คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 60 : 60. คำสารภาพ


     อัพเดท 30 มิ.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 190 Overall : 78,998
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2014 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 60 : 60. คำสารภาพ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1198 , โพส : 12 , Rating : 33% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


60. คำสารภาพ

 
 

                ....ดวงตาข้างหนึ่งที่ไม่ได้ถูกปิดไว้ด้วยผ้ากำลังทอดมองภาพตรงหน้าด้วยอาการเหม่อลอย อะไรบางอย่างที่ติดค้างอยู่ในใจกำลังทำให้เกิดอาการคิดไม่ตก ...เพราะคำสั่งที่ได้รับมอบหมายมา และตัวเองนั่นแหละที่เป็นคนยืนยันและรับปากไปเองว่าจะทำให้ได้ จนป่านนี้แล้วก็ยังไม่ลงมือ ปล่อยทิ้งค้างไว้จนเวลาล่วงเลยมาจนถึงบัดนี้แล้ว...

 

                เสียงระบายลมหายใจออกยาวเหยียด ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนแผ่ไปบนพื้นหญ้า สายตายังคงไม่ได้โฟกัสที่ใดที่หนึ่ง นั่นเพราะในใจกำลังครุ่นคิดไม่ตก 'จะต้องทำยังไงถึงจะรักษาคำพูดไว้ได้ โดยไม่ผิดต่อความสัมพันธ์' แค่คิดก็ปวดหัวไปหมด...จนกระทั่งสายตาเหลือบไปเห็นเงาอะไรบางอย่างเคลื่อนไหวโฉบไปมา...ถึงได้คิดแผนการขึ้นมาได้ในตอนนั้น

 

                เสื้อคลุมสีดำสนิทตัวใหญ่ช่วยให้การซุกซ่อนของบางอย่างเข้ามาในหอนอนเป็นไปได้ง่าย และยิ่งไม่มีคนให้ความสนใจด้วยแล้ว การเดินเข้าออกห้องซึ่งแม้จะไม่ใช่ห้องของตัวเองก็เป็นอะไรที่ไม่สะดุดตานักเรียนคนอื่นเหมือนกัน ...เพิ่งเห็นความสำคัญของการเป็นคนนอกสายตาก็ตอนนี้เอง

 

                ...ซากสัตว์ปีกยังอุ่นๆ เลือดสดๆ ถูกละเลงลงบนขอบหน้าต่างอย่างไม่ใส่ใจ มีบางตัวที่ยังไม่สิ้นใจทันทีมันยังดิ้นพราดๆ ไปมาอย่างทุรนทุราย นั่นยิ่งทำให้เลือดเลอะเปรอะไปทั่วบริเวณก่อนจะแน่นิ่งไป ...แววตาข้างหนึ่งจ้องมองด้วยสีหน้าเย็นชา...ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่จะร้องขอและได้มาฟรีๆ ไม่ว่าจะเป็นอะไร...ก็มีสิ่งที่ต้องแลกมา..

 

                .......

 

                เฮร์มิทนั่งเอนหลังพิงกำแพงห้องฝั่งที่ติดกับห้องของเจ้าปีศาจน้ำแข็ง สีหน้านั้นดูกังวลและเคร่งเครียดราวกับรอคอยอะไรบางอย่างที่ไม่อยากให้มาถึง ...เพราะหากว่าสิ่งที่ทำลงไปสำเร็จไปตามแผนล่ะก็...อาจจะต้องยอมสละความสัมพันธ์ที่เรียกว่ามิตรภาพทิ้งไป

 

                เพียงอึดใจที่ทนรอช่างยาวนานราวกับนั่งอยู่บนกองไฟที่กำลังเผาไหม้ พอได้ยินเสียงเปิดประตูของห้องข้างๆ เฮร์มิทก็แนบหูกับกำแพงพลางกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น ก่อนจะได้ยินเสียงโครมคราม และข้าวของแตกกระจาย นั่นทำให้ในอกคนรอพลันหล่นวูบ

