คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 70 : 70. Teamwork


     อัพเดท 8 ม.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 190 Overall : 78,998
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2014 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 70 : 70. Teamwork , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 845 , โพส : 13 , Rating : 60% / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


#70. Teamwork

 

 
 

                "อาจารย์มาได้ ยังไงครับ?" เฮร์มิทถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ ด้วยความที่ฟังความข้างเดียวจากไอ้เพื่อนเจ้าชายมามาก แล้วยิ่งจู่ๆ เจ้าตัวโผล่มาแบบไม่มีใครบอกกล่าวก็ยิ่งรู้สึกสยอง เอ๊ย!! นับถือในความสามารถ

 

                "เอ๋...มาได้ยังไงน้า..." ไทนอสยังคงทำเสียงล้อเลียน สายตาที่มองไปยังจุดเกิดเหตุกลางหมู่บ้านมีแววสนุกสนานอยู่ตลอดเวลา

 

                "นั่น...คืออะไรเหรอฮะ?" เจ้าลูกภูตช่างสงสัยชี้ไปที่วงแหวนเวทย์ ก่อนที่มันจะจางหายไป และไม่มีอะไรเกิดขึ้นนอกจากมังกรหิมะตัวเดิมที่ขยายร่างเป็นตัวโตเต็มที่

 

                "เวทย์เก่าแก่ที่มีอำนาจมาก..." ...ไทนอสพูดขึ้นโดยที่สายตายังคงมองตรงไปยังกลุ่มคนพวกนั้น

 

                "ผมไม่เห็นว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น" คราวนี้เฮร์มิทพูดขึ้นบ้าง แม้จะรู้ว่าเพื่อนทั้งสองนั้นมันไม่ธรรมดา แต่เมื่อไปยืนอยู่ตรงกลางเวทย์อะไรแบบนั้นมันก็น่าจะมีผลกระทบอะไรบ้างสิ....นี่...ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน! อย่าบอกนะว่า แม้แต่เวทย์พวกมันก็ยังปลอม...??

 

                "...หากรู้จักนำไปใช้" ประโยคต่อจากเมื่อกี้ของอาจารย์ไทนอสทำเอาคนฟังทั้งสองหันมาสบตากันด้วยความมึนหนักกว่าเดิม ก่อนที่บทเรียนความรู้เบื้องต้นวิชาเวทย์พื้นฐาน(อย่างย่อ)จะเริ่มขึ้น...โดยอาจารย์ประจำวิชาการต่อสู้(?)แห่งปราสาทจันทรา

 

                ...วงเวทย์ดาวห้าแฉกเป็นเวทย์ที่จะสามารถตอบโต้ฝ่ายตรงข้ามได้โดยไม่เปลืองแรง แม้จะมีจำนวนคนน้อยกว่า แต่ความยากของมันอยู่ที่คนใช้เวทย์จะต้องมีถึงห้าคนในการควบคุมทิศทั้งห้า และอีกหนึ่งคนจะเป็นจ่าฝูงคอยบัญชาการปีศาจทาสที่เรียกออกมารับใช้ ...ที่ไม่ค่อยมีใครเอาออกมาใช้ส่วนหนึ่งก็เพราะจำนวนผู้ใช้เวทย์ทั้งหก จะไม่สามารถขาดคนใดคนหนึ่งได้ เพราะมันคือการทำงานเป็นทีมขนาดแท้

 

                "...หมายความว่าเราแค่จัดการกับคนใดคนหนึ่งในทีมได้ก็จบ" พอเฮร์มิทสรุปใจความให้ อาจารย์ไทนอสก็ดีดนิ้วเสียงดังเป๊าะด้วยสีหน้าชอบใจ

 

                "แล้วทำไมครั้งนี้ ถึงใช้ไม่ได้ผลล่ะฮะ" ...เอาล่ะ!! แถวนี้ยังมีเด็กช่างสงสัยอยู่อีกหนึ่งคน มันลืมไปไหม?? ว่าแต่ล่ะคนที่ยืนอยู่นั่นมันมีเชื้อสายอะไรกันบ้าง

 

                "เอาไว้ฉันจะถามนีลให้แล้วกันนะ" เฮร์มิทประชด แต่ไอ้คนช่างสงสัยมันก็พาลซื่อพยักหน้าตอบรับซะงั้น แถมยังยิ้มหน้าบานอีกต่างหาก...มันคิดว่ากำลังมายืนกินลมชมวิวต้นไม้กันรึไงนะ!!

