คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[END] A Little VamPire [Yaoi]

ตอนที่ 79 : #73. คำมั่นสัญญา[Rewrite]


     อัพเดท 9 ต.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, วายแฟนตาซี, จบแล้ว, จบ, boy'love, BL, ปิศาจ, หมาป่า, มนุษย์หมาป่า, จิ้งจอก, เจ้าชาย
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 99% [ 49 mem(s) ]
This month views : 979 Overall : 337,466
11,607 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3415 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 79 : #73. คำมั่นสัญญา[Rewrite] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6633 , โพส : 52 , Rating : 70% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



 

คำมั่นสัญญา

 

เจ้าของนัยน์ตาสีแดงสดยังคงจับจ้องใบหน้าซีดเผือดของคนเจ็บที่นอนอยู่บนเตียงในห้องพยาบาล

ฟอเรนท์ขบกรามเข้าหากันแน่นตอนเอื้อมมือไปเปิดแขนเสื้อเจ้าตัวขึ้น แล้วเห็นลวดลายที่สลักอยู่บนต้นแขนเนียนเรียบ พันธะสัญญาเลือดที่บิดาของตนทำจะทิ้งร่องรอยเอาไว้ตราบชั่วนิรันดร์

ไม่ต่างกับพวกมนุษย์ที่ยอมแลกขายวิญญาณให้กับปิศาจ จะไม่สามารถเรียกร้องสิ่งใดกลับคืนมาได้ จวบจนกว่าผู้เป็นนายจะสั่งให้สิ้นลมหายใจ แม้ว่าในใจลึกๆแล้วจะนึกโกรธเคืองบิดา แต่ก็รู้ดีว่าหากไม่ทำแบบนี้ ก็อาจจะไม่มีวันได้เห็นใบหน้านี้อีก...

ริมฝีปากเย็นชืดบรรจงจุมพิตลงบนรอยสลักนั้นอย่างแผ่วเบา ก่อนจะกระชับผืนผ้าห่มคลุมให้คนที่ยังคงปิดเปลือกตาสนิท ภาวนาขอให้ดวงตาคู่นั้นกลับมาสดใสอีกครั้ง

กลิ่นเหมือนบรรดาสมุนไพรหลากหลายชนิดมากองรวมกันใกล้ๆจมูก แถมยังเสียงเอะอะโหวกเหวกเหมือนคนกับหมากำลังฟัดกันอยู่ข้างหู แม้ว่าอยากจะหลับต่อใจจะขาด เพราะเปลือกตายังคงหนักอึ้ง แต่...ใครมันจะไปหลับได้ลงในสถานการณ์ที่เหมือนเกิดสงครามแบบนี้

นัยน์ตาสีนิลปรือขึ้นมองไปรอบๆ ทั้งที่สมองยังคงมึนตึบ ยังไม่พอแค่นั้นเตียงที่นอนอยู่ยังโยกไปมาราวกับกำลังเกิดแผ่นดินไหว ส่วนเจ้าของห้องก็กำลังยกมือกุมขมับตัวเองด้วยสีหน้ายุ่งเหยิง ตรงหน้ามีเจ้ามังกรตัวขาวที่กำลังทำลับๆล่อๆ คงเกรงว่าสงครามนั้นจะเลยมาถึงตัวเองก็เลยแอบอยู่

"เอเลน!/จีมัส!"

เสียงตวาดมาจากใครบางคนที่ยืนนิ่งอยู่นานตรงมุมห้อง ไอ้สองตัวป่วนที่ผลัดกันวิ่งไล่หยุดชะงักราวกับโดนคำสาปให้กลายเป็นหิน คนหนึ่งทำหน้าสำนึกผิดแต่โดยดี ส่วนอีกคนกำลังกลอกตาไปมาหาทางรอด

"อ๊ะ! เวสต์ตื่นแล้วนี่"

นัยน์ตาสีนิลได้แต่กลอกไปมาอย่างปลงตก...เพราะลำคอแห้งผากจึงทำได้แค่นึกเถียงในใจ....ใครมันจะไปหลับลงในสถานการณ์แบบนี้กัน

คนที่พุ่งพรวดมาถึงเตียงคนเจ็บก่อนใคร คงหนีไม่พ้นอาจารย์ห้องพยาบาลที่อดทนนั่งเฝ้ามาวันกับคืนเต็มๆไม่ยอมคลาดสายตา ยิ่งเห็นว่าคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันก็ยิ่งลนลานหยิบโน่นนี่ไม่ถูกผิดวิสัยของเจ้าตัวอย่างมาก กว่าจะคว้าแก้วน้ำมาได้ก็เล่นเอาถาดยากับอ่างน้ำล้มคว่ำระเนนระนาดเลอะทั่วพื้น

"เป็นเอามากนะนั่น" น้องชายตัวแสบหันมากระซิบกับไอ้เจ้าหมาป่าที่ยืนอยู่ข้างๆ ก่อนจะโดนมือของใครบางคนลากคอเสื้อทั้งสองคนให้แยกออกจากกัน....ปล่อยให้ไอ้สองตัวนี่มันรวมหัวกันทีไร ไม่เคยมีเรื่องดีเลยซักครั้ง!

