คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 36 : 36.เสียสละ...


     อัพเดท 27 ก.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 151 Overall : 78,959
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2012 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 36 : 36.เสียสละ... , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1904 , โพส : 12 , Rating : 100% / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


#เสียสละ...

               

 

เช้าวันรุ่งขึ้นนักเรียนทั้งสามเข้าเรียนตามปกติ วิชาแรกของวันเป็นประวัติศาสตร์เวทย์มนต์ซึ่งเป็นวิชาที่ทำให้ใครบางคนที่เพิ่งโดนลากออกมาจากเตียง...หลับต่อเนื่องได้ตลอดทั้งช่วงเช้า ก่อนจะโดนลงโทษให้เขียนรายงานสามจบส่งในชั่วโมงเรียนครั้งหน้า แต่ก็หาได้ทำให้เจ้าตัวสลดไม่ ห้องอาหารรวมยังคงแน่นขนัดเช่นเคย ทั้งสามคนที่ดูจะแปลกแยกจากบรรดาคุณชายทั้งหลายกำลังยืนงงหันมาสบตากัน เมื่อที่นั่งที่ติดๆ กันดูเหมือนจะถูกจับจองเต็มพื้นที่หมดแล้ว

 

                "ฮ่าววววว" สาบานได้ว่าไอ้หมอนี่มีเชื้อสายเจ้าชายอยู่ในตัวจริงๆ มันกล้าเปิดปากหาวท่ามกลางคนหมู่มากโดยไม่สนใจแถมยังบิดขี้เกียจแบบไม่แคร์สายตาใครอีกต่างหาก

 

                "เอาไงดีพวกเรา" เฮร์มิทตัดบทด้วยอารมณ์เซ็งๆ มีเพื่อนเป็นถึงเจ้าชายกับเจ้านายสูงสุดของพวกปีศาจแท้ๆ แต่ไม่สามารถยืดอกคุยกับใครได้...ช่างน่าเศร้าใจจริงๆ

 

                "เอ่อ..คือผม..เรื่องอาหาร..." นีลกำลังหาคำตอบมาอธิบายด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เรื่องอาหารการกินแบบธรรมดาคงไม่จำเป็นต่อการมีชีวิตของเจ้าปีศาจน้ำแข็งสักเท่าไหร่

 

                "โอเคพอเข้าใจล่ะ"

 

                "ของฉัน..หาที่สงบๆ พอ" เจไนท์เปิดปากหาวอีกรอบพร้อมกับยกมือแาดหางตา ...แต่ล่ะคน..คล้ายจะพึ่งได้(?) นี่ถ้าไอ้คนที่มันทำเรื่องเมื่อโหดร้ายเมื่อวานกำลังจับตามองอยู่..ไม่แค้นเป็นสองเท่าก็คงจะถอดใจเลิกหาเรื่องเป็นแน่

 

                "โอเค!! เอางั้นก็ได้ พวกนายไปรอที่เดิม เดี๋ยวฉันตามไป" เฮร์มิทประชดยกมือกอดอก แต่ก็เท่านั้นจะหาคำว่าสำนึกจากไอ้พวกนี้....ยาก!!

 

เพล้ง!!

 

"โอ๊ย!! บ้าเอ๊ย...แขนฉัน!!"

 

                เสียงเอะอะโวยวายกลางโรงอาหาร กลุ่มนักเรียนแตกฮือเป็นวงกว้างในทันที ทั้งสามคนที่ยังยืนอยู่ตรงประตูก็พลอยหันไปมองด้วยความสนใจใครรู้ไปด้วย

 

"อุ๊ก!" แม้จะยังไม่เห็นว่าตรงหน้าเกิดอะไร แต่...กลิ่นแบบนี้...ไม่ใช่มีแค่เรื่องแต่ถึงขั้นมีเลือดตกยางออก

 

