คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 55 : 55. ร่างสัญญา


     อัพเดท 21 เม.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 160 Overall : 78,968
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2012 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 55 : 55. ร่างสัญญา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1259 , โพส : 13 , Rating : 25% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


55. ร่างสัญญา

 

            โรงเรียนนักรบแห่งเนียร์ประกาศปิดเพื่อซ่อมบำรุงครั้งใหญ่หลังจากจบศึกคัดตัว และอาจารย์ใหญ่ประกาศยกเลิกศึกชิงธงของปีนี้อย่างเป็นทางการโดยแจ้งว่าอาณาเขตเวทย์ของโรงเรียนชำรุดเสียหาย อาจไม่ปลอดภัยต่อนักเรียนได้จึงกำหนดให้นักเรียนกลับไปพักได้จนกว่าจะมีหมายเรียกตัวอีกครั้ง และเหตุผลนั้นก็สามารถตอบข้อสงสัยได้ตอนที่เหล่าองครักษ์มารวมตัวกันที่โรงเรียน และใครบางคนจะหายตัวไป...โดยไม่มีใครสงสัยถามหาเอาความ


            ...สายตาเย็นชาคู่นั้นยังคงเหม่อมองออกไปข้างนอกไกลแสนไกลราวกับว่าไม่ได้จดจ่ออยู่กับสิ่งใด หากแต่ความเงียบและหม่นหมองรอบๆ ตัว ก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปรบกวน ร่างของท่านอาที่โดนผนึกไว้ถูกเก็บรักษาไว้อย่างสมเกียรติ ส่วนท่านอาซาบิลนั้นถูกจับขังไว้ใต้ปราสาทน้ำแข็งได้รับการช่วยเหลือออกมาแล้ว หากแต่จิตใจก็ยังคงบอบช้ำไม่ต่าง... ความแค้นและชิงชังย่อมนำมาซึ่งความสูญเสีย แม้เพียงรอยร้าวเล็กๆ ก็อาจจะแตกสลายได้อย่างง่ายได้ ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือปีศาจก็ตาม


            "ผมคงต้องกลับไปดูทางโน้นก่อนนะครับ ถ้ามีอะไรก็เรียกใช้ผมได้" แม้จะยังห่วงเจ้าปีศาจหิมะตัวเล็กที่รักเหมือนน้องชาย แต่ริโอก็ยังมีหน้าที่อื่นต้องรับผิดชอบถึงได้มากล่าวลากับนายเหนือหลังจากร่วมเดินทางมาส่งผู้ถูกผนึกกลับมาพร้อมกับหมาป่าอีกหนึ่งตัว


            "อย่าเรียกว่าใช้เลย เรียกว่าขอร้องให้ช่วยมากกว่า ขอบใจพวกเจ้ามาก" นายเหนือตบไหล่เพื่อนของลูกชายคนเล็กเบาๆ หากไม่ได้อาณาเขตเวทย์ของจิ้งจอกเก้าหางช่วยไว้อีกแรง วันนั้นนีลคงทำไม่สำเร็จ เพราะแม้จะแข็งแกร่งเรื่องเวทย์และพละกำลังหากแต่จิตใจยังคงเปราะบางนัก

 
           "ไม่เป็นไรครับ นีลก็เหมือนน้องชายของพวกเรา" ริโอบอกพร้อมกับหันไปยิ้มให้กับเจ้าหมาป่าที่ยืนเล่นกับเจ้าไวท์อยู่ข้างๆ ซึ่งเจ้าตัวก็เพียงแค่พยักหน้าว่าเห็นด้วยตอบกลับมา


            "นายล่ะ จะกลับพร้อมเราหรือว่าไง?" จีมัสหันไปถามเจ้าเพื่อนแว่นแสนรู้ แต่เจ้าตัวเพียงแค่หันมายิ้มให้ก่อนจะหันไปมองทางเจ้าปีศาจน้ำแข็งแล้วถอนหายใจออกมายาวเหยียด


            "คงกลับพร้อมคุณฟอเรนท์ครับ กลับไปตอนนี้ก็เป็นตัวถ่วงคุณจีมัสกับคุณริโอเปล่าๆ" เวสต์หันมาพูดปนขบขัน เพราะรู้ดีว่าหากทั้งสองคนใช้เวลาเดินทางกันตามลำพังล่ะก็ อาจจะกลับไปถึงเนียร์ยังไม่ค่ำด้วยซ้ำ..ก็จิ้งจอกกับหมาป่าคงไม่เดินกลับพร้อมกับชมวิวสวยๆ ข้างทางไปเรื่อยหรอก


