คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 35 : 35.กางเส้นใย


     อัพเดท 14 ก.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 200 Overall : 79,008
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2015 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 35 : 35.กางเส้นใย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1770 , โพส : 9 , Rating : 83% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


#35.กางเส้นใย

 

                เจไนท์ปล่อยให้เจ้าชายปีศาจน้ำแข็งนอนหลับต่อ ส่วนตัวเองค่อยๆ ขยับลุกออกมาจากเตียง แล้วเดินไปยังห้องข้างๆ ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป...

                สถานที่เกิดเหตุ...ยังคงไม่เรียบร้อยดีเหมือนก่อนจะมีเรื่อง..ก็แน่ล่ะสิ่งที่แป้นเปื้อนเป็นกลิ่นคาวเลือดที่ใช่ว่าจะหายหมดไปได้ง่ายๆ แม้ว่าจะจัดการเก็บกวาดหมดแล้วก็ตาม ที่ยากกว่าคือการปลอบให้เจ้าของห้องหลับพักผ่อนได้ก็เกือบรุ่งสาง คำพูดที่พร่ำบอกว่าไม่ต้องคิดมาก ทำใจให้สบายซ้ำไปซ้ำมา ...แต่ตัวเองกลับคิดไม่ตกนอนไม่หลับเสียเอง..ด้วยความห่วงกังวล...เหตุที่จะเกิดหลังจากนี้

                แกร๊ก!

                เสียงอะไรบางอย่างขยับไหวตรงมุมห้องทำเอาสะดุ้ง ร่างกายมันสั่งให้ตั้งการ์ดป้องกันอย่างลืมตัว แต่คนที่ก้าวออกมาก็ทำให้ถอนหายใจเฮือกด้วยความโล่งอก

                "อาจารย์มาทำอะไรที่นี่ยามนี้ครับ!?" เป็นการประชดมากกว่าคำถามเพราะความอยากรู้

                คนโดนถามกลับคลี่ยิ้มกวนๆ ตามสไตล์ เจไนท์รู้สึกโล่งมากกว่าตอนที่เห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้มาคนเดียว ไม่งั้นคงคุยกันไม่รู้เรื่อง..เสี่ยงจะมีเรื่องมากกว่า..

                "มีคนส่งข่าวมาว่ามีเรื่อง ฉันเป็นเวรวันนี้ก็เลยแวะมาดู" อาจารย์ประจำวิชาป้องกันตัวตอบคำถามพร้อมยักไหล่ด้วยความกวนทั่งหมดที่มี...ดูก็รู้ว่าโกหกชัดๆ อาจารย์เวรอะไรจะมาสิงอยู่ในสถานที่เกิดเหตุจนถึงบัดนี้ ถ้าไม่ได้กำลัง 'รอ' อะไรอยู่

                "แล้วได้เบาะแสอะไรบ้างล่ะ" ขี้เกียจจะเจรจาด้วย จะยิ่งยืดเยื้อไม่จบสิ้น อดีตท่านหัวหน้าองครักษ์หลวงไทนอสผู้ดำรงค์ตำแหน่งอาจารย์ประจำวิชาการป้องกันตัวของปราสาทจันทราในปัจจุบัน ...นึกแล้วก็สงสารไอ้พวกคุณหนูท่านหลานเธอทั้งหลานที่คิดว่าสบายดีแล้วที่ได้มาเข้าเรียน ณ หอแห่งศาสตร์การเรียนรู้และมนตรา..ดันมาเจอกับอาจารย์มาดกวนโมโหคนนี้...อย่าหวังว่าชีวิตจะได้เป็นสุข

                "ไม่ใช่เรื่องที่นักเรียนอย่างนายต้องเข้ามายุ่ง"

                "อย่ากันผมออกจากเรื่องนี้เด็ดขาด" เจไนท์สวนกลับทันควันด้วยน้ำเสียงจริงจัง รู้สึกหงุดหงิดกับรอยยิ้มกวนๆ ของอีกฝ่าย ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

                "แต่เรื่องนี้มันอันตรายเกินไป และพวกผมก็ได้รับคำสั่งมา...." 

