คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 21 : 21. ?แปลกประหลาด


     อัพเดท 20 ธ.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 160 Overall : 78,968
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2012 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 21 : 21. ?แปลกประหลาด , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3421 , โพส : 21 , Rating : 60% / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


                #21. ?แปลกประหลาด

เกือบค่อนคืนที่นักเรียนปราสาทจันทราที่เหลือจะรอส่งญาติพี่น้องกลับไปได้หมด (แค่นั้นก็เล่นเอาหอบ) เฮร์มิทดูเหมือนจะไม่ต้องทำอะไรมาก แต่เจ้าปีศาจน้ำแข็งนี้สิ ต้องลาทั้งญาติตัวเองพ่วงไปถึงญาติไอ้คุณเพื่อนอีกคน ที่ดันหนีกลับไปก่อน(สรุปว่าเกี่ยวดองกันได้มั่วไปหมดสินะ)

                “พัฒนาขึ้นเยอะนะเรา” นีลเงยหน้าส่งยิ้มให้ท่านลุง...คำว่าพัฒนาที่ว่า คงเป็นอะไรที่ท่านอาทั้งสองไม่น่าจะพอใจนักหากมาได้ยินเข้า เพราะยิ่งเข้าใกล้มนุษย์มากเท่าไร ระดับความไม่พอใจก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว

                “ท่านอาทั้งสองเป็นอย่างไรบ้างครับ?”

อาเธอร์อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นลูบเส้นผมสีดำสลวยของหลานชายเบาๆ เหมือนจะปลอบและให้กำลังใจในคราเดียว เข้าใจว่าเจ้าหลานชายคนนี้ให้ความเคารพน้องสาวทั้งสองคนของตนมาก และน้องทั้งสองคนก็รักหลานชายคนนี้มากเช่นกัน เพียงแต่การแสดงออกของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ความรักก็เลยกลายเป็นความขัดแย้งในบางเรื่อง

                “อาของหลานคงสบายดี ฝากของมาให้ ลุงให้ฟอเรนท์เอาไปเก็บบนห้องให้แล้ว” นีลพยักหน้ารับรู้ด้วยสีหน้าที่ไม่เปลี่ยนไป

คำว่า ของฝากคงไม่ใช่ของอย่างที่ญาติที่น้องที่เป็นมนุษย์ธรรมดาฝากมา หรือถ้าจะเรียกตามความหมายแล้วก็น่าจะเป็นเสบียงมากกว่า

                ลึกๆ แล้วนีลก็อดรู้สึกผิดไม่ได้ ที่ใจหนึ่งปฏิเสธการมาของท่านอาทั้งสอง และอีกใจหนึ่งก็อยากเจอ หากแต่คงยากที่จะหลีกเลี่ยงการปะทะคารมกันแน่... 
       

ขบวนของท่านลุงก็ยังคงเรียกความสนใจได้ทั้งขาไปและขากลับ ทิ้งให้หลานชายที่ยืนรอส่งต้องควบคุมระดับอารมณ์แทบตายที่จะไม่ยกมือกุมขมับ แล้วกระตุกยิ้มที่มุมปาก จำต้องแข็งใจยกมือโบกลาจนขบวนทั้งหมดเคลื่อนตัวออกไป แล้วไอ้เจ้าเพื่อนตาเดียวที่ยืนอยู่ข้างๆ มันก็ไม่ได้ให้ความร่วมมือเอาเสียเลย ดันมายืนหัวเราะตัวงอทำยังกับว่าสนุกนักหนา นี่ถ้านอนกลิ้งได้คงทำไปแล้ว!

                “มีอะไรให้ช่วยไหมครับ?” เจ้าปีศาจน้ำแข็งถามเสียงเย็น ตามมาด้วยอาการปรายตามอง...คนที่กำลังสนุกจัดก็เลยต้องแกล้งกระแอมกระไอแล้วยกมือปาดหางตาอย่างช่วยไม่ได้ ...ก็ลองขืนให้ช่วยสิ มีหวังได้ถูกจับแช่แข็งแน่คืนนี้

                “มะ...ไม่ต้อง...ว่าแต่ครอบครัวนายน่าสนใจดีนะ” ดูท่าเฮร์มิทจะถูกใจมังกรของพี่เอเลนมากกว่าอีก...สนใจแบบว่า...สนใจในความสามารถ และการเป็นอยู่นะ ไม่ใช่อาการพิศวาสอะไรแบบนั้น

                “ไม่เท่าครอบครัวคุณเฮร์มิทหรอกมั้งครับ” คำพูดนั้นแม้น้ำเสียงจะราบเรียบก็ตามที แต่ดูจากลักษณะ... โดนไอ้เจ้าปีศาจตัวเล็กมันประชดเอาแน่

                ไอ้คุณเพื่อนตาเดียวคลี่ยิ้ม มีแววสนุกปนขบขันในแววตาข้างที่เหลือก่อนจะเดินเข้ามายกแขนคล้องคอตามประสาเพื่อน ถึงแม้จะโดนประชดประชันใส่ แต่ไอ้เจ้าพวกนี้มันก็แปลก...ไม่ยอมถามเซ้าซี้เหมือนที่มนุษย์ธรรมดาคนอื่นเขาเป็นกัน(จะว่าไป...ไอ้คุณเพื่อนสองตัวนี่มัน...ธรรมดาเหรอวะ - -l?)