"นายสองคนออกไปก่อนดีกว่า อยู่ก็มีแต่วุ่นวายไม่เลิก" ริโอเหลือบมองไอ้หมาป่าที่ลากติดมือมาด้วยอย่างดุๆ ส่วนไอ้ตัวแสบแทนที่มันจะช่วยกลับโดดวูบไปหลบอีกฟากข้างเตียงคนเจ็บ

"เวสต์! เจ็บตรงไหนอีกไหม" ถามเหมือนจะเป็นห่วง แต่ที่จริงมันกำลังหาทางรอดให้ตัวเองต่างหาก....

พี่ชายต่างมารดาเหล่มองน้องชายตัวแสบที่ยื่นหน้าเข้ามาใกล้อย่างหมั่นไส้จัด แต่คนเจ็บที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงก็ส่ายหัวแทนคำตอบ

"เซเรสมันบอกว่า นายไปช่วยคนอื่น แล้วไหงมาเจ็บตัวแบบนี้ซะเองล่ะ"

คิ้วเรียวเลิกสูงเมื่อได้ยินคำถาม ก่อนคนเจ็บจะหันไปมองคนที่ยืนนิ่งอยู่ตรงมุมห้อง

"ให้เวสต์พักผ่อนก่อนเถอะ,เอเลน!!"

ไอ้ตัวแสบกำลังคิดจะขยับตัวหนีเงื้อมมือไอ้มาดนิ่งหากแต่ไม่พ้น คว้ามาได้แค่ไอ้เจ้ามังกรตัวจ้อย...ไร้ซึ่งประโยชน์ ก่อนจะโดนวงแขนคว้าเข้าที่เอวจนตัวลอยขึ้นจากพื้น....จนไอ้รูปปั้นปรายตามองมาด้วยสายตาประหนึ่งจะบอกว่า...ไม่รอด อย่าคิดหนีให้ยาก มันถึงได้ยอมหยุดดิ้น

"ไม่เอาเซเรส...ปล่อย...แล้วไอ้มังกรบ้านี่ ติดมือมาทำไมวะ!!"

ง่า...ผมก็อยู่ของผมดีๆมีมือที่ไหนไม่รู้มาคว้าซะงั้น...ผิดไหมล่ะเนี้ยะ!

คนที่กำลังถูกลากออกไปจากห้องส่งเสียงโวยวายไม่หยุดกระทั่งประตูถูกปิดลงนั้นแหละ ฟอเรนท์ถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก

 

นัยน์ตาสีแดงก่ำยังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของคงเจ็บบนเตียง พร้อมกับยกมือลูบเส้นผมสีดำเทาของเจ้าตัวอย่างปลอบโยน ก่อนจะยกฝ่ามือเล็กนั้นมาแนบที่ใบหน้าเย็นเฉียบของตัวเองพร้อมกับฝังจมูกลงไปกลางฝ่ามือ เวสต์จับตามองด้วยความรู้สึกสับสน แต่อีกใจก็ไม่กล้าเอ่ยปากถาม เพราะความกังวลที่มีมันยังอัดแน่นอยู่เต็มอก จนไม่สามารถสะกดกลั้นเอาไว้ได้

"ร้องไห้ทำไม เจ็บแผลอีกรึไง"

คนเจ็บส่ายหน้าแทนคำตอบทั้งที่แพขนตาเริ่มเปียกชุ่ม กระทั่งเจ้าตัวยกแขนขึ้นมาปาดหยาดน้ำออกจากใบหน้าตัวเอง

เวสต์ชะงักเหม่อมองแขนข้างหนึ่งที่ดูผิวเผินเหมือนมีร่องรอยคล้ายแผลเป็น จนต้องคว้าหาแว่นตามาสวมเพื่อจ้องดูให้แน่ชัดอีกรอบ มันเหมือนรอยสลักลวดลายอะไรบางอย่างทับซ้ำลงไปบนรอยกรีดของคมดาบในตอนนั้น

"ขอโทษ...มันเป็นความผิดของฉันเอง ที่ไปหานายช้าเกินไป..."

คนฟังขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างงุนงง จ้องมองใบหน้าของอาจารย์ห้องพยาบาลที่ขรึมเครียด สลับกับรอยแผลเป็นที่แขนว่ามันเกี่ยวข้องกันยังไงแต่ก็จำอะไรไม่ได้

"เดี๋ยว...ไม่ซิ! ก่อนที่จะหมดสติ จำได้ว่า....ผมเห็นนายเหนือ"

ภาพก่อนหน้าที่ติดอยู่ในความทรงจำอันรางเลือน เพราะเจ็บจนสติไม่ได้อยู่ในขั้นสมบูรณ์...แล้วมันยังไง แสดงว่าคนที่มาช่วยตอนนั้นคือท่านพ่อของคุณฟอเรนท์ เพียงแค่คิดก็ใจหายวาบ ไม่อยากนึกสภาพว่าคู่ต่อสู้ของตัวเองจะเป็นยังไงหลังจากนั้น...

"ใช่...!! นายไม่ได้ตาฝาดหรอก" ฟอเรนท์ดึงแขนข้างที่มีรอยสลักขึ้นมามองด้วยแววตาที่บรรจุหลากหลายความหมาย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคนเจ็บที่มองมาอย่างสงสัย

"แล้วทำไมคุณฟอเรนท์ ถึงได้!?" เวสต์อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม อยากรู้ว่าทำไม....ปิศาจตรงหน้าถึงต้องทำเป็นเหมือนว่ากำลังเสียใจมากมายเหลือเกิน แต่ก่อนจะได้คำตอบ กลับได้ยินเสียงถอนหายใจดังออกมายาวเหยียด

"แผลเป็นนี่ มันจะไม่หายไป ไม่ลบเลือน นาย...จะไม่สามารถไปจากนายผู้ที่ทำสัญลักษณ์นี้ได้ จากนี้ไป..นายจะเป็นทาสของปิศาจตระกูลเราไปจนชั่วนิรันดร์"

เจ้าของสายเลือดปิศาจสบตากับคนเจ็บที่กำลังนอนอ้าปากค้าง ก่อนจะสะบัดแขนออกจากฝ่ามือ ใบหน้าขาวแปรเปลี่ยนเป็นโกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันที

นั่นซินะ...เป็นใครที่โดนแบบนี้ ก็คงจะต้องรู้สึกโกรธเป็นธรรมดา

เพราะมันเท่ากับว่าไปขโมยจิตวิญญาณของมนุษย์มาโดยที่เจ้าตัวเค้าไม่ได้สมัครใจหรือสมยอม...

"งั้น!! ที่อาจารย์รู้สึกอยู่นี่ ก็เพราะเสียใจ ที่มันเป็นแบบนี้เหรอครับ! ต้องมาผูกติดกับคนทรยศอย่างผม!"

คำพูดตัดพ้อต่อว่าปนน้อยใจของคนเจ็บ ทำเอาคนเป็นปิศาจถึงกับมึนตึ้บ ก่อนจะได้สติเอื้อมไปคว้าเอวของคนป่วยฤทธิ์เยอะที่กำลังจะโดดลงจากเตียงเอาไว้ได้

"เวสต์!ไม่ใช่แบบนั้น ฟังฉันก่อน"

เมื่อโดนรวบทั้งตัวเอาไว้เวสต์ก็ทำอะไรไม่ได้ ความเจ็บระบมไปทั่วทำให้ไม่สามารถขยับตัวได้อย่างที่ใจคิด และแม้จะรู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์โกรธแต่ก็เจ็บใจจนอดฟาดกำปั้นลงบนแผ่นอกนั้นไม่ได้

"ถ้า...อาจารย์กลัวว่าผมเป็นตัวเกะกะ จะมองว่าเป็นแค่อากาศก็...อุ๊บ!!...อื้อ..." ปากที่กำลังตะโกนไม่เลิกโดนเจ้าของสายเลือดปิศาจปิดลงด้วยริมฝีปากเย็นชืด

รสชาติที่ห่างหายมานาน ทำเอาฟอเรนท์เผลอตัวตักตวงเอาความสุขจากอีกฝ่ายจนได้ยินเสียงครางประท้วง ฝ่ามือยังคงประคองใบหน้าเล็กเอาไว้ไม่ยอมปล่อยให้หลบหลีก ปลายลิ้นรุกรานจนพอใจ แล้วประทับจุมพิตจนทั่วใบหน้าอย่างรักใคร่ปนโหยหา ก่อนจะรวบร่างเล็กเข้ามาประคองกอดอย่างทะนุถนอม

"จะให้ฉันทำแบบนั้นได้ยังไง แค่คิดว่านายจะหายไป รู้ไหมว่าฉันเจ็บปวดแค่ไหน!!" นัยน์ตาสีแดงจ้องมองมา ใจหนึ่งก็อยากจะขอบคุณท่านพ่อที่ช่วยชีวิตคนตรงหน้าเอาไว้ แต่อีกใจ...มันก็อดกลัวไม่ได้

"เพราะ...ว่าผม..คือคนทรยศ หักหลังทุกคนอย่างไม่น่าให้อภัย...ผม..อึก!!" ภาพตรงหน้าดูเลือนรางเมื่อดวงตาถูกปิดกั้นด้วยหยดน้ำใส ถึงขนาดนั้นแล้ว...แม้แต่ไอ้เพื่อนมาดนิ่งก็ยังยอมช่วยปกปิดความจริงทั้งหมดเอาไว้...ทั้งที่ไม่น่าให้อภัยซักนิด

