คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 50 : 50. ตามล่า


     อัพเดท 10 มี.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 148 Overall : 78,956
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2012 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 50 : 50. ตามล่า , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1126 , โพส : 10 , Rating : 67% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


50. ตามล่า

 

            เลือดสีสดกระเด็นไปทั่วบริเวณราวกับสายฝนร่วงลงสู่เบื้องล่าง...เสียงกรีดร้องหายไปแล้ว มีเพียงร่างของเจ้ามังกรหิมะที่กำลังร่วงลงมาราวกับไร้ซึ่งลมหายใจอีกต่อไป ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทั้งสามคนที่ยืนอยู่ข้างล่างโดยที่ยังไม่มีโอกาสได้ยื่นมือเข้าช่วย ทุกสิ่งทุกอย่างที่เห็นเกิดขึ้นในพริบตาจนกระทั่งเจ้าไวท์กำลังร่วงลงมา...


            "ไม่...ไม่!!!!!!"


            ตูม!!!

            เสียงตะโกนร้องผู้เป็นนายราวกับปลายแหลมของลูกดอกนั้นปักลงตรงกลางอกตอนที่เห็นเพื่อนรักร่วงลงมาราวกับไร้ซึ่งลมหายใจโดยไม่สามารถทำอะไรได้ ความโกรธความโมโหแล่นริ้วไปทั่วร่าง ขอบตาร้อนผ่าวราวกับกำลังโดนแผดเผา หมัดเล็กกำเข้าหากันแน่น สายลมเย็นพัดผ่านวูบก่อนที่เจ้ามังกรหิมะโชกเลือดจะตกกระแทกพื้น


            "ไวท์...ไวท์.." เสียงตะโกนเรียกสั่นเครือ นีลวิ่งนำหน้าไปก่อนใครตามด้วยเพื่อนอีกสองคน เจ้าปีศาจตัวเล็กที่ไม่สนใจแล้วว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นอะไร ไม่สนใจว่าจะมีอันตรายหรือใครรออยู่


            เจ้ามังกรหิมะกำลังดิ้นทุรนทุรายไปมาและร้องครางด้วยความเจ็บปวด ปีกสีขาวราวกับหิมะโชกชุ่มไปด้วยเลือดสีสด ที่หนักสุดคงจะเป็นร่องรอยบาดเจ็บที่ปักลึกตรงกลางลำตัว แต่น่าแปลกที่กลับหาอาวุธสังหารไม่เจอ มีเพียงร่องรอยราวกับถูกของแหลมคมพุ่งเข้าเชือดเฉือนอย่างแรง


            "โธ่โว้ย!! นี่มันอะไรกันวะ ใครมันทำแบบนี้!!" คนที่ตะโกนอย่างหัวเสียคือเฮร์มิท ...ทั้งสามคนทำอะไรไม่ได้เลย ทำไม่ได้แม้แต่จะรักษาแผลให้ เจ็บใจตัวเองและโมโหคนที่ลงมือแต่ก็ยังหาตัวไม่เจอ


            "เราต้องรักษาแผลให้ไวท์ก่อน โธ่เอ๊ย!! ถ้าตอนนี้หมอนั่นอยู่ด้วยก็คงดีหรอก!!" ไม่เคยมีเวลาไหนที่คนอย่างเจไนท์จะนึกถึงอาจารย์ห้องพยาบาลจับใจแบบนี้เลย ยิ่งเห็นเจ้าปีศาจตัวเล็กพยายามใช้เสื้อคลุมปิดบาดแผลของเจ้ามังกรหิมะเอาไว้ในอกมันก็ยิ่งปวดหนึบ แม้อีกฝ่ายจะไม่พูดอะไรเลยแต่ก็รู้ดีว่าเจ้าตัวกำลังร้องไห้..ร้อง..ทั้งๆ ที่ไม่มีน้ำตาไหลออกมาเพียงเพราะกำลังรู้สึกผิดาม เจไนท์กำหมัดแน่นพยายามนึกถึงตอนที่ตัวเองได้รับการรักษาด้วยเวทย์


            "อย่า...อย่าทำแบบนั้น..." นีลร้องห้ามตอนที่เห็นว่าเจไนท์กำลังจะทำอะไร ..เวทย์รักษาไม่ใช่เรื่องง่ายพี่ชายปีศาจเคยสอนไว้ หากใช้ไปโดยไม่รู้จักควบคุมล่ะก็ พลังอาจจะถูกดูดออกมาและผู้ใช้เวทย์เองนั่นแหละที่จะเป็นอันตราย...และเจไนท์กำลังเลียนแบบทำการรักษานั้น ถึงแม้ว่ากำลังอยู่ในขันวิกฤติแต่หากต้องแลกกันล่ะก็...