                "ในที่สุดก็ยอมรับแล้วสินะ ว่าเป็นผู้คุมที่ท่านพี่ส่งมา!" ระดับความหงุดหงิดของเจไนท์เริ่มสูงขึ้นทุกขณะ  อีกฝ่ายเพียงเลิกคิ้วขึ้นสูงคล้ายแปลกใจ แต่ด้วยประสบการณ์และวัยที่สูงกว่าจึงทำให้รักษาระดับสีหน้าให้อยู่ในระดับปกติได้ไม่ยาก

                แต่ไหนแต่ไรมาตั้งแต่ตอนอยู่ในวังไม่โดนจับให้เรียนเวทย์กับท่านรีมัส ก็ต้องเรียนศาสตร์การต่อสู้กับเหล่าองครักษ์หลวง ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายก็จริงแต่ก็ไม่ต่างกับการถูกจับขัง แม้กระทั่งเรื่องที่ควรจะตัดสินใจเองเลือกเองก็ยังทำไม่ได้ เพราะงั้น...คนอย่างเจ้าชายเจไนท์ถึงได้ทำเป็นเล่นๆ ไม่จริงจังสักเรื่อง แล้วก็ค้นพบทางสว่างที่จะปั่นหัวทุกคนเล่นสร้างความบันเทิงให้ตัวเอง นั่นก็คือการลอบหนีออกจากวัง...จากชั้นเรียนก็เลยกลายเป็นการเล่นเกมวิ่งไล่จับกันแทน 

                "นี่คิดจริง ๆ เหรอว่าเจ้าชายไรอัสจะสั่งอะไรพวกผมได้"

                ...

                "ห่ะ??" เจไนท์ขมวดคิ้วเข้าหากันตอนได้ยินประโยคเมื่อครู่ แต่แทนที่อีกฝ่ายจะพูดซ้ำกลับได้ยินเสียงพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด อดีตองครักษ์หลวงยกมือสองข้างประสานกันสอดท้ายทอยตัวเองทำท่าคล้ายบิดขี้เกียจ ก่อนจะเหล่มองมาแล้วก็คลี่ยิ้มอย่างที่เรียกได้ว่า...กวนสุดๆ

                "พวกผมก็แค่อยากตอบแทนโรงเรียน ผิดตรงไหน เบื่อจะตายการเป็นองครักษ์...ระเบียบก็เยอะ...งานก็แยะ..หึหึ..ยกให้ไอ้เด็กนั่นไปแหละดีแล้ว" 'ไอ้เด็กนั่น' ที่ว่าคงหมายถึงญาติตัวแสบของเจ้าปีศาจนั่นสินะ

                แต่ก็เหอะ!! ใครเชื่อคำโกหกเมื่อกี้ก็โง่เต็มที ทั้งเรื่องตอบแทนโรงเรียนอะไรนั่นอีก โกหกชัดๆ

                แต่...เดี๋ยวนะ! นี่มันนอกเรื่องไปไกลแล้วนี่หว่า!!(นี่อาจเป็นความสามารถแฝงของอดีตหัวหน้าองครักษ์หลวงก็เป็นได้...ความสามารถที่ทำให้คู่สนทนาจับต้นชนปลายไม่ถูก - -)

                "แล้วอาจารย์มาทำอะไรในห้องนี้" เจไนท์วกกลับเข้าเรื่องด้วยสีหน้าและแววตาจริงจัง เสียงทุ้มต่ำที่บ่งบอกว่ากำลังรอคอยจนกว่าจะได้คำตอบ

                "มาตรวจสอบ" คนตอบคำถามเป็นใครอีกคนที่ทำตัวเป็นเงามืดอยู่ตรงมุมตั้งแต่ตอนเข้ามา...คนเขาเถียงกันจะเป็นจะตาย...พี่แกเพิ่งจะพูดเป็น! รุ่นพี่คาซัสอดีตรองหัวหน้าหน่วยองครักษ์ ใบหน้าราบเรียบนั้นดูยังไงก็ช่างละม้ายคลับคล้ายคลับคลาใครบางคน(เสียจนนึกหมั่นไส้ตะหงิดๆ)

                "เรื่อง..?" เอาสิ!! ในเมื่อสั้นมาก็สั้นตอบ แต่มีเพียงแววตาภายใต้กรอบแว่นจ้องมองตรงมาอย่างเย็นชา..เป็นคนที่ได้ฉายาว่าเมินเฉยและเบื่อเรื่องวุ่นวายทุกสิ่งรอบกายยกเว้น....

