คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 52 : 52. ความช่วยเหลือ


     อัพเดท 28 มี.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 190 Overall : 78,998
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2013 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 52 : 52. ความช่วยเหลือ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1249 , โพส : 14 , Rating : 40% / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


52. ความช่วยเหลือ

 

            สวบ!!

 

            เสียงฝีเท้าหนักๆ รอบทิศทาง ทำให้คนที่ยังมีสติอย่างเฮร์มิทระแวงลุกขึ้นมองหาและเตรียมตัวพร้อมรับมือในขณะที่เพื่อนอีกสองคนยังอยู่ในสถานการณ์ไม่ปกติแบบนี้ เจ็บใจตัวเอง และโกรธแค้นไอ้พวกบ้านนั่นจนในหัวปวดหนึบ แต่ทำได้แค่ยืนกัดฟันกรอด

 

            เจ้าปีศาจลูกผสมเองก็ดูเหมือนจะรู้สถานการณ์ได้โดยไม่ต้องอธิบายว่าตอนนี้มันวิกฤติแค่ไหน เจ้าการ์เซียร์ส่งเสียงขู่คำรามพร้อมกับแสยะแยกเขี้ยวกางกรงเล็บราวกับทั้งท่ารอกระโจนใส่หากผู้ใดก็ตามกล้าเข้ามาทำร้ายมังกรหิมะที่ยังนอนหอบหายใจแผ่วในขณะที่เพื่อนตัวน้อยอย่างอัลล์กำลังพยายามสมานแผลด้วยสมุนไพรที่ได้รับความช่วยเหลือจากภูตไม้ที่อยู่รอบๆ

 

            และหากเฮร์มิทจะหันมาสังเกตสักนิด...ก็จะเห็นว่าไอ้เจ้าปีศาจน้ำแข็งที่กำลังนั่งทอดสายตามองคนเจ็บแน่นนิ่งนั้นมันไม่ได้กำลังสงบนิ่งอย่างที่เห็น มือสองข้างกำเข้าหากันแน่นกัดฟันกรอดจนขึ้นเป็นสัน สายตาไม่ได้ละจากใบหน้าซีดเซียวของคนเจ็บที่อยู่ในอ้อมแขน...แต่...บริเวณโดยรอบกำลังหยุดนิ่ง...เหมือนถูกหยุดเวลาเอาไว้ ใบไม้สักใบไม่ขยับตามแรงลม ยอดหญ้าเริ่มแข็งตั้งตรงราวกับรูปปั้นก่อนจะลุกลามไปทั่วบริเวณ

 

            เขี้ยวเล็กสีขาวโผล่พ้นออกมาจากริมฝีปากตอนที่เจ้าตัวเผลอกัดฟันด้วยความโกรธ ดวงตาสีเข้มวาววับเป็นดุดันยามที่เหลือบไปเห็นคราบสีแดงข้นที่ยังไหลทะลักออกมาจากปากแผล

 

            สวบ!!

 

            "อั๊ก!!"

            เสียงร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดดังมาจากรอบนอกอาณาเขตเวทย์โดยที่ยังไม่เห็นตัว

 

            เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ

            เสียงเกราะเวทย์น้ำแข็งของเจ้าปีศาจตัวเล็กยิ่งทวีความแข็งแกร่ง และหากเงยหน้ามองขึ้นไปเหนือหัวล่ะก็...ลิ่มน้ำแข็งปลายแหลมดูน่าหวาดเสียวเรียงกันเป็นแนวอยู่บนนั้นไม่สามารถระบุจำนวนได้ ดวงตาเจ้าของเวทย์เป็นประกายสีแดงสดอย่างกับมีเลือดคั่งอยู่ข้างใน ใบหน้าขาวซีดนั้นราบเรียบสนิทราวกับไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ

 

            ตูม!! เสียงระเบิดดังสนั่น แหลกละเอียดเป็นผงราวกับตุ๊กตารูปปั้นน้ำแข็งที่โดนทุบให้แหลกคามือตอนที่เฮร์มิทซัดอาวุธลับใส่ผู้บุกรุกคนแรกที่พุ่งเข้ามา เจ้าของอาวุธยืนอ้าปากค้างกับปรากฏการณ์ตรงหน้า ก่อนจะหันไปมองเจ้าปีศาจตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างคนเจ็บ ราวกับเห็นปีกสีดำสนิทกางออกไปทั่วบริเวณ

 

            เพียงแค่โผล่พ้นแนวพุ่มไม้ ยังไม่ทันได้กระทำการใด แม้แต่จะยกอาวุธขึ้น ผู้โชคร้ายที่ก้าวเข้ามาในอาณาเขตเวทย์ของเจ้าปีศาจน้ำแข็งก็เหมือนถูกสาบให้กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งภายในพริบตา ไม่ทันได้มีเวลาร้องเตือนพวกพ้อง ไม่มีเวลาแม้แต่จะเตรียมตัว

 

