คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 62 : 62. ไม่เมาไม่เลิกรา


     อัพเดท 5 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 199 Overall : 79,007
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2015 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 62 : 62. ไม่เมาไม่เลิกรา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1145 , โพส : 9 , Rating : 50% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


62. ไม่เมาไม่เลิกรา

 
 

             สองร่างบนเตียงที่กำลังนัวเนียคลอเคลียคลุกวงในกันอยู่...เนื่องจากไม่ได้สติ มีเพียงเสียงครางอื้ออึงฟังไม่ได้ศัพท์และเสื้อผ้าที่เริ่มหลุดรุ่ยเนื่องจากเจ้าตัวรู้สึกร้อนจากข้างใน ใบหน้านั้นแดงก่ำและกำลังขมวดคิ้วเข้าหากันเนื่องจากมือไม้ใช้การไม่ได้ดั่งใจ นัยน์ตาหวานฉ่ำถึงได้เหลือบมองมายังคนที่ยังมีสติที่นั่งมองอยู่ข้างเตียง

 

            เสียงถอนหายใจยาวเหยียดดังขึ้นก่อนจะยื่นมือมาช่วยปลดกระดุมให้ ริมฝีปากสีสดนั้นคลี่ยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนแผ่...ไร้ซึ่งพิษสงใดๆ

 

            "น้อง ชาย ของ เพ่ น่า ร้ากกกกก" ประโยคพูดแทบฟังไม่รู้เรื่อง ตัวเนื้ออ่อนปวกเปียก หมดสภาพพี่ชายตัวแสบ...และเข้าใจว่าทำไมคุณชายจอมเย็นชาอย่างนั้นถึงได้หลงนักหนา...ก็ดูหน้าตาตอนเมาสิ(?) เพิ่งเข้าใจความหมายที่คุณเจไนท์เคยว่า 'ยั่ว' แบบไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นยังไง

 

            "เฮ่อ!! เป็นแบบนี้ทุกทีสิน่า!!" เสียงพี่ริโอบ่นพร้อมกับยกมือกุมขมับด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและเบื่อหน่ายในท่าที แต่ก็ยอมช่วยแบกเพื่อนตัวแสบและเจ้ามังกรติดนายจอมยุ่งมาจนถึงห้อง นี่ยังไม่นับเจ้าอัลล์อีกรายที่คอพับคออ่อนหลับไปทั้งอย่างงั้น โชคดีที่คุณเวสต์อาสาช่วยพาไปห้องพักอีกแรง

 

            ...เรื่องมันมีอยู่ว่า...

 

            เจ้าน้ำสีสวยที่พี่ชายตัวแสบแอบเอาเข้ามาในงานมันไม่ใช่น้ำผลไม้หวานอย่างเดียว ซึ่งถ้าจะเรียกแบบนั้นมันก็ไม่ผิด แต่ที่ไม่ได้บอกก็คือ...เจ้าน้ำผลไม้นั้นได้ถูกคัดสรรและหมักจนได้ที่อย่างที่คนทั่วไปเขาเรียกกันสั้นๆ ว่า 'เหล้าหวาน' กินไปตอนแรกก็เพราะอร่อยดี...และเพราะมันอร่อยดีนี่แหละถึงได้กินต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง...ไม่รู้ตัวนั่นแหละ...เจ้าอัลล์ถึงได้ไปก่อนคนแรก...ต่อมาก็เจ้ามังกร และ...คนที่เป็นตัวต้นเรื่อง....ความก็เลยแตก

 

            "อ้าว...ที่แท้ก็เจ้านี่เองเรอะ!!" ท่านลุงคว้าแก้วจากมือพี่เอเลนไปลองชิมดู ก่อนจะหัวเราะชอบใจท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียดจากสายตาคนรอบข้างอย่างท่านเสนารีมัสและหลายชายมาดนิ่งอย่างพี่เซเรส

 