                “นายนี่...จริงๆ แล้วไม่ได้ถูกแช่แข็งนี่หว่า” นีลขมวดคิ้วกับคำชม ที่ได้ยินแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจจะหันไปตอบโต้... ใจมันกำลังลอยไปยังที่แห่งหนึ่งโดยไม่ได้ตั้งใจ...ทั้งใบหน้าและแววตาครั้งสุดท้ายที่เห็น รู้สึกเหมือนตัวเองอยากรีบเดินให้ไว แล้วไปให้ถึงที่หมายเร็วๆ

                “ไง! ครอบครัวพ่อค้า กับคณะโชว์ พวกนายดูเป็นเพื่อนที่เหมาะสมกันดีนะ” ในท้ายประโยคเหมือนจะได้ยินเสียงหัวเราะเย้ยพร้อมกับสายตาดูหมิ่น

                เฮร์มิทกับนีลหันมาสบตากันโดยมิได้นัดหมาย และเกิดคำถามเดียวกันในใจ

                ใคร?แต่ก็ไม่ได้พูดออกมา...ด้วยมารยาท...ทำได้แค่มองหน้ากันแล้วถอนหายใจออกมา

                ทิมส์ผู้น่าสงสารยังคงยืนกอดอกเชิดหน้า และมองฝ่ายตรงข้ามทั้งสองคนด้วยสายตาดูหมิ่น และเจ้าตัวยังคงไม่รู้...ว่าอีกฝ่ายจำตนไม่ได้สักนิด (*นักเรียนในวิชาวาดแผนที่) ตั้งแต่ครานั้นที่ผูกใจเจ็บเรื่องการเสียหน้าในห้องเรียนต่อหน้าเพื่อนๆ พอสบโอกาสที่จะเอาคืน เจ้าตัวเลยไม่ยอมพลาด แต่น่าเสียดายที่ไอ้ตัวการใหญ่อีกคนไม่อยู่ด้วย

                “เอ่อ...โทษทีขอทางหน่อยได้ไหม?” เฮร์มิทเอ่ยปากขอทางด้วยน้ำเสียงระอาจัด เพราะอีกฝ่ายมีพวกมากกว่าและที่เหลือก็ยืนซ้อนเป็นกำแพงเรียงหน้ากระดานข้างหลังปิดทางเดินจนไม่รู้ว่าจะเบียดไปทางไหน

                “ทำไมนายไม่ให้ครอบครัวขึ้นไปแสดงบนเวทีล่ะ?” เสียงหัวเราะดังขึ้นเมื่อทิมส์พูดจบ และนีลก็เพิ่งจะรู้ตัวว่าประโยคดูหมิ่นทั้งหมดนั้น...หมายถึงใคร

                ใบหน้าขาวซีดของเจ้าปิศาจยังคงไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ ที่บ่งบอกว่าหงุดหงิดหรือรู้สึกโกรธในคำพูดดูถูกถากถางที่ได้ยิน ในทางตรงกันข้าม ฝ่ายที่มีพวกมากต่างหากที่ดูเหมือนจะร้อนรนไปเอง ยิ่งโมโหก็ยิ่งแสดงพฤติกรรมบ่งบอก...

                “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ เอาไว้คราวหน้านะครับ” เป็นคำตอบที่สุภาพที่สุด ทั้งระดับเสียง และสีหน้าราบเรียบคงเดิม ซึ่งไม่ได้บ่งบอกว่าคนพูดอารมณ์แบบไหน

                แต่ที่แน่ๆ มีคนหนึ่งแหละที่กำลังตัวสั่น (มันก้มหน้าหัวเราะจนตัวสั่นนะสิ!) จะอารมณ์ดีได้ทุกสถานการณ์ไปไหม!!

                “บอกไว้ก่อนนะ พวกเราเป็นพวกขุนนางชั้นสูง ผู้ที่คู่ควรถูกเลือกให้เข้ามาเรียนที่นี่”

                คำพูดประกาศศักดาซึ่งเพียงแค่ทำให้คนฟังเลิกคิ้วขึ้นสูง คล้ายสงสัยมากกว่าจะตกใจ หรือรู้สึกต่ำต้อยในฐานะผู้โดนดูถูก...

                ผู้สูงศักดิ์ ...ย่อมไม่อวดอ้างศักดาความเป็นใหญ่...