                "นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ หรอกนะเจ้าชาย เราไม่ได้กำลังเล่นเกมวิ่งไล่จับกันเหมือนแต่ก่อน" ไทนอสเป็นคนตอบ แต่ก็เบี่ยงไปประด็นอื่นอีกจนได้

                "ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเล่นๆ คิดจะทำอะไรกันก็ว่ามา ฉันมีคนต้องห่วง" เจไนท์คนนี้ก็ชักจะรำคาญแล้วนะเฟ้ยเฮ้ย! พูดโยกไปโยกมาอยู่ได้ไม่รู้เรื่องกันสักที

                "คนที่ท่านสมควรจะห่วงไม่ใช่แค่ทางนี้หรอกนะ"

                "หมายความว่าไง!?" คราวนี้เจไนท์ขมวดคิ้วเข้าหากัน

                "ถ้าเป็นท่าน..หากคิดจะสั่นคลอนพันธะสัญญานั่น คิดเหรอว่าจะมุ่งเป้าไปที่ฝ่ายปีศาจเพียงอย่างเดียว" อดีตองครักษ์ไทนอสพูด้วยสีหน้าจริงจัง คนฟังที่เข้าใจอะไรได้รวดเร็วถึงกับใจหายวาบในหัวกำลังประมวลผลลัพธ์อะไรบางอย่าง

                พันธะสัญญานั้นเกิดขึ้นระหว่างมนุษย์กับปีศาจ หากจะบั่นทอนมันลงล่ะก็...แน่นอนว่าคงไม่มุ่งเป้าไปที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ...เป็นครั้งแรกที่เจไนท์ร้อนรนอยากกลับบ้านขึ้นมา นึกถึงใบหน้าครอบครัวขึ้นมาจับใจ พอหันไปสบตากับอาจารย์อดีตองครักษ์ อีกฝ่ายก็มองมาอย่างเข้าใจ

                "ไม่ต้องห่วงกังวลไปหรอก ทางนั้นมีทั้งองครักษ์หลวงฝีมือเยี่ยมกับท่านรีมัสอยู่ด้วย" เพราะเหตุนี้สินะ ท่านอดีตหัวหน้าองครักษ์ถึงได้ถูกส่งตัวมาที่นี่ ไม่ใช่เพื่อควมคุมแต่เพื่อปกป้องต่างหาก

                เจไนท์ผ่อนลมหายใจออกด้วยความโล่งอก ...ตลอดมาไม่เคยรู้เลยว่าจะเกิดร้ายแรงถึงขั้นนี้ เพราะเอาแต่เล่นสนุกไปวันๆ คิดแต่จะเอาชนะ เรียกร้องหาอิสรภาพบ้าๆ บอๆ ทำให้ทุกคนเดือดร้อน...แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะโดนต่อว่าอย่างจริงจัง ...นี่เป็นครั้งแรกที่รู้สึกนึกโกรธความไร้สาระของตัวเอง

                "ท่านลุงกับท่านพี่เป็นยังไงบ้าง จริงสิ! เซรีนอีกล่ะ" เจไนท์เลือกที่จะถามถึงผู้นำตระกูลก่อน หากพวกมันต้องการล้มล้างจริงๆ ล่ะก็ คนที่เดือดร้อนสุดคงเป็นสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุด

                "ยังไม่มีการเคลื่อนไหว พวกเราแค่ป้องกันไว้ก่อน" ไทนอสรายงานตามความจริง ตอนนี้ทุกฝ่ายทำได้แค่กางข่ายป้องกันไว้เท่านั้น ทางท่านเสนารีมัสประสานงานกับทางฝั่งปีศาจโดยมีนายเหนือคุมเชิงอยู่อีกฝั่ง ทุกคนต่างมีหน้าที่ในการสอดส่องดูแลตามระดับและตามคำสั่งที่ได้รับมอบหมาย และดูเหมือนพวกมันเลือกที่จะเล่นงานฝ่ายที่แข็งแกร่งก่อนเพื่อข่มขวัญให้ทางฝ่ายมนุษย์รู้สึกหวาดหวั่นไปด้วย ....และมันก็ได้ผลเสียด้วย

