คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 41 : 41. ครั้งอดีต


     อัพเดท 2 พ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 187 Overall : 78,995
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2014 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 41 : 41. ครั้งอดีต , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1618 , โพส : 9 , Rating : 67% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


41. ครั้งอดีต

 

                นัยน์ตาสีเข้มจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง ความมืดปกคลุมจนมองเห็นเป็นเพียงแค่เงารางๆ แล้วเสียงถอนหายใจก็ดังขึ้น ก่อนจะเบือนหน้าหันมามองคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ เจ้าปีศาจน้ำแข็งผู้เคยเป็นหนึ่งในปราสาทกลับต้องมานอนรวมคลุกคลีกับมนุษย์ธรรมดา...เป็นไปได้หรือ...ที่จะสามารถอยู่ร่วมกันได้

 

                ปลายนิ้วเล็กแตะลงบนเสี้ยวใบหน้าของคนหลับ ค่อยๆ ละเมียดละไมไล่เรื่อยๆไปตามแก้มอุ่น ถ้านี่เป็นสาเหตุของความกังวลใจทั้งหมดทั้งมวลในตอนนี้ นีลก็ยอมรับว่าเต็มใจที่จะให้เป็นแบบนั้น เมื่อก่อนเคยมีชีวิตที่ว่างเปล่าขาวโพลนราวกับหิมะที่ทอดยาวไปไกลสุดลูกหูลูกตา หากแต่ตอนนี้กลับมีสีสันขึ้นมาได้ก็เพราะคนๆ เดียว

 

                'เป็นผม..ดีแล้วแน่เหรอ?' คำถามแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ เพราะกลัวว่าจะไปรบกวนคนที่กำลังหลับ

 

                นีลยังคงนั่งมองอยู่แบบนั้นอีกเนินนาน ก่อนจะล้มตัวลงนอนเคียงข้าง เริ่มชินเสียแล้วกับการมีไออุ่นและกลิ่นหอมอ่อนๆ เคียงข้างแบบนี้...

 

                "นอนไม่หลับรึไง หืม?"

 

                เสียงงึมงำพึมพำตอนที่ล้มตัวลงนอน แล้วอ้อมแขนก็ตวัดรั้งตัวเข้าไปกอดแนบอกเหมือนทุกวัน

 

                "ผมนึกว่าคุณเจไนท์หลับแล้ว" นีลพลิกตัวหันหน้ากลับไปหา แต่ก็พบว่าอีกฝ่ายยังคงหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ เปลือกตาทั้งคู่ยังคงปิดสนิท ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียดอ้อมแขนที่กอดกระชับแน่นขึ้น แต่กลับไม่รู้สึกอึดอัด

 

                "ฉัน..ไม่หลับ..หรอก..ถ้า...ไม่มี...นาย"

 

                ประโยคพึมพำที่ได้ยินทำเอาคนฟังคลี่ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ทั้งที่คนพูดจะมีสติรึเปล่า หรือแค่ละเมอออกมาก็ไม่รู้ ..คืนนั้นเจ้าปีศาจถึงกับต้องผนึกอาการแปลกๆ ในอกให้สงบก่อนถึงจะหลับลงได้

 

............

 

                ว่าด้วยวิชาประวัติศาสตร์....วิชาหลักที่จะทำให้คะแนนรวมในใบประกาศผลการเรียนดีขึ้น เป็นวิชาท่องจำ(ให้ขึ้นใจ) วิชาง่ายๆ ที่แค่ฟัง และอ่านตาม แต่กลับยากสำหรับใครบางคน

 

                ไอ้เจ้าตาเดียว เลือกที่จะนั่งชิดริมหน้าต่างแล้วเหม่อมองออกไปดูวิวชมธรรมชาติข้างนอก ส่วนไอ้คุณเจ้าชาย ก็กำลังทำหน้าเบื่อหน่ายคล้ายจะเลื้อยลงจากเก้าอี้ได้ตลอดเวลา ในขณะที่นักเรียนเกือบทั้งหมดกำลังตั้งใจจดที่อาจารย์เดอร์เวนต์พูด เสียงปากกาขนนกขีดเขียนครูดไปกับโต๊ะเป็นจังหวะ

 

                ส่วนเจ้าปีศาจคนกลาง สายตาก็กำลังจดจ่ออยู่หน้าชั้น แต่มือกลับขยับตามได้โดยไม่ต้องมองเส้น ทั้งที่นั่งอยู่หลังสุดแท้ๆ

