คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 32 : 32. ผีเสื้อปีกบาง


     อัพเดท 13 ส.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 200 Overall : 79,008
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2015 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 32 : 32. ผีเสื้อปีกบาง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1957 , โพส : 12 , Rating : 75% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 32. ผีเสื้อปีกบาง

              เฮร์มิทวิ่งตามเจ้าปีศาจลูกเสี้ยวที่วิ่งตามเจ้ามังกรหิมะมาอีกที ส่วนเจ้าการ์เซียก็ทำได้แค่ว่ายวนอยู่ในน้ำขึ้นมาบนฝั่งไม่ได้ ได้ยินแค่เสียงครางคล้ายจะบอกว่าน้อยใจแต่ก็ทำได้แค่นั้น ในเมื่อไอ้เจ้าปีศาจลูกเสี้ยวมันยังวิ่งไล่เจ้าไวท์ไม่เลิก...เห็นแล้วก็เกิดอาการหงุดหงิด


"ไวท์..." เพียงแค่ส่งเสียงเรียกแล้วยื่นมือออกไป ไอ้เจ้ามังกรหิมะตัวขาวมันก็บินวกกลับมาโฉบลงมาเกาะบนแขนอย่างรู้งานตามประสาคนรู้จักคุ้นเคยกันดี

 

"อ้ะ!! ทำไมทำได้ล่ะ" อัลล์หันกลับมามองทำตาโต วิ่งล้อมหน้าล้อมหลังเฮร์มิทด้วยสีหน้าตื่นเต้น พยายามจะยื่นมือมาแตะเจ้ามังกรหิมะ แต่ก็โดนเสียงขู่(คงเพราะเมื่อกี้ไปวิ่งไล่มันน่ะสิ) ปกติแล้วมังกรเป็นสัตว์เวทย์ที่รักสันโดษอยู่แล้ว หากไม่มีนายก็จะอยู่ตัวเดียวหรือไม่ก็อยู่กับคู่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร

 

"นายทำมันตกใจนะสิ ไวท์มันไม่ชอบเสียงดัง" เฮร์มิทยกมือลูบปีกไอ้เจ้ามังกรเบาๆเหมือนจะปลอบให้สงบ ...ซึ่งอันที่จริงไอ้คนที่มันสมควรจะสงบไม่น่าจะใช่ไวท์หรอกนะ


"ผมไม่เคยเห็นมังกรมาก่อน ก็เลยตื่นเต้นไปหน่อย" อัลล์ยอมรับเสียงแผ่ว เห็นแบบนี้แล้วก็อดสงสารไม่ได้

 

"ลองคุยกับมันดีๆสิ" แกล้งพูดไปอย่างงั้น อย่างไอ้เจ้าไวท์เนี่ยนะ ถ้าไม่ใช่คำสั่งนายกับเอาของกินมาล่อ จ้างให้ก็ไม่ยอมดีด้วย...อย่างไอ้เจ้าชายนั่นเป็นต้น จนป่านนี้ก็ยังโดนกรงเล็บจิกสมน้ำหน้ามัน

 

"...อะ...เอ่อ...ไงไวท์...เราชื่ออัลล์...เป็นเพื่อนกันนะ"

 

"อุ๊บ!...ก๊ากกกกก!!!" เพียงเท่านั้นไอ้เจ้าปีศาจลูกเสี้ยวก็รู้ความว่าโดนหลอกเสียแล้ว ใบหน้าขาวบูดบึ้งจ้องมองมาด้วยสายตาเอาเรื่อง

 

"คนนิสัยไม่ดี!! อ้ะ....!!"

 

"เฮ้ย!"

ในสถานการณ์ที่เสี่ยงจะเกิดเรื่อง จู่ๆ ไอ้เจ้ามังกรหิมะมันก็กางปีกออกโผบินจากแขนของเฮร์มิทย้ายไปเกาะอยู่บนไหล่เล็กของเจ้าปีศาจลูกเสี้ยวหน้าตาเฉย แถมยังยื่นหน้าเข้าไปคลอเคลียคล้ายรับคำเชิญเมื่อครู่ ขณะที่อัลล์กำลังทำตาโตยืนตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับ ส่งผลให้ไอ้คนข้างๆ...มัน...