"บอกแล้วใช่ไหมว่าต่อไปนี้ นายจะไปจากฉันไม่ได้"

ในใจที่อัดแน่นไปด้วยความกังวลอุ่นวาบขึ้นมาทันที ก่อนจะโอบแขนรอบตัวปิศาจตรงหน้า แล้วซุกลงไปกับแผ่นอกกว้างเหมือนหาที่พักพิง

"ได้โปรด....อย่าให้ผมไปไหนอีก ขอร้องล่ะ...."

ฟอเรนท์ถอนหายใจเฮือกกับคำอ้อนวอนที่ได้ยิน ฝ่ามือยังคงลูบอยู่บนเรือนผมนุ่ม ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ยินคำขอร้องนั้น รับรองได้เลยว่าไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีทางมาแยกคนในอ้อมกอดนี้จากไปไหนได้อีก ต่อให้อ้างสิทธิ์อะไรก็ตาม!!

-----------

 

ไอ้ตัวแสบที่โดนลากออกมาจากห้องพยาบาลยังทำหน้าหงิกไม่เลิก เจ้าตัวพยายามก้าวให้พ้นขายาวๆของไอ้รูปปั้นที่เดินตามมา ก่อนที่นัยน์ตาสีชาจะเหลือบเห็นใครบางคนแล้วสาวเท้าเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว

"อ๊ะ..มาโลว์!! "

นัยน์ตาสีเขียวเย็นชาหรี่ตามองตามแผ่นหลังเล็ก ที่วิ่งพรวดไปหาเพื่อนร่วมหออีกคน แต่ก็ยังคงมีมารยาทพอที่จะยืนรออยู่ที่เดิม

"ว่าไง แขนนายเป็นไงบ้าง" มาโลว์เหลือบมองท่อนแขนของอีกฝ่ายที่จำได้ว่าตัวเองเป็นคนพันแผลให้ตอนแข่ง

"สบายมากเรื่องเล็ก...เอ่อ ฉันยังไม่ได้คืนไอ้นั่นให้เลยอ่ะ ลืมหยิบมา แต่ว่าซักให้แล้ว" ไอ้ตัวแสบบอกพลางส่งยิ้มให้คนตรงหน้าจนตาปิด

มาโลว์นึกอยากจะยิ้มตอบอยู่หรอก.. ถ้าไม่ติดว่ามีใครบางคนกำลังปล่อยรังสีอำมหิตอยู่ตรงมุมเสาตรงนั้นล่ะก็นะ!!

"เอาไว้นายว่างค่อยเอามาคืนก็ได้...จะว่าไปไม่ต้องคืนก็ได้นะ ฉันยกให้" มาโลว์แอบถอนหายใจออกมาก่อนจะขอตัวเดินออกไปอีกทาง เพราะยังไม่อยากมีเรื่องแถมพอหันไปอีกทีไอ้เพื่อนตัวแสบมันก็โดนลากหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

"อะไรของแกวะมาลากๆอยู่ได้ พูดก็ไม่พูดกลายเป็นรูปปั้นไปแล้วรึไง!?"

"อะไรที่นายเอามาจากไอ้หมอนั่น เอาไปคืนซะ!!"

ไอ้ตัวแสบเลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับยกมือขึ้นกอดอกตัวเองอย่างสงสัย

"คืนทำไม? ก็มาโลว์บอกว่ายกให้"

ไอ้คนพูดมันช่างกล้า ไม่ได้สังเกตเลยว่าอีกฝ่ายกำลังยืนนับเลขในใจ พร้อมกับสูดลมหายใจเข้าอย่างอดทน  นัยน์ตาสีเขียวเย็นชาเหลือบมองคนตรงหน้าพลางคิดหาทางเอาคืนไอ้คนที่กำลังทำให้เดือดปุดๆอยู่นี่

"ฉันไม่อยากให้มีของๆ คนอื่นมาอยู่ในห้องของเรา" เซเรสพูดเสียงเรียบพอๆกับสีหน้า

"ก็ได้!! งั้นเอาไปฝากฟอเรนท์ไว้"

 

หมับ!!

ต้นแขนถูกคว้าเอาไว้ ก่อนที่ไอ้ตัวแสบมันจะทันได้ก้าวขาออกไปจากห้อง มันหันกลับมามองอย่างไม่พอใจ ปนสงสัยจนคิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปม

"นั่นก็ไม่ได้เหมือนกัน!!"

