คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 76 : 76. เหตุเกิด เรื่องบังเอิญ


     อัพเดท 26 ก.พ. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 161 Overall : 78,969
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2012 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 76 : 76. เหตุเกิด เรื่องบังเอิญ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 635 , โพส : 9 , Rating : 100% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


#76. เหตุเกิด เรื่องบังเอิญ


            เจ้าปีศาจน้ำแข็งยังคงเก็บเรื่องที่ได้ยินในคืนนั้นไว้กับตัวเอง ภายใต้ใบหน้าเรียบขรึมและเยือกเย็นไม่ได้ทำให้เป็นที่สังเกตมากนัก แต่คงไม่ใช่ตำแหน่งคนสนิทที่สุดอย่างเจไนท์

            "ผมว่าพักนี้ นีลดูเงียบไป.." เจไนท์โพลงออกมาในขณะที่หยิบตัวหมากเดินหน้าไปหนึ่งตา...คืออันที่จริงก็เงียบมากอยู่แล้ว นานๆ ทีจะหลุดออกมาจากปากสักประโยค รอยยิ้มนี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง นับครั้งได้เลย แต่ครั้งนี้รู้สึกไม่เหมือนที่ผ่านมา เพราะนอกจากความเงียบแล้ว สายตาเย็นชาคู่นั้นเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา

            อาจารย์ห้องพยาบาลเงยหน้าขึ้นจากกระดานหมากรุกตรงหน้าแล้วมองไปทางเจ้าปีศาจน้ำแข็งที่กำลังนั่งป้อนเกล็ดหิมะให้เจ้ามังกรตัวขาวที่เกาะอยู่บนไหล่ ถ้ามองจากตรงนี้...ก็เงียบตามปกตินั่นแหละ

            "ผมว่า..." นีลเว้นจังหวะเงยหน้าขึ้นจากกระดานหมาก พร้อมกับยกมือดันแว่นแล้วคลี่ยิ้ม "ผมรุกฆาต" ไอ้คนที่กำลังรอฟังอย่างเจไนท์มันก็คิดว่าอีกฝ่ายกำลังสนใจพูดเรื่องเดียวกัน...ที่ไหนได้!

            "อ๊ากกกกกก ขี้โกงอ่ะ!" แค่เผลอคิดเรื่องคนอื่นไปแวบเดียวจริงๆ เจไนท์ กลายเป็นว่า 2 ใน 3 อาจารย์ห้องพยาบาลชนะไปในรอบนี้

            "สมาธิเป็นสิ่งสำคัญขั้นพื้นฐาน" แม้จะเป็นคำสอน แต่แววตาเหยียดยิ้มอย่างผู้ชนะ ส่วนเจไนท์ก็ทำได้แค่กัดฟันกรอดๆ รับความพ่ายแพ้ไปอย่างไม่เต็มใจ

            "แกมานี่เลยเฮร์มิท"

            "ไม่ใช่แนววะ" เฮร์มิทปฏิเสธพร้อมกับยักไหล่

            "สอนผมได้ไหม สอนผมๆ" ไอ้เจ้าปีศาจตัวเล็กยกนิ้วชี้หน้าตัวเองทำหน้าลุ้นแล้วหันไปมองหน้าอาจารย์ห้องพยาบาลทำตาปริบๆ คล้ายขออนุญาตเพราะตะกร้าสมุนไพรของใหม่ที่เจ้าตัวเพิ่งเอามาให้ยังไม่ได้แยกใส่โหลให้เรียบร้อย

            ..แล้วใครจะสามารถปฏิเสธคำร้องขอของสายตาอ้อนวอนนั่นได้ เมื่อนีลพนักหน้าบอกอนุญาต ไอ้เจ้าปีศาจตัวเล็กมันก็พุ่งตัวไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับเจไนท์ทันที ส่วนไอ้เพื่อนตาเดียวที่เมื่อกี้ยังบอกไม่ใช่แนว ก็ขยับมานั่งลอยหน้าลอยตาอยู่ข้างๆ ซะอย่างงั้น

            อาจารย์ห้องพยาบาลอมยิ้มขบขันก่อนจะลุกขึ้นพร้อมถ้วยชาไปหาเจ้าปีศาจน้ำแข็ง เพียงแค่วางแก้วชาลงบนโต๊ะ ก็ได้ชาเย็นๆ ไว้จิบยามบ่ายในเวลาเพียงเสี้ยววินาที...สงสัยงานนี้เจ้าชายจอมยุ่งจะพูดถูก..ท่าทางจะอารมณ์ไม่ดี..มากเสียด้วยสิ...

