คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 33 : 33. คำเตือนที่ 2


     อัพเดท 21 ส.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 144 Overall : 78,952
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2012 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 33 : 33. คำเตือนที่ 2 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1776 , โพส : 12 , Rating : 83% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


คำเตือนที่ 2




    "พี่เอเลน"

    นีลยังคงยืนหอบหลังจากตะโกนเรียกชื่อพี่ชาย ดวงตาคู่นั้นยังคงกระพริบปริบๆ เหมือนไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า ความรู้สึกวูบไหวในอกเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกโล่งอกแทน แต่ใบหน้าก็กลับแปรเปลี่ยนเป็นเรียบสนิทตอนที่หันไปสับกับแววตาของใครบางคน

    เสียงสวบสาบดังขึ้นอีกครั้ง นีลกับเฮร์มิทขยับตัวเตรียมพร้อมด้วยสัญชาตญาณ แต่ผู้บุครุกที่เดินผ่านเขตเวทย์เข้ามาได้อย่างสบายๆ คือเจ้าของปีสีดำสนิทคู่นั้นที่โฉบลงเมื่อครู่ นัยน์ตาสีแดงสดมองตรงไปยังอาจารย์ห้องพยาบาลตัวเล็กที่ยืนยิ้มจนตาหยี ก่อนที่ใบหน้าราบเรียบจะระบายรอยยิ้มจางๆตอบกลับมา

    "คุณฟอเรนท์..กลับมาแล้วเหรอฮะ" หากรอบบริเวณไม่มีคนอื่นอยู่ด้วย คาดว่าเจ้าตัวคงโผเข้าไปซุกอกกว้างของอีกฝ่ายแน่


    "ไง นีล ไม่คิดถึงพี่ชายบ้างเหรอ" พี่ชายตัวแสบฉีกยิ้มกว้างพร้อมกับกางแขนออก น้องชายผู้แสนจะเย็นชากระตุกยิ้มที่มุมปากเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่ทุกคนจะได้เห็นฉากสวีทของคู่พี่น้องที่ต่างกันสุดขั้ว นีลโผเข้าไปกอดเอวพี่ชายตัวแสบเอาไว้ ท่ามกลางเสียงหัวเราะของพี่ชายปิศาจคนโตที่ยกมือมายีเรือนผมสีดำสนิทเล่นอย่างเอ็นดู


    "อ๋า!! นายน้อยใจร้ายที่สุด!!" ได้ยินเสียงดัง พลุ่บ! ก่อนที่ใครบางคนจะโดดข้ามเขตเวทย์เข้ามาด้วยร่างมนุษย์เต็มขั้น แต่มันดันลืมเก็บปีกสีขาวที่ยังกางกว้าง..


    ถูกนายน้อยบังคับให้พาออกมาเที่ยวข้างนอก แถมยังถูกทิ้งให้ไปจัดการกับเจ้าเสือเขี้ยวดาบแล้วก็หมียักษ์ขนเม่นที่ฝั่งโน้นเพียงลำพังตามคำสั่ง พอหันมาอีกทีก็พบว่าโดนทิ้งเสียแล้ว(มันก็ไม่เคยเข็ด) แล้วพอข้ามมาอีกฟากก็เห็นว่ากำลังกอดกันกลมครอบครัวสุขสันต์...ฟิลล์ไม่ยอมแพ้ด้วยหรอก!!