"อะไรเล่า!! ห้องมันเป็นของแกคนเดียวซะที่ไหน!!?" เอเลนชักจะเริ่มหงุดหงิด เมื่ออะไรๆก็ไม่ได้ดังใจซักอย่าง...แถมยังรำคาญใบหน้าราบเรียบที่ดูเหมือนจะโมโหอยู่ตลอดเวลานั่นอีก....

"แน่นอนว่าห้องไม่ใช่ของฉันคนเดียว แต่...ที่ฉันต้องเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียวก็คือ....นาย!!"

คำพูดสุดท้ายอีกฝ่ายยื่นหน้าเข้ามากระซิบที่ข้างหูจนรู้สึกถึงไออุ่นของลมหายใจทำเอาไอ้ตัวแสบได้แต่ยืนเหวอ เอ๋อ นิ่งอยู่กับที่ สมองไม่สามารถประมวลผลใดๆออกมาได้ชั่วขณะ

"ไอ้ประสาท!!...ฉันเป็นของฉันเว้ย ไม่ใช่ของๆ ใคร ไอ้บ้า!!"

คนถูกด่าที่ไม่มีแววสะทกสะท้าน กลับอมยิ้มชอบใจที่เห็นว่าไอ้ตัวแสบมันเริ่มหน้าเปลี่ยนสี

"แล้วจะบอกได้รึยัง ว่าของที่ไอ้หมอนั่นให้มาคืออะไร?"

นัยน์ตาสีชาตวัดมองคนที่ยืนกอดอก แถมยังรักษาระดับสีหน้าให้เรียบเสมอได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...ทั้งที่มันเพิ่งจะพูดจาหน้าด้านๆออกมา...เห็นแล้วมันหงุดหงิดเว้ย...แผนการบางอย่างผุดขึ้นในหัวอย่างรวดเร็ว

"นายอยากรู้ขนาดนั้นเชียว?" ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะตั้งท่าด้วยการถอยออกมาสองสามก้าว พอให้พ้นระยะ เอื้อมถึง ยิ่งเห็นว่ามันพยักหน้าตอบตกลง....ก็ยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่

"งั้น!! ฉันไม่บอกเว้ย ฮ่าๆ"

อย่างที่คาดการณ์เอาไว้ เมื่อไอ้รูปปั้นที่ยืนนิ่งเอื้อมมือมาคว้า เอเลนก็กระโดดเผ่นแนบไปอีกทางทันที ก่อนจะสาวเท้าวิ่งตรงไปยังประตูห้อง พลางหันมายิ้มยั่วคนที่อยู่ข้างหลัง...

เจ้าของนัยน์ตาสีเขียวเย็นชาทอดมองแผ่นหลังของไอ้ตัวแสบที่วิ่งหนีไปอย่างขุ่นเคือง นับวันมันยิ่งหาทางหนีเอาตัวรอดได้เก่งขึ้น.....แต่ฝากเอาไว้ก่อนเถอะ จะทบต้นทบดอกเลยคอยดู ไอ้ตัวแสบ!!

-------------

 

ไอ้ตัวแสบที่วิ่งหนีใครบางคนไปตามโถงทางเดินมุ่งหน้าไปยังห้องรับรองพิเศษ เสียงพูดคุยที่ดังก้องให้ได้ยินเป็นระยะๆ ทำเอาเจ้าตัวค่อยๆลดระดับฝีเท้าของตัวเองลงอย่างไม่รู้ตัว

"แฝดคู่นั้นยังไม่ยอมพูดอะไรเลยครับ" สงสัยจะเป็นเรื่องความคืบหน้าของคดีความจับตัวไอ้เจ้าชายนั้นแหงๆ ยังไม่ทันจะได้ขยับตัวออกไปเพราะคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่สมควรรู้...ใครบางคนก็เรียกเอาไว้เสียก่อน

"มาทำอะไรแถวนี้รึ!!?"น้ำเสียงเย็นเยือกที่ดังมาจากด้านหลังทำเอาไอ้ตัวแสบสะดุ้ง ก่อนจะค่อยๆเบือนหน้าหันไปมองว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

"ท่านอาเสนาฯ" เสียงผ่อนลมหายใจดังออกมาอย่างโล่งอก ท่ามกลางใบหน้าของอีกฝ่ายที่เลิกคิ้วมองอย่างไม่หายสงสัยแม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นเพื่อนของหลานชายตัวเองก็ตาม

"มีธุระอะไรแถวนี้รึ? เอเลน" ใบหน้าขาวของคนตรงหน้าฉีกยิ้มกว้างเมื่ออีกฝ่ายจำตัวเองได้

"ผมมาหาท่านพ่อครับ แต่ไม่รู้ว่าพักอยู่ห้องไหน..."

รีมัสขมวดคิ้วเข้าหากัน เมื่อไตร่ตรองตามสิ่งที่เพื่อนหลานชายบอก เพราะสถานที่แห่งนี้ได้รับการตรวจตราอย่างเข้มงวด เมื่อทั้งคิงและควีนยังยืนยันว่าจะประทับอยู่ที่เนียร์ นอกจากนั้น....

