คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 30 : 30. คำเตือนที่ 1


     อัพเดท 11 มิ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 187 Overall : 78,995
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2014 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 30 : 30. คำเตือนที่ 1 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2246 , โพส : 14 , Rating : 80% / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


30. คำเตือนที่ 1



              
ยามเมื่อรุ่งเช้ามาเยือนอีกครา สวนตรงหน้าก็ราวกับสวรรค์ไม่ปาน แสงแดดอ่อนส่องกระทบกับน้ำค้างบวกกับดอกไม้หลากสี และเสียงปลุกของเจ้าพวกนกตัวเล็กๆ เป็นสถานที่ที่ดูราวกับมีชีวิตในตัวของมันเอง

                นีลปล่อยให้ไอ้เจ้ามังกรตัวเล็กบินเล่นตามใจ ไวท์มันคงนึกสนุกถึงได้บินโฉบไปทางนั้นทางโน้นไม่มีทีท่าว่าเหน็ดเหนื่อย ...บรรยากาศที่แตกต่างกับปราสาททางเหนือโดยสิ้นเชิง ที่นี่เต็มไปด้วยสีสันของการมีชีวิต แต่ปราสาททางเหนือขาวโพลน เงียบเหงา ราวกับทุ่งหิมะกว้างสุดลูกหูลูกตาที่ว่างเปล่า ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตอยู่อาศัย

                “ตื่นเช้าจังนะ” เสียงทักทำเอาหลุดออกจากความคิด ไอ้เจ้าคนที่หายหัวไปตั้งแต่เมื่อคืน กำลังเดินบิดขี้เกียจเปิดปากกว้าง สภาพเหมือนเพิ่งตื่น ผมเผ้าหน้าตาดูยุ่งเหยิง

                “คุณเฮร์มิท...เมื่อคืนหายไปไหนมาครับ?” นี่ก็เพิ่งจะมาคิดได้ว่าเพื่อนหายไปเพิ่งกลับมา แถมไม่มีอาการแปลกใจเลยสักนิด

                “พวกนายนี่นะ คงหลับสบายกันเลยสิ ปล่อยฉันไปผจญภัยในป่าโน่นตามลำพัง!!” แทนที่จะได้คำตอบก็กลายเป็นประชดประชันซะงั้น ไอ้เจ้าปีศาจตาสองสีทำหน้ามุ่ย แต่ไอ้คนโดนประชดนี่สิ ยังคงยืนมองตาปริบๆ (ก็คนมันไม่ค่อยเข้าใจโลกนี่นะ!)

                “ทะเลาะกับอัลล์มาเหรอครับ?” หลังจากนิ่งประเมินสถานการณ์อยู่สักอึดใจก็เลยตัดสินใจยิงคำถามแบบตรงเป๊ะ ไม่มีอ้อมค้อมอย่างใครเขาทำกัน

                “ทำไมฉันจะต้องไปทะเลาะกับไอ้เด็กนั่นด้วย!!” ...อาการแบบนี้เฮร์มิทเอ๊ย... ใครดูก็รู้ว่าต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลแน่ๆ

                “แล้วเมื่อคืน...คุณเฮร์มิทไปอยู่ที่ไหนมาล่ะครับ?” ถามเหมือนแบบว่าแม้เพื่อนจะหายไปทั้งคนและทั้งคืน แต่ก็กลับมาได้ในสภาพปกติดี นีลก็เลยลงความเห็นกับตัวเองว่า... ในป่านี้คงไม่มีอะไรน่าห่วงสำหรับเจ้าเพื่อนตาสองสีอีกต่อไปล่ะมั้ง


               
“ก็แค่...หาทางกลับลำบากเลยค้างที่นั่น” เฮร์มิทตอบเสียงอ้อมแอ้มด้วยกลัวเสียหน้า แต่กับไอ้เจ้าปีศาจน้ำแข็งที่เข้าใจโลกยากอย่างนีล... พูดไปก็เท่านั้นหล่ะมั้ง


                สวบ!!