 

"ฟุ...อุ๊บ...วะ...ฮ่า...ฮ่า..." เฮร์มิทเอามือกุมท้องหัวเราะไม่หยุดเลยทีนี้ ตอนแรกก็ยอมรับว่าตกใจอยู่หรอก แต่พอเห็นหน้าตาเพื่อนใหม่ของไวท์แล้วมันทนไม่ไหว เปลี่ยนอารมณ์ตามแทบไม่ทัน

 

"วะ...ไวท์" อัลล์ทิ้งสิ้นความขุ่นข้องหมองใจเมื่อครู่ สายตาจับจ้องไปยังไอ้เจ้ามังกรอย่างระมัดระวัง...ก็ตั้งแต่เกิดมาก็เพิ่งมีครั้งนี้แหละที่ได้จับต้องมังกรของจริง ตื่นเต้นเหมือนหัวใจจะหลุดออกมานอกอก ท่ามกลางเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของใครบางคน

 

....ขอให้สำลักทีเถอะ! - -+

 

ไอ้มังกรสองหัวเอ๊ย!เฮร์มิทหยุดหัวเราะปาดน้ำตาแล้วยกมือลูบหัวไอ้เจ้ามังกรเบาๆ มันครางฟึดฟัดราวกับจะบอกว่าไม่พอใจ(เมื่อกี้เหมือนจะเห็นสายตาค้อนๆ ด้วยนะ - -) ก่อนจะหันไปคลอเคลียกับเพื่อนใหม่ตามเดิม

 

ปะ...เป็นมังกรสองหัวหรอกเหรอไอ้เจ้าปีศาจตัวเล็กนี่ก็แสนจะซื่อ(บื้อ) ทำเอาคนฟังเกือบหลุดหัวเราะอีกรอบ ถ้าไม่หันไปเห็นสายตาไม่พอใจเหล่มองมา

 

คำเปรียบเทียบ เข้าใจไหมเจ้าคนซื่อ!ยื่นมือไปจิ้มหน้าผากขาวจนหงายไปด้านหลัง เจ้าตัวทำคิ้วย่นปากยื่นแบบไม่พอใจเต็มที่

 

ก็ใครจะไปรู้ล่ะ การ์เซียยังมีหางตั้งสองอันอัลล์เถียงฉอดๆ ไม่พอใจคนกวนประสาทตรงหน้า แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้นึกหาคำมาเถียงได้ไม่หยุดหย่อน ทั้งที่ท่านลุงเคยบอกไว้ว่าเถียงผู้ใหญ่ไม่ใช่เรื่องดี...แต่...อีกฝ่ายไม่ใช่ผู้ใหญ่ที่ไหนนี่ นิสัยไม่ดีด้วย!

 

เดี๋ยวก็ยึดกลับซะหรอกอัลล์เอี้ยวตัวหลบตอนที่อีกฝ่ายทำท่าจะยื่นมือมา สายตาบ่งบอกว่าหวงแหน

 

ไวท์ก็เป็นเพื่อนผมนะ แล้วก็เป็นของคุณนีลด้วยไอ้เจ้าปีศาจลูกเสี้ยวลอยหน้าลอยตาเถียงกลับด้วยสีหน้ากวนประสาทแถมยังยักคิ้วให้อีกต่างหาก


                น่าแปลกที่เฮร์มิทไม้ได้รู้สึกโกรธ แต่กลับรู้สึกเอ็นดูเสียมากกว่า ริมฝีปากหนาระบายรอยยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ยื่นมือออกไปยีเรือนผมนุ่มเจ้าปีศาจลูกเสี้ยวเล่นอย่างมันเขี้ยว


                ถึงยังไงก็ต้องกลับอยู่ดีนั่นแหละ


                พอพูดออกไปแล้วก็รู้สึกผิด เมื่อเห็นว่าใบหน้ายียวนกวนประสาทสลดลงวูบหนึ่ง เจ้าตัวไม่ได้เถียงกลับเหมือนเคยเพราะรู้อยู่แก่ใจดีว่านั่นคือเรื่องจริง...มีพบก็ต้องมีจาก...เรื่องพื้นฐานธรรมดาที่เจอมาจนชิน แต่คราวนี้...ทำไมเหมือนรู้สึกหนักๆ ในอก

 

                ดวงตาสีดำใสเงยหน้าขึ้นมองสบกับลูกครึ่งตาสองสี...ที่เคยมองว่าสวย...ก็ยังคิดเหมือนเดิม(หากไม่นับความกวนประสาทล่ะก็นะ!) บางทีก็อยากจะลองมองลึกเข้าไปใกล้ๆ

 

อะ...อัลล์เฮร์มิทเรียกเสียงแผ่วเบา จู่ๆ ไอ้เจ้าปีศาจตัวเล็กมันก็ยื่นมือมาแตะใบหน้าแล้วโน้มลงไปใกล้...ใกล้มากเสียจนปลายจมูกเกือบจะแตะโดนกันอยู่แล้ว ลมหายใจอุ่นกระทบเสี้ยวใบหน้าจนเผลอเรียกชื่อออกมา