 

                "นีล!! เกิดอะไรขึ้น!!" เสียงตะโกนถามนั้นเป็นของเพื่อนอีกคนที่รู้ดีว่าเป็นห่วงไอ้เจ้าปีศาจตัวเล็กนั่นมากขนาดไหน

 

                "ออกไป เจไนท์ อย่าเข้ามา!!" น้ำเสียงเจ้าของห้องที่ฟังคล้ายคำขู่นั้น ทำให้คนที่แอบฟังอยู่เงียบๆ ทนรอให้เรื่องเป็นไปตามที่คิดไม่ได้อีกต่อไป แม้จะรู้ว่านั่นเป็นการทำลายแผนการของตัวเองลงกับมือ แต่เฮร์มิทก็พลุนพลันวิ่งออกไปจากห้องตัวเองทันที

 

                แววตาเกรี้ยวกราดของเจ้าปีศาจตัวเล็กที่เห็นในต้องนั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น...เจ้านั่นคือปีศาจร้ายที่กำลังอยากกระหายเพราะแรงกระตุ้นอย่างหนัก ลมหายใจหอบหนัก เหงื่อผุดตามไรผม และเขี้ยวเล็กๆ สีขาวที่โผล่พ้นไรฟันให้เห็น...พลาดไปแล้ว....ทำเรื่องที่ผิดพลาดอย่างร้ายกาจลงไปเสียแล้ว...

 

                นั่นเพียงเพราะรับปากไปว่า...จะทำทุกวิถีทางให้เจ้าปีศาจน้ำแข็งตัดสินใจกลับไปยังปราสาทของตัวเองด้วยความสมัครใจให้ได้...เพราะท่านแม่ถูกขอร้องมาจากผู้มีพระคุณ เฮร์มิทจึงไม่สามารถปฏิเสธคำร้องขอนั้นได้ แต่ในตอนนี้...สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้ว...เจ้าปีศาจน้ำแข็งที่แสนเย็นชา ไม่ได้ถูกโลกภายนอกกล่อมเกลาจนติดใจ แต่เป็นเพราะเจ้านั่นได้ยื่นของสำคัญของตัวเองให้ผู้ที่เรียกได้ว่า 'เหยื่อ' ไปโดยไม่รู้ตัวเสียแล้ว

 

.

.

.

.

 

                เฮร์มิทไม่แม้แต่จะกล้าเงยหน้ามองคนตรงหน้า บรรยากาศรอบข้างเงียบสนิทได้ยินแม้กระทั่งเสียงใบไม้ที่โดนลมพัดจนไหวเอนไปมา ...ไม่มีปฏิกิริยาตอบรับหรือแสดงให้เห็นว่าเกรี้ยวโกรธ และคนที่เพิ่งจะสารภาพก็ทำได้แค่โทษตัวเองซ้ำๆไปซ้ำมาทั้งที่ยังก้มหน้าอยู่แบบนั้น

 

                แกร๊ก! เพียงแค่เสียงแก้วชากระทบกับจานรอง ก็ทำให้รู้สึกเย็นวูบราวกับถูกสาปให้เลือดที่ไหลเวียนในตัวแข็งเป็นน้ำแข็ง

 

                "งั้นก็แสดงว่า คุณเฮร์มิทรู้จักผมมาก่อน?" น้ำเสียงเย็นชาแต่ในช่วงปลายสูงขึ้นเล็กน้อย

 

                "ใช่.." เฮร์มิทตอบกลับเสียงเบาด้วยความรู้สึกผิด หากตอนนี้จะถูกจับไปผนึกเป็นผลึกเหมือนท่านอาพวกนั้นก็คงไม่ใช่เรื่องยาก

 

                "ผม...เป็นเป้าหมายตั้งแต่แรกสินะ" น้ำเสียงเย็นเยียบเกินกว่าจะเป็นคำถามที่ต้องการคำตอบ

 

                "ฉันขอโทษ...คือว่า...นี่พวกนาย!!!"

