คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 44 : 44. แผนแปลกๆ


     อัพเดท 14 ธ.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 190 Overall : 78,998
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2014 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 44 : 44. แผนแปลกๆ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1448 , โพส : 9 , Rating : 50% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


44. แผนแปลกๆ

 

            ใกล้วันคัดเลือกเข้ามาทุกที ปราสาทจันทราดูเหมือนจะเงียบสงัดยิ่งกว่าเดิม ทั้งที่จริงแล้วเป็นการคัดเลือกการแข่งขันเป้นทีมแท้ๆ แต่การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันกลับยิ่งเด่นชัด หากผ่านรอบคัดเลือกได้คงต้องเข้าอบรมการทำงานเป็นทีมอีก ซึ่งคาดว่างานหนักกว่าตอนเตรียมตัวเข้าแข่งคัดเลือกเสียอีก แต่ละคนทิฐิเยอะกันทั้งนั้น

 

            กลุ่มของนักเรียนปราสาทจันทราสามคนที่ยังคงฝึกซ้อมกันในช่วงเย็นโดยใช้สนามลับๆ ของอัลล์เป็นฐานที่ตั้ง วันนี้เป็นวิชาง่ายๆ โดยการให้จับคู่เล่นหมากรุก หลังจากโหมฝึกหนักหลายวันที่ผ่านมา

 

            เจ้าปีศาจน้ำแข็งดูเหมือนจะใช้มากสุดในการลงแข่งแต่ละรอบ และออกจะโชคร้ายที่เจอคู่แข่งอย่างอาจารย์ห้องพยาบาลผู้ซึ่งได้ฉายาว่าแสนรู้ แต่ละครั้งที่เจ้าตัวจะเลื่อนหมากแต่ล่ะครั้งอย่างกับจะเพ่งสมาธิสาปให้กระดานกลายเป็นน้ำแข็งซะอย่างนั้น ทำเอาคนดูรอบๆ พากันลุ้นแทบกลั้นหายใจ กว่าจะจบเกมก็เล่นเอาขอบฟ้ากลายเป็นเส้นสีแดงได้เวลาต้องกลับเข้าหอนอน แต่ผลที่ออกมาก็เป็นที่พอใจเพราะเจ้าตัวสามารถเอาชนะอาจารย์ได้ในกระดาษที่สอง

 

            "ผม...หวังว่าคงไม่เจอเกมนี้ในการคัดเลือกหรอกนะ" เจ้าปีศาจตัวเล็กบ่นพึมพำ แล้วเสียงหัวเราะก็ดังขึ้น ไม่ใช่ว่านีลจะไม่ทันคนหรือเล่นหมากรุกไม่ได้ แต่...นี่เป็นครั้งแรกที่ปีศาจที่ถูกขังไว่ในปราการน้ำแข็งพิ่งจะได้ลิ้มลองรสชาติในการเล่นเกม ไม่ปฏิเสธว่าสนุกที่ได้ลองดูแต่ออกจะเปลืองเวลาไปสักหน่อย ซึ่งถ้าใช้เวทย์ได้นีลคงคว้ำกระดาษไปตั้งแต่แรก

 

            "มันก็สนุกดีนะ แต่มันไม่ตื่นเต้น" เจไนท์ทำหน้าระรื่นพร้อมกับหักนิ้วตัวเองประกอบคำพูด ก็ถ้าจะให้มานั่งโต้หมากรุกกันล่ะก็คงน่าเบื่อแย่ แล้วไอ้ที่ซ้อมๆ มาก็เปล่าประโยชน์ อย่างน้อยก็ขอให้ได้ปล่อยพลังบ้างอะไรบ้างเหอะ

            "เอ่อ...ผมเข้าไปดูด้วยได้รึเปล่าฮะ" เจ้าของสถานที่ยกมือขึ้นถามขึ้นมา เจ้าอัลล์ผู้เปรียบเสมือนคนนอกเพียงหนึ่งเดียวลดมือลงอย่างเหี่ยวเฉาตอนที่มองสีหน้าแต่ละคน งานนี้คงต้องตัดใจและคอยฟังผลอย่างเดียวอยู่ข้างนอก

 

            "วันคัดเลือกคงเข้าไปดูไม่ได้ แต่วันแข่งจริง จะพาไปนั่งแถวหน้าเลยดีไหม?" พอได้ยินอาจารย์เวสต์บอกแบบนั้นเจ้าปีศาจลูกผสมก็กลับมาทำหน้าตื่นเต้นแล้วก็พยักหน้าหงึกๆ ทันที