            "นะ...นีล..." เสียงเรียกของเฮร์มิทไม่ได้เข้ากระทบโสตประสาทเจ้าปีศาจที่กำลังถูกโทสะควบคุม ดวงตาคู่นั้นว่างเปล่าราวกับไม่เคยรู้จักกันมาก่อน รู้สึกว่าขนลุกซู่ความหวาดกลัวในจิตใต้สำนึกถูกปลุกให้ตื่นขึ้นไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว

 

            ความน่ากลัวของปีศาจร้ายไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น เมื่อความเย็นเยือกหนาวเย็นมาเยือน ผู้เคราะห์ร้ายที่ถูกสาปให้กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข้งยังคงยืนค้างในท่าทางที่เหมือนจะพุ่งเข้ามาโจมตี แม้กระทั่งอาวุธที่ถูกขว้างมาก็ยังไม่อาจฝ่าเข้ามาได้มันลอยแข็งค้างอยู่ในอากาศอย่างน่าหวาดเสียว

 

            เปรี๊ยะ

            คราวนี้เฮร์มิทกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ เสียงลั่นเปรี๊ยะที่ได้ยินเป็นเสียงขยับของใบไม้กิ่งไม้รอบบริเวณที่กำลังจับตัวกันเป็นน้ำแข็ง...รอบบริเวณนี้กำลังถูกสาปให้กลายเป็นน้ำแข็งด้วยฝีมือของเจ้าปีศาจตัวเล็กเพียงตนเดียว และหากไม่ทำอะไรสักอย่าง แม้แต่ไอ้คนเจ็บที่นอนอยู่นั่นก็อาจจะโดนแช่แข็งไปด้วย หรือแม้แต่ทั้งหมดที่อยู่ภายใต้อาณาเขตเกราะเวทย์น้ำแข็งแห่งนี้ก็ไม่ปลอดภัยเสียแล้ว

 

            "นีล..นีลตั้งสติหน่อย นายกำลังจะฆ่าทุกคนนะ นีล!!" ไร้เสียงตอบกลับ มีเพียงลิ่มน้ำแข็งนับร้อยที่ผุดขึ้นมาในอากาศว่างเปล่า ปลายแปลมของมันช่างน่าหวาดเสียว..หากพุ่งเข้าใส่กลางลำตัว...คงไม่มีเวลาร้องขอชีวิต

 

            "คุณเจไนท์..ต้องรีบช่วยคุณเจไนท์ก่อน" อัลล์ตะโกนบอก แต่เจ้าปีศาจตาสองสีที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็คว้าแขนเอาไว้เสียก่อน เพราะตอนนี้เจ้าปีศาจน้ำแข็งมันนิ่งจนน่ากลัว แม้มันจะไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา แต่พอมองบรรยากาศรอบตัวที่แปรปรวนราวกับเจ้าตัวกำลังระบายความโกรธออกมา สายตาคู่นั้นยังคงว่างเปล่าราวกับไม่รู้ใดๆ นั่นยิ่งน่ากลัว

 

            คนเจ็บที่นอนแน่นิ่งพยายามขยับตัวเพราะความหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ แต่ก็ทำได้แค่ขมวดคิ้วเข้าหากันร่างกายหนักอึ้งทำได้เพียงเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างยากเย็น ใบหน้าขาวซีดของใครบางคนอยู่ใกล้แค่เอื้อม สายตาเย็นชาคู่นั้นดูว่างเปล่าจนน่าตกใจ สิ่งที่ทำให้เจไนท์รู้สึกหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจนั้นคือเกล็ดหิมะเกล็ดหนึ่งที่ร่วงลงมากระทบกับใบหน้าของตน เจ้าปีศาจ..กำลังร้องไห้

 

            "นะ..นีล.." เสียงแหบพร่าดังออกมาจากริมฝีปากแห้งผาก เจ้าของชื่อยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง เจไนท์ฝืนกัดฟันข่มความเจ็บลองยกแขนข้างหนึ่งความเจ็บปวดทำให้ชาจนไม่รู้สึกว่าเลือดสดๆ กำลังทะลักออกจากปากแผล ฝ่ามือข้างหนึ่งแตะแนบลงบนแก้มขาวซีดและเย็นชืดไม่มีคำพูดใดๆ นอกจากสายตาสองคู่ที่สบประสานกัน คนหนึ่งเจ็บปวดทางกาย อีกคนกำลังทุกข์ทรมานในใจอย่างแสนสาหัส...

 

            "ผะ..ผมจะเข้าไป.." เจ้าอัลล์สะบัดแขนหลุดจากฝ่ามือของเฮร์มิท เจ้าปีศาจลูกผสมที่รวบรวมความกล้าทั้งหมดค่อยๆ ก้าวเข้าไปหาเพื่อนทั้งสองคนอย่างกล้าๆ กลัวๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถตัดใจล้มเลิกการกระทำนั้นได้ เฮร์มิทเองก็ก็เข้าใจดีถึงได้ยืนมองทุกย่างก้าวของเจ้าตัวเล็กนั่นด้วยใบหน้าเครียดเขม็ง ต้องคอยระวังภัยทั้งศึกภายในที่เปราะบางและภายนอกที่กำลังคุกคาม

 