 

                เฮร์มิทตะโกนออกมาตอนที่เงยหน้าและเห็นภาพ...ไอ้คุณเพื่อนเจ้าชายมันกำลังเอนหลังเอาหัวหนุนตักเจ้าปีศาจน้ำแข็งตัวเล็กซึ่งก็บริการดีเหลือเกิน(กำลังเล่นผมอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว) สรุปว่าน้ำเสียงเย็นชาที่ได้ยินตะกี้...คือเฮร์มิทมันคิดไปเองเพราะรู้สึกผิด ส่วนเจ้าอัลล์ไม่ต้องพูดถึง...มันไปวิ่งเล่นเริงร่าอยู่กับหมาป่าและมังกรอยู่ตรงแนวพุ่มไม้โน่น....แล้วที่เครียดไปเมื่อกี้นี่มัน...อะไรกันวะ!!

 

                "เสียงดังทำไมวะ คนจะหลับจะนอน" เจไนท์ผงกหัวขึ้นมาทำสีหน้าเหมือนรำคาญ

 

                "ไอ้....!! ฮึ่ม!! ไม่คิดจะเอาเรื่องหรือโกรธเคืองอะไรกันบ้างรึไงวะ!!" หมดสิ้นแล้วความอดทนของเฮร์มิท เพราะแทนที่ขั้นตอนต่อไปจะเป็นการกล่าวขออภัย ขอให้พวกมันยกโทษให้(อุตส่าห์เตรียมตัวมาตั้งแต่ก่อนจะออกเดินทางจากเนียร์โน่น!!) แล้วดูพวกมัน!!...ไม่ได้คิดจะสนใจ มัวแต่มาสวีทกันอยู่ได้!!

 

                เจ้าปีศาจน้ำแข็งเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมาสบตา สีหน้ายังคงเรียบเฉยเย็นชา(เหมือนปกติ) มีเพียงหัวคิ้วที่เหมือนจะขมวดเข้าหากันเล็กน้อยตอนที่ได้สบตากันตรงๆ

 

                "คุณเฮร์มิทก็รู้สึกผิดไปแล้วนี่ครับ"

 

                "ห้ะ!?" ไอ้เจ้าตาสองสียิ่งงงหนักกว่าเดิมตอนที่เห็นริมฝีปากของเจ้าปีศาจน้ำแข็งคลี่ยิ้มเย็น(ที่ทำให้คนมองรู้สึกหนาวยะเยือก) ..อยากจะถามต่ออยู่หรอก แต่ก็เหมือนไม่อยากรู้ซะอย่างงั้น

 

            เจ้าปีศาจน้ำแข็งถอนหายใจออกมาเบาๆ  แววตายังคงมองตรงมาอย่างเปิดเผยตามนิสัย ....ทำไมคนอย่างนีลจะไม่ระแคะระคาย...ในเมื่อคืนนั้นคนที่พยุงตนออกมาจากสถานการณ์เสี่ยงแบบนั้นก็คือคนที่กำลังสำนึกผิดอยู่ตรงหน้า แม้จะตกอยู่ในสภาวะกระหายออยาก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่รับรู้อะไร....เพียงแค่สงสัย...ว่ากลิ่นที่อยู่บนเสื้อคลุมของเพื่อนทำไมถึงได้มีกลิ่นฉุนกึกติดจมูกเหมือนกับกลิ่นที่กำลังกระตุ้นความเป็นปีศาจได้ ทั้งที่เพิ่งจะเข้ามา...สิ่งหนึ่งที่มนุษย์และปีศาจอาจจะมีเหมือนกันนั่นก็คือ 'เหตุผลบางอย่างที่ไม่ต้องการให้ใครล่วงรู้'...