            "จะบ้ารึไง ขืนทำแบบนั้น เดี๋ยวก็หมดแรงตายหรอก!!" เฮร์มิทกระชากตัวเพื่อนเจ้าชายออกมา แสงจากฝ่ามือก็พลันหายวูบไปด้วย เจ้าตัวชะงักและหอบหนักราวกับคนที่เพิ่งผ่านการวิ่งมา

 
           "ฉะ..ฉันแค่จะช่วย อย่างน้อยก็ให้เลือดตรงนั้นหยุดไหล เพื่อรอใครสักคนมาช่วย
!" เจไนท์ชี้ไปที่รอยแผลตรงอกที่เหวอะหวะน่ากลัว เลือดยังคงไหลออกมาไม่หยุด ส่วนนีลก็ยังทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ใบหน้านั้นซีดเผือดอย่างกับว่าตัวเองเจ็บเสียเอง และคนอย่างเจไนท์ก็ทนให้เป็นแบบนั้นไม่ได้


            เป็นเหตุผลแบบฉุกเฉินที่ไม่มีใครสามารถปฏิเสธได้ แม้จะรู้ว่าไม่ใช่ทางเลือกที่ดีเลยแต่ตอนนี้ไม่มีทางให้เลือกที่ดีกว่านี้อีกแล้ว เจ้าไวท์เป็นมังกรที่ไม่มีเวทย์เพราะฉะนั้นมันก็เลยไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ นีลทอดสายตามองเจ้ามังกรบาดเจ็บด้วยสีหน้าเจ็บปวด ก่อนจะถอยออกมาเพื่อให้คนที่อาสารักษาแผลเบื้องต้นได้เข้าไปดูอาการถนัดขึ้น


            "ผมขอโทษ..." เป็นทั้งคำขอโทษและคำขอบคุณจากปากเจ้าปีศาจที่ไม่สามารถโต้เถียงอะไรได้ นอกจากถอยหลังไปยืนอีกทาง ก่อนจะหลับตาลงแล้วหันหลังให้ตอนที่เจไนท์เริ่มเพ่งเวทย์ไปที่บาดแผลของเจ้ามังกร ปล่อยให้หน้าที่หยุดการรักษาเป็นของเพื่อนอีกคนที่พยักหน้ามองมาอย่างเข้าใจ


            ความโกรธที่ยังคงคุกกรุ่นในอกกำลังจะระเบิดออกมา นีลกัดฟันแน่นอารมณ์เหมือนคนที่อยากจะระบายความอัดอั้นออกมา เหมือนภูเขาน้ำแข็งที่กำลังปริร้าวและใกล้จะระเบิด ได้แต่กำหมัดเข้าหากันแน่นจนมันสั่น อาณาเขตเวทย์แผ่ขยายออกไปโดยไม่รู้ตัว ดวงตาทั้งคู่แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มดุจเลือดยามที่เจ้าตัวลืมตาขึ้น สีหน้าเย็นชาราวกับรูปปั้นตุ๊กตาหิมะ อะไรบางอย่างที่กำลังเคลื่อนที่ใกล้เข้ามาทำให้เกราะเวทย์นั้นแผ่ขยายออกไปอีก ...อะไรบางอย่างที่นีลรู้สึกได้..ว่าไม่ใช่ศัตรู..แต่ก็ไม่ใช่คนที่หวังดีด้วยอย่างแน่นอน...รังสีอมหิตที่แผ่นออกมาอย่างเปิดเผยนั่น


            "โอเค! พอแล้วเจไนท์!! พอสิวะ!!" เสียงร้องห้ามที่ได้ยินทำให้เจ้าปีศาจหันกลับไปมอง เจ้ามังกรสงบลงไปแล้ว โล่งใจที่มันยังหายใจ แต่คนที่อาสาใช้เวทย์ช่วยกลับต้องให้เพื่อนอีกคนช่วยพยุงตัวเอาไว้ นั่นทำให้ความโล่งใจเมื่อครู่พลั่นหายวูบรีบวิ่งเข้าไปหาทันที


            "คุณเจไนท์!"