                คำสอนของท่านลุงดังก้องในหัว คราวนี้นีลคงต้องขอบคุณความเป็นคนใจเย็นของตัวเอง ที่ไม่แสดงอะไรโต้ตอบออกไป ...บางครั้งสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า มนุษย์ก็ยึดติดกับยศและตำแหน่ง ซึ่งเป็นของนอกกายมากเกินไปจนน่าขำ

                “ครับ! ผมจะจำไว้”

                “อุ๊บ! ...ฮ่าๆ” พอไอ้เจ้าเพื่อนตัวเล็กพูดจบ เฮร์มิทก็ทนไม่ไหว....จนต้องระเบิดหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น ยังดีที่ยึดไหล่นีลเอาไว้ ไม่งั้นคงได้ร่วงลงไปนอนกลิ้งบนพื้น

                แต่ทางฝ่ายทิมส์กลับไม่ได้รู้สึกอยากหัวเราะตาม เมื่อยั่วยุไม่ได้ผลแถมยังสะท้อนกลับเข้าหาตัว ใบหน้าจึงแดงก่ำด้วยความโมโหจัด

                “พวกนาย...!! พวกมากทำท่าจะโดดเข้ามา

                กึก! ยังไม่ทันทีฝ่ายพวกมากจะโถมเข้าใส่ อะไรบางอย่างก็พุ่งออกมาจากเงามืดด้วยความเร็ว ตัดผ่านหน้านักเรียนสองกลุ่ม มีผลทำให้การเคลื่อนไหวชะงักตามสัญชาตญาณเพื่อเตรียมรับมือ

                เป็นบุคคลปริศนาที่หาญกล้าโดดเข้ามายืนขวางแบบไม่กลัวตาย ทั้งยังมีใบหน้าเรียบขรึมไม่แสดงถึงอารมณ์ใดๆ มีเพียงสายตาเท่านั้น ที่ปรายมองใบหน้าแต่ละคนไร้ซึ่งความกลัวเกรง

                “คุณเจไนท์”

นีลเอ่ยปากเรียกเสียงเบาคล้ายพูดกับตัวเอง ...แวบหนึ่งเหมือนรู้สึกใจหาย ที่เห็นแววตาคู่นั้นช่างว่างเปล่า ขนาดเฮร์มิทเองก็หยุดหัวเราะแล้วกลืนน้ำลายลงคอ ...ไม่ต่างจากเพื่อนนักเรียนอีกกลุ่มที่แม้จะหมู่มาก แต่ด้วยความที่รักตัวกลัวตาย และยังไม่สามารถประเมินสถานการณ์ตรงหน้าได้กำลังหยุดนิ่งเพื่อรอลุ้น

                “ฉัน...”


                “นาย...?” เจ้าเพื่อนตาเดียวปล่อยมือจากไหล่นีล เตรียมเข้าไปตะครุบตัวเพื่อนเจ้าชาย ซึ่งไม่รู้ว่ามันเกิดเพี้ยนอะไรขึ้นมา มันหันมามองช้าๆ แล้วก็บอกสิ่งที่ต้องการ....

                “หิว”

                “ห่ะ!?”

เฮร์มิทหันกลับไปมองหน้าเจ้าปีศาจน้ำแข็งนึกว่าตัวเองหูฝาด

                “ครับ?”

ถึงกับงงกันเป็นแถบตอนที่ได้ยินคำเฉลย! จากที่จะพุ่งตะครุบ เฮร์มิทก็เปลี่ยนใจ กลายเป็น...กระโดดเตะแทน

                ...ตายซะไอ้เพื่อนยาก!

==============================

                แล้วก็เป็นกระบวนการทำลายล้างสงครามกลางปราสาทได้น่าอายสิ้นดี(เจไนท์เพิ่งจะรู้ตัว) หลังจากโดดเข้าไปขวางกลางวงล้อมอย่างสวยงาม โดยไม่รู้ว่าทั้งสองฝ่ายกำลังบาดหมางกัน(ก็คนมันหิวนี่หว่า)

                ไอ้พวกนั้นก็ไม่รู้ว่าตาขาวหรือว่าหมดอารมณ์กันแน่ รีบสลายตัวกันไปซะอย่างงั้น!

                เฮร์มิทนั่งเอามือเท้าคางจ้องไอ้คุณเพื่อนเจ้าชาย ใช่! มันเป็นเจ้าชาย(ท่องไว้ๆ) อย่างคนหมดอารมณ์ร่วมต่อทุกสิ่ง ปล่อยให้มันยัดเอาอาหารเย็นลงกระเพาะให้พอใจ ไอ้หมอนี่มันได้อธิบายความหมายประโยคที่ว่า...หิวจนหน้ามืดตามัวได้อย่างชัดเจนที่สุดละ!

                “ทำไมพวกนายต้องมองด้วยล่ะ คนไม่ได้กินข้าวเย็นนี่หว่า” เจไนท์พึมพำตอนที่เงยหน้ามาเห็นสายตาเพื่อนอีกสองคน

                เรื่องของเรื่อง...มันก็คือว่าที่กลับไปห้องเพื่อจะไปตั้งสติก่อนอันดับแรก เรียบเรียงเรื่องราวที่รับรู้มาในสมอง ไม่งั้นคงบ้าตาย คนมันไม่ได้สนใจเรื่องแปลกๆ แล้วยินดีรับได้ทุกเรื่องเหมือนไอ้เพื่อนตาเดียวนี่หว่า แล้วพอมีเรื่องให้ต้องใช้สมองคิดมันก็เลยส่งผลกระทบโดยตรงกับกระเพาะ...ถึงได้หิวจนตาลายอยู่นี่ไง

                “ไอ้เรารึก็หวังว่าจะได้ออกกำลังก่อนนอน” อ้าว! สรุปว่ามันไม่ได้คิดจะห้ามหรอกรึ!