                เสียงการเคลื่อนไหวตรงชายป่าที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วและไม่ได้ลดแรงลง ทำเอาสองคนที่ยืนคุยกันสะดุ้ง สัญชาตญาณระวังภัยตื่นตัวเต็มที่ จิตมุ่งร้ายที่ทำเอาเฮร์มิทขู่คำรามในลำคออย่างลืมตัว ส่วนเจ้าปีศาจน้ำแข็งก็สร้างเกราะเวทย์ขึ้นมาทันที


                เปรี๊ยะ! ตูม!!

                วัตถุลึกลับพุ่งเข้าชนเกราะเวทย์ของนีลอย่างแรงเกิดเสียงระเบิดดังสนั่น สองคนที่อยู่ในกระโจมวิ่งพรวดออกมาหน้าตาตื่น ฝุ่นควันคละคลุ้งไปทั่วบริเวณยากจะมองเห็น


                “นีล! เกิดอะไรขึ้น?” เป็นเจไนท์ที่วิ่งถึงตัวเจ้าปีศาจที่ยังยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางความวุ่นวาย ใบหน้าเจ้าตัวยังราบเรียบสนิท แต่กลับแฝงไปด้วยความตึงเครียดชัดเจน

                ผลึกสีดำสนิทซึ่งแตกละเอียดอยู่แทบเท้า คล้ายกำลังละเหยกลายเป็นไอ แล้วเลือนหายไปในอากาศในที่สุด เหลือเพียงร่องรอยของการปะทะกันอย่างรุนแรงเมื่อครู่เอาไว้ดูต่างหน้า ทั้งสามคนที่เหลือหันมาสบตากันโดยไม่พูดอะไร มีเพียงบรรยากาศรอบตัวซึ่งเงียบสนิท และเสียงกระพือปีกของเจ้าไวท์ที่บินลงมาเกาะไหล่นายของมันอย่างระแวดระวัง

                หากเมื่อกี้....ไม่มีเกาะเวทย์น้ำแข็งกางกั้นล่ะก็........

 

                เหตุการณ์เมื่อเช้ายังส่งผลให้บรรยากาศของคณะค้างแรมยังคงเงียบสนิท เจ้าปีศาจน้ำแข็งยังคงนั่งนิ่งใบหน้าเรียบสนิทและยังไม่ปริปากพูดหรืออธิบายอะไรสักคำ คล้ายกำลังสร้างกำแพงล้อมกรอบตัวเองไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้

                เจไนท์ยังคงจับจ้องไปที่ใบหน้าขาวของเจ้าปีศาจน้ำแข็งนิ่ง มีบางครั้งที่เจ้าตัวขบกรามเข้าหากันจนขึ้นเป็นสัน บางทีก็กำหมัดเข้าหากันแน่น... แม้จะไม่รู้ว่ามันเกิดบ้าบออะไรขึ้น แต่ที่รู้แน่ๆ ตอนนี้คือ กำลังโมโหอย่างที่สุด ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรและตัวอะไรก็ตาม เพียงแค่คิดว่ามันจะมาแตะต้องของสำคัญ...ก็แทบจะทนอยู่เฉยไม่ได้

                “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” เฮร์มิทเปิดปากถามท่ามกลางความเงียบน่าอึดอัด และ เดาว่าคงไม่ได้คำตอบจากเจ้าเพื่อนปีศาจน้ำแข็ง ถึงได้หันไปทางอาจารย์ตัวเล็กแทน

                อาจารย์เวสต์ถอนหายใจออกมายาวเหยียด พลางยกมือขยับแว่นบนใบหน้าด้วยความเคยชิน แล้วทอดสายตามองไปทางเจ้าของเรื่องคล้ายจะขออนุญาต แต่อีกฝ่ายก็ยังคงนั่งนิ่งเหมือนเดิม ไม่แม้จะหันกลับมามองทางนี้

                “บางที...นี่อาจจะเป็นคำเตือน...” เวสต์บอกพร้อมกับพ่นลมหายใจออกมาอีกครั้ง ...คิดไว้อยู่แล้วว่าคงจะปิดเอาไว้ได้ไม่นาน แต่ไม่คิดว่าจะเร็วแบบนี้ และไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นที่นี่ สถานที่ที่ยังอยู่ในเขตปกครองของเนียร์