            "อืม...เอางั้นก็ได้ ฉันไม่กล้าทิ้งไอ้ตัวแสบไว้นาน กลัวจะขาดใจตายเสียก่อน" ริโอพูดด้วยสีหน้ากังวล เพราะติดคำว่าหน้าที่และยังมีตำแหน่งค้ำคอ ครั้นจะให้องครักษ์ของเจ้าชายรัชทายาทเดินทางออกนอกเมืองมาทั้งหมดคงไม่ใช่เรื่องดีนัก ในขณะที่โรงเรียนสั่งปิดชั่วคราวด้วยสาเหตุปลอมๆ นั่นอีก


            "ป่านนี้เซเรสมันคงโดนป่วนน่าดู" จีมัสกำลังนึกภาพตามก่อนจะหัวเราะออกมาตามประสาหมารักสนุก ...ไม่รู้ว่าใครจะป่วนกว่ากัน


            ทั้งสองคนเอ่ยลาก่อนจะออกเดินทางไปในตอนสายของวัน

 
           นายเหนือ ลูกชายคนโต และเวสต์ หันมาสบตากันพลางถอนหายใจ ไม่ว่าจะมองมุมไหนคนที่น่าเป็นห่วงที่สุดก็คงเป็นเจ้าหลานชายจอมนิ่ง นับตั้งแต่วันที่เกิดเรื่องเจ้าตัวก็เป็นแบบนั้น มีชีวิตแต่ราวกับไร้ซึ่งจิตวิญญาณ ไม่ยอมพูดจาหรือสบตาใครๆ วันๆ เอาแต่นั่งนิ่งเหม่อมองออกไปไกลแสนไกลราวกับไร้จุดมุ่งหมายในการมีอยู่


            "ไม่รู้ว่าทางเนียร์จะเป็นอย่างไรบ้าง" เสียงบ่นพึมพำด้วยสีหน้าจริงจังของเวสต์ สงสัยว่างานนี้คงต้องรอพวกริโอกลับไปเปลี่ยนตัวให้ไอ้พี่ชายตัวแสบขึ้นมาจัดการเสียแล้ว ขืนปล่อยไว้แบบนี้นีลคงได้โทษตัวเองไม่จบสิ้น มีชีวิตก็เหมือนไม่มีราวกับว่าคนที่ถูกผนึกไว้ไม่ได้มีเพียงท่านอา...

 

.............

 

            แสงแดดในตอนสายสาดส่องเข้ามากระทบเปลือกตา แม้จะรูสึกว่าอยากนอนต่ออีกสักนิดแต่ก็ต้องกระพริบตาลืมขึ้นด้วยความรำคาญ นั่นเพราะไม่สามารถขยับตัวหลบได้อย่างใจ แค่เพียงจะยกแขนขึ้นมาก็ปวดร้าวไปถึงซี่โครง ส่วนไหล่อีกข้างก็หนักอึ้งขยับไม่ได้ ลำคอก็แห้งผาก อย่าว่าแต่จะส่งเสียงเรียกใครได้เลย ขนาดกลืนน้ำลายลงคอยังยากลำบาก...มีเพียงเปลือกตาที่ขยับลืมขึ้นได้ พร้อมกับสูดลมหายใจเข้าปอดทั้งที่ยังปรับโฟกัสสายตาได้ไม่ชัดนัก


            "ถ้าฟื้นแล้วก็ตื่นลืมตาสิโว้ย!! อย่ามาทำสำออย!!"


            และ...สิ่งแรกที่ทักทายหลังจากหลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ คือเสียงตะโกนดังลั่นแสบแก้วหู และเกือบจะโดนกำปั้นของเจ้าของเสียงทุบอั๊กเข้าให้กลางลำตัวถ้าไม่ได้ใครบางคนปราดเข้ามารั้งเจ้าตัวออกไปได้ทัน ไม่งั้น...ทั้งที่เพิ่งฟื้นคงได้หลับ(เพราะสลบ)ลงไปอีกแน่


            "เอเลน!! ถ้าไม่หยุดนายนั่นแหละจะโดนดี" แม้ว่าคนขู่จะสีหน้าราบเรียบก็จริง แต่น้ำเสียงนั้นไม่ได้บอกว่ากำลังล้อเล่นอยู่แน่ๆ