                เฮร์มิทกับเจไนท์หันมาสบตากันแล้วหันไปมองเจ้าเพื่อนปีศาจที่กำลังใช้มือข้างหนึ่งปิดจมูกส่วนอีกข้างกำลังกดลำคอของตัวเองเอาไว้ แต่แววตากลับเป็นประกายแวววับน่ากลัว...ทางนี้ก็ชักจะท่าไม่ดีเสียแล้ว

 

"ฉันเอง" เจไนท์พุ่งเข้าไปหาเจ้าปีศาจตัวเล็กเอาไว้ใช้มือข้างหนึ่งยึดเอวเข้าตัวไว้

 

"เฮ้ย!" เสียงร้องของเฮร์มิทที่ไม่ทันตั้งตัว แม่จะรู้อยู่แล้วว่าอะไรเป็นอะไรก็เถอะ แต่พอเห็นไอ้เพื่อนเจ้าชายมันยกมืออีกข้างของตัวเองขึ้นมางับพอให้มีแผลเลือดไหลซิบ ก่อนจะยกไปปิดจมูกเจ้าปีศาจตัวเล็กเอาไว้....

 

                กลบกลิ่นเลือดด้วยเลือดของตัวเอง มองดูเหมือนเป็นการเสียสละ แต่ที่จริงแล้วมันเป็นการผูกมัดเอาไว้าต่างหาก วิธีที่จำทำให้ไอ้เจ้าปีศาจยึดติดแต่กลิ่นของตัวเองแต่เพียงผู้เดียว...ไอ้เจ้าชายจอมหวงเอ๊ย!! ทุ่มทุนสร้างหมดตัวจริงๆ

 

                "แล้วเจอกันหลังปราสาท สืบมาด้วยล่ะ" เจไนท์สั่งการก่อนจะลากเจ้าปีศาจออกไปข้างนอกโดยไม่เหลียวกลับหลังมามองเจ้าเพื่อนตาเดียวที่ยังยืนอึ้ง ก่อนจะยกมือกุมขมับ

 

                ...เกิดเป็นเฮร์มิท...ไม่สิ! เกิดเป็นเพื่อนเจ้าพวกนั้น สงสัยคงต้องสาบานอุทิศตนซะล่ะมั้ง!

 

......................

 

                "ฮะ..แฮ่ก..พะ...พอ..คุณ...คุณเจไนท์ปล่อยผม" เจ้าปีศาจน้ำแข็งที่ถูกพาวิ่งออกมาจากสถานที่เกิดเหตุสะบัดตัวหลุดออกจากอ้อมแขนอีกคนด้วยแรงทั้งหมดที่มี กลิ่นคาวเลือดหอมหวานคละคลุ้งรุนแรง ปลายเขี้ยวแหลมเล็กโผล่พ้นไรฟันออกมายาวที่เจ้าตัวอ้าปากหอบหายใจ

 

                นีลยกมือปาดกลิ่นฉุนที่ปลายจมูกออก ทั้งที่เลือดในกายกำลังเต้นเร้าด้วยความอยากกระหายจนไม่สามารถควบคุมตัวตนได้ เรื่องของเมื่อวานและวันนี้ตีกันปนเปในหัว..สับสนจนปวดในหัวเริ่มรู้สึกปวดร้าวไปหมด เหยื่อตรงหน้ายังคงยืนหอบไม่แพ้กัน นัยน์ตาสีเข้มไหววูบยามที่เผลอมองไปตรงบาดแผลบนฝ่ามือที่ยังมีรอยเลือดไหลซิบ...

 

                ทั้งที่ควรจะเป็นห่วง แต่กลับอยากจะพุ่งเข้าใส่แล้วฝังคมเขี้ยวลงไปเต็มแรง เลือดสีสดคงพุ่งทะลักออกมาจากเนื้ออุ่นนั่น...

 

                "อึก.." นีลสะบัดหัวไล่ความคิดน่าสมเพชออกไป หากแต่น้ำลายยังคงเหนียวข้นในลำคอที่กำลังร้อนผ่าว

 

                "นีล...มาเอาที่ฉัน...มาสิ.."

