คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 72 : 72. อวดดี!


     อัพเดท 18 มี.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 187 Overall : 78,995
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2014 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 72 : 72. อวดดี! , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 787 , โพส : 9 , Rating : 100% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


72. อวดดี!

 
 

            เมื่อผ่านเกราะเวทย์เข้ามาได้ อาจารย์วิชาการต่อสู้ที่อ้างว่าจะมาส่งให้ถึงหอนอนของปราสาทก็โดนกันตัวไปอีกทางโดยท่านหัวหน้าฝ่ายสืบสวนได้แจ้งเหตุผลว่าต้องเข้าไปดูการสอบสวนคดีด้วยตัวเอง และแน่นอนว่าต้องให้ผู้เกี่ยวข้องโดยตรงอย่างอดีตหัวหน้าองครักษ์เข้ารับฟังด้วย นักเรียนของปราสาทจันทราทั้งสามและมังกรอีกหนึ่งจึงถูกปล่อยตัวให้เข้ามาในเขตโรงเรียนแต่เพียงลำพัง

 

            โรงเรียนกลับมาสู่สภาวะปกติอีกครั้ง เกราะเวทย์ก็ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าเก่า สังเกตุได้จากตอนที่นีลพยายามดึงเจ้าเพื่อนตาสองสีข้ามเข้ามาแบบผิดกฎ(อันที่จริงเข้าทางประตูหน้าก็ไม่มีใครว่าอะไรหรอกนะ!) ต้องใช้พลังเวทย์พอสมควร แต่คนที่ได้รับการคุ้มครองอย่างเจไนท์ที่มีตราสัญลักษณ์ของทั้งสองฝ่ายห้อยอยู่ที่คอแถมยังมีเวทย์(ระบบทาส)ล้อมรอบ ดูเหมือนจะข้ามเข้ามาได้อย่างง่ายดายสังเกตได้จากหน้าตายิ้มแย้มมีเลศนัยของมัน

 

            "คงไม่ได้คิดอะไรไม่ดีอยู่หรอกนะครับ"

 

            ...กึก!

            ประโยคทักดักคอเสียงราบเรียบของเจ้าปีศาจน้ำแข็งทำเอาไอ้เจ้าชายที่กำลังเดินยิ้มกรุ้มกริ่มถึงกับชะงักกึก แต่ก็ยังคงรักษาอาการได้อย่างแนบเนียนกลบเกลื่อนสายตาเย็นชาที่มองมา

 

            "ปะ...ป๊าวววว ฉันยังไม่ได้คิดอะไรเลยนะ" ตอบปฎิเสธด้วยคีย์เสียงสูงสุดแบบนั้น ต่อให้เป็นคนโง่ก็ยังดูออกว่ากำลังโกหก หรือไม่ก็กำลังร้อนตัวสุดๆ

 

            "งั้นฉันกลับห้องก่อนล่ะนะ ขี้เกียจจะอยู่เป็นก้าง...เออ...เจ้าไวท์นี่ก็ฝากไว้ก่อนได้!" แค่ยื่นแขนโฉบไป เจ้ามังกรหิมะก็เหมือนจะรู้ใจบินโฉบไปเกาะแขนของเฮร์มิททันที....ปฏิกิริยาช่างแตกต่างกับใครบางคนแถวนั้นที่กำลังส่งสายตาหมั่นไส้มาให้...แต่ก็ไม่พูดออกมาเพราะมันรู้ดีว่าถ้าไอ้คุณเพื่อนตาสองสีเปลี่ยนใจส่งคืน จะได้ก้างมังกรชิ้นใหญ่ล่ะคราวนี้

 

            เฮร์มิทเดินแยกเข้าห้องตัวเองไปก่อน ปล่อยให้เพื่อนอีกสองคนหันมาสบตากัน เพื่อตัดสินใจว่าจะเดินเข้าห้องไหนแน่ เพราะห้องของเจ้าปีศาจก็ได้รับแจ้งว่ามอบพื้นที่คืนให้เรียบร้อยแล้ว ....เหลือก็แต่ไอ้เจ้าชายที่มีห้องเป็นของตัวเองแต่กลับเดินตามหลังคนอื่นต้อยๆ ทำตาละห้อยตอนที่อีกคนเปิดประตูห้องแล้วทำท่าจะเดินเข้าไปข้างในเงียบๆ