            "ท่านพ่ออออ ชนแก้ววววว เอิ๊กกก...." เสียงพี่เอเลนที่มึนได้ที่แล้วชูแก้วไปทางท่านลุงที่รับมุกลูกชายด้วยการชนแก้วเสียงดัง ก่อนจะกระดกลงคอหมดแก้วแล้วหันมายิ้มให้เจ้าของงานทั้งสองอย่างภาคภูมิ...สองคนนี่...ไม่ต้องบอกก็รู้มั้ง...ว่าพ่อลูกกัน

 

            "อย่าซีเรียสเลยน่า นี่มันงานเลี้ยงกันเองนะ ปล่อยวางวะบ้างเถอะ" ท่านลุงยกมือแตะไหล่ของท่านเสนารีมัสเบาๆ หากแต่ใบหน้านั้นยังคงราบเรียบราวกับไม่รู้สึกใดๆ มีเพียงสายตาที่จ้องมองมาครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเลี่ยงไปอีกทางโดยไม่พูดหรือกล่าวว่าใครทิ้งไว้เพียงเสียงถอนหายใจเท่านั้น

 

            นีลยกแก้วน้ำสีสวยในมือขึ้นมาดูสลับกับมองพี่ชายตัวแสบแล้วถอนใจ ...แค่เหล้าหวานแค่นี้พี่ชายก็ไปเสียแล้ว นี่ถ้าต้องไปออกงานบ่อยๆ อย่างที่นีลเคยไปแลเวต้องจิบไวน์แทนน้ำล่ะก็...คงได้เมาตั้งแต่งานยังไม่เริ่มด้วยซ้ำ ส่วนเจ้าอัลล์...ละไว้ในฐานะที่รู้จักกันดีว่าไม่เคยออกงานแบบนี้ แล้วกว่าจะรู้ตัวว่าน้ำผลไม้ที่ว่าคืออะไร...ก็เหมือนจะสายไปเสียแล้ว แถมยังถูกใจพี่ชายตัวแสบอีก งานคืนนี้...คงต้องปล่อยให้เลยตามเลย ผ่านไปครึ่งค่อนคืน...ถึงได้มีสภาพเช่นนี้ จนต้องแบกกลับมาที่ห้อง(ท่านลุงก็เป็นไปกับเขาด้วย)

 

            "ไม่เป็นไรหรอกรายนั้นน่ะ เดี๋ยวตืนมาก็จำอะไรไม่ได้ ปล่อยให้นอนไปเถอะ" ริโอบอกเจ้าน้องชายปีศาจที่ยังคงนั่งมองพี่ชายตัวเองด้วยสายตากังวลหลังจากที่ช่วยปลดเปลื้องอาภรณ์ที่เจ้าตัวบอกว่าอึดอัดเกะกะออกให้พ้นตัว(แค่เสื้อนอกนะ!) หมดสิ้นกันฉายาพี่ชายตัวแสบ มีแต่ปีศาจลูกครึ่งขี้เมาที่นอนตราปรือครึ่งหลับครึ่งตื่นอยู่ตรงหน้า

 

            "....อย่าให้ไปเมาที่ไหนนะครับ" น้ำเสียงราบเรียบที่หลุดออกมาจากเจ้าน้องชายปีศาจทำให้ริโอหันไปมอง(เพื่อความแน่ใจอีกครั้ง) ...เหตุผลที่ห่วงแบบนั้นทำเอาคนฟังแทบจะหลุดหัวเราะออกมา..และถึงอยากให้เป็นแบบนั้นใครอีกคนคงไม่ยอมแน่

 

            "ไม่ต้องห่วงหรอก มีคนดูแลส่วนตัว" ริโอพูดปนขำ พร้อมกับพยักหน้าให้มองไปทางหน้าห้อง เพราะผู้ดูแลส่วนตัวที่พูดถึงปรี่เข้ามาแบบแพคคู่ทั้งคุณชายมาดนิ่งและเจ้าชายรัชทายาท

 