 

                และหากรู้สึกผิดชอบชั่วดีต่อสิ่งที่ทำลงไป บทลงโทษนั้นมันก็จะบังคับใช้ในตัวของมันเองโดยอัตโนมัติ...ไม่เห็นจำเป็นจะต้องมีใครพิพากษา...

 

                "ตลอดเวลาที่คุณเฮร์มิทเก็บกดความรู้สึกผิดนั้นไว้...ก็น่าจะเพียงพอแล้วนะครับ ..ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะโกรธอะไร" คำตอบง่ายๆ เรียบๆ จากปากเจ้าปีศาจน้ำแข็งทำเอาคนฟังอย่างเฮร์มิทถึงกับอึ้ง ...ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ จะพูดต่อ....เป็นดั่งที่อีกฝ่ายพูดทุกประการ และการสารภาพออกมาในวันนี้อาจจะเป็นการปลดตัวเองออกจากความรู้สึกผิดก็เป็นได้

 

                "นายนี่มัน...!"

 

                "คำสั่งใคร?" คำถามช่างสงสัยนั้นมาจากไอ้เพื่อนเจ้าชายปากมากที่ผุดลุกขึ้นมานั่ง แล้วหรี่ตามองมาเหมือนจับผิด(แต่ก็กวนประสาทอยู่ในที) ซึ่งอันที่จริงแล้วถ้าเจไนท์จะรู้สึกโกรธแทน เฮร์มิทก็คงว่าอะไรไม่ได้ แต่นี่...ดูยังไงก็ไม่ใช่ความโกรธเคือง แต่เป็นความอยากรู้(ส่วนตัว)ล้วนๆ

 

                เฮร์มิททำได้เพียงพ่นลมหายใจออก และแสร้งตีสีหน้าหงุดหงิดก่อนจะตอบคำถาม

 

                "คำสั่งแม่ฉันเอง แต่ฉันก็ไม่ได้ถามหรอกว่าเพราะอะไร? เพราะได้รับคำสั่งมาตั้งแต่ตอนที่รู้ตัวว่าจะได้เข้าเรียนที่เนียร์" เฮร์มิทตอบตามความจริง

 

                "ถ้างั้นคราวหน้า...ผมคงต้องไปเที่ยวบ้านคุณเฮร์มิทสักครั้ง" นีลพูดเสียงเรียบ แต่เจ้าบ้านอย่างเฮร์มิทถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ ภาพวันที่ต่อสู้กันวันนั้นยังคงจดจำได้ทุกรายละเอียดด้วยตาของตัวเองหาใช้คำร่ำลือต่างๆ นานา...ถึงกิตติศัพท์ของผู้ที่ถูกเรียกว่าปีศาจบริสุทธิ์แห่งทางเหนือ

 

                "คำสั่งแค่บอกให้วางแผนยังไงก็ได้ ให้นายสมัครใจเดินจากไปจากเนียร์เท่านั้นนะ" เฮร์มิทพูดเสียงเครียด

 

                "นายก็เลยฆ่านกพวกนั้นมากระตุ้นความเป็นปีศาจของนีล?" เจไนท์ถามย้ำ นั่นเพราะต่างก็รู้กันดีว่าเจ้าปีศาจน้ำแข็งถึงแม้จะแข็งแกร่งแต่ก็อ่อนไหวในเรื่องง่ายๆ

 

                "ก็มันไม่มีทางเลือกนี่หว่า ตอนที่พวกนายถูกซุ่มยิงครั้งนั้น ฉันก็เลยตัดสินใจว่าต้องทำอะไรสักอย่าง" เฮร์มิทอธิบายถึงเหตุที่ต้องตัดสินใจสร้างเรื่องนั้นขึ้นมา เพราะคำเตือนนั้นไม่ใช่เรื่องล้อกันเล่นๆ แม้ว่าทั้งสองคนจะคิดว่านั่นเป็นการซุ่มทำร้ายจะคนที่ต้องการเอาชีวิตนีลก็ตาม แต่สำหรับเฮร์มิทมันเหมือนเป็นคำเตือนว่าถึงเวลาที่จะต้องทำอะไรสักอย่าง