            "ไม่เป็นไร..เรื่องเลียนแบบฉันถนัด..พวกนายก็รู้นี่.." รอยยิ้มใจดีเหมือนทุกครั้ง แต่กลับแห้งเหี่ยวไร้ชีวิตชีวาเพราะคนพูดกำลังหอบหนัก ใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ทั้งอย่างนั้นก็ยังปากดีเพียงเพราะไม่อยากให้ใครอีกคนต้องเป็นกังวลไปมากกว่านี้


            "เราต้องหาคนมาช่วย" เฮร์มิทบอก เพราะไม่รู้ว่าพวกมันเป็นใคร มีกำลังเท่าไหร่คาดเดาจากการโจมตีไอเจ้ามังกรเมื่อกี้คงไม่ใช่เรื่องล้อเล่น หากจะหนีโชคดีก็อาจจะรอด แต่ที่สำคัญตอนนี้มีคนบาทเจ็บ แถมยังเป็นมังกรตัวใหญ่ยักษ์จนไม่สามารถเคลื่อนย้ายไปไหนได้ หากจะตั้งรับในสถานที่ที่ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหนแบบนี้...มันก็ออกจะเสียงไปหน่อย..


            "ผมต้องอยู่ที่นี่.." นีลบอกเสียงเรียบเพราะสิ่งที่พวกนั้นมันต้องการคือ


            "ฉันจะอยู่ด้วย" คงไม่ต้องเดาว่าเป็นใคร ไอ้คุณเพื่อนเจ้าชายที่ยังหอบถี่และไม่เจียมสังขารพูดขึ้น


            ~เงียบ~


            ทั้งสามคนสบตากันโดยไม่มีใครพูดอะไร แน่นอนว่านีลต้องอ้างว่าจะต้องอยู่เพื่อปกป้องมังกรที่กำลังบาดเจ็บ และถ้าจะส่งมนุษย์เดินดินอย่างเจไนท์ออกไปวิ่งกลางป่ามายา(ถึงแม้ว่ามันจะความจำดีที่สุดเรื่องทิศทางก็เถอะ) แต่ก็คิดว่ามันไม่น่ารอดไปจนกว่าจะเจอใครที่จะมาช่วยได้ คงจะได้เล่นกับเจ้าพวกที่อยู่ในป่านี้สนุกสนานแน่กลายเป็นเหยื่อโดนสมบูรณ์แบบ ที่เหลือก็มีแค่...


            "เฮ่อ!! ต้องเป็นฉันสินะ!" ก็น่าจะรู้ตัวตั้งแต่พูดออกมาแล้วนะ - -ll

 
           "ฝากด้วยนะครับ ผมขอร้อง" ขนาดคำร้องขอเจ้าปีศาจน้ำแข็งก็ยังคงทำสีหน้าราบเรียบ จับได้ถึงกระแสความเคร่งเครียดอย่างชัดเจน แม้เฮร์มิทจะรู้ตัวว่ายังไงก็ต้องไปแต่ก็ยังอดห่วงไม่ได้ในเมื่อไม่มีทางให้เลือกเลย สิ่งที่ทำได้ก็คือต้องตัดใจรับหน้าที่จำเป็นครั้งนี้


            "ขอให้รอดไปได้" ไอ้เจ้าชายปากดี!! ในเวลาแบบนี้มันก็ยังไม่เลิกทำตัวน่าเชือด!!


            "ดูตัวเองให้ดีก่อนเหอะ จะไปเป็นภาระคนอื่นเขานะ!" ที่พูดออกมาเฮร์มิทสาบานได้ว่าเพียงแค่อารมณ์หมั่นไส้มันพาไปล้วนๆ แค่อยากจะสวนกลับคนปากดี แต่ไม่คิดว่าจะได้เห็นสีหน้าสลดวูบชัดเจนแบบนั้น...มีอะไรบางอย่างผิดแปลกไปตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว..