            ฝ่ามืออุ่นที่แนบลงข้างแก้มทำให้เจ้าปีศาจรู้สึกตัว หากแต่ความรู้สึกสูญเสียกำลังกัดกินและทิ่มแทงลึกเข้าไปกลางใจเจ้าปีศาจที่แสนเยือกเย็นเหมือนก้อนน้ำแข็งที่กำลังปริร้าวใกล้แหลกสลายเต็มที เลือดสดๆ ที่เคยกระตุ้นความกระหายอยากทุกครั้งที่เห็น บัดนี้เจ้าปีศาจกลับรู้สึกว่ามันน่าสะอิดสะเอียดจนไม่อยากเห็นมัน

 

            "คุณนีลฮะ ขอผมดูอาการคนเจ็บ...อึ้ย!!" เจ้าปีศาจลูกผสมตัวเล็กสะดุ้งสุดตัวตอนที่สายตาสีแดงสดคู่นั้นตวัดมองมา ทำได้แค่ยกมือสองข้างและหลับตาปี๋เป็นท่าที่บ่งบอกว่ายอมแพ้ไม่คิดต่อสู้และในมือก็มีสมุนไพรที่ไม่น่าจะใช้ทำร้ายใครติดมาด้วย แต่พอทำใจกล้าเปิดเปลือกตา(ข้างหนึ่ง)ดู ก็เห็นว่าสายตาของปีศาจร้ายอ่อนลงแล้ว ถึงได้ขยับเข้าไปใกล้ คนเจ็บยังคงหายใจแต่ก็แผ่วเบา อ่อนล้าเต็มทีเนื่องจากอาการเสียเลือด...

 

 

            รอยยิ้มเจือจางส่งมาให้ตอนที่อัลล์แตะมือลงไปตรงบาดแผล เจไนท์แทบจะไม่รู้สึกอะไรแล้วคงเพราะเป็นอาการชาจาบาดแผล แต่ความหนาวเย็นรอบๆ บริเวณนี้ทำให้รู้สึกง่วงงุนจนอยากหลับ หากยังมีแรงพอคงจะพูดปลอบเจ้าปีศาจน้ำแข็งได้ว่า..'ไม่เป็นไร...ไม่เป็นไร..อย่าร้องไห้' เป็นจังหวะเดียวกับที่ฝ่ามือของคนเจ็บที่แตะบนเสี้ยวใบหน้าขาวนั้นตกวูบลงมาราวกับหมดแรง เปลือกตาทั้งสองข้างพลันปิดสนิทลงไปด้วย นั่นทำใครหลายคนในบริเวณนั้นใจหายวูบ

 

 

            "บ้าเอ๊ย!! ไอ้หมอนั่นเป็นอะไรไปอัลล์!!" คนที่ยังมีแรงพูดได้อย่างเฮร์มิทตะโกนถามด้วยอาการร้อนรนขัดกับบรรยากาศเย็นเยือกรอบตัว

 

 

            สวบ!!

            ความอ่อนแอในทีมเหมือนเป็นสัญญาณให้พวกมันเปิดเผยตัว นักรบในชุดขาวโพลนเผยให้เห็นเพียงดวงตาและปลายดาบยาวสะท้อนแสงวาววับ ราวกับไม่สะทกสะท้านกับความหนาวเย็นรอบบริเวณ..และพวกมันเป็นนักรบที่ถูกฝึกมาอย่างดี

 

 

            "มะ...ไม่หายใจแล้วครับ ทะ..ทำยังไงดี" อัลล์พูดพร้อมกับสายน้ำที่พรั่งพรูออกมาจาดวงตาทั้งสองข้าง สองมือเขย่าแขนปิศาจน้ำแข็งอย่างลืมตัว ก่อนจะนึกขึ้นได้ก็ยังพยายามแปะสมุนไพรลงไปบนบาดแผลพร้อมกับปาดน้ำตาออกจากใบหน้าตัวเอง

 

 

            เจ้าปีศาจน้ำแข็งเบิกตากว้างและตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป ไม่ใช่ว่าเพิ่งได้ยินคำรายงานอาการบาดเจ็บของอัลล์แต่เป็นเพราะนีลเองก็รับรู้ได้ว่าก้อนเนื้อในอกของคนตรงหน้าที่เคยเต้นเป็นจังหวะนั้นกำลังแผ่วลงจนแทบไม่ได้ยิน กลิ่นคาวเลือดยังคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ และพวกมันที่เผยตัวออกมายิ่งทำให้..หิมะ..ยิ่งทวีความเย็นจัด

 

 

            วูบ~~

            เปรี๊ยะ!!