                "ฉันต้องทำยังไงบ้าง" เจไนท์บอกเสียงเรียบ ไม่คิดจะยอมแพ้เรื่องสอดตัวเข้าไปยุ่งด้วยตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ไม่ว่ายังไงก็จะไม่ยอมปล่อยมือจะเจ้าปีศาจน้ำแข็งนั้นเด็ดขาด(อุตส่าห์เข้าใกล้ได้ขนาดนั้นแล้วแท้ๆ - -ll)

                กลายเป็นว่าเวลาที่เหลือคืนนั้นชายหนุ่มสามคนต้องมานั่งจับเข้าคุยกันถึงปัญหาของแต่ละฝ่าย เพื่อป้องกันสิ่งที่จะเกิดขึ้น..ไม่ใช่ว่าพอมีคนคอยปกป้องคุ้มครองแล้วจะต้องมางอมืองอเท้ารออยู่ฝ่ายเดียว ที่สำคัญคือ....มีคนอยู่สามแต่ทำไมเหมือนมีแค่สองวะเฮ้ย!

                จนรุ่งสาง...แสงของวันใหม่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ถึงได้รู้ตัวว่าเวลาแห่งการเริ่มต้นมาถึงแล้ว

                เจไนท์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพลางขยับยืดกายขับไล่ความเมื่อยขบ พร้อมกับสูดลมหายใจเข้าปอดและผ่อนออกมายืดยาว สายตามองออกไปนอกหน้าต่างปล่อยให้ตัวเองจมอยู่ในความคิดที่ยังคงไม่เรียงซ้อนทับกันดีในหัว

                "แล้วห้องนี้กับเจ้านั่นล่ะ" หันไปถามคนที่เป็นอาจารย์ที่กำลังเตรียมตัวออกไปก่อนที่พวกนักเรียนจะตื่นขึ้นมา

                "ห้องนี้คงต้องปล่อยไว้สักพัก ส่วนเจ้าตัวเล็กนั่น....คงต้องหาห้องใหม่..."

                "ไม่ต้อง!" เจไนท์แทบจะโดดม้วนตัวสามตลบเข้าขวางความคิดนั้นทันที อาจารย์ไทนอสหันมามอง ก่อนจะหรี่ตามองด้วยสายตา.....ประมาณว่า...รู้ทันแน่ๆ

                "ถึงกับเอาตัวเข้าแลก" คำจิกกัดมาพร้อมสายตาเจ้าเล่ห์ ไอ้มาดนิ่งๆ จริงจังสมกับเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาเมื่อคืนหายไปไหนหมด แล้วประเด็น...เจไนท์มันเถียงไม่ออกครับท่าน(เรื่องจริง)

                "ช่างเถอะน่า! เอาเป็นว่าตามนี้" ทำเป็นหงุดหงิดกลบเกลื่อน ก่อนจะเบี่ยงตัวหลบเดินไปที่ประตู เพราะขืนอยู่นานกว่านี้อาจจะเสียทีให้อาจารย์จอมเจ้าเล่ห์อีกหลายเรื่อง

                "เดี๋ยวสิ มันมีกฎของปราสาทอยู่นะ แล้วอีกอย่างห้องนี้ปล่อยว่างไว้ จะต้องรายงานอาจารย์ใหญ่นะ" อาจารย์ไทนอสเดินตามมาพร้อมกับร่ายเหตุผลยืดยาว แต่...เชื่อเหอะคำตอบของคำถามทั้งหมดทั้งมวลนั้นคนอย่างไทนอสสามารถหาเหตุผลมาตอบได้อยู่แล้ว เพียงแค่นึกสนุกที่ได้ไล่ต้อนให้อีกฝ่ายจนมุมเท่านั้นเอง...งานอดิเรก...( - -)