            "ยุ่งอีกจนได้สิน่า!!" ไรอัสบ่นแต่ก็ปรี่เข้าไปดูอาการไอ้เจ้ามังกรที่นอนหลับใหลไม่ได้สติก่อนเป็นอันดับแรก ส่วนเซเรสทำได้แค่ยืนมองนิ่งๆ เพราะอีกฟากหนึ่งของเตียงยังมีนีลนั่งอยู่

 

            นีลถอนลมหายใจออกมายาวเหยียดอีกครั้งก่อนจะตัสินใจลุกขึ้นไปยืนอยู่ข้างๆ ริโอ ..เพราะรู้ดีว่า 'ผู้ดูแล'ส่วนตัวของพี่ชายมาถึงแล้ว และก่อนจะตัดสิ้นใจปลีกตัวออกไปจากห้องเงียบๆ เพื่อปล่อยให้ดูแลกันเอง ก็ยังแอบได้ยินคำขู่เสียงเรียบเจ้าของฉายารูปปั้นเดินได้ให้ได้ยินผ่านหูแว่วๆ

 

            'ฉันบอกแล้วใช่ไหมเอเลน..ว่าห้ามก่อเรื่อง!!'

 

            คำขู่ที่ได้ยินทำเอามุมปากของเจ้าปีศาจน้ำแข็งจอมกระตุกยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะปิดประตูห้องให้อย่างแผ่วเบา พอออกมานอกห้องนีลก็หันไปยิ้มให้เพื่อนของพี่ชายอย่างเกรงใจและปฏิเสธที่อีกฝ่ายจะเดินไปส่งด้วยมารยาท

 

            บางที..มนุษย์ก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีอำนาจสั่งการเหนือปีศาจ....ในยามเมา...

 

.......................

           

เฮร์มิทเดินแยกตัวออกมาจากงานได้โดยไม่มีใครสังเกต เพราะแม้จะดูเป็นงานเลี้ยงที่ดูเป็นทางการ(ซะขนาดนั้น) แเต่ก็เหมือนเป็นวันครอบครัวเสียมากกว่า แล้วอีกอย่าง...ในใจมันคอยจะห่วงใครบางคนที่ไม่รู้ประสีประสากระดกเหล้าเข้าปากแล้วเมาคอพับคออ่อนจนต้องลากกลับไปที่ห้อง ทั้งที่งานเลี้ยงเพิ่งเริ่มไปไม่ถึงครึ่งทางด้วยซ้ำ

 

            ประตูห้องพักแง้มออกและคนที่ก้าวออกมาก็เป็นอาจารย์ห้องพยาบาลประจำปารสาทจันทรา(ซึ่งตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นพยาบาลจำเป็นไปเสียแล้ว) ใบหน้าภายใต้กรอบแว่นนั้นคลี่ยิ้มจางๆ ให้ทันทีที่เห็นเฮร์มิทเดินเข้ามา...รอยยิ้มมที่บอกไม่ได้ว่าหมายถึงอะไร...ทุกครั้งที่มอง...นั่นน่ะ...เป็นความน่ากลัวอย่างหนึ่งของคนๆ นี้เลยทีเดียว

 

            "หลับไปแล้วล่ะ" อาจารย์เวสต์บอกเสียงเรียบ พร้อมกับพยักหน้าไปทางในห้อง เพื่อบอกให้รู้ว่าหมายถึงใคร

 

            "คือ..ผม..เข้าไปได้ใช่ไหม?"แต่เนื่องด้วยไอ้คนทางนี้มันยังจำภาพเมื่อตอนหัวค่ำอันดูดดื่มได้ติดตา และพอนึกถึงขึ้นมันก็เลยรู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้...ไม่ได้ตั้งใจจะพูดจาติดอ่างและทำเป็นเมินไม่สบสายตาคู่นั้น...แค่ไม่กล้า...