            "ก็มันชักช้า!!" แม้จะโดนปล่อยตัวแล้วแต่ไอ้ตัวแสบขี้หงุดหงิดก็ยังคงบ่นด้วยน้ำเสียงขึ้นจมูกหร้อมกับปรายตามองตรงไปยังเตียงคนเจ็บอย่างไม่สบอารมณ์...นั่นเพราะว่ามันโดนบังคับให้อยู่ที่นี่...ที่เนียร์จนกว่าเจ้าชายเจไนท์จะฟื้นและทางผู้ทรงคุณวุฒิทั้งหลายจะหารือกันเพื่อหาข้อยุติสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นได้ ถึงตอนนั้นไอ้ตัวแสบมันถึงจะได้รับอนุญาตให้ทำตามอำเภอใจได้ และที่มันยังทนใจเย็นมาได้หลายวันนี้ก็เพราะได้ข่าวว่าใกล้จะได้ข้อสรุปแล้ว และท่านพ่อก็กำลังจะเดินทางมาร่วมหารือในอีกไม่กี่วัน เพราะงั้นถึงได้ทนรออย่างใจจดจ่อทั้งที่มันร้องตามจะไปกับน้องชายตั้งแต่วันเกิดเรื่อง


            "เอ้า! ดื่มน้ำซะก่อน" คนเจ็บทำได้เพียงส่งสายตาขอบคุณเจ้าเพื่อนตาเดียวที่ช่วยยกน้ำมาให้ แม้จะกระหายจนคอแห้งผากแต่เจไนท์ก็ทำได้แค่เพียงจิบลงคอไปเล็กน้อยเพียงเพื่อให้ตัวเองพอจะเปล่งเสียงออกไปได้


            "นีลล่ะ...นีลอยู่ไหน?..แค่กๆ" คำถามแรกหลังจากใช้สายตามองไปรอบๆ แล้วไม่เจอใบหน้าใครบางคน แต่เพียงแค่ขยับตัวร่างกายมันก็ปวดร้าวราวกับจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ หากสายตาเจ็บปวดคู่นั้นก่อนหมดสติในตอนนั้นยังคงจำได้ดีมันเทียบไม่ได้เลยกับความร้อนใจของเจไนท์ในตอนนี้


            "คือ..." เฮร์มิทอึกอักจะขยับหนีก็คงไม่ทันเพราะชายเสื้อถูกคนเจ็บกำไว้แน่นเท่าที่แรงมันจะมี


            "ฉันอยากเจอ..." เสียงยังคงแหบแห้งใบหน้าอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด


            "ถ้างั้นก็น่าจะรีบๆ ฟื้นสิโว้ย!!" ไอ้ตัวแสบ! แม้ว่ามันจะโดนจับแยกไปอยู่ตรงมุมห้องมันก็ยังสามารถตะโกนข้ามฟากมาได้ แถมยังไม่สนใจสายตาเย็นชาของท่านรองเสนาที่ปรายมองไป เพราะมันยงัคงยืนกอดอกทำปากขมุบขมิบด้วยสีหน้าบูดบึ้ง...นี่คือหัวหน้าองครักษ์ของเจ้าชายรัชทายาท...ผู้มีศักดิ์เป็นพี่ชายของคนเจ็บ..สาบานได้..??


            "นายต้องรักษาตัวให้หายก่อนเจไนท์ ยังไม่ต้องถาม" เซเรสหันไปบอกคนเจ็บเสียงเรียบ หากแต่แววตามีแววกังวล นั่นเพราะอาการบาดเจ็บบางอย่างนั้นต้องรักษาตอนที่คนเจ็บยังมีสติ


            "ผมแค่อยากรู้..ว่าปลอดภัย.."


            เซเรสเพียงแค่พยักหน้าตอบพร้อมกับวางมือบนไหล่คนเจ็บที่ปิดเปลือกตาลงพร้อมกับผ่อนลมหายใจออกอย่างยากลำบาก เพียงเท่านั้นที่เจไนท์ต้องการเพียงแค่เจ้าปีศาจนั่นปลอดภัย..


            "นายต้องรักษาตัว เพราะกระดูกหักเกือบทั้งตัว อย่าพยายามฝืน..."