 

                ...........................

 

                หลังจากที่รู้แน่ว่าเวทย์ที่ภูมิใจนักหนามันใช้ไม้ได้ผล พวกมันก็เริ่มใช้กฎหมู่ แน่นอนว่าด้วยกำลังคน อาจจะน้อยกว่าคนทั้งหมู่บ้าน แต่ถ้าพูดเรื่องฝีมือและทักษะดูเหมือนยังห่างชั้นกันอีกไกล แถมฝ่ายนั้นก็มีคนที่ใช้เวทย์ได้ด้วย

 

                วงเวทย์ดาวห้าแฉกค่อยๆ เลือนหายไป ส่วนเจ้ามังกรหิมะที่ถูกแรงกระตุ้นให้กลับมาอยู่ในร่างเดิมก็ยังคงหายใจฟึดฟัดด้วยความหงุดหงิดท่ามกลางสายตาตกตะลึงของคนทั้งหมู่บ้านที่เพิ่งจะเข้าใจเดี๋ยวนี้เองว่าทำไมเจ้าตัวเล็กนั่นมันถึงได้ส่งสัญญาณให้รอก่อน เพราะมีของดีอย่างนี้นี่เอง

 

                .....และท่ามกลางความเงียบของการดูเชิงกันอยู่ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครกล้าเคลื่อนไหว แต่มันมีใครบางคนที่กำบังทำอะไรบางอย่าง...

 

                "แบบนี้...ฉันก็ทำได้นะ" เสียงเจไนท์พูดพึมพำก่อนจะแบมือให้เจ้าปีศาจน้ำแข็งดู

 

                "คุณเจไนท์!!" เป็นครั้งแรกที่เจ้าปีศาจน้ำแข็งขึ้นเสียงตวาดลั่น พร้อมกับปิดฝ่ามือของไอ้เจ้าชายจอมวุ่นด้วยฝ่ามือของตัวเอง เพราะสิ่งที่ปรากฏอยู่บนนั้นคือวงแหวนเวทย์ดาวห้าแฉกขนาดย่อส่วน

 

                นีลส่งสายตาดุๆให้ ก่อนที่เวทย์บนฝ่ามือนั้นจะเลือนรางจางหายไปในที่สุด ก็รู้อยู่ว่าอีกฝ่ายมีความสามารถพิเศษสามารถเลียนแบบสิ่งที่เห็นได้ภายในครั้งเดียว แต่เวทย์ระดับสูงแบบนั้น หากไปเรียกเจ้าตัวประหลาดออกมาจะได้วุ่นวายกันล่ะคราวนี้

 

                "เอ่อ...ฉันขอ.." ไอ้เจ้าชายจอมกะล่อนผู้ไม่เคยยอมอ่อนข้อให้ใคร กลับยอมเอ่ยคำขอโทษได้อย่างง่ายดายเพียงแค่สายตาเย็นชาคู่นั้นมองมา

 

                "ผมจะฟังหลังจากนี้.." น้ำเสียงราบเรียบและเด็ดขาด ทำเอาคนฟังถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ

 

                .....ไม่ต้องบอกเลยว่าทางฟากผู้ซุ่มดูกำลังกลั้นหัวเราะกันตัวงอแค่ไหน (ยกเว้นไอ้เจ้าลูกภูตที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว ทำได้แค่ยืนมองคนโน้นทีคนนี้ทีตาปริบๆ)

 

                "พวกแกต้องการอะไร" หลังจากที่ถูกทิ้งค้างให้ตั้งท่ารบ แต่เพียงลำพังอยู่นาน ก็เลยต้องเอ่ยถามเพราะเท่าที่เห็น ทั้งสองคนไม่มีแววหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย แถมยังมีมังกรตัวใหญ่เป็นกองหลังอีกต่างหาก

 

                "พวกเราต่างหากที่ต้องถาม" เจ้าคนตัวเล็กหันมาถามกลับเสียงเย็นชา แต่ดูจากแววตาเหมือนจะมีอารมณ์กว่าตอนแรก...ไม่รู้ว่าใครไปทำอะไรให้...?

