คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 25 : 25. หว่านพืช....


     อัพเดท 4 มี.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 189 Overall : 78,997
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2014 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 25 : 25. หว่านพืช.... , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2834 , โพส : 21 , Rating : 50% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


25. หว่านพืช....

 

                นัยน์ตาสีเข้มทอดมองแผ่นน้ำสีดำสนิทในยามค่ำที่สะท้อนแสงของพระจันทร์ แม้จะดูบิดเบี้ยวไม่เป็นรูปร่างแต่แสงสะท้อนระยิบระยับกลับทำให้ดูสวยงดงามราวกับของมีค่า ส่องสว่างสวยงามแม้ในความมืดมิดที่น่ากลัว

                “นายมาทำอะไรตรงนี้” เสียงทักจากด้านหลังเรียกให้หันกลับไปมองในทันที เพราะแม้จะดูเหมือนเหม่อลอย แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ระมัดระวังตัวเอาเสียเลย

                เฮร์มิทเดินเข้ามาหาเพื่อนปีศาจซึ่งยืนนิ่ง สายตาจับจ้องบนผืนน้ำนิ่งมาได้สักพัก ไอ้เจ้าคนที่มักจะชอบปลีกตัวมาอยู่คนเดียวตลอดเวลา และแม้ว่าจะยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า แต่ชุดคลุมยาวสีดำที่สวมใส่ ก็ทำให้เจ้าตัวดูกลืนไปกับความมืดจนยากจะสังเกตเห็น (ตัวมันก็เล็กแค่นี้ ) ทำไมทำเหมือนคนที่ต้องแบกทุกสิ่งไว้บนไหล่...

                “สวยดีนะครับ” คงหมายถึงภาพตรงหน้า... ไอ้หมอนี่ไม่เคยจะตอบตรงคำถาม ยิ่งหน้าตาราบเรียบแบบนั้น ก็ยิ่งเดายากว่ากำลังคิดอะไรอยู่ พูดจริงหรือจะแค่ทำเป็นเฉไฉเพื่อกลบเกลื่อน

                “ก็สวยดี แต่จับต้องไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?” เฮร์มิททอดสายตามองตามอีกคนอย่างช่วยไม่ได้

                “บางทีผมก็คิดว่า แค่ได้ยืนดูแบบนี้ก็พอ”

                “แต่ของบางอย่างถ้านายไม่คว้าเอามาถือไว้ให้แน่น ก็อาจจะหายไปได้ง่ายๆ เลยนะ”

                คนฟังขมวดคิ้วเข้าหากัน... ประโยคที่ได้ยินเหมือนจะแฝงความนัยอะไรบางอย่าง แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยถาม เจ้ามังกรหิมะก็บินโฉบลงมาเกาะบนไหล่เหมือนเป็นที่ประจำตำแหน่ง

                “ไวท์... ทำไมมาอยู่นี่ล่ะ?” ไอ้เจ้ามังกรครางเสียงฟึดฟัดในลำคอ อาการคล้ายโดนขัดใจ

                ตามปกติแล้ว ไวท์เป็นมังกรที่จะไม่ขัดคำสั่งนายของมันอย่างเด็ดขาด และคำสั่งที่มันได้รับคือการตามติดเสมือนเป็นเงาใครบางคนไม่ให้คลาดสายตา เพราะหน้าที่ของมันคือปกป้องใครบางคน...

                “เจไนท์ล่ะ?” เฮร์มิทเอ่ยถาม ก่อนที่ทั้งสองจะมองไปรอบๆ แล้วหันมาสบตากัน เมื่อไม่เห็นเงาของคนที่ตามหา

                “ไวท์...!” นีลหันไปเค้นเสียงใส่ไอ้เจ้ามังกร มันทำได้เพียงส่ายหัวและกระพือปีกไปมาคล้ายระบายอารมณ์หงุดหงิดมากกว่า

                “ไมใช่ว่าเราโดนทิ้งไว้ที่นี่หรอกนะ” ที่พูดน่ะไม่ได้กลัวว่าจะโดนทิ้งหรอก แค่สงสัยเท่านั้นเอง เฮร์มิทเริ่มมองไปรอบๆ เวลาได้ใช้ตาที่สองด้วย มันถนัดกว่าการต้องปิดไว้เยอะ