                “ผมก็คิดว่า...” ไอ้เจ้าปีศาจน้ำแข็งที่นิ่งไปนาน ได้ฤกษ์เปิดปากพูดเสียที แต่ก็ดันจบประโยคเอากลางคัน แล้วทำท่าเหมือนคิดอะไรบางอย่างต่อ...ท่าประจำตัวพูดไม่เคยจบสักประโยคเหอะ!!!

                ไอ้เจ้าปิศาจน้ำแข็ง แค่กำลังคิดว่าบางครั้งสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า มนุษย์ก็แปลกกว่าที่คิด เดาไม่ถูกว่ากำลังคิดอะไรหรือเป็นอะไร

                “เอ่อ..! ฉันมีคำถาม” เฮร์มิทเอามือเท้าคางทำหน้าจริงจัง แล้วชี้ไปที่กรงเจ้าไวท์

                “ไอ้เจ้านั่น เหมือน...เอ่อ...ฟิลล์ของพี่นายรึป่าว” หากไม่ได้ถามคำถามนี้ วันนี้เฮร์มิทคงไม่สามารถข่มตาหลับลงไปได้แน่ อย่าว่างั้นโง้นงี้เลยเหอะ ไอ้เจ้าไวท์มันก็มังกรเหมือนกันนะ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ดูสวยเหมือนมังกรของพี่ชายนีลก็เหอะ คือแบบว่า...มันจินตนาการไม่ถูก เดาไม่ออกกันเลยทีเดียว เป็นอะไรที่อยากรู้จนจุกอกไอ้เพื่อนตาเดียวมาหลายชั่วยามจำต้องถามให้รู้แน่ให้ได้

ไอ้คนที่กำลังยัดอาหารเย็นเข้าปากก็หันมาพยักหน้า เหมือนจะบอกว่าตนเองก็อยากรู้ด้วย

นีลหันกลับไปมองมังกรหิมะของตัวเองสลับกับหันกลับมามองหน้าเพื่อนสองคนแล้วอมยิ้ม ...เป็นคำถามที่ทำให้เจ้าปีศาจน้ำแข็งอมยิ้มได้ มันน่าดีใจไหมล่ะ

                “มังกรเป็นสัตว์วิเศษที่แปลกนะครับ มีหลายสายพันธุ์ และจะเลือกนายด้วยตัวของมันเอง อย่างฟิลล์เป็นมังกรเวทย์มีร่างจริง 3 ร่าง สามารถใช้เวทย์ได้ด้วย ส่วนเจ้าไวท์เป็นแค่มังกรหิมะมีแค่สองร่างอย่างที่เห็น กับร่างขยาย และไม่สามารถใช้เวทย์ได้ครับ” คำอธิบายยาวเหยียดและใจเย็นทำเอาสองคนฟังจำต้องพยักหน้าหงึกๆ อย่างช่วยไม่ได้ ไอ้คนตั้งคำถามถึงกับถอนหายใจ

                “เป็นอะไร? นายโล่งใจหรือเสียดายล่ะ” เฮร์มิทหันไปส่งสายตาค้อนใส่ (ทั้งที่เหลือตาแค่ข้างเดียวก็ช่างกล้า)

                “ทั้งสองอย่างเว้ย!” ขืนวันหนึ่งเจ้าไวท์มันดันมายืนต่อหน้าในร่างมนุษย์ เฮร์มิทคงพูดไม่ออก แถมไม่คิดจะจินตนาการว่ามันจะหน้าตายังไงด้วย ...ที่สำคัญ! ไม่อยากรู้ด้วยว่าไอ้เจ้ามังกรหิมะมันเพศไหน จะได้ไม่ต้องเลือกปฏิบัติ ให้มันเป็นสัตว์เลี้ยงเอาไว้เล่นพอ

                “คุณเฮร์มิท ...ก็มีเรื่องกลุ้มใจเหมือนกันนะครับ” ไอ้เจ้าปีศาจน้ำแข็ง ...มันกำลังหัวเราะข้างใน ทั้งที่ใบหน้ายังคงเรียบเฉยสินะ

                “ท่านพี่นะท่านพี่! หลงมังกรจนลืมน้อง” คำบ่นพึมพำ แถมด้วยอาการงอนทำเอาเพื่อนอีกสองคนหันมาสบตากันแล้วยิ้มออกมา ไอ้หมอนี่ที่ทำเป็นหงุดหงิดตอนพูดถึงครอบครัว ที่จริงแล้วก็ติดครอบครัวมากกว่าที่คิด

                “เฮ่อ~ เป็นอันว่าหมดธุระ ไปนอนดีกว่า” เฮร์มิทยกมือประสานไว้ที่ท้ายทอย แล้วบิดตัวไปมา ใจอยากถามโน่นนี่อีกหน่อย แต่ก็กลัวว่าจะถูกคำถามย้อนเข้าตัวนะสิ... ไอ้เพื่อนสองคนนี่มันฉลาดน้อยเสียเมื่อไร

                “ให้ไวท์ไปนอนเป็นเพื่อนไหมครับ?” ประโยคที่ได้ยินเหมือนจะเป็นเพียงคำแซวระหว่างเพื่อนธรรมดา แต่มันดันหลุดออกมาจากปากไอ้เจ้าปีศาจน้ำแข็ง เดี๋ยวนี้ชักจะปากกล้าท้าทายแล้ว?