 

                "นั่น...ไม่ใช่ฝีมือนาย?" เจไนท์ถามเสียงสูง และเฮร์มิทก็จ้องกลับด้วยสีหน้าแปลกใจ

 

                "ตอนนั้นฉันอยู่กับอัลล์ สาบานได้!" พอได้ยินคำตอบของเฮร์มิท คนฟังสองคนก็หันมาสบตากันด้วยสีหน้าแปลกใจ แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากถามย้ำ ไอ้เจ้าลูกผสมที่วิ่งเล่นไปทั่วสนามมันก็พุ่งเข้ามา แทบจะโดดขี่คอเจ้าตาสองสีพร้อมกับยกมือยืดอกอย่างภาคภูมิ

 

                "ใช่ฮะ อยู่กับผมๆ" ...เจ้าอัลล์มันแค่ดีใจที่ได้มีส่วนร่วมกับเรื่องราว ไม่งั้นก็จะโดนกันออกจากกลุ่มให้ออกไปเล่นอีก ...ก็ไม่ใช่ว่าไม่ชอบหรอก แต่ชอบที่จะได้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มมากกว่า

 

                "แล้วใครทำ...?" เจไนท์เป็นคนถาม แต่ใครล่ะจะเป็นคนให้คำตอบ ทั้งนีลและเฮร์มิทก็ส่ายหัวไปมาทั้งที่ยังติดใจสงสัย

 

                 .............

 

                แม้ว่าเรื่องทั้งหมดเหมือนจะคลี่คลายไปมากแล้ว แต่ก็เหมือนยังมีอีกหนึ่งปริศนาเล็กๆ ที่ถูกปล่อยทิ้งเอาไว้ให้ยังสงสัยขบคิดกันเล่นๆ แต่อีกไม่นานก็จะได้เวลางานเลี้ยงตอนเย็น ทั้งสี่คนจึงต้องแยกย้ายไปเตรียมตัว

 

                ใครบางคนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องและเป็นเพียงผู้ติดตามกำลังนั่งหน้าบูดอยู่ในห้อง เฝ้ามองทุกอิริยาบถของเพื่อนร่วมห้องที่กำลังแต่งองค์ทรงเครื่องเต็มยศ(อย่างน้อยก็ให้เกียรติคนจัดงานและสถานที่อย่างนายเหนือและท่านเสนารีมัส)

 

                "ทำไมทำหน้าแบบนั้น?" เฮร์มิทหันไปถามหลังจากมองผ่านกระจกมาหลายรอบ เจ้าตัวก็ยังนั่งอยู่ท่าเดิม หน้าตาบูดบึ้งตั้งแต่แยกย้ายกลับมาห้องพัก เลยคิดไปเองว่าคงกำลังโกรธอะไรสักอย่าง...แต่สำหรับเจ้าลูกผสมที่ไม่เคยจะอยู่นิ่งๆ ได้เกินห้านาที มันก็ออกจะแปลกเกินไป

 

                แล้วแทนที่จะตอบคำถามมาดีๆ เจ้าตัวก็เชิดหน้าหันไปอีกทางพร้อมกับเสียงลมหายใจฟึดฟัด

 

                "ไม่ได้ทำหน้าแบบนั้นสักหน่อย!!" เจ้าอัลล์เถียงกลับทั้งๆ ที่ไม่ได้หันกลับไปมองหน้าคู่สนทนาว่ากำลังกลั้นหัวเราะจนต้องเม้มปากเป็นเส้นตรง....นี่มันยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าทำหน้าแบบไหนอยู่ แต่ดันเถียงกลับว่าไม่ได้ทำซะงั้น

 