 

เจ้าของชื่อกระพริบตาปริบๆ ก่อนจะสะดุ้งกระโดดเหยงออกไปหนึ่งก้าว ความรู้สึกแปลกใหม่กำลังกัดเซาะหัวใจดวงน้อยโดยไม่รู้ตัว รู้วึกเหมือนใบหน้าร้อนฉ่า ปากยังคงพร่ำต่อว่าตัวเอง ไอ้เจ้ามังกรที่เกาะอยู่บนไหล่โผกระพือปีกบินขึ้นไปในอากาศ แววตามุ่งกลับทางที่พักค้างแรมคล้ายได้ยินเสียงเรียกหาที่คนอื่นไม่สามารถรับรู้ด้วยได้ ก่อนที่มันจะหันกลับมามองทั้งสองคนอีกครั้งแล้วบินจากไป

 

อ๊ะ..! ไปแล้ว...เจ้าปีศาจลูกเสี้ยวเหม่อมองราวกับเสียดายนักหนา โดยมีสายตาอีกคู่จองมองมาด้วยสายตาสับสนไม่เข้าใจตัวเอง

 

...ไอ้เจ้าปีศาจตัวแสบมันตั้งใจจะทำอะไรเมื่อกี้!...เกือบไปแล้วไหมละ!!

 

-------------------------------------



                ใกล้หมดเวลาพักร้อนในช่วงวันหยุดนักเรียนทั้งหมดก็ต้องเตรียมตัวกลับ อย่างที่อาจารย์ห้องพยาบาลตัวเล็กพูดเอาไว้ว่าคงจะดีหากกลับไปถึงหอนอนก่อนที่คนอื่นๆ จะเดินทางกลับ อย่างน้อยก็จะได้อ้างว่าอยู่ที่เนียร์ตลอดไม่ได้กลับไปเยี่ยมบ้านเหมือนคนอื่น

                ใครบางคนยังคงนั่งหน้าบูดบึ้งโดยมีเจ้ามังกรเกาะ(จิก)อยู่บนไหล่ สายตาจ้องมองไปยังสายน้ำแต่ใบหน้าบึ้งตึงบ่งบอกว่ากำลังหงุดหงิดสุด ๆ


                ...แบบนี้มันจะต่างจากนักโทษยังไงวะ! จะไปไหนก็ไม่ได้ ในเมื่อมีผู้คุมเป็นมังกรเกาะติดหนึบอยู่ตลอดเวลา แผนการที่อุตส่าห์วางเอาไว้ เป็นอันต้องยกเลิกจนกระทั่งได้เวลากลับ...เซ็ง!

                ยังไม่เลิกคิดหนีอีกรึครับ?” (- -) เสียงแบบนี้ ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าใคร... หนึ่งในผู้คุม อาจารย์ห้องพยาบาล ไอ้เจ้าแว่นตัวเล็กที่เจ้าปีศาจน้ำแข็งติดนักหนา เชื่อฟังไปหมดทุกเรื่อง แต่ไม่ใช่เจไนท์คนนี้หรอกเฟ้ย


                ทำไมต้องหนี ผมไม่ใช่นักโทษสักหน่อยประชด! ที่จริงแล้วตอนนี้ถ้าจะพูดว่าใช่ ก็คงใช่นั่นนั่นแหละ - -+


                เวสต์เหลือบมองเจ้าชายตัวสูงแล้วลอบยิ้มขบขันกับตัวเอง พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมทางวังหลวงจะต้องส่งคนคุ้มกันมาเยอะแยะ ทั้งรุ่นพี่ ทั้งองครักษ์ที่อยู่รอบๆ กำแพงโรงเรียนอีก เป็นเจ้าชายจอมยุ่งสมฉายาจริงๆ นั่นแหละ


                คิดดีแล้วเหรอครับ?” เวสต์ถามขึ้นมาลอยๆ ไม่สนใจสายตาที่มองมาคล้ายมีเครื่องหมายคำถามอยู่ในนั้น


                ไม่เห็นจะต้องคิดให้มากมาย เรื่องแค่นี้!เหอะ!! เรื่องหาทางหนีทีไล่ ถ้าเป็นเจไนท์ล่ะก็...ต่อให้ทหารทั้งกองก็หาตัวไม่เจอ ข้อนี้ท่านแม่กับเจ้าพี่บ้านั่นรู้ดี


                จะทิ้งลงเหรอครับ?” เจไนท์ขมวดคิ้วมองหน้าคนถาม ...เกลียดจริงไอ้พวกที่ชอบพูดจากำกวมชอบให้ชาวบ้านเขาแปลเองตีความเอง คนอื่นก็ไม่มีอยู่ด้วยจะพูดตรงๆไม่ได้รึไงฟ่ะ


                ทิ้งอะไร!