 

            อีกฝ่ายหัวเราะขบขัน ก่อนจะก้าวหลบให้พ้นประตูและผ่ายมือเชื้อเชิญ

 

            "อ้อ..จำไว้ด้วยล่ะ อย่าถือคนบ้าอย่าว่าคนเมา" คำเตือนสุดท้ายตอนที่เฮร์มิทกำลังจะเดินผ่านประตูห้องเข้าไป พอหันไปมองเจ้าของคำพูดก็ออกเดินไปแล้วจึงไม่ได้ถามอะไรต่อ

 

           

            ในห้องยังมีเพียงแสงตะเกียงสลัวๆ เฮร์มิทชะโงกมองคนที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง เปลือกตาปิดสนิท มีเพียงลมหายใจเข้าออกบ่งบอกว่าเจ้าตัวกำลังหลับอย่างที่อาจารย์ได้บอกไว้ เห็นแล้วก็ค่อยโล่งใจ นึกว่ามันจะทำเละเทะหรือไม่ก็วุ่นวายงอแงแล้วจะยุ่ง

 

            "อื้อ..."

 

            "เฮ้ย!! จะ..จะทำอะไรน่ะ??" แค่เผลอหันหลังถอดเสื้อคลุมตัวเองแป๊บเดียว หันมาอีกทีไอ้เจ้าลูกภูตมันก็ลุกขึ้นมานั่งตาปรือ แล้วเท่านั้นยังไม่พอมันกำลังปลดเสื้อผ้าตัวเองอย่างทุลักทุเล สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นหงุดหงิดตอนที่เฮร์มิทปราดเข้าไปคว้าข้อมือไว้

 

            "ร้อน...จะถอดออก...เอาเสื้อออก...อื้อ..." ปลายเสียงนั้นครางอย่างรำคาญ มาพร้อมกับสายตาค้อนเคือง คิ้วขมวดเข้าหากันเพราะโดนขัดใจ...แต่ใครอีกคนกำลังเหงื่อตก...!

 

            "โอเคๆ งั้นอยู่เฉยๆ เดี๋ยวถอดให้เอง" แม้ไม่อยากตามใจก็ต้องต้องเลยตามเลยแล้วล่ะตอนนี้ สภาพมือไม้อ่อนปวกเปียกแบบนั้นมันจะไปทำอะไรเองได้ ไอ้เจ้าลูกภูตขี้เมายอมวางมือลงข้างตัวแล้วเอนอกเข้าหาตามคำที่ได้ยินว่าอีกฝ่ายจะถอดชุดให้

 

            "อื้อ..ร้อน..ร้อนไปหมดเลย" เสียงครางเบาหวิวนั้นทำให้ใครบางคนที่ยังมีสติดีถึงกับใจสั่น ตอนที่กำลังแหวกเสื้อเจ้าตัวออก ผิวขาวนวลเนียนปรากฎต่อสายตา แผ่นอกบางเรียบมีเพียงจุดสีสวยประดับอยู่บนอก...และสายตามันก็ดันจ้องตรงไปทางนั้นอย่างยากจะหักห้ามได้

 

            ยิ่งบ่นว่าร้อน เจ้าคนเมามันก็ยิ่งขยับกระสับกระส่าย ดวงตาคู่นั้นปรือมองมาอย่างไม่เข้าใจ และเจ้าปีศาจตาสองสีก็ต้องกัดฟันกรอดอย่างอดทนอีกครั้งเมื่อสองมือเล็กของคนเมายื่นมาประคองใบหน้าเอาไว้แล้วโน้มตัวเข้ามาใกล้

 

            "สวยจัง..." คำชมจากคนเมายามที่จ้องมองดวงตาสองสีของคนตรงหน้าที่กำลังเรืองแสงแวววาวในความมืด ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มพึงพอใจราวกับว่าที่อยู่ในมือนั้นคือของที่ตัวเองได้มา

 

            เฮร์มิทถึงกับนั่งตัวแข็งไม่กล้าขยับตอนที่อีกฝ่ายโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ดวงตาคู่นั้นก็ไม่ได้หลบเช่นกัน จวบจนระยะห่างถูกย่นลงเหลือแค่ปลายจมูก กลิ่นลมหายใจเป่ารดอยู่ที่ปลายคาง เจ้าคนเมาตัวยุ่งมันคงไม่รู้ตัวว่ากำลังทำเรื่องให้มันยุ่งยากแค่ไหนในขณะที่ตัวมันกำลังเปลือยครึ่งท่อนและไม่มีแรงจะต่อสู้แบบนี้ และเพราะอีกฝ่ายมีสายเลือดของนางไม้จึงมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยมาแตะจมูกราวกับกำลังยั่วยวนยอกเย้าให้หลงใหล...