 

            ภายใต้ใบหน้าที่แสนเย็นชาของเจ้าปีศาจน้ำแข็งนั้น ริมฝีปากบางกำลังหยักยิ้มขบขัน ...ไม่ใช่ว่าไม่รู้ แต่แค่แกล้งทำเป็นไม่รู้ว่าอีกฝ่ายยังคงยืนคอยอยู่หน้าประตูไม่ยอมก้าวข้ามมา เพียงเพราะยังไม่ได้รับคำเชิญ

 

            "ผมอยากจะพักผ่อน...."

 

            "โอ๊ะ! โทษที ฉันก็ควรจะกลับห้องตัวเองสินะ" คนอย่างเจไนท์เพิ่งรู้จักกับอาการใจฝ่อห่อเหี่ยวเป็นครั้งแรก(ถ้าคนอื่นรู้มีหวังขำกันตายแน่) ก็เข้าใจว่าการเดินทางครั้งนี้มันลำบากและก็เหนื่อยมาก(อย่างกับผ่านมาแล้วครึ่งปี) ในเมื่อยังมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกมาก งั้นครั้งนี้ก็ควรจะ....

 

            "แล้วคุณเจไนท์ไม่เข้ามาเหรอครับ?"

 

            ห่ะ??

 

            คำถามที่ทำให้ไอ้เจ้าชายคอตกที่กำลังจะเดินกลับห้องตัวเองถึงกับหูผึ่งเลี้ยวกลับมาอย่างไว!!

 

            "ก็...นายบอกว่าอยากพักผ่อน?" ถามก่อนเพื่อความแน่ใจ แต่สายตานี่เป็นประกาย เห็นอาการแบบนั้นถ้าไม่หันหน้าหนี รับรองว่าได้มีการหลุดยิ้มออกมาแน่

 

            "แต่ผม...หิว..." พร้อมกับแลบลิ้นเลียริมฝีปาก เผยให้เห็นเขี้ยวเล็กๆ ที่โผล่พ้นไรฟัน

 

            และคนอย่างเจไนท์...ไม่ชอบให้ใครมาออกคำสั่ง......

 

...

 

..

 

            แค่บอกมาคำเดียว จะไปเสิร์ฟให้ถึงที่....(อ้าวเฮ้ย!!!)

 

            ปัง!

            เสียงประตูห้องปิดลงพร้อมกับแผ่นหลังแขกผู้(ยัง)ไม่ได้รับเชิญที่แทบจะพุ่งเข้าไปตอนที่เห็นเจ้าของห้องปลดเสื้อคลุมออก....

 

            ...เคยมีสักครั้งไหมที่ปีศาจน้ำแข็งผู้แสนเย็นชาจะปล่อยปะละเลยเพียงเพราะความ'หิว'อย่างที่ได้เอ่ยออกไป แถมยังปล่อยให้ 'เหยื่อ'ที่มีศักดิ์เป็นเพียงแค่ทาส(ส่วนตัว)พุ่งเข้าจู่โจมแบบประชิดตัวแบบนี้...

 

            มือคู่นั้นคว้าหมับเข้าให้ที่เอว ก่อนจะออกแรงรั้งให้เข้าไปหาจนแนบชิด...ทำแบบนี้แล้ว..ใครจะกินใครกันแน่...! เสื้อคลุมที่ถูกปลดกระดุมไว้กว่าครึ่งถูกดึงออกแล้วเหวี่ยงทิ้งไปบนพื้นโดยไม่สนใจ เสียงเจ้าปีศาจตัวเล็กอุทานตอนที่ถูกยกตัวลอยขึ้นจากพื้นจนต้องเอาขาเกี่ยวเอวอีกฝ่ายเอาไว้ ก่อนที่แผ่นหลังจะถูกดันจนติดกับกำแพง

 