                เรื่องใหญ่เลยนะครับ?” ยังไม่เลิกเล่นรอยยิ้มอารมณ์ดีประดับบนใบหน้าราวกับว่ากำลังทำเรื่องสนุก ..ก็นะ..จะว่าฉลาดก็ใช่ แต่บางทีก็ซื่อ(มาก)เกินไป


                ไม่เห็นจะสน!ไอ้นี่ก็ตีความเอาเองว่าเป็นเรื่องเรียน(ก็การที่จะเข้ามาเรียนที่นี่ได้มันต้องอาศัยโชค แล้วก็ไม่ใช่โชคธรรมดา เรียกว่าโชคชะตาฟ้าลิขิตเลยก็ว่าได้ หากไม่ใช่คนที่ถูกเลือกแล้วล่ะก็ ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไม่มีวันได้เข้ามาเหยียบย่าง) นึกถึงหน้าทุกคนตอนที่เห็นจดหมายเชิญตัวมาเรียนที่เนียน์ออกเลย คงจะดีใจกันมาละสิท่า ฮึ้ย!! ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด


                ท้ายเสียงนั้นคล้ายคำรามด้วยความโกรธ ก่อนจะเค้นหัวเราะออกมา แต่สายตาจ้องมองอาจารย์ตัวเล็กด้วยความหงุดหงิดทั้งหมดที่มี


                ถึงจะไม่สน แต่อาจมีคนที่กำลังเป็นห่วงนะ ไม่ลองคิดดูให้ดีเหรอ อย่างน้อยก็...เจ้าไวท์” เวตส์ใบ้ชี้ไปที่เจ้ามังกรบนไหล่ ซึ่งยังคงทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม แต่จริงๆแล้วปลายนิ้วนั้นชี้เลยไปยังเจ้าของไอ้เจ้ามังกรที่ยืนคุยอยู่กับอัลล์และเฮร์มิทข้างหลังนั่นต่างหาก


               
                เฮ้!! พวกเราจะออกเดินทางกันตอนไหน?” ยังไม่ทันจะคิดตามทัน เสียงเจ้าเพื่อนตาสองสีมันก็ตะโกนเรียกเสียก่อน ผ้าปิดตาที่เคยถอดออกตอนนี้เอากลับมาปิดตามเดิม เท่ากับว่าทางนั้นเตรียมตัวเรียบร้อยแล้ว
               
                ใครบางคนก้มหน้ามองพื้นด้วยใบหน้าหม่นหมองมาได้สักพักแล้ว ตั้งแต่ได้ยินคำว่า กลับเมื่อถึงเวลาเจ้าตัวก็ออกมายืนรอส่งพร้อมกับท่านลุงภูตน้ำร่างจิ๋วและเจ้าปีศาจน้ำร่างยักษ์ที่กำลังว่ายวนอยู่ในน้ำ


                ว่างๆ ก็มาเที่ยวกันอีกล่ะเจ้าถิ่นตัวจิ๋วบอกด้วยน้ำเสียงห้วนจัดขัดกับคำพูด เป็นที่รู้กันดีว่าอีกฝ่ายปากร้ายแต่ใจดีจึงไม่มีใครถือสา


                ไปล่ะนะอัลล์ แล้วจะมาเล่นด้วยอีกนีลเดินไปแตะไหล่เล็กเบาๆ เข้าใจความรู้วึกนี้ดี ความรู้สึกที่เหมือนกับโดนทิ้งไว้ข้างหลังคนเดียว แต่โชคดีที่อัลล์ยังมีเพื่อนอื่น(สัตว์ป่าหลายชนิดเสียด้วย)


                เจ้าตัวยังคงก้มหน้านิ่ง แต่ก็พยักหน้ารับโดยไม่พูดอะไรตอบ ทุกคนหันมาสบตากันอย่างเข้าใจ


                เฮร์มิทยืนมองเจ้าปีศาจลูกเสี้ยวด้วยความรู้สึกแปลกๆ คล้ายมันหวิวๆ ในอก เหมือนอะไรบางอย่างกำลังหลุดลอยออกไปจากมือแล้วคว้าเอาไว้ไม่ได้


                เจ้าเด็กนี่ อย่าทำหน้าแบบนั้นตอนส่งแขกได้ไหมห่ะ!แล้วก็โดนท่านลุงเอ็ดจนได้ แต่เจ้าตัวก็ยังคงก้มหน้านิ่ง ทำเอาทุกคนหันมาสบตากันอีกครั้ง