                “จากอะไร?” เจไนท์ถามกลับเสียงต่ำในลำคอคล้ายเสียงขู่คำรามด้วยด้วยความโกรธ ใบหน้ายังคงมีแววเครียดจัด

                “ทางเหนือทราบเรื่องก่อนหน้านี้แล้วใช่ไหมครับ?” คำถามแรกหลังจากเจ้าปีศาจน้ำแข็งผู้ขังตัวอยู่ในกำแพงที่ตนสร้างขึ้น แววตาคู่นั่นดูเหมือนจะว่างเปล่าไม่สะท้อนภาพใดๆ ยิ่งทำให้ใครบางคนรู้สึกแน่นหน้าอกยามมอง

                คำตอบที่ได้รับคือการพยักหน้า นีลเบือนหน้าไปอีกทางด้วยสีหน้าเรียบสนิท

นี่สินะ... สาเหตุที่ท่านพี่กับเวสต์ถูกส่งมาอยู่ใกล้ๆ ไม่ใช่เพราะห่วงเรื่องอาหารการกินเพียงอย่างเดียว...แต่เป็นเรื่องใหญ่ต่อจากนี้ต่างหาก...ชะล่าใจเกินไป...หลงไปกับความหอมหวานของการใช้ชีวิตแบบมีตัวตน จึงได้เผลอปล่อยให้ตัวเองมีช่องโหว่ขนาดนี้

                เจ้าชายน้ำแข็งผู้ไม่เคยออกมาจากปราการปกป้องอันแข็งแกร่ง เพิ่งเข้าใจว่าทำไมตอนขอออกมานั้น ท่านอาทั้งสองถึงได้โกรธเกรี้ยวนักหนา...เพราะแบบนี้นี่เอง....

                “ผม...เป็นภาระอีกแล้วสินะ”  เสียงพูดแผ่วเบาราวกับจะมีแค่ตัวเองเท่านั้นที่จะได้ยิน แววตาเย็นชามีแววเศร้าสร้อยชัดเจน ก่อนจะเบือนหน้าหันหลังให้กับทุกคน เพื่อหลบซ่อนความรู้สึกทุกอย่างเอาไว้เพียงคนเดียว

                “ไม่ใช่แบบนั้น...”

                “นายถามคนอื่นหรือยังเรื่องนั้น?” ยังไม่ทันที่เวสต์จะได้อธิบายอะไรต่อ เจไนท์ก็พูดแทรกขึ้นมา เจ้าปีศาจน้ำแข็งหันกลับมามองด้วยสีหน้าแปลกใจ แน่นอนว่าเจ้าตัว...ไม่เข้าใจความหมายของคำถาม... ( - -)

                “ถามคนอื่น?”

                “เรื่องจะเป็นภาระหรือไม่ นายไม่ใช่คนตัดสินทุกอย่างหรอกนะ”

                “ถูกเผง!!

                เพื่อนสองคนที่แม้จะยังไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด หันไปพยักหน้าให้กัน... ยามนี้แหละที่มันสองคนเข้าคู่กันได้ดี จนน่าแปลกใจและน่าหมั่นไส้ในคราวเดียว

 

                นีลคิ้วขมวดเข้าหากันเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง มองหน้าเพื่อนสองคนสลับกับใบหน้าเปื้อนยิ้มของอาจารย์ตัวเล็ก แม้ในใจจะรู้สึกเต็มตื้นในอก แต่ก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังดึงคนไม่เกี่ยวข้องเข้ามารายล้อมเป็นเกราะกำบังให้ตัวเอง และที่ทนไม่ได้...ก็คือหนึ่งในนั้น...เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา...ที่สามารถแตกสลายได้โดยไม่มีวันเรียกคืน

                “นี่ไม่ใช่เรื่องที่มนุษย์ธรรมดาควรเข้ามายุ่งหรอกนะครับ” นีลบอกเสียงเรียบ สายตาจับจ้องไปยังใบหน้าใครบางคนแน่วแน่ รู้สึกเจ็บในอกยามที่เห็นแววตาคู่นั้นหม่นหมองลงไป

                "โทษทีนะ... คือพอดีว่าฉันมันลูกครึ่ง!" เฮร์มิทยักไหล่ด้วยสีหน้ากวนประสาท และทำเสียงเยาะ เหล่มองไปทาง 'มนุษย์' เพียงคนเดียวในกลุ่ม ...ไอ้ลูกครึ่งปิศาจสองตาที่มันทำตัวน่าเตะได้ทุกสถานการณ์ ได้ข่าวว่าเมื่อกี้มันยังเข้ากันได้เป็นปี่เป็นขลุ่ยอยู่เลย!