                "ไหนบอกมาสิ ว่าไม่พอใจอะไร?" ใจจริงเฮร์มิทก็ไม่ได้อยากถาม เพราะกลัวคำตอบจะเป็นอย่างที่คิด

 

                "ผมไม่ได้ไม่พอใจอะไรนะ!" ก็ยังจะเถียงเสียงแข็งอีกนะ แต่ก็เหมือนคุยกันคนละเรื่องอยู่ดี

 

                "โอเคๆ ฉันยอมแพ้ก็ได้ ไหนลองบอกมาสิว่าต้องการอะไรขอรับคุณหนู" เฮร์มิทถามเสียงอ่อนใจพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้และย่อตัวลงนั่งคุกเข่าตรงหน้าเจ้าลูกผสมที่ยังนั่งหน้าบูดอยู่ตรงขอบเตียง

 

                "ผมไม่ใช่คุณหนู แล้วก็ไม่ได้ต้องการอะไร ทุกคนก็จะไปงานเลี้ยงกันหมดแล้วนี่ แล้วผมก็ต้องรออยู่ในห้องนี้แค่คนเดียว!!" รวดเดียวร่ายมายาวเหยียด และท้ายประโยคนั่นก็ปิดอาการหงุดหงิดไว้ไม่มิด แต่คนฟังอย่างเฮร์มิทกลับทำสีหน้าแปลกใจแค่ตอนแรก ก่อนจะระเบิดหัวเราะก๊ากลั่นห้อง ซึ่งนั่นก็ทำให้คนที่กำลังหงุดหงิดอยู่เป็นทุนเดิมถึงกับทำหน้างอจ้องเขม็ง

 

                "จะหัวเราะเยาะผมก็เชิญเลย!!" เจ้าอัลล์สะบัดฝ่ามือที่ถูกจับไว้แล้วทิ้งตัวกลิ้งไปบนเตียง พร้อมกับห่อตัวเอาไว้ด้วยผ้า...อย่างกับดักแด้!

 

            เฮร์มิทลุกขึ้นถอนหายใจออกมายาวเหยียดพร้อมกับยกมือนวดขมับตัวเองอย่างปลงๆ ...คืออันที่จริงเจ้าของงานเขาก็ไม่ได้ห้าม..และก็คิดว่าคงไม่ห้ามด้วย แต่...อย่างน้อยๆ ถ้ามีโอกาสที่จะได้ทำคะแนนสักนิดล่ะก็ เฮร์มิทจะไม่ปล่อยให้โอกาสผ่านไปเฉยๆ แน่

 

                "มาสิ ฉันจะพาเข้างานเอง"

 

                "จริงนะ!!" นี่ยังไม่ทันได้ออกแรงง้อ มันก็ดีดตัวออกมาจากผ้าห่มเสียเองแล้วไอ้เจ้าภูตลูกผสมเอ๊ย!! ที่แท้ก็แค่อยากไปงาน!

 

                "มาเหอะน่า ฉันบอกว่าจะพาไปก็คือพาไป มาเร็วๆ " เฮร์มิทแสร้งทำเสียงหงุดหงิดตอนกวักมือเรียกให้เจ้าภูตลูกผสมเข้ามาหา มือที่ยื่นออกไปตรงหน้าเหมือนจะบังคับให้อีกฝ่ายวางมือลงบนฝ่ามือตนกลายๆ

 

                "ผมยังโกรธเรื่องที่คุณฆ่านกพวกนั้นอยู่นะ" พอวางมือลงมือของคนชวน เจ้าอัลล์ก็โพล่งอีกเรื่องหนึ่งออกมา พอเห็นอีกฝ่ายสะดุ้งก็คว้าหมับฝ่ามือนั้นเอาไว้แน่นเหมือนกลัวว่าโอกาสของตัวเองจะหลุดลอยไป

 

                "ฉัน..."