            "เออน่า! รีบๆ ไปจะได้กลับมาทัน เข้าใจ๋!!" และเพียงแค่วูบเดียวมันก็กลับมาทำหน้าทะเล้นเหมือนเดิม เฮร์มิทพยักหน้ารับคำ ก่อนจะหันหลังแล้วออกวิ่งทันทีโดยไม่หันกลับมามองเพียงเพราะกลัวตัวเองจะห่วงหน้าระวังหลังแล้วทุกอย่างจะไม่ทันการ...


            ทั้งสองคนที่ยืนยิ้มส่งเพื่อนออกไปยังคงทอดสายตามมองจนกระทั่งร่างของเฮร์มิทหายลับตาเข้าไปในแนวต้นไม้หนา รู้ดีว่าไม่มีทางเลือกและสิ่งที่คิดเหมือนกันคือ ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายไปหรืออยู่ก็หนักใจไม่แพ้กัน แม้จะทำเป็นหนักแน่นไม่รู้สึกอะไร หรือแม้จะทำเป็นยิ้มแย้มกลบเกลื่อนแต่ต่างก็รู้ดีว่า...สถานการณ์กำลังแย่แค่ไหน


            "ฉันจะไม่เป็นภาระนายหรอก สัญญาเลย" นีลขมวดคิ้วมองคนพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ

 
           "ผมไม่เคยคิดแบบนั้น ผมเองต่างหากที่ทำให้ทุกคนต้องมาพัวพันกับเรื่องอันตรายแบบนี้ เป็นผมเองที่...." ยังไม่ทันพูดจบนีลก็โดนอีกคนรวบเข้าไปกอดในอ้อมแขนแนบแน่น ฝ่ามืออุ่นลูบแผ่นหลังเบาๆ ราวกับจะปลอบโยน รู้สึกได้ถึงริมฝีปากที่กดลงมาได้ยินกระทั่งเสียงหัวใจเต้น...ทำให้เจ้าปีศาจที่กำลังร้อนรนสงบขึ้นมาได้..เพียงแค่มีคนๆ นี้อยู่เคียงข้าง..

 

            สายตาคู่หนึ่งทอดมองภาพตรงหน้าพลางกำอาวุธในมือแน่น หากแต่ความผิดพลาดที่ผ่านมาไม่สามารถแก้ไขได้อีกต่อไปนอกจากจะเดินหน้าเผชิญกับมันเท่านั้น ตลอดมาไม่เคยคาดหวังที่จะทำให้ต้องเจ็บปวดถึงเพียงนี้ เพียงเพราะเจ้าเกิดมาเป็นปีศาจไม่มีทางที่จะอยู่ร่วมกับเหยื่อได้ไม่ว่ายังไงก็ตามก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไปจะต้องดึงกลับมาให้อยู่ในโลกทางนี้ให้ได้ไม่มีทางยอมให้แปดเปื้อนกับสิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อยและต้องสูญเสียทุกอย่างอีกเป็นครั้งที่สอง!

            "ไปจัดการได้!!"


            ..................


            ตูม!!!

            เสียงระเบิดดังสนั่นตามหลังทำให้เฮร์มิทหยุดชะงักกัดฟันกรอด แต่ก็ต้องจำใจวิ่งจากมาไม่มีเวลาคิดจะยิ่งชักช้าไม่ทันการณ์ ไม่รู้ว่าฝั่งทางโน้นจะรู้เรื่องหรือระแคะระคายแล้วหรือยัง หากรู้แล้วคงไม่อยู่เฉย..ก็ได้แต่หวังให้มันเป็นแบบนั้น


            "บ้าเอ๊ย!! อย่ามากวนตอนกำลังรีบนะเว้ย!!" เฮร์มิทสบถออกมาอย่างหัวเสีย รู้ตัวมาได้สักพักแล้วว่าโดนตาม แต่เพราะอีกฝ่ายยังไม่เผยตัวและทางนี้ก็กำลังรีบก็เลยไม่ได้ใส่ใจตราบใดที่มันไม่ออกมา แต่ตอนนี้เหมือนกับว่าวงล้อมกำลังตีกรอบให้แคบลง