 

                "นี่เป็นที่ประจำของพวกเรา..ถ้าพวกเจ้าแค่ผ่านมาก็จงหลีกทาง เมื่อเสร็จธุระพวกเราก็จะกลับ" เจ้าคนที่เป็นหัวหน้าลองบอกความจริงส่วนหนึ่งเพื่อหยั่งเชิง การปะทะกันดูจะไม่ใช่ผลดีนัก

 

                "แล้วพวกเราจะได้อะไร" คราวนี้เป็นอีกคนที่อ้างว่าเป็นถึงรองเสนาเอ่ยถาม

 

                เจ้าหัวหน้าจอมปลอมคลี่ยิ้มพร้อมกับยักไหล่

 

                "ฉันจะไม่เอาเรื่องที่พวกเจ้าอ้างตัวเป็นรองเสนา ถือซะว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น" พูดเหมือนตัวเองถือไพ่เหนือกว่า

 

                "ช่างกล้า!!" เจไนท์อดไม่ได้กับความหน้าด้านหน้าทนของอีกฝ่าย ใจนึกอยากจะให้ตัวจริงได้มาเห็นภาพขึ้นมาเลย!

 

                "แล้วเราจะแน่ใจได้ยังไง ว่าท่านพูดจริง" เจ้าปีศาจน้ำแข็งเป็นฝ่ายถามคล้ายจะยืนยันให้แน่ใจ แต่อีกฝ่ายตีความเป็นอย่างอื่น คิดเอาเองว่าข้อเสนอเชิงคำขู่นั้นมันได้ผล และตนเองกำลังเป็นต่อถึงได้แสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา สายตาเหล่มองไปทางเจ้ามังกรตัวขาวด้วยตาเป็นประกาย

 

                "...ฉันยังมีอีกข้อเสนอ"

 

                นีลเพียงแค่หรี่ตาลงเล็กน้อยราวกับรอคอยให้อีกฝ่ายยื่นข้อเสนอออกมาเอง

 

                "ยกเจ้านั่นให้พวกเรา!" ไม่พูดเปล่าแต่ชี้นิ้วเจาะจงไปยังเจ้ามังกรหิมะตัวใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้ามั่นใจเต็มเปี่ยม ...หากช่างสังเกตสักนิด ก็คงจะรู้สึกได้ถึงไอเย็นที่เริ่มแผ่รัศมีโดยรอบบริเวณ

 

                ....เล่นของสูง!!... เป็นไอ้เจ้าชายจอมเจ้าเล่ห์ที่กำลังยืนทำหน้าสยองสองมือยกขึ้นโอบรอบคอเจ้ามังกรที่อยู่ข้างๆ อย่างลืมตัว(ลืมไปว่าไม่ถูกกัน)...และลืมไปว่าไวท์มันกำลังอารมณ์ไม่ดี

 

                "ผมแนะนำว่า...ให้ถอยไปไกลๆ ครับ" ประโยคบอกเล่าจากเจ้าปีศาจน้ำแข็ง ไม่ได้ระบุว่าบอกใคร และเพื่ออะไร แต่ไอ้เจ้าชายตัวยุ่งและเจ้ามังกรก็ยินดีทำตามคำสั่งโดยคิดไม่ถามต่อ...

 

                "อย่าเล่นแรงนะนีล เอ่อ..ฉันหมายถึง..มีคนดูเยอะน่ะ นายคง...เออ!! รู้แล้วไวท์!!" ไอ้เจ้ามังกรตัวใหญ่ที่ไม่ได้รอให้เจไนท์พูดจบ มันเลยงับชายเสื้อคลุมแล้วถอยไปตั้งหลักไกลๆ อย่างที่นายมันบอก

 

                สายลมเย็นแผ่วเบาลอยอ่อยอิ่งกระทบใบหน้า หากแต่ตอนแรกไม่มีใครสนใจเพราะไอเย็นนั้นช่วยให้อุณหภูมิร้อนของวันลดลงไปได้เยอะ แต่...ทำไมมันถึงเย็นลงเรื่อยๆ ราวกับไม่มีที่สิ้นสุด คณะแขกจอมปลอมบางคนเริ่มยกมือกอดตัวเองบางคนถึงกับยืนสั่น

 

                "คิดจะล้อกันเล่นรึไงเจ้าหนู" อีกฝ่ายที่ยังไม่รู้ชะตาเอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

 

                เปรี๊ยะ! ตูม!!