                “อาจารย์บอกว่าจะไปหาอาหารเย็นครับ ส่วนคุณเจไนท์...” ยังคงเป็นปริศนา แล้วมันหายหัวไปไหนได้ยังไง แถมแวบไปตอนไหนไม่มีใครรู้อีก

                เจ้าปีศาจตัวเล็กหมุนตัวมองหารอบๆ ตัว เพราะโดยปกติแล้ว แม้จะไม่ได้อยู่ใกล้ๆ แต่ทุกครั้งที่หันมองก็จะพบเจ้าตัวที่จะหันมายิ้มให้ทุกครั้ง มาครั้งนี้แม้จะเพ่งมองอย่างละเอียดก็ไม่พบ ใจพลันหายวูบ เผลอขมวดคิ้วขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

                “นีล...ฉันว่า...” รังสีแห่งโทสะที่เจ้าตัวเผยออกมาจนคนข้างๆ ยังรู้สึกได้ เพียงแค่เจ้าตัวไม่สามารถรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของใครบางคน

นีลเผลอยกมือขึ้นจับสร้อยที่คออย่างลืมตัว... มันเหมือนกับตอนนั้น ตอนที่สร้อยเส้นนี้โดนฉกไปต่อหน้าต่อตา ...ต่างกันที่ตอนนี้เป็นมนุษย์คนหนึ่งมาหายไปในยามที่ทุกสิ่งอย่างรอบตัวดูเหมือนจะเสี่ยงภัยมากที่สุด แค่เพียงไม่ได้เห็น...ก็วางใจไม่ได้ว่ายังปลอดภัยดีหรือโดนตัวอะไรสักอย่างฉกไปทำมื้อเย็นแล้ว

                “ผมจะไปหาคุณเจไนท์เอง” นีลกำลังหาเหตุผลมาอธิบายอารมณ์ที่กำลังปะทุอยู่ในอก เดือดพาล, หงุดหงิด, โมโห, และกังวลกลัวว่าใครบางคนจะมีอันเป็นไป จนไม่สามารถทนอยู่เฉยได้

                “นายจะไปหาที่ไหนเจอ ในสภาพแบบนี้ ตั้งสติหน่อยสิ!” เฮร์มิทยื่นมือมารั้งต้นแขนปิศาจตัวเล็กเอาไว้ได้ทันก่อนที่เจ้าตัวจะออกวิ่งไปแบบยังไม่ได้กำหนดทิศทาง

                ...นีลหันมาด้วยใบหน้าซีดกว่าเดิม ที่ร้อนใจ...เพราะสงสัยอยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว ว่าไอ้เจ้าชายจอมยุ่งนั่นกำลังแอบคิดการทำอะไรอยู่คนเดียวเงียบๆ ทั้งเรื่องการเขียนแผนที่ได้ละเอียดยิบ กับการไม่สนใจวิชาเรียนทั้งที่ฉลาดเป็นกรด ไหนจะอาจารย์แต่ละคนที่เจออีก...คล้ายเป็นจุดศูนย์กลางของทุกสิ่งที่เจอ

                “ผม...” อาการร้อนรนที่ปิดไว้ไม่มิด ใบหน้าขาวเหมือนจะซีดเผือดลงกว่าเดิม คิ้วยังคงขมวดเข้าหากันไม่คลาย

                “รอปรึกษาอาจารย์ก่อนไหม เผื่อจะไปลากคอไอ้บ้านั่นกลับมาได้” ก็อยากจะพยักหน้าตอบตกลงกับความคิดนั้นของเฮร์มิท แต่พอมาคิดว่าป่านี้ไม่ใช่สถานที่ซึ่งมนุษย์จะมาวิ่งเล่น เข้าออกได้ตามใจชอบ ก็ทำให้เจ้าปีศาจน้ำแข็งคิดหนัก

                “งั้นผมฝากคุณเฮร์มิทด้วยนะครับ ...ไปกันเถอะไวท์”

                “อ้าว! เฮ้ย! เดี๋ยวสิ...คิดจะทิ้งฉันไว้คนเดียวเรอะ ไอ้พวกนี้!