            "นายจะหายเร็วกว่านี้ถ้ากินยานี่" ไม่ทันที่เซเรสจะพูดจบ ไอ้ตัวแสบที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนมันก็วางขวดยาลงบนเตียง


            "เอเลน! นี่มันยาสมาน..."


            "รึไม่จริง! แกอย่ามาเถียงนะ" ไอ้ตัวแสบ! มันเคยกลัวอะไรที่ไหนล่ะ แล้วยาที่มันหยิบมาก็เป็นยาสมานกระดูกจริงๆ ไม่ใช่ว่าจะแกล้งคนเจ็บ แต่...สำหรับคนที่กระดูกหักขนาดเจไนท์...ก็ไม่รู้ว่าระหว่างทนรอให้บางแห่งหายเองกับกินยานี่เข้าไปอะไรมันจะทรมานกว่ากัน..ไม่อยากจะคิด


            "นายต้องพักก่อนนะเจไนท์มันไม่ใช่เรื่องง่ายแบบจับใส่ปากแล้วกลืนน้ำตามนะโว้ย" แม้จะยังไม่มีแรงแต่เจไนท์ก็ยังพอจะกรอกตามองไอ้เพื่อตาเดียวด้วยสีหน้าหงุดหงิดจนได้(คือมันทำได้แค่นั้น) เรื่องจะให้มาฟังว่ายานั้นมันส่งผลเสียยังไงมันก็ไม่ช่วยให้ใจที่กำลังร้อนรนเย็นขึ้นมาได้ หากแม้มีวิธีที่จะทำให้เจอหน้าใครบางคนได้เร็วขึ้นอีกสักนาทีเจไนท์ก็จะขอเลือกทางนั้นไม่ว่าผลข้างเคียงมันจะเป็นอะไร


            "ผมจะกิน" เจไนท์หันไปบอกท่านรองเสนาด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะดูจะเป็นคนเดียวในนี้ที่พึ่งได้ที่สุดแล้ว


            "เจไนท์คือยานั่น..."


            "สองเม็ดพอไหม เอาแค่เบาะๆ ก่อน เผื่อทนไม่ไหว" และก็อีกครั้งที่ท่านรองโดนแย่งซีนเมื่อยาสองเม็ดถูกยื่นมาตรงหน้าคนเจ็บพร้อมแก้วน้ำ..ด้วยสีหน้ายินดีของไอ้ตัวแสบ ..เซเรสทำได้เพียงส่งสายตาดุๆ ไปให้แต่อย่าหวังว่ามันจะกลัว...มันเคยฟังอะไรใครเขาไหม?


            "คือผมว่า..." แม้แต่เฮร์มิทเองก็ยังมองยาสองเม็ดในมือพี่ชายลูกครึ่งของนีลอย่างหวาดๆ แต่ก็ไม่สามารถทนต่อสายตาร้องขอของเพื่อนที่ยังบาดเจ็บได้ ถึงได้เอื้อมมือไปรับแก้วน้ำและยามาถือไว้เอง แต่ยังไม่ทันจะป้อนเข้าปาก พี่ชายตัวแสบก็ยื่นมือมาแตะข้อมือของเฮร์มิทเอาไว้แล้วกระซิบบอกอะไรบางอย่างกับคนเจ็บบนเตียง


            "จำไว้นะ..ว่าความเจ็บปวดของนาย มันเทียบไม่ได้กับสิ่งที่นีลต้องเจอ" ...ทำไมเจไนท์จะไม่รู้...สายตาคู่นั้นยังฝั่งแน่นอยู่ในหัว เป็นครั้งแรกที่คนอย่างเจไนท์กลัวตาย กลัวตัวเองบาดเจ็บ กลัว...ที่จะไม่ได้ตื่นลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าใครบางคนอีกครั้ง มันเป็นความกลัวที่บีบให้หัวใจเจ็บปวด หากมีโอกาสแม้เพียงน้อยนิดที่จะได้เจอกันอีกครั้ง เจไนท์ก็จะไม่ยอมปล่อยให้โอกาสนั้นหลุดมือไปอีกเป็นครั้งที่สอง...เพียงเพื่อต้องการ 'ขอโทษ' จากใจ และเพียงเพื่อบอกสิ่งที่ยังค้างอยู่ในใจ

 