            "มีเรื่องอะไรไม่สบายใจรึเปล่าครับ" เวสต์ลองเชิงถาม

            เจ้าปีศาจน้ำแข็งชำเลืองมองคนถามด้วยสายตาเย็นชา แล้วเบือนหน้ามองไปทางเจ้าชายตัวยุ่งที่กำลังสอนหมากรุกตรงกลางห้อง แม้จะออกอาการเพียงเล็กน้อยแต่ก็พอจะได้ยินเสียงถอนหายใจเบาๆ นั่น

            "รอยแผลพวกนั้น..." ตรงแก้มของเจไนท์มีรอยถากยาว จำได้ว่าได้มาจากวิชายิงธนู มีลูกธนูปริศนาพุ่งเข้าใส่จะโชคช่วยหรืออะไรก็แล้วแต่ที่เจ้าตัวหลบได้ทันแต่ก็ไม่พ้นเฉี่ยวเนื้อตรงข้างแก้มจนเป็นรอยยาวเลือดซิบ และวินาทีน้นที่เจ้าปีศาจเกือบขาดสติโชคดีที่เฮมิทพุ่งเข้ามาชาร์ตตัวและลากออกมาจากลานซ้อมได้ทันเวลา

            ไม่หมดเท่านั้น ตอนวิชาการต่อสู้ตัวต่อตัวที่เจไนท์ถนัดนักหนา ก็ยังไม่วายโดนลวกจนมือพอง เพราะไม่รู้ว่าใครเอาหอกที่กำลังร้อนจัดเหมือนเพิ่งโดนไฟเผาไปวางรวมกับอาวุธที่นักเรียนต้องใช้ ในวิชาที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นอย่างวิชาปรุงยาสมุนไพร ก็โดนน้ำยาที่มีฤทธิ์เป็นกรดกระเด็นใส่ โชคดีที่โดนแค่เสื้อคลุม ไหนจะวิชาเวทมนต์พื้นฐานที่เกือบโดนฝังทั้งเป็นอีก    

            แม้ว่านีลจะพยายามเฝ้าดูแทบไม่ละสายตา แต่ก็ยังเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันได้ต่อหน้าต่อตาเช่นกัน และนั่นคือสาเหตุที่ทำให้น้ำแข็งแทบจะกลายเป็นจุดเดือด ส่วนเจ้าตัวก็ยังคงไม่รู้ร้อนรู้หนาว

            "อุบัติเหตุระหว่างเรียน เกิดขึ้นได้เสมอ.." เวสต์บอกเสียงเรียบ แต่คนฟังกลับขมวดคิ้วเข้าหากันสีหน้าเคร่งเครียดกว่าเดิม

            "มันไม่ควรจะเป็นเรื่องธรรมดา" นีลเสียงเข้มจนคนฟังรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงน้ำแข็งลั่นดังเปรี๊ยะ

 

            "ถ้ามีอะไรที่ผมพอช่วยได้.."

            นีลหันมาสบตา ก่อนจะระบายลมหายใจออกแผ่วเบาคล้ายตัดสินใจอะไรบางอย่าง

            "เมื่อคืนก่อน...." นีลเล่าเรื่องที่ไปเจอกลุ่มคนเมื่อคืนก่อนให้ฟัง พร้อมทั้งเรื่องที่กระปุกยาโดนสับเปลี่ยน บวกกับเรื่องอุบัติเหตุในห้องเรียนที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นพวกนั้นมันไม่น่าจะใช่เรื่องบังเอิญ

            "แล้ว...เจ้าตัวรู้เรื่องนี้รึเปล่า"

            นีลส่ายหน้าเล็กน้อยแทนคำตอบ เวสต์ก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดเจ้าปีศาจน้ำแข็งถึงได้แผ่ไอเย็นออกมาขนาดนั้น ...ก็ดูเจ้าตัวสิ...มือขวาพันผ้าพันแผลเพราะพอง ที่แก้มซ้ายมีรอยแผลเป็นทางยาว แม้ว่าเรื่องแผลเล็กน้อยนั่นมันจะไม่เป็นปัญหา แต่ก็ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่ได้รู้สึกทุกข์ร้อนอะไรเลย ...เนื่องจากปกติแล้วเป็นคนที่หาเรื่องใส่ตัวตลอดเวลาอยู่แล้วนะสิ!