                นี่....ถ้านายเหงาก็ไปหาพวกเราสิสายตาทุกคู่หันไปมองหน้าคนพูด รวมถึงเจ้าปีศาจลูกเสี้ยวด้วย ดวงตาสีนิลกลมโตกระพริบปริบๆ สีหน้ายังงุนงง


                เฮร์มิทกลอกตามองคนนั้นทีคนนี้ทีแล้วถอนหายใจเฮือก...ทำอย่างกับพูดอะไรผิดนักหนาฟะ ก็แค่ชวนให้ไปเที่ยว ทำไมต้องมองเหมือนกำลังจับผิด ไม่ได้ชวนไอ้เจ้าตัวเล็กนี่ไปเหลวไหลสักหน่อย


                อัลล์เข้าไปในเนียร์ไม่ได้นายก็น่าจะรู้นะเจไนท์บอกคล้ายเตือนสติเพื่อน แต่เจ้าปีศาจตัวเล็กถึงกับหน้าสลดวูบ เม้มริมฝีปากแน่น


                ฉันก็ไม่ได้บอกให้เข้าไปนี่...เฮร์มิทยักไหล่ด้วยท่าทางกวนประสาทเหมือนเดิม


                แล้วนายจะชวนไปเพื่อ...?” คราวนี้เจไนท์หันไปดุเพื่อนเสียงรอดไรฟัน ..คือถ้ามันแค่กวนประสาทก็น่าจะให้มีขอบเขตบ้าง สงสารอัลล์


                ทำยังกับว่านายจะแอบออกมาไม่ได้ยังงั้น!!คราวนี้เจไนท์สะดุ้ง สายตาทุกคู่หันกลับไปจ้องเจ้าชายจอมยุ่งแทน ด้วยหลากหลายอารมณ์ต่างกัน แต่ดูท่าเจ้าปีศาจตจัวเล็กจะเริงร่าสุด สายตาที่มองมาจึงเป็นประกายระยิบระยับอย่างมีความหวัง


                จะ...จริงนะฮะ?” จะให้ตอบยังไงล่ะทีนี้ เจไนท์ทำได้แค่หันไปถลึงตาใส่ไอ้เพื่อนตาเดียว อีกฝ่ายกลับคลี่ยิ้มกวนประสาทกลับมาให้

                จริงเหรอครับ?” มีเสียงถามย้ำอีกครั้งแต่ด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ไม่ต้องมีบอกก็รู้ว่าเสียงใคร คราวนี้เจไนท์หันไปยิ้มแหยๆ แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยิ้มตอบ มีเพียงสีหน้าเรียบเฉยแต่ในแววตามีประกายความไม่พอใจฉายแววชัดเจน....ซวยล่ะ!


                นีล...คือว่า..


                มันอันตรายนะครับ สำหรับมนุษย์ตัวคนเดียวนีลบอกเสียงเรียบ นี่ขนาดให้ไวท์คอยดูอยู่ตลอด ก็ยังมีพวกมันคอยจ้องอยู่รอบๆ ที่พักตลอดเวลา ถ้าหากว่า...ถ้าหากว่าคลาดสายตาแม้แต่นิดเดียวล่ะก็...


                นีลเม้มริมฝีปากเข้าหากันอย่างลืมตัว สายตาที่มองใบหน้าอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความเป็นห่วง แต่กลับไม่สามารถพูดออกไป เนื่องด้วยเจ้าตัวเองไม่เข้าใจความรู้สึกนั้น


                ฉันก็ไม่ได้คิดจะออกไปไหนหรอก ก็แค่..แบบว่า...ก็แค่รู้วิธีเท่านั้นเองพอเห็นสายตาตัดพ้อต่อว่าของเจ้าปิศาจน้ำแข็งเข้าไป เจไนท์ก็ลืมสิ้นคำพูดของตัวเองที่เคยประกาศเอาไว้ก่อนหน้าเสียสนิท นึกอยากจะโดดเตะก้านคอไอ้เจ้าตาเดียวขึ้นมาทันที ...คอยดูนะ ต่อให้รู้ว่าจะออกจากกำแพงเวทย์ยังไงก็จะไม่ยอมบอกให้ไอ้บ้านี่รู้เด็ดขาด


                กรุณาอย่าไปไหน ถ้าไม่มีผม...สัญญาได้ไหมครับ คำขอร้องง่ายของนีล แต่กลับลึกซึ้งเข้าไปในหัวใจของคนฟัง