 

                เสียงระเบิดดังสนั่นโดยไม่มีที่มาที่ไปหลังจากที่อีกฝ่ายพูดจบ แต่สิ่งที่กระจัดกระจายไปทั่วบริเวณคือสะเก็ดน้ำแข็งซึ่งไม่ทราบที่มา นั่นเพราะมันไปกระทบเข้ากับเพราะเวทย์ของอีกฝ่าย(นึกว่าจะแน่) ที่กางกั้นเอาไว้...ไม่อย่างงั้น แรงอัดเมื่อครู่ไม่ใครก็ใครคงได้ลอยไปติดแถวยอดไม้โน่น

 

                "ผม...ไม่ชอบเล่นกับคนไม่รู้จัก.." เจ้าหนูตรงหน้าพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สีหน้าและแววตายังคงเย็นชาไม่มีที่ท่าหวาดกลัวแม้ว่าอีกฝ่ายจะมีพรรคพวกมากกว่าเลยสักนิด

 

                "อย่า ทำ ให้ ฉัน โมโหนะ!! บ้าเอ๊ย!!...ถล่มให้ราบ!! ไม่ต้องเอาไว้!!" ไอ้คนที่เป็นหัวหน้าออกคำสั่งเสียงโกรธเกรี้ยว ก่อนจะสะบัดเสื้อคลุมเดินไปข้างหลังด้วยความฉุนเฉียว ปล่อยให้จอมเวทย์ทั้งห้าเข้ามารับหน้าที่อีกครั้ง และคราวนี้...อาวุธครบมือ

 

                "พวกเราวางกำลังล้อมหมู่บ้านไว้หมดแล้ว พวกแกไม่รอดแน่" หนึ่งในห้าคนนั้นพูดขู่ แต่กลับไม่ได้ทำให้สีหน้าเย็นชานั้นแสดงอาการใดๆ ออกมาได้

 

                "เฮ่ๆๆ ถ้าจะใช้กำลังกัน มันต้องทางนี้โว้ย!!" ไอ้เจ้าชายตัวยุ่งที่โดนมังกรคาบไปพ้นทางแล้วแท้ๆ มันยังอุตส่าห์วิ่งกลับมาพร้อมดาบประจำกายแล้วตะโกนท้าทาย

 

                "ผมบอกให้..."

 

                "เรื่องนี้อย่าห้าม ขอร้อง!!" เจไนท์ยกมือห้ามก่อนที่นีลจะทันได้พูดจบประโยค สายตาสองคู่จ้องมองกันอย่างไม่มีใครยอมใคร คนหนึ่งเย็นชาแต่แฝงไปด้วยความโกรธ ส่วนอีกคนก็คาดเดายาก และไม่มีวี่แววหวาดกลัวแม้อีกฝ่ายจะมีมากกว่า ...อีกฝ่าย...?? ลืมไปไหม?

 

                "ถ้าพวกแกอยากตายนักล่ะก็ จะจัดงานศพให้ทีละคนเลยก็ได้!!" หนึ่งในนักเวทย์ทั้งห้าผู้ถูกลืม พุ่งเข้ามาพร้อมดาบเล่มยาว สายตาคู่นั้นจับจ้องไปยังเหยื่อตัวเล็กจอมอวดดีคล้ายจะจัดการขั้นเด็ดขาดให้จบภายในดาบเดียว

 

                เคล้ง!!

                สวบ!!

                "อั๊ก!!" ทั้งที่คิดว่าตัวเองเหนือกว่าประสบการณ์โชกโชน แต่กลับโดนสวนกลับมาได้อย่างว่องไว ทั้งที่ไม่ได้มองการเคลื่อนไหวตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ แถมยังรั้งเจ้าตัวเล็กจอมอวดดีไปหลบไว้ข้างหลังก่อนจะซัดคืนปลายดาบเฉี่ยวไหล่จนเลือดซิบ...แต่หากไม่ไหวตัวหลบเมื่อครู่...คอคงหลุดออกจากบ่าได้อย่างง่ายได้

 

                "อย่าเพิ่งยุ่งได้ป่ะ!! เรายังคุยกันไม่จบ!!" เจไนท์ตวาดกลับด้วยสีหน้าเอาเรื่อง มือข้างหนึ่งยังจับข้อมือเจ้าปีศาจเอาไว้แน่น แล้วเอาตัวเองมาเป็นเกราะกำบัง ...เพราะสิ่งที่อยากจะปกป้อง ไม่ใช่เพราะเจ้าตัวอ่อนแอ แต่เป็นเพราะการปะทะกันด้วยอาวุธประชิดตัวแบบนี้มันเลี่ยงที่จะได้เลือดไม่ได้...