                "อย่าวุ่นวายเรื่องคนอื่นให้มากนักไทนอส ได้เวลากลับแล้ว!" เสียงคำสั่งเด็ดขาดของรุ่นพี่คาซัสทำเอาบรรยากาศรอบกายหยุดเคลื่อนไหวไปเสี้ยววินาที เจไนท์รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังกลั้นหายใจตอนที่รุ่นพี่ไทนอสค่อยๆ หันกลับไป...คือ...มันออกจะน่าสยดสยองไม่ใช่เรอะ!! ใครๆ ในวังก็รู้ว่าทั้งสองคนไม่ค่อยกินเส้นกันแล้วทำไมยังส่งเสือสองตัวมาอยู่ร่วมกันได้

                "แกสิยุ่ง! ฉันเป็นอาจารย์ประจำอยู่ที่นี่นะ อยากกลับก็กลับไป....เฮ้ย....!"

                รุ่นพี่คาซัสพุ่งเข้ามาล็อคคอรุ่นพี่ไทนอสที่ยังพูดไม่จบเอาไว้ ....ส่วนเจไนท์ก็สะดุ้งโหยงโดดไปเกาะอยู่ข้างฝาเกรงว่าจะเกิดการวิวาทขึ้น

                "นายไม่ใช่หัวหน้าฉันแล้ว เพราะงั้นไม่ต้องสั่ง"

                "ไอ้!! " ไทนอสกำลังจะอ้าปากเถียง แต่ก็โดนลากออกไปจากห้องพร้อมคำขู่ 'ถ้าอยากจะปลุกนักเรียนทั้งปราสาทให้ตื่นด้วยเสียงของนายก็ตามใจ'

                ไอ้บ้าเอ๊ย!!! พูดมาได้ว่าไม่ได้เป็นหัวหน้าแล้ว ขนาดตอนเป็นหัวหน้ามันยังไม่เคยฟังเลย ไอ้คาซัส!! ไอ้ตัวขัดลาภ!!

            ..............................

                เจไนท์ยกมือปาดเหงื่อพร้อมกับพ่นลมหายใจออกด้วยความโล่ง นึกว่าจะต้องเก็บกวาดใหม่เสียแล้ว....นาทีนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมองครักษ์หลวงของท่านลุงถึงได้พูดกันติดปากว่า 'โชคดีที่มีคาซัส' ...เข้าใจแล้ว...อย่างลึกซึ้ง!!

                "คุณเจไนท์ไปไหนมาครับ"

                "เฮ้ย!!" ให้ตายเหอะช่วยเห็นใจคนไม่ได้นอนกันหน่อยได้ไหม ทางโน้นก็ทำเสียจิตแต่เช้า พอกลับมาห้องก็ตกใจสะดุ้งตอนที่เปิดประตูเข้าห้องไปแล้วเจอใครบางคนมายืนต้อนรับอยู่ตรงหน้าในระยะที่เปิดประตูเข้าไปก็จ๊ะเอ๋กันพอดี

                นีลเอียงคอมองอีกฝ่ายเป็นเชิงบอกว่ากำลังรอคอยคำตอบ ใบหน้าอีกฝ่ายดูซูบซีดเหมือนคนไม่ได้นอนขอบตาคล้ำ ผมเผ้ายุ่งเหยิงสีหน้าดูอิดโรยอย่างชัดเจน...ทั้งๆ ที่เป็นฝ่ายบอกทางนี้เองแท้ๆ ว่าให้พักผ่อน ทั้งๆ ที่คิดว่าตอนลืมตาตื่นจะเห็นใบหน้านี้เป็นคนแรก ทั้งๆ ที่คิดว่าอ้อมแขนอุ่นนั้นกกกอดเอาไว้ตลอดเวลา...