 

            "ทั้งสามคนต้องผ่านเข้ารอบให้ได้นะฮะ" ก่อนจะหันไปกำชับนักเรียนปราสาทจันทราทั้งสามคนด้วยสีหน้าจริงจัง

 

            "ของมันแน่อยู่แล้วน่า!!" เฮร์มิทเป็นคนตอบกลับ ทำเอาคนที่เหลือหัวเราะพรืด ส่วนเจ้าอัลล์ก็ส่งสายตากึ่งหมั่นไส้ไปทางคนตอบกลับ

 

            สายลมเย็นวูบหนึ่งพัดผ่านมาตอนที่ทุกคนกำลังจะแยกย้ายกันกลับ เจ้าปีศาจน้ำแข็งชะงักวูบมองไปรอบๆ ราวกับกำลังหาอะไรบางอย่าง จะบอกว่าท่านพี่ที่รับอาสาไปส่งอัลล์ย้อนกลับมาก็คงไม่ใช่...

 

            "หาอะไรอยู่เหรอ" เจไนท์เอื้อมไปแตะบนฝ่ามือขาวเบาๆ เจ้าปีศาจน้ำแข็งที่กำลังยืนขมวดคิ้วแน่นิ่งอยู่รั้งท้าย

 

            นีลหันมาสบตาคนถามด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยคำถามหากแต่ไม่ได้พูดออกมา ก่อนจะส่ายหน้าแทนคำตอบแล้วเดินไปรวมกับคนอื่นที่ยืนรออยู่ตรงเขตแดน แต่ก่อนจะก้าวพ้นเข้าไปในเขตเนียร์เจ้าปีศาจก็ยังไม่วายหันหลังกลับไปมองหา 'อะไรบางอย่าง' ที่ยังคงติดค้างอยู่ในใจและพบเพียงความว่างเปล่าเช่นเดิม

 

            ...............

 

            ทั้งสามคนเดินขึ้นหอนอนมาเงียบๆ หลังจากแวะหามื้อเย็นรองท้องกันเรียบร้อย แต่พอเดินขึ้นมาถึงชั้นที่เป็นห้องพักกลับต้องแปลกใจเมื่อนักเรียนของหอพักฝั่งเดียวกันออกมายืนออกันอยู่หน้าห้อง ตรงป้ายสำนักงานคณะกรรมการชั่วคราวหลุดร่วงไปกองอยู่บนพื้น ประตูของห้องที่ขนาบข้างซ้ายขวาถูกเปิดแง้มออกซึ่งเจ้าของห้องทั้งสามที่เพิ่งจะมาถึงกำลังยืนอ้าปากค้าง(ยกเว้นเจ้าปีศาจน้ำแข็งที่ยังคงยืนสงบนิ่ง)

 

            "อ้าว! มาพอดี พวกเธอทั้งสามคน" อาจารย์เจ้าของห้องคณะกรรมการเดินออกมาด้วยสีหน้างุดหงิด พอชะโงกมองเข้าไปข้างในห้องก็พบว่าข้าวของถูกรื้อค้นกระจุยกระจาย กระดาษและข้าวของต่างๆ เกลื่อนพื้น

 

            "เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ" เฮร์มิทเป็นคนแรกที่เอ่ยถาม พลางวิ่งไปเปิดดูห้องตัวเองแล้วก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เพื่อนอีกสองคนก็ทำเช่นเดียวกัน แต่สภาพห้องดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

            "มีคนพยายามเข้ามาหาข้อมูลแผนการคัดเลือกในห้องคณะกรรมการนะสิ ส่วนห้องของพวกเธอทั้งสามคน ฉันเป็นคนสั่งให้เปิดออก เผื่อว่าคนร้ายมันอาจจะไปซ่อนตัวอยู่" อาจารย์ไทนอสบอกเสียงหงุดหงิด ไม่ว่ามันจะเป็นใคร จะเป็นนักเรียนของที่นี่ หรือจะเป็นไอ้พวกก่อกวนเมื่อครั้งที่แล้ว ถ้าจับได้ล่ะก็....ได้เจอบทลงโทษของท่านไทนอสคนนี้แน่

 

            "แล้วได้เบาะแสอะไรบ้างไหมครับ" เจไนท์เอ่ยถามเสียงร้อนรน นึกไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า แล้วหันไปสบตาเจ้าของห้องคนเก่าด้วยความรู้สึกกังวล

 