                ไม่ทันแล้วเฮร์มิท (-_-||) เพียงแค่ออกคำสั่งเจ้ามังกรหิมะมันก็โฉบไปหาที่โล่งเพื่อกลับร่างจริง รอให้นายมันโดดขึ้นไปนั่งประจำตำแหน่ง ซึ่งนีลเองก็ไม่ได้รอช้า กว่าเฮร์มิทจะตะโกนเรียกทั้งสองก็โผขึ้นฟ้าไปแล้ว ทิ้งให้เจ้าตาสองสียืนเกาหัวแกรกๆ บ่นพึมพำอยู่บนพื้นคนเดียว

                “อะไรกันวะเนี่ย!

------------------------

               

                เจ้าปีศาจน้ำแข็งกับมังกรหิมะลอยอยู่เหนือป่ามายาซึ่งรกทึบจนแทบมองอะไรข้างล่างไม่เห็น พยายามหรี่ตาเพ่งมองจนสุดความสามารถแล้วก็ตาม คำนวณจากรัศมีที่น่าจะใช้เป็นเส้นทางเดินโดยรอบ ก็ยังไม่พบสิ่งที่ต้องการ สายลมเย็นปะทะใบหน้าจนชา แต่เจ้าตัวกลับไม่คิดจะใส่ใจ เพราะอาการร้อนรนในอกมันมีมากกว่า

                “ไวท์” ไอ้เจ้ามังกรหิมะครางเสียงดัง รับรู้กระแสจิตของนายมัน ก่อนจะโฉบวนกลับไปทางเดิม

                วกกลับมาทางเดิมซ้ำรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ แต่คราวนี้นีลไม่ได้ใช้สายตาเพ่งมองเหมือนเคย ฝ่ามือเล็กลูบแผงคอของเจ้ามังกรเบาๆ ก่อนที่ตัวเองจะหลับตาลงแล้วสูดเอาอากาศเข้าปอด ในเมื่อรับรู้ด้วยการมองเห็นไม่ได้ ก็ต้องใช้ระบบสัมผัสที่คุ้นเคย ...กลิ่นที่ฝังแน่นอยู่ในความทรงจำ

                ไอ้เจ้าไวท์เองก็เหมือนรู้ความคิดของเจ้านายตัวน้อย มันค่อยๆ ลดความเร็วลงกลายเป็นร่อนนิ่งๆ บนอากาศ ปีกกว้างกางนิ่งเหมือนไม่อยากรบกวนสมาธิ พยายามสอดส่ายสายตาช่วยนายน้อยมันหา ของที่ต้องการอีกแรง

------------

                ร่างของใครบางคนกำลังนั่งนิ่งทอดอารมณ์อยู่ริมตลิ่ง (-*-) แววตาทั้งคู่จับจ้องไปยังกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวตรงหน้า แล้วก็ถอนหายใจหนักๆ ออกมาหลายครั้งหลายคราแบบที่ตัวเองก็ยังไม่รู้ตัว

                อะไรมันจะห่อเหี่ยวเปลี่ยวใจขนาดนั้น! เจไนท์ผู้ไม่เคยแคร์ใคร แล้วอะไรล่ะ? ที่ทำให้ต้องมานั่งหายใจทิ้งอยู่ตรงนี้ ...กระแสน้ำไหลเชี่ยวตรงหน้าไม่ได้เป็นอุปสรรคเลยสักนิดหากคิดจะข้ามไป ...และแค่เพียงตัดสินใจก้าวข้าม ก็รอดพ้นและได้ความเป็นอิสระที่ต้องการคืนมาแล้วแท้ๆ....

                โอกาสงามๆ มาเสิร์ฟถึงที่ทั้งที ใยยังมานั่งถอนหายใจทิ้ง เหมือนคนหมดอาลัยตายอยากในเวลาที่กระชั้นชิดเข้ามาทุกที ขืนออกจากป่านี้ช้าหล่ะก็ อาจจะกลายเป็นอาหารเย็นของไอ้พวกที่จ้องอยู่รอบๆ นี้ก็ได้เหอะ!

                “เฮ้อ~” รอบที่ร้อยแล้วมั้ง สภาพไม่เหลือเค้าความเป็นเจ้าชายสักนิด

                “ในเมื่อตัดสินใจแล้ว ยังอาลัยอะไรอยู่ล่ะครับ?”

