คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[END] A Little VamPire [Yaoi]

ตอนที่ 86 : #78.ตามล่า[Rewrite]


     อัพเดท 15 ต.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, วายแฟนตาซี, จบแล้ว, จบ, boy'love, BL, ปิศาจ, หมาป่า, มนุษย์หมาป่า, จิ้งจอก, เจ้าชาย
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 99% [ 49 mem(s) ]
This month views : 860 Overall : 337,347
11,607 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3416 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 86 : #78.ตามล่า[Rewrite] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5311 , โพส : 41 , Rating : 66% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



 

ตามล่า

 

แสงไฟรำไรที่เห็นอยู่ตรงหน้าทำให้ทั้งสี่คนหยุดมองอย่างมีความหวัง ว่าอีกไม่นานก็จะถึงจุดหมายปลายทางที่จะไป หวังว่าคงจะได้เจอพวกตัวป่วนที่แอบหนีมาเล่นสนุก ปล่อยให้พวกที่เหลือต้องหอบสังขารมาตามจับกลับไปถึงที่

"เราน่าจะมาถูกทางแล้วล่ะครับ" เวสต์ชี้ให้ดูแสงไฟของหมู่บ้านที่อยู่ข้างหน้าอีกไม่ไกล

"แล้วพวกเราจะแน่ใจได้ยังไง ว่าไอ้ตัวแสบพวกนั้นมันอยู่?" ไรอัสถามเสียงเรียบ พลางขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างสงสัย

"ก็แค่ลองเสี่ยงดู เจ้าพวกนั้นมันมีตัวเลือกไม่มากนักหรอก" เซเรสตอบเสียงเรียบ เพราะตัวเองก็ยังไม่แน่ใจว่าจุดหมายปลายทางตรงหน้าจะมีสิ่งที่ต้องการอยู่ เพียงแค่เดาเอาจากเวลาที่มันเหมาะเจาะพอดี

"ฉันเห็นด้วยกับเซเรสนะ ยังไงก็ต้องตามไอ้ตัวแสบกลับทางเหนือให้ได้ก่อนเปิดเทอม ไม่งั้นมีหวังท่านพ่อคงได้บุกมาหาเองแน่"

คนที่น่าจะหนักใจที่สุดเห็นจะเป็นพี่ชายต่างมารดาที่ต้องมารับกรรมไปเต็มๆ โชคดีที่งานนี้มันไม่หลอกล่อเอาไอ้เด็กแว่นติดมือไปด้วย ไม่งั้นจะร่วมลงโทษให้หนักเชียว...

ผู้ร่วมเดินทางทั้งสี่หันมามองหน้ากันก่อนจะพร้อมใจกันถอนหายใจออกมายาวเหยียดแล้วเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง...

-------------

เสียงดนตรีในงานดังลั่นไปทั่วบริเวณ ลานกลางหมู่บ้านถูกตกแต่งให้มีสีสันด้วยแสงไฟประดับ แต่สิ่งที่ดูเหมือนจะเรียกความสนใจให้คนที่กำลังเดินวนอยู่ในงานต่างก็สาวเท้าเข้าไปมุงดูอย่างไม่รีรอก็คือสถานที่จัดแข่งขันประลองกำลังของบรรดาหมาป่าหนุ่มในหมู่บ้าน

เอเลนกับฟิลล์ถูกกันให้อยู่รวมกับผู้ชมข้างนอก โดยมีบิดาและมารดาของจีมัสนั่งอยู่ใกล้ๆ คนที่จะร่วมลงแข่งต่างก็ต้องเข้าไปอยู่ในกระโจมที่เตรียมไว้ให้ ซักพักริโอก็วิ่งออกมาก่อนจะมานั่งสมทบกันบนที่นั่งสำหรับคนดู

"จีมัสอยู่ข้างในครับ กำลังจะออกมา" ริโอหันไปบอกบิดามารดาที่นั่งอยู่แถวเดียวกัน ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งข้างไอ้ตัวแสบและเจ้ามังกร

"ผมว่าคุณจีมัสชนะแหง" ฟิลล์พูดไปตามที่เห็นแล้วก็ต้องโดนฝ่ามือของริโอตีเบาๆที่ไหล่ให้รู้สึกตัว เพราะรอบข้างไม่รู้ว่าใครเป็นใครบ้าง บางทีอาจจะมีคนรู้จักของคู่แข่งนั่งอยู่แถวนั้น ดีไม่ดีอาจจะเป็นการไปดูหมิ่นโดยมิได้เจตนา

"แล้วไอ้หมายักษ์ตัวนั่นอะ ใช่ไอ้คนเดียวกับไอ้ขี้อวดตอนนั่นป่ะ?"

เอเลนชี้ไปที่หมาป่าตัวใหญ่ยักษ์ขนสีเทาขนาดสองเท่าของมนุษย์ ที่เดินนำออกมาก่อน เรียกเสียงเฮเกือบครึ่งของคนดู ไม่นานเกินรอหมาป่าขนสีน้ำตาลเข้ม สีเดียวกับเส้นผมของเจ้าตัวในยามที่อยู่ในร่างมนุษย์ก็ย่างเท้าออกมาเรียกเสียงเชียร์ดังลั่นไม่ต่างกัน นัยน์ตาสีอำพันเหลือบมองไปรอบๆที่นั่งคนดูเหมือน กำลังมองหาอะไรบางอย่าง พอเห็นสิ่งที่ต้องการมันก็ทำเป็นขยิบตามาให้อย่างกวนประสาท...ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหมาป่าตัวนั้น...คือใคร?