            "ไม่เลย คิดว่าน่าจะออกไปทางหน้าต่างโน่น แล้วก็...พวกเธอไปไหนกันมาจนป่านนี้?" น้ำเสียงและแววตาที่มองมาเหมือนตั้งใจจับผิด

 

            "เอ่อ...คือพวกเราไป...เล่นหมากรุก..." อันที่จริงถ้าบอกว่าไปฝึกที่หลังหอก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เจไนท์ยังไม่ได้คิดคำตอบที่จะเอาแถ เอ๊ย! เอามาตอบคำถามกลางสาธารณชนแบบนี้ แถมไอ้พวกที่ยืนล้อมอยู่นี่มันก็จอมสอดรู้เสียด้วย ขืนบอกไปสถานที่ลับๆ อันศักดิ์สิทธิ์คงได้ถูกเปิดเผยแน่

 

            "...ที่ห้องพยาบาลครับ" ไอ้เพื่อนตาเดียวรีบตอบต่อให้จบประโยคทันที อาจารย์ไทนอสแบะปากทำท่าเหมือนไม่อยากจะเชื่อ

 

            "แล้วทำไมพวกเธอถึงเกิดอยากจะไปเล่นหมากรุกกันตอนนี้ และวันนี้" คำถามไล่ต้อนนั้นทำให้เสียงซุบซิบนินทารอบข้างดังขึ้น ทั้งสามคนกลายเป็นเป้าสายตา และแน่นอนว่าคงไม่พ้นข้อกล่าวหาเรื่องที่อาจจะกลายเป็นคนร้ายที่เข้าไปรื้อค้นห้องของคณะกรรมการก็ได้

 

            "ไม่ใช่แค่วันนี้หรอกครับ ตั้งแต่อาทิตย์ก่อน" เจ้าปีศาจน้ำแข็งตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบเช่นเดียวกับสีหน้าที่ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย

 

            "ก็แบบว่าพอมีเรื่องคัดเลือกตัวแทนแข่งศึกชิงธง ห้องเรียนก็โดนจองซ้อมจนเต็ม ห้องสมุดก็แทบไม่มีที่ว่าง พวกเราก็แค่ไม่มีอะไรจะทำ" เจไนท์พูดต่อพลางยักไหล่ไม่สนใจเสียงหัวเราะกับสายตาบางคู่ที่มองมาอย่างเหยียดๆ อันที่จริงจะบอกว่าไปแอบฝึกมา เดี๋ยวก็จะได้โดนคำถามไล่ต้อนอีกว่าที่ไหน? และใครเป็นคนสอน? เพราะคนที่กำลังสอบสวนอยู่เป็นถึงอดีตหัวหน้าองครักษ์หลวงเชียวนะ

 

            "อันที่จริงก็มีแค่เจ้านี่ที่เล่น ส่วนผมก็แค่...ไปนอนรอ.." ไอ้เจ้าตาเดียวพูดเสริมแล้วชี้ไปที่เจ้าเพื่อนปีศาจพลางอ้าปากหาวให้สมบทบาทคนไม่เอาไหน แน่นอนว่าดูจากสภาพภายนอกมันออกจะเหมือนจริงมากไปด้วยซ้ำ

 

            "อาจารย์จะให้ผมบอกว่าไปนั่งท่องตำราเหมือนทุกคนเหรอครับ?" เจไนท์ไอ้คนที่ชอบหลับประจำแทบทุกวิชา ถ้ามันตอบแบบนั้นคงมีหลายคนยกมือค้านแน่แท้ จากสายตาสงสัยสอดรู้ตอนแรกก็เลยกลายเป็นว่าดูหมิ่นแทน ...มันน่าดีใจใช่ไหมที่บรรลุผลได้

 

            "เฮ่อ!! อันที่จริงมันก็เรื่องของพวกเธอล่ะนะ เพราะว่าที่ห้องนี้มันก็ไม่ได้เอาไว้เก็บอะไรสำคัญอยู่แล้ว" อาจารย์ไทนอสยักไหล่ไม่ยีหระ อันที่จริงก็ไม่ได้ตั้งใจจะสอบสวนทั้งสามคนหรอก แต่หากไม่ทำแบบนี้ ก็คงโดนสายตาเคลือบแคลงสงสัยของพวกนักเรียนคนอื่นๆ แน่

 