                “นายนี่! จริงๆ แล้วเป็นยังไงแน่นะ” แทนที่จะโกรธ เฮร์มิทกลับหัวเราะแล้วยกมือยีเส้นผมสีดำสลวยของเจ้าเพื่อนปีศาจจนยุ่งเหยิงไปหมด แต่ดูเหมือนเจ้าตัวก็ยังคงยิ่งสนิท เป็นไอ้คนข้างๆ ต่างหากที่ทนไม่ได้ปัดมือออกแล้วทำหน้ามุ้ย

                “ไอ้...!” เฮร์มิทหันไปทำท่าจะด่า แต่ก็โดนเจไนท์ชี้หน้าดักคอเสียก่อน มันสองคนก็เลยจ้องหน้ากัน เยี่ยงสื่อสารกันทางสายตาได้ สุดท้ายแล้วไอ้เจ้าเพื่อนตาเดียวมันก็ยกมือยอมแพ้ ...ซึ่ง...มีนีลนั่งมองอยู่ด้วยความงง(ตลอด!)

                “ระวังไว้เหอะ จะโดนยึดสักวัน” เฮร์มิทหันมาทำเสียงขู่ แล้วชี้ไปที่กรงมังกร ทั้งที่มันเพิ่งจะฟังไปตะกี้ว่ามังกรเป็นสัตว์วิเศษที่เลือกนายด้วยตัวเอง

                “ครับ” ไอ้คุณเจ้าของมันก็เลยไม่หวั่น ทำหน้านิ่งตอบรับกลับไปซะงั้น

                เฮร์มิทหันมาหัวเราะ หึ ในลำคอให้คนที่ยังกินมื้อเย็นส่งสายตาประหลาดๆ และรอยยิ้มแปลกๆ ก่อนจะเปิดประตูออกไปจากห้อง

                แล้วจากนั้นบรรยากาศทั้งห้องก็ดูเหมือนจะเงียบสนิท ทั้งที่มีสิ่งมีชีวิตอยู่รวมกัน 2 คนกับอีก 1 ตัว

                เจ้าปีศาจน้ำแข็งผู้เป็นเจ้าของห้อง ยังคงนั่งกระพริบตาปริบๆ ส่วนไอ้คนที่กำลังจัดการอาหารเย็นก็เคี้ยวอย่างอ้อยอิ่ง (ทั้งที่ปากบ่นว่าหิวแทบตาย)

                “เอ่อ..” ดูเหมือนว่าฝ่ายที่จะทนไม่ไหวจะเป็นเจ้าปีศาจน้ำแข็งที่ขยับตัวก่อน ไอ้คนที่กำลังกลืนอาหารถึงกับแอบอมยิ้มกับตัวเอง...

                “ถ้าคุณเจไนท์ทานอิ่มแล้วจะกลับห้องเลยไหมครับ?”

                “แค่กๆ” ดันเผลอไปคาดหวังอะไรกับไอ้เจ้าปิศาจน้ำแข็ง ก็เลยสำลักอาหารตาเหลือกสิ!

                “น้ำครับ”

                “นายนี่มัน...ฮึ่ย!” เจไนท์รับน้ำที่เจ้าของห้องยื่นมาให้ไปกระดกลงคอ ทั้งที่หงุดหงิด แต่ก็ยังไม่รู้สาเหตุว่าจะหงุดหงิดเรื่องอะไรก่อนดี

                เอาเถอะ! จะให้พูดกันวันนี้ก็คงยากจะเข้าใจ ...ไอ้เจ้าปีศาจน้ำแข็งมันฉลาดก็จริง (ในทางทฤษฎีน่ะนะ) แต่คนเรามันก็ย่อมจะต้องมีจุดบอดบ้างอะไรบ้าง ใครมันจะไปสมบูรณ์แบบได้ทุกสัดส่วน อย่างเช่นไอ้หมอนี่ เก่งทุกอย่างที่มนุษย์ธรรมดาทำไม่ได้ แต่ดันทำอะไรง่ายๆ อย่างที่มนุษย์พึงกระทำไม่เป็น...!

                เจไนท์รวบของกินทั้งหมดที่วางกระจายบนโต๊ะเพื่อเก็บกวาด คืนนี้คงต้องกลับไปนอนคิดที่ห้องก่อน        หมับ!

                ชายเสื้อถูกดึงเอาไว้ตอนที่กำลังลุกขึ้นเตรียมหอบข้าวของออกไปจากห้องเจ้าปีศาจน้ำแข็ง พอเจไนท์หันกลับมามอง เจ้าตัวก็กระพริบตาปริบๆ

                เฮ้อ~~เห็นหน้าแบบนี้แล้วก็โกรธไม่ลง...สาบานได้ไหมว่าเจ้าปีศาจตรงหน้ามันไม่ได้ตั้งใจช้อนสายตาอ้อนอยู่น่ะ!