                "ฉันอยู่ห้องข้างๆ เอ่อ...ห้องนายนั่นแหละ" เจไนท์เดินเข้าไปหา แล้วฉวยโอกาสนั้นอ้าแขนรวบคนตัวเล็กเข้ามากอดแน่น พลางซบหน้าลงไปบนไหล่คล้ายคำขอพักพิงชั่วคราว

                เพราะเสียงเหนื่อยอ่อนที่ได้ยินนีลจึงยกมือโอบรอบตัวอีกฝ่ายไว้ ก่อนจะพากันเดินถอยหลังมาทั้งอย่างนั้นจนถึงเตียง แล้วถึงได้พลิกคนตัวลงนอนซึ่งเจ้าตัวก็ดูเหมือนจะให้ความร่วมมือแต่โดยดี คนที่บัดนี้นอนแผ่บนเตียงคลี่ยิ้มซีดเซียวก่อนจะหัวเราะเบาๆ

                "ไปทำอะไรที่นั่นล่ะครับ" นีลเอ่ยถาม ปล่อยให้อีกฝ่ายดึงมือไปวางแปะไว้บนแก้มอย่างนั้น

                "พอดีเจออาจารย์ไทนอสมาตรวจเวร ก็เลยคุยกัน..." เจไนท์เล่าให้ฟังตามจริง แต่เสียงก็แผ่วเต็มทีเนื่องด้วยโดนความง่วงมึนโจมตี พอได้กลับมาห้องก็เลยเหมือนจะหลับไปได้ทั้งอย่างนั้น

                "อาจารย์ไทนอส?...มาทำอะไรที่ห้องผม หรือจะรู้เรื่องแล้ว?" นีลขมวดคิ้วเข้าหากัน

                "อื้อ..." คำตอบมีแค่นั้น พร้อมกับลมหายใจยาวเหยียดสม่ำเสมอบ่งบอกว่าอีกฝ่ายเข้าสู้นิทราไปแล้ว

                นีลหันกลับมามอง ฝ่ามือที่วางอยู่บนแก้มอุ่นขยับลูบไล้ใบหน้านั้นเบาๆ ราวกับไม่อยากรบกวนในความฝัน ครั้นพอจะดึงมือออกก็ถูกอีกฝ่ายรั้งเอาไว้แน่น พร้อมกับเสียงครางในลำคอคล้ายขัดใจ ...เจ้าปีศาจน้ำแข็งเผลอทดสอบดึงมือออกอีกสองสามครั้ง อีกฝ่ายก็ยังทำเหมือนเดิมแถมสุดท้ายยังมีการปรือตาขึ้นมามองแล้วขมวดคิ้ว...ยังกับว่าจะโดนใครแย่งของอย่างงั้น ทั้งที่มือนั้นไม่ใช่ของตัวเองแท้ๆ ริมฝีบากราบเรียบคลี่ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว แล้วก็ปล่อยให้อีกฝ่ายยึดอยู่อย่างนั้น...

                "คุณเจไนท์...." เสียงเรียกชื่ออีกฝ่ายแผ่วเบาราวกับกระซิบ สายตาที่เคยเย็นชาแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนโดยไม่รู้ตัว.....

...............................

                เฮร์มิทตื่นมาอีกทีตอนสายของวัน เดินเข้าไปเปิดประตูสำรวจห้องที่เกิดเหตุก่อน ก็พบว่าสภาพยังเหมือนเดิม ต่างก็ตรงที่มียามเฝ้าห้องเป็นเจ้ามังกรหิมะสีขาวเกาะอยู่บนขอบเตียงราวกับกำลังเฝ้าคอยให้ใครเปิดประตูเข้ามา พอมันเห็นหน้าหนึ่งในเพื่อนคนสนิทของนายมันเท่านั้น เจ้าไวท์ก็แทบจะพุ่งเข้าใส่...ด้วยความดีใจ...(คิดว่านะ?)

                "นายแกยังไม่กลับสินะ"

                "........."

                "เออๆ ไม่ได้โดนทิ้งหรอกน่า"

                "........"

                "โอ๊ย!! อย่าเพิ่งโวยวาย เดี๋ยวไปเรียกให้ ไอ้มังกรนี่!!"