 

            เสียงระบายลมหายใจออกยาวเหยียดก่อนจะดันร่างเล็กให้ออกห่างอย่างจำใจ เฮร์มิทตัดสินใจยืดตัวลุกขึ้นพร้อมกับเสื้อของเจ้าลูกภูตขี้เมา

 

            "นอนซะ เจ้าตัวยุ่ง!!"

 

            "อื้อ...เดี๋ยว..." เสียงครางไม่พอใจพร้อมกับคว้าข้อมือเฮร์มิทเอาไว้ แต่ยังไม่ทันจะได้หันไปถาม อีกฝ่าก็พูดออกมาเสียก่อน "กางเกง...ยังไม่ได้ถอด"

 

            "....???" ห่ะ!! นี่แค่ถอดเสื้อยังขนาดนี้....แล้วกางเกง....."อ้าวเฮ้ย!!" แค่คิดในใจแต่พอเฮร์มิทหันไปก็ใจหายวาบ เมื่อไอ้คนเมาจอมยุ่งมันกำลังลอกคราบตัวเองอย่างทุลักทุเล ขอบกางเกงหลุดออกมาในสภาพหมิ่เหม่หวาดเสียว แทบโดดคว้าเอาไว้ไม่ทัน

 

            "ร้อน...ถอดกางเกงออก จะไปเล่นน้ำ" เจ้าลูกภูตบอกเสียงขึ้นจมูก สีหน้าเปลี่ยนเป็นหงุดหงิดอีกครั้ง

 

            "จะไปเล่นได้ยังไงล่ะ นี่ไม่ใช่ป่ามายานะ!! ไอ้ขี้เมานี่!!" พอขึ้นเสียงดุใส่ คนเมาก็หันมาทำหน้าดุตอบกลับมาเหมือนกัน แถมยังพยายามดิ้นไปมาให้หลุดจากอ้อมแขนอีกฝ่ายและมือที่รั้งชายกางเกงเอาไว้...กลายเป็นเกลือกกลิ้งกันไปทั้งเตียง

 

            "ก็ร้อน..ร้อนไปหมด...จะให้ทำยังไง" คราวนี้ฟังคล้ายเสียงสะอื้น เนื่องจากดิ้นไม่หลุด แถมทั้งตัวยังถูกอีกฝ่ายพันธนาการเอาไว้ด้วยอ้อมแขน ลมหายใจหอบถี่เนื่องจากการออกแรงแถมยังส่งผลอาการร้อนผ่าวในตัวหนักกว่าเดิม ริมฝีปากบางแห้งผากจนต้องแลบลิ้นเลียอย่างช่วยไม่ได้

 

            "เฮ่อ!! เล่นน้ำไม่ได้ เดี๋ยวจะเช็ดตัวให้แล้วกันตกลงไหม?" เจ้าลูกภูตกลอกตาไปมาราวกัลกำลังครุ่นคิดถึงทางเลือกที่ถูกเสนอให้ ก่อนจะพยักหน้าตอบตกลงอย่างช่วยไม่ได้ ในเมื่อร่างกายไม่ยอมตามใจ แถมยังรู้สึกหนักหัวและพะอืดพะอมแล้วด้วย

 

            เฮร์มิทแทบจะจับคนเมามัดไว้กับเตียงตอนที่เดินเอาผ้าไปชุบน้ำ แค่เสี้ยววินาทีที่คล้าดสายตากลัวจะมีเรื่องอีก แต่พอกลับออกมาเจ้าตัวก็นอนแผ่หมดสภาพรออยู่บนเตียง...กางเกงยังอยู่ดีก็ค่อยยังชั่ว

 

            "หิวน้ำ..."

