คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 18 : 18. ความกังวลและความอบอุ่น


     อัพเดท 9 ต.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 188 Overall : 78,996
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2015 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 18 : 18. ความกังวลและความอบอุ่น , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3633 , โพส : 30 , Rating : 33% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


18. ความกังวลและความอบอุ่น


ใครบางคนที่เคยนิ่งเงียบมาตลอดบัดนี้มีอาการเหม่อลอยพ่วงเข้าไปด้วย ถ้าไม่ถามก็จะไม่พูด หรือถ้าจะพูดก็คนละเรื่อง ตั้งแต่วันที่เรียนวิชากลางแจ้ง  แววตาสีแปลกที่เหม่อมองไปตรงหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา มันทำให้อีกคนที่เฝ้าคอยชักเริ่มจะทนไม่ไหว แต่จะพูดอะไรได้ในเมื่ออีกฝ่ายทำเหมือนไม่รับรู้ และเว้นระยะห่างออกไปทุกที

                "ไอ้หมอนั่น ดูท่าจะอาการหนัก" ไอ้นี่ก็รู้ได้ทุกเรื่องขนาดมีแค่ตาเดียวนะ

                "ก็คงคิดเรื่องเดิม ปิศาจกับมนุษย์อะไรนั่น" น้ำเสียงบ่งบอกว่ากำลังอยู่ในอารมณ์หงุดหงิดสุดกำลัง คนหนึ่งก็เงียบอีกคนก็โวยวาย คนกลางอย่างเฮร์มิททำได้แค่ถอนหายใจออกมาอย่างปลงๆ

                "นายมันมองโลกในแง่ดีเกินไป" เจไนท์หันไปมองคนที่กำลังเล่นอยู่กับมังกรหิมะ ตอนนี้ดูผิวเผินเหมือนว่ามันได้กลายเป็นเจ้าของต่อจากเจ้าของเดิมที่เอาแต่ตีตัวออกห่างอย่างสิ้นเชิง

                "ฉันมองตามความเป็นจริงต่างหาก ในเมื่อต้องอยู่รวมกันก็ต้องยอมรับและปรับตัวเข้าหากันถึงจะถูก" สาบานได้ว่าคำพูดเหล่านั้นมันหลุดออกมาจากปากของคนที่ไม่เคยตื่นเลยในวิชามารยาทในการเจรจาและวิชาการเข้าสังคม ...เป็นเรื่องที่น่าทึ่งอย่างที่สุด

                เฮร์มิทยิ้มให้กับประโยคเมื่อครู่อย่างจริงใจ หาได้ยากที่มนุษย์จะอยากอยู่ร่วมกับคนที่มีอำนาจมากกว่าตน ความระแวงบางครั้งก็กลายเป็นสิ่งที่น่ากลัว ทั้งที่ปิศาจก็มีทั้งดีและชั่วไม่ต่างจากมนุษย์ แต่สิ่งที่แบ่งแยกนั่นคือพละกำลังและอำนาจที่ปิศาจบางตนก็ได้มาเปล่าๆ สืบเชื้อสายตามสายเลือดที่มี แต่สำหรับมนุษย์จำต้องฝึกฝนและใช้เวลา และบางครั้ง ความระแวง กับ ความอิจฉา ก็ต่างกันแค่เพียงเส้นบางๆกางกั้นเท่านั้นเอง

                "ดูเป็นห่วงนีลจังเลยนะ" คำหยอกที่ไม่ได้จริงจังไปมากกว่าการกวนประสาท ทำเอาไอ้คนขี้หงุดหงิดขมวดคิ้วเข้าหากัน มันคงกำลังหาข้อแก้ตัว...

                "เพราะเป็นเพื่อนไม่ใช่รึไงวะ" เฮร์มิทพยักหน้าแทนคำตอบ แต่ก็ลอบยิ้มกับตัวเอง คำว่าซื่อกับคำว่าโง่บางครั้งมันก็ต่างกันนิดเดียว

                "แล้วถ้าฉันเป็นแบบนั้น จะเป็นห่วงแบบนี้ไหมล่ะ" คราวนี้เจไนท์ละสายตาจากเจ้าปิศาจน้ำแข็งหันมามองคนพูด

                "จะเอามีดจี้คอ แล้วค่อยถามว่า เป็น อะ ไร " แต่คนที่หวุดหวิดจะโดนเอามีดจี้คอกลับหัวเราะออกมาอย่างไม่เกรงกลัวสายตาดุดันนั่น