 

                เจ้าปีศาจเผลอกดปลายเล็บลงไปบนข้อมือใครอีกคน กลิ่นคาวฉุนจมูกระยะประชิดนั่นทำให้ต้องกลั้นหายใจกึก แต่ลำคอก็พาลแห้งผาดความกระหายอยากถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างยากจะควบคุม

 

                "เห็นไหมล่ะ ฉันบอกแล้ว นายควรจะไปรอตรงนั้นกับไวท์นะ" คราวนี้เจไนท์หันไปทำเสียงดุ เจ้าปีศาจเหลือบมองมาด้วยสายตาแข็งกร้าวพร้อมกับกัดฟันกรอด...นั่นเพราะกำลังอดทนกับอะไรบางอย่างซึ่งเจไนท์ก็รู้ดีและยอมให้มันเกิดขึ้นไม่ได้

 

                "ฉันไม่ยอมให้นายกัดคนอื่นนอกจากฉันหรอกนะ!.." เจไนท์กระซิบบอกข้างหู ก่อนจะส่งสัญญาณเรียกเจ้ามังกรให้มารับหน้าที่ต่อ

 

                "แต่คุณเจไนท์ยังเจ็บแขนอยู่...!!" ที่พูดออกมานั่นเพราะว่าเจ้าปีศาจน้ำแข็งมันกำลังเป็นห่วง ไม่ได้คิดว่าจะไปเข้าหูฝ่ายตรงข้ามที่กำลังจ้องจู่โจมด้วยความโกรธ

 

                "ไว้ไปคุยกันต่อในนรกเถอะ!!"

 

                ขวับ!

                เปรี๊ยะ!!! ตูม!!

                คมดาบกระทบเข้ากับเกราะน้ำแข็งของเจ้าปีศาจอย่างจังก่อนจะระเบิดเสียงดังลั่น

                "ปั๊ดโธ่เว้ย!! บอกให้ถล่มให้ราบไงวะ แล้วนี่ไอ้พวกนั้นหายหัวไปไหนกันหมด!!" หัวหน้าองครักษ์จอมปลอมตะโกนเสียงดังอย่างหัวเสีย พลางมองไปรอบๆ หากองกำลังซุ่มโจมตีที่ได้รับคำสั่งให้อยู่รอบๆ ก็ยังไม่เห็นว่าจะมีการเคลื่อนไหวใดๆ อย่างที่สั่ง

 

                "ไง!! หาไอ้นี่อยู่รึเปล่า?"

 

                ตุ้บ!!!

                ร่างของกองกำลังซุ่มโจมตีถูกโยนออกมาจากแนวพุ่มไม้ ด้วยสภาพ...สะบักสะบอมและดูเหมือนจะไม่ได้สติ แถมยังถูกมัดด้วยเถาวัลย์สีเขียวจนแทบจะเป็นมัมมี่เหลือแต่หัวที่ยังมีที่ว่าง

 

                ใบหน้าเจ้าหัวหน้าจอมปลอมถึงกับซีดเผือด เพราะไม่ได้มีแค่คนหรือสองคน แต่เป็นกองกำลังทั้งหมดที่กำลังถูกจับโยนออกมากองทีละคนๆ ด้วยสภาพไม่ต่างกัน

 

                "กะ...พวกแกเป็นใคร??"

 

                เด็กหนุ่มสองคนหันไปสบตากันก่อนจะมองไปข้างหลัง เหมือนเป็นการขออนุญาตใครอีกคนที่ค่อยๆ เดินออกมาด้วยใบหน้า....ยิ้มแย้ม...

 

                "อ้าว...นี่ฉันต้องแนะนำตัวด้วยเหรอ??"

 

                สายตาทุกคู่หันไปมองทางเดียวกัน และใครบางคนก็กำลังพึมพำกับตัวเองด้วยสีหน้าหวาดผวาปนสยดสยอง

 

                "อะ..อาจารย์ไทนอส...มาได้ไง!!!" นั่นไม่ใช่คำถาม แต่เป็นคำอุทานสำหรับเจไนท์ ก่อนจะคว้าข้อมือไอ้เจ้าปีศาจแล้วถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างลืมตัว....ไอ้รอยยิ้มแบบนี้แหละที่คุ้นเคยและจำได้ดีว่าตอนนี้เวลาที่เจ้าตัวตั้งไว้มันใกล้ระเบิดแล้ว!!