                เวสต์ลอบยิ้มขบขัน

                เฮร์มิทกำลังทำหน้าเหมือนโดนล้วงคอให้อ้วก

                ส่วนเจ้าปีศาจลูกเสี้ยวกำลังหันไปส่งสายตาอ้อนวอนกับท่านลุงตัวเอง

                แต่สายตาสองคู่ยังคงประสานกันนิ่ง คนหนึ่งพูดออกไปด้วยหมายความตามนั้นทุกประการ แต่อีกคนกลับคิดเกินไปไกลกว่านั้นนัก ในอกมันเหมือนฟองฟูคล้ายมีผีเสื้อนับพันบินอยู่ข้างใน

                นายรู้ความหมายมันรึเปล่านีล ที่พูด...?” เจไนท์ถามกลับราวกับว่า ณ ตอนนี้ไม่มีคนอื่นยืนอยู่
                ดวงตาสีเข้มจองมองมาแน่วแน่ หากแต่ยังไม่เข้าใจคำถาม เพียงแค่คิดภาพตามว่าหากคนตรงหน้าออกไปนอกเขตกำแพงเวทย์เข้าสู้เขตป่ามายาทั้งที่ยังไม่สามารถป้องกันตัวได้...คงได้กลายเป็นเหยื่อถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ เพียงเท่านั้นในอกมันก็ร้อนรนทนไม่ไหว


                ถ้าจะออกนอกเขตกำแพงเวทย์ขอให้บอกผมก่อนนีลตอบกลับตามความเข้าใจ แต่อีกฝ่ายกลับพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด ใบหน้าแลดูหม่นหมองคล้ายผิดหวังกับอะไรบางอย่าง


                งะ...งั้นก็แสดงว่าผมไปหาได้ใช่ไหม? ไปหานีลได้ใช่รึเปล่า?” ยังมีเจ้าปีศาจตัวยุ่งอีกหนึ่งซึ่งกำลังเกาะแขนนีลเขย่าไปมาด้วยสายตาเป็นประกาย ...ใครกันจะสามารถปฏิเสธสายตาแบบนั้นกันได้ลงคอ


                ยังมีท่านฟอเรนท์อีกคนเวสต์พูดขึ้น เจ้าน้องชายปีศาจน้ำแข็งก็หันไปพยักหน้าให้คำตอบ


                เย้!! ท่านลุงอนุญาตแล้วนะ อนุญาตแล้วเสียงตะโกนด้วยความดีใจของอัลล์ดังลั่นไปทั่วสวน ทำเอาทุกคนเผลอยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู

----------------------
               

หลังจากบอกลากันชั่วคราว อัลล์ก็ได้รับอนุญาตให้ออกมาเล่นกับเพื่อนใหม่ได้อาทิตย์ละหนึ่งครั้ง ด้วยเหตุผลที่ท่านลุงบอกว่า จะเล่นก็ต้องรู้เวลา...จะไปรบกวนเวลาเรียนคนอื่นไม่ได้ เจ้าตัวถึงกับรับคำเสียงอ่อยๆ แต่ก็ดีกว่าไม่มีความหวัง


                ระยะทางในการกลับดูเหมือนจะถูกย่นเข้ามา เมื่อเจ้าถิ่นอย่างอัลล์ยกโขย่งพาเพื่อนมาส่งจนถึงเขตแดนพร้อมกับท่านลุง ก่อนจะโดนลากตัวกลับไปก่อนจะเกิดความวุ่นวาย


                ทุกคนเตรียมตัวนะครับนีลหันไปบอกก่อนจะร่ายเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ประจำตระกูลเพื่อเปิดทางให้ทุกคนได้ข้ามไปอีกฝั่ง เมื่อทุกคนพยักหน้ารับคำ เสียงพึมพำร่ายเวทย์ก็ดังขึ้น


                อาจารย์ตัวเล็กเดินข้ามเขตเวทย์ไปก่อนอย่างง่ายดาย คงเพราะมีสัญลักษณ์ของปีศาจอยู่บนตัวจึงไม่ใช่เรื่องยาก ตามติดๆ ไปด้วยเจ้าเพื่อนตาเดียวที่กระโดดพรวดข้ามตามหลัง


                นีลหันกลับไปมองผู้ร่วมทางคนสุดท้ายที่มีมังกรเกาะอยู่บนไหล่ เสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับเสียงครางของไอ้เจ้ามังกร ก่อนจะตัดสินใจก้าวข้ามไปอีกฝั่งของกำแพงพร้อมกับปีกสีขาวของเจ้าไวท์ที่โผนำไปข้างหน้า เจ้าปิศาจนำแข็งสะดุดกึก เพียงชัวแวบเดียวที่หันไป...ใครบางคนยังคงยืนนิ่งอยู่หลังกำแพงอีกฟากในตอนที่ขาสองข้างก้าวข้ามมาแล้ว