                "งั้นจะบอกอะไรดีๆ ให้นะ ถ้านายหงุดหงิดที่ต้องมานั่งมองอยู่แบบนี้ ก็สู้เข้าไปถามตรงๆกับเจ้าตัวดีกว่า ขืนชักช้า ไอ้หมอนั่นมันได้เข้าไปสิงอยู่ในกำแพงน้ำแข็งที่สร้างขึ้นแน่" ไอ้เจ้าเพื่อนตาเดียวผลุดลุกขึ้นจากที่นอน ก่อนจะพาเจ้ามังกรหิมะไปใส่ไว้ในกรงได้อย่างง่ายดาย ซึ่งนอกจากเจ้าของที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าต่างแล้ว แทบไม่มีใครทำแบบนั้นได้ ...ประมาทไม่ได้จริงๆ

                "ไปล่ะ กลับห้องดีกว่า ง่วง!" เฮร์มิทยืนบิดขี้เกียจยืดตัวไปมาสองสามรอบ ก่อนจะยื่นมือมาตบไหล่เพื่อนที่ยังคงยืนมองกรงมังกรนิ่ง แล้วส่ายหน้ากับตัวเอง ถ้าจะถามว่าเพื่อนสองคนนี้มีอะไรที่เหมือนกัน ก็คงจะตอบว่า...เป็นพวกที่ชอบคิดอะไรเอาเองเหมือนกันเป๊ะ

               

                เจไนท์หันไปโปกมือลาตอนที่ประตูห้องกำลังจะถูกปิด กำลังตัดสินใจว่าระหว่างคุยกันตอนนี้ กับกลับไปคิดเรื่องที่จะคุยก่อน แล้วพรุ่งนี้ค่อยเคลียร์อะไรมันจะดีกว่ากัน แต่...สำหรับคนที่ใจร้อนคงรอให้ถึงวันพรุ่งนี้ไม่ไหว ไม่งั้นคืนนี้ก็คงไม่ต้องได้นอน

                "นีล..คือฉันมีเรื่อง..."

                "คุณเจไนท์ยังไม่นอนเหรอครับ?" อ้าว...? ไหงดูปกติดี ทางนี้อุตส่าห์เตรียมตัวเตรียมใจสะสางเรื่อง

                "ก็..ยัง..มีเรื่องจะถาม" เจ้าปิศาจตัวเล็กตรงหน้า เอียงคอมองมาเหมือนรอให้ถาม

               แต่คนที่กำลังรอจังหวะ ดูเหมือนกำลังถูกอะไรบางอย่างดึงดูดให้หยุดนิ่ง ไม่ใช่เวทย์มนต์แต่เหมือนเป็นมายา หรือไม่ก็ภาพลวงตาเสียมากกว่า ภาพคนตรงหน้ายามที่แสงจันทร์ส่องกระทบเข้าพอดี... มันช่างงดงามราวกับภาพวาดโดยจิตกรฝีมือดีที่สุดในโลก นี่เองอย่างที่คนล่ำลือกันว่าพวกปิศาจมักจะใช้ความงามหลอกล่อเหยื่อ เพิ่งรู้วันนี้เองว่าถึงตายก็ขอให้ได้แตะต้องสิ่งสวยงามตรงหน้ามันเป็นยังไง

                "คุณเจไนท์!" นีลเรียกซ้ำเป็นรอบที่สาม เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงยืนนิ่ง

                "อ๊ะ...เอ่อ..คือ..เออใช่..มีเรื่องจะถาม เห็นนายเงียบๆ พวกเราก็เลยเป็นห่วง คิดมากอะไรอีกรึไง" คำว่าเป็นห่วงที่ได้ยินทำเอาคนฟังคลี่ยิ้มออกมา แต่ก็อดรู้สึกผิดไม่ได้ ลืมไปว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกต่อไป แต่มีสิ่งที่เรียกว่า'เพื่อน'อยู่ด้วย

                เรื่องคิดมากที่ว่า หาใช่เรื่องเดียวกันกับที่เพื่อนอีกสองคนคิด เพียงแต่เป็นเรื่องที่สมควรจะคิด'ให้มาก'ต่างหาก เพราะอยู่ตรงนี้ ติดต่อไปข้างนอกไม่ได้ ก็เลยไม่รู้ว่าจดหมายพบผู้ปกครองส่งไปที่ไหนนะซิ ดีหน่อยก็ที่บ้านพี่ชาย, รองลงมาก็ที่บ้านท่านลุง(รายนั้นพร้อมจะทิ้งทุกสิ่งอย่างมาที่เนียร์อยู่แล้วด้วย...มาหาลูกชายนะ!) ส่วนที่แย่สุดก็เห็นจะเป็น...ที่ปราสาทน้ำแข็ง! ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น คงไม่ต่างจากจดหมายท้ารบทั่วไปแน่