"พ่อของเธอเป็นทหารของวังหลวง...หรือว่าเป็นองครักษ์กันล่ะ"

 

"มาทำอะไรแถวนี้ฮึ ไอ้ตัวยุ่ง!!"

ยังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะได้ตอบ เสียงทุ้มมีพลังก็ดังมาจากเงามืดของมุมตึก ก่อนที่เจ้าของเสียงจะย่างกรายออกมา ท่านเสนาฯหนุ่มเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แววตาอ่อนโยนที่ทอดมองมายังลูกชายตัวยุ่งที่ว่าช่างขัดกับคำพูดต่อว่านัก

"ท่านพ่อ!! ลูกชายสุดที่รักแวะมาหาไม่ดีใจรึไง" เอเลนแกล้งทำหน้ามุ่ยมองบิดาตัวเองด้วยหางตาพร้อมกับยกมือทั้งสองข้างกอดอกแสดงท่าขุ่นเคือง กระทั่งริมฝีปากของบิดาคลี่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน ฝ่ามือหนาลูบบนเรือนผมสีน้ำตาลนุ่มอย่างเอ็นดู ปล่อยให้ใครบางคนที่ถูกทิ้งให้ยืนนิ่งได้แต่มองอย่างไม่แน่ใจกับสิ่งที่ตัวเองเห็น....

 

ไม่มีทาง...ปิศาจรึจะอ่อนโยนเป็น!! เดี๋ยวซิ....ลูกชาย? งั้นก็แสดงว่าเพื่อนสนิทของไอ้หลานชายคนนี้ก็....

 

"เกือบจะน้อยใจที่ลูกไม่ยอมแวะมาอยู่เชียว...ว่าแต่...ฟอเรนท์ไม่ได้มาด้วยกันหรอกรึ?"

เอเลนส่ายหน้าแทนคำตอบ

"ขอขัดจังหวะซักครู่ เอเลนเธอเป็นลูกชายของ..ปิศา...ของเจ้านั่นงั้นรึ!?" ท่านเสนาผู้เยือกเย็นแทบจะหลุดคำพูดบางคำที่ไม่สมควรออกมา ก่อนจะเหลือบมองใบหน้าอีกฝ่ายอย่างไม่กลัวเกรง...แม้ว่าองค์คิงจะทรงตรัสว่าคนตรงหน้าเป็นสหายเก่าก็ตาม

"ครับ!! แต่เพราะแม่ผมเป็นมนุษย์ หน้าก็เลยไม่เหมือนกันน่ะฮะ" เอเลนบอกตามความจริงโดยไม่สังเกตใบหน้าซีดเผือดของคนฟัง

"เซเรสรู้เรื่องนี้รึเปล่า!!?" เสียงตะโกนถามราวกับคนพูดสิ้นความอดทนดังก้องไปทั่วโถงทางเดิน เอเลนเลิกคิ้วมองคนตรงหน้าอย่างแปลกใจ

"ไอ้เด็กนั่นมันจะรู้เรื่องนี้รึไม่....แล้วมันจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้อย่างนั้นรึ,ท่านเสนา" อาเธอร์ก้าวออกมายืนขวางหน้าลูกชายคนเล็กที่ยังคงยืนนิ่ง มือข้างหนึ่งยกกุมที่หน้าอกอย่างลืมตัว

ท่านเสนาผู้คงความเยือกเย็นไว้บนใบหน้าตลอดเวลาแม้ขณะออกรบ หรี่ตามองคนตรงหน้าอย่างเหลืออด...ไม่นึกว่าข่าวลือแปลกๆตอนที่จัดงานต้อนรับองค์ชายรัชทายาทจะมีมูลความจริงขึ้นมาและกำลังอยู่ตรงหน้านี่เอง

"ผมรู้เรื่องนี้ดีครับท่านอา ตั้งแต่แรก..." เสียงทุ้มราบเรียบดังมาจากอีกฟากของโถงทางเดิน

เอเลนหันกลับไปมองใบหน้าราบเรียบของคนพูดที่ตั้งใจมองตรงมาทางนี้โดยไม่ยอมละสายตา ก่อนจะเดินมาหยุดอยู่ตรงกลางระหว่างผู้ใหญ่ทั้งสองคนที่กำลังยืนสบตากันราวกับเคยมีเรื่องแค้นเคืองกันมา

"เซเรส! แล้วทำไมหลานยังปิดเรื่องนี้เอาไว้ รู้ใช่ไหมว่าหากปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ จะมีใครเดือดร้อนบ้าง!!" รีมัสตวาดใส่อย่างโมโห หากแต่หลานชายกลับยังคงนิ่งเฉยเหมือนไม่รู้สึกอะไร

"ใครล่ะที่เดือดร้อน ไม่ใช่ท่านเองหรอกรึที่คิดแบบนั้น ช่างโง่เขลาสิ้นดี!!"