                "อย่าคิดว่าจะกันฉันออกไปได้ เจ้าชายอย่างฉันไม่เคยฟังคำสั่งใคร!!" ก็เพิ่งจะมีครั้งนี้แหละที่สามารถยืดอกคุยโม้เรื่องที่ตัวเองมีตำแหน่งเป็นถึงเจ้าชายได้ ส่วนไอ้เรื่องไม่ฟังใคร...มันอยู่ในสายเลือดไม่เกี่ยวกับตำแหน่งอะไรนั่น

 

                เป็นฝ่ายเจ้าปีศาจที่ยืนนิ่ง ทำหน้าคล้ายแปลกใจพอหันไปสบตากับอาจารย์ห้องพยาบาลหวังขอความช่วยเหลือ ก็พบเพียงรอยยิ้มขบขันราวกับว่าชอบใจนักหนา ...ถึงตอนนี้นีลก็ยังไม่เข้าใจความหมายว่าไอ้สองคนตรงหน้ามันจะต้องรนหาที่ หาเรื่องใส่ตัวให้ลำบากทำไม ทั้งที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลยสักนิด

                "แต่พวกคุณไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้นะ..." ยังพูดไม่ทันจบเจไนท์ก็ยกมือเป็นเชิงห้าม ด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์นัก ทั้งที่เมื่อกี้ยังเป็นเจ้าชายจอมโม้ขี้อวดอยู่แท้ๆ

                "นายกำลังทำฉันหงุดหงิดนะนีล!!" แม้จะรู้ว่าพูดไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะคงจะต้องมาอธิบายทีหลังอยู่ดีนั่นแหละว่า 'หงุดหงิด' อะไรอีก?

                "อย่าดูถูกน้ำใจกันนักเลย เราเพื่อนกันไม่ใช่รึไง?" เฮร์มิทพูดเสริมพลางยกมือตบไหล่เพื่อนเจ้าชายหน้าบูดเหมือนจะให้กำลังใจ ทั้งที่รู้นิสัยเจ้าปีศาจลูกครึ่งดีว่ามันไม่เข้าใจสิ่งที่กำลังจะพูดอยู่ก็ตาม ถึงอย่างงั้นก็อดตำหนิไม่ได้

                "เอ่อ...ผมไม่ได้หมายความ..." อีกแล้ว...พูดไม่เคยทันสถานการณ์ ก็ยังไม่ทันจะได้อธิบายแก้ประโยคเข้าใจผิด ไอ้คุณเพื่อนเจ้าชายมันก็ผลุนผลันเดินแยกไปอีกทางซะแล้ว

                "ปัญหาของนายแล้วคราวนี้ ฮ้าวววว"  เฮร์มิทพูดพร้อมเปิดปากหาว ไม่เกรงใจใคร ปล่อยให้ไอ้เจ้าปีศาจน้ำแข็งยืนทำหน้าพะอืดพะอมทำตัวไม่ถูกเป็นการลงโทษ ก่อนจะมุดเข้ากระโจมผ้าเตรียมงีบ...ในสถานการณ์แบบนี้!!?