 

            "ครับๆ รอสักครู่ครับ" น้ำในเหยือกหัวเตียงถูกรินใส่แก้วมาเสิร์ฟให้ถึงที่ ...ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยต้องมาดูแลใครขนาดนี้เลยให้ตายเหอะ!!

 

            "แค่กๆ แค่กๆ"

 

            "เอ้า!! ค่อยๆ ดื่มสิ" เฮร์มิทโผเข้าไปช่วยประคองพร้อมกับลูบหลังให้เบาๆ เจ้าคนเมาสำลักจนหน้าแดงก่ำ ดวงตาคู่นั้นคลอไปด้วยน้ำตา ก่อนจะโผซบลงมาบนอกคล้ายคนหมดแรงและ....

 

            "แหวะ..."

 

            "฿#@&*$#@!" ไอ้.......!!!!

 

            เต็มที่เลยครับท่านตั้งแต่อกเสื้อย้อยไปถึงกางเกงเลยไปถึงเตียง!! ของเก่าที่คนเมาคายออกมา!!

 

            "อื้อ..." จะด่าก็ไม่ได้ตอนที่หันไปเห็นแววตาแดงก่ำแบบนั้น....เข้าใจแล้วที่เค้าว่า 'อย่าถือคนบ้า อย่าว่าคนเมา' มันเป็นแบบนี้นี่เอง

 

            จากที่ห้ามไว้เองว่าไม่ให้เล่นน้ำ...เฮร์มิทต้องจำใจแบกเจ้าคนขี้เมาเข้าไปล้างตัวในห้องน้ำพร้อมกัน ...อย่าให้รู้ว่ากินเหล้าที่ไหนอีกเชียวนะ!! ไอ้เจ้าลูกผสมตัวยุ่ง!!!

 

………………….

 

...ไฟในห้องยังคงมืดสนิทตอนที่เปิดเข้าไป นีลถอนหายใจแผ่วเบาก่อนจะก้าวเข้าไปข้างใน เพราะคิดว่าเพื่อนร่วมห้องคงยังไม่กลับ อาจจะยังอยู่ที่งานแต่นีลไม่คิดจะกลับเข้าไปอีกถึงได้ปลีกตัวกลับห้องมาเพียงคนเดียว ใจหนึ่งก็เป็นห่วงเจ้าลูกภูติ แต่พอคิดว่าปล่อยไว้กับใครก็ค่อยวางใจได้

 

            "อ๊ะ!" อ้อมแขนแข็งแรงของใครบางคนคว้าหมับเข้าให้จากทางด้านหลัง ...และอย่างเจ้าปีศาจที่ไม่ได้ระวังตังก็ถึงกับขมวดคิ้วเข้าหากัน ส่วนที่ร้องออกมานั้นไม่ได้ตกใจ..เพียงแค่แปลกใจตัวเองที่ปล่อยให้มีช่องโหว่ให้ใครเข้าถึงตัวได้ง่ายขนาดนี้...แถมยังเป็นแค่มนุษย์และทาสในสังกัดอีกต่างหาก

 

            "คุณเจไนท์?" นีลเอยเสียงเย็นแม้จะไม่ต้องหันไปมอง และแม้ว่าห้องนี้จะมืดก็ตาม...แค่สูดเอากลิ่นคุ้นเคยนั่นก็พอจะระบุตัวตนได้ไม่ยาก

 

            "นาย...น่าจะเมาสักนิดนะ!!" เจไนท์แกล้งว่าอย่างเสียดายเมื่อเห็นเจ้าปีศาจน้ำแข็งตรงหน้ายังคงรักษาระดับความเย็นเยือกเอาไว้ทุกย่างก้าวได้อย่างครบถ้วน ก็แค่อยากเห็นว่ามนุษย์น้ำแข็งตรงหน้าเวลาเมาจะเป็นยังไงก็แค่นั้น