            เกราะเวทย์กำลังถูกกัดกร่อน เพราะพวกมันรู้ดีว่าควรทำยังไงจากความคุ้นเคยตลอดหลายปีที่ผ่านมา...นักรบปีศาจจากทางเหนือ

           

            เจ้าปีศาจน้ำแข็งผุดลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าเย็นชาราวกับว่าไม่มีอะไรที่ต้องสนใจอีกแล้วต่อไปนี้ ภาพความทรงจำก่อนหน้าย้อนเข้ามาไม่ขาดสายเสียดแทงเข้าไปในโสตประสาทของเจ้าปีศาจน้ำแข็งอย่างจัง ...เจ็บปวดในอกราวกับมีเข็มนับร้อยทิ่มแทง..ความเจ็บปวดทั้งหมดที่เจอยังไม่เท่ากับความรู้สึกเหมือนถูกทรยศหักหลังจากสิ่งที่สายตากำลังทอดมอง

 

            "ไม่..ไม่จริง..." เสียงพึมพำเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากเจ้าปีศาจ ใบหน้าซีดเผือดมือไม้สั่นเหมือนไม่สามารถควบคุมได้ แววตาสลดวูบราวกับมีเมฆสีดำโอบล้อมรอบตัว

 

            "อย่า...!!" เฮร์มิทร้องห้ามเอาไว้ก่อนที่จะมีใครพูดอะไรออกมา ทั้งที่ตัวเองก็หัวใจแทบจะหยุดเต้นเหมือนกัน ในท้องเหมือนกำลังโดนบีบอย่างรุนแรงพยายามรักษาระดับสีหน้าให้ราบเรียบ แต่...ความสูญเสียตรงหน้ามันยากเกินไป

 

            "คะ...คุณเจไนท์...คุณนีล.." อัลล์กำลังพยายามอย่างหนักในขณะที่รอบกายเต็มไปด้วยศัตรูที่กำลังพยายามทำลายเกราะเวทย์อันแข็งแกร่ง แต่เจ้าของเวทย์ยังคงไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้ เหมือนสัตว์ที่กำลังได้รับบาดเจ็บสาหัสแม้ว่าสิ่งสำคัญคือการเยียวยา...แต่ใครเล่าจะสามารถเข้าใกล้ได้หากเจ้าตัวไม่หลงเหลือความไว้ใจอีกต่อไปแล้ว...แววตาเจ็บปวดคู่นั้นสะท้อนทุกอย่างชัดเจน

 

            "เลือด..อัลล์..ห้ามเลือดอีก...เจไนท์!! ไอ้บ้าเอ๊ย!!" สมุนไพรสีเขียวในมือถูกบดอย่างรวดเร็วแม้เจ้าตัวจะกำลังมือไม้สั่น เฮร์มิทยังช่วยหยิบจับโน่นนี่ปากก็ก่นด่าคนเจ็บหวังว่ามันจะลืมตาขึ้นมาแล้วเถียงเหมือนเคย แต่ริมฝีปากนั้นแห้งผากใบหน้าซีดจัดเพราะความหนาวเย็น และเหมือนจะนึกขึ้นมาได้ถึงได้ถอดเสื้อคลุมตัวเองมาคลุมตัวคนเจ็บเอาไว้

 

 

            "ไม่!!!!" เสียงลอดไรฟันของเจ้าปีศาจน้ำแข็ง มือสองข้างกำเข้าหากันแน่น ราวกับว่าพายุหิมะหลงฤดูกำลังโหมกระหน่ำ ทุกสิ่งกลายเป็นสีขาวโพลน โชคดีที่ยังมีเจ้าการ์เซียร์ช่วยเอาตัวบังกระแสลมเอาไว้

 

 

            เปรี๊ยะ....!! ครืนนนนน.....เสียงคำรามลั่นของลิ่มน้ำแข็งนับร้อยที่ลอยอยู่บนอากาศ

 

 

            "ผมจะไม่ให้อภัย!!!" ราวกับเสียงสะอื้นไห้อย่างน่าเวทนาแต่กลับไม่มีน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาคู่นั้น

 

 

            ตูมมมมมมมมมมมม เสียงระเบิดสะเทือนลั่นแสบแก้วหู เศษน้ำแข็งกระจัดกระจายหิมะยังคงโปรยปรายไปทั่วบริเวณราวกับจะบอกว่านายน้อยแห่งทางเหนือกำลังร่ำไห้...

 

 

.........................

           

 

            "นั่นมันบ้าอะไรกัน!!" ไทนอสกำลังพร่ำพูดกับตัวเองตอนที่เห็นภาพตรงหน้า ราวกับใครยกเอาฤดูหนาวและภูเขาหิมะมาวางกลางป่ามายาแห่งนี้ ในขณะที่กำลังยืนมองด้วยสายตาชื่นชม

ลิ่มน้ำแข็งที่ลอยคว้างอยู่บนอากาศพุ่งเข้าเสียบทุกทิศทาง เหยื่อเคราะห์ร้ายคือพวกที่อยู่รอบกรอบเวทย์ และ...ป่าเกือบทั้งแถบในบริเวณนั้น ที่เคยเป็นป่ารกทึบ ตอนนี้เหมือนเศษอัญมณีที่โดนทำลายแตกเป็นเสี่ยงๆ ...แหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี ราวกับหัวใจเจ้าปีศาจที่มันกำลังร่ำร้อง....ถึงความสูญเสีย...