    "อุ๊ก!! ไอ้มังกรปัญญาอ่อนนี่!!" ปากก็ด่าแต่มือยังกอดเอวน้องชายเอาไว้ แล้วสวมทับด้วยอ้อมแขนของมังกรอีกตัว...ครอบครัว(เพี้ยนๆ) สุขสันต์ล่ะคราวนี้


    นีลที่ยังจมอยู่ในอ้อมกอดของพี่ชายแอบถอนหายใจเบาๆ ไม่ใช่ว่าเบื่อหน่าย แต่กำลังเดาว่าจะมีทีมตามล่าออกตามหาทั้งสองคนแน่นอน


    "เจไนท์! เมื่อกี้แกคิดจะทำอะไรหา!!" เสียงตวาดลั่นด้วยความโมโห เฮร์มิทหันไปกระชากคอเสื้อเพื่อนเจ้าชายขึ้นมาจ้องหน้าอย่างเอาเรื่อง แถมยังมีสมุนมังกรตัวขาวที่กำลังเอาปีกไล่ตีคนผิดอีกแรง...ไวท์มันคงคิดว่าหากเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นล่ะก็...มันคงโดนข้อหาละเลยต่อหน้าที่ คราวนี้มันก็ลงทั้งจิกทั้งข่วนเป็นการใหญ่


    "ฉันก็แค่ล้อเล่น" คนผิดยอมรับสารภาพได้น่าเตะมากถึงมากที่สุด เฮร์มิทกัดฟันกรอดก่อนจะหวดฝ่าเท้าไปกะเล็งซี่โครงสักซี่ ดีที่มันโดดหลบทัน แต่กับไวท์ยังไงก็ไม่รอด คราวนี้มันตามจิกไม่ปล่อย โดยมีเสียงเชียร์ของเฮร์มิทช่วยอีกแรง


    "สมน้ำหน้า อย่ามาชวนน้องชายฉันออกนอกลู่นอกทางอีกนะ" พี่ชายตัวแสบผสมโรงกะเขาด้วย แต่พี่ชายคนโตกับเพื่อนร่วมรุ่นอย่างเวสต์ถึงกับหลุดหัวเราะพรืดออกมาอย่างสุดกลั้น


    เหมือนทุกคนจะลืมไปสนิทว่าอีกฝ่ายมีตำแหน่งเป็นถึงเจ้าชาย...ป่วยการจะเอ่ยแล้วนาทีนี้


    เจไนท์ไม่ได้รู้สึกเจ็บที่โดนเพื่อนกับไอ้เจ้ามังกรหิมะรวมหัวกันทำโทษ แต่ที่หนักกว่ามันคือความรู้สึกผิดที่กำลังแล่นจุกอก ยิ่งยามที่หันไปสบเข้ากับดวงตาสีเข้มที่มองมาด้วยสีหน้าราบเรียบ...คำว่า 'ขอโทษ' สักกี่ร้อยครั้งถึงจะเรียกรอยยิ้มจางๆ ของเจ้าตัวกลับมาได้...เป็นการทดสอบที่ได้ผลไม่คุ้มค่าแถมยังติดลบอีกต่างหาก ...ไอ้บ้าเจไนท์!!


    บรรยากาศหลังหอนอนกำลังคึกคักได้ที่ เจ้าไวท์กลับไปสงบเหมือนเดิมและกำลังคุยเล่นอยู่กับมังกรอีกตัวที่สื่อสารกันได้โดยที่คนอื่นไม่สามารถเข้าถึง ส่วนพี่ชายตัวแสบก็ไม่ยอมปล่อยให้น้องชายตัวเองอยู่ห่าง


    "ไปสวนกลางป่า!!" ไอ้ตัวแสบขึ้นเสียง คิ้วสวยขมวดเข้าหากันเหล่มองใบหน้าพี่ชายกับเพื่อนร่วมรุ่นราวกับจับผิด "ทำไมไม่มีใครบอกฉัน!!" เสียงกัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิด


    "คุณเอเลนต้องไปทำงานกับคุณเซเรสนี่ครับ" เวสต์ผู้เป็นหน่วยกล้าตายมาแต่ไหนแต่ไรพูดขึ้นราวกับไม่มีอะไรผิดปกติ ใบหน้าเปื้อนยิ้มภายใต้กรอบแว่นมองเพื่อนตัวแสบที่กำลังกัดฟันกรอดๆ อย่างไม่สะทกสะท้าน