                คือว่า...คุยกันรู้เรื่อง?...ดีนะที่ยังไม่มีคนพลุกพล่านมากนักตอนที่เดินออกมา ไม่งั้นคนคงได้คิดว่านอกจากมีตาเหลือข้างเดียวแล้วยังเพี้ยนคุยกับมังกรได้อีก..คือแค่มีมังกรติดมือไปไหนมาไหนด้วยก็เด่นพออยู่แล้วด้วย


                และด้วยความวุ่นวายโมโหหิวปนน้อยใจของไอ้เจ้ามังกรหิมะ เฮร์มิทถึงไม่ได้รู้ตัวเลยว่าในมุมหนึ่งของปราสาทที่แสงสว่างส่องไม่ถึง มีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองมา....


*****************


                อึมครึมฝุดๆ เลยตอนนี้ (เพราะปั่นตอนฝนตกตลอดๆด้วยรึป่าวหว่า)

            ป้อล้อ ขอบคุณทุกคนที่คิดถึงกันขอรับ

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 35 : 35.กางเส้นใย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1770 , โพส : 9 , Rating : 83% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1563
ไอ่คู่นี้ก็หวานกันจังงง
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2560 / 01:45
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1206
ได้อยู่ด้วยกันล่ะ
ใครมองมา
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.33.52 ]

วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 / 20:18
# 7 : ความคิดเห็นที่ 931
อั๊ยย่ะ!!!!

น่ารักอ่าาาาาาาา

ว่าแต่สายตาใครกันน้าที่มองมาาาา
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 171.5.85.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2555 / 01:40
# 6 : ความคิดเห็นที่ 914
ใครแอบมองกันน้า
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 101.51.2.128 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กันยายน 2555 / 13:20
# 5 : ความคิดเห็นที่ 913
หวานเชียว แต่ก็นานๆจะเห็นนีลกะเจไนล์หวานกันบ้าง ชอบๆๆ
Name : ขวัญ [ IP : 110.77.236.12 ]

วันที่: 17 กันยายน 2555 / 09:24
# 4 : ความคิดเห็นที่ 912
เจไนท์ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ นีลก็น่ารักขนาดนั้นนี่นะ

ใครหลบมุมอยู่ตรงนั้นนะ

อยากให้รวมเล่มเร็วๆอ่ะอยากได้
Name : Tyoki [ IP : 27.55.12.8 ]

วันที่: 17 กันยายน 2555 / 02:27
# 3 : ความคิดเห็นที่ 911
เจไนท์เนียนอ่ะ ทั้งกอดทั้งจูบ ได้กำไรสุดๆๆๆ

แต่ใครกันที่มันทำแบบนี้น่าจับมาตีก้นจริงๆๆๆ

ปล.รุ่นพี่ไทนอสกับคาซัสเนี่ยมีอะไรในกอไผ่รึเปล่าอ่ะ จิ้นไปไกลเเล้วนะเนี่ย
Name : Wins_Sha [ IP : 115.67.224.195 ]

วันที่: 15 กันยายน 2555 / 15:41
# 2 : ความคิดเห็นที่ 910
น่ารักมากกกกกกกกเลยคู่รรุ่พี่คาซัสกับรุ่นพี่ไทนอส อยากอ่านคู่นี้อีกกกกกกก

ใครกันที่แอบดูเฮร์มิท รีบมาต่อน่ะครับ
PS.  เราชอบ yaoi ความสำเร็จอยู่ที่ความพยายาม
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 110.49.233.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กันยายน 2555 / 15:07
# 1 : ความคิดเห็นที่ 909
อ๊ายยยย รุ่นพี่ไทนอส กะรุ่นพี่คาซัส คิดถึงจริงๆเลยสองคนนี้ (จิ้นคู่นี้ไปไกลลลหล่ะ ก๊ากกกก)
เจไนท์นี่จอมแอ๊บเนียนแต๊ะอั๋งนีลเลยนะเนี่ย 5555
ว่าแต่สายตาที่อยู่มุมห้องที่ว่าคือใครกันนะ ปมเพิ่มขึ้นหล่ะ ตื่นเต้นๆ อยากรู้ๆ
กางเต้นท์นอนรอตอนต่อไปเลยอย่างงี้ 555
Name : mheeboo [ IP : 125.24.67.157 ]

วันที่: 14 กันยายน 2555 / 17:25
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android