            ยาสมานกระดูกถูกป้อนให้ถึงปากพร้อมกับน้ำ และยังไม่ทันจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นทั้งสามคนที่เป็นคนเฝ้าไข้ก็ขยับเข้ามาล้อมเตียงในท่าเหมือนเตรียมพร้อมอะไรสักอย่าง ภาพสุดท้ายที่เจไนท์เห็นคือรอยยิ้มอย่างผู้ชนะของพี่ชายปีศาจตัวแสบก่อนจะถูกความเจ็บปวดรุนแรงเข้าถาโถมราวกับโดนวัตถุขนาดยักษ์พุ่งชนแล้วบดขยี้ร่างกายให้แหลกเหลวทั้งที่ยังมีสติครบถ้วน หากแต่ไร้ซึ่งเสียงร่ำร้องวอนขออย่างคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสคนหนึ่งพึงมี แม้จะรู้สึกเหมือนกระดูกและเนื้อหนังจะกำลังแยกออกจากกัน ก่อนจะหมดสติเจไนท์รับรู้ได้เพียงว่าสาเหตุที่ทั้งสามคนขยับเข้ามานั่นเพราะต้องการทำให้เขาสงบลงตอนที่ขยับแขนขาได้ ความเจ็บปวดแค่นั้น...ถ้าเพื่อให้หายจากการเป็นคนเจ็บบนเตียงได้ล่ะก็ จะให้กินอีกสักสองสามเม็ดก็ยินดี

 

......................


            หลังจากปล่อยให้คนเจ็บได้พักผ่อนหลังสมานกระดูกเรียบร้อยแล้ว เซเรสกับเอเลนก็โดนเรียกตัวเข้าห้องประชุมใหญ่ เพื่อเข้ารับฟังข้อสรุปเกี่ยวกับเหตุวุ่นวายที่เกิดขึ้น นายเหนือฝั่งปีศาจเดินทางมาถึงแล้วและยินดีขออภัยและรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น ด้วยการรับปากว่าจะสร้างอาณาเขตเวทย์ให้ใหม่และยินดีให้ฝ่ายมนุษย์อย่างท่านมหาเสนาเป็นผู้ตรวจสอบทุกกระบวนการทำงานเพื่อมิให้เกิดความหละหลวมอย่างครั้งที่แล้ว


            แต่การรับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้นมันคนละเรื่องกับพันธะสัญญาสงบศึกซึ่งต่างก็เห็นพ้องต้องกันว่าจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องร่างสัญญาใหม่อย่างถาวรเพื่อมิให้เกิดปัญญาเช่นนี้ซ้ำอีก นั่นคือการร่าง 'สัมพันธ์สัญญา'


            "ทำไมต้องทำแบบนั้น! ท่านพ่อใหญ่สุดก็ให้ท่านพ่อรับไปสิ" ไอ้เจ้าลูกชายตัวแสบมันกำลังยกมือกอดอกด้วยสีหน้าหงุดหงิด พร้อมกับหายใจฟึดฟัดราวกับว่าอะไรก็ตามมันขวางหูขวางตาไปหมด


            "เอเลน! มีเหตุผลหน่อยสิ ลูกก็รู้ว่าพ่อไม่ได้มีอำนาจทางการเมือง" อาเธอร์บอกลูกชายตัวแสบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เพราะรู้ดีว่าไอ้ตัวแสบมันกำลังหงุดหงิดเรื่องอะไร และแม้จะรู้ดีว่าการเมืองอะไรนั่นมันเอามาใช้กับฝั่งปีศาจไม่ได้ก็เถอะ..แต่สำหรับทางฝั่งมนุษย์ อะไรๆ ก็ต้องเป็นไปตามระเบียบแบบแผน นี่ยังดีที่พวกทหารของคิงออกไปจากห้องประชุมกันหมดแล้ว ไม่งั้นถ้ารู้ว่าพันธะอะไรนั่นมันไม่มีประโยชน์เรื่องคงวุ่นน่าดู


            "แต่ท่านอา..เอ๊ย! ท่านมหาเสนาอาของเซเรสมันมีนี่! ตำแหน่งสูงสุดรองจากองค์คิงด้วย!" ไอ้ตัวแสบยังคงค้านไม่เลิก ส่วนคนที่ถูกกล่าวถึงก็บังเอิญว่าเดินเข้ามาพร้อมกับหลานชายมาดนิ่งพอดี ...ไอ้ตัวแสบ!ถึงจะสะดุ้งไปก็ไม่ช่วยอะไรนอกจากรีบหลบวูบไปข้างหลังพ่อตัวเอง