                “นายคงอยากพักผ่อน” เสียงอ่อนลงทันทีเลยทีเดียวเชียวไอ้เจ้าชายขี้หงุดหงิด           

“ผมคิดว่า...อาจทำอะไรให้คุณเจไนท์โกรธเอาก็เป็นได้” ก็ยังอุตส่าห์คิดได้ เจไนท์สมควรจะดีใจใช่ไหม?

                นีลไม่ได้เอียงหน้าหลบตอนที่ฝ่ามืออุ่นยื่นมาวางบนเสี้ยวใบหน้า รู้สึกแปลกๆ ตอนที่ปลายนิ้วเรียวเกลี่ยบนแก้ม จนเผลอเอียงหน้าเข้าหาโดยไม่รู้ตัว

                “ไม่ได้โกรธหรอก แค่อิจฉา...” คำสารภาพที่ได้ยินทำเอาเจ้าปีศาจเบิกตากว้าง มองมาด้วยความสงสัยแปลกใจเต็มพิกัด

                “ทำไมล่ะครับ?” เจไนท์ถอนหายใจออกมายาวเหยียด นึกอยากหยิกแก้มเย็นๆ ของคนตรงหน้าด้วยความหมั่นเขี้ยวจัด

                หลังจากกลับไปนั่งสงบสติอารมณ์ได้แล้ว เจไนท์ก็พอจะรู้ตัวว่าทั้งหมดทั้งมวลที่มันกวนอารมณ์ให้หงุดหงิดนั้น เป็นเพราะ....ไม่ว่าใครก็ดันไปรู้จักไอ้เจ้าปิศาจน้ำแข็งตรงหน้าก่อนตัวเอง แถมยังได้รู้จักในรูปแบบที่หาดูได้ยากอีก ทั้งไอ้เจ้าพี่ชายตัวแสบนั่นที่ชอบเข้ามานัวเนีย แล้วก็รอยยิ้มที่เจ้าตัวมีให้กับทุกคนอีกล่ะ และเพราะอดีตมันกลับไปแก้ไขไม่ได้ เจไนท์ถึงได้นั่งอิจฉาจนะเป็นจะตายอยู่นี่ไง

                “เอ่อ...เรื่องมันยาวน่ะ เอาไว้จะอธิบายให้ฟัง” คนรอฟังขมวดคิ้ว เหมือนจะบอกโดยไม่ต้องพูดว่าไม่อยากรอ.... ที่จริงแล้วไอ้เจ้าปีศาจนี่ก็มีช่วงที่เอาแต่ใจเหมือนกันแหะ

                “ครับ...” นีลรับคำแม้จะขัดกับความรู้สึกก็ตาม เพราะด้วยความที่ติดนิสัยไม่ชอบเซ้าซี้ จึงเลือกที่จะนิ่งเงียบแทน และแน่นอนว่าอีกคน...ดันดูออก

                “จะค่อยๆ อธิบายให้นายเข้าใจ...เอ่อ...มันเป็นความรู้สึกของมนุษย์ที่ค่อนข้างซับซ้อนนิดหน่อย ต้องใช้เวลา...” เจไนท์คลี่ยิ้มอ่อนโยนให้เจ้าปีศาจน้ำแข็งหน้าเดียว

                “อีกนานเหรอครับ” นี่ก็ยังสงสัยไม่เลิก บทจะเย็นก็เย็นเยือกยิ่งกว่าน้ำแข็ง บทจะใจร้อนขึ้นมาใครก็เอาไม่อยู่สินะ

                เจไนท์วางหอบของในมือลงแล้วย่อตัวลงนั่งตรงหน้า ฝ่ามือข้างหนึ่งยังวางแปะอยู่บนแก้มเนียน ...นึกอยากแตะต้องให้มากกว่านั้น ...มากกว่าแค่ปลายนิ้วสัมผัส...ผิวขาวเนียน ริมฝีปากบาง....แววตาที่มองตรงมาคล้ายคาดหวังอะไรบางอย่าง

                “มันขึ้นอยู่กับว่านายพร้อมจะเข้าใจไหม” สายตาสองคู่สบกันคล้ายกับสื่อความหมายโดยไม่ต้องใช้คำพูด แต่เจไนท์ก็พอจะทำใจได้...ว่าสายตาอีกคู่ช่างว่างเปล่า เนื่องด้วยไม่เข้าใจความหมายนั่นเอง

...นี่แหละช่องว่างระหว่างปีศาจกับมนุษย์...งานหนัก!