            "งั้นพวกผมกลับเข้าห้องได้รึยังครับ" นีลถามเสียงเรียบ จะว่าไปไอ้เจ้าปีศาจมันก็ขวานผ่าซากเหมือนกันนะ เล่นเอาพวกที่ยืนมุงดูถึงกับถอยห่างออกไปสองสามก้าวเลยทีเดียว พออาจารย์ไทนอสพยักหน้าตอบกลับ ทั้งสามคนก็กลับเข้าห้องของตัวเองทันที(แน่นอนว่าเป็นห้องของเจไนท์)

 

            "เอาล่ะ หมดเรื่องแล้ว พวกเธอก็แยกย้ายกันกลับห้องได้แล้ว" นักเรียนปราสาทจันทราต่างพากันแตกฮือทันทีที่สิ้นคำสั่งของอาจารย์

 

            พอเข้าไปในห้องไอ้เจ้ามังกรหิมะที่ซ่อนตัวอยู่ข้างในก็โฉบออกมาต้อนรับ แต่ทั้งสามคนกำลังประสานสายตาและมองหน้ากันพลางจมอยู่กับความคิดของตัวเองสักพัก

 

            "พวกนายคิดว่าไง?" เจไนท์เป็นฝ่ายอดทนไม่ไหวเอ่ยถามก่อน

 

            "ก็อาจจะแค่สร้างสถานการณ์ หรือไม่ก็อาจจะเป็นพวกมัน" เฮร์มิทบอกสิ่งที่ตัวเองกำลังคิด ส่วนไอ้เจ้าปีศาจกลับตอบคำถามด้วยความเงียบ ใบหน้านั้นยังราบเรียบแต่ลึกๆ ข้างในไม่มีใครรู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

 

            "ถ้าเป็นอย่างที่นายบอก ข้อแรกอาจจะมีใครจงใจทำแบบนั้นเพื่อโยนความผิดให้พวกเรา แต่ถ้าเป็นข้อสอง...พวกมันต้องการอะไรล่ะ?" เป็นคำถามที่ยากจะหาคำตอบ เพราะดูจากสถานการณ์แล้วก็มีความเป็นไปได้ทั้งสองทาง เจไนท์ยกมือนวดขมับด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

 

            "ฉันว่าอย่างไอ้พวกข้างนอกนั่นมันก็ไม่น่าจะใช่พวกที่จะทำอะไรน่ารังเกียจแบบนั้นได้นะ" แม้ลึกๆ แล้วเฮร์มิทก็แอบคิดว่าอาจจะมีสักคนก็ได้ที่คิดทำแบบนั้น แต่ก็อย่างที่เห็นว่าหลายอาทิตย์มานี้พวกมันต่างก็แก่งแย่งกันฝึกซ้อมอย่างเอาเป็นเอาตาย แล้วทำไมจะต้องมาเสี่ยงทำเรื่องที่จะโดนจับได้แบบนั้น อาจจะถึงขั้นโดนตัดสิทธิ์หรือที่ร้ายกว่านั้นก็ไล่ออกจากเนียร์

 

            "นายคิดว่าไง นีล" เจ้าปีศาจที่ถูกโยนคำถามใส่หันกลับมามองหน้าเพื่อนทั้งสองคนพร้อมกับกระพริบตาปริบๆ ในมือยังมีเกล็ดหิมะที่ไวท์ยังกินไม่หมดเหลืออยู่....นี่มันใช่เวลามาให้อาหารมังกรไหม!!

 

            "ผม...ผมคิดว่าเราไม่ควรเขาคัดเลือก"

 

            "เฮ้ย!!" ตอบมาประโยคเดียวเล่นเอาเสียววาบกันทั้งสองคน ทั้งเจไนท์และเฮร์มิทหันมามองหน้ากันสลับกับมองไปทางไอ้เจ้าปิศาจที่ดูผิวเผินเหมือนมันไม่ทุกข์ร้อนก็จริง แต่ไม่รู้ว่าอะไรในใจที่ทำให้มันพูดออกมาแบบนั้น...แล้วไอ้ที่ฝึกหนักติดต่อกันมาตั้งนานล่ะ!!