                "ผมแค่คิดถึงวันพบผู้ปกครองน่ะครับ อดกังวลไม่ได้ว่าใครจะมา..." หลังจากที่อีกฝ่ายแน่นิ่งไปนาน คนที่ยืนรอฟังก็แทบจะกลั้นใจนับวินาทีรอที่ริมฝีปากเจ้าตัวจะเปิดออก เหตุผลที่ได้ยินทำเอาเจไนท์แทบจะวิ่งเข้าไปกระชากตัวไอ้เจ้าปิศาจตรงหน้ามาเขย่าให้สาสมกับอาการเป็นห่วงทั้งหมดทั้งมวล แต่ก็น่าดีใจด้วยมั้งที่ปิศาจแสนจะเย็นชาสามารถมีเรื่องกังวลใจแบบธรรมดาๆ เยี่ยงมนุษย์ทั่วไปได้

                "นายนี่มันจริงๆ น้า ฉันคิดว่าที่นี่ คงมีคนที่กังวลเรื่องเดียวกับนายมากกว่าครึ่ง" รวมถึงตัวคนพูดด้วยไงล่ะ แต่จะบอกว่ากังวลเลยก็คงไม่ถูกซะทีเดียว ต้องเรียกว่า'รอ' อย่างกังวลต่างหาก อยากให้มันมาถึงเร็วๆ รอ...ที่จะอาละวาดใจจะขาด หึหึ เอาซิ! ส่งใครมาเลย มาเจอกัน ท่านเจไนท์คนนี้ไม่มีพลาดงานนี้แน่!

                "แต่ผู้ปกครองของผม น่ากังวลมากกว่าของคนอื่นทั้งหมดมารวมกันอีกนะครับ" นีลกำลังคิดไปถึงตัวเลือกสุดท้ายที่ตัวเองไม่อยากให้เป็น แต่ยังไงก็ต้องเผื่อใจเอาไว้บ้าง อย่างกรณีจดหมายเรียกตัวมาเรียนยังถูกส่งไปที่นั่นเลย

                "ปล่อยวาง แล้วก็รอคอยเถอะ คนในอย่างพวกเราจะไปทำอะไรได้ ก็ได้แค่รอ" คนพูดวางมือลงบนไหล่เล็กของเจ้าเพื่อนปิศาจแล้วออกแรงบีบเบาๆ แต่พออีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้นี่ซิ...แค่รอยยิ้มหรือไม่ก็มุมปากที่เจ้าตัวกระตุกขึ้นโดยไม่รู้ตัว แต่มันชวนให้อยากดึงเข้ามากอดรัดฟัดเหวี่ยงยังไงก็ไม่รู้!

                "ผมจะพยายามครับ" เจไนท์ค่อยๆ ปล่อยมือจากไหล่เล็กอย่างเสียดาย หลบเลี่ยงสายตาที่มองมาทำเป็นกระเอมกระไอแทน ...หรืออาจเป็นเพราะอะไรบางอย่างในสายเลือดปิศาจหรือยังไงกันนะ ที่ดึงดูดให้เหยื่อผู้อ่อนแอผู้นี้เอนเอียงจะเข้าไปหาด้วยความเต็มใจ

                "ฉันก็เป็นห่วงนึกว่า'กระหาย'ขึ้นมาอีก" พอเห็นแววตาอีกฝ่ายไหววูบ เจไนท์ก็แทบจะกระโดดตบปากตัวเองซักหลายๆที

                "ปิศาจอาจจะเหมือนกับมนุษย์ตรงที่ความต้องการการมีอยู่ แม้ว่าวิธีดำรงอยู่จะต่างกัน.." นีลเบือนหน้าหลบสายตาไปอีกทาง พูดไปแบบนั้นก็เท่ากับยอมรับความจริงไปกว่าครึ่ง ...และไม่มีทางที่เหยื่อแสนฉลาดจะจับใจความในคำพูดไม่ได้ แม้จะไม่เคยคิดอับอายในการดำรงอยู่ของตัวตนมาก่อน แต่ให้มาพูดเหมือนร้องขอต่อหน้าเหยื่อแบบนี้มันทำให้ปิศาจผู้แสนหยิ่งอย่างนีลไม่กล้าแม้แต่จะหันมาสบตา

                "เรื่องแค่นี้เอง ก็น่าจะบอกกันซิ" เจไนท์พูดเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา แถมยังพับแขนเสื้อขึ้นไปแล้วทำท่าจะยื่นไปตรงหน้า ...เพียงแค่รอยกังวลซักนิดก็ไม่อยากเห็นในดวงตาคู่นั้น

                ฝ่ายปิศาจเพียงแค่ชำเลืองมองมา ไม่ได้เอ่ยปฏิเสธเสียงแข็งเหมือนเช่นทุกครั้ง แต่ก็ไม่ยอมขยับจับหรือแตะต้อง'อาหาร'ที่หยิบยื่นไปให้