            "แค่ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับของ..ของผม" แม้ว่าคำประกาศกร้าวนั้นจะฟังเหมือนคนพูดช่างสงบเยือกเย็นไม่ทุกข์ร้อน...แต่..คงใช้ไม่ได้กับเจ้าปีศาจที่เย็นเยือกยิ่งกว่าหิมะ

            ตรงนี้ควรจะแสดงความยินดีหรือเห็นใจไอ้คุณเจ้าชายที่ยังคงไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวนั่นดี

            ยังไม่ทันที่เวสต์จะได้เอ่ยถามต่อ นกเวทย์สีแดงเพลิงก็บินโฉบเข้ามาทางหน้าต่าง แม้ตัวมันจะลุกเป็นไฟดูน่ากลัว แต่กลับไม่มีผลต่อคนรับสาสน์(แต่หากใครผู้ใดที่จงใจเปิดจดหมายเวทย์อันมิใช่ของตนล่ะก็...จะลองดูก็ได้ว่าไฟนั่นจะมีผลยังไง) เจไนท์ยื่นมือไปรับเจ้านกเพลิงตอนที่มันบินโฉบเข้ามาใกล้ท่ามกลางเสียงขู่ฟ่อของเจ้าไวท์

            'กลับมางานฉลองด้วย คำสั่งจากพี่ชาย..' แต่ลงลายลักษณ์อักษรผู้เป็นเจ้าของนกเวทย์กลับเป็นท่านรองเสนาเซเรส ...มันก็แน่ล่ะ เพราะถ้าเป็นจดหมายจากทางบ้านเจไนท์ก็จะทำเป็นมองผ่านไม่สนใจ แต่นี่...ท่านพพี่ก็ฉลาดกว่าที่คิดไว้ที่ใช้ท่านพี่เซเรสเป็นผู้ส่งสาสน์ เพราะนั่นหมายความว่า...หากขัดขืนไม่ไปตามจดหมายเรียกตัว ก็อาจจะมีคนมารับถึงที่เลยทีเดียว

            เจ้านกเวทย์สีแดงเพลิงจางหายไปในอากาศหลังจากที่มันทำหน้าที่เสร็จเรียบร้อย

            "เฮ่อ! ทุกปีสิน่า!" เจไนท์ครางพลางยกมือขึ้นกุมขมับ

            ก็ไอ้งานฉลองที่ว่ามันคล้ายๆ กับวันสถาปนาเจ้าชายรัชทายาท งานที่เต็มไปด้วยกลุ่มคนที่มีอำนาจในวัง ชนชั้นสูงที่ต่างใส่หน้ากากมนุษย์สังคมมาเจอกัน...แค่คิดก็สะอิดสะเอียน ถ้าไม่ติดว่ามันตรงกับ....

            "ผมยอมแพ้แล้ว" เสียงเจ้าอัลล์ผู้ซึ่งจดจ่ออยู่กับกระดาหมากทิ้งตัวลงไปบนโต๊ะแล้วปฏิบัติการ..คว่ำกระดานพร้อมกับประกาศยอมแพ้ในที่สุด เสียงตัวหมากร่วงกราวกระทบพื้น ก่อนที่เจ้าตัวจะเงยหน้าขึ้นมาทำน้ำตาคลออย่างกับว่าเป็นเรื่องยิ่งใหญ่อะไรนักหนา จากที่อยู่ในภวังค์เรื่องเครียดอยู่เมื่อกี้ตัดภาพมาเป็นเรื่องเศร้าเฉยเลย!!

            "แพ้ครั้งแรกไม่เป็นไรหรอกน่า" เจไนท์หัวเราะกำลังจะเอื้อมมือไปลูบหัวเจ้าลูกภูตด้วยความเอ็นดู...เกือบจะถึงอยู่แล้วถ้าไม่โดนใครบางคนปัดมือออกแล้วดึงเจ้าตัวเล็กกลับไปนั่งข้างตัวเสียก่อน แล้วมันก็ยกมือลูบหัวเจ้าอัลล์เป็นการปลอบใจแทน...เนียนเกิ๊นไอ้นี่!!