"ไอ้ลูกคนนี้!! มันยังทำเป็นเล่นไม่เลิก ถ้าเจ็บตัวมาจะซ้ำซะเลย!!" เสียงจีด้าพร่ำบ่นอย่างรำคาญ โดยมีสามีนั่งกลั้นหัวเราะอยู่ข้างๆ

พอได้สัญญาณเริ่มการแข่งขันหมาป่าทั้งสองตัวต่างก็หันมาให้ความสนใจกับคู่แข่งตัวฉกาจที่อยู่ตรงหน้า ปลายหางเป็นพวงสะบัดไปมา ขนตรงแผงคอลุกชันจนดูเหมือนราชสีห์กำลังคำรามใส่กัน ทั้งคู่เดินย่ำเป็นวงอย่างดูเชิง พร้อมส่งเสียงขู่คำรามดังลั่นอย่างน่าหวาดเสียว ฝ่ายที่โดดเข้าใส่ก่อนเป็นหมาป่าขนสีเทา อีกฝ่ายที่ดูเชิงอยู่ก่อนแล้วตั้งรับอย่างไม่เกรงกลัว

-----------  

ทันทีที่เหยียบย่างเท้าเข้าถึงหมู่บ้านคนทั้งสี่ก็ต่างยืนนิ่ง ทั้งแสงไฟและผู้คนมากมายที่กำลังเดินกันขวักไขว่ ของกิน และการละเล่นต่างๆ คนที่ไม่ได้เข้าไปร่วมชมการแข่งขันประจำปี ต่างก็หันมามองคนแปลกหน้าที่ยืนเด่นอยู่กลางหมู่บ้านอย่างแปลกใจ

คนหนึ่งเป็นเจ้าของเรือนผมสีดำสนิทที่ถูกรวบไว้กลางหลัง แม้หน้าตาจะดูดี หากแต่นัยน์ตาสีแดงก่ำที่สะท้อนในความมืดนั้น ดูน่าเกรงขามจนไม่อยากเข้าใกล้ ที่ยืนอยู่ข้างๆเป็นเด็กหนุ่มร่างเล็กหน้าตาน่ารักราวกับตุ๊กตาเคลือบชั้นดี ยิ่งยามที่เจ้าตัวฉีกยิ้ม ทำเอาคนที่จ้องมองถึงกับหัวใจไหววูบได้โดยง่าย

ผิดกับชายหนุ่มสองคนที่คนหนึ่งใบหน้าราบเรียบสนิท กับอีกคนที่มีรอยแผลเป็นเหนือหางตา หากแต่ไม่ได้ทำให้ความดูดีลดลงไปซักนิดเดียว เด็กสาวที่อยู่โดยรอบต่างก็หันมาให้ความสนใจกับกลุ่มคนแปลกหน้าอย่างไม่รู้สึกหวาดกลัว

"ที่นี่คงมีงานเทศกาลอะไรซักอย่าง" เวสต์พูดขึ้นพลางมองไปรอบๆคนเยอะขนาดนี้จะไปหาเจ้าสองคนนั่นที่ไหนกัน

"ฉันจะไปถามคนแถวนี้ดู"

ทันทีที่ฟอเรนท์จะก้าวเท้าไปตามที่พูด กลับโดนฝ่ามือของคนตัวเล็กที่อยู่ข้างๆดึงเอาไว้แล้วส่ายหน้ารัวพร้อมกับไอ้สองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังที่แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก....ก็ถ้าขืนปล่อยให้คนๆนี้ออกไปถาม แทนที่จะได้เรื่อง อาจจะกลายเป็นมีเรื่องแทนก็เป็นได้

"ผมจะไปถามให้เองครับ" เวสต์ยิ้มประจบก่อนจะวิ่งหายไปทางกลุ่มคนที่ยืนอยู่โดยรอบ

"นั่นเสียงอะไรกัน" ไรอัสเหลือบมองไปทางเสียงเฮที่ได้ยินเป็นระยะ เหมือนมีการจัดการแข่งขันอะไรซักอย่าง แถมยังมีผู้คนเข้าไปมุงดูกันอย่างเนืองแน่น แล้วข้อมูลที่ได้จากปากของคนที่วิ่งกลับมาก็ทำให้หายสงสัย

"การแข่งขันประจำปีของที่นี่ และ...เอ่อ...คนที่กำลังแข่งอยู่ เห็นว่าชื่อ จีมัส เขาบอกว่าอย่างงี้ครับ" เวสต์พูดรัวพลางเว้นจังหวะหายใจ แต่ยังไม่ทันจะได้พักก็ต้องสาวเท้าตามเพื่อนสองคนที่วิ่งพรวดไปทางกลุ่มคนที่เนืองแน่นตรงหน้า

 

            เสียงเฮยิ่งดังลั่น ส่วนเอเลนกำลังกระโดดตัวลอย พอๆกับไอ้เจ้ามังกรพร้อมทั้งหัวเราะเสียงดังลั่น เมื่อหมาป่าขนสีน้ำตาลเข้มพุ่งชนหมาป่าขนสีเทาเต็มแรงจนกระเด็นไปอีกฟากหนึ่งของสนาม แต่อีกฝ่ายก็ไม่รอช้ารีบยันกายลุกขึ้นมาโดดใส่เช่นเดียวกัน หมาป่าจีมัสกระโดดหลบได้อย่างรวดเร็ว เสียงขู่กรรโชกอย่างโมโห และเสียงคำรามลั่น