                "พรุ่งนี้ต้องแต่งเครื่องแบบนะครับ" อ้าว! ไอ้เราก็นึกว่าจะไม่กิน

                เจไนท์แทบจะหลุดหัวเราะก๊ากออกมาในสถานการณ์ตึงเครียดแบบนี้ ทั้งที่ไม่ใช่มุขตลกแต่พอไอ้คนตรงหน้าพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจังแบบนั้นมันก็เลยทำให้หลุดหัวเราะออกมาจนได้ ...ทั้งที่น่าจะห่วงเรื่องอื่นมากกว่าแท้ๆ ดันมาห่วงเรื่องพรุ่งนี้ต้องใส่เครื่องแบบ ใช่ซิ!..เครื่องแบบที่ว่ามันเป็นแขนสั้น ถ้าให้เห็นรอยก็คงจะไม่ดีแน่

                เหยื่อชั้นดีทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง แสร้งเกาหัวแกรกๆ หันไปมองหน้าเจ้าปิศาจที่กำลังทำหน้าตาเหรอหรา ก่อนจะคว้าแขนรั้งให้เข้ามาหาตัว

                "งั้นก็ตรงนี้ซิ" เจไนท์รั้งฝ่ามือขาวแตะลงแถวต้นคอของตัวเอง ไอ้เจ้าปิศาจจ้องมองมาเหมือนจะไม่เข้าใจในตอนแรก แต่พอรู้ความมันก็ก้มหน้าหลบสายตา ...คิดเอาเองได้ไหมว่ากำลัง'อาย'อยู่ แต่คิดแบบนั้น...ทางนี้แหละที่จะแย่กว่า หรือว่านี่...เป็นวิธีการจัดการเหยื่อ ...ขั้นแรกก็ทำให้หัวใจเต้นแรงเหมือนเลือดสูบฉีดไปทั่วร่าง

                ในยามที่กระหายอยาก นีลไม่ได้รู้ตัวเลยว่ากำลังปีนขึ้นไปอยู่บนตักกว้างของเหยื่อ ปลายนิ้วเย็นลูบไล้ตรงต้นคออย่างหลงใหลก่อนจะโน้มใบหน้าลงไป กลิ่นตัวหอมยิ่งทำให้โหยหา อยากฝังเขี้ยวลงไปในทันทีแล้วดูดกลืนทุกหยาดหยดที่กระหายอยาก แต่ด้วยความที่ยังมีพอมีสติอยู่บ้างจึงทำได้แค่แลบเลียผิวเนื้ออุ่นคล้ายเป็นสัญญาณเตือนให้อีกฝ่ายรู้ตัว

                "อึก!..นีล.." คมเขี้ยวเล็กฝังลงบนต้นคอแผ่วเบา แต่ก็ยังทำให้อีกฝ่ายสะดุ้ง แต่ฝ่ามือหนาก็หาได้ผลักไสกลับลูบผมให้อย่างอ่อนโยนคล้ายจะปลอบใจ เสียงที่ดูดกลืนของเหลวลงคอจึงฟังคล้ายเสียงสะอื้น

                 รสชาติหวานติดลิ้นที่ลิ้มลองเหมือนยิ่งทำให้ติดใจไม่รู้จักเบื่อ กลายเป็นความละโมบไปโดยไม่รู้ตัว เจ้าปิศาจตัวเล็กที่อยู่บนตักรุกไล่เบียดตัวแนบชิดเข้ามา เสียงหอบหายใจแรงฟังคล้ายเสียงขู่ในลำคอ แขนที่โอบอยู่รอบตัวเริ่มอ่อนแรงลงไปทุกขณะ สติเริ่มเลือนราง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคิดไม่เอ่ยปากห้าม

                ปิศาจตัวเล็กยังคงหลับตาพริ้ม ดูดกลืนกัดกินราวกับไม่มีวันอิ่ม แต่ฝ่ามืออุ่นที่ลูบไล้อยู่บนเส้นผมก็ตกลงมาข้างตัว เรียกให้สติกลับมาครบถ้วน ....นีลใจหายวาบ เป็นอีกครั้งที่รู้สึกเหมือนใจเสีย ถอนคมเขี้ยวที่ฝังอยู่ในเนื้ออุ่นออกแทบจะทันที ดวงตาของอีกฝ่ายดูเลื่อนลอยคล้ายเหนื่อยจัด แต่ก็ยังฝืนยิ้มมาให้

                "อ่า..จะ..เจไนท์..ขอโทษ..ขอ..." เจไนท์ฝันยกมือแตะริมฝีปากที่ยังมีคราบเลือดให้หยุดพร่ำคำขอโทษ เพราะคนที่เจ็บปวดคงไม่ใช่ทางนี้