 

            "ผมไม่ถูกของที่ปรุงแต่งแบบนั้นมอมเมาเอาหรอกครับ" น้ำเสียงตอบกลับราบเรียบ ดวงตาของปีศาจน้ำแข็งที่จองมองมาแววแววกับแสงของพระจันทร์ราวกับเป็นสีเลือดมองดูน่าหวาดกลัวและน่าหลงใหลในคราวเดียว

 

            "นายนี่มัน..ปีศาจชัดๆ" แกล้งว่าไปอย่างงั้นพร้อมกับบีบปลายคางอีกฝ่ายไปมาอย่างมันเขี้ยวจัด หากเป็นเมื่อก่อนหากได้ยินแบบนั้นคงเข้าใจว่าเป็นการเสียดสีแต่กับคนนี้คงไม่ใช่ และยังเป็นมนุษย์เพียงคนเดียวที่ปีศาจน้ำแข็งอย่างนีลยอมให้แตะต้องแบบนั้นได้

 

            นีลแกล้งเบียดตัวเข้าหาจงใจสอดมือเข้าคล้องคออีกฝ่ายก่อนจะออกแรงกด...

 

            "ซีดดดด จะ...เจ็บ..." คนเจ็บโดดหลบไปยืนเอามือกุมไหล่ข้างที่โดนเจ้าปีศาจกดพลางส่งสายตาขุ่นเคืองมองมา แล้วก็พบว่าอีกฝ่ายกำลังยิ้มด้วยสายตาแม้ว่าใบหน้านั้นจะราบเรียบก็เถอะ

 

            "พักผ่อนเถอะครับ คุณยังเจ็บอยู่ อย่าทำให้ผมต้องลืมตัวนักเลย" นีลพูดเสียงเรียบ สายตาคู่นั้นยังจ้องมองตรงมาอย่างเปิดเผย ส่วนคนเจ็บผู้ไม่เจียมสังขารก็ทำได้แค่กัดฟันกรอดๆ เพราะมันคงไม่ดีนักหากดึกดื่นคืนนี้ต้องให้นีลวิ่งไปตามหมอมาใส่ยาสมานแผลให้อีก....ก็เพิ่ง...จะ...ผ่านไปหมาดๆ

 

            "นาย!! ไว้รอฉันหายเจ็บก่อนเถอะ!!" คนเจ็บขู่ด้วยน้ำเสียงจริงจัง(ก็ช่างกล้าขู่ปีศาจ) ...แต่อีกฝ่ายกลับเดินเฉียดเข้ามาใกล้ ก่อนจะกระซิบเสียงเบา

 

            "ผม...ก็ไม่ได้คิดจะหนีไปไหนอยู่แล้วนี่ครับ..." พูดจบก็เอี้ยวตัวหลบไปอีกทาง ปล่อยให้คนฟังยืนยิ้มผสมกับทำหน้าแค้นเคือง(เคืองตัวเองที่ไม่ได้ดั่งใจ) ก่อนที่เสียงถอนหายใจยาวเหยียดจะดังขึ้น...พร้อมกับเสียงบ่นลอดไรฟัน

 

            'เจ้าปีศาจน้ำแข็ง!! ฮึ่ม!!'

 




To B con.



หลังๆ มานี่เจไนท์มันจิคลุกวงในตลอดเว้ยเฮ้ย!! - -+
เชียร์ให้นีลขย้ำซะให้เข็ด!! (แอร๊ะ!!) XD


ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่านขอรับ 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 62 : 62. ไม่เมาไม่เลิกรา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1145 , โพส : 9 , Rating : 50% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1583
โธ่เอ้ยยยยนึกว่านีลจะเมา เมาสักนิดสักหน่อยก็ยังดีน้าาา
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 124.122.59.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2560 / 13:44
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1303
โหยยยย ไหงนู๋นีลคอแข็งได้ขนาดนี้เนี่ยย เราก็ลุ้นตัวโก่ง จะมีคนเมาโดนลงโทษแหง ผิดคาดดดดดด 5555
Name : mheeboo [ IP : 115.31.142.221 ]