 

            โชคดีแค่ไหนแล้วที่ยังมีปีศาจเลือดบริสุทธิ์อีกตนยืนเป็นเกราะอยู่

 

            "นั่นฝีมือนีลใช่ไหม?" เวสต์ถามเสียงเครียด และแม้จะไม่มีคำตอบจากปากพี่ชายก็พอจะรู้ว่าเดาถูก เพราะครั้งหนึ่งเคยเกิดเรื่องแบบนี้มาแล้ว ครั้งที่เจ้าปีศาจน้ำแข็งถูกช่วงชิงของรักไปกับมือ...แล้วคราวนี้ล่ะ...

 

            ตูมมมมมมมมมมม

            เสียงระเบิดยังดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง และทั้งสามคนก็ไม่มีเวลามากพอให้มาหยุดยืนอยู่กับที่เพื่อหาคำตอบแม้ว่าจะมีหลากหลายคำถามในใจก็ตาม แต่ยังไม่ทันได้เข้าถึงภูเขาน้ำแข็งของนีลก็พบเข้ากับศัตรูของเจ้าน้องชายที่กำลังพยายามเจาะเกราะเวทย์ ฟอเรนท์หรี่ตามองเครื่องแบบของพวกมันพร้อมกับพุ่งเข้าไปอย่างไม่ปราณี

 

            "พวกเจ้ารับคำสั่งใครมา!!" ฟอเรนท์ไม่ได้คิดจะได้คำตอบจากเหยื่อที่ลอคออยู่ใต้ฝ่ามือ แต่เป็นพวกมันที่อยู่รอบๆ ต่างหาก ในคราแรกพร้อมพุ่งเข้าใส่ศัตรูแต่พอเห็นว่าเป็นใครก็ถึงกับชะงักแตกฮือ บุตรชายคนโตของนายเหนือหรี่ตามองปลายนิ้วที่ขยุ้มบนลำคอผู้เคราะห์ร้ายรัดแน่น เหยื่อกำลังดิ้นทุรนทุรายตาเหลือกถลน พวกมันคิดถูกที่ไม่เข้าจู่โจม แต่ก็ไม่คิดจะทรยศต่อนายเหนือหัวของพวกมันถึงได้แก้สถานการณ์ด้วยการตีกรอบล้อมอีกสองคนที่เหลือ แต่นั่นก็ใช่ว่าจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่าเสมอไป

 

            นักรบเวทย์ของเวสต์ผุดขึ้นมาจากพื้นดินตามคำสั่งนาย และไทนอสเองก็กำลังร่ายเวทย์แม้จะเป็นมนุษย์ธรรมดาเพียงคนเดียวแต่ก็เป็นผู้ครอบครองดาบศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ทิศ รอยยิ้มท้าทายปรากฏตรงมุมปากไร้ซึ่งความหวาดกลัวในแววตาของทั้งคู่อย่างสิ้นเชิง

 

            "คุณฟอเรนท์ต้องไปถึงนีลก่อนพวกนั้น ผมกลัวว่า..."

 

            เคล้ง!!!

            เกิดการปะทะขึ้นก่อนที่เวสต์จะทันได้พูดจนจบ ลางสังหรณ์อะไรบางอย่างกำลังรบกวนจิตใจ ไม่ว่าใครก็ไม่อยากให้เกิดการสูญเสียและแม้อีกฝ่ายจะเป็นปีศาจที่ไร้ซึ่งความปราณีหากเป็นศัตรู แต่ก็เป็นหมอที่เก่งที่สุดด้วยเช่นเดียวกัน

 

            "ทำไม..ท่านอาต้องทำแบบนี้" เสียงพึมพำเบาๆ ของฟอเรนท์ก่อนจะปล่อยเหยื่อเคราะห์ร้ายซึ่งหมดลมหายใจลงไปบนพื้นอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับว่าความปรารถนาของฟอเรนท์ไม่เป็นจริงตอนที่ได้เห็นว่าผู้บุกรุกป่ามายาเป็นนักรบของปราสาททางเหนือ และผู้ที่จะสามารถสั่งการให้เคลื่อนไหวได้มีเพียงนายผู้อยู่ในตำแหน่งสูงสุดอย่างนีล และในเมื่อเจ้าตัวมาอยู่ที่นี่และกำลังเป็นเป้าในการโจมตี ดังนั้นผู้สั่งการจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากผู้รับมอบอำนาจนั่นคือท่านอาทั้งสอง

 

            "ถ้าอยากรู้ก็รีบไปหาคำตอบสิ ทางนี้มันเรื่องจิ๊บจ้อย" ไทนอสตะโกนบอกดาบทั้งสี่ทิศและยังสาละวนอยู่กับการขยับมือบังคับดาบทั้งสี่ทิศที่ลอยอยู่รอบตัวราวกับเป็นเรื่องง่ายอย่างที่เจ้าตัวพูด

 

            "ผมเป็นห่วงนีล..." เวสต์กำชับอีกที และไม่ต้องให้ย้ำ ปีกสีดำสนิทก็กางออก นักรบทางเหนือแทบจะคุกเข่าลงทำความเคารพทั้งที่ยังอยู่ในหน้าที่จู่โจม ยามที่แววตาสีแดงจัดปรายมองมาทำเอาเสียวสันหลังวูบแม้ว่าอีกฝ่ายจะยังไม่ได้ทำอะไร