                “เฮ้ย!” แทบกลิ้งตกลงไปในน้ำ ใครมันบังอาจทำลายความเงียบสงบด้วยการเอ่ยทักเสียงเย็นเยือก (ที่จริงก็ออกจะเข้ากับบรรยากาศ....เกินไปหน่อย!! - -*)

                จะเป็นใครไปได้นอกจากเจ้าของใบหน้าแย้มยิ้ม ดวงตาภายใต้กรอบแว่นที่เหมือนจะมองทะลุทุกสิ่งทุกอย่าง ถึงตอนนี้เจไนท์ก็ยังไม่แน่ใจว่าบุคคลตรงหน้ามีความเป็นมนุษย์หรือปิศาจมากกว่ากัน!

                “ไม่มีมารยาท” นี่ก็ช่างกล้าไปว่าคนอื่นเขานะ!! (โมโหตัวเองที่ดันไม่รู้ตัวว่าโดนตาม)

                คนโดนต่อว่าทำเสียง หึในลำคอพร้อมรอยยิ้มอารมณ์ดีเหมือนเคย อันที่จริงสังเกตการณ์มานานแล้ว แต่ไม่เห็นว่าเจ้านักเรียนจอมยุ่งยากจะทำอะไรสักที เห็นนั่งถอนหายใจทิ้งอยู่นานสองนาน เห็นแล้วก็สงสาร เผยตัวออกมาเล่นด้วย ...ขณะที่กำลัง รอดีกว่า

                “ผมแค่ผ่านมาหาอาหารเย็น ...ไม่คิดว่าจะมีใครออกนอกลู่นอกทางมานั่งอยู่ตรงนี้” โดนย้อนเข้าไปที ถึงกับสะอึกเถียงไม่ออกกันเลยทีเดียว

                “กะ...ก็แค่มาชมวิว...น้ำตกสวยดี” มาชมน้ำตกเนี่ยนะ! คนอย่างเจไนท์เนี่ยนะสนใจน้ำตก!!(ตอนนี้)..ตลกล่ะ!

                “อ๋อ...ครับ...น้ำตกก็น้ำตก” อีกแล้ว! เกลียดจริง! รอยยิ้มที่เหมือนจะรู้ทันคนอื่นไปเสียหมดแบบนั้น

                “รอบๆ นี้ก็คงมีสินะ คนของท่านพี่” เจไนท์ถามเสียงขึ้นจมูก ไม่ใช่อะไร โมโหที่ตัวเองดันไม่รู้ตัวนี่แหละ มัวแต่คิดโน่นนี่ ดันลืมไปว่าที่นี่เป็นถิ่นของพี่ชาย มันก็ไม่ต่างอะไรกับตอนลอบหนีออกไปนอกวังเลยสักนิด

                “เพื่อความปลอดภัยครับ” อาจารย์ห้องพยาบาลตัวเล็กตอบเสียงเรียบเช่นเคย ...อันที่จริงเจไนท์ก็คิดเผื่อไว้อยู่แล้วว่าไม่มีทางที่พี่ชายจอมวางแผนจะปล่อยให้ไปง่ายๆ ก็แค่อยากท้าทาย ถ้าหลบหนีออกไปได้ทั้งที่สถานการณ์รัดกุมแบบนี้...มันน่าสนุกกว่ากันเยอะ!

                สายลมเย็นเยือกแบบแปลกๆ ลอยมาปะทะผิวทำเอาขนลุกซู่ คู่สนทนาต่างวัยหันมาสบตากันโดยไม่ได้นัดหมาย แม้จะไม่ต้องมีคำอธิบายใดๆ ทั้งสองก็พร้อมใจกัน เงยหน้ามองท้องฟ้าเบื้องบนทันทีหลังจากสบตากันไม่กี่วิ

                คล้ายกับว่าอากาศต่างฤดูจะแปรเปลี่ยนไปในระยะเวลาอันสั้น จากอากาศร้อนชื้นกลายเป็นหนาวเหน็บคล้ายพายุหิมะกำลังจะถล่มลงมาในไม่ช้า

                “มีคนมารับตัวแล้วล่ะครับ” เวสต์บอกเสียงขบขัน ไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านกับบรรยากาศเย็นเยือกรอบตัวเลยแม้แต่น้อย

                ส่วนไอ้เจ้าชายจอมยุ่ง แม้ว่าจะเดาออกอยู่แล้วว่าคนที่ทำให้อากาศปั่นป่วนขนาดนี้ได้ มีแค่คนเดียวและรู้อีกด้วยว่าตอนนี้เจ้าปีศาจตัวเล็ก มันไม่ได้อารมณ์ดีเท่าไรนักก็ตามทีเหอะ แต่...ไอ้คนทางนี้มันดันเกิดอยากคลี่ยิ้มขึ้นมาเสียอย่างงั้น (ในสถานการณ์เลวร้ายแบบนี้!)