            "คุณเซเรสส่งข่าวมาว่ายังไงบ้างครับ" เวสต์หันมาถามเป็นเรื่องเป็นราว

            "ต้องกลับไปงานฉลอง" เจไนท์กลอกตาไปมาทำหน้าเบื่อโลกพร้อมกับถอนหายใจ

            "งั้นคุณก็ควรจะเตรียมตัวให้พร้อม" คำพูดที่ยิ่งตอกย้ำให้เจไนท์รู้สึกว่าในหัวมีอะไรทิ่มจึ๊กๆ

            "เดี๋ยวนะ! อ้างว่าที่โรงเรียนมีทดสอบด่วน หรือติดส่งรายงานสำคัญก็ได้นี่น่า" เจไนท์..ไอ้คนที่หลับทุกวิชา แถมยังส่งรายงานช้ากว่ากำหนดมันทุกอย่างนึกจะมารักการเรียนขึ้นมาซะอย่างงั้น

            เวสต์เหล่มองพร้อมกับวางถ้วยชาในมือลงแล้วคลี่ยิ้มอารมณ์ดี


            "จำไม่ได้หรอกหรือว่านักเรียนของปราสาทจันทราเป็นใคร...?"

.............

            อาจารย์ห้องพยาบาลพูดทิ้งท้ายไว้ให้คิดพร้อมกับรอยยิ้มที่เจไนท์เรียกว่าอมหิตไว้ให้ดูต่างหน้า และเช้าวันรุ่งขึ้นก็มีประกาศแปะไว้ที่หน้าตึกเรียน

            'ทัศนะศึกษาดูงานในวังเป็นเวลา 3 วัน...'

            ใจความย่อๆ ที่เจไนท์สรุปได้แล้วเข่าก็แทบทรุด...นี่ขนาดต้อนเด็กทั้งหอไปทัศนะศึกษาที่วัง เห็นทีจะไม่มีข้ออ้างเสียแล้ว        

            "ทำไมถึงไม่อยากไปงานขนาดนั้นวะ" เป็นเฮร์มิทที่ทนไม่ได้จนต้องถาม...คือก็มีกันอยู่สามคน ไอ้คนหนึ่งทำตัวน่าสงสัย ส่วนอีกคนก็ไม่หือไม่อือใดๆ วันๆ เอาแต่ส่งกระแสจิตคุยกัน ถ้ารอให้เอ่ยปากถามชาตินี้คงไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวแน่

            "ก็มันเป็นวัน....!! เออ!! ช่างเถอะ ยังไงก็ต้องไปสินะ พวกนายเตรียมตัวไว้เลย"

            แน่นอนว่าบรรดานักเรียนของปราสาทจันทราไม่เป็นลูกของทหารในวัง ก็เป็นลูกของพ่อค้าพาณิชย์ที่ร่ำรวยมีหน้ามีตาในสังคมชั้นสูง ไม่แปลกหรอกที่การทัศนะศึกษาในวังจะถูกจัดขึ้นให้ตรงกับวันงานฉลองพอดิบพอดี นั่นเพราะต้องมีนักเรียนบางคนถูกเชิญให้ไปงานกับครอบครัวด้วยนะสิ

            เจไนท์ยังคงครุ่นคิดกับเรื่องวันงานวันนี้ก็เกือบถูกโคลนดูดในคาบเรียนเวทย์ จมหายไปเกือบครึ่งตัวนั่นแหละถึงจะแก้สถานการณ์ได้และคนที่หงุดหงิดยิ่งกว่า(แต่ไม่แสดงออกใดๆ)ก็คงเป็นคนที่แทบจะแช่แข็งนักเรียนทั้งห้องในวิชาเดียวกัน

            "คุณควรจะระวังตัวบ้าง" นีลบอกเสียงเรียบพอๆ กับสีหน้า สายตาเย็นชามองคนที่กำลังเปลี่ยนชุดที่เลอะโคลนออก มีเพียงรอยแผลเป็นบนไหล่ที่ยังคงเห็นชัดเจน นอกนั้นก็ดูเหมือนไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

            "นี่ถ้านายจะมายืนจ้องกันแบบนี้...อาบด้วยกันเลยไหม?" ยัง...ยังไม่มีวี่แววจะสำนึกสักนิดใบหน้าที่เลอะโคลนคลี่ยิ้มกรุ้มกริ่มจนน่าหมั่นไส้ ขัดกับอีกฝ่ายที่ใบหน้ายังคงเรียบเฉยเย็นชา

            เปรี้ยะ!