รูฟสะบัดหน้ามองอีกฝ่ายอย่างหงุดหงิด ตั้งแต่เริ่มแข่งจนถึงตอนนี้ คู่ต่อสู้ก็ยังไม่แยกเขี้ยวเลยซักครั้ง ได้แต่หลบไปหลบมา แถมยังทำหน้ายั่วโมโหทุกครั้งที่โดดเข้าใส่

            จีมัสสะบัดหางไปมาอย่างอารมณ์ดี เห็นทีจะเล่นต่อไปอีกไม่ได้ ไอ้เจ้าบ้านี่ก็ขี้โมโหซะจริง เล่นกันหน่อยก็ไม่ได้ คนดูออกจะสนุกตาม....นัยน์ตาสีอำพันเหลือบมองอีกฝ่ายที่แสยะเขี้ยวพร้อมกับขู่คำรามอย่างโมโห ขาหน้าข้างหนึ่งยกขึ้นตะกุยดินเป็นทางยาว ปลายหางสะบัดไปมาอย่างแรงเหมือนกับหงุดหงิดเต็มที่ พลางถอยไปข้างหลังสองสามก้าวเตรียมกระโจนเข้าใส่ หากแต่คราวนี้จีมัสตั้งใจว่าจะไม่หลบเหมือนคราวก่อน

            โครม!! เสียงของหมาป่าตัวใหญ่สองตัวที่กลิ้งไปกระแทกเข้ากับรั้วด้านข้างดังสนั่น ทั้งสองฟัดกันอย่างบ้าคลั่ง เสียงขู่ และเสียงคำรามดังลั่นไปทั่ว คนดูบางคนถึงกับกลั้นหายใจอย่างลุ้นระทึก บางคนก็ระบายออกด้วยการตะโกนเชียร์ดังลั่น

กลิ่นคาวเลือดเริ่มคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เมื่อต่างฝ่ายต่างก็ฝั่งคมเขี้ยวลงบนลำตัวอีกฝ่ายอย่างไม่มีความปราณี กระทั่งฝ่ายหนึ่งเสียหลักโดนคมเขี้ยวแหลมคมฝังลงบนแผงคอ เลือดสีสดของหมาป่าตัวโตส่งกลิ่นคาวไปทั่วบริเวณ

"กรร!!!"

เจ้าหมาป่าขนสีเทานอนราบนิ่งกับพื้น ไม่กล้าขยับตัว เพราะคมเขี้ยวที่ฝังเกือบจะถึงหลอดลมอาจจะฉีกออกได้ อุ้งเท้าใหญ่โตกางกรงเล็บกดอยู่ตรงสีข้างยิ่งทำให้เจ็บปวดจนแทบจะต้องกลั้นหายใจ

"เฮ้!!! จีมัสๆ!!"

เสียงเฮและเสียงเรียกชื่อหมาป่าตัวที่ยืนสง่าสมกับเป็นผู้ชนะดังลั่น หมาป่าจีมัสค่อยๆขยับตัวออก ปล่อยให้ผู้ที่รับหน้าที่แพทย์สนามวิ่งมาดูอาการคู่ต่อสู้ที่ได้รับบาดเจ็บ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปข้างในกระโจมอย่างสง่างาม

"โห่...ผมเกือบจะหยุดหายใจ โอ๊ย! นายน้อยหยุดทำไม!"  

ฟิลล์ยกมือตบที่อกตัวเอง พลางขยับตัวเดินตามนายน้อยเพื่อไปหาผู้ชนะที่ยืนรออยู่ด้านล่าง แต่ยังไม่ทันจะเดินไปถึง คนข้างหน้าก็หยุดชะงักอย่างกะทันหัน ทำเอาคนที่เดินตามมาหน้าเกือบทิ่ม

"ซะ....ซะ....เซเรส!!"

ฟิลล์ขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่อได้ยิน...ทีตัวเองละพูดได้ นี่คงกำลังเพ้อถึงคุณชายมาดนิ่งอยู่อ่ะดิ....

หืม!? เย้ยยย! นะ...นะ นั่นตัวจริงยิ่งกว่านิยายซะอีก....แล้ว...คนที่ยืนอยู่ข้างๆ นั่นก็....โอววววว์!!!

"มา ได้ ไง อ่ะ"

เจ้ามังกรตอนนี้สภาพไม่ต่างกับนายน้อยที่ยืนเหวอ ปลายนิ้วที่ชี้ไปตรงหน้าสั่นระริกอย่างไม่สามารถควบคุมได้ ยิ่งเห็นนัยน์ตาสีแดงก่ำของพี่ชายต่างมารดาที่ยืนกอดอกทอดสายตามองมา ทำเอาไอ้สองตัวแสบยืนเบียดกันแทบจะกลายเป็นคนๆเดียว

"ว่าไงน้องรัก ดูท่าจะสนุกสุขสบายดีนี่"

เอเลนหันไปแยกเขี้ยวใส่พี่ชายจอมกวนที่เอ่ยปากขึ้นก่อนใคร ไม่กล้าหันไปสบกับนัยน์ตาสีเขียวคู่นั้นที่กำลังจ้องมองมานิ่ง....มันจะมองให้เขางอกออกมารึไงวะ

"ฟิลล์!!"

ไอ้เจ้ามังกรที่หลบอยู่ข้างหลังนายน้อยสะดุ้งโหยง เมื่อได้ยินเสียงคุณเจ้าชายหน้าบากเรียกด้วยน้ำเสียงกึ่งโมโห...งานนี้...กระผมอธิบายได้นะ

"เรามีเรื่องต้องคุยกันยาวแน่"

เสียงราบเรียบที่เอ่ยขึ้น ทำเอาจำเลยตัวแสบไม่กล้าแม้แต่จะหันไปสบตา....ความซวย...ทำไมมันมาเยือนได้รวดเร็วขนาดนี้วะ!!