 

                เจ้าปีศาจหันไปมองดวงตาทั้งคู่เบิกกว้าง...เชิญชวน....อย่างงั้นหรือ? ….เหยื่อที่แสนจะอ่อนแอกำลังเชิญชวนปีศาจที่กำลังกระหายอยากอย่างงั้นรึ?

 

                ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน ในยามนี้นีลไม่ได้รู้สึกว่ามีเพียงลำคอที่กำลังร้อนผ่าว แต่ขอบตาก็กำลังร้อนจัดไม่แพ้กัน ความรู้สึกต่างๆ กำลังทำให้สับสนจนแทบจะเป็นบ้า อยากพุ่งเข้าใส่ แต่ก็ฝืนไว้สุดกำลัง เพราะหากว่าไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ในยามที่ไร้คนห้ามเช่นนี้...ถ้าหากว่าต้องสูญเสีย...คงไม่สามารถกลับมาเหมือนเดิมได้...

 

                "กรุณา ปล่อย ผม อยู่ คน เดียว" เสียงเค้นรอดไรฟัน เจ้าปีศาจยืนกำมือเข้าหากันแน่นพร้อมกับหลับตาและกลั้นหายใจเอาไว้

 

                "ฉันจะอยู่กับนาย"

 

                ...ดื้อดึง!

 

                "ผม บอก ให้ ไป ไง!"

 

                "นายต้องเชื่อมั่นในตัวเอง เหมือนที่ฉันเชื่อ...นีล...มาสิ.." น้ำเสียงอ่อนโยนแม้กระทั่งในยามนี้ อ้อมแขนแข็งแรงอ้าออกกว้างราวกับกำลังรอคอย

 

                "แต่ผมเป็นปีศา...อุ๊บ..."

               

                เมื่อการรอคอยไม่เป็นผล เจไนท์จึงเป็นฝ่ายพุ่งเข้าใส่เสียเอง อ้อมแขนแข็งแรงคว้าเจ้าปีศาจตัวเล็กมากอดแนบแน่น ก่อนที่จะประกบริมฝีปากลงไป...ช่างขี้โกงและฉวยโอกาส...ข้อนั้นรู้ดี แต่ก็กลัวว่าหากไม่ทำแบบนั้นโอบกอดเอาไว้เจ้าตัวก็ฝังตัวเองเอาไว้ภายใต้กำแพงหนาๆ ที่ไม่ยอมให้ใครเข้าถึงอีก

 

                ความอบอุ่นเข้ามาแทนที่ความสับสน ปลายลิ้นหนาที่เหมือนจะฉกฉวยเอาทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งปลอบประโลมและเรียกร้องให้คลอยตามอย่างลืมตัว นีลเผลอสูดลมหายใจเข้าปอดตอนที่ถูกปล่อยให้เป็นอิสระ ฝ่ามือข้างนั้นยังแตะแผ่วเบาข้างแก้ม สายตาอ่อนโยนทอดมองมาพร้อมรอยยิ้มราวกับมีมนต์สะกดให้เจ้าปีศาจสงบนิ่งได้อย่างไม่น่าเชื่อ

 

                "ถ้าพร้อมแล้วก็...กินสิ..." เจไนท์ยื่นหน้าเข้ามากระซิบ พร้อมกับกดจมูกลงไปบนแก้มเจ้าปีศาจอีกที ก่อนจะยื่นมือไปตรงหน้าอีกฝ่ายราวกับยื่นของกินให้

 

                "คุณเจไนท์!" นีลทำเสียงตำหนิ ทั้งๆที่สงบลงแล้วแท้ๆ ยังจะมาเชิญชวนกันไม่เลิก..มนุษย์ประหลาด!