                "รีบไปอธิบายเถอะครับ คงไม่ได้โกรธมากหรอก" เวสต์เดินมาแตะแขนปีศาจน้ำแข็งที่ยังคงยืนงง พลางพยักหน้าให้ตามเจ้าชายขี้งอนเพื่ออธิบายความ ...จากนี้คงป่วนน่าดูล่ะ ...เห็นภาพแบบนี้แล้วก็อดนึกถึงสมัยก่อนไม่ได้

-------------

                ตัวปัญหาที่ว่ากำลังยืนเก๊กหล่อ หันหน้าเข้าป่าทำอารมณ์ 'งอน' อยู่เพียงลำพัง ...ประเด็นคือ...จะให้ไปหงุดหงิดใส่ไอ้เจ้าปีศาจนั่น มันก็คงจะรู้ตัวหรอกนะ แล้วไงล่ะทีนี้ ...งุ่นง่านมันคนเดียวเลย เพราะไอ้คำว่า 'ไม่เกี่ยว' เพียงคำเดียวโดนกันออกเต็มรูปแบบ

                ...เป็นมนุษย์แล้วไงวะ เลือกไม่ได้นี่หว่า!!  (แถมเป็นคนเดียวในที่นี้...ที่เป็นมนุษย์โดยสมบูรณ์แบบที่สุด!!)  ไอ้เจ้าปีศาจนั้นสงสัยต้องจับมาสอนใหม่ซะละมั้ง ...อึ๋ย!...หงุดหงิด...!

                "คุณเจไนท์ครับ"

                "เฮ้ย!" สะดุ้งสิครับท่าน กำลังทะเลาะกับตัวเอง พอได้ยินเสียงเรียกก็สะดุ้งโหยง ...ไอ้เจ้าปีศาจหน้าเป็นกำลังยืนทำหน้าเหมือนสำนึกผิด (คิดว่าใช่นะ)

                "คือว่าผม..." ตั้งแต่เกิดมานีลก็ได้รับการฝึกฝนให้เป็นผู้ที่อยู่ในตำแหน่งสูงสุด ไม่เคยต้องแสดงท่าที่เกรงกลัวผู้ใด แต่...กับมนุษย์ตรงหน้า....กลับไม่นึกถึงตำแหน่งสูงศักดิ์อันนั้นเลย

                "ฉันเข้าใจนีล ว่านายไม่เข้าใจสิ่งที่พูดออกมา" (-_-||) สรุปมันจะเข้าใจหรือไม่เข้าใจกันแน่ เจไนท์ยกมือนวดขมับตัวเอง เหลือบมองคนตรงหน้าแล้วก็ถอนหายใจ

                "ผมแค่ไม่อยากให้ทุกคนต้องมาพลอยเดือดร้อนไปด้วย" นีลพยายามบังคับเสียงให้ราบเรียบ

                "ถามกันก่อนสักคำเหอะ! ให้ตายสิ!!"

                "แต่นี้มันเรื่องของผมนะ"

                ต่างคนต่างมีอารมณ์ สองสายตาประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ด้วยความที่เข้าใจไปคนละทาง

                "ถ้าฉันไม่เข้ามายุ่ง จะดีกว่างั้นสินะ" เจไนท์พูดเสียงแผ่ว แววตาไหววูบ ทำเอาคนมองใจหาย อยากจะเอื้อมมือไปคว้าไว้ แต่ก็ยังทิฐิอยู่มาก

                "นั่นเพราะผม กลัวทุกคนจะเดือดร้อน..." เพราะไม่รู้จะสรรหาคำใดมาอธิบาย สำหรับนีลแล้ว คำเตือนเมื่อเช้าเป็นอะไรที่สมควรจะต้องกังวล และหากต้องมาเห็นคนตรงหน้าบาดเจ็บหรือเป็นอันตรายเพราะตัวเอง ...คงทนไม่ได้ ไม่ใช่ไม่อยากให้ยุ่ง แต่เพราะกลัวต่างหาก...


 

 

                เจไนท์จ้องใบหน้าขาวซีด แต่อีกฝ่ายกลับเบือนสายตาหลบ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันอย่างลืมตัว คิ้วสวยขมวดเข้าหากัน คล้ายมีเรื่องในใจให้เจ้าตัวต้องขบคิด...คงมีสินะ...อะไรบางอย่าง...มากเกินกว่าที่เจ้าตัวจะสื่อสารออกมาเป็นคำพูดคำจาอย่างที่ถูกที่ควร และบางสิ่งที่กำลังคุกคามอยู่อาจร้ายแรงกว่าที่เห็น