                “นีล!” กว่าจะรู้ตัวว่าความพยายามที่จะหนีของตัวเองมันไร้ประโยชน์ เจไนท์ก็ทำการผูกมัดตัวเองไปแล้วเรียบร้อย ด้วยการตะโกนเรียกชื่อปีศาจแสนร้ายกาจที่กำลังก่อพายุหิมะอยู่บนท้องฟ้า

                “ระวังตัวหน่อยนะครับ ปีศาจตอนโกรธเนี่ย ...เดายาก!” เสียงอาจารย์ห้องพยาบาลเอ่ยเตือน ก่อนจะเลือนหายไปพร้อมกับสายลมซึ่งรุนแรงขึ้นทุกขณะ ...ทิ้งให้นักโทษเจ้าชายยืนรอรับชะตากรรมเพียงลำพัง

                “อะไรว่ะ! ก็ไหนว่าจะรักษาความปลอดภัยให้ไงล่ะ!” บ่นไปก็เท่านั้น ไม่มีประโยชน์!

                “คุณเจไนท์”

                “เย้ย!” สะดุ้งสิครับท่าน พอลมสงบปุ๊บ ...มันก็โผล่ปั๊บมาข้างๆ แบบไม่ทันให้ตั้งตัว

                ใบหน้าราบเรียบของเจ้าปีศาจน้ำแข็งดูยุ่งเหยิง คิ้วขมวดเข้าหากัน ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน แววตาจ้องเขม็งมาทางนักโทษราวกับจะไม่ยอมให้คลาดสายตาเป็นครั้งที่สอง

                “นะ...นีล...คือว่าฉัน...” ยังไม่ทันจะได้อธิบาย เจ้าปีศาจตัวเล็กก็พุ่งเข้ามา อะไรบางอย่างในแววตาสีเข้มที่จ้องมองตรงมา ก็ทำเอาเจไนท์ไม่กล้าขยับตัว

                “คุณเจไนท์ปลอดภัยดีใช่ไหมครับ” ห่ะ??

                ไอ้ที่สะดุ้งสุดตัวตอนที่โดนคว้าหมับแถวต้นแขน กับความรู้สึกสยองตอนที่โดนสายตาคู่นั้นจับจ้องมากลายเป็นว่า... ผิดคาด!!

                “ทำไมทิ้งเจ้าไวท์ไว้ละครับ ผมอุตส่าห์...” เจ้าปีศาจมาดนิ่งไม่เคยจะแสดงอาการอะไร พูดน้อยจนนับคำได้ บัดนี้...กำลัง บ่นแล้วก็เหมือนนึกขึ้นมาได้ เจ้าตัวหยุดพูดกลางอากาศ คล้ายสำลักลมหายใจ ก่อนจะเบือนหน้าหลบสายตาคู่สนทนา (แต่ยังไม่ยอมปล่อยมือ)

                “เป็นห่วง...?” เป็นเจไนท์ที่พูดจบประโยคที่ค้างไว้เสียเอง

                นีลเงยหน้าขึ้นมาสบตาคู่สนทนาอีกครั้ง แต่ก็เพียงแวบเดียว เพราะเจ้าตัวเหมือนกำลังหมกมุ่นคิดอะไรอยู่จนคิ้วขมวดเข้าหากันดูยุ่งเหยิง ...อาการร้อนรนหายไปเพียงแค่ได้เห็นกับตาว่าคนตรงหน้ายังปลอดภัยดี แต่...ความสับสนที่กำลังตีกันในหัวนี่มันอะไร?

                เป็นห่วง...งั้นหรอ...?