-----------

คนที่เพิ่งได้รับชัยชนะวิ่งเริงร่าออกมาจากกระโจม ก่อนโดดเข้ากอดร่างผอมบางตรงหน้า ไม่คิดจะเกรงอกเกรงใจบิดาและมารดาที่ยืนอยู่ใกล้ๆแถมมันยังทำหน้าตาออดอ้อนออเซาะ...จนแทบจะอดใจไว้ไม่ไหว

 

โป๊ก!! (O_o*)!!

"โอ๊ย! แม่ตีผมทำไมเนี่ย!!...เจ็บอ่ะ" จีมัสยกมือลูบหัวตัวเองพลางบ่นกระปอดกระแปด หันไปมองบิดาที่ทำเป็นเงยหน้ามองฟ้ามองดาวอย่างไม่คิดจะช่วยเหลือ

"รู้ว่าดีใจ!! แต่เห็นแล้วมันหมั่นไส้" จีด้าทำเป็นชูกำปั้นขึ้นมาอีกรอบ ทำเอาไอ้เจ้าลูกหมาขี้บ่นกระโดดหลบแทบไม่ทัน

"ป๋าอ่ะ...ช่วยกันหน่อยสิ"

คุณป๋าที่แกล้งทำตัวเป็นอากาศถึงกับถอนหายใจเฮือก แม่ลูกคู่นี้ไม่รู้ว่าใครโตกว่ากัน

"เอาน่าคุณ ลูกมันก็ชนะมาแล้ว เราก็ไปเดินดูรอบๆงานกันดีกว่าน่า"

นัยน์ตาสีอำพันเหล่มองลูกชายที่กำลังยืนยักคิ้วให้ ก่อนจะลากคนรักที่ทำเสียงฟึดฟัดในลำคอออกมา ปล่อยให้สองคนที่เหลือรับหน้าที่ต่อไป

ริโอหันมาสบตาเจ้าหมาหน้าทะเล้น ที่กำลังยกมือโอบอยู่รอบเอวอย่างไม่กลัวว่าใครจะเห็น เหรียญสีทองที่คล้องอยู่บนคอถูกถอดออก ก่อนจะบรรจงคล้องเข้าที่คอของอีกฝ่ายที่ยืนมองอย่างงุนงง

"ฉันให้...."

"ได้ไง...มันเป็นรางวัลของผู้ชนะนะ" ริโอมองเหรียญที่คล้องอยู่บนคอตัวเอง ทำท่าจะถอดออกคืนแต่ก็ถูกมือของอีกฝ่ายแตะไว้เป็นเชิงห้าม ก่อนที่มันจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ

"รางวัลของฉัน เป็นนายคนเดียวก็พอ"

เสียงกระซิบที่ได้ยินที่ข้างหู ทำเอาใบหน้าคนฟังร้อนผ่าว แถมมันยังกดจมูกลงบนแก้มเนียนสูดเอากลิ่นกายหอมกรุ่นของคนตรงหน้าเข้าปอด พลางหันมาทำหน้าระรื่นใส่

"ไอ้บ้า!! พูดอะไร ถ้าคนอื่นมาได้ยินเข้าจะทำไง" แม้ว่าจะส่งสายตาดุๆไปให้ แต่ก็หาได้ทำให้มันสะทกสะท้าน จีมัสฉีกยิ้มก่อนที่จะมองไปรอบตัวพลางทำหน้าสงสัย

"แล้วไอ้สองตัวนั่นไปไหนซะล่ะ ไม่ใช่ว่าไปวุ่นอยู่ไหนอีกนะ"

ริโอหันกลับไปมองอย่างแปลกใจ ก็เมื่อกี๊ยังเดินมาด้วยกันอยู่ดีๆ เผลอแวบเดียวมันหายไปไหนกัน นัยน์ตาสีฟ้าหรี่ลงมองกลุ่มคนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะต้องเบิกตากว้าง

"นั่น!! นายคิดว่าฉันตาฝาดไปรึเปล่า"

ไอ้เจ้าหมาป่าจำต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆเมื่อหันไปมองตามปลายนิ้วของริโอ

 ....ก็แต่ละคนที่กำลังเดินตรงเข้ามาหา ทำหน้าโหดยังกับจะไปออกรบที่ไหนซะอย่างนั้น แล้วเจ้าหมาป่าก็ต้องทำใจดีสู้เสือ เอ่ยทักบรรดาเพื่อนอีกสามและอาจารย์อีกหนึ่งคน มากันครบเลย!!

"เอ่อ!! หวัดดีทุกคน"

จีมัสเหลือบมองไอ้ตัวแสบกับมังกรคู่ใจ ที่โดนขนาบข้างด้วยไอ้คุณชายมาดนิ่งและคุณเพื่อนเจ้าชาย ใบหน้าสองเกลอจ๋อยสนิท...อย่างที่คาดไว้ไม่มีผิด!