 

                "เอาเถอะ มันคนล่ะเรื่องกัน เราไปกันได้ยัง!" ต้นประโยคเหมือนจะโกรธ แต่ท้ายประโยคนี่เก็บอาการตื่นเต้นไว้ไม่มิด นี่ถ้ามันโดดขี่คอได้มันคงทำไปแล้ว

 

                เฮร์มิททำได้แค่ส่ายหัวกับตัวเองอย่างปลงๆ ...จะมีใครที่สามารถทำให้หัวปั่นได้ทุกสองวินาทีแบบนี้อีกนะ!!

 

====================

หลังจากดองไว้นานจนได้ที่แร้นนนนนน
ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามเจ้าค่ะ ^________^

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 60 : 60. คำสารภาพ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1198 , โพส : 12 , Rating : 33% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1581
จากฉากที่ตัวร้ายยืนคุยกันตอนนั้น ก็คงมีตัวการเหลืออยู่อีกคนนึง หรืออาจจะมากกว่านั้นแน่นวลลล
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2560 / 07:38
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1301
สงสัยจังใครจะตกหลุมใครกันแน่ ระหว่างอัลล์น้อยกะเฮร์มิท 5555
Name : mheeboo [ IP : 125.24.62.87 ]

วันที่: 21 กันยายน 2556 / 22:01
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1295
อิอิ
อัลน่ารักตลอดดดด
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 202.12.97.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กันยายน 2556 / 14:55
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1258
เมื่อไหร่จะคืบหน้าน้าาาคู่นี้เนี่ยยย

หนุอัลเราก้อจะไร้เดียงสา บริสุทธิ์เกินไปมั้ยเนี่ยยย

สงสารเฮร์มิทนิดๆจะทามยังไงให้เจ้าหนูอัลรุ้สึกได้กันน้าาา

5555
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 49.48.188.229 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กรกฎาคม 2556 / 01:59
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1256
อัลน่ารักที่สุดอะ
Name : por [ IP : 115.67.5.199 ]

วันที่: 8 กรกฎาคม 2556 / 22:20
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1255
เฮร์มีทไม่เป็นไรทุกคนให้อภัย

เจไนท์นีลหวานมากอ่ะ อิอิ

อัลล์น่ารัก
Name : Tyoki [ IP : 27.55.170.247 ]

วันที่: 3 กรกฎาคม 2556 / 07:39
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1254
เฮร์มิทกับอัลล์น่ารักมากกก >////<
Name : KaNaMe_Demon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaNaMe_Demon [ IP : 27.145.34.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กรกฎาคม 2556 / 12:14
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1253
เค้าหลงอัลล์อ่ะ น่าร้ากกมากอ่า
Name : Nnok [ IP : 115.67.166.181 ]

วันที่: 2 กรกฎาคม 2556 / 09:28
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1252
นานมากกกกกกกกกกกกกก ขอบคุณที่ลงต่อ
Name : tjmant@gmail.com [ IP : 110.169.193.102 ]

วันที่: 2 กรกฎาคม 2556 / 08:30
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1251
ชอบอัลลลลลลลล์

เชียร์คู่นี่สุดใจย์ XD
PS.  มันผิดมากเหรอ...? กับการทำในสิ่งที่ต้องการน่ะ??
Name : RabBiTaN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ RabBiTaN [ IP : 171.4.38.113 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กรกฎาคม 2556 / 18:34
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1249
ยังมีคนร้ายอยุ่อีกรึ

ฝ่ายใหนอีกหนอ

หนูอัล น่ารักอ่ะ
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 101.51.15.46 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มิถุนายน 2556 / 23:47
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1248
สงสัยอย่างแรงงงง ใครเป็นคนขอร้องแม่ของเฮอร์มิทอ่ะ ใช่ท่านอาอ่ะป่าว
Name : Wins_Sha [ IP : 115.67.65.70 ]

วันที่: 30 มิถุนายน 2556 / 21:17
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android