            เสียงร้องไม่เป็นภาษาคลายเสียงกระซิบดังต่อกันเป็นทอดๆ การเคลื่อนไหวที่ยังจับทิศทางไม่ได้จึงไม่รู้ว่ามันมีเยอะแค่ไหน แต่ที่แน่ๆ ไม่น่าใช่พวกเดียวกับที่โจมตีเจ้ามังกรหิมะแน่ เพราะพวกมันคงไม่จดๆ จ้องๆ เพื่อรอเวลาหรือตอนที่เหยื่อกำลังเผลอ...พอคิดได้ว่าตัวเองเป็นเหยื่อ..เจ้าลูกครึ่งก็แสยะยิ้มออกมา..ใครมันจะไปยอมเป็นแบบนั้น ถ้าอยากเล่นด้วยล่ะก็..จะลองดูก็ได้! จะได้เลิกตามเสียที


            ดวงตาอีกข้างของเฮร์มิทแวววับและหยุดฝีเท้ายืนนิ่งราวกับกำลังรอการจู่โจม พวกมันส่งเสียงกระซิบแล้วเคลื่อนไหววนอยู่รอบๆ เฮร์มิทเอียงหูรอฟังในขณะที่พวกมันหยุดนิ่งอย่างผิดปกติ อาการแบบนี้มันเหมือนกับสัตว์ร้ายที่กำลังรอกระโจนตะครุบเหยื่อ


            ซูม!!!!!!!


            เพียงอึดใจเดียวที่เฮร์มิทได้หยุดคิด พวกมันที่รอเวลาอยู่รอบๆ ก็พุ่งเข้ามา


            ตูม!!

 
           พวกมันที่กระโจนเข้ามาหวังตะครุบเหยื่อที่หยุดนิ่งเหมือนไม่ทันระวังตัว แต่พอเข้าใกล้กลับพุ่งชนเข้ากับกำแพงหินแข็งแกร่งเข้าอย่างจังจนกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง ฝุ่นผงคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ พวกมันกระโจนเข้าไปหลบหลังพุ่มไม้พร้อมเสียงขู่ฟ่อเหมือนงู เป็นพวกเดียวกับที่ปะทะกันคราวที่แล้ว แต่คราวนี้มันมาเป็นฝูงคงจำกลิ่นได้ก็เลยเรียกพวกมาสินะ


            "ไม่มีเวลาเล่นด้วยหรอกนะ ถ้าไม่อยากเจ็บก็ไปให้พ้นซะ คนกำลังรีบ!" ...นี่มันกำลังพูดภาษาสัตว์?...และคิดว่าพวกมันจะรู้เรื่อง? ไม่หรอกเพราะถ้าพวกมันรู้เรื่องจริงก็คงจะไม่เคลื่อนไหวอยู่รอบๆ แน่ เฮร์มิทยังคงถืออาวุธไว้ในมือแต่เพื่อใช้เพียงขับไล่ไม่ได้คิดจะทำร้าย


            เสียงสวบสาบดังขึ้นให้ได้ยิน พวกที่อยู่รอบๆ แตกฮือราวกับหนีตาย ส่วนเฮร์มิทกำลังยกมือกุมขมับด้วยสีหน้าเซ็งจัด


            "ให้ตายเถอะ!! ตัวเก่าไปตัวใหม่มา!!" นี่พวกมันจะสลับกันมาลองดีกันอีกนานไหม?? คิดแล้วก็อ่อนใจนี่ขนาดว่ากลบกลิ่นตัวเองหมดแล้วนะ ยังวุ่นได้ขนาดนี้แล้วนี่สองคนนั่นมันจะเป็นยังไงล่ะทีนี้!!


            ..........................


            การคัดตัวถูกพักไว้ชั่วคราวเนื่องจากประกาศของอาจารย์ใหญ่แห่งเนียร์ด้วยเหตุความขัดข้องบางประการที่ต้องได้รับการตรวจสอบอย่างเร่งด่วน โดยการเรียกอาจารย์ทั้งสองหอมาประชุมกันอย่างเร่วด่วน..นั่นก็เพื่อเบี่ยงประเด็นให้อาจารย์พิเศษอย่างฟอเรนท์และเวสต์ออกไปนอกอาณาเขตได้อย่างไม่มีใครสงสัย


            "ผมจะไปด้วย!!"