            นีลใช้สองมือโอบรอบคอเหยื่อตรงหน้าอย่างช่วยไม่ได้ และแม้ว่าสีหน้าจะยังคงราบเรียบแต่คนอย่างเจไนท์มีรึจะไม่รู้ว่ากำลังไปแหย่ให้เจ้าปีศาจหงุดหงิด สังเกตได้จากแววตาที่จ้องเขม็งมองตรงมานั่นบ่งบอกว่าเจ้าตัวกำลังไม่พอใจระดับหนึ่ง แต่ไอ้คุณทาสเจ้าชายมันกลับอมยิ้มขบขันชอบใจเสียนี่..!

 

            "ผมบอกว่าหิว ไม่ได้..." ยังไม่ทันที่เจ้าปีศาจจะได้พูดจบประโยค ริมฝีปากก็ถูกอีกฝ่ายจู่โจมเสียก่อน...ยากจะปฏิเสธในเมื่อท้ายทอยถูกฝ่ามืออีกฝ่ายประคองเอาไว้ แต่หากปีศาจน้ำแข็งอย่างนีลคิดจะขัดขืนล่ะก็...

 

            ...ใครกันแน่ที่กระหายหิวกว่ากัน...

 

            "ขอกินก่อนได้ไหม" ...ถึงขนาดนี้แล้วเจไนท์มันยังกล้าถาม...

 

            "ถ้าผมตอบว่า'ไม่ได้'ล่ะครับ" ...นี่ก็ทำเป็นใจเย็นทั้งที่โดนโอบไว้ทั้งตัว แถมยังโดนขโมยจูบร้อนแรงซะขนาดนั้น ยังจะเอาอะไรไปต่อรอง?

 

            เจไนท์คลี่ยิ้มอารมณ์ดี ทั้งที่เห็นอยู่เต็มตาว่าเจ้าปีศาจในอ้อมแขนมันกำลังอดทนอดกลั้นแค่ไหนก็ไม่สามารถซ่อนเขี้ยวเล็กที่โผล่พ้นแนวฟันนั่นได้ แถมเมื่อกี้ปลายลิ้นยังไม่เกี่ยวโดนอีก ทั้งที่รู้แต่ก็อยากยั่วให้เจ้าตัว'อยาก'กว่านี้อีกหน่อย

 

            "นายนี่มันเอาแต่ใจชัดๆ" ปากก็ว่าไปแบบนั้น แต่กลับยื่นหน้าไปโฉบริมฝีปากบางนั้นอีกที ก่อนจะเอียงคอให้อย่างเชิญชวน(เป็นเหยื่อที่ไม่มีความสำนึกเลยจริงๆ)

 

            เจ้าปีศาจน้ำแข็งหาได้สะทกสะท้านกับคำต่อว่านั้น ปลายลิ้นเล็กแลบเลียริมฝีปากยามที่สายตาจดจ้องไปยังกล้ามเนื้อตรงไหล ฝ่ามือขาวซีดเลื่อนมาแตะแผ่วเบาราวกับต้องการลิ้มชิมรสอย่างละเมียดละไมที่สุด ก่อนที่ใบหน้าขาวจะเลื่อนลงไปยังเป้าหมาย เจ้าตัวก็โฉบใบหน้าลงมาเอียงได้องศา ริมฝีปากบางนั้นแตะลงบนริมฝีปากเหยื่อเจ้าชายอย่างไม่ลังเล ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากไปยังซอกคอและประทับรอยจูบไว้แทนที่จะเป็นคมเขี้ยวอย่างที่คิดเอาไว้

 

            "ทำไมล่ะนีล?" เจไนท์อดถามด้วยความแปลกใจไม่ได้ตอนที่อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมามองสบตา แม้ใบหน้านั้นจะราบเรียบ แต่ก็พอจะดูออกว่าความกระหายหิวยังไม่หายไปแม้แต่น้อย....ถ้างั้น...อดทนรออะไรอยู่?