                “ผมจะรอครับ” รอยยิ้มหายากแต่งแต้มที่มุมปาก ทำเอาคนทางนี้คลี่ยิ้มตามอย่างช่วยไม่ได้

                “ดีมาก...งั้นวันนี้นายก็พักผ่อนเถอะ ราตรีสวัสดิ์นะ” เจไนท์ยกมือลูบเส้นผมเจ้าปีศาจน้ำแข็งเล่นอีกรอบ ...อะไรบางอย่างในแววตาสีเข้มคู่นั้นทำให้ไม่อยากเดินออกไปซะอย่างงั้น แต่ก็ต้องตัดใจดึงมือตัวเองกลับมา

                “ราตรีสวัสดิ์ครับ...” นีลรับคำเสียงเรียบมองตามแผ่นหลังกว้าง จนกระทั่งประตูห้องตัวเองปิดลง และยังคงนั่งนิ่งอยู่แบบนั้นอีกสักพักกว่าจะลุกขยับตัว

                ความรู้สึกแปลกๆ ที่กลับทำให้รู้สึกสบายใจได้อย่างประหลาด ความอบอุ่นของฝ่ามือหนายังคงอ้อยอิ่งอยู่แถวแก้ม จนเผลอยกมือแตะซ้ำรอยเดิมอย่างไม่ได้ตั้งใจ นัยน์ตาสีเข้มเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว....

 

=================


ก่อนอื่นใด
ขอบคุณผู้มีอุปการคุณ

mheeboo
ผู้ซึ่งช่วยแปลงภาษาลายมือของข้าพเจ้า
มาเป็นภาษาดิจิตอลได้อย่างว่องไวทีเดียวเชียว
 

ช่วงนี้มาอัพให้คลายคิดถึงกันเป็นระยะๆ
ดูท่าท่านนีลของเราจะโดนจับแช่แข็งไว้นานเกิน(ก๊ากกกก)
ก็ย่อมจะรู้สึกช้าบ้างอะไรบ้างอย่าว่ากัน
(รมณ์แก้ตัวแทนหลานชาย) >..<

ขอบคุณทุกท่านที่เป็นกำลังใจและยังไม่ลืมกัน
และให้อภัยในความล่าช้าของคนเขียนขอรับ
รักทุกคนที่ซู้ดดดดดด

ใกล้ปีใหม่แล้ว และอากาศก็เปลี่ยนแล้ว
รักษาสุขภาพกันด้วยนะขอรับ

 





Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 21 : 21. ?แปลกประหลาด , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3421 , โพส : 21 , Rating : 60% / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1553
เหวยยยยละมุนไปอี๊กกกก
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2560 / 21:32
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1191
นีลยังไม่รู้ตัวเลยอ่ะ
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.33.52 ]

วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 / 14:37
# 19 : ความคิดเห็นที่ 744
คู่นี้นานอ่ะ ยังไม่รู้ตัวกันเลย
PS.  =) รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 171.6.221.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2555 / 21:12
# 18 : ความคิดเห็นที่ 677
ดีจังที่รู้ตัวแล้วนึกว่าต้องรอนานกว่านี้สะอีก
Name : นักอ่าน...lnwcool < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่าน...lnwcool [ IP : 182.53.158.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2555 / 14:24
# 17 : ความคิดเห็นที่ 625
อ๊ายยย  ตอนนี้ก็แอบหวานอีกแล้ววว ว  !

อิจฉาๆๆ   อิอิ

PS.  You know,it's really drivin' ME insane! Como me halces falta tu
Name : TiwticAmp_90 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiwticAmp_90 [ IP : 118.173.200.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2555 / 15:38
# 16 : ความคิดเห็นที่ 589
กรี๊ดดดดด น่ารักไม่แแพ้คู่พี่เลยอ่ะ

อ๊ายยยย ช้อบชอบ
Name : WI_ [ IP : 223.206.98.182 ]

วันที่: 1 มกราคม 2555 / 13:27
# 15 : ความคิดเห็นที่ 570
นีลน่าร๊ากอ่ะ เริ่มจะมีความรักซะแล้วสิ จะเป็นงัยต่อน้า
Name : ขวัญ [ IP : 110.77.243.203 ]

วันที่: 24 ธันวาคม 2554 / 20:34
# 14 : ความคิดเห็นที่ 568
ซาหรุป

ก้อยังไม่เปิดเผยฐานะของเฮร์มิท

ปีศาจน้อยเริ่มจะมีความรักแล้ว
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 113.53.47.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2554 / 17:38
# 13 : ความคิดเห็นที่ 565
กลัมมาคราวนี้อย่าหายไปนานๆอีกนะ

Name : haru [ IP : 180.183.10.54 ]

วันที่: 23 ธันวาคม 2554 / 01:45
# 12 : ความคิดเห็นที่ 564
 หุหุไม่เข้ามานาน นิลจ้างงงงงงงงงงง
PS.  ภายในโลกสีแดงฉายตัวฉันนั้นยังคงนั่งอยู่ตรงนี้...และเป็นเพียงตุ๊กตาที่อยู่ภายใต้เงามืดนิรันดร์
Name : Angle In Darkness < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Angle In Darkness [ IP : 58.136.212.200 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ธันวาคม 2554 / 17:11
# 11 : ความคิดเห็นที่ 563
เจ้าชายน้ำแข็งก็มีมุมน่ารัก ๆ นะเนี่ย
Name : ต้นอ้อย [ IP : 202.57.133.247 ]