 
           ทั้งสองคนหยุดชะงักตอนที่กำลังเร่งฝีเท้าเดินออกไปทางเชื่อมของทั้งสองหอ คำพูดเอาแต่ใจนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นอาจารย์ประจำวิชาการต่อสู้แระจำปราสาทจันทราอดีตหัวหน้าองครักษ์ที่กำลังยืนรอด้วยสีหน้าหงุดหงิดเตรียมพร้อม


            "นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแล้วนะครับรุ่นพี่" เวสต์พูดเสียงอ่อนใจ


            "เพราะไม่ใช่เรื่องเล่นนะสิ แล้วไอ้พวกนั้นมันมีสิทธิ์อะไรมาขโมยนักเรียนไปใต้จมูกฉัน!" ไทนอสบอกเสียงหงุดหงิดเต็มขั้น ไม่สนใจคำทัดทานของรุ่นน้องและไม่สนใจสายตาดุดันของอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ


            "พวกเรากำลังรับนะไทนอส ถ้าจะไปก็ตามมาแล้วก็อย่าทำตัวเกะกะ และฉันก็ไม่ใจดีเหมือนคาซัส!" ฟอเรนท์บอกด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ


            ประโยคแรกก็ใจฝ่ออยู่หรอก ต่อมาพอได้รับคำอนุญาตจากปากอดีตอาจารย์ก็ดีใจจนเผลอคลี่ยิ้มออกมา แต่ประโยคหลังนี่สิมันทำให้ไทนอสขมวดคิ้วเข้าหากัน...ทำไมจะต้องเอ่ยชื่อไอ้บ้าคาซัสออกมาตอนนี้ด้วย!! อีกอย่าง...ไอ้บ้านั่นมันใจดีตรงไหน!! มีแต่ขัดใจสิไม่ว่า!!


            "รู้แล้วล่ะน่า!!" แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาหาเรื่องเถียงให้เรื่องมันยืดยาว เพราะมีเรื่องสำคัญกว่าที่จะต้องทำ


            พูดจบฟอเรนท์ก็เดินนำไปทางเขตเวทย์ที่อยู่ด้านหลัง ปากก็พึมพำร่ายเวทย์พร้อมกับเอื้อมมือมารั้งคนตัวเล็กข้างๆ เอาไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้ไทนอสมองตามด้วยความสงสัยแต่ก็ก้าวตามหลังไปติดๆ เพราะรู้ดีว่าการจะข้ามไปอีกฝั่งของอาณาเขตเวทย์ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าคนที่อดีตอาจารย์จะต้องดูแลและทำตัวเกะกะมันใช่ทางนี้แน่เหรอ มันน่าเป็น...


            "ผมจะกระจายคนตามหา แล้วบอกนะครับว่าจะต้องทำยังไงต่อ" เวสต์พูดขึ้นทันทีที่ก้าวข้ามเขตเวทย์ไป แต่ไทนอสก็ยังคงมองไปรอบๆ เพื่อหา 'คน' ที่จะเอามากระจายตามหานั่นแล้วก็ได้คำตอบ...

 
           นักรบเวทย์กว่าสิบตนผุดขึ้นมาจากพื้นและโค้งคำนับนายผู้ปลุกขึ้นมา...เจ้าเด็กรุ่นน้องสวมแว่นดูบอบบางนั่น...

 
           "แบบนี้ก็สูสีนะสิ
!"

*********************************


ปั่นเสร็จแล้วลงอย่างด่วนที่สุด T^T
พลาดตรงไหนไปแจ้งได้บอกได้ขอรับท่าน
และ...ยังคงต้องสแครซปั่นต่ออย่างต่อเนื่องงงงงงง

ขอบคุณที่ยังติดตามขอรับ =A=



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 50 : 50. ตามล่า , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1126 , โพส : 10 , Rating : 67% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1575
พวกคุณอาสินะ
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2560 / 05:41
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1222
จะน้ำตาไหล
ตอนไวท์เจ็บ
แอร๊กกกกกกกกกกกก
ใครเป็นคนทำวะ
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.49.81 ]

วันที่: 31 พฤษภาคม 2556 / 20:30
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1064
เข้าสู่โหมดสงครามแล้ว
Name : ขวัญ [ IP : 110.77.236.121 ]

