่ 5323

ก้างชิ้นนี้ก็คงเป็นก้างที่อร่อยที่สุดด้วยนะ

Name : 8_8?? < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 8_8?? [ IP : 183.89.46.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2553 / 13:39
# 27 : ความคิดเห็นที่ 5013
โฮกกกก

หวานกันอีกแหละ

เอเลนกับเซเรสมันจะหวานกันยังงี้ได้บ้างไหมเนี่ย

ทำแต่...ไม่กดก็กัด

-0-
PS.  [MDD'] I LovE KH >///<
Name : mdd~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mdd~ [ IP : 124.122.191.90 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2553 / 16:53
# 26 : ความคิดเห็นที่ 2597
ย่อหน้า สุดท้าย (ริโอ-จีมัส) "นาย..บาลเจ็บตรงไหรรึป่าว ""นาย..บาดเจ็บตรงไหนรึป่าว"

หวานกันอีกแระ > <

ชอบอ่ะ "ก็ก้าง ชิ้นนี้มันใหญ่ จะยกให้ใครได้ไง.." ^ 0 ^
Name : waan [ IP : 125.25.27.220 ]

วันที่: 8 มกราคม 2553 / 21:59
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1692
สุโกย่!!!! *0*~
Name : ~@!HaeEun!@~ < My.iD > [ IP : 124.120.125.47 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 พฤศจิกายน 2552 / 19:10
# 24 : ความคิดเห็นที่ 1540
โอ้วววว หวานเจี๊ยบ อิอิ
Name : number nine [ IP : 118.175.34.95 ]

วันที่: 19 พฤศจิกายน 2552 / 13:09
# 23 : ความคิดเห็นที่ 1527
so sweet อิอิ
Name : pearvi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pearvi [ IP : 58.8.135.113 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤศจิกายน 2552 / 23:40
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1524

ไรต์เตอร์จิตตก 5 5 5 ^^~


PS.  ‘lด้lพีeJllค่lloUมoJlnoทุกวัu . . . llค่นี้ฉัuก็มีความสุvllล้ว . . .
Name : ♀FreyRinZ™ ♂ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♀FreyRinZ™ ♂ [ IP : 61.90.107.175 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤศจิกายน 2552 / 20:20
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1522
ยังมดขึ้นเช่นเคย แต่ก็ชอบอะนะ

ท่าน writer ก็นอนนอกห้องจิ ตัวประหลาดนั้นจะได้ยึดห้องไปเลย อะ! ล้อเล่นนะเจ้าค่ะ
PS.  สิ่งที่แปลกคืออะไร สิ่งที่ไม่เหมือนคืออะไร สิ่งใดดีหรือเลวร้าย สิ่งใดกันคือความจริง และทุกสิ่งนั้นใครตัดสิน ถ้าไม่ใช่ตัวคุณเอง แล้วจงอย่าลืมว่าแต่ละคนตางมีความคิดไม่เหมือนกัน ข้อตัดสินจึ่งต่างกันไป
Name : Shadow -11 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shadow -11 [ IP : 125.24.8.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤศจิกายน 2552 / 19:56
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1512

หุๆ  มารอตอนต่อไปนะ ไม่ได้เข้ามา อาทิตย์กว่าๆ มาซะเยอะเลย อิอิ

Name : อายะตัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อายะตัน [ IP : 124.121.193.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤศจิกายน 2552 / 11:29
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android