 

            "ทำไมนายคิดแบบนั้น" เจไนท์ถามต่อ

 

            เกล็ดหิมะบนฝ่ามือชิ้นสุดท้ายโดนไวท์เขมือบลงคอไปเรียบร้อย มันครางในลำคอพลางเอาหัวถูไถกับฝ่ามือของนายมันอย่างเอาใจ นีลเพียงแค่ลูบหัวมันเบาๆ พร้อมกับพ่นลมหายใจออกมา สายตาเพื่อนทั้งสองคนยังคงจ้องมองมาอย่างคาดคั้น หากจะให้ตอบตรงๆ นีลก็คงจะบอกได้ว่าแค่เพียงลางสังหรณ์โดยที่ไม่รู้ว่าจะออกมาแบบดีหรือว่ามุ่งร้ายกันแน่

 

            "เพราะครั้งนี้ผมไม่รู้สึกถึงจิตมุ่งร้ายเหมือนคราวก่อน" และหากเป็นพวกเดิมล่ะก็ มันต้องรู้แล้วว่าเจ้าของห้องคนเก่าได้ย้ายออกไปแล้ว หากคิดจะหาเรื่องกันจริงๆ คงไม่ต้องแกล้งไปรื้อข้าวของห้องข้างๆ ให้วุ่นวายเล่น

 

            "พวกมันอาจจะกลบเกลื่อนก็ได้" เจไนท์ยังไม่ยอมแพ้ ด้วยว่าในใจลึกๆ แล้วเป็นกังวลมากนั่นเอง แต่ก่อนที่เจ้าปีศาจตัวเล็กจะคิดกาคำมาอธิบายได้ ไอ้เจ้าเพื่อนตาเดียวก็ยื่นมือมาตบไหล่เบาๆ

 

            "ไม่หรอกเจไนท์ มนุษย์ธรรมดาอาจจะไม่รู้สึก แต่ปีศาจน่ะมักจะหลงเหลือเอาไว้เหมือนกับสารน์ท้าดวลที่ไร้คำพูด มันเป็นความรู้สึกชั่วร้ายในขณะที่พวกมันลงมือเหลือทิ้งเอาไว้ให้ดูต่างหน้า" หากเป็นการกระทำที่โหดเหี้ยมมากๆ คนที่เข้ามารับรู้เหตุการณ์ถ้าไม่เข้มแข็งพอสิ่งที่หลงเหลือไว้นั่นก็คล้ายๆ กับคำขู่ดีๆ นี่เอง

 

            แต่ครั้งที่แล้วนีลไม่ได้รู้สึกหวาดกลัว แต่รู้สึกพะอืดพะอมกับสิ่งที่เห็นต่างหาก

 

            "งั้นพวกมันเมื่อครั้งที่แล้วก็เป็นปีศาจนะสิ" คำถามของเจไนท์ทำเอาทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ คนหนึ่งเป็นลูกครึ่ง ส่วนอีกคนเป็นปีศาจโดยสายเลือดได้แต่หันมาสบตากัน แต่ก็ไม่มีใครกล้ายืนยัน แล้วอีกอย่างคนตั้งคำถามมันก็ดันเป็นมนุษย์พันธุ์แท้อีกต่างหาก(มันจะรู้ตัวไหม!!)

 

            "ผมว่าเราควรปรึกษาเรื่องนี้กับท่านพี่ หรือไม่ก็อาจารย์เวสต์" นีลเปลี่ยนประเด็นมันซะดื้อๆ เนียนไม่เนียนก็ต้องเนียน เพราะพอเปลี่ยนเรื่องเสร็จก็ทำเป็นหันไปเล่นกับมังกรด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทำเอาอีกสองคนถึงกับแอบถอนหายใจกันไปคนละทิศละทาง ไอ้เจ้าปีศาจของแท้ที่ปิดจบเรื่องได้เงียบกริบ โดยไม่มีใครกล้าถามต่อกันเลยทีเดียว

 

            หลังจากนั้นเฮร์มิทก็ขอตัวกลับไปพักผ่อนที่ห้องของตัวเอง สมาชิกประจำห้องที่เหลืออยู่ก็ยังไม่มีใครกล้าเปิดประเด็นอะไรขึ้นมาจนกระทั่งเจไนท์ขอตัวไปอาบน้ำและเดินออกมา เจ้าปีศาจน้ำแข็งก็กำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างที่ตอนนี้ถูกปกคลุมไปด้วยความมืดสนิท

 

            "เมื่อกี้ตอนอยู่ในป่า นายหาอะไรอยู่เหรอ" เจไนท์เดินเข้าไปยืนซ้อนอยู่ที่ด้านหลัง ยกแขนทั้งสองข้างเท้ากับขอบหน้าต่างขังเจ้าปีศาจตัวเล็กเอาไว้ในอ้อมแขน ยังไม่พอใจมันยังเอาคางไปเกยบนหัวอีกฝ่ายแล้วคลึงไปมา

 