 

            ส่วนไอ้เจ้าหัวหน้าจอมปลอมมันกลับขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะเดาะลิ้นเสียงดังด้วยสีหน้าหงุดหงิด

 

                "..เหอะ!! ก็แค่ชื่อเหมือนกัน!"

 

                รอยยิ้มอารมณ์ดีนั้นจางหายไปจากใบหน้าของอาจารย์ไทนอสทันที สายตามองตรงไปยังคนที่สวมเสื้อคลุมชุดหรูแล้วคลี่ยิ้มมุมปากก่อนจะเอ่ยทักทาย

 

                "ลองแนะนำตัวแกอีกครั้ง แล้วฉันจะให้อภัย"

 

                คราวนี้เจไนท์คว้ามือเจ้าปีศาจน้ำแข็งมาปิดตาตัวเองเอาไว้แน่น (ทำไมมันไม่ใช้มือตัวเองฟ่ะ!!)

 

                "หึ!! อย่างแกไม่ควรจะได้ยินชื่อฉันด้วยซ้ำ แต่เอาเถอะ!! จะบอกให้เอาบุญก็ได้ ฉันคือหัวหน้าองครักษ์ไท...."

 

                กึก...!!

                "อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก" เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นก่อนที่เจ้าหัวหน้าจอมปลอมจะทันได้พูดจบประโยค นั่นเพราะลำคอถูกมือของใครบางคนคว้าเอาไว้ ก่อนจะร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อกระแสไฟฟ้าไหลผ่านทั่วตัวท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน....

 

                ....นี่แหละการจู่โจมของผู้ที่ได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าองครักษ์นามว่าไทนอส!!

 

            "เฮ้ย!!!" กว่าจะได้สติรู้ว่าต้องเข้าไปช่วยหัวหน้าก็ช้าไปเสียแล้ว เพราะตอนที่พวกมันขยับ..

 

                คนแรกโดนปลายดาบของเจไนท์จ่อเข้าที่คอ อีกสองคนไม่สามารถขยับได้เพราะปลายเท้าถูกยึดไว้ด้วยน้ำแข็งที่โผล่ขึ้นมาจากพื้น ส่วนอีกสองคนที่รอดไป ยังไม่ทันถึงระยะเข้าประชิดคนหนึ่งถูกมีดสั้นเสียบเข้าที่ขาจนล้มกลิ้งก่อนจะถูกจับได้ ส่วนอีกคน...โดนกิ่งไม้ปริศนาดีดเข้าที่หน้าจนเลือดอาบจมูกก่อนจะล้มลงไปกองกับพื้นแล้วแน่นิ่งสลบไป ก่อนจะได้ยินเสียง 'ขอโทษฮะ' เบาๆ ลอยเข้าหู

 

                "กะ..แก...แกเป็นใคร...อ๊ากกกกกกกกกกกก" เจ้าหัวหน้าจอมปลอมดิ้นทุรนทุรายด้วยสภาพน่าเวทนา แต่ใครล่ะจะกล้าเข้าไปหยุด....ลองขืนแหย่เท้าเข้าไปขวางคงได้โดนจับเป็นตัวประกันแทนแน่!!

 

            "พอได้แล้วไทนอส!!!" เสียงตวาดของบุคลซึ่งกล้าหาญดังลั่นป่า ก่อนจะเผยกายออกมาจากที่ซ่อน และนั่นยิ่งทำให้เจไนท์อยากจะกรีดร้องออกมาไม่เป็นภาษา

 

                "แกจะตามมายุ่งทำไม!! คาซัส!!!"

 

                มากันเป็นทีมครับงานนี้!!!!

 
 

=============================

 

 

กลับมาแบ้วววววววว ไม่นานใช่ไหม (คิดเอง คริ คริ)

กำลังปั่นควบอยู่ขอรับ แบบว่าช่วงนี้ไม่มีตอนพิเศษตามเทศกาลเลย(รู้สึกผิด T^T)

ขออภัยด้วยไรด้วย ถ้ามีเวลาจะปั่นลงแน่ๆ

ช่วงนี้กำลังฝึกปรือวิชา เพราะว่าจะมีตอน”นอกรอบ”บ้างไรบ้าง >//<

ฝากติดตามกันด้วยนะ ไม่แจ้งล่วงหน้า ไม่โฆษณา ลงแล้วลงเลย

หมดเวลา อ่านไม่ได้ก็อย่าว่ากันนะ
...ติดตามฟามเคลื่อนไหวเอื่อยๆ ได้ที่หน้า fanpage ขอรับ