 

            "หากคนของฉันเป็นอะไรไป ฉันจะไม่ให้อภัยแม้จะอยู่ในนรกพวกแกก็จะได้รับการตอบแทนอย่างสาสม" ไม่ใช่เวทย์ ไม่ใช่คำสั่งแต่พวกมันทั้งหมดก็หยุดชะงักตัวแข็งราวกับโดนสาป แม้ว่านายคนโตของทางเหนือจะจากไปแล้วพวกมันก็ทำได้แค่เพียงคุมเชิงอีกสองคนไม่กล้าเข้าโจมตี เวสต์กับไทนอสทำได้เพียงหันมาสบตากันและเห็นตรงกันครั้งแรกว่ายามที่ปีศาจโกรธของจริงนั้นมันน่ากลัวเพียงใด

 

.................................

 

            พายุหิมะยังคงโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งโดยมีเจ้าปีศาจตัวเล็กยืนเป็นศูนย์กลาง และถึงอย่างนั้นลิ่มน้ำแข็งก็ยังพุ่งเข้าใส่ผู้บุกรุกได้อย่างแม่นยำแม้เจ้าของเวทย์จะไม่ได้ขยับหรือปรายหางตามองด้วยซ้ำ ไม่มีผู้ใดที่เล็ดลอดก้าวผ่านเขตเวทย์มาได้แม้แต่คนเดียวและหากปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป ป่ามายาตรงบริเวณนี้คงโดนทำลายไม่เหลือซาก

 

            ~วูบ~

            เปรี๊ยะ!!

            หอกปลายแหลมพุ่งเข้ากลางพายุหมายทำร้ายผู้เป็นส่วนกลางของพายุและความปั่นป่วนทั้งหมด แต่ก่อนที่จะเข้าถึงตัวเจ้าปีศาจตัวเล็ก มันก็หยุดนิ่งราวกับมีใครมาหยุดเวลาเอาไว้ เจ้าของปีกสีดำสนิทโฉบวูบลงมายืนกั้นกลางระหว่างตัวน้องชายและปลายแหลมของอาวุธร้ายนั่นก่อนที่มันจะแตกสลายกลายเป็นผงร่วงลงสู่พื้น เจ้าปีศาจน้ำแข็งเบิกตากว้างยืนมองแผ่นหลังของพี่ชายคนโตนิ่ง

 

            "ขอเตือนหากใครกล้าเข้ามาจะเป็นศัตรูกับนายเหนือนับตั้งแต่บัดนี้" ฟอเรนท์ประกาศกร้าว เรื่องนี้แทบจะไม่จำเป็นต้องแจ้งให้ท่านพ่อทราบก่อนที่จะหยิบยืมชื่อมาใช้ เพราะหากเจ้าตัวมาเองความเสียหายระดับนีลยังถือว่าน้อยนัก

            "เจ้าไม่มีสิทธิ์ใช้ข้อกล่าวอ้างนั้น เพื่อเอาตัวคนของเราไปนะ!!" เสียงแหลมเล็กที่ตะโกนโต้ตอบกลับมาทำให้ใจเจ้าปีศาจตัวเล็กเจ็บปวดราวกับมีเข็มนับร้อยพุ่งเข้าใส่ หากแต่ไม่สามารถระบายออกมาได้ถึงได้แสยะเขี้ยวอย่างลืมตัว ยิ่งเหลือบไปเห็นคนเจ็บที่ยังนอนแน่นิ่งในอ้อมแขนเพื่อนหัวใจดวงน้อยราวกับถูกบีบให้แหลกสลายคามือ

 

            "นับจากนี้เป็นต้นไป นีลจะเป็นคนของทางเหนือ" ทั้งที่ไม่อยากทำแบบนี้ ไม่อยากเลยสักนิดอย่างน้อยก็ยังเป็นสายเลือดเดียวกัน รายงานการปิดกั้นเขตแดนระหว่างปราสาททางเหนือจะถูกส่งถึงมือท่านพ่อหลังจากจบเรื่องนี้

 

            "เจ้าไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้น!! ฟอเรนท์!!" คนที่ก้าวออกมาไม่ได้ทำให้ฟอเรนท์รู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อย หากแต่ยื่นมือไปแตะข้อมือเจ้าน้องชายปีศาจตอนที่ได้ยินเสียงขู่ออกมาจากลำคอ เข้าใจความรู้สึกดีว่ามันเจ็บปวดเพียงใดหากรู้ว่าตัวเองคือตัวต้นเหตุที่ทำให้เกิดเรื่องทั้งหมด และไม่เคยคิดว่าจะต้องมาเผชิญหน้ากันในรูปแบบนี้

           

            สวบ!!