    "อย่าไปว่าเวสต์เลยครับ พวกผมเองไม่รู้จะไปไหนกัน ก็เลยออกไปโดยพละการ" นีลบอกเสียงเรียบ พี่ชายตัวแสบยังทำหน้าหงุดหงิดไม่เลิกแต่ก็ยอมอ่อนให้ด้วยเหตุผลของน้องชาย


    "ก็น่าจะนัดล่วงหน้าสิ" ยังมากเรื่องไม่เลิก


    "เอาไว้คราวหน้าเราไปเที่ยวด้วยกันนะครับ" นีลบอกเอาใจ แค่นั้นพี่ชายตัวแสบก็ยิ้มเริงร่าหันไปหยิกแก้มขาวซีดของน้องชายไปมา



    ขณะที่ครอบครัวใหญ่กำลังจับเข่าคุยกันตามประสา ยังมีสองหนุ่มที่ถูกแยกออกมาจากกลุ่ม เฮร์มิทยังคงเหล่มองคนผิดด้วยสายตาขุ่นเคือง แต่เจไนท์กำลังจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าขาวซีดของใครบางคนไม่วางตา แต่ไม่มีทีท่าว่าอีกฝ่ายจะหันกลับมา


    "สำนึกผิดซะ ไอ้จอมยุ่ง!" เพื่อนตาเดียวทำเสียงเยาะ


    "ก็ไม่ได้คิดจะไปจริงๆ นี่หว่า แค่จะแวบกลับไปบ้าน" นั่นคือเหตุผลที่แท้จริงจากใจไอ้เจ้าชายจอมยุ่งที่ว่า ..ก็แค่คิดว่ายังใช้เวลาในวันหยุดไม่หมดก็เลยกะจะกลับไปเยี่ยมคนที่บ้านให้หนำใจสักหน่อย แต่ก็ดันโอเว่อร์แอคติ้งไปหน่อยแค่นั้น สุดท้ายงานก็เลยกร่อยหมดสภาพอย่างที่เห็น


    "ยังไม่เคยเห็นสินะ ตอนไอ้หมอนั่นโกรธ" เฮร์มิทพูดขึ้นมาลอย ๆ พร้อมกับเสียงพ่นลมหายใจ ภาพเมื่อครู่ยังติดตา...ปีศาจสายเลือดบริสุทธิที่ยังไม่สามารถควบคุมพลังของตัวเองได้...เกือบไปแล้ว...กำแพงเวทย์ที่แสนจะแข็งแกร่ง แต่ก็สามารถพังทลายได้ง่ายแค่อึดใจ...ก็ได้แต่จำไว้ให้ขึ้นใจว่าอย่าได้ไปทำให้ไอ้หมอนั่นโกรธ...ไม่อยากจะคิด!!


    เจไนท์มองเจ้าเพื่อนตาเดียวอย่างไม่เข้าใจ จู่ๆ มันนึกจะพูดก็พูด แล้วพอมันจะเงียบก็ดันทิ้งตัวลงนอนกับพื้นหญ้าแล้วหลับตาซะอย่างงั้น...ใครมันจะไปรู้เห็นอะไรวะ จำได้ว่าโดนฝ่าเท้าใครบางคนถีบเข้าให้กลางหลังนั่นแหละ ตำแหน่งเจ้าชายนี่มันใช้การอะไรไม่ได้เลยรึไงฟะ!


---------------------



    ใบหน้าราบเรียบที่ทำเป็นคลี่ยิ้มจางๆ ไปตามคำพูดของพี่ชายตัวแสบ แต่ลึกๆ ในใจแล้วกำลังอึดอัดเหมือนอะไรบางอย่างในอกมันพร้อมจะระเบิดออกมา...รู้สึกได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่ทอดมองมาอย่างไม่ปิดบัง แต่เป็นทางนี้เองต่างหากที่ไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมอง...เมื่อกี้นี้...เกือบจะทำอะไรลงไป..ควบคุมตัวเองไม่ได้เพียงแค่คิดว่ากำลังจะสูญเสียฝ่ามืออุ่นคู่นั้นไป ในอกยังคงปวดร้าวภาพนั้นมันยังติดตายิ่งกว่าตอนที่สร้อยของพี่เอเลนโดนแย่งไปครานั้น...ยิ่งตอนที่ยื่นมือคว้าออกไปแล้วพบแต่ความว่างเปล่า...ความรู้สึกโกรธมันก็แล่นริ้วในอก