วันที่: 19 มีนาคม 2556 / 11:06
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1063
TT - TT อย่าพรากกกเค้าออกจากกันเลยนะคะนะ (มาโหมดซึ้งรันทดประชดชีวิตแบบสุดๆ)
นึกว่าเห็นแก่เจ้าชายไม่ได้เรื่องตาดำ ๆ อ่อนแอ ปัญญาไม่ค่อยดี (เจไนท์: =_=' เอ่อ.. )
นีลจะไ้ด้มีเพื่อนไว้วิ่งเล่นด้วยนะคะ ฮึกกกกก ..ยังคงบิ๊วอารมณ์โศรกอย่างต่อเืนื่อง) (นีล: ผมโตแล้วนะ =*=)
เีดี๋ยวไม่มีใครแหย่เฮร์มิทนะคะ (เฮร์มิท: T - T เค้าไม่ใช่ของเล่นน๊าาาาา)

พอออออ....ออกจากโหมดโศรกกกก -___-** เอาเป็นว่าลุงเป็นใคร มาจากไหนกลับไปทางนั้นให้ไว ๆเลย
คู่นี้พอจะกุ๊กกิ๊กอิ๊อ๊ะกันทีไร มีมารมาขวางตล๊อดดดดดดดด ยังไม่ได้ไปไหนกันเลยเห้ยยยย
จะขวางไปถึงไหนห๊ะ (เจไนท ์ หันมองหน้านีล (' T/////T) นีลหันไปมองทางอื่น ( '___') ... ไม่รู้ไม่ชี้)

เอาเป็นว่าถ้าลุงไม่กลับไปเดี๋ยวจะจับคนแต่งเป็นตัวประกัน คอยดูเด้ ..... วะ ฮะ ฮะ ฮะ (อินจัดดดดด)
Name : kabu [ IP : 171.96.21.66 ]

วันที่: 18 มีนาคม 2556 / 22:36
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1061
โอ๊ยยยย
ท่านป้า ท่านน้า ทำไมทำเยี่ยงนี้

ฟอเรนท์ ตามนายเหนือด่วนๆๆๆๆๆ
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 101.51.211.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2556 / 03:12
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1059
ใครทำไวท์T^T นีลลลลลลลลฆ่ามันนนนนนนนนนนนน
PS.  ดวงอาทิตย์ ค่อยส่องแสงยามทิวา ร้อนแรงและเร่าร้อน แต่อบอุ่นเต็มด้วยรัก ดวงจันทร์ ให้แสงยามราตรี สวยงามและอ่อนหวาน กลับหนาวเหน็บโดดเดี่ยว
Name : ว่างเปล่า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ว่างเปล่า [ IP : 180.183.147.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2556 / 23:06
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1058
อ๊าาาาไวท์น่าสงสาร

คนที่ออกมาคือท่านอาของนีลใช่ป่ะ

นีล เจไนท์ เฮร์มีท สู้ๆๆๆๆ
Name : Tyoki [ IP : 27.55.162.87 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 19:51
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1056
คนจากทางเหนือใช่ม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

คิดว่าจะเอาตัวนีลไปง่ายๆงั้นหรอ

ไม่มีทางแน่ๆ  ยังไงๆเจไนท์ก้อไม่ยอมง่ายๆแน่
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 101.108.14.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มีนาคม 2556 / 20:35
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1055
อ่านแล้วก็สงสัย คนที่เข้ามาทำร้ายเนี่ย เป็นคนของปราสาทน้ำแข็งรึป่าวอ่ะ


ถึงได้พยายามที่จะดึงนีลกลับอ่ะ

ปล. ปลอดให้ปลอดภัยทุกๆๆคนนะ

ปล 2. ฟอเรนท์มาช่วยน้องเร็วๆๆเลย
Name : Wins_Sha [ IP : 115.67.199.234 ]

วันที่: 10 มีนาคม 2556 / 19:15
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1054
ไวท์~~~ อ่านแล้วเจ็บแทนT^T

จะมีใครเป็นอะไรอีกไหมเนี่ย(อยากอยู่//ชอบเห็นนายเอกเจ็บตัว..คึๆ) พวกนั้นมันเป็นคร๊ายยยยยย

อัพไวๆนะค้า~~
Name : crim-son < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ crim-son [ IP : 124.121.15.34 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มีนาคม 2556 / 18:06
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android