 

            "ผมยังโกรธอยู่" จะมีสักกี่คนในโลกที่ยอมรับกันซึ่งๆ หน้าแบบนี้บ้าง

 

            "แล้วฉันไปทำอะไรให้นายโกรธตอนไหนอีกล่ะฮึ?" เจไนท์พ่นลมหายใจออกยาวเหยียด ก่อนจะพาเจ้าปีศาจตัวเล็กที่ยังใช้ขาเกี่ยวอยู่บนตัวไปนั่งที่เตียง

 

            "คุณทำไมชอบเอาตัวเองมาขวางอยู่เรื่อย ผมไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น" น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความหงุดหงิด

 

            "รู้แล้วครับคุณปีศาจ กระผมทราบแล้วขอรับ" ไอ้นี่ก็ประชดประชันได้ไม่แคร์สถานการณ์จริงๆ

 

            "ทำไมครับ?" เป็นคำถามที่ต้องการคำตอบจริงๆ สินะ

 

            เจไนท์ถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะพูดต่อ

 

            "เพราะฉันรู้ว่านายเข้มแข็งมากไปไง กลัวนายจะเสียใจภายหลัง..."

 

            "ผมไม่เคยเสียใจ..." เจ้าปีศาจสวนกลับมาทันควัน มือข้างหนึ่งเผลอขยุ้มคอเสื้ออีกฝ่ายจนย่น เผยให้เห็นร่องรอยอะไรบางอย่างที่ทำให้คำพูดทั้งหมดถูกกลืนหายไปในลำคอ .....ปีศาจผู้ที่ได้รับยกย่องให้อยู่ในตำแหน่งสูงสุด ไม่เคยจะต้องมีเรื่องเสียใจในภายหลังอะไรในสิ่งที่ได้ตัดสินใจทำลงไป แต่...เพียงแค่เห็นร่องรอยแผลเป็นจางๆ ของคนตรงหน้า กลับทำให้รู้สึกเหมือนเกล็ดน้ำแข็งในมือมันกำลังจะราวและแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

 

            "นีล..เดี๋ยวสิ!" เจไนท์คว้าตัวเจ้าปีศาจน้ำแข็งเอาไว้ตอนที่อีกฝ่ายผละลงจากตักโดยไม่แตะต้องใดๆ

 

            "กลับห้องคุณไปซะ ผมอยากพักแล้ว" หากปล่อยให้อยู่ในสภาพนี้นานขึ้นล่ะก็...คงได้คว้าคอแล้วฝังเขี้ยวลงไปโดยไม่รู้ตัว

 

            ทั้งห้องตกอยู่ในสภาวะเงียบสนิท หากแต่ข้อมือเจ้าปีศาจก็ยังไม่ถูกปลดปล่อย เวลาที่ผ่านไปชั่วอึดใจนั้นราวกับกำลังทดสอบความอดทนของแต่ล่ะคน

 

            "นาย...คิดจะไล่กันแบบนี้ ง่ายไปไหม!?"

 

            "ผมแค่....!!" ไม่ทันได้หาเหตุผลมาแย้งต่อในเมื่อถูกรั้งให้เข้าไปหาอีกครั้ง และจูบคราวนี้ไม่ได้นุ่มนวลชวนฝันเหมือนคราแรก หากแต่ดุดันราวกับกำลังประท้วงผสมปนเปกับความขุ่นเคืองคุกรุ่น ปลายลิ้นร้อนตวัดเข้ามาในโพรงปากอย่างวิสาสะ แต่สิ่งที่ทำให้เจ้าปีศาจเบิกตากว้างและพยายามผลักไสอีกฝ่ายออกให้พ้น นั่นคือกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้ง...และหอมหวาน...