                คุณเจไนท์!!เจ้าปีศาจรู้สึกเหมือนในอกมันชาหนึบ ยื่นมือออกไปเหมือนรอให้อีกฝ่ายยื่นมา แต่ก็มองเห็นเพียงสายตาตัดพ้อ
               

แล้วถ้าฉันบอกจะไป...นายจะไปกับฉันทุกที่ไหม...?” นีลไม่เข้าใจคำถาม ทั้งตัวตอนนี้หลุดมายังกำแพงเวทย์อีกด้านเรียบร้อยแล้ว แต่อีกฝ่ายยังยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น เป็นครั้งแรกที่ความกลัวแล่นวูบในอก เหงื่อเม็ดเล็กผุดบนใบหน้า สายตายังคงมองอีกฝ่ายแน่นิ่งราวกับว่ากลัวจะเลือนหายไป

 

บ้าเอ๊ย!! ไอ้บ้านันคิดจะทำอะไร อุทิศตัวเองรึไง!!เสียงเฮร์มิทตะโกนดังลั่น จะตรงไปลากคอกลับมาก็ใช่ที่ ทำได้แค่เพียงยืนกัดฟันกรอด รอเวลาให้นีลร่ายเวทย์เปิดทางอีกรอบ

 

เจ้าปิศาจน้ำแข็งยังคงหอบหนัก พยายามรวบรวมสมาธิร่ายเวทย์บทเดิมอีกครั้งแต่ดูเหมือนยิ่งรีบก็ยิ่งลน ความเยือกเย็นที่เคยมีดูเหมือนจะแตกเป็นเสียงๆ นัยน์ตาสีเข้มแวววูบวาบน่ากลัว

 

               

ปีกสีดำสนิทคู่หนึ่งโฉบลงมาอีกฟากด้วยความเร็ว นีลรู้สึกเหมือนก้อนเนื้อในอกถูกกระชากออก ปากจะตะโกนเรียกหากแต่ไม่มีเสียงออกมา มันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเพียงชั่วพริบตา

 

 

ไม่!!!!

 

 

ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบงัน ภาพตรงหน้าว่างเปล่า...ใครบางคนหายไปต่อหน้าต่อตา นีลเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ไม่ต่างกับอีกสองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

เสียงกำแพงเวทย์ตรงหน้าลั่นเปรี๊ยะอย่างน่าหวาดเสียว มือเล็กกำเข้าหากันแน่น ทั้งที่ยังไม่ได้ร่ายเวทย์ แต่ดูเหมือนกำแพงตรงหน้ากำลังปริแตก ไอเวทย์สีขาวพวยพุ่งออกมาราวกับตรงหน้าแผ่นน้ำแข็งที่เปราะบางและพร้อมจะพังทลายลงมาทุกขณะ

 

พลั่ก!!!

 

โอ๊ย!!!ร่างของใครบางคนพุ่งเข้ามาด้วยท่าทางผิดปกติพร้อมเสียงร้องครวญคราง

 

ไอ้เด็กเวร คิดจะพาน้องชายคนอื่นเขาหนีเรอะ!!

 

….เสียงนี้มัน...

 

ฉันเป็นเจ้าชายนะเว้ย!!เจ้าชายที่เพิ่งจะโดนลูกถีบเข้าให้ที่กลางหลังพอดีจนหน้าทิ่มหัวคะมำ แต่ผู้กระทำกลับแสยะยิ้ม เดินกอดอกข้ามกำแพงเวทย์มาด้วยท่าทางไม่สะทกสะท้าน

 

แล้วมีปัญหาอะไรไหมล่ะ ไอ้คุณเจ้าชาย!!

 

...เสียงนี้มัน....มัน...

 

พี่เอเลน!!


               

 =====================================


ตอนใหม่รับวันหยุด ซึ่งคนเขียนมันไม่ได้หยุด T^T
ในที่สุดท่านนีลก็ครบ 32 แร้ว!! (ช่างกล้าเล่น - -+)
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่านด้วยคร้าบบบบบ

ตอนนี้...ทำไมเป็นผีเสื้อ?...แล้วไม?ต้องปีกบาง - -? (ใครเค้าจะไปรู้เอ็งไหม!!)

นั่นเส่ะ!!

กรั่กๆ จากไปพร้อมฟามงง @_@

คิดถึงทุกคนมว้ากกกกก >3<



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 32 : 32. ผีเสื้อปีกบาง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1957 , โพส : 12 , Rating : 75% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1559
อิไนท์ไปทำน้องนีลสับสนแล้วจะทิ้งเค้าเนี่ยนะะะ
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2560 / 23:41
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1203
เย้
เอเลนมากแล้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว
งานนี้ไม่ง่ายนะเจไนท์
อิอิ
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.33.52 ]

วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 / 19:11
# 10 : ความคิดเห็นที่ 905
บ๊ะ!!!!