ขอบพระคุณที่ติดตามกันอย่างเอื่อยๆ เอ๊ย!! เนืองๆ ขอรับ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 70 : 70. Teamwork , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 845 , โพส : 13 , Rating : 60% / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1590
แหมมมมมปรรกฎตัวอลังการกันจริงนะคะท่านอาจารย์ทั้งหลาย
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 171.97.50.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ธันวาคม 2560 / 02:33
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1427
เอิ่มมมมม   ถ้าจะมากันครบขนาดนี้

แต่ก้อยังสงสัยว่าเจไนท์ไปโดนอะไรมารึป่าวถึงได้กลัวไทนอสซะขนาดนี้
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 223.205.93.175 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มิถุนายน 2557 / 22:10
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1404
555555555555
เจย์ไนท์กับนีลก็ก็น่ะ

เอิ๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไทนอสโดนขัด
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 202.28.119.228 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 04:37
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1388
ช่วยกรี๊ดดไหมเจย์
5555555
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 27.55.212.210 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มกราคม 2557 / 19:56
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1381
ฮาไปนะบางที555555
ไรเตอร์แต่งได้สุดยอดมาก
มันส์หยดติ๋ง55

Name : Lovin'u [ IP : 49.230.151.151 ]

วันที่: 19 มกราคม 2557 / 17:53
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1378
อร๊ายยยย ไทนอสมาแบบนี้ ไม่เละได้งายยยย 5555
ดี เอามันให้ราบเป็นหน้ากองเลย 55555
แต่คาซัสช่างเซ้นส์ดีจริงๆ มาขัดลำกล้องได้ทันเวลา อิอิ
อยากอ่านคู่ คาซัส ไทนอสจังเบยยยย สองคนนี้ต้องมีซัมติงรองแหงๆ
Name : mheeboo [ IP : 115.31.142.221 ]

วันที่: 14 มกราคม 2557 / 16:05
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1377
มากันเป็นทีม บอกได้คำเดียวว่าเละ
Name : ขวัญ [ IP : 110.78.174.114 ]

วันที่: 14 มกราคม 2557 / 14:20
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1375
แล้วจะทำบาป เอ้ยยย!! บุญไปให้นะตัวปลอมทั้งหลาย=w=
PS.  Tearเป็นนามนับไม่ได้เลยไม่ต้องใส่S แต่ฉันจะใส่!! ใครจะทำไม ชิ้ง - -*//ส่งสายตาพิฆาต
Name : Luna_Tears < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Luna_Tears [ IP : 223.206.250.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มกราคม 2557 / 22:50
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1373
กรั่กกกกส์
จะครบเซ็ทละหรือครบไปนานแล้ว?
ฮ่าๆๆๆ ซวยไปนะตัวปลอม 
PS.  http://writer.dek-d.com/oom-kanyarat/writer/view.php?id=928098 ฝากด้วยนะคะ
Name : |||No_Name||| < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ |||No_Name||| [ IP : 111.84.18.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มกราคม 2557 / 06:32
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1372
มันส์มากๆๆๆๆๆ

รอตอนต่อไปๆๆๆๆ
Name : tyoki [ IP : 110.77.182.153 ]

วันที่: 9 มกราคม 2557 / 02:45
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1371
แอ๊ยยยยยย ลุ้นอ่ะ ตัวละครแต่ละตัวมีแต่เจ๋งๆทั้งนั้นเลยยยย

แบบนี้พวกโจรจะรอดด้วยสภาพแบบไหนเนี่ย เละเป็นโจ๊กเลยป่าวหว่า

ลุ้นๆๆๆๆๆๆ
Name : Wins_Sha [ IP : 111.84.210.184 ]

วันที่: 8 มกราคม 2557 / 21:43
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1370
อึ้ยย สยองงง
Name : Nnok [ IP : 171.97.68.174 ]

วันที่: 8 มกราคม 2557 / 21:09
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1369
คาซัสออกมาตอนสุดท้ายอย่างเท่ 

เจไนท์กับน้องนีลห่วงกันไปมา น่ารักอ่าา>////<
Name : KaNaMe_Demon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaNaMe_Demon [ IP : 171.101.5.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มกราคม 2557 / 20:50
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android