            เป็นเวสต์กับไทนอสที่เพิ่งมาถึง และคนฉลาดอย่างเวสต์ก็พอจะเดาได้ก่อนหน้าแล้วว่าลางสังหรณ์ของตัวเองนั้นถูกแต่ก็ไม่คิดว่าเรื่องมันจะรุนแรงขนาดนี้ ยิ่งพอเหลือบไปเห็นคนเจ็บก็ยิ่งใจหายทั้งเจ้าไวท์ที่ยังนอนหายใจแผ่วและยังจะเจ้าชายที่ยังนอนนิ่ง ข้างๆ นั่นมีเจ้าอัลล์และเฮร์มิทที่นั่งกองรวมกันหน้าซีดอยู่ข้างเจ้าการ์เซียร์

 

            "เราต้องช่วยคนเจ็บก่อน" ไม่ต้องรอให้ใครมาอนุญาตอาจารย์ห้องพยาบาลก็วิ่งตรงไปยังคนเจ็บทันทีโดยมีไทนอสคอยคุ้มกัน และพอไปถึงก็พอจะรู้คำตอบแล้วว่าทำไมทั้งสองคนถึงได้หน้าซีดแบบนั้น

 

            "ผะ..ผมพยายามแล้ว..แต่.." เจ้าอัลล์ตอบเสียงสะอื่นและยังอยู่ในอาการตื่นตระหนก แต่คราวนี้คงเกินเยียวยาแล้วจริงๆ

 

            "เกิดอะไรขึ้น อย่าบอกนะว่า..." ไทนอสรู้สึกเหมือนมีก้อนแข็งมาจุกตรงลำคอ ก่อนจะหันไปมองใบหน้าขาวซีดของคนเจ็บที่ยังนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง และไม่มีการตอบสนองใดๆ

 

            "คุณฟอเรนท์...!!" แม้ว่าสถานการณ์จะกำลังตึงเครียด และทั้งสองฝ่ายยังคงยืนดูเชิงกันอย่างไม่ลดละ แต่เวสต์ก็จำต้องทำใจกล้าตะโกนเรียกชื่อคนรักปีศาจอย่างไม่ลังเล

 

            "ตรงนี้การความช่วยเหลือด่วนครับ!"

 

****************************************

 

อัพภูเขาน้ำแข็งสวนกระแสอากาศร้อน

ผิดพลาดตรงไหนก็แจ้งได้บอกได้ฮับ ข้าน้อยปวดตามว้ากกกกก @_@

ขอตัดจบตอนนี้แต่เพียงเท่านี้และกำลังปั่นต่ออย่างต่อเนื่อง

ขอบพระคุณทุกเม้นท์และขอบคุณที่ยังติดตามอ่านกันนะ <3

 ปล. (ขอบ่น) อากาศร้อนมว้ากกกกกกกกกก อ๊ากกกกกกกก  
- -+(แค่นี้แหละ พอใจล่ะ) อิอิ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 52 : 52. ความช่วยเหลือ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1249 , โพส : 14 , Rating : 40% / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 14 : ความคิดเห็นที่ 1576
น่านนนนไงอาจริงด้วย
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2560 / 06:00
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1508
ลุ้นหนักมาก
PS.  I'm ~MaI~ :D <3 EXO very much
Name : •-MaMaI-• < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ •-MaMaI-• [ IP : 1.46.169.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2559 / 00:14
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1224
ว่าแล้วว่าต้องเป็นท่านอา
โหววววววววววว
ทำแบบนี้กับนีลได้ไงอ่ะ
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.49.81 ]

วันที่: 31 พฤษภาคม 2556 / 21:27
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1153
แล้วท่านอาจะได้รู้ว่าทามแบบนี้แล้วผลจะเปนยังไง

กล้ามากที่มาทำให้คนสำคัญของนีลเจ็บ

เอาให้แตกหักกันไปเลยลูกนีลลล

อย่าไปแคร์ยัยป้าบ้าอำนาจนั่นเลยยยย
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 223.206.4.201 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2556 / 03:02
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1083
อ่านแล้วจุกเลย เครียดจนพูดไม่ออกเลย
ทำไมท่านอา ทำอย่างงั้นเนี่ย มันหงุดหงิดจนบอกไม่ถูกเลย อยากกำจัดท่านอาทิ้งซะ
เจไนท์จะตายจริงๆมั้ยอ่ะ เครียดเลย หรือจะต้องทำสัญญากับปีศาจแบบเวสต์
กดดันๆ อยากอ่านต่อแล้วน๊าาาา ลุ้นสุดใจเลย
Name : mheeboo [ IP : 125.24.52.33 ]

วันที่: 9 เมษายน 2556 / 11:00
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1081