 

                "นายจะให้ฉันเจ็บตัวฟรีรึไง!" ไอ้นี่ก็คิดได้ แถมยังทำหน้าตาหงุดหงิดประกอบคำพูดอีกนะ ทำเอาไอ้เจ้าปีศาจถึงกับทำหน้าเหวอเปลี่ยนโหมดไม่ทัน

 

                "คุณนี่มัน...!" ทำหน้าดุไปก็เท่านั้น อีกฝ่ายยังยื่นแขนเข้ามาใกล้เสิร์ฟถึงปลายจมูก แถมยังมีออฟชั่นเสริมด้วยการดันตัวไปจนชิดกำแพง แล้วเอาตัวเองบังไว้ก่อนจะสอดส่ายสายตามองไปรอบๆ ...ดูต้นทางให้อีก...นี่คือ...สิ่งที่นีลเรียกว่าเหยื่อ

 

                "ฉัน...ไม่ใช่คนดีขนาดนั้นหรอกนะ...."

 

                นีลเงยหน้าขึ้นมองสบตา แต่อีกฝ่ายกลับส่งยิ้มให้ไม่พูดอะไรต่อ เจ้าปีศาจน้ำแข็งระบายลมหายใจออกยาวเหยียด เอื้อมมือไปคว้าอาหารคาวตรงหน้ามาจรดกับริมฝีปาก ก่อนจะฝังคมเขี้ยวลงไปทับซ้ำกับรอยแผลเดิม เพียงแค่ของเหลวข้นไหลผ่านลำคอเสียงครางพอใจก็ดังขึ้นอย่างลืมตัว

 

                ฝ่ามืออุ่นยกขึ้นลูบเส้นผมสีดำสนิทนั้นเบามือ ราวกับกลัวจะไปรบกวนการ'กิน'ของเจ้าปีศาจตัวเล็ก...ฉันไม่ใช่คนดีขนาดนั้นหรอกนะ...เพียงเพราะต้องการผูกมัดนายเอาไว้...ถ้ามันจะทำให้ได้ครอบครองแต่เพียงผู้เดียว...แม้จะถูกกล่าวหาว่าเห็นแก่ตัวก็ตาม...

 

.................................

               

                ความวุ่นวายในโรงอาหารเหตุก็เพราะใครบางคนพยายามจะโชว์เวทย์ที่เรียนมาด้วยการสั่งให้อุปกรณ์ต่างๆ ลอยไปมาได้ แต่ดันเผลอไปเลือกมีดสำหรับตัดเสต็กเข้า ผลก็เลยเป็นอย่างที่เห็น นักเรียนคนหนึ่งโดนมีดปักกลางแขน...น่าหวาดเสียวตรงที่เลือดไหลเป็นทาง ก่อนจะถูกนำตัวส่งห้องพยาบาล ส่วนผู้กระทำผิดแบบไม่ได้ตั้งใจก็โดนทำโทษให้ลดระดับการเรียนเวทย์ไปอยู่ในขั้นพื้นฐาน และเขียนรายงานเกี่ยวกับการใช้เวทย์ในที่สาธารณะมาส่ง

 

                เฮร์มิทรอจนกระทั่งเรื่องวุ่นวายทั้งหมดจบลง ก่อนจะเดินไปสั่งอาหาร ไม่รู้ว่าป่านนี้ไอ้เจ้าสองคนนั่นมันเคลียร์กันจบแล้วหรือยัง โชคดีที่ไม่ใช่เรื่องรุนแรงแบบเมื่อวาน

 

                "เฮ่อ... !" เผลอพ่นลมหายใจออกอย่างลืมตัว

 

                "ไง! นอกจากเหลือตาแค่ข้างเดียวแล้วยังถูกทิ้งไว้คนเดียวอีกเหรอ หึหึ" คำทักทายมาจากกลุ่มคุณชายที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ ก่อนที่เสียงหัวเราะจะดังครื่น

 

                ไอ้เจ้าตาเดียวคนที่ว่ากำลังกลอกตามองเพดานโรงอาหารแล้วพ่นลมหายใจออกมาด้วยความเบื่อหน่าย ...หรือจะมีอีกสักเรื่องดี? (เรื่องตื่นเต้นในโรงอาหาร) แต่อย่าดีกว่า..เสียดายของกินในมือ

 

                เฮร์มิทเลือกที่จะเงียบแล้วเดินหนี แต่....