                ความหมายของคำนั้น แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่ค่อยเข้าใจนัก พยายามจะหาเหตุผลมาอธิบายหักล้างกับความสับสนในใจ แต่...พอได้สัมผัสไออุ่นของคนตรงหน้า ...สายตา ...และรอยยิ้ม ...สมองมันก็เหมือนจะว่างเปล่าขึ้นมาซะงั้น

                “ผมนึกว่าจะโดนงาบไปแล้วเสียอีก” (คำศัพท์ยากๆ ที่จำมาจากปากพี่ชายตัวแสบ) ทำเอาคนฟังตาโต... เพราะไม่คิดว่าไอ้คนที่เหมือนโดนแช่ไว้ในน้ำแข็งตลอดฤดูกาลจะกล้าพูด แถมยังทำอาการหน้างอง้ำเหมือนเด็กอีก... ไปหัดทำแบบนี้มาตั้งแต่ตอนไหนกัน!!

                “นายนี่มัน...!!” เจไนท์ยกมือขยี้ผมเจ้าปีศาจเลือดเย็นจนยุ่งเหยิง แต่เจ้าตัวกลับไม่ว่าสักคำ

                “คุณเจไนท์... จะไปไหนเหรอครับ” คราวนี้นีลถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง... ไม่ใช่ไม่รู้... แต่เพราะไม่อยากถามกวนใจต่างหาก ถ้ามันเป็นเรื่องส่วนตัวที่อีกฝ่ายได้ตัดสินใจแล้วก็ไม่จะไม่ขัด

                ฝ่ามือที่กำลังเล่นเส้นผมหยุดชะงัก รอยยิ้มขี้เล่นเลือนหายไปจากใบหน้า ก่อนที่เสียงถอนหายใจยาวเหยียดจะตามมา

                “นีล...ถ้าไม่มีฉัน...”

                “อย่าพูดเหมือนไม่เคยมี ในเมื่อคุณเจไนท์อยู่ตรงหน้าผมตอนนี้” ไอ้เจ้าชายตัวยุ่งได้อ้าปากค้างอีกรอบ ...แพ้ราบคาบ! ทั้งที่ยังไม่ได้คว้าดาบด้วยซ้ำ ...ไอ้เจ้าปีศาจเอาแต่ใจ!

                “นายกำลังจะทำให้ฉันเป็นบ้านะ!” แสร้งทำเป็นเสียงเข้ม เก๊กหน้าบึ้ง (ก็ได้เท่านั้นล่ะ!)

                “ผมทำ...?” ไอ้เจ้าปีศาจนี้บทจะซื่อ ก็ซื่อตาแป๋ว มันน่า...

                “ใช่! เพราะนายคนเดียวเลย” รู้ไว้เลยว่าท่านเจไนท์คนนี้ไม่เคยจะยึดติดกับอะไร

                แต่มาบัดนี้... กลับไปไหนไม่ได้เพราะใครบางคน เอ๊ะ! หรือจะโดนเจ้าปีศาจตัวเล็กตรงหน้านี้สูบวิญญาณไปเสียแล้ว!? (-*-) ช่างเถอะเรื่องพรรค์นั้น!!

                “ถ้างั้นผมคงต้องขอโทษ...” มือเล็กที่ยึดอยู่บนต้นแขนปล่อยออกมาอย่างง่ายดาย ใบหน้าขาวซีดกลับมาราบเรียบเหมือนเดิม ต่างจากอีกคนที่กำลังคลี่ยิ้ม...

                “มันไม่พอ”

                “เอ๊ะ!” ยังไม่ทันที่นีลจะได้ก้าวถอยห่างจากอีกฝ่าย เอวผอมก็โดนรั้งเข้าไปหาในระยะ...แนบชิด... หน้าเกือบกระแทกกับแผ่นอกกว้าง อาการเหมือนตัวร้อนวูบอย่างช่วยไม่ได้

                “ที่บ้านนายเขาสอนว่าแค่ขอโทษก็จบเรื่องรึไง?” นีลขมวดคิ้วจ้องหน้าอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ ...ลืมความตั้งใจแรกที่จะผละออกจากอ้อมแขนอุ่นเสียสนิท

                “ก็ท่านลุงเคยบอกว่า...” อ้าปากเถียงใครเขาไม่เคยจะทัน ยังไม่จบประโยคก็โดนอีกฝ่ายเอามือปิดปากไว้ พร้อมกับสายตาดุแบบไม่จริงจังนัก

                “ที่บ้านฉันเขาสอนว่า... ต้องชดใช้เท่านั้นถึงจะหาย...” นีลทำหน้ายุ่งยังไม่เข้าใจความหมาย แต่อ้อมแขนที่โอบรอบตัวก็เริ่มแน่นขึ้น ก่อนที่ใบหน้าอีกฝ่ายจะโน้มเข้ามาใกล้...