    มือขาวซีดที่ซุกไว้ในเสื้อคลุมกำลังสั่น ภาพที่ใครบางคนถูกโฉบไปต่อหน้าต่อตามันเหมือนหอบเอาลมหายใจของเจ้าปีศาจน้ำแข็งไปด้วย แม้จะรู้ความตอนหลังว่าบุคคลที่กระทำอุกอาจเช่นนั้นเป็นพี่ชายของตน นีลก็ยังคงไม่สามารถขจัดความขุ่นเคืองที่ยังคุกกรุ่นภายในใจได้


        สายตาสองคู่สบกันโดยมิได้นัดหมาย ความรู้สึกบางอย่างสื่อถึงกันราวกับมีเส้นบางๆ เชื่อมคนทั้งคู่ไว้ด้วยกัน หนึ่งคนกำลังรู้สึกผิด ส่วนอีกคนกำลังพร่ำคำขอโทษผ่านแววตา ทุกสิ่งอย่างรอบตัวเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ...


    "นีล...."


    "อ๊ะ! ครับ?" พี่ชายตัวแสบขมวดคิ้วสีหน้างุนงง


    "เที่ยวไม่สนุกเหรอ ทำไมดูซึมๆ" ฝ่ามืออุ่นของพี่ชายลูบหัวเบา ๆ นีลหันไปยิ้มรับจางๆ ก่อนจะส่ายหน้า


    "สนุกครับ ถ้าพี่เอเลนไปด้วยก็คงดี" พอพูดจบก็เห็นพี่ชายคนโตส่ายหัวไปมาทำหน้าสยดสยอง คงเพราะเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้น นีลหันไปทำเป็นเลิกคิ้วแกล้งไม่สนใจ


    "ก็เพราะไอ้บ้านั่นมันเอาแต่จิกหัวใช้งานน่ะสิ!" ไอ้บ้าที่ว่านั่นอีกสักพักคงตามมา ถ้าทางนี้ไม่ยอมกลับไป


    "กลับได้แล้วมั้งเอเลน เดี๋ยวพวกนั้นได้ตามหากันวุ่นวาย" ได้ยินแบบนั้น แทนที่มันจะสำนึกกลับแสยะยิ้มด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ ไอ้เจ้ามังกรที่มาในฐานะยานพาหนะเริ่มเสียวสันหลัง  เผลอปล่อยมือจากนายมันไปจับแขนท่านนีลแทน..ก็นายน้อยน่ะ ถ้ายิ้มแบบนี้ล่ะก็เตรียมใจไว้ได้เลย


    "ไว้มาเที่ยวหาผมบ่อยๆสิครับ"


    "มาได้เหรอ?" พี่ชายตัวแสบถามด้วยแววตาเป็นประกาย มีฉากหลังเป็นพี่ชายคนโตที่กำลังโบกมือส่ายหัวไปมา ยกแขนขึ้นมาไขว้กันทำเป็นรูปกากบาท


    "แต่ว่าต้องไม่หนีงานมานะครับ สงสารพี่เซเรส" นีลให้เหตุผลปนอาการขบขัน ที่จริงสงสารผู้ร่วมงานคนอื่นด้วย


    "เหอะ! สุดท้ายแม้แต่น้องชายคนเดียว ก็ยังเข้าข้างไอ้หมอนั่น" เอเลนทำแกล้งยกมือกอดอกหน้าบูดบึ้ง