                "นีล...ไหนลองบอกมาสิ อะไรกันแน่ที่กำลังกลัว" เจไนท์ถอนหายใจยาวเหยียด เอื้อมไปแตะไหล่แล้วบังคับให้เจ้าตัวหันมาสบตากันตรงๆ ใบหน้ายังคงราบเรียบแต่ในแววตาคู่นั้นมีร่องรอยของความกังวลชัดเจน ...ลืมไปได้ยังไงว่าไอ้เจ้านี่เป็นปีศาจที่ไม่เคยสุงสิงกับใครมาก่อน เรื่องจะให้มาอธิบายความรู้สึกอะไรคงเป็นเรื่องยากพอๆ กับการ 'ยิ้ม' อีกมั้ง

                "ผมไม่รู้" เจ้าตัวยอมรับเสียงอ่อน ทำเอาคนฟังอ่อนใจ ยกมือขึ้นแตะใบหน้าขาว ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเบาๆ ถึงยังไงเจไนท์ก็ไม่อยากเห็นเจ้าปีศาจน้ำแข็งหน้านิ่งต้องเป็นกังวลไม่ว่าด้วยเรื่องอะไรก็ตาม

                "ฟังนะนีล การที่นายกันฉันออก มันเหมือนกับการที่นายต้องการให้ฉันไปไกลๆ"

                "อ๊ะ! ไม่ใช่แบบนั้นนะ" นีลเถียงกลับทันควัน จ้องมองใบหน้าอีกฝ่ายนิ่ง เผลองับริมฝีปากตัวเองอย่างลืมตัว ยามที่เห็นแววตาตัดพ้อ ฝ่ามือข้างหนึ่งถูกยกไปทาบบนอกอุ่น ก้อนเนื้อในอกกำลังเต้นเป็นจังหวะจนรู้สึกได้

                "พอคิดว่าเป็นแบบนั้น แล้วมันเจ็บตรงนี้" ลึกซึ้ง!! เดาว่าไอ้เจ้าปีศาจมันไม่เข้าใจ ถึงได้ทำสีหน้าประหลาดเช่นนั้น (เอาเถอะ ถือเป็นการลงโทษก็แล้วกัน เอาไว้ค่อยอธิบายอีกรอบ)

                "ผมแค่ไม่อยากให้ทุกคนต้องมาเจ็บตัว บางทีมันอาจรุนแรงมากกว่าที่เห็น เมื่อเช้า..." ก็แค่ขนาดคำเตือนยังไม่คิดจะยั้งมือ

                พอได้ยินแบบนั้นไอ้คุณเจ้าชายขี้หงุดหงิดก็คลี่ยิ้มออกมาได้ พร้อมกับพ่นลมหายใจคล้ายโล่งอก แล้วก็อดไม่ได้ที่จะยกมือบีบจมูกเจ้าปีศาจจอมซื่อไปที เป็นการลงโทษ

                "แบบนั้น เขาเรียกว่า 'ห่วง' ไม่ใช่ 'ไม่เกี่ยว' ฟังแล้วปวดใจชะมัด!" เจไนท์บ่นพึมพำพลางทำหน้างอ ส่วนไอ้เจ้าปีศาจน้ำแข็งก็ยังคงยืนทำตาปริบๆ

                "ห่วง..."

                "ใช่...!"

                นีลเงยหน้าสบตาอีกฝ่าย ขมวดคิ้วครุ่นคิด ปล่อยให้ปลายนิ้วอุ่นเกลี่ยอยู่บนผิวแก้ม อะไรบางอย่างในแววตาอีกฝ่ายที่จ้องมองมาทำให้เกิดความรู้สึกแปลกๆ ในอก ตรงที่โดนสัมผัสพลันร้อนวูบขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ...แต่ไม่ได้รู้สึกรังเกียจ

                ถ้าอาการกลัวก่อนหน้านั้นเรียกว่า ห่วงแล้วอาการที่เป็นอยู่ตอนนี้ล่ะ เรียกว่าอะไรกัน อบอุ่น อ่อนโยน เพียงแค่ได้อยู่ใกล้ยังโหยหา ถ้า...คำว่า ไม่เกี่ยว หมายถึงผลักไสไปไกลๆ ทางนี้ก็คงเกิดอาการปวดใจไม่ต่าง