 

                "คงไม่เคยแตะล่ะสิ ของกินดีๆ แบบนั้น" ประโยคต่อมาที่ทำให้เฮร์มิทต้องหันไปมองสลับกับมองของในมือตัวเอง ...คือที่มันมีมากขนาดนั้นก็เพราะจะเอาไปเผื่อไอ้เพื่อนเจ้าชายนั่น(เดาว่ามันกำลังให้อาหารปีศาจอยู่)

 

                ไอ้เจ้าลูกครึ่งตาเดียวคลี่ยิ้มกับตัวเองแทนที่จะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเสียมากกว่า แถมยังเดินเข้าไปใกล้กลุ่มพวกคุณชายอย่างไม่สะทกสะท้าน

 

                "เอ่อ...โทษที..วิชาต่อไปเรียนอะไรนะ..." ทั้งกลุ่มถึงกับผงะเสียวสันหลังวูบตอนที่ไอ้เจ้าตาเดียวมันยื่นหน้าเข้าไปใกล้...ด้วยรอยยิ้ม...แต่รังสีประหลาดที่อยู่รอบตัวกลับน่ากลัวตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง

 

                "วิ....วิชาการต่อสู้..." หนึ่งในกลุ่มคุณชายทำใจกล้าตอบเสียงแข็ง

 

                "อ้อ...งั้นเหรอ...หวังว่า'เรา'คงจะมีโอกาสได้'เจอ'กันอีกนะ" เฮร์มิทบอกพร้อมยักคิ้วกวนประสาท อย่าคิดว่าเป็นคนใจเย็นนะเว้ย เพราะมือมันไม่ว่างหรอกถึงตัดใจไม่ชกไอ้หน้าหล่อนั่นสักเปรี้ยงสองเปรี้ยง

 

 

                ...แล้วก็นั่น

 

                เฮร์มิทหรี่ตามองตรงสถานที่นัดซึ่งน้อยคนนักที่จะหาเจอ เพื่อนสองคนรออยู่น่ะใช่...แต่มันมีไอ้เจ้าตัวประหลาดอยู่ด้วย...มาได้ยังไง?

 

                "พวกนาย..ทำอะไรกัน!?" ไอ้เจ้าตาเดียวพุ่งปราดเข้าไปทันที อารมณ์กำลังขุ่นมัวได้ที่อยู่แล้วด้วย ยิ่งมาเห็นภาพตรงหน้า..ไอ้เจ้าปีศาจลูกผสมกำลังจับมือถือแขนเพื่อนเจ้าชายอย่างทะนุถนอม(แล้วทำไมต้องของขึ้น - -+)?

 

                ทั้งสามหันมามองคนที่เพิ่งมาถึง แล้วก็หันไปสบตากันเลิกลั่ก ส่วนไอ้เจ้าตัวเล็กลูกผสมนั่นกำลังเคี้ยวอะไรตุ้ยๆ ในปาก ก่อนจะคายออกมาแล้วเอาไปโปะบนข้อมือของเจไนท์ ก่อนที่เจ้าปีศาจน้ำแข็งจะรับหน้าที่ต่อด้วยการเอาผ้าพันทับไว้อีกที...         

 

                "ก็คุณเจไนท์นะสิ ไม่รู้โดนตัวอะไรกัน ผมเลยช่วยทำแผลให้" เจ้าตัวเล็กคุยโวฉีกยิ้มจนแก้มแทบปริ ดีใจที่ทำตัวมีประโยชน์ แต่ 'ตัวอะไร' ที่ว่าถึงกับชะงักมือที่กำลังพันแผลเงยหน้าสบตาเพื่อนเจ้าชายแวบหนึ่ง แล้วก็ก้มหน้าก้มตาพันผ้าต่อไม่พูดไม่จา

 

                "แล้วนายมาอยู่นี่ได้ไง ใครให้เข้ามา?" เฮร์มิทนึกอยากตบปากตัวเองตอนที่ถามออกไปแล้วอีกฝ่ายหุบยิ้มทันทีแถมยังทำหน้างอแล้วเชิดหน้าไปอีกทาง