วันที่: 26 กันยายน 2556 / 10:50
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1297
นีลไม่เมาเฉย
ฮ่่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 202.12.97.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กันยายน 2556 / 15:36
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1282
กรี๊ดดดดดดดดดด TT^TT เพิ่งได้เข้ามาอ่านนนน
โฮรววววว. (แล้วมัวไม่มุดหัวอยู่ที่ไหนนนน) ดีเลย์สุดอะไรสุดดด
เจ้าภูติจิ๋ววว เมาแล้ววยั่วววเก่งงมากกก หางานเข้าให้พี่ตาสองสีแบบสุด ๆ >,,< แอร๊ยยยย
อย่าถือสาคนเมาาาแล้วน๊าาาา น้องงมาววว น้องไม่ได้ตั้งงใจจจ
คุณพี่ต้องเก็บอาการ เอ๊ยย อารมณ์หน่อยน๊าาาาา

ฝั่งเจ้าชาย ก็ช่างหาเรื่องใส่ตัววว เจ็บขนาดนั้น ก็ไม่ค่อยจะเจียมสังขารร =////=' คอยแต่จะหาเศษหาเลยย
เอ๊ยยย..หาช่องว่างเอากำไรเข้าตัวอยู่เรื่อย

ยุให้นีลจับกดซะดีมั๊ยยย แอร๊ยยยยย T ,. T ไม่ได้คิดอะไรจริงๆ นะ แบบว่า.. แบบว่า...
ตายยยจริงง นี่พิมพ์อะไรออกปายยยยย (เอามือปิดหน้าาาาาา)

เจไนท์ : = =* แล้วป้าิพิมพ์อะไรออกมาล่ะ?
นีล : คนป่วยอยู่นิ่ง ๆ สิคับบบ (ทำหน้านิ่ง ๆ ดุใส่)

me : จะซ่าเร๊อะ รอให้หายดีก่อนมั๊ยย เดี้ยงซะขนาดนี้ :p แบร่

จบเถอะ

เอาเป็นว่ารออ่านตอนต่อไปอย่างสงบเสงี่ยม และเจียมตัวแบบสุด ๆ ค่าาา



Name : kabu [ IP : 124.120.10.134 ]

วันที่: 18 สิงหาคม 2556 / 22:36
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1281
อั้ยย่ะ!!!!!!!

หนุนีลยั่วววววววววววว

สงสารเจไนท์แล้วก้อแอบสะใจเลกๆนะนั่นนน 55555

ส่วนเจ้าตัวแสบงานนี้คงโดนยาวววววววว

หุหุหุ
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 49.49.204.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 สิงหาคม 2556 / 03:04
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1275
ฟินแปลกๆ-..-
PS.  http://writer.dek-d.com/oom-kanyarat/writer/view.php?id=928098 ฝากด้วยนะคะ
Name : |||No_Name||| < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ |||No_Name||| [ IP : 115.67.103.160 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 สิงหาคม 2556 / 23:11
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1273
อเลนโดนเซเรสจัดหนักแน่ *เกาะขอบเตียงรอ*

แอบคิดเหมือนเจไนท์ว่านีลน่าจะเมาซักนิดเนอะ >///<

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 สิงหาคม 2556 / 01:03
Name : KaNaMe_Demon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaNaMe_Demon [ IP : 27.145.34.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 สิงหาคม 2556 / 01:02
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1272
รออยู่ทุกลมหายใจ 

แอร้อยยยย
Name : ไอ่แก้มบวม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไอ่แก้มบวม [ IP : 49.231.97.148 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 สิงหาคม 2556 / 23:50
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1271
เหมือนยัวให้อยากแล้วจากไปเลยอ่ะ นีลนี่ก็ร้ายเหมือนกันนะเนี่ย :P

Name : Wins_Sha [ IP : 115.67.230.122 ]

วันที่: 5 สิงหาคม 2556 / 21:04
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android