                “ผมไม่ได้ตั้งใจ” นีลยอมรับเสียงเศร้า นี่ยังไม่รู้ตัวว่าโดนอีกฝ่ายเกี่ยวตัวเข้าไปในอ้อมแขน ...เรียกว่าโดนกอดตอนเผลอ

                “ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะหงุดหงิดใส่ ขอโทษนะ” เจไนท์อาศัยทีเผลอก้มลงไปกระซิบคำขอโทษข้างหู พอได้กอดแบบนี้แล้วก็เกิดอาการไม่อยากจะปล่อยขึ้นมา แม้จะรู้ว่าตัวเองขี้โกง...แต่ก็ยังตามใจตัวเอง

                “ต้องขอโทษคุณเฮร์มิทด้วย” นีลพึมพำเบาๆ

                “ปล่อยมันเถอะ ไอ้หมอนั่นน่ะ!!” เสียงตวาดไม่จริงจังนัก ทำเอาคนฟังหัวเราะออกมาจนได้ ก็เมื่อครู่ทั้งสองคนยังเข้ากันได้ดีอยู่แท้ๆ

                “คุณเจไนท์คิดดีแล้วเหรอครับ” เจ้าปีศาจเงยหน้าขึ้นมาถาม ก่อนจะก้มหน้าแนบไปกับแผ่นอกอุ่น ฟังเสียงก้อนเนื้อในอกที่กำลังเต้นเป็นจังหวะ อ้อมแขนแข็งโอบกระชับแน่นกว่าเดิม

                “ถ้าเป็นเรื่องของนาย ฉันไม่เสียเวลาคิดหรอก”


                นีลคลี่ยิ้มกับตัวเอง แม้จะยังกังวลอยู่ในใจลึกๆ หลังจากนี้คงต้องกลับไปถามหาสาเหตุที่ท่านพี่ฟอเรนท์หายไปอย่างจริงจังเสียแล้ว


=====================To B'>>>>>>


อ๊ากกกกกกกกกกกก ในที่สุดก็อัพ!!!!!!!!!!!!!

ใช้เวลาว่างในเวลางานให้มีประโยชน์(มันยังกล้าคุย)

หายหัวไปนาน ไม่ได้ไปไหนไกล วนเวียนอยู่แถวนี้
ตอนนี้ต้องขอบคุณผู้แปลอักษรโบราณบีบี

ที่ช่วยแกะลายมือไก่ๆของข้าน้อยออกมาเป็นตัวหนังสือได้(พระคุณนี้สุดซึ่งยึ่งนัก
ตอนหน้าก็ฝากด้วยนะ กรั่ก(เคยสำนึกบ้างม้ายยยยยย)



ช่วงนี้ฝนตกบ่อยมากอะไรมาก ออกจากบ้านอย่าลืมหยิบร่มติดมือกันไปด้วย
ดูแลสุขภาพกันดีๆด้วยนะ อย่าได้เจ็บป่วย
คิดถึงกันบ้างไรบ้างนะ ฮิ้วววววววว
เกือบลืม!! เปิดเพจอย่างเป็นทางการแล้ว ท่านใดว่างไปเวิ้นเว้อ ก็สามารถเข้าไปได้ที่

Pand[Y]Story ใครมาทวงนิยายเชิญด้านใน เด๋วให้ไปคุยกะกังฟู กร๊ากกกก

จบตอนไปอย่างค้างๆ คาๆ ไม่สัญญาว่าจะมาให้เร็ว แต่จะมาแน่ๆ(พูดด้วยเสียง vj จา ver. I Miss U)
ยังไงก็ฝากติดตามกันต่อไปด้วยขอรับ ชุบุ ชุบุ
รักทุกคนที่ซู้ดดดดดดดดดดดดดดดด









Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 30 : 30. คำเตือนที่ 1 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2246 , โพส : 14 , Rating : 80% / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 14 : ความคิดเห็นที่ 1557
เต๊าะได้ตลอดเววววว
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2560 / 23:13
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1270
หวานอีกละ


แต่ชอบนะ -//-
Name : hertzz [ IP : 58.9.169.245 ]