วันที่: 22 ธันวาคม 2554 / 13:29
# 10 : ความคิดเห็นที่ 562

เหอๆๆๆ นีลจะน่ารักไหนอะ


PS.  เมื่อเวลาผ่าน ตัวฉันที่กำลังยื่นอยู่ท่ามกลางกระแสเวลาที่ผันผวน มีแต่ฉันที่ยังคงไม่เปลี่ยนไป ตามกระแสเวลานั้น...จริงหรือ...
Name : KaGe < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaGe [ IP : 125.24.17.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ธันวาคม 2554 / 08:19
# 9 : ความคิดเห็นที่ 561
เข้าใจอารมณ์เจไนท์แฮะ...พลาดไปแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้ด้วย
นีลก็น่ารักน่าฟัด แต่ออกจะยากเพราะหนูน้อยช่างอินโนเซนต์ไม่รับรู้ความรู้สึกของคุณเพื่อนบ้างเลย
บรรดาเจ้าชายนี่ท่าจะมีเวรมีกรรม...จะรักแต่ละคนดันเป็นคน(?)โปรดของเจ้าตัวแสบทั้งนั้น ต้องฝ่าด่านอีกเยอะล่ะนะ
PS.  There are always problems, and there are always solutions. (ปัญหามักจะเกิดขึ้นเสมอ เช่นเดียวกับทางแก้ที่มักจะถูกค้นพบ)
Name : SuSaya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SuSaya [ IP : 61.90.8.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2554 / 16:03
# 8 : ความคิดเห็นที่ 560
เจไนท์นายเนี่ยน้าา

เราก้อนึกว่าจะโชว์แมนที่ไหนได้ดันกลายเปนว่าหิวซะงั้นอ่ะ

55555555555

น้ำแข็งน่าจะเริ่มละลายแล้วนะเนี่ยยย

อีกไม่นานเท่าไหร่หรอกมั้งนะ

55555555555
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 171.4.122.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2554 / 01:37
# 7 : ความคิดเห็นที่ 558
นีลน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกก
Name : ~^Bosachi[OD]^~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~^Bosachi[OD]^~ [ IP : 61.90.230.113 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2554 / 19:49
# 6 : ความคิดเห็นที่ 557
นีลนีลนีล
จะน่ารักไปไหนมาแบบใสๆ
แบ๊วแต่กรี๊ด555555
Name : cuteymummy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cuteymummy [ IP : 101.109.163.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2554 / 19:29
# 5 : ความคิดเห็นที่ 556
กรี๊ด~!?ตอนนี้หนูนีลน่ารักมากค่ะ!!!!!
น่าลักไปปล้ำ!
PS.  สิ่งที่อยากได้มีแค่ครอบครัวที่อบอุ่น^w^
Name : |||No_Name||| < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ |||No_Name||| [ IP : 115.67.91.30 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2554 / 18:29
# 4 : ความคิดเห็นที่ 554
อ่านไปยิ้มไป กับความน่ารัก ใสกิ๊งของหนูนีลจริงๆเลย
จะน่าฟัด เอ๊ย น่ารักอะไรได้ขนาดนี้เนี่ย
ถึงว่าทำไมเจไนท์ถึงอยากแตะต้องมากกว่านี้ รีบๆทำให้นีลเข้าใจซะสิ จะได้แตะต้องมากกว่านี้ ฮ่าๆๆ

แต่ที่ฮาคือ เราก็นึกว่าเจไนท์งอนตุ๊บป่องหนีกลับห้อง สุดท้ายผิดคาด โผล่ออกมาแบบฮาได้โล่
Name : mheeboo [ IP : 202.28.180.202 ]

วันที่: 20 ธันวาคม 2554 / 09:46
# 3 : ความคิดเห็นที่ 553
 >/////<
PS.  สวัสดี ฉันคือเจ้าหญิงเเห่งโลก รีบอร์น เเละ vocaloid พร้อมจะมาสนุกกับฉันรึยังละ ^ ^
Name : เจ้าหญิงวองโกเล่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าหญิงวองโกเล่ [ IP : 118.172.89.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2554 / 09:40
# 2 : ความคิดเห็นที่ 552
เจไนท์นึกว่าโผล่มาจะมาจัดการพวกนั้นให้นีลที่ไหนได้ หิว เนี่ยนะ เฮ้อ นีลก็อุตส่าเป็นห่วงนี่อะไร


รู้ตัวยังเนี่ยว่าแอบรักเขาน่ะมีแอบอิจฉาคนอื่น นีลก็ความรู้สึกช้าไม่รู้เรื่องอะไรกับเขาเล้ย แต่นีลน่ารักมากกกอ่ะ
Name : Tyoki [ IP : 180.214.215.85 ]

วันที่: 20 ธันวาคม 2554 / 08:56
# 1 : ความคิดเห็นที่ 551
 นีลน่ารักมากเจ้าค่ะ อยากรุจังว่าถ้ามีเรื่องจะเป็นอย่างไงน้า คิคิ
Name : M[o]O < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M[o]O [ IP : 115.87.239.107 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2554 / 08:39
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android