 

                "นักเรียนตรงนั้น ไหนลองตอบมาสิ ว่าท่านเบเนสัน เคิร์ก เบอร์ฟอร์ช เลโอนาร์ดที่ 3 คือใคร?" อาจารย์นาบัสขยับแว่นตาให้เข้าที่ ก่นอจะใช้ไม้มะฮอกกานีที่เอาไว้ชี้ตัวหนังสือหน้าห้อง ชี้มาทางนักเรียนในห้อง และนักเรียนผู้โชคดีคนนั้น...ก็กำลังถูกเพื่อนทั้งห้องหันมามองเป็นตาเดียว

 

                คนที่กำลังอ้าปากหาวตาปรือ และกำลังจะเลื้อยตัวลงจากเก้าอี้ได้ทุกนาที..'เจไนท์'

 

                ผู้ถูกสายตาเพื่อนทั้งห้องจ้องมองมาไม่เว้นกระทั่งเพื่อนทั้งสองเริ่มได้สติ ค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นมานั่งในท่าสำรวมปกติ คิ้วขมวดเข้าหากันแล้วบ่นพึมพำเบาๆ 'อะไรกัน ทั้งๆ ที่คนข้างหน้าก็มีพวกนั่งสัปหงกแท้ๆ แล้วไหงทางนี้ถึงได้มีโชคนัก'

 

                เจไนท์ลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้า สีหน้าเบื่อหน่ายเต็มกำลัง

 

                "ตัดคะแนนทุกคนในชั้นเรียน" คำประกาศกร้าวของอาจารย์ทำเอานักเรียนทั้งห้องแสดงอาการไม่พอใจ

 

                "อะไรกันครับอาจารย์ แบบนี้ไม่ยุติธรรม" ทีนอร์ชยกมือขึ้นแล้วแย้งอาจารย์ ซึ่งก็มีอีกหลายคนยกมือตาม

 

                "ผมก็เห็นด้วย พวกเราตั้งใจเรียน อาจารย์จะตัดสินตามใจชอบแบบนี้ไม่ได้นะครับ" แหม...ไอ้พวกนี้ รักตัวกลัวคะแนนหดกันเสียจริง

 

                "แล้วถ้าผมตอบคำถามได้ อาจารย์จะบวกคะแนนให้พวกเราเป็นสองเท่าไหมครับ" เจไนท์คลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่เสียงเซ็งเซ่ในห้องก็ยังไม่หยุด อาจารย์ใช้ไม้เคาะโต๊ะสองสามที ทั้งห้องจึงกลับเข้ามาอยู่ในความสงบอีกครั้ง

 

                "ก็ได้ แต่ถ้าตอบมั่ว พวกเธอทั้งหมดจะโดนตัดคะแนนเป็นสองเท่า" อาจารย์นาบัสประกาศอีกครั้ง คราวนี้เพื่อนๆ ในห้องต่างก็หันมาให้กำลังใจด้วยการส่งสายตาอาฆาตเคียดแค้นมาให้ เป็นคำขู่ที่ไร้เสียงแต่อานุภาพช่างรุนแรง

 

                เจไนท์ถอนหายใจเฮือก เหล่มองเพื่อนสนิทอีกสองคนก็มองมาด้วยอาการไม่ไว้ใจเช่นกัน...แม้แต่ไอ้พวกนี้ก็เอากับเขาด้วยเรอะ!!

 

                "ท่านเคิร์กเบนสัน...เป็นทายาทลำดับที่ 3 ของตระกูลเลโอนาร์ด เป็นผู้นำทัพคุมฝั่งตะวันออกในคราวทำศึกกับปีศาจเมื่อครั้งก่อน...และยังมีส่วนริเริ่มความเห็นที่จะสร้างโรงเรียนเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ต่อกัน แต่ก็มาสิ้นชีพเสียก่อนในสงครามครั้งนั้น...ท่านเคิร์กยัง....ฯลฯ...."