วันที่: 28 กรกฎาคม 2556 / 19:36
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1200
แอร๊ยยยยยยยยยยยยย
>/////////////////////
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.33.52 ]

วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 / 16:53
# 11 : ความคิดเห็นที่ 975
เขินแทนนีลจังเลย
Name : F.Kiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ F.Kiss [ IP : 61.7.252.200 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2555 / 12:10
# 10 : ความคิดเห็นที่ 853
อ่านตอนนี้แล้วเขินนนนนนนนนนนน
 
 
อยากกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดค่า(แต่เกรงใจ)
Name : นาฬิกาทรายสายน้ำ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นาฬิกาทรายสายน้ำ [ IP : 118.173.178.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2555 / 01:56
# 9 : ความคิดเห็นที่ 850
ตอนนี้น่ารักมากกกกกกก อ๊ายยย >////
Name : ขวัญ [ IP : 110.77.219.107 ]

วันที่: 14 มิถุนายน 2555 / 19:33
# 8 : ความคิดเห็นที่ 849
อ๊ายยยย!!!!!  เจไนท์

นายพุดได้แจ๋วมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เราชอบสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เขินอ่ะ  5555555555555555555555+

PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 202.28.80.44 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2555 / 15:37
# 7 : ความคิดเห็นที่ 848
นีลน่ารักใสซื่อมากมาย

เจไนท์โอกาสไม่ได้เลยนะถึงเนื้อถึงตัวตลอดเวฯ555555
Name : Tyoki [ IP : 27.55.10.80 ]

วันที่: 13 มิถุนายน 2555 / 03:34
# 6 : ความคิดเห็นที่ 847
มาช้าไปหน่อยยยยย วันนี้งานเข้ามากมายอ่าาา แต่มาช้ายังดีกว่าไม่มาเนอะ ฮ่าๆ

ตอนนี้มีแต่ความหวานของเจไนท์กับนู๋นีลจริงๆ ขอกรี๊ดดังๆทีเหอะ ไม่ไหวจะเคลียร์หล่ะ
นู๋นีลก็ซื่อซะ ฮ่าๆ โดนเจไนท์เนียนกอดไม่รู้ตัวเล๊ยยยย

แกะไปแบบว่า อ๊ากกกก น่ารักเกินไปแล้วน้าาาา ฮ่าๆๆ
อยากอ่านเฮร์มิทกับอัลล์บ้างง่าา จะมีฉากกุ๊กกิ๊กกับเค้ามั้ยเนี่ย ฮ่าๆ
Name : mheeboo [ IP : 125.24.6.125 ]

วันที่: 12 มิถุนายน 2555 / 21:25
# 5 : ความคิดเห็นที่ 846
นีลนี่โดนเจไนท์ฉวยโอกาสตลอด แต่ก็ถูกใจมากๆ  แล้วจะรอนะครับ
PS.  เราชอบ yaoi ความสำเร็จอยู่ที่ความพยายาม
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 110.49.249.158 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2555 / 21:19
# 4 : ความคิดเห็นที่ 845
 กว่าจะออกมา...รอน๊านนานค่ะ><
Name : นักอ่าน...lnwcool < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่าน...lnwcool [ IP : 49.48.186.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2555 / 21:12
# 3 : ความคิดเห็นที่ 844
เตือนเรื่องอะไรเอ่ย อีกฝ่ายยังไม่เอาจริงสินะ ไม่งั้นโจมตีต่ออาจจะกันไม่ได้ก็ได้
Name : เอกเองครับ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เอกเองครับ [ IP : 27.130.130.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2555 / 20:30
# 2 : ความคิดเห็นที่ 843
นีลน่าร๊ากกกก
Name : ~^Bosachi[OD]^~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~^Bosachi[OD]^~ [ IP : 61.90.230.210 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2555 / 14:56
# 1 : ความคิดเห็นที่ 842
นีลก้ยังเปนนีลซื่อซะไม่มี
แถมคุณเจ้าชายนี่ก้เนียนเอาเนียนเอา-..-
แอบกำไรทีละเล็กละน้อยจิงๆ
Name : cuteymummy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cuteymummy [ IP : 110.49.224.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2555 / 05:37
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android