                “อ๊ะ! ...คุณเจไนท์!

=======================> To Be Conฯ<=====================





ก่อนอื่นต้องขออภัย แวะมาอัพนิยายดึกมากอะไรมาก
ขอบคุณบีบีที่ช่วยแปลภาษามือให้ - -ll (มิเช่นนั้นอาจจะช้ากว่านี้ก็เป็นได้)

ขออนุญาตชี้แจงแถลงข่าว...."การอัพนิยาย"
ช่วงนี้อาจจะช้า(มาก)ไปบ้าง เหตุเพราะคนเขียนมันกำลังปั่นต้นฉบับนิยายภาคจบอยู่ติ๊ล่ะ
หลังจากผ่านเรื่องยุ่งยากนี้ไป คนเขียนจะกลับมาต่อนิยายให้สม่ำเสมอ
(เพราะเป็นการทำหนังสือภาคปิดจบแล้ว) จะกลับมาเป็นนักเขียนเหมือนเดิมแย้ว
เพราะงั้น...ขออภัยล่วงหน้าที่ล่าช้าไปบ้าง
หลังจากภาคจบแวมไพร์เสร็จแล้ว ก็คงไม่มีอะไรแล้วล่ะนะ

ขอพระคุณทุกท่านที่สนับสนุนและติดตามเจ้าค่าาาาาา
ด้วยรักและคิดถึงทุกคนเลย >3<


 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 25 : 25. หว่านพืช.... , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2834 , โพส : 21 , Rating : 50% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1195
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยย
อะไร?
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.33.52 ]

วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 / 15:43
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1116
ตัดฉากซะค้างเลย>///<
PS.  การเวลาจะผันเปลี่ยนสักเท่าไหร่ ตัวเราก็ยังคงเป็นตัวเราไม่เปลี่ยนแปลง
Name : Arva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Arva [ IP : 12.163.164.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 12:15
# 19 : ความคิดเห็นที่ 748
 ไรเตอร์ ค้างงงงง
PS.  =) รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 171.6.221.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2555 / 21:55
# 18 : ความคิดเห็นที่ 698
เอ่อ บ้านพี่เค้าสอนอยู่บ้านเดียวอ่ะเปล่า แบบนี้น่ะ

โธ่นีล น่าสงสารเถียงไม่ทันเขา
Name : WI_ [ IP : 223.207.141.119 ]

วันที่: 10 มีนาคม 2555 / 12:22
# 17 : ความคิดเห็นที่ 684
ค้างจริง อะไรจริง

PS.  il mio nome e' varin อยากเป็นเพื่อนด้วยจัง
Name : lord sevane < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lord sevane [ IP : 125.25.167.187 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มีนาคม 2555 / 18:34
# 16 : ความคิดเห็นที่ 682
 เฮ่ยยยย! ตัดฉับแบบโหดร้ายมากอ่ะ T^T
Name : ~+: Fire_Fay :+~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~+: Fire_Fay :+~ [ IP : 125.24.134.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2555 / 20:02
# 15 : ความคิดเห็นที่ 681

คิกๆ...หวังว่าจะรู้ตัวทั้งคู่นะ^^

Name : นักอ่าน...lnwcool < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่าน...lnwcool [ IP : 182.53.158.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2555 / 14:25
# 14 : ความคิดเห็นที่ 656
ชดใช้โดยการจูบหรือเนี่ย อ๊ายยย เขินแทน แต่ก็ชอบนะ รอตอนต่อไปจ้า อิอิ
Name : ขวัญ [ IP : 110.77.236.253 ]

วันที่: 6 มีนาคม 2555 / 13:51
# 13 : ความคิดเห็นที่ 655
 อย่ามมาทำให้เราค้างแบบนี้
มาต่อไวๆเลยน้า
Name : M[o]O < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M[o]O [ IP : 58.8.210.45 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2555 / 04:10
# 12 : ความคิดเห็นที่ 654
ค้างมากกกอ่า  t t.

PS.  ยิ้มวันละนิด ชีวิตยั่งยืน :]
Name : -เกม- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ -เกม- [ IP : 58.11.54.157 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มีนาคม 2555 / 10:57
# 11 : ความคิดเห็นที่ 653
อั๊ยย่ะๆๆ!!!!!