            "ผมแค่...ได้ยินเสียงเหมือนเจ้าการ์เซียร์นะครับ ก็เลยหันไปดู คิดว่าอัลล์จะลืมอะไรแล้วย้อนกลับมา" นีลตอบเสียงเรียบ ปล่อยให้คนถามวางคางเล่นอยู่บนหัวตัวเองอย่างนั้น อันที่จริงกลิ่นกายตอนที่อาบน้ำเสร็จใหม่ๆ ก็น่าหลงใหลไม่น้อย แล้วยิ่งอุณหภูมิตัวที่เพิ่มขึ้นโดยธรรมชาติหลังอาบน้ำเสร็จอีก ปล่อยตัวเอนไปพิงกับแผ่นอกกว้างแบบนี้ก็ช่วยให้ผ่อนคลายดีเหมือนกัน

 

            "นายไม่ได้เห็นอะไรแปลกๆ เข้าใช่ไหม" เจไนท์ยังคงกังวล แต่เจ้าปีศาจตัวเล็กมันก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้แล้วส่ายหน้าเบาๆ

 

            "เหมือนผมจะหูฝาดไปเอง" อันที่จริงก็ไม่ได้เรียกว่าโกหกเสียทีเดียว นีลไม่ได้เห็นอะไรแปลกๆ แต่คล้ายๆ กับว่าตอนนั้นมันได้กลิ่นอะไรบางอย่างที่คุ้นเคย

 

            "งั้นก็แล้วไป อย่าทำให้เป็นห่วงนะรู้ไหม" ฟังดูแปลกไหมที่มนุษย์ที่แสนจะอ่อนแอเป็นห่วงเป็นใยปีศาจตนหนึ่งเหลือเกิน แต่นั่นก็ทำให้ปีศาจที่แสนจะเย็นชาคลี่ยิ้มจากใจออกมาได้

 

            "ถึงตอนนี้...ก็ห่วงตัวเองเสียก่อนเถอะครับ" นีลหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเจ้าของอ้อมแขนที่กำลังเลิกคิ้วขึ้นสูงด้วยความสงสัย

 

            "ห่วงเรื่องไหนล่ะ?" แทนที่จะกลัวคำขู่แต่เจไนท์ก็ถามกลับปนเสียงขบขัน

 

            "สักวันผมจะกัดคุณไม่ให้รู้ตัว" เจ้าปีศาจแสร้งทำหน้าราบเรียบและน้ำเสียงจริงจัง หวังจะได้เห็นสีหน้าซีดสลดเพราะความกลัวของเหยื่อตรงหน้า

 

            เจไนท์คลี่ยิ้มตอบแทนคำขู่ของเจ้าปีศาจก่อนจะโน้มตัวไปกระซิบข้างใบหู...

 

            "แต่ฉันว่า...ทำตอนรู้ตัวมันตื่นเต้นกว่ากันเยอะนะ" เรียกได้ว่าเปล่าประโยชน์เหอะ!! สำหรับเหยื่อใจง่ายคนนี้คือกรณียกเว้น

 

            กลายเป็นเจ้าปีศาจที่ต้องเอี้ยวตัวหลบริมฝีปากอุ่นที่แตะลงมาบนใบหู กระจิตกระใจที่ว่าจะแกล้งขู่กลายเป็นกระเจิดกระเจิงไปในทันที

 

            "ผะ..ผมยังไม่ได้อาบน้ำนะครับ" ก็ช่างกล้าเลียเข้าไปได้!! แถมยังจะมายิ้มแบบแปลกๆ อีก

 

            "ก็รสชาติไม่เลวนะ" เจไนท์แกล้งแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเอง ส่วนเจ้าปีศาจตรงหน้ากำลังทำตาโตยกมือปิดหูตัวเองเอาไว้โดยไม่รู้ตัว....นี่ปีศาจกำลังโดนต้อนให้จนมุม!?

 

            "คุณนี่มัน...!!" เพิ่งจะรู้ตัวว่าโดนแกล้งให้รู้สึกอายอีกแล้วสินะ ไอ้อาการร้อนวูบวาบไปทั่วตัวแบบนี้ นีลนึกอยากจะฝังเขี้ยวลงไปที่ลำคอของคนตรงหน้าขึ้นมาทันที จะดูดให้หมดแรงลุกไม่ไหวเลยคอยดู!