 

                เสียงของเจไนท์ดังกึกก้องมีอำนาจคล้ายคำประกาศกร้าว ประวัติของบุคคลสำคัญท่านนั้นถูกเล่าขานออกมาจากปากเจ้าคนที่เหมือนจะหลับตลอดเวลาในห้องเรียนกินเวลาไปราวครึ่งชั่วยาม โดยที่ทุกคนเปลี่ยนมาให้ความสนใจคนเล่าเรื่องปากเปล่าด้วยสายตาทึ่งๆ

 

                จบวิชาเรียนประวัติศาศาตร์วันนั้นด้วยเสียงปรบมือดังก้อง แถมไอ้คนเล่าเรื่องมันก็หาได้มีท่าทีถ่อมตน ยังมีหน้าไปโค้งรับเสียงปรบมือหน้าตาเฉย เท่านั้นยังไม่พอนักเรียนทุกคนยังได้คะแนนเพิ่มเป็นสองเท่าอีกด้วย คนตอบคำถามได้ก็เลยเป็นปลื้มเดินยืดอกออกมาจากห้องสีหน้าเปื้อนรอยยิ้มไม่ปกปิด

 

                "แกที่หลับในห้องตลอดเนี่ยะนะ ตอบคำถามได้ นี่ฉันฝันไปรึเปล่าวะ" เฮร์มิททำหน้าไม่เชื่อ ยังคงเหล่มองเพื่อนเจ้าชายด้วยสายตาประเมิณค่าในใจยังเดาไม่ออกว่ามันไปลอกใครมา

 

                "คุณเจไนท์รู้ได้ยังไงเหรอครับ" ขนาดเจ้าปีศาจน้ำแข็งยังงง ตอนที่อาจารย์บอกจะหักคะแนนอุตส่าห์ทำใจเอาไว้เผื่อแล้วด้วย แต่นี่มันเหนือความคาดหมายเกินไป

 

                เจไนท์เค้นหัวเราะ เหล่ตามองเพื่อนสองคน ก่อนจะเฉลย..

 

                "ก็นั่นน่ะ..ปู่ทวดฉันเอง" รวบทั้งหัวอีกสองคนเข้ามา แล้วกระซิบบอกคำตอบ

 

                "ห่ะ!!....ปู่...อุ๊บ!!"

 

                "ครับ!!?"

 

                ทั้งสองคนทำหน้าเหมือนได้ฟังเรื่องเหลือเชื่อ แต่เจไนท์ก็ยังไวพอที่กระโดดเอามือปิดปากไอ้เพื่อนตาเดียวเอาไว้ได้ทันก่อนที่มันจะแหกปากประกาศบอกนักเรียนทั้งห้องอาหารให้ได้ทราบกันทั่ว

 

                "แกจะตะโกนทำซากอะไรวะ" เฮร์มิทสั่นหัวพร้อมกับกลอกตาไปมา ก่อนที่ไอ้เพื่อนเจ้าชายมันจะยอมปล่อย

 

                "งั้นก็หมายความว่าตระกูลของแกก่อตั้งโรงเรียนนี้เหรอ" คราวนี้ไอ้เพื่อนตาเดียวก้มลงมากระซิบสีหน้าเคร่งเครียดจริงจัง

 

                "ถ้าจะพูดให้ถูกก็คงเป็นต้นตระกูลของท่านพี่มากกว่า ของฉันมันตอนปลายแล้ว" เจไนท์บอกตามจริง เพราะตอนนี้ตระกูลเโอนาร์ดก็แบ่งแยกย่อยไปหลายแขนง และแขนงของเจไนท์ก็ได้สายเลือดเลโอนาร์มาจากฝั่งท่านแม่ เพราะงั้นจึงไม่ได้โดดเด่นเหมือนตระกูลหลัก เพียงแต่เจไนท์ดันเกิดมาพร้อมยศเจ้าชายเช่นเดียวกับท่านพี่ไรอัสก็เท่านั้น

 

                "ไม่อยากจะเชื่อ!!" ไอ้เพื่อนตาเดียวยังคงเหล่มองด้วยตาเพียงข้างเดียวของมันและพูดด้วยน้ำเสียงสูงปรี๊ด

 

                คือไอ้ที่มันเกินความคาดหมาย ในความหมายของทุกคนก็คือ..อย่างไอ้เจ้าชายปลายแถวนี่..มันไม่น่าจะจำอะไรพวกนั้นได้ไง!