            "เรากับพ่อของเจ้าได้รับหน้าที่รักษาอาณาเขตเวทย์ร่วมกันนับจากนี้ หรือเจ้าไม่ได้ยินคำสั่ง?" ท่านอาเสนาถามเสียงเรียบ และแม้ว่าไอ้ตัวแสบมันจะรู้ดีว่าคำตอบคือ 'ได้ยินเต็มสองหู' แต่ใครมันจะไปตอบแบบนั้นได้ล่ะ ในสถานการณ์แบบนี้


            "เอาเถอะ ถือว่าตกลงทำตามมติ ทางเราก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร" อาเธอร์บอกตัดบทพร้อมกับยกมือห้ามทัพลูกชายตัวแสบไม่ให้ต่อความยาวสาวความยืด


            "ถ้าเช่นนั้น ทางเราพร้อมเมื่อไหร่จะเดินทางกันทันที" ท่านมหาเสนาบอกอีกครั้งก่อนจะสะบัดเสื้อคลุมเดินกลับออกไปพร้อมกับหลานชาย เพราะยังมีเรื่องที่ต้องหารือเกี่ยวกับสัญญา ปล่อยให้สองพ่อลูกยืนมองอยู่ที่เดิมและพอแผ่นหลังของทั้งสองลับตาไปแล้ว ไอ้ตัวแสบมันถึงได้โผล่อหัวออกมาด้วยสีหน้าบูดบึ้งเช่นเคย...ที่มันโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่นี่เป็นเพราะมันไม่รู้ว่าจะโทษว่าเป็นความผิดของใคร


            "ผมจะไปหาริโอ!" เอเลนหันไปบอกผู้เป็นพ่อก่อนจะพุ่งตัวออกไปจากห้อง อาเธอร์ไม่ได้เอ่ยปากห้ามเพราะรู้ว่าเจ้าลูกชายตัวแสบมันคงจะไปถามอาการน้องชายจากปากเพื่อน ทำได้แค่ยกมือกุมขมับแล้วถอนหายใจออกมากับตัวเอง เรื่องบางเรื่องเมื่อมันเกิดขึ้นมาแล้วก็ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้ เพียงแต่ต้องทำใจยอมรับมัน หาทางป้องกัน และหวังว่ามันจะไม่เกิดขึ้นซ้ำอีก


            แต่สิ่งที่ทำให้เจ้าปีศาจเครียดสุดก็คงเป็นคำพูดของเจ้าลูกชายตัวแสบนี่แหละ


            "ท่านพ่อใหญ่สุดก็รับไปสิ..." แถม "..ท่านมหาเสนาอาของเซเรส" มันเคยคิดจะหวงพ่อมันเหมือนที่มันหวงน้องชายมันบ้างไหม ไอ้ลูกคนนี้!! ...(เพิ่งเข้าใจความรู้สึกของคนเป็นพี่ของฟอเรนท์มันก็ตอนนี้เอง)...
 

***********************


 

 

 


มาต่อแล้วอะไรแล้วนะ ใครที่ยังค้างอยู่ก็ลงมาได้แล้วนะ -,.-

ทิ้งท้ายตอนนี้ไว้ด้วยเซอร์วิสเล็กๆ ใครไม่ชอบใจก็อ่านผ่านๆ ไปเน้อ

ไม่มีอะไรในกอไผ่ แค่ต้องรับผิดชอบร่วมกันอะไรงี้ มาจ้งมาจิ้นไรกันไม่มี้!!

 

ขอบคุณทุกท่านที่ยังติดตามและตามติดสถานการณ์อย่างต่อเนื่องค่ะ ;)

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 55 : 55. ร่างสัญญา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1259 , โพส : 13 , Rating : 25% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1228
ใช่ๆ ท่านพ่อก็รับไปซิ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เอเลนนนนนนนนนนนนนนน
Name : KiHaE*129 [ IP : 182.53.49.81 ]

วันที่: 31 พฤษภาคม 2556 / 22:24
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1156
แต่ถ้าให้เปนแบบที่เอเลนเสนอมันก้อน่าสนุกน้าาาาา