    "งั้นเอาไว้ตอนปิดเทอม กลับไปทางเหนือด้วยกันนะครับ" นีลเผลอออกปากชวนไปโดยไม่คิด ลืมไปว่า 'ปัญหา' กำลังจะเกิด


    "เอางั้นได้ พวกนายเตรียมตัวไว้เลย ฮ่าๆ" สายเกินกว่าที่ฟอเรนท์หรือเวสต์จะห้ามปรามเสียแล้ว รู้กันดีกว่าคนอย่างเอเลน ถ้ามันตั้งใจทำอะไรแล้วล่ะก็ ไม่มีวันพลาด(โดยเฉพาะเรื่องเหลวไหล) แถมมันยังชี้นิ้วนับหัวทุกตัวคนเอาไว้แล้วอีกด้วย...ความซวยจะมาเยือนในไม่ช้า

    
    ล่วงเลยมาค่อนวันจนตะวันบ่ายคล้อย สุดท้ายก็ต้องส่งแขกเมื่อมีนกเวทย์ตัวหนึ่งบินมาแจ้งข่าว ...ทีมตามล่าไม่สามารถเข้ามาทางประตูหน้าได้ เนื่องจากนักเรียนบางส่วนเริ่มทยอยกลับ จึงต้องส่งหมายสารมาทางพี่ชายปีศาจให้ทำการ 'ส่งตัว' ผู้หลบหนีกลับที่เดิม...เน้นย้ำว่าที่เดิมและถึงที่ด้วยตัวเอง ห้ามปล่อยกลับเพียงลำพังโดยเด็ดขาด เวสต์จึงต้องอาสาช่วยอีกแรง


    นักเรียนปราสาทจันทราที่เหลือทั้งสามคนกับมังกรหนึ่งตัวจึงกลับขึ้นหอพักของตัวเอง ความเงียบงันโรยตัวตลอดระยะทาง เจ้าปิศาจตาเดียวทำได้เพียงถอนหายใจอย่างระอา...งานนนี้คงช่วยอะไรไม่ได้นอกจากจะเคลียร์กันเองเป็นการส่วนตัว...คงลำบาก คนหนึ่งเงียบสนิทไม่รู้ว่าคิดอะไร ส่วนอีกคนรู้สึกผิดไม่กล้าพูด....คนนอกก็เลยทำได้แค่เดินเข้าห้องตัวเองไปโดยปล่อยสองคนทิ้งไว้ข้างหลัง


    เจไนท์ยืนมองปีศาจตัวเล็กเปิดประตูเข้าห้องด้วยสายตาละห้อยอยู่ตรงหน้าห้องของตัวเอง ไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากเรียก ใจหนึ่งอยากจะรอให้อีกฝ่ายใจเย็นลงก่อน แต่ตัวเองกลับใจร้อนเป็นไฟด้วยรู้สึกผิด จนกระทั้งประตูห้องนั้นปิดลง...


    โครม!!


    เพล้ง!!!


    เสียงดังมาจากในห้องที่เพิ่งจะปิดประตู เจไนท์ไม่รอเคาะประตูหรือตะโกนถาม พุ่งตัวเข้าไปกระชากประตูเปิดออกทันที


    "นีล!! เกิดอะไรขึ้น"


    ใบหน้าขาวซีดดูตื่นตระหนก แต่ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว ฝ่ามือขาวกุมที่ลำคอของตัวเองแน่นเงื่อเม็ดเล็กผุดเต็มใบหน้า เจ้าไวท์บินวนไปมาราวกับกำลังบ้าคลั่งด้วยความโมโห


    ตรงหน้าต่างนั่น...เจไนท์ก็ได้เห็นซากศพของนกสามสี่ตัวถูกทิ้งเอาไว้ พร้อมกับคราบเลือดสดๆ ราวกับว่าเหตุการณ์ทั้งหมดเพิ่งจะเกิดขึ้นไม่กี่นาที กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั้งห้อง


    "อะ...ออกไป! ออกไปเจไนท์!!"