 

            ฝ่ามือเรียวสอดเข้าไปใต้เรือนผมอีกฝ่ายเพราะหลงเคลิ้มไปกับรสสัมผัสและกลิ่นอันยั่วยวนชวนให้กระหายอยาก ...ใช่ว่าปีศาจจะโดนยั่วยวนให้คคลุ้มคลั่งเสียเมื่อไหร่...เพราะจงใจเล่นไปตามเกมต่างหาก ในเมื่ออยากเสนอ(ดีนัก) งั้นก็ควรจะสนองให้สมใจ

 

            "อั๊ก...ซี้ดดดดดด" เป็นไงล่ะ ไอ้เจ้าชายช่างยั่ว มันคิดว่าตัวเองเป็นต่อไปเสียทุกเรื่อง คิดว่ามีของดีไว้ในมือ(เลือด) แล้วยึดสิ่งนั้นเป็นตัวประกัน พออีกฝ่ายจ้องจะเอาจริงขึ้นมา ตอนที่คมเขี้ยวเล็กนั้นฝังลงบนไหลก็ถึงกับสะดุ้งครางด้วยความเจ็บ.....เพราะอีกฝ่ายก็ไม่คิดจะออมมือ

 

            เจ้าปีศาจแสยะยิ้มพอใจ พลางดูดกลืนของเหลวลงคอทำเป็นไม่สนใจอาการเกร็งของเหยื่อจอมอวดดี แต่ยิ่งดูดกลืนมากเท่าไหร่ก็เหมือนจะไม่เพียงพอต่อความกระหายอยาก ลำคอยังคงรู้สึกแห้งผาก จนกระทั่งอีกฝ่ายทรุดลงนั่งลงบนเตียง ก็ยังปีนขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักโดยที่คมเขี้ยวยังฝังอยู่ที่เดิม

 

            "...นะ...นีล..."  เสียงไอ้คุณเหยื่อเจ้าชายสั่นเครือคล้ายคนหมดแรง ฝ่ามืออุ่นเลื่อนมาแตะตรงแก้มเจ้าปีศาจน้ำแข็งเหมือนจะบอกเป็นนัยว่าสติกำลังจะหลุดลอยเพราะเสียเลือดมากไป เพียงแค่อีกฝ่ายถอนเขี้ยวแล้วเงยหน้าขึ้นมา เจไนท์ก็ทิ้งตัวลงไปนอนแผ่บนเตียงในสภาพ...ตาลอย..!! (ไปหมดแล้วสตงสติ!)

 

            ขณะที่สติกำลังเลือนรางเปลือกตาใกล้ปิดเต็มที สายตาของเจไนท์ก็เหลือบไปเห็นริมฝีปากบางที่ยังคงเลอะคราบเลือดแสยะยิ้มอย่างพอใจ ก่อนที่เจ้าตัวจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ปลายลิ้นชื้นแลบเลียบนแผลแผ่วเบา พร้อมกับเสียงกระซิบ...

 

            "คราวหน้า...อย่ายั่วผมแบบนี้อีก...นะครับ...."

 

            เจ้าปีศาจคลี่ยิ้มกับตัวเอง(ทั้งที่ยังนั่งคร่อมเขาอยู่น่ะนะ!) ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปจุมพิตเบาๆ ที่ริมฝีปากเหยื่อเจ้าชายที่เข้าสู่ห้วงนิทราไปด้วยความเหนื่อยอ่อน....พรุ่งนี้ค่อยชดเชยให้ก็แล้วกัน

 

.............................

 

            เช้าวันใหม่อันแสนวุ่นวาย ณ โรงอาหารรวมของปราสาทจันทรากลับมาอีกครั้ง เสียงโหวกเหวกโวยวายเจี๊ยวจ๊าวเพราะเพื่อนนักเรียนต่างจับกลุ่มพูดคุยกันถึงเรื่องวันหยุดซ่อมแซมของโรงเรียนที่อนุญาตให้กลับบ้านได้...ส่วนใหญ่จะเป็นการคุยโม้เรื่องบ้านพักตากอากาศ ไม่ก็งานเลี้ยงของลูกชายบ้านโน้นบ้านนี้กัน(เกทับกันนั่นเอง) แต่ก็ยังมีบ้างที่พอจะมีน้ำใจเอ่ยถึงใครบางคน ผู้ซึ่งถูกทิ้งให้นั่งอยู่คนเดียวและมีมังกรตัวเล็กเกาะอยู่ไหลตรงมุมริมระเบียงของโรงอาหาร

 

            ...เพื่อนไม่คบ...? ก็แค่นั่งคนเดียวนี่ถึงกับกล่าวหากันแบบนี้??