ราวกับว่าโถงทางเดินเงียบสงบ กลายเป็นสนามรบที่จะเกิดสงครามเย็นที่ดุเดือด เมื่อท่านเสนาผู้เยือกเย็นดึงดาบออกมาถือไว้ด้วยใบหน้าโกรธเกรี้ยว

"แล้วปิศาจอย่างท่านมันวิเศษนักรึไง!!"

เซเรสกับเอเลนโดดเข้าไปขวางเอาไว้ได้ทัน ก่อนที่ทั้งสองจะหวดดาบใส่กัน

"ปิศาจอย่างเราก็ไม่ละโมบอยากได้ของๆ คนอื่นก็แล้วกัน พวกมนุษย์สิ้นคิด!!"

"ท่านพ่อ/ท่านอา พอเถอะครับ"

เสียงของคนห้ามเอ่ยขึ้นพร้อมกันอย่างระอา ก่อนที่ทั้งคู่จะหันมาสบตากันโดยมิได้นัดหมาย ต่างฝ่ายต่างลากผู้ปกครองของตัวเองออกไปจากบริเวณเสี่ยงภัยอย่างทุลักทุเล

เฮ้อ.....เวลาผู้ใหญ่ทะเลาะกันนี่ ทำไมมันน่ากลัวแบบนี้นะ!!

-------------

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 79 : #73. คำมั่นสัญญา[Rewrite] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6633 , โพส : 52 , Rating : 70% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3
# 52 : ความคิดเห็นที่ 11440
ดีจังที่เข้าใจกัน
แต่พ่อกับอาทะเลาะอะไรกัน?
ติดตามๆๆๆ
Name : popo~ [ IP : 171.96.184.209 ]

วันที่: 23 สิงหาคม 2558 / 00:00
# 51 : ความคิดเห็นที่ 11268
ปกติเป็นคนอ่านแต่ไม่ค่อยชอบแสดงความคิดเห็น แต่พออ่านตอนนีีเศร้าแทนเวสต์
เชียร์คนแต่ง อาจจะลงความเห็นช้าไปหน่อย
Name : จากคนอ่าน [ IP : 59.91.154.127 ]

วันที่: 27 สิงหาคม 2556 / 17:16
# 50 : ความคิดเห็นที่ 11078
เย้
ฟอเรนท์กับเวสต์เข้าใจกันแล้ว
เอเลนน่ารักอ่ะ
อาเซเรสทำไมต้องไม่ชอบด้วยว่ะ
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.39.141 ]

วันที่: 29 เมษายน 2556 / 01:40
# 49 : ความคิดเห็นที่ 10787
คุณพ่อน่ากลัววุ้ย
Name : Roykun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Roykun [ IP : 14.207.209.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2555 / 20:14
# 48 : ความคิดเห็นที่ 10632
เซเรสเดี๋ยวเลือดหมดตัวหรอกแก 
PS.  วายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย.
Name : Mr.Иöпgρәď < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr.Иöпgρәď [ IP : 223.205.32.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กันยายน 2555 / 18:11
# 47 : ความคิดเห็นที่ 10128
เราก็รักคุณ อิอิ
PS.  =) รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 27.130.211.37 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2555 / 23:51
# 46 : ความคิดเห็นที่ 9898
มีย่ง มียั่ว เดี๋ยวได้หมดตัวจริง ๆ หรอกเซเรส

PS.  ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไปเพราะ "เวลา"... ไม่เหลือแม้แต่ใจคน
Name : Apart' Kz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Apart' Kz [ IP : 125.25.133.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 พฤศจิกายน 2554 / 12:50
# 45 : ความคิดเห็นที่ 9533

เซเรสยั่วอ่ะ

ต้อตั้งฉายาให้เวสต์ซะแล้ว

เวสต์ผู้ไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใด

Name : KNighT-cried < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KNighT-cried [ IP : 110.168.185.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2554 / 00:28
# 44 : ความคิดเห็นที่ 9494
 ไรเตอร์เเต่งได้เยี่ยมมากอดที //ไรเตอร์:= ="//

PS.  PS.สาวกคนชอบการินค่ะ=w=
Name : HiBaRi~— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HiBaRi~— [ IP : 27.130.60.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2554 / 12:23
# 43 : ความคิดเห็นที่ 9347

ครองก็ดิ


PS.  สวัสดี ฉันคือเจ้าหญิงเเห่งโลก รีบอร์น เเละ vocaloid พร้อมจะมาสนุกกับฉันรึยังละ ^ ^
Name : เจ้าหญิงวองโกเล่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าหญิงวองโกเล่ [ IP : 118.172.81.127 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2554 / 12:41
# 42 : ความคิดเห็นที่ 8835
เม้นๆๆๆๆๆๆ
(ไรเตอร์: เม้นไรของแก?)
ก็เม้นตามที่สัญญาไง ^^
(ไรเตอร์: เหอะๆ - -")
^ - ^
55+