 

                "ผมแค่บังเอิญผ่านมา..." บังเอิญผ่านมางั้นเหรอเจ้าอัลล์ ตั้งใจ 'บังเอิญ' เสียมากกว่า แล้วพอดีก็เห็นสองคนนั่นเข้า ตรงข้อมือของคุณเจไนท์เป็นแผลก็เลยอาสารักษาให้ สื่อสารกันด้วยภาษามืออยู่ฟากโน้นจนคุณนีลทนไม่ไหว ร่ายเวทย์แป๊บเดียวก็ดึงตัวข้ามเข้ามาฝั่งนี้ซะเลย

 

                "เหอะ! เชื่อตายล่ะ!" ไอ้เจ้าปีศาจลูกเสี้ยวทำหน้าย่น แล้วหันมาแลบลิ้นใส่

 

                "ไม่ได้ขอให้เชื่อสักหน่อย แบร่!"

 

                "พอเถอะน่าเฮร์มิท ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว นายก็มาทานมื้อกลางวันกับพวกเราเลยสิอัลล์" เจไนท์หันมาปรามเพื่อน สภาพตัวเองตอนนี้คงดูอิดโรยเต็มทีไม่มีแรงพอจะทนกับเรื่องต่อล้อต่อเถียงของไอ้เจ้าตาเดียวกับคู่กัดมัน ประเด็นคืออยากนอนอยู่แล้วตอนนี้ยิ่งอยากจะทิ้งตัวลงแล้วหลับยาวเสียให้ได้ แต่ขืนทำตัวสำออยเกินกว่าเหตุจะทำให้คนข้างๆ เป็นกังวลเอาได้ ...แค่ผ้าพันแผลสีดำสนิทนี่ก็พอชดเชยเรื่องที่เสียไปได้อยู่หรอก

 

                "มื้อกลางวันเหรอ...?" พอได้ยินคำว่าของกิน ความโกรธก็ดูเหมือนจะมลายหายไปในพริบตา เจ้าตัวเล็กคลี่ยิ้มกว้างอีกครั้งราวกับไม่เคยมีเรื่องขุ่นหมองใจ

 

                "อืม...เอาส่วนของฉันไปสิ" นีลบอกพร้อมกับยื่นขนมปังให้

 

                "แล้วคุณนีลไม่กินล่ะ กินเยอะๆ จะได้สูงเร็วๆ นะ ท่านลุงเคยบอกไว้" รู้...ว่าเจ้าอัลล์ไม่ได้มีเจตนาร้าย แต่ประโยคเมื่อครู่ ทำให้ไอ้คุณเจ้าชายกับเพื่อนตาเดียวหันมาสบตากัน แล้วก็พร้อมใจกันหัวเราะพรืด ส่วนไอ้เจ้าปีศาจน้ำแข็งถึงกับคลี่ยิ้มเจื่อนๆ ออกมา ก็ดูเอาเถอะทั้งที่ห่วงคนอื่นแต่ตัวเองไม่ได้สูงไปกว่าเขาเลยสักนิด

 

                "ห่วงตัวเองก่อนเถอะ เจ้าเปี๊ยก!" เฮร์มิทเอื้อมมือไปเขย่าหัวเจ้าปีศาจลูกผสมแล้วจับโยกไปมาราวกับมันเขี้ยวจัด เรื่องขุ่นเคืองใจเมื่อครู่ลืมไปแล้วตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

 

                "อ๊ะ! อย่ามาว่านะ เอ๊ะ! อย่าสิ ผมจะกินอันนี้" ขนมปังที่นีลยื่นให้ถูกคนขี้แกล้งตาเดียวคว้าไปถือไว้ แล้วชูไปมาเต็มความสูง

 

                "อยากได้ก็มาเอา" เฮร์มิทยักคิ้วกวนๆ ให้ ส่วนอัลล์เริ่มทำหน้ายุ่งอีกรอบ ก่อนจะไล่ตามคนขี้แกล้งไปตามเกม ศึกชิงของกินย่อมๆ จึงเกิดขึ้น