 

            ...ถูกทิ้ง...? อันนี้สิจี๊ดสุด เจ้าตาเดียวผู้ไม่สุงสิงกับผู้ใดถึงกับเหล่มองคนพูดด้วยสายตาหาเรื่อง 'ไม่ได้ถูกทิ้งเฟ้ยยย!! แค่ห่างกันสักพัก!!' (เรื่องเดียวกันไหม!!?)

 

            พอทำท่าจะหันไปเถียงด้วยความรำคาญ สายตาก็ดันเหลือบไปเห็นเพื่อนซี้(ที่มีอยู่น้อยนิด) กำลังยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าโรงอาหารเหมือนยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปซ้ายหรือขวาดี จนคนที่ลงมานั่งจองที่อย่างเฮร์มิทต้องโบกมือเรียกนั่นแหละ ...แล้วดูสภาพไอ้เพื่อนเจ้าชายที่เดินตามหลังมาในสภาพ...ยังตาปรือ...ไม่สิเหมือนซอมบี้มากกว่า นี่แค่ผ่านไปคืนเดียวเองนะ!! อะไรจะหักโหมขนาดนั้นฟ่ะ!!

 

            พอเดินมาถึงโต๊ะแล้วย่อตัวลงนั่งได้เจไนท์มันก็แทบจะหมอบหลับไปทั้งอย่างงั้น

 

            "ไปอดหลับอดนอนที่ไหนมาวะ" เฮร์มิทถามด้วยความแปลกใจ เพราะอีกคนที่มาด้วยกันกลับไม่มีอาการใดๆ ดูสดใสลั่นล้าชอบกล(แม้มันจะไม่ได้แสดงออกนอกหน้าเหมือนมนุษย์อื่นๆ เขาก็เถอะ)

 

            "อืม..โดนกวน..ทั้งคืน.." ไอ้คนอดหลับอดนอนมันไม่แม้จะผงกหัวขึ้นมาพูด ทำได้แค่ส่งเสียงพึมพำแล้วชี้ไปทางใครบางคนที่ยังคงรักษาอาการ'เฉย'ได้อย่างแนบเนียน

 

            แน่ล่ะว่าจะไปหวังอะไรเอากับไอ้เจ้าปีศาจหน้านิ่งว่ามันจะมีปฏิกิริยาปฏิเสธหรือรับมุกใดๆ นอกจากสีหน้าจะไม่เปลี่ยนไปจากเดิมแล้วยังทำไม่สนใจข้อกล่าวหานั่นอีกต่างหาก กลับยื่นมือไปลูบหัวเกาคางเจ้าไวท์เล่นซะงั้น

 

            "มันจะไม่เป็นไรแน่นะ" เฮร์มิทหันไปถามเจ้าปีศาจ(ตัวต้นเหตุ) ภาพสายตาเย็นชาคู่นั้นเหล่มองคนที่นอนฟุบอยู่กับโต๊ะ แล้วกระตุกยิ้มตรงมุมปากเล็กน้อย ดูเหมือนเจ้าตาเดียวก็เริ่มจะชินเสียแล้ว

 

            "เขาเป็นของผม ถ้าผมไม่สั่ง เขาจะไม่เป็นไร" คำตอบที่ได้ยินนั้นทำเอาไอ้คนที่ทำเป็นฟุบหลับถึงกับผงกหัวขึ้นมาแล้วจ้องหน้าคนพูดตาโต

 

            "นายนี่มัน!! ไอ้คนเย็นชา!! จะพูดอะไรให้มันโรแมนติกกว่านี้ไม่ได้รึไงฮะ!!" จะมีทาสที่ไหนกล้าชี้หน้านาย(ปีศาจ)ของตัวเองแล้วขึ้นเสียงแบบนี้...!!