ตัดจบแบบนี้เราค้างงนะนั่นนนน 

จะทำไรก้อรีบๆทำล่ะเจไนท์เด๋วจะมีคนมาขัดมันจะไม่ดี

55555
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 171.5.90.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มีนาคม 2555 / 04:20
# 10 : ความคิดเห็นที่ 652
ทำไมเหตุการณ์มันกลับตาลปัตขนาดนี้ล่ะ...คนจะโดนเชือดดันกลายเป็นนีลไปซะได้
เจไนท์นี่ก็เนียนนะ...เฮร์มิทก็คงต้องทำใจล่ะนะ โดนทิ้งอย่างสมบูรณ์แบบ T^T
PS.  There are always problems, and there are always solutions. (ปัญหามักจะเกิดขึ้นเสมอ เช่นเดียวกับทางแก้ที่มักจะถูกค้นพบ)
Name : SuSaya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SuSaya [ IP : 110.49.233.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 23:58
# 9 : ความคิดเห็นที่ 651

งะ มันค้างอะ YoY มาต่อเร็วๆนะครับ


PS.  เมื่อเวลาผ่าน ตัวฉันที่กำลังยื่นอยู่ท่ามกลางกระแสเวลาที่ผันผวน มีแต่ฉันที่ยังคงไม่เปลี่ยนไป ตามกระแสเวลานั้น...จริงหรือ...
Name : KaGe < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaGe [ IP : 125.24.44.202 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 20:50
# 8 : ความคิดเห็นที่ 650
ทำไมจบค้างหละ ทำไมไม่จูบให้เสร็จก่อนค่อยตัดจบ แบบนี้มันคาใจ
รีบมาต่อนะครับ
PS.  เราชอบ yaoi ความสำเร็จอยู่ที่ความพยายาม
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 110.49.241.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 19:51
# 7 : ความคิดเห็นที่ 648
 จูบเลยๆๆๆ เจไนท์สู้ๆจูบเล๊ยยยยย

กรี๊ดดดดดดด >w<
Name : Asahi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Asahi [ IP : 125.26.4.255 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 16:24
# 6 : ความคิดเห็นที่ 647
จูบเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
เย้!
Name : ~^Bosachi[OD]^~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~^Bosachi[OD]^~ [ IP : 61.90.230.210 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 13:45
# 5 : ความคิดเห็นที่ 646
 อย่าช้า อย่าขัด เอาเลยยยยยยยยยยยย
PS.  ฉันเชื่อในเส้นทางของตัวเอง จะต้องไปถึงเเน่นอน วันที่เเสนวิเศษ ^ ^
Name : เจ้าหญิงวองโกเล่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าหญิงวองโกเล่ [ IP : 118.172.92.223 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 12:31
# 4 : ความคิดเห็นที่ 645
เจไนท์จะทำอะไรนีลอ่ะ............ค้างอ่ะไรเตอร์รีบๆมาต่อนะ
Name : Tyoki [ IP : 27.55.3.134 ]

วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 09:54
# 3 : ความคิดเห็นที่ 644
อัพดึกมากอะไรมากจริงๆนะเนี่ย หักโหมนะเนี่ย อิอิ

ชื่อตอนนี้เห็นแล้วต้องแอบยิ้มเลย น่ารักได้อีก
กว่าเจ้าชายจะรุกได้เนี่ยเล่นเอาคนอ่านแทบแก่แหนะ ฮ่าๆ
อย่างงี้เค้าเรียกว่าคืบหน้าๆ
แต่ตอนต่อไป นีลได้สติว่าโดน... เจไนท์จะโดนตบเพราะความเขิลของนู๋นีลมั้ยเนี่ย ทำประเจิดประเจ้อ คริคริ
Name : mheeboo [ IP : 110.49.241.25 ]

วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 08:20
# 2 : ความคิดเห็นที่ 643
เจไนท์อย่าได้ช้า
-,,-
มาขนาดนี้แล้ววว
อย่าให้ใครมาขัดละ
Name : cuteymummy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cuteymummy [ IP : 101.108.52.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 07:50
# 1 : ความคิดเห็นที่ 642
แบบว่า น่ารักอ่ะ
Name : Zodass < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zodass [ IP : 1.46.239.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 02:01
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android