 

                เจไนท์สไลด์ตัวลงไปนอนกับพื้นหญ้าถือวิสาสะเอาหัวพาดตักเล็กของคนข้างๆ ก่อนจะหลับตาลงคล้ายเหนื่อยอ่อน ..ไม่ว่าจะพูดยังไง ทำเป็นอวดดีแค่ไหน ร่างกายของมนุษย์ก็มีขีดจำกัด

 

                "คุณเจไนท์ต้องทานอะไรบ้างนะครับ" นีลยกมือเขี่ยปลายผมที่ปรกหน้าอีกฝ่ายออกเบามือ

 

                "อืม..ขอนอนแป๊บ ให้สองคนนั่นกินไปก่อน" ถึงจะทำเป็นพูดจาใจดีแบบนั้น แต่นีลก็รู้ว่าส่วนหนึ่งเป็นเพราะอะไร ...เปลือกตาทั้งคู่ปิดสนิทพร้อมกับเสียงลมหายใจที่ระบายเข้าออกเป็นจังหวะ นัยน์ตาสีเข้มยังคงทอดมองใบหน้าของคนหลับสนิทอย่างอ่อนโยน ....คงจะต้องถามท่านพี่จริงๆ จังๆ เสียแล้ว เรื่องที่ทำให้เวสต์อยู่ข้างๆ ได้โดยไม่มีเงื่อนไขแบบนั้นได้...

 

                ......อยู่เคียงข้างตลอดไปอย่างงั้นหรือ....?.....

 

                คำตอบของคำถามนั้น ทำเอาในอกของเจ้าปีศาจน้ำแข็งปวดหนึบ....ไม่ว่ายังไงก็มองไม่เห็นหนทางเลยสักนิด..

 

 

.

.

.              

 

                "เอ้า!! ไอ้เปี๊ยก! แค่นี้ก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้" เสียงเฮร์มิทบอกพร้อมกับขนมปังก้อนเดิมของกลางส่งคืนให้เจ้าของ

 

                "ผมไม่ได้ร้องสักหน่อย!" อัลล์เถียงกลับไม่ลดละ ...ก็ที่หน้าแดงแบบนั้นเพราะเหนื่อยต่างหาก แล้วที่เห็นหยดๆ นั่นก็เหงื่อ ไม่ได้ร้องสักกะหน่อย!

 

                พอคว้าของกินมาได้ก็จับยัดใส่ปากทันที อารมณ์ยังคงฉุนเฉียวเหล่มองคนขี้แกล้งด้วยหางตา ปากก็เคี้ยวขนมปังตุ้ยๆ เหนื่อยก็เหนื่อย แต่ก็ยังห่วงกิน

 

                ...อัลล์เอ๊ยยยยย ขณะนั้นจะรู้ตัวไหมว่าเฮร์มิทมันกำลังกลั้นยิ้มสุดฤทธิ์ ก็เพราะว่าไอ้เจ้าปีศาจลูกผสมมันดันห่วงกินจนลืมไปว่ากำลังนั่งอยู่บนตักคนที่มันกำลังส่งสายตาค้อนขวับๆ อยู่นั่น....

 

 

**********************
กว่าจะได้อัพตอนนี้...ฝนตก ไฟดับ น้ำท่วม

T____________T มาต่อเสียดึกดื่นต้องขออภัย
ยังไงก็ฝากติดตามด้วยขอรับชาวเมืองเนียร์ทุกท่าน


ปล. ฝากถึงเจไนท์ ---> ไอ้เจ้าชายขี้อ้อน ชิชะ!! อย่าให้มันมากนัก นั่นหลานช้านนนนน



จบข่าว!! แพนด้า(เกรียนๆ)รายงาน

คิดถึงทุกคนนะจ้ะๆ จร้วบบบบบบบ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 36 : 36.เสียสละ... , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1904 , โพส : 12 , Rating : 100% / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1564
เฮร์มิทกับเจไนท์นี่มันเนียนกันจริงๆ
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2560 / 01:59
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1207
หวานเบาๆ
น่ารักกันจริง
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.33.52 ]

วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 / 20:35
# 10 : ความคิดเห็นที่ 932
ฮั่นแน่!!!