 

                "คิดดูนะ! ฉันโดนให้ท่องประวัติมาตั้งแต่จำความได้" เจไนท์ยืนเอามือกอดอกพ่นลมหายใจออกอย่างเซ็งจัดยามที่นึกถึงตัวเองที่โดนบังคับให้อยู่ในห้องสมุดคัดประวัติบุคคลสำคัญในอดีต

 

                "ผมว่านับเป็นเรื่องดีนะครับ เหมือนได้รู้จักญาติตัวเอง" เจ้าปีศาจตัวเล็กเปิดปากพูดขึ้นบ้าง

 

                หากเทียบความสำคัญกันแล้ว นีลนับว่าเป็นทายาทผู้นำตระกูลฝั่งปีศาจแต่กลับไม่ได้เรียนรู้อะไรนอกจากเรื่องเวทย์และการบริหารเขตเวทย์ที่จะคงไว้ซึ่งสมดุลของทั้งสองฝ่ายมิให้ก้าวล้ำเส้นซึ่งกันและกัน ขนาดเรื่องของท่านพ่อและท่านแม่ก็รู้แค่เพียงว่าท่านทั้งสองเสียสละชีพในสงครามเพียงเท่านั้น

 

                "บางทีมันก็ไม่จำเป็นสำหรับเจ้าชายปลายแถวอย่างฉันนะ" เจไนท์เถียงกลับยกสองมือสอดประสานกันไว้บนหัวแล้วก็ได้ยินเสียงถอนหายใจยาวเหยียด

 

                "เฮ่! เดี๋ยวนะ!...งั้น..พวกนายก็เหมือนมาจากคนละฝั่งเลยนะสิ ก็ในอดีต..." เฮร์มิทยกมือปิดปากตัวเองเอาไว้ก่อนจะพูดจบ นึกอยากชกปากตัวเองขึ้นมาทันที เพื่อนสองคนหันมามอง ก่อนจะหันไปสบตากันแล้วก็เกิดความเงียบขึ้น

 

                สายตาสองคู่สบประสานกันโดยไม่มีคำพูด เหมือนมีอะไรบางอย่างที่สื่อถึงกันได้ ...ฝ่ายหนึ่งเป็นผู้นำตระกูลฝั่งปีศาจ ส่วนอีคนก็มาจากตระกูลของมนุษย์ที่ต่อต้านปีศาจ ...แม้ว่าปัจจุบันสงครามจะสงบลงแล้วก็ตาม

 

                ชะตากรรม หรือเพียงแค่ ความบังเอิญ...

 

                "ไง! เด็กๆ มายืนทำอะไรกันตรงนี้?" เสียงทักอารมณ์ดีปนกวนประสาทของอาจารย์ประจำวิชาการต่อสู้มาพร้อมกับรอยยิ้มกริ่มแต่งแต้มบนใบหน้า และนั่นก็ทำให้เจไนท์และนีลผละสายตาจากกันทั้งที่อะไรบางอย่างยังค้างคา

 

                "สวัสดีครับอาจารย์ ทำไมมาเดินเล่นที่ตึกหอนอนได้ล่ะครับ" เฮร์มิทรีบเปลี่ยนเรื่องทันทีที่มีโอกาส

 

                อาจารย์ไทนอสยักไหล่แล้วยิ้มมีเลศนัยแปลก ซึ่งก็เป็นอะไรที่น่าสงสัยสุดๆ สำหรับอดีองครักษ์จมูกไวคนนี้

 

                "อะไร!? พวกนายลืมไปแล้วรึไง ตรงนั้นมันเป็นห้องของคณะกรรมการพิเศษ..."

 

                จะว่าไปก็ลืมไปแวบหนึ่งจริงๆ นั่นแหละ ว่าใกล้วันคัดเลือกตัวแทนเข้ามาเต็มทีแล้ว และแน่นอนว่าศึกชิงธงก็ต้องใกล้เข้ามาด้วยเช่นกัน

 

                "นี่ๆ จะไม่บอกพวกเราหน่อยเหรอ แผนการคัดเลือก" เจไนท์ทำเป็นเข้าไปกระซิบตีซี้ใช้ความสนิทสนมแต่ครั้งเก่าก่อน(นี่ยอมลงทุนเลยนะเนี่ยะ)

 

                "อย่ามาขี้โกง" ไทนอสดุเสียงขุ่นทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายเพียงแค่พูดหยอกเล่นไปอย่างงั้นเอง แต่ไอ้ท่าทางทำหน้าตาแบบว่าเซ็งจัดตอนที่ไม่ได้รับความร่วมมือนี่ก็เหมือนจริงเว่อร์

 

                "งกจริงๆ คนเรา" ไอ้เพื่อนเจ้าชายยังคงหงุงหงิงไม่ยอมเลิก ทำเอาเพื่อนอีกสองคนหลุดหัวเราะพรืด พอเห็ฯแบบนี้แล้วดูไม่ออกเลยว่าระหว่างคู่นี้ใครกันแน่ที่เจ้าเล่ห์กว่ากัน

 

.................