Name : A_DaRk_DeViL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A_DaRk_DeViL [ IP : 113.53.76.229 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กรกฎาคม 2554 / 11:17
# 41 : ความคิดเห็นที่ 8804
ถูกใจที่สุด อ่านแล้วชอบมากกกกกกกกกเซเรสเก่งอะเอาเอเลนอยู่ด้วย
PS.  เราอยู่ไปเพื่ออะไรแล้วอยู่เพื่อใคร ในเมื่อเราก็ต้องตายแล้วเราจะอยู่ไปเพื่ออะไร
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 49.229.11.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กรกฎาคม 2554 / 11:23
# 40 : ความคิดเห็นที่ 8428
555+ เอ่อ...ตอนนี้ไม่รู้จะเม้นท์ไงดีอะ ขอโทษน้าาาาา TTOTT

555+ ติดตามต่อไป TT^TT
Name : u-kun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ u-kun [ IP : 183.89.104.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2554 / 19:52
# 39 : ความคิดเห็นที่ 8006
ดูดเลือด จน เผลอ ไปเลย น๊ะ


ไม่ ยอมม เอา เซเรส เค้า คืนมา


(เอเลน) >> อินี่ มัน บ้า

เซเรส อ่ะ ของ ผม
Name : sihae4real [ IP : 119.42.68.189 ]

วันที่: 31 ธันวาคม 2553 / 23:22
# 38 : ความคิดเห็นที่ 6999
ฟอเรนท์กับเวสต์ก็น่ารักเกิ๊น~~หึหึ
Name : SnowKim+NemoLee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SnowKim+NemoLee [ IP : 125.27.164.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2553 / 15:04
# 37 : ความคิดเห็นที่ 6338
ช่ายย~ยุคนี้ต้อง Y ครองโลกเท่านั้น
ดังนั้นจนกว่าจะได้ครองโลก
writer ต้องอัพฟิคไปเรื่อยๆ
Name : key_lockness14 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ key_lockness14 [ IP : 114.128.175.153 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2553 / 23:11
# 36 : ความคิดเห็นที่ 6188
เวสต์น่ารักกมากกกกกกก!!!!!!
Name : มมานา [ IP : 213.114.67.136 ]

วันที่: 25 กรกฎาคม 2553 / 19:23
# 35 : ความคิดเห็นที่ 5947
เป็นการดูดเลือดที่ร้องแรงมาก -///-
PS.  เป็นเด็ก ศิลป-สังคม แล้วมันผิดเหรอ
Name : +;~ผีตายซาก~;+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ +;~ผีตายซาก~;+ [ IP : 117.47.149.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กรกฎาคม 2553 / 23:50
# 34 : ความคิดเห็นที่ 5467
เอเลนดูดเลือดได้ร้อนแรงมากเรย >
Name : Dare [ IP : 124.120.202.162 ]

วันที่: 27 พฤษภาคม 2553 / 09:46
# 33 : ความคิดเห็นที่ 5325
ฟอเรนท์หิวใช่มั้ย
Name : 8_8?? < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 8_8?? [ IP : 183.89.46.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2553 / 13:47
# 32 : ความคิดเห็นที่ 5015
ชอบเวสต์อ่า

>/////////////////<

มั่นใจมาก

คล้องคอเองเลยอิอิ
PS.  [MDD'] I LovE KH >///<
Name : mdd~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mdd~ [ IP : 124.120.28.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2553 / 20:00
# 31 : ความคิดเห็นที่ 4288
ทั้งพี่ทั้งน้อง อิ่ม(เลือด)กันเลยล่ะซี๊ หึหึ

รักเซเรสสสส ก๊ากๆ
Name : Mr.Fate [ IP : 61.90.67.4 ]

วันที่: 26 มีนาคม 2553 / 19:51
# 30 : ความคิดเห็นที่ 2600
น่ารัก ทั้งตอนเลย อ่ะ กรี๊ด กร๊าด ><

y จาครองโลก ~~~
Name : waan [ IP : 125.25.27.220 ]

วันที่: 8 มกราคม 2553 / 22:55
# 29 : ความคิดเห็นที่ 2434

โฮะๆๆๆ  เดี๋ยวนี้หวานจัง เอเลนเสร็จเซเลสอีกแล้ว >_<

Name : ping_ping>_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ping_ping>_ [ IP : 118.172.99.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ธันวาคม 2552 / 13:26
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1695
ตอนนี้เบ่นเอาเคลิ้ม=w=~


อะฮ้า~ 555
Name : ~@!HaeEun!@~ < My.iD > [ IP : 124.120.125.47 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 พฤศจิกายน 2552 / 19:22
หน้าที่ 1 | 2 | 3
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android