                พอเห็นว่าตรงรอยแผลที่ตนทำไว้ยังมีเลือดไหลซึม นีลก็ก้มหน้าลงไปแลบเลียให้อีกครั้งจนแน่ใจว่าไม่มีไหลซึมออกมาอีก แต่พอทำท่าจะขยับตัวออกก็โดนคว้าเอาไว้

                "ขออยู่แบบนี้ซักพักเถอะนะ" คำร้องขอจากเหยื่อทำให้คนฟังรู้สึกแปลกใจ ทั้งที่หากปล่อยตัวจะทำให้นอนพักสบายกว่านี้แท้ๆ นีลนึกอยากจะเอ่ยปากถาม แต่อีกฝ่ายก็ทิ้งตัวหงายไปข้างหลังทั้งที่ยังเบียดตัวชิดกันแบบนั้น กลายเป็นว่าตกอยู่ในอ้อมแขนโดนกอดอย่างสมบูรณ์ พอเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของอ้อมแขนก็ปิดเปลือกตาลงไปเสียแล้ว

                เป็นครั้งแรกที่เจ้าชายปิศาจเกิดความรู้สึกไหววูบในใจแปลกๆ...อ้อมกอดที่เป็นเลือดเนื้อของมนุษย์ ทั้งที่เป็นเพียง'อาหาร' แต่ทำไมช่างอบอุ่นเหลือเกิน....

-------------------

        จากที่เมื่อวานมันนั่งหน้าเป็นนิ่วคิ้วขมวดเป็นปมเพราะห่วงเรื่องคนอื่น(คนอื่นที่มีอยู่คนเดียว) ณ บัดนี้ ไอ้ใครคนนั้นมันกำลังนั่งยิ้มราวกับเคลิ้มฝันถึงอะไรบางอย่าง(เหมือนคนบ้า) เฮร์มิทไม่คิดอยากจะถามหาเอาความ เพราะหนึ่งก็เพื่อนจอมเพี้ยน สองก็เพื่อนปิศาจที่มักจะปากหนักไม่ได้รับคำตอบอะไรอยู่ดี หรือว่าเมื่อคืน...พลาดอะไรไป?

            ประเด็นคือ...ไอ้คุณเพื่อนสุดเพี้ยนที่ว่ามันกำลังอารมณ์ดีสุดฤทธิ์ เพียงเพราะตื่นขึ้นมาแล้วมีอะไรบางอย่างอยู่ในอ้อมแขน ที่ไม่ใช่หมอนหรือผ้าห่มเหมือนทุกที แต่ดันเป็นร่างเจ้าของห้องตัวเล็กที่นอนหลับพริ้มอยู่ในอ้อมแขน ขนาดว่าตื่นก่อนเจไนท์ยังไม่คิดจะขยับตัวหรือปลุกให้อีกฝ่ายตื่น รอจนกระทั่งเจ้าตัวขยับนั่นแหละถึงได้แกล้งลืมตาตื่นบ้าง ....บริจาคเลือดไปคราวนี้ถือว่าคุ้ม!

                "งานคืนพรุ่งนี้ จะไปหลบที่ไหนดีวะ" เฮร์มิทเบี่ยงประเด็นที่ทำให้เพื่อนสองคนหันมาสนใจจนได้

                "หลบทำไมครับ?" นีลหันมาถามด้วยสีหน้าแปลกใจ

                "ขี้เกียจเปิดตัวนะซิ" คนตอบทำหน้าเซ็งสุดชีวิต แต่เพื่อนอีกสองคนมันดันหันไปมองหน้ากันแล้วก็หัวเราะออกมา ..เหอะ! ทำมาเป็นสื่อสารกันทางจิตรู้เรื่องเรื่อง

                "อะไรมันจะเกิดก็ต้องเกิด ถึงจะหลบเลี่ยงยังไงมันก็ต้องเกิดอยู่ดี หึหึ" ตอนแรกที่ฟังมันพูดก็เหมือนจะดูดีหรอกนะ แต่ไอ้เสียงหัวเราะตอนท้ายของเจไนท์นี่ซิ ทำเอาเพื่อนสองคนที่นั่งฟังรู้สึกแปลกๆ (มันจะหัวเราะเพื่อ..?)

                "จริงซิ! ผมเพิ่งนึกอะไรได้ ขอตัวก่อนนะครับ" ไม่รอให้เพื่อนสองคนเรียกเอาไว้ นีลก็คว้าหนังสือแล้ววิ่งจากมาทันที ปล่อยให้สองคนจ้องหน้ากันอย่างแปลกใจว่าอะไรที่ทำให้ปิศาจน้ำแข็งรีบร้อนขึ้นมาได้ ...นี่แสดงว่าไอ้เจ้าปิศาจนั่นได้มีวิวัฒนาการความเป็นมนุษย์มากขึ้นแล้วหรือไงนะ

 