                เฮร์มิทแยกตัวออกมาตอนที่ต่างคนต่างแยกย้ายกลับห้อง แต่ถึงอย่างงั้นก็ยังได้มังกรตัวเล็กเกาะตามเกาะติดมาด้วยอีกตัว..ไอ้นี่ไม่รู้ว่าเป็นมังกรของใครแล้วตอนนี้ ตอนนีลไปเรียนมันก็ไปเกาะติดอยู่กับอาจารย์ห้องพยาบาล พอตอนนีลจะกลับเข้าไปขลุกในห้อง มันก็บินตามคนอื่นมาหน้าตาเฉย

 

                แม้จะตอนแรกจะดูคล้ายว่าเดินมาเรื่อยๆ ไร้ซึ่งจุดหมาย แต่ปลายทางกลับมาหยุดยืนอยู่ตรงเขตเวทย์ด้านหลังหอนอน สถานที่ลับเฉพาะของกลุ่ม(กลุ่มที่มีสมาชิกอยู่ 3 คน) เพราะวันนี้ไม่ใช่วันนัดเรียนพิเศษ สถานที่จึงดูเงียบเหงาถนัดตา นัยน์ตาที่มีเหลือเพียงข้างเดียวจ้องมองไปยังพุ่มไม้หนาทึบฝั่งตรงข้ามราวกับกำลังรอคอยอะไรบางอย่าง

 

                ก็แค่ความหวังลมๆ แล้งๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้พาตัวเองมาที่นี่จนได้

 

                เงาตะคุ่มๆ ที่เคลื่อนไหวอยู่อีกฝั่งทำเอาเจ้าตาเดียวถึงกับขมวดคิ้วเข้าหากันใช้ดวงตาที่เหลือเพียงข้างเดียวเพ่งมอง แต่ก็แค่วูบเดียวเท่านั้นแล้วมันก็หายไป เฮร์มิทเลยสรุปว่าคงคิดไปเองแต่ไอ้เจ้ามังกรหิมะที่อยู่บนไหล่กลับบินโฉบไปมาคล้ายกับจะข้ามไปฟาก..ไวท์ไม่เคยเป็นแบบนี้(ปกติมันสนใจอะไรที่ไหน - -;)

 

                "เกิดอะไรไวท์..."

 

                วูบ...

 

            ตูม!!!!

 

                แรงกระแทกสะเทือนเลื่อนลั่น ขนาดที่เฮร์มิทกับมังกรถึงกับลงไปนอนกลิ้งบนพื้น แน่นอนว่านี่นับว่าเบาแล้ว แต่ด้วยความที่อยู่ในระยะใกล้ขอบเวทย์ และด้วยความซวยตรงจังหวะที่สัตว์ร้ายอะไรสักตัวที่ฝั่งโน้นมันพุ่งเข้าชนกำแพงเวทย์เพียงเพราะเห็นเหยื่อที่ฝั่งนี้ ถ้าเป็นที่ตึกเรียนหรือหอนอนก็คงไม่ได้ยินหรือไม่รับรู้อะไรเพราะเขตเวทย์ยังคงแน่นหนาและใช้การได้อย่างดีเยี่ยม

 

                "บ้าเอ๊ย! แก้วหูจะแตก" และนี่ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ห้ามนักเรียนมาเดินเพ่นพ่านรอบๆ กำแพงเวทย์ เพราะอาจจะเจอเข้ากับเหตุการณ์แบบนี้เข้า

                เฮร์มิทบ่นอย่างหงุดหงิดหัวเสีย ไอ้เจ้ามังกรก็ดินพั่บๆ ก่อนจะบินวนอยู่แถวเขตเวทย์อาการเหมือนกำลังร้อนรน เจ้าตาเดียวลุกขึ้นมายืนแล้วจ้องมองไปอีกฟากด้วยสายตาเอาเรื่องแต่สิ่งที่เห็นกลับทำให้ความโมโหหงุดหงิดจางหายไปในพริบตา