**************************


อัพด่วนค้าบบบบบ
เจอคำผิดแล้วฝากแจ้งด้วยฮับ เด๋วมาตามแก้
พิมพ์ตอนนี้สปีดมากมาย

ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านฮว้าบบบบ >3<

*แก้คำผิด 21-8-12
  



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 33 : 33. คำเตือนที่ 2 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1776 , โพส : 12 , Rating : 83% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1561
ไนท์แม่งขยันหางานจริงๆนะ แล้วน้องนีลยังมาโดนขู่อีก
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2560 / 01:27
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1204
โอ้ววววววววววววว
งานงอก
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.33.52 ]

วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 / 19:24
# 10 : ความคิดเห็นที่ 906
โอ๊ะโอ!!!!

ยังไม่ทันไรก้อเกิดเรื่องอีกล่ะ


PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 49.48.163.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 กันยายน 2555 / 01:10
# 9 : ความคิดเห็นที่ 892
งานเข้าแล้วงัยล่ะ งานนี้ต้องมีการเสียเลือดเสียเนื้อ แลกกับ....อิอิ
Name : ขวัญ [ IP : 110.77.236.110 ]

วันที่: 23 สิงหาคม 2555 / 15:34
# 8 : ความคิดเห็นที่ 891
เจไนท์เป็นไงล่ะเล่นจนได้เรื่อง ทำนีลตกใจ โดนเมินเลย

ใครจะทำอะไรนีลอ่ะ อย่านะ
Name : tyoki [ IP : 27.55.6.36 ]

วันที่: 22 สิงหาคม 2555 / 08:19
# 7 : ความคิดเห็นที่ 890
โอ๊ะโอเจไนท์งานเข้า เป็นไงหล่ะ เล่นอะไรไม่เข้าท่า เหอะๆ
แต่ปิดตอนด้วยอารมณ์ค้างอ่าา มันเกิดไรขึ้นหว่าาา คาใจนะ แหง่มๆ
Name : mheeboo [ IP : 125.24.78.58 ]

วันที่: 21 สิงหาคม 2555 / 20:31
# 6 : ความคิดเห็นที่ 889
หุๆ =ิw=ิ ฉากที่เฝ้าคอยรอ   
PS.  ถ้าเธอเกลียดผมล่ะก็ ฆ่าผมเลยยังจะดีกว่า .... ถ้าเธอไม่ได้ " รัก " ผมล่ะก็ ผมคงไม่จำเป็นต่อเธออีกต่อไปเเล้ว ... ที่ไหนก็ได้ให้ผมหายไป หายไป หายไปที่เถอะ
Name : เจ้าหญิงวองโกเล่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าหญิงวองโกเล่ [ IP : 118.172.78.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2555 / 20:14
# 5 : ความคิดเห็นที่ 888
นีล ใจเย็นๆTT^TT
Name : so nice [ IP : 110.49.240.107 ]

วันที่: 21 สิงหาคม 2555 / 18:46
# 4 : ความคิดเห็นที่ 887
อ่าาา =[]=!!! 
นีลกำลังอยากกินเลือดอีกเเล้วหรอ 


PS.  เราเเค่รอ รอเวลาที่ใจจะกลับมาเป็นปกติเเค่นั้น
Name : HiBaRi~— < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HiBaRi~— [ IP : 27.130.173.144 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2555 / 08:48
# 3 : ความคิดเห็นที่ 886
เกิดอะไรขึ้นนนนนนน



Name : cuteymummy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cuteymummy [ IP : 110.49.227.54 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2555 / 06:56
# 2 : ความคิดเห็นที่ 885
อย่ากระหายจัดน่ะนีล

เบาๆๆ
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 101.51.9.181 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2555 / 02:50
# 1 : ความคิดเห็นที่ 884
อ่าา นีลเป็นไรไปอะ 

ตื่นเต้นน


Name : KaNaMe_Demon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaNaMe_Demon [ IP : 171.100.165.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 สิงหาคม 2555 / 22:30
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android