"เอ่อ...ทุกคน เพิ่งมาถึงกันเหรอ ไปหาที่นั่งพักกันก่อนดีไหม" ราวกับว่าตัวเองมีความผิดติดตัวด้วย ริโอหันไปฉีกยิ้มให้อย่างอารมณ์ดี...แต่....รู้สึกว่า....บรรยากาศมันค่อนข้างทะมึนหนักกว่าเก่ายังไงก็ไม่รู้แฮะ

"คุณจีมัส! เมื่อกี้ยอดไปเลยครับ ผมลุ้นจนหัวใจแทบจะหยุดเต้น"

คนที่โดนชมหันไปยิ้มให้ เหมือนจะมีแค่ไอ้เจ้าแว่นคนเดียวที่ไม่มีหมอกทะมึนอยู่รายล้อม..เพราะเจ้าตัวยังคงฉีกยิ้มหน้าระรื่น ตื่นเต้นไปกับทุกอย่างรอบตัวโดยไม่สนใจสถานการณ์ตรงหน้าเช่นเคย

"ที่นี่พอจะมีที่ว่าง ให้พวกเราพักซักคืนไหม?"

ฟอเรนท์ถอนหายใจเฮือก ก่อนจะถอดเสื้อตัวเองคลุมไอ้เจ้าเด็กแว่นที่ยังคงทำหน้าสนุกไม่เลิก....เคยดูสถานการณ์มั่งไหม เพื่อนสี่คนข้างหลังมันแทบจะฆ่ากันตายอยู่แล้ว ยังมีอารมณ์มาพูดเรื่องแข่งเมื่อกี้อยู่อีก

"หมู่บ้านนี้ไม่ค่อยมีนักเดินทางผ่านมาหรอกครับ จะมีก็แต่...." นัยน์ตาสีฟ้าหันมาสบตากับไอ้เจ้าหมาป่าที่ยืนกุมขมับอยู่ข้างๆ ไอ้พอจะรองรับแขกซักคนสองคนมันก็พอได้อยู่หรอก แต่จะให้เข้าไปพักทีละครึ่งโหลแบบนี้ แถมมันยังทำท่าจะมีสงครามกันตลอดเวลา ขืนให้เข้าไปมีหวังบ้านคงพังเป็นแถบ...

"งั้นเอางี้ได้ไหม!" จีมัสถอนหายใจพรืดพร้อมกับยกมือกุมขมับ ก็คงมีทางเดียว...

------------

กระโจมผ้าอย่างดีสามหลังกางอยู่ตรงสวนหลังบ้านอย่างรวดเร็ว เพราะมีจอมเวทย์ฝีมือดี อาหารและเครื่องดื่มที่มารดาของจีมัสขนมาให้มากมายแทบจะเลี้ยงคนทั้งหมู่บ้านได้

แถมยังบ่นใส่ลูกชายตัวดีที่ไม่บอกล่วงหน้าว่าจะมีแขกมาเพิ่ม ทำให้ต้องลำบากหาที่นอนกันแบบฉุกละหุกแบบนี้...อันที่จริงก็อยากจะเถียงกลับไปเหมือนกัน...ว่าตัวเองก็เพิ่งจะรู้ เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วนี่เอง

"นอนนี่อะนะ" ไอ้ตัวแสบชี้มือไปที่กระโจมสามหลังด้วยใบหน้าสุดเซ็งอย่างหาที่เปรียบมิได้ ริโอพยักหน้ายืนยันอีกรอบ ก็เล่นมากันเป็นโขยงแบบนี้มีที่นอนก็บุญเท่าไหร่แล้ว

"ฟิลล์มากับฉัน!!"

"อ้าวเฮ้ย! ทำงี้ได้ไง"

ยังไม่ทันจะได้เอ่ยปากหาตัวกั้นสงครามเย็น ไอ้เจ้ามังกรคู่กายก็ดันโดนเจ้าชายลากไปอีกทางหน้าตาเฉย เอาล่ะ! ซวยแล้วไง..เอเลนเริ่มหันไปสบตากับคนที่เหลือทีละคน ราวกับมองหาทางรอดสำรองแต่...

"เวสต์จะอยู่กับฉัน" จบ! สิ้นคำขาดเวสต์ก็โดนลากไปอีกทางด้วยฝีมือของพี่ชายต่างมารดา พร้อมกับแววตาสีแดงก่ำที่มองมาคล้ายจะบอกว่า...อย่ายุ่ง!!

"เอ่อ...ผมว่า..คุณเอเลน คงไม่ต้องเลือกแล้วล่ะครับ" เออ...รู้แล้วเว้ย!! ไอ้ตัวแสบหันไปแยกเขี้ยวใส่เพื่อนผู้หวังดีที่โผล่หน้าออกมาจากกระโจมพลางตะโกนบอก....มันจะบอกเพื่อ....

            เสียงถอนหายใจของไอ้รูปปั้นมาดนิ่งดังขึ้นยาวเหยียด ก่อนที่เจ้าตัวจะสาวเท้าไปยังกระโจมหลังสุดท้ายที่ยังไม่ถูกจับจอง เอเลนมองตามแผ่นหลังกว้างอย่างปลงตก ก่อนจะหันไปมองเจ้าบ้านสองคนที่ยังคงยืนซุบซิบกันอยู่ไม่ห่าง....

"ริโอ~~อ๊ะ!! ไอ้หมาบ้านี่ ไอ้ขี้หวง!!" จีมัสดันเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนให้ออกห่าง ไอ้นี่...ยังจะมาทำหน้าอ้อน...รู้ทันหรอกเว้ย!! รู้ทัน!!