 

                "นั่นมัน..เจ้าการ์เซียร์ไม่ใช่รึไง!" พึมพำออกมาโดยไม่รู้ตัว แต่ที่เฮร์มิทกำลังเก็บอาการอยากยิ้มเอาไว้ไม่ใช่เพราะอยากเจอเจ้าสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำตัวเท่ายักษ์หรอกนะ แต่ที่กำลังมองหาอยู่..คือร่างของเจ้าของเจ้าการ์เซียร์นี่ต่างหาก

 

                "อัลล์! ไอ้เด็กแสบ!!"

 

******************

 

ในที่ซู้ดดดดด การ์เซียร์ก็ออกมา(ก๊ากกกกก) มันใช่เรอะ!!

คริ คริ หายหน้าหายตาไปนาน มิได้ไปไหนไกล นั่งลอยไปลอยมา

สมองตีบตันเพราะงานแยะ TT^TT

แต่ก็ยังคิดถึงทุกคนอยู่นะเออ!!(จริ๊งงงงง)--->ดูหน้า

...เรื่องราวของหลานๆ จิเป็นเยี่ยงไรต่อไป ก็ฝากไว้ด้วยเด้อเจ้าค่ะ

ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตาม ทั้งกำลังใจ และทุกเม้นท์ขอรับ //ยิ้มแฉ่งก่อนจาก

รักทุกคนจุงเบยยยยย(เอากะเค้าด้วย ก๊ากกกกกก)

 

ปล.แอบโฆษณาแฝง-ตอนพิเศษ A Little Vampire
http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=541972&chapter=111



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 41 : 41. ครั้งอดีต , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1618 , โพส : 9 , Rating : 67% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1569
มันก็จะมีกลิ่นตุๆลอยมาหน่อยๆแล้วนะ
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2560 / 03:37
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1213
นีลอย่าคิดมากกกก
อัลล์น้อย
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.33.52 ]

วันที่: 31 พฤษภาคม 2556 / 01:04
# 7 : ความคิดเห็นที่ 980
อัลล์จังเจ้าทำอะไรน่ะ

คิดถิงเจ้าเฮร์มีทมันรึ

55555
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 101.108.31.61 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤศจิกายน 2555 / 16:19
# 6 : ความคิดเห็นที่ 969
นีลจังงงงง โดนมนุษย์ลอล่วงไปแล้วลูกเอ๋ยยยย
PS.  ภายในโลกสีแดงฉายตัวฉันนั้นยังคงนั่งอยู่ตรงนี้...และเป็นเพียงตุ๊กตาที่อยู่ภายใต้เงามืดนิรันดร์
Name : Angle In Darkness < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Angle In Darkness [ IP : 58.136.212.107 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2555 / 22:40
# 5 : ความคิดเห็นที่ 968
เกิดอะไรขึ้นกะอัลจัง
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 101.51.30.23 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2555 / 22:10
# 4 : ความคิดเห็นที่ 967
อัลล์!!!!!!!!!!!!!!!!!!
คิดถึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงTT^TT
(อินี่เวอร์-_-)
Name : lovin'u [ IP : 110.49.243.141 ]

วันที่: 3 พฤศจิกายน 2555 / 19:27
# 3 : ความคิดเห็นที่ 966
ตอนนี้สั้นอ่ะด้า

แต่คาใจตรงเรื่องของเจไนท์กะนีลอ่ะ
เรื่องในอดีตที่สองคนนี้กำลังค้างคาใจอยู่มันคือไรอ่ะ
Name : Wins_Sha [ IP : 115.67.130.77 ]

วันที่: 3 พฤศจิกายน 2555 / 18:17
# 2 : ความคิดเห็นที่ 965
เหมือนจะมีแววมาม่า
PS.  ยิ้มสิ
Name : Nile < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nile [ IP : 125.27.10.60 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤศจิกายน 2555 / 14:01
# 1 : ความคิดเห็นที่ 963
อัลล์มาหาเฮร์มีทหรออิอิ

นีลกับเจไนท์น่ารักเกินไปแล้ว
Name : Tyoki [ IP : 27.55.7.210 ]

วันที่: 2 พฤศจิกายน 2555 / 23:20
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android