                นีลพาตัวเองวิ่งมาหยุดยืนหน้าห้องพยาบาล ...โทษตัวเองที่มัวแต่คิดมากจนลืมไปว่าข้างนอกได้ส่งคนมาดูแลตนถึงในนี้ เพราะงั้นหากจะถามหาข่าวอะไร คนๆนั้นย่อมรู้ดีที่สุด ..ประตูห้องพยาบาลถูกเคาะสองสามครั้งเป็นการให้สัญญาณ ก่อนที่แขกผู้มาเยือนจะผลักบานประตูเข้าไปข้างใน

                "มีธุระอะไรเหรอครับ ถึงแวะมาหาผมแต่เช้าแบบนี้" อาจารย์ห้องพยาบาลขยับแว่นให้เข้าที่ พร้อมกับหันมายิ้มให้จนตาหยีเหมือนเคย

                "ผมมีเรื่องถาม เอ่อ...เรื่องวันพบผู้ปกครอง..." เจ้าของใบหน้าใต้กรอบแว่นยังคงคลี่ยิ้มไม่จาง ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นหยิบถ้วยอีกใบมารินน้ำชา แล้วยกมือเชื้อเชิญให้ผู้มาเยือนนั่งตรงเก้าอี้ตัวที่ว่าง

                "ไม่มีอะไรน่ากังวล เชื่อผมเถอะ" อีกฝ่ายยกแก้วชาขึ้นจิบอย่างใจเย็น ..ก็ถ้าคนที่บอกเป็นอาจารย์ห้องพยาบาลตัวเล็กตรงหน้า นีลก็จะเชื่ออย่างไม่ลังเลสงสัย

                "พอจะบอกผมได้ไหม ว่าใครจะมางาน?" แต่ถึงอย่างงั้นมันก็อดอยากรู้ไม่ได้อยู่ดี

                คนที่กำลังจิบชายามเช้าเงยหน้าขึ้นมามอง ก่อนจะคลี่ยิ้มให้ ทั้งที่ในใจอยากจะหัวเราะออกมาเสียมากกว่า แต่ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ อีกฝ่ายกำลังกังวล จึงไม่ควรอย่างยิ่งที่จะทำแบบนั้น ...ถึงแม้จะบอกว่าไม่มีอะไรที่ต้องกังวล แต่ปัญหามันก็อยู่ที่คำถามนั้นแหละ 'ใครจะมางาน?' จนป่านนี้แล้วก็ยังไม่รู้ว่าได้ข้อสรุปกันแล้วหรือยัง!?

                "รับรองด้วยเกียรติของผม ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างที่กังวล อย่าคิดมากอีกเลยนะ" เวสต์เอื้อมมือไปลูบเส้นผมนุ่มราวกับไหมของคนตรงหน้าเบาๆ รอจะเห็นรอยยิ้มน้อยๆ ผุดขึ้นที่มุมปากจึงค่อยวางใจเปลี่ยนประเด็นไปคุยโน่นนี่ให้อีกฝ่ายคลายกังวล

                แล้ววันงาน...ก็คงจะได้รู้คำตอบเอง...

===============


อ่า~~ ไม่รู้ว่าจะแก้ตัวยังไงดีเนาะ!
เอาเป็นว่าจากนี้ไปจะเปิดปราสาทจันทราต้อนรับทุกคนแล้วขอรับ
ส่วนจะมาช้ามาเร็ว ช่วงนี้คงต้องบอกว่าเอื่อยๆ เรื่อยๆ ไปก่อน
เพราะแรงขับเคลื่อนมีแค่สองมือ T^T ปั่นสุดกำลัง บางครั้งสมองมันก็ไม่ไปด้วย หงิงๆ
หากทุกคนยังไม่ลืมกัน ข้าน้อยก็จะพยายามเร่งสปีดสุดกำลัง เท่าที่จะทำได้
ขอบคุณที่ยังแวะเวียนมาหากันตลอด
และขอโทษทุกคนด้วย

ด้วยรักและคิดถึงที่สุด ที่สุด หงิงๆ
@Snow Prince
ฝากลูกชายคนเล็กไว้ให้ทุกคนดูแลด้วยขอรับ

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 18 : 18. ความกังวลและความอบอุ่น , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3633 , โพส : 30 , Rating : 33% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1551
ขอหมั่นไส้เจไนท์ได้มั้ย55555
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2560 / 20:58
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1523
ใครๆๆๆๆๆๆๆๆ
Name : 0613803098 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 0613803098 [ IP : 182.232.157.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มกราคม 2560 / 06:54
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1189
ใครจะมาน๊าาาาาาาา
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.33.52 ]

วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 / 13:54
# 27 : ความคิดเห็นที่ 1007
เอิ่มมมม =////= จะผิดไหมถ้าจะบอกว่าชอบตอนเตรียมความพร้อมของถุงเลือด(เจไนท์)จัง 
ต้องทำให้ใจเต้นแรงๆๆๆๆปีนตักเลยหนูน้อย
PS.  TaoKacha At Love TonoRitz Love Forever <3
Name : melolinga < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ melolinga [ IP : 101.108.61.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2555 / 23:18
# 26 : ความคิดเห็นที่ 741
 อยากให้ถึงงานเร็วๆๆ อิอิ
PS.  =) รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 171.6.221.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2555 / 20:35
# 25 : ความคิดเห็นที่ 674

คู่นี้นี่น่ารักจังแหะ^^

Name : นักอ่าน...lnwcool < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่าน...lnwcool [ IP : 182.53.158.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2555 / 14:24
# 24 : ความคิดเห็นที่ 623
อ๊ายยย .  ตอนนี้แอบหวานอ่าา

อยากรู้จังเลยว่าผู็ปกครองของแต่ละคนจะเป็นใคร?
น่าตื่นเต้น

PS.  You know,it's really drivin' ME insane! Como me halces falta tu
Name : TiwticAmp_90 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiwticAmp_90 [ IP : 118.173.200.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2555 / 15:17
# 23 : ความคิดเห็นที่ 502
ไรเตอร์แล้วเมื่อไหร่จะอัพตอนต่อไปซะทีอ่ะรออยู่นะ

นีลน่ารักมากมายอ่ะ
Name : Tyoki [ IP : 180.214.211.172 ]

วันที่: 11 ธันวาคม 2554 / 10:06
# 22 : ความคิดเห็นที่ 499
ดีใจจัง ลูกชายคนเล็กมาแล้ว

รอนานเลยะครั้งนี้

เพื่อนตาเดียวรู้ทุกเรื่อง ชักชอบนิสัยอย่างนี้แล้วสิ 55555

ผู้บริจากเลือดของเราชักจะเพี้ยนใหญ่ชอบละสิชอบหมอนกอดรุ่นนี้ละสิกอดเย็นสบายแต่ก่อนกอดต้องบริจากเลือดก่อน

ลูกชายคนเล็กของเราก็นอนให้กอด อุ่นละสิ จะหิมะในตัวละลายไหม



ปอลอ ไรเตอร์ ลอยตามน้ำไปยัง ถ้ายังมาอัพด่วน รออ่านอยู่ก่อนน้ำมา (อยู่จุดเสี่ยงจุดสุดท้ายของกรุงเทพ)ไม่อยากลอยคออ่านลูกชายคนเล็กอะ

Name : แมวสีน้ำเงิน [ IP : 58.64.110.25 ]

วันที่: 27 ตุลาคม 2554 / 22:01
# 21 : ความคิดเห็นที่ 498
ดีใจที่ไร้เตอร์มาอัพ
อะ~ฮึก นึกว่าจะไม่มาต่อซะแล้ว

ได้กอดตัวเล็ก ตื่นขึ้นมาอารมณ์ดีจนเพี้ยนไปซะงั้น
555+ น่าร๊ากกกก ^__^ ว่าแต่ใครจะมางานนะ?
Name : kabu [ IP : 124.120.180.208 ]

วันที่: 23 ตุลาคม 2554 / 11:28
# 20 : ความคิดเห็นที่ 497
สนุกมากมายเลยคร๊า
ขอบคุณคร๊า
Name : -*- [ IP : 183.89.69.250 ]

วันที่: 22 ตุลาคม 2554 / 18:43
# 19 : ความคิดเห็นที่ 496


PS.  il mio nome e' varin อยากเป็นเพื่อนด้วยจัง
Name : lord sevane < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lord sevane [ IP : 101.108.192.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2554 / 12:47
# 18 : ความคิดเห็นที่ 495
เย้....ไรเตอร์มาต่อเรื่องนี้แล้ว ดีใจจัง
Name : ต้นอ้อย [ IP : 202.57.133.247 ]

วันที่: 17 ตุลาคม 2554 / 09:23
# 17 : ความคิดเห็นที่ 494
 เรื่องของไ้อ้ตัวแสบจบก็ต่อด้วยเรื่องขอน้องหนูจอมซน มาดูสิใครจะมาเป็นญาติของน้องหนูจอมซน คิกคิก
PS.  ภายในโลกสีแดงฉายตัวฉันนั้นยังคงนั่งอยู่ตรงนี้...และเป็นเพียงตุ๊กตาที่อยู่ภายใต้เงามืดนิรันดร์
Name : อลิสจัง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อลิสจัง [ IP : 58.136.212.10 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2554 / 22:39
# 16 : ความคิดเห็นที่ 491
 ลูกชายคนเล็กของไรเตอร์น่ารักมาก > ///// < หลงไหล ๕๕
เอาเป็นว่าญาติใคร ใครจะมาลุ้นๆละกัน 
PS.  ..' ผู้หญิงของวาย ผู้ชายของผู้ชาย '..
Name : ฮอตเทสดวงดาวทั้งเจ็ด. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฮอตเทสดวงดาวทั้งเจ็ด. [ IP : 180.180.62.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2554 / 23:20
# 15 : ความคิดเห็นที่ 473
หายไปนานมากกกก แต่ก้กลับมาด้วยความถุกใจ๊ ถูกใจ ชอบค่ะ อิอิ
Name : ขวัญ [ IP : 110.77.243.25 ]