"ไปโน่นเลยไอ้ตัวแสบ ทีใครทีมัน" ไอ้ตัวแสบส่งเสียงจิ๊กจั๊กที่โดนขัดใจ

"เอาน่า...แค่คืนเดียว ก็เหมือนตอนอยู่หอนั่นแหละ"

อยากจะเถียงว่าไม่ใช่ เพราะอย่างน้อยตอนนั้นก็ไม่ได้มีความผิดติดตัวแต่จะว่าไปก็ไม่ได้ผิดนี่หว่า เพราะไอ้หมอนั่นก็ไม่ได้บอกว่าจะตามมาซักหน่อย

"หวังว่า....คงไม่โดนสาปเป็นหินหรอกนะ"

เอเลนหันไปแยกเขี้ยวใส่ไอ้หมาป่าบ้าที่ยื่นหน้าเข้ามาหัวเราะเยาะ ก่อนจะคว้าตัวริโอเข้าไปกอดแล้วโอบเข้าบ้านไปต่อหน้า

            คนที่ถูกทิ้งไว้ลำพังกำลังยืนหน้าบึ้ง คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างหงุดหงิด ต่อให้คิดแทบหัวระเบิด...ทางรอดก็คือ...ไม่มี!!  

นัยน์ตาสีชาเหลือบมองหลังคากระโจมทั้งสามหลังพลางถอนหายใจเฮือก....หรือจะนอนมันตรงนี้ดีฟะ! ขืนทำแบบนั้น...เดี๋ยวมันก็ได้หาข้ออ้างมาลากเข้าไปอีก...หรือจะไปหาที่สิงสถิตที่อื่นดี....ก็ไม่เห็นจะรอดซักทาง...โว้ย!! กลุ้ม!!

            เซเรสมองเงาของใครบางคนที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ข้างนอกอย่างหงุดหงิด หากแต่ใบหน้ายังเรียบเฉยไม่แสดงถึงอารมณ์ใดๆ กว่าจะตามตัวเจอก็เล่นเอาความโมโหที่สั่งสมมาลดลงไปกว่าครึ่ง ยังดีที่มันไม่ไปหาเรื่องเสี่ยงอันตรายให้ต้องมาตามแก้ให้ปวดหัว เสียงฝีเท้าที่กำลังก้าวเข้ามาทำเอาคนที่นั่งอยู่รีบวางหน้าขรึม        

ไอ้ตัวแสบโผล่หน้าเข้ามาดูเชิงพลางกลอกตามองไปรอบๆ ก่อนจะเบียดตัวเข้ามาด้านใน บรรยากาศข้างในเริ่มทะมึนราวพายุกำลังก่อตัว

------------

"นายคิดว่าสภาพจะเป็นไง" ริโอยืนทอดตามองออกไปยังสนามหลังบ้านตัวเองอย่างสงสัย รู้สึกเหมือนมันจะเงียบผิดปกติ ไอ้เจ้าหมาป่าลุกขึ้นมาชะโงกมองตาม ก่อนจะสอดแขนตัวเองเกี่ยวเอวคนตรงหน้าเอาไว้

"ไม่รู้ดิ! แต่ฉันว่า...ไม่น่ารอด" พูดไปก็สูดกลิ่นหอมของอีกฝ่ายไป เรือนผมสีเงินสยายเต็มแผ่นหลัง ยามที่จีมัสดึงผ้าที่รวบมันไว้หลุดติดมือออกมา

"อย่าเพิ่งกวน อื้อ....มาทำอะไรตรงนี้!!" ริโอฟาดมือลงไปบนท่อนแขนอีกฝ่าย พลางส่งสายตาดุไปให้เพราะมันเริ่มสอดมือเข้ามาในเสื้อนอนตัวที่สวมอยู่

"อือ..จะไม่ให้รางวัลฉันเลยเหรอ" ไอ้เจ้าหมาป่าหันมาทำแววตาน่าสงสารใส่ก่อนจะโดนผลักให้เข้าไปในห้อง ริโอชักเริ่มหงุดหงิดตอนที่เอื้อมมือดึงม่านให้ปิดลง

"ฉันไม่ได้...อึก! หมายความว่าไม่ให้...แต่กลัวว่าพวกข้างล่างมันจะเห็น"

ไอ้คนที่ทำหน้าจ๋อยอยู่เมื่อกี้ ถึงกับหูตั้งขึ้นมาทันที ก่อนจะโจนเข้าใส่คนที่ยืนหน้าแดงเรื่อก้มหน้างุดๆ

"นายน่ารักที่สุดเลยรู้ไหม"

ริโอแสร้งเบี่ยงหลบปลายจมูกโด่งที่กดลงมา พอคิดว่ารางวัลของมันจะเป็นอะไรก็ยิ่งร้อนวูบวาบไปทั้งตัว

"วันนี้นายอาจจะพูดแบบนี้ แต่..ถ้าหาก...อ๊ะ!~~~"

ริมฝีปากช่างพูดถูกปิดลงก่อนที่จะได้พูดจนจบประโยค ริโอจำต้องอ้าปากรับไอ้เจ้าหมาขี้อ้อนที่และเล็มริมฝีปากซ้ำๆจนคิดว่ามันคงจะช้ำเป็นแน่ ปลายลิ้นร้อนรุกเข้าไปควานข้างในเหมือนจะทำโทษในที จนต้องยกกำปั้นขึ้นฟาดแผ่นอกกว้างเพราะมันไม่ยอมปล่อยให้ได้หายใจ

"ถ้านายพูดแบบนั้นอีก..ฉันจะพิสูจน์ให้นายเห็นจนกว่าจะเชื่อ ไม่ว่าวันนี้หรือวันหน้า นายก็จะเป็นของฉัน เป็นคนสำคัญ และก็เป็นหัวใจของฉันไปตลอด"

จีมัสยกมือขึ้นแตะตรงข้างแก้มเนียนปลายนิ้วเกลี่ยไปบนผิวเรียบอย่างทะนุถนอม ก่อนจะดึงตัวคนคิดมากเข้ามากอดแนบอก