คู่นี้ก้อน่าลุ้นไปอีกแบบนะ

อยากให้แต่งเรื่องของท่านพ่อกะท่านอาเสนาจริงๆ  55555555
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 223.206.4.201 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2556 / 03:34
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1133
ทำไมเรารู้สึกว่าเอเลนมัน่ารำคาญอ่ะ ทั้งๆที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนนะเนี่ย
Name : Mango Blue < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mango Blue [ IP : 124.121.61.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2556 / 17:24
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1128
แอบคิดไปไกลตอนรู้ว่าคุณพ่อกับท่านอาจะได้อยู่ด้วยกัน
PS.  เราชอบ yaoi ความสำเร็จอยู่ที่ความพยายาม
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 110.49.242.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2556 / 10:18
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1114
พึ่งได้มาเมนท์ เมื่อวานเน็ทโดนบล็อค แหง่วๆ
พึ่งเข้าใจว่าที่นีลผตึกท่านอาได้เพราะริโอหรอเนี่ย งึมๆ
สงสารนีลอ่ะ จะหายซึม ปิดกั้นตัวเองเมื่อไหร่กันนะ ฮือๆ

แต่...แอบงงอ่าา ไม่ค่อยเก็ทตรงย่อหน้าสุดท้าย "ท่านพ่อใหญ่สุดก็รับไปสิ..." มันหมายถึงไม่หวงท่านพ่อยังไงอ่าา นู๋แอบงง แหะๆ
Name : mheeboo [ IP : 125.24.12.94 ]

วันที่: 22 เมษายน 2556 / 10:46
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1113
เจไนท์รีบฟื้นแล้วไปหานีลเร็วเข้า สงสารนีล

เอเลนยังน่ารักแบบแสบๆเหมือนเดิม
Name : Tyoki [ IP : 27.55.147.74 ]

วันที่: 22 เมษายน 2556 / 00:02
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1112
ฟื้นนนนแล้วววววว T w T ดีใจจจจจจ *จุดพลุฉลองงรอบฟิคคคค* ฮึกกกก
คนทางโน้นนนอาการ(จิตใจ)โคม่าาแล้ววววว รีบ ๆ ฟื้น ๆ จะได้รีบ ๆ ไปหา

เหมือนฉากนี้จะมีอะไรอะไรซ่อนอยู่น๊าาาาาา *เกาคางงง* แต่คนแต่งบอกไม่มี
ก็เชื่อคนแต่ง ก้ออออออออออออออออออออออได้ (จะลากยาวเพื่อ..) ไม่มีเน๊อะ ไม่มี ไม่มี๊

รอลุ้นตอนฉากเจอหน้ากัน T_T ไหน ๆ ก็ฟื้นแล้ววว ต่อไปก็รุกกกกคืบหน้าได้แล้วสินะคะ (ห๊ะ) มะ มะ หมายถึง
พูดคุยกันน่ะ พูดคุยยยยย
Name : kabu [ IP : 124.122.243.203 ]

วันที่: 21 เมษายน 2556 / 23:23
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1111
โธ่ เจไนท์หายเร็วๆๆนะ รีบไปหานีลด่วนๆๆๆ

ปล. จิ้นเลยอ่ะด้า นายเหนือ กะ ท่านอาเสนาฯ และสัมพันธ์สัญญา แต่มันมัข้อแม้อะไร ทำไมเอเลนถึงไม่เห็นด้วยอ่ะ
Name : Wins_Sha [ IP : 115.67.230.245 ]

วันที่: 21 เมษายน 2556 / 20:37
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1110
ได้เห็นความแสบเล็กน้อยของเอเลนจนได้ คิดถึงมากจ้า
Name : kittykid [ IP : 110.169.233.249 ]

วันที่: 21 เมษายน 2556 / 19:33
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1109
คิดถึงริโอ ;w; (//โดนตบข้อหาผิดประเด็น)

เอเลนยังแสบเหมือนเดิมมมมมม ม ฮ่า


PS.  มันผิดมากเหรอ...? กับการทำในสิ่งที่ต้องการน่ะ??
Name : RabBiTaN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ RabBiTaN [ IP : 49.48.213.28 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2556 / 18:07
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1108
รีบไปหานีลเร็วเข้า
Name : moongray < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ moongray [ IP : 125.27.187.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2556 / 16:42
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1107
จิ้นท่านพ่อปีศาจกะท่านอาเสนา
อิอิอิ
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 101.51.214.74 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2556 / 16:14
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1106
เจไนท์รีบๆหายนะจะได้ไปหานีล
ท่านพ่อกับท่านอา คิดถึงคู่นี้มากๆ >////<
Name : KaNaMe_Demon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaNaMe_Demon [ IP : 27.145.34.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2556 / 15:45
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android