 

            เจไนท์หัวเราะชอบใจปล่อยให้เจ้าปีศาจตัวเล็กผละออกไปจากอ้อมแขนได้อย่างง่ายดาย เพราะรู้ว่าหากแกล้งมากกว่านี้เดี๋ยวจะเจอของจริงเข้านะสิ ยังไงคืนนี้ก็ยังไม่อยากเอาหมอนมากั้นกลางเตียงแบ่งเขตหรอกนะ

 

            "เร็วๆ นะ จะนอนรอ" แต่ก่อนที่เจ้าปีศาจจะเดินลิ่วๆ หายเข้าไปในห้องน้ำก็ยังไม่วายตะโกนตามหลัง เจ้าตัวหันมามองด้วยสีหน้าหงุดหงิดแต่ก็ไม่เถียงกลับ มีแต่เสียงปิดประตูเท่านั้นที่บ่งบอกว่ากำลังมีอารมณ์ ...เอาเถอะที่ยอมเสียสละตัวเองขนาดนี้ก็เพราะไม่อยากเห็นไอ้เจ้าปีศาจมันมัวแต่เหม่อหมกมุ่นอยู่กับตัวเอง หากยังไม่ถึงเวลาแบ่งเบาภาระนั้น ก็ขอเป็นคนที่ช่วยให้ผ่อนคลายก็ยังดี...

 

............................

 

            ก่อนถึงวันคัดเลือกตัวแทนเพียงไม่กี่วัน ทั้งสามคนก็ได้รับอนุญาตให้พักเรื่องซ้อมเพื่อเก็บแรงเอาไว้วันจริง และดูเหมือนว่าเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นเมื่อหลายวันก่อนจะค่อยๆ ถูกลืมเลือนไปเพราะไม่มีเหตุอะไรมากระตุ้นอีก แถมหลังจากเสร็จสิ้นการคัดเลือก พวกที่ผ่านแน่นอนว่าต้องฝึกลงแข่ง หลังจากจบการแข่งขันก็จะเป็นศึกหนักอีกนั่นก็คือการทดสอบความรู้

 

            "ฉันยังเหลือรายงานอีกตั้งสองวิชา อ๊ากกกกกกก" ใครช่วยบอกทีว่าไอ้หมอนี่มันมีเชื้อเจ้าชายจริงๆ ที่มันลงไปนอนเกลือกกลิ้งกับพื้นหญ้า แล้วไหนจะเอาหนังสือทียืมมาจากห้องสมุดมาทำหมอนอีก

 

            "ถ้าแกตั้งใจเขียน มันก็เกือบเสร็จแล้วนะ!" เฮร์มิทวางปากกาลงบนกระดาษรายงานด้วยอาการหงุดหงิด ออกแนวจะเสียจิตเพราะมันเนี่ยแหละ ให้มันนอนไปเงียบ ก็ดันกรนเสียงดัง พอปลุกให้ลุกมาทำรายงานมันก็เป็นอย่างที่เห็น แล้วมันจะเสร็จไหมล่ะชาตินี้

 

            "ให้ฉันไปซ้อมมือกับอาจารย์ยังจะดีกว่าอีก" ยัง...ยังบ่นไม่เลิก

 

            "ผมเรียกอาจารย์ไทนอสให้เอาไหมครับ"

 

            "ไม่ต้อง!! ขอบใจนะ!!" เจไนท์ปฏิเสธความหวังดีของเจ้าปีศาจทันที ก็ลองขืนไปซ้อมมือกับรายนั้น คงได้โดนซ้อมแทนนะสิ ยิ่งชอบปล่อยของปล่อยพลังใส่คนอื่นอยู่แล้วด้วย "บ่นนิดหน่อยก็ไม่ได้" ไอ้เจ้าชายขี้บ่นนอนหงายเอามือประสานกันไว้บนหัวด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย แถมยังไม่มีใครยอมเข้าข้าง

 

            เสียงถอนหายใจเบาๆ ดังมาจากเจ้าปีศาจ

 

            "มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ" เท่านั้นแหละเจไนท์มันก็ดีดตัวลุกขึ้นมานั่งพร้อมกับส่งยิ้มกว้างช่างประจบให้ทันที นี่ถ้ามันมีหางกับหูโผล่ออกมาได้ล่ะก็คงจะเห็นว่ามันกระดิกรัวแน่

 

            "นายอย่ามาลำเอียงนะนีล!"