 

            "ผม...พูดผิดตรงไหนเหรอครับ?" เจอย้อนด้วยคำถามแบบนี้เข้าไป ไอ้คนที่กำลังยกมือชี้หน้าคนอื่น ปลายนิ้วถึงกับหงิกงอ ส่วนผู้อยู่ในเหตุการณ์อีกคนก็ถึงกับยกมือกุมท้องแล้วฟุบหน้าไปกับโต๊ะตัวสั่น...(มันกำลังหัวเราะสินะ!!)

 

            "ไม่ผิด" เจไนท์ผู้ไม่เคยยอมใคร...แล้วทำไมเสียงสั่น??....(ก็ไม่ได้จะกลัวหรอกนะ!!)...แค่ง่วงนะง่วงอยู่!!

 

            ....ฝากไว้ก่อนเถอะ คืนนี้จะเอาคืนให้ดู!!....เจไนท์ได้กล่าวไว้(....ในใจ- -') ก่อนจะฟุบหน้าลงไปนอนต่อ พร้อมกับพึมพำสาบแช่งไอ้คนที่นั่งฝั่งตรงข้ามให้มันสำลักตายเพราะหัวเราะคนอื่น!!

 

****************************

 

 

 ผลุบๆ โผล่ๆ อิอิ

ไม่ได้หายไปไหนน้าาาาาา

ก่อนหน้านี้ก็คั่นด้วยตอนของท่านอาจารย์ไทนอสไปแล้วนะเอ้ออออออ

(ใครตกข่าว ว้ายๆๆๆๆ) ฮี่ๆๆๆๆ

ขอบคุณที่ติดตามเจ้าปีศาจน้อยๆ เจ้าค่ะ :D

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 72 : 72. อวดดี! , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 787 , โพส : 9 , Rating : 100% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1592
สงสารเจไนท์ละเด้อออนีลไม่ใสอีกต่อไปแล้ววว
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 171.97.50.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ธันวาคม 2560 / 03:05
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1591
สงสารเจไนท์ละเด้อออนีลไม่ใสอีกต่อไปแล้ววว
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 171.97.50.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ธันวาคม 2560 / 03:05
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1476
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
หายไปนาน (ไม่ได้เข้ามาสองปี O[]o)

ฮาาาาาาาาาาาาาาาาาา
เจไนท์คนกากกกกกกกกกก
โด่ววววววววววววววววว
อย่าแต่ในใจ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 202.44.253.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2559 / 03:43
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1429
อั้ยย่ะ!!!!  ซึบซับมาจากเจ้าพี่ชายตัวแสบของเราสินะนีลล

แต่ก้อดีเจไนท์โดนซะบ้างงงพอเปนพิธี  หุหุ
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 223.205.93.175 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มิถุนายน 2557 / 22:31
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1413
น้ำนิ่งไหลลึก
แต่คงไม่แสบเท่าตัวพี่ชายหรอกมัง
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 27.55.154.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2557 / 16:15
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1412
นู๋นีลแสบใช่เล่นเลยนะเนี่ย 5555
Name : mheeboo [ IP : 1.47.106.84 ]

วันที่: 19 มีนาคม 2557 / 18:19
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1410
อ้ายยยยยยยยยยยยยยยยย

นีลมาแล้วววววววววววววววววววววววว

แถมชักจะเจ้าเล่ห์ขึ้นเรื่อยๆๆแล้วด้วย
แบบนี้เจไนท์จะไปไหนรอด

5555555
Name : Wins_Sha [ IP : 111.84.66.248 ]

วันที่: 18 มีนาคม 2557 / 21:51
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1409
มีเรื่ิองของคาซัคกับไทนอสมั่ยอ่ะ อยากอ่านนน

เจไนท์รีบเอาคืนนีลเลยนะ รออ่านอยู่ 555555
Name : Shily < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shily [ IP : 1.0.254.32 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มีนาคม 2557 / 20:53
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1408
เจไนท์โดนน้องนีลจัดการซะแล้ว 55555
รีบเอาคืนให้ได้ไวๆนะ *ป้ารอดูอยู่* 55555555555
Name : KaNaMe_Demon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaNaMe_Demon [ IP : 114.109.115.73 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มีนาคม 2557 / 16:53
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android