ม่ายยยยยยยยยย ;; __ ;; โฮรวววว สงสารปีศาจน้อย
อารมณ์แบบกำลังจะสูญเสียของรัก ทั้งโกรธทั้งเสียใจแค้นใจ
สงสารเจ้าชายขี้เก๊ก? พาร์ทนี้หมดสภาพเลย เละเป็นโจ๊กก นอนแน่นิ่ง (บทสบายจริง ๆ นะ)
เจไนท์ : =_=* เราป่วยอยู่นะเห้ยยย!!
เรา : ก็ไม่ค่อยมีบทพูดไง นอนอย่างเีดียว สบายป๊ะล่ะ พูดนับประโยคได้เลยเหอะ
เจไนท์ : ก็เราป่วยไง ต้องเรียกร้องความสนใจจจจจจ
นีล : ได้ผลมากเลยคับ ผมเกือบระเบิดป่านี่ทิ้งแล้วนะ
เจไนท์ : ไปโทษคนแต่งสิ เราเล่นตามบทนะ
นีล : จ้องหน้าคนป่วยนิ่งงงงง หรี่ตา
เจไนท์ : TT - TT อย่าจ้องแบบน้านนนน เค้าเล่นตามบทนะตะเองงงง



555555 แต่งสั้น ๆ ล้อเลียนตัวละคร :p เบาเบา
สนุกมากกกตอนนี้ ปวดใจนิด ๆ ตอนที่เจไนท์ เอามือจับหน้านีล
แบบ... T _ T อือออออ.. ดูออกว่าทั้งรักทั้งห่วงทั้งหวงเลยยย
อีกคนก็อาการหนักไม่แพ้กัน พอรู้ว่าจะสูญเสียคนรัก พี่ท่านก็ระเบิดป่าทิ้งเป็นแถบ

นี่ถ้าพี่ชายไม่มาช่วยมี หลังเละ
แต่ตอนนี้ ช่วยเจ้าชายขี้เก๊กก่อนเุห้อออออ จะตายแล้วนั่นนนน ;;__;; สงสารรรรอ๊ะ

รออ่านตอนต่อไปนะคะ สนุกมว๊ากกกก
แต่ขาดเจ้าชายจอมป่วนไป มันเงียบเหงา อยากเห็นฉากตอนสวีทวี๊ดดดวิ๊ววววอ่ะ
Name : kabu [ IP : 124.120.165.79 ]

วันที่: 29 มีนาคม 2556 / 23:59
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1080
ฮือ~ฮือ~เศร้าอ่ะ เจไนท์อย่าเป็นไรน่าา T^T
Name : nok [ IP : 115.67.167.170 ]

วันที่: 29 มีนาคม 2556 / 21:33
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1078
เศร้าอ่ะ สงสารนีลอ่ะ ฮืออออ เจไนท์อย่าตายน้า

เป็นท่านอาจริงๆด้วยคิดแล้วเชียว
Name : Tyoki [ IP : 27.55.1.43 ]

วันที่: 29 มีนาคม 2556 / 02:09
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1077
แม้จะเป็นกลางสนามรบ
แต่อยากเข้าไปอยุ่ใจกลางเขตน้ำแข๊ง สัก 10 นาทีก้อยังดี
ร้อนม๊วกกกกก


เหอะๆๆ
นีลเป่ายายป้านั้นกลับป่าน้ำแข็งไปเลย

เจอกันครั้งหน้าค่อยฆ่าก้อยังไม่สาย
(ตอบแทนที่เลี้ยงดูมา และมีสายเลือดเดียวกัน)

ทำกับนีลอย่างนี้ได้งัยยยย
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 101.51.4.206 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2556 / 00:03
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1076
ท่านอาเป็นคนทำจิงๆๆๆใช่มั๊ยอ่ะ

ทำไมถึงได้ทำแบบนี้ๆๆๆๆ

เจไนท์อย่าเป็นอะไรนะ

TT^TT
Name : Wins_Sha [ IP : 115.67.135.105 ]

วันที่: 28 มีนาคม 2556 / 21:43
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1075
แง้ จะร้องไห้  เศร้ามากกกกกกกก เจไนท์ตายไม่ได้น่ะ  ทำไมถึงเป็นแบบนี้ทำไมต้องมาทำร้ายกันด้วย ปีศาจรักกับมนุษย์มันผิดมากเลยหรือไง  รู้ตัวมั้ยว่าทำให้นีลเจ็บขนาดไหน

ค้างงงงงงงงงงงงงง อยากอ่านต่ออออออออ
PS.  เราชอบ yaoi ความสำเร็จอยู่ที่ความพยายาม
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 110.49.242.43 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2556 / 20:44
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1074
เจไนท์อย่าเป็นอะไรน้าาา ต้องฟื้นขึ้นมานะ

สงสารนีลอะคงจะเจ็บปวดมาก

งือออ TTwTT
Name : KaNaMe_Demon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaNaMe_Demon [ IP : 27.145.34.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2556 / 20:34
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1073
โอ้ว อ่านไปลุ้นไป แบบว่าสุดๆ!
PS.  มันผิดมากเหรอ...? กับการทำในสิ่งที่ต้องการน่ะ??
Name : RabBiTaN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ RabBiTaN [ IP : 49.49.124.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2556 / 17:06
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1072
ตอนที่เราอ่านกำลังอยู่ในห้องซึ่งเปิดแอร์หนาวเย็นมาก สัมผัสได้ถึงพายุหิมะแห่งความโกรธเกรี้ยวของท่านนีลเลยยยย อ๊ากกกกก
Name : gibb [ IP : 161.200.125.154 ]

วันที่: 28 มีนาคม 2556 / 15:47
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android