"ก็แหงล่ะ...ลองถ้านายเปลี่ยนใจดูสิ ฉันไม่มีทางยอมแน่!!" เสียงอู้อี้ที่ดังออกมาเหมือนกับอีกฝ่ายกัดฟันพูดจนเกือบจะได้ยินไม่ถนัด แต่ไอ้เจ้าหมาป่าหูดีกลับหัวเราะชอบใจ....ถึงไม่ดุขนาดนี้ก็ไม่กล้าปันใจให้ใครตลอดชีวิต

"ก็..ริโอเล่นขู่ฉันซะขนาดนี้ จ้างให้..ฉันก็ไม่เปลี่ยนใจหรอก"

ริโอส่งสายตาค้อนไปทีอย่างหมั่นไส้ จีมัสกลับดึงเจ้าตัวมากดจูบอีกรอบอย่างไม่อาจจะห้ามใจ....

ขนาดโกรธยังยั่วได้ขนาดนี้ ยังไงคืนนี้ก็เป็นเวลาดีๆที่ได้อยู่ด้วยกันแค่สองคน จะรีบร้อนไปทำไม ส่วนเรื่องข้างนอกมันจะเป็นยังไง พรุ่งนี้ค่อยไปไว้อาลัย...เอ๊ย!! พรุ่งนี้ค่อยไปช่วยเคลียร์ ตอนนี้ขอหมาป่างาบของรางวัลแสนหวานตรงหน้านี้ก่อนก็แล้วกัน

---------------




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[END] A Little VamPire [Yaoi] ตอนที่ 86 : #78.ตามล่า[Rewrite] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5311 , โพส : 41 , Rating : 66% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 41 : ความคิดเห็นที่ 11085
55555555
ไม่รอด
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.39.141 ]

วันที่: 29 เมษายน 2556 / 03:23
# 40 : ความคิดเห็นที่ 10794
ไม่รอดแน่เอเลน *-*
Name : Roykun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Roykun [ IP : 171.7.115.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤศจิกายน 2555 / 08:43
# 39 : ความคิดเห็นที่ 10144
 ชอบเข้าหาอันตรายจิงๆ
PS.  =) รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 14.207.209.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2555 / 01:44
# 38 : ความคิดเห็นที่ 9769
ไอ่แสบไอ่ซน เหลือเกินจริงๆ = =
PS.  ..' ผู้หญิงของวาย ผู้ชายของผู้ชาย '..
Name : ฮอตเทสดวงดาวทั้งเจ็ด. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฮอตเทสดวงดาวทั้งเจ็ด. [ IP : 180.180.56.211 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ตุลาคม 2554 / 13:59
# 37 : ความคิดเห็นที่ 9593
 เอเลน...ระวังโดนรูปปั้นอีกคน ฉีกเนื้อนะลูกT^T
PS.  PS.สาวกคนชอบการินค่ะ=w=
Name : HiBaRi~— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HiBaRi~— [ IP : 27.130.180.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2554 / 12:13
# 36 : ความคิดเห็นที่ 9246
อ่านตั้งเเต่ตอนแรกรวดเดียวสองวันติดดดด อยากบอกว่าหนุกอ้ะ ^^ เพิ่งอ่านวายแนวแฟนตาซีเปนครั้งแรก รู้สึกว่าไรท์เตอร์เเต่งสนุกมากก แต่สงสัยว่า msg คือรัยอ่ะ???
Name : Zintel < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zintel [ IP : 180.183.113.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 สิงหาคม 2554 / 00:02
# 35 : ความคิดเห็นที่ 8847
 55+ ใจหายวาบเลยนะ เอเลนอะ
เล่นไรไม่รู้นิ !! 
55+
Name : A_DaRk_DeViL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A_DaRk_DeViL [ IP : 125.26.21.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2554 / 11:14
# 34 : ความคิดเห็นที่ 8436
555+ หาเรื่องใส่ตัวอีกแล้วน้าาาา*ฉีกยิ้มหวาน* เอเลนนนน*เสียงม*

555+ ติดตามๆ
Name : u-kun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ u-kun [ IP : 14.207.123.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2554 / 20:51
# 33 : ความคิดเห็นที่ 7006
ชีวิตลูกมีสีสันดีนะ(สีเลือดนะ)
Name : SnowKim+NemoLee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SnowKim+NemoLee [ IP : 125.27.164.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2553 / 16:35
# 32 : ความคิดเห็นที่ 7005
ชีวิตลูกมีสีสันดีนะ(สีเลือดนะ)
Name : SnowKim+NemoLee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SnowKim+NemoLee [ IP : 125.27.164.180 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2553 / 16:35
# 31 : ความคิดเห็นที่ 6808

ขำอ่ะ จีมัสรับพลาด เห็นภาพเลยอ่ะ

Name : in my dream forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ in my dream forever [ IP : 117.47.77.20 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 21:35
# 30 : ความคิดเห็นที่ 6342
ไรเตอร์แต่งอย่างนี้นะ ผมว่า........