วันที่: 11 ตุลาคม 2554 / 08:56
# 14 : ความคิดเห็นที่ 472
อย่าแห่มากันหมดนะ
เดี๋ยวชาวบ้านชาวเมืองแตกตื่นกันหมด
Name : ^o^ Yoru Mina ^o^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ^o^ Yoru Mina ^o^ [ IP : 125.25.191.195 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2554 / 13:41
# 13 : ความคิดเห็นที่ 471
 เเง้ว
รอให้ถึงวันงานแทบไม่ไหวอยากรู้ว่าใครมาบ้าง มาหมดบ้านเลยอ่ะป่าว
555
>w<
ไรเอตร์มาอัพไวๆนะค่ะ
PS.  เราเเค่รอ รอเวลาที่ใจจะกลับมาเป็นปกติเเค่นั้น
Name : HiBaRi~— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HiBaRi~— [ IP : 183.89.121.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2554 / 12:44
# 12 : ความคิดเห็นที่ 470
หวังว่าคงไม่แห่กันแม่หมดบ้านหรอกนะ ลุงก็อยากหาข้ออ้างมาเยี่ยมลูกชายสุดรักสุดหวง
พี่ชายตัวแสบก็อยากหาข้ออ้างมาเที่ยว+เล่นกับน้องชาย
พี่ชายคนโตก็คงอยากมาเจอหน้าคนรัก
ห่วงแต่สองคุณป้า...จะรู้เรื่องกับเขามั้ยเนี่ย
PS.  There are always problems, and there are always solutions. (ปัญหามักจะเกิดขึ้นเสมอ เช่นเดียวกับทางแก้ที่มักจะถูกค้นพบ)
Name : SuSaya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SuSaya [ IP : 61.90.10.163 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2554 / 11:13
# 11 : ความคิดเห็นที่ 469
เย้~ ได้อ่านแล้วววว
Name : blue [ IP : 223.204.57.61 ]

วันที่: 10 ตุลาคม 2554 / 00:11
# 10 : ความคิดเห็นที่ 468
รุ้สึกจะชอบเฮรมิทตะหงิดๆแฮะ (เอ๊ะ!! ตะหงิดๆนี่มันยังไงหว่าา??   5555555)

เจไนท์คุ้มเนอะกับของตอบแทนที่ได้หลังจากบริจาคเลือดไปแล้วววว

ว่าแต่ใครจะเปิดตัวเปนอารายกะใครนี่ก้อต้องรอลุ้นกันอีกที

แต่อยากรุ้เรวๆจัง

อยากจะรุ้ว่าจะตรงกับที่คาดไว้บ้างมั้ยน้าาาาา

รอลุ้นอยุ่น้าาาาาาา
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 223.205.94.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2554 / 23:40
# 9 : ความคิดเห็นที่ 467

ยกขโยงกันมาให้หมดเลย

งานจะได้ป่วนดีพิลึก

555+

Name : DeK_LeaW < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DeK_LeaW [ IP : 171.4.130.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2554 / 23:02
# 8 : ความคิดเห็นที่ 466
ดีใจTT
คิดถึงนีลใจแทบขาด
หลังจากลุ้นเรื่องนู้นจบ
ก้เกิดอาการอยากรู้ว่าคู่นี้จะเป็นยังไง

ตอนนี้เจไนคุ้มเกินคุ้มจิงๆ
นีลนี่อิ่มแต่ออกแนวเสียเปรียบซะมาก
เฮอมิทนี่ก้เหงาเลยหาใครมาป่วนคงดี555555
Name : cuteymummy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cuteymummy [ IP : 101.108.60.104 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2554 / 22:11
# 7 : ความคิดเห็นที่ 465
ซึ้งจังอัพแล้วอยากจะร้องไห้เป็นภาษาอียิปT^T
และแล้วก็ต้องลุ้นกันต่อไปในวันพบผู้ปกครองใครจะมาอ่ะลุ้นๆ
Name : so sorry [ IP : 223.207.17.51 ]

วันที่: 9 ตุลาคม 2554 / 21:48
# 6 : ความคิดเห็นที่ 464
อยากให้ถึงวันงานและไรเตอร์อัพพรุ่งนี้เลย
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 125.26.128.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2554 / 20:13
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android