 

            "เฮร์มิท!! แกก็อย่ามาอิจฉาสิวะ" ไอ้เจ้าตาเดียวข่มตาข้างเดียวหลับลงพลางพ่นลมหายใจเข้าออกช้าๆ

 

            "เออ!! คนมันขี้อิจฉาจะทำไมห่ะ ฉันจะฟ้องอาจารย์ถ้าไอ้หมอนี่มันช่วยทำเอาเด่!!" ตอนแรกก็ว่าจะไม่สติแตกแล้ว แต่ไอ้เพื่อนเจ้าชายมันก็ดันสุมไฟในสรวงขึ้นมา เฮร์มิทเชิดหน้าทำปากเบ้แล้วยักคิ้วท้าทาย

 

            "ไอ้...ไม่ทงไม่ทำมันแล้วโว้ยยยยยย" ไอ้เพื่อนเจ้าชายโยนกองหนังสือบนหน้าตักทิ้ง ก่อนจะโดดเข้าไปตะลุมบอลไอ้เพื่อนตาเดียวที่กำลังท้าทายอย่างไม่เกรงกลัว มันสองคนคงลืมไปว่าคนจุดประเด็นนี้ยังนั่งอยู่ข้างๆ

 

            นีลทำได้แค่ยกมือกุมขมับ พยายามแล้วที่จะส่งเสียงห้ามแต่ก็ทำได้ดีที่สุดแค่..

 

            "เอ่อ....ผมว่า..."

 

            มันกำลังฟัดกันนัวเนียกลิ้งไปบนพื้นอย่างกับกำลังเล่นต่อสู้ด้วยมือเปล่า หนังสือเอย สมุดรายงานเอยกระจัดกระจายไปทั่วจนต้องช่วยตามเก็บ พอจะหันมาห้ามอีกรอบ

 

            "คือ...ผมว่า..."

 

            เสียงถอนหายใจเบาๆ เมื่อศึกลูกครึ่งขี้อิจฉากับมนุษย์อารมณ์ร้อนยังคงไม่มีใครยอมเลิกรา อันที่จริงนีลก็แค่อยากจะเตือนว่าถ้ามัวแต่เล่นรายงานที่ค้างอยู่นี่ล่ะ....?

 

            เอาเถอะ...เดี๋ยวเหนื่อยก็คงหยุดกันไปเอง

 

==============================



อัพช้ามากกกกกกก จะบ่นกันละสิ (ยังไม่สำนึก)
ขออภัยเป็นทางการ เนื่องจากงานแยะมากมายช่วงใกล้จะสิ้นปี

ยังไงถ้ายังไม่ลืมกันก็แวะเข้ามาเยี่ยมเยียนกันบ้างอะไรบ้างเน้

รักและคิดถึงทุกคนนะจ๊ะๆ จร้วบๆๆ
 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 44 : 44. แผนแปลกๆ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1448 , โพส : 9 , Rating : 50% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1216
5555555555
หนักใจแทนนีล
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.33.52 ]

วันที่: 31 พฤษภาคม 2556 / 02:11
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1028
เป็นนีลนี่ก็เหนื่อยเหมือนกันนะ 5555
Name : mheeboo [ IP : 27.55.11.147 ]

วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:07
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1003
ทะเลาะกันมากก็ยิ่งรักกันมากล่ะสิ
Name : ขวัญ [ IP : 110.77.236.94 ]

วันที่: 18 ธันวาคม 2555 / 21:08
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1002
แวะมาเยี่ยมทุกวันในที่สุดก็ได้เจอเสียที อิอิ
Name : ต้นอ้อย [ IP : 202.57.133.247 ]

วันที่: 17 ธันวาคม 2555 / 17:50
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1001
ทะเลลาะกันได้ทะเลาะกันดี

จะมีสักวันมั้ยที่ไม่กัดกันเนี่ยย

เหนื่อยแทนหนุนีลจิงๆ
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 171.4.135.119 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ธันวาคม 2555 / 01:16
# 4 : ความคิดเห็นที่ 999
ไม่ไหวจะเคลียร์กับสองตัวนี้==
Name : lovin'u [ IP : 182.232.54.207 ]

วันที่: 15 ธันวาคม 2555 / 21:55
# 3 : ความคิดเห็นที่ 998
ป่วน ฮ่าๆ
PS.  If you can dream it, you can do it.
Name : culom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ culom [ IP : 182.52.50.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ธันวาคม 2555 / 09:21
# 2 : ความคิดเห็นที่ 994
เจ้าชายเป็นตัวป่วน ตัวแสบแทน ตัวแสบป่ะเนี้ย
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 101.51.6.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ธันวาคม 2555 / 20:13
# 1 : ความคิดเห็นที่ 993
จัดการสองแสบเลยสินีล
เอาหนักๆๆๆ
Name : Wins_Sha [ IP : 115.67.162.51 ]

วันที่: 14 ธันวาคม 2555 / 19:41
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android