เฮร์มิทนี่เหมือนจะได้กำไรแบบเนียนๆนะ
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 171.5.85.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2555 / 01:52
# 9 : ความคิดเห็นที่ 929
คนที่ลองเวทอ่ะ

เพื่อพยายามบอกคนอื่นๆ ให้รู้ว่ามีปีศาจยุไกล้ๆอ่ะดิ
ชิ
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 101.51.13.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 20:53
# 8 : ความคิดเห็นที่ 922
พวกสายตระกูลไรอัสนี่ดุท่าจะขี้หวงกันทั้งนั้นนิ อัลล์น่ารักไร้เดียงสาดี นีลนี่เป็นพวกคิดมากต้องเรียนรู้จากเอเลนไว้บ้างนะ
Name : kittykid [ IP : 124.122.244.239 ]

วันที่: 28 กันยายน 2555 / 17:11
# 7 : ความคิดเห็นที่ 921
 น่าร๊ากกกกกกกกกกก  อัลหนู่นี่ซื่อดีจริงๆเลยน่ะ จะน่ารักไปไหน
PS.  เราชอบ yaoi ความสำเร็จอยู่ที่ความพยายาม
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 110.49.248.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2555 / 21:20
# 6 : ความคิดเห็นที่ 920
หวานน่ารักทั้งสองคู่เลยอ่ะ ชอบมากมาย
Name : Tyoki [ IP : 27.55.3.182 ]

วันที่: 27 กันยายน 2555 / 20:36
# 5 : ความคิดเห็นที่ 919
น่ารักอ่ะ
PS.  ผิดหรือที่เกิดมาแตกต่าง ผิดหรือที่ไม่เหมือนใครแต่ฉันก็ไม่เสียใจภายหลังเพราะเกิดมาแตกต่างไม่เหมือนใครเพราะฉันก็คือฉัน
Name : tarusung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tarusung [ IP : 115.87.132.110 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2555 / 19:02
# 4 : ความคิดเห็นที่ 918
อ๊ายยยยย ตอนนี้น่ารักโฮกกกก
เจไนท์นี่นะ.....เข้าใจหาอะไรมาผูกมัดนู๋นีลจริืงๆเลย 555
เฮร์มิทกับอัลล์จังน่าร๊ากกอ่ะ นู๋อัลล์ไม่ทันเล่ห์เฮร์มิทซะแล้ววว เด๋วได้โดนจับกิน หึหึ

ปล. อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย รักษาสุขภาพด้วยเน้ออออ
Name : mheeboo [ IP : 125.24.78.40 ]

วันที่: 27 กันยายน 2555 / 17:53
# 3 : ความคิดเห็นที่ 917
สนุกโคตรรรร ><
Name : ~^Bosachi[OD]^~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~^Bosachi[OD]^~ [ IP : 61.90.230.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กันยายน 2555 / 15:02
# 2 : ความคิดเห็นที่ 916
น่าติดตามมากกกก
Name : ขวัญ [ IP : 110.77.236.223 ]

วันที่: 27 กันยายน 2555 / 11:37
# 1 : ความคิดเห็นที่ 915
เจไนท์กับเฮอร์มิทเนี่ยเป็นเพื่อนที่เข้ากันได้ดีจริงๆๆๆๆ เหมือนกันมากๆๆๆ เนียนซะๆๆๆๆ
ส่วนนีลกับอัลล์ก็ซื่อจริง โดนสองเพื่อนซี้เอาเปรียบค้ากำไรเกินควรอยู่รู้ตัวมั๊ยนั่น
Name : Wins_Sha [ IP : 115.67.99.35 ]

วันที่: 27 กันยายน 2555 / 03:01
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android