แต่งอย่างนี้แหละ !!! ฮาดี แถม

สุโค่ยยยมากก
Name : key_lockness14 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ key_lockness14 [ IP : 114.128.30.253 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 สิงหาคม 2553 / 20:59
# 29 : ความคิดเห็นที่ 6040
 อ๊ากกกกกส์ ชอบบบบเอเลนระห่ำอย่างงี้ เซเรสได้หัวใจวายตายพอดี 555+

ว่าแต่ msg มานคืออันหยังก๊ะเนี่ย
Name : Ume [ IP : 58.11.48.176 ]

วันที่: 18 กรกฎาคม 2553 / 17:53
# 28 : ความคิดเห็นที่ 5989
ขอmsg ด้วยดิ
PS.  
Name : Kyorinmaru < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kyorinmaru [ IP : 58.10.140.224 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 / 21:29
# 27 : ความคิดเห็นที่ 5332

เอเลนดีนะ ที่ไม่เป็นอะไร

Name : 8_8?? < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 8_8?? [ IP : 183.89.46.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2553 / 14:22
# 26 : ความคิดเห็นที่ 5048
อืมๆๆๆ

ของงด้วย MSG?
PS.  [MDD'] I LovE KH >///<
Name : mdd~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mdd~ [ IP : 124.120.24.45 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2553 / 00:43
# 24 : ความคิดเห็นที่ 3776
รับพลาดดดดดดดดดด
ดีนะที่เอเลนไม่เป็นอะไร
Name : nun [ IP : 58.8.184.61 ]

วันที่: 9 มีนาคม 2553 / 14:19
# 23 : ความคิดเห็นที่ 2138
นึกว่าหมาป่าจะเป็นพระเอกของเอเลนซะแล้วฉากนี้ ดันรับพลาดไปได้ เอิ้กๆ
Name : number nine [ IP : 118.175.34.95 ]

วันที่: 21 ธันวาคม 2552 / 11:30
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1816
ขอบคุณนะคะ ไรเตอร์ อืม..ให้อารมณ์ประมาณบู๊เเล้วนะเนี่ย เเต่อยากให้คุณเจ้าชายชนะอะ ยังชอบเอเลนเหมือนเดิมนะ เตเอยากรูไงว่าเค้าจะขออะไร ...คิคิคิ ไปตอนต่อไปก่อนนะไรเตอร์
Name : butajang [ IP : 118.174.102.194 ]

วันที่: 8 ธันวาคม 2552 / 10:18
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1799
บ้าระห่ำขนาดนี...ปรึกษาเซเรสก่อนดีกว่ามั้ย

เพิ่งจะสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเสี่ยง ๆ ไม่ใช่เรอะ... เฮ้อ~


PS.  There are always problems, and there are always solutions. (ปัญหามักจะเกิดขึ้นเสมอ เช่นเดียวกับทางแก้ที่มักจะถูกค้นพบ)
Name : SuSaya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SuSaya [ IP : 110.49.27.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2552 / 19:06
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1797

ได้รับMSG ของไรเตอร์แล้วเจ้าค่า แต่พึ่งมีเวลามาตอบรับ

งิงิ เสาร์ - อาทิตย์ เท่านั้นที่เราจะมีเวลามาอ่าน


PS.  ‘lด้lพีeJllค่lloUมoJlnoทุกวัu . . . llค่นี้ฉัuก็มีความสุvllล้ว . . .
Name : ♀FreyRinZ™ ♂ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♀FreyRinZ™ ♂ [ IP : 58.9.41.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2552 / 15:07
# 19 : ความคิดเห็นที่ 1791
มันส์พะยะค่ะ
PS.  สิ่งที่แปลกคืออะไร สิ่งที่ไม่เหมือนคืออะไร สิ่งใดดีหรือเลวร้าย สิ่งใดกันคือความจริง และทุกสิ่งนั้นใครตัดสิน ถ้าไม่ใช่ตัวคุณเอง แล้วจงอย่าลืมว่าแต่ละคนตางมีความคิดไม่เหมือนกัน ข้อตัดสินจึ่งต่างกันไป
Name : Shadow -11 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shadow -11 [ IP : 125.24.19.169 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ธันวาคม 2552 / 21:43
# 18 : ความคิดเห็นที่ 1770
อ้อ

ว่าไปใครจะชนะกันน้า

^ ^
PS.  การเวลาจะผันเปลี่ยนสักเท่าไหร่ ตัวเราก็ยังคงเป็นตัวเราไม่เปลี่ยนแปลง
Name : Arva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Arva [ IP : 68.61.215.20 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2552 / 03:21
# 17 : ความคิดเห็นที่ 1769

ทำไมรู้สึกตอนนี้สั้นจังค่ะ

หรือคิดไปเองหว่า

ว่าแต่MSGไรเอ่ย

สงสัยเพราะเพิ่งเข้ามาอ่านได้ไม่นานเลยไม่ค่อยรู้เรื่อง

แหะๆ


PS.  การเวลาจะผันเปลี่ยนสักเท่าไหร่ ตัวเราก็ยังคงเป็นตัวเราไม่เปลี่ยนแปลง
Name : Arva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Arva [ IP : 68.61.215.20 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2552 / 03:19
# 25 : ความคิดเห็นที่ 648
อ่านแล้วจะฮาดีป่าวหว่า แต่ก็ฮาจริงๆนะ สนุกอ่ะ ตั้งแต่เข้ามาอ่านเนี่ย
อ่านยาวยันตีสามมาสองคืนแล้ว แม่เจ้า อ่านมันตั้งแต่ตื่นยันหลับ ฮ่าๆๆๆๆ

ว่าแต่อะไรคือ MSG อ่ะ แอบงงได้มั๊ยอ่ะ

สายเลือดวายพลุ่นพล่าน ยิ่งอ่านยิ่งติดใจ

แต่แบบไรเตอร์พิมพ์ผิดเยอะอยู่บางทีอ่านแล้วงงเลยว่าคือไรหว่า แหะๆๆๆ
Name : mheeboo [ IP : 125.24.35.188 ]

วันที่: 21 มีนาคม 2553 / 14:21
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android