ของจริงโผล่มาแล้ววว

สนุกแน่งานนี้  5555555555
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 49.48.163.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 กันยายน 2555 / 01:03
# 9 : ความคิดเห็นที่ 883
คิดถึงเอเลนจัง....
Name : ต้นอ้อย [ IP : 202.57.133.247 ]

วันที่: 20 สิงหาคม 2555 / 13:19
# 8 : ความคิดเห็นที่ 882
ป๊าดดดดดดดดดด มาต่อแล้ววววว ในที่สุด ในที่สุดดด T^T *เกาะแข้งเกาะขา*
เจ้าชายแสบคิดจะทำอะไร จะพาก้อนน้ำแข็งเดินได้ หนีเร๊อะ
ที่บอกว่า อย่าหายไปไหน โดยที่ไม่มีผม อารมณ์เหมือนจะขอแต่งงาน
อีกคนคงจะคิดไปไกลลลลลลลถึงขั้วโลกแล้ววววว

สงสารไวท์ งานหนักหน่อยนะ ต้องคอยเฝ้าเจ้าชายตัวแสบ T_T ทั้งดื้อ ทั้งรั้น
นึกว่าพายุน้ำแข็งจะลงซะแล้ว เล่นเอาใจหายแว๊บบบบ
Name : kabu [ IP : 110.169.237.66 ]

วันที่: 18 สิงหาคม 2555 / 15:18
# 6 : ความคิดเห็นที่ 881
ตัวป่วนมาอีกคนแล้ว ต่อไปล่ะ สนุกของจริง 5555
Name : ขวัญ [ IP : 110.77.236.225 ]

วันที่: 14 สิงหาคม 2555 / 20:45
# 5 : ความคิดเห็นที่ 880
มาอัพเดทใหม่แว้ววววว อิอิ คราวก่อนรีบๆ อ่านไม่จบตอนซะก่อน

ตอนแรกที่บอกว่า ปีกสีดำสนิทโฉบลงมา ก็นึกถึงท่านพี่ฟอเรนท์ สุดท้ายเป็นเอเลนหรือนี่ ฮ่าๆๆ
จบตอนนี้ นีลจะรู้หัวใจตัวเองขึ้นมามั้ยเนี่ยยยยย วิ๊ดวิ้ววววว

คู่เฮร์มิทกับอัลล์ ก็หวีทนะเนี่ยย โอ๊ยยยย โลกสีชมพู 555
Name : mheeboo [ IP : 202.28.180.202 ]

วันที่: 14 สิงหาคม 2555 / 14:09
# 4 : ความคิดเห็นที่ 879
โอะ


ตอนต่อไปน่าจะป่วนกว่าเดิม555
Name : cuteymummy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cuteymummy [ IP : 110.49.226.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2555 / 11:50
# 3 : ความคิดเห็นที่ 878
ค้างอย่างเเรง>[]<~
PS.  เราเเค่รอ รอเวลาที่ใจจะกลับมาเป็นปกติเเค่นั้น
Name : HiBaRi~— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HiBaRi~— [ IP : 27.130.58.127 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 สิงหาคม 2555 / 20:55
# 2 : ความคิดเห็นที่ 877
อยากอ่านตอนต่อไปอะสนุกดี
Name : AYE [ IP : 125.25.111.46 ]

วันที่: 13 สิงหาคม 2555 / 13:28
# 1 : ความคิดเห็นที่ 875
งงอ่ะ
เจไนท์คุยกับเวสต์อยู่ช่ายป่าวอ่ะ หรือคุยกับนีลกันแน่อ่าาา
อ่านแล้วน่าจะคุยกับเวสต์มากกว่า แต่ไหงเป็นชื่อนีลกันหว่า งืมมม

หรือว่าบีงงเองหว่า เด๋วลองอ่านอีกรอบดีกว่า ???
Name : mheeboo [ IP : 125.24.77.185 ]

วันที่: 13 สิงหาคม 2555 / 12:05
# 7 : ความคิดเห็นที่ 852
งงงงอยู่น่ะครับว่าตัวอะไรมาโฉบเอาเจไนท์ไปแล้วเอเลนมาจากไหน แล้วที่พูดหมายความว่าไง
รีบมาต่อน่ะครับ
PS.  เราชอบ yaoi ความสำเร็จอยู่ที่ความพยายาม
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 49.228.209.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 สิงหาคม 2555 / 22:57
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android