            "เอ่อ..โอเค ไม่อาบก็ไม่อาบสิ ไม่เห็นจะต้องหงุดหงิด" เจไนท์บ่นอุบตอนได้ยินเสียงลั่นเปรี๊ยของน้ำแข็งในอ่างอาบน้ำกับบรรยากาศในห้องที่เย็นขึ้นมาเฉียบพลัดจนขนลุกซู่...แล้วจะอาบยังไงล่ะทีนี้ไอ้เจ้าปีศาจตัวดีดันทำน้ำในอ่างเป็นก้อนหมดแล้ว

            "ทำไมคุณเจไนท์ถึงกังวลนัก เรื่องงานฉลอง?" นีลถามตรงประเด็น ใบหน้ายิ้มกรุ้มกริ่มของคนถูกถามสลดลงวูบหนึ่งก่อนจะคลี่ยิ้มตามเดิม และแม้ว่าเจ้าปีศาจจะไม่ใช่คนพูดมากแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มองไม่เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังหลบสายตา

            "ก็แบบว่า...มันแบบว่า...ตรงกับหลายๆ เรื่องน่ะ แล้วฉันก็ไม่ชอบงานเลี้ยงพวกนี้ด้วย"

            เจ้าปีศาจน้ำแข็งพอจะเข้าใจเรื่องที่ไม่ชอบงานเลี้ยงเพราะพี่ชายตัวแสบก็มีอาการไม่ต่าง แต่นั่นเพราะไม่เคยใช้ชีวิตแบบนั้นถึงได้ต่อต้าน แต่กับคนที่มีศักดิ์เป็นถึงเจ้าชายอย่างเจไนท์น่าจะชินชากับงานเลี้ยงหน้ากากมนุษย์มาทั้งชีวิต

            "ตรงกับหลายเรื่อง?"

            "อืม...ก็...งานฉลองตำแหน่งรัชทายาท กับงานวันเกิดท่านพี่ด้วย" เจไนท์ทำท่าจะพูดต่อแต่ก็ตัดจบด้วยการถอนหายใจแล้วยักไหล่

            "คุณเหมือนจะมีเรื่องไม่สบายใจ" เจ้าปีศาจพูดเสียงเรียบ แต่อีกฝ่ายกลับหันมามองตาโตแล้วคลี่ยิ้มกว้างจนน่าหมั่นไส้ นั่นมันทำให้เจ้าปีศาจน้ำแข็งรู้สึกหงุดหงิดกิริยากลั้นยิ้มอย่างจงใจนั่น

            นี่มันเป็นเรื่องน่าประหลาดใจสุดๆ จนเจไนท์อยากจะหัวเราะออกมาดังๆ แต่ติดว่าอีกฝ่ายคงกำลังหงุดหงิดอย่างที่แสดงออกทางแววตาเย็นชานั่นถึงต้องกลั้นไว้จนปวดแก้มก็เถอะ อยากจะพุ่งเข้าไปกอดแนบแน่นแล้วจับเหวี่ยงไปมาด้วยความมันเขี้ยว(แต่ตัวยังเลอะโคลนอยู่นี่สิ - -+) ไอ้เจ้าปีศาจน้ำแข็งมันจะรู้ตัวไหมหนอ ว่าตัวเองกำลังหงุดหงิดเพราะเป็นห่วงคนอื่นอยู่ และไอ้คนๆ นั้นมันก็คือเจไนท์คนนนี้...ดีใจชะมัดให้ตายเถอะ!

            ขณะเดียวกันนีลก็กำลังคิดว่าตัวเองอาจจะพูดอะไรผิดไปก็ได้ หรือไม่ก็...ไม่น่าถามออกไปเลย

            "ดีใจจังที่นายเป็นห่วง" ทำได้แค่ยื่นปลายนิ้วแตะลงบนใบหน้าขาวซีดนั้นเบาๆ .....คือไม่ได้ช่วยตอบคำถามที่เจ้าปีศาจอยากรู้เลยแม้แต่นิดเดียว แถมยังเบี่ยงประเด็นได้อย่างแนบเนียน

            "ผมก็แค่..สงสัย..."

            "งั้นนายจะช่วย...." นีลเงยหน้าสบตาอีกฝ่ายที่ขยับเข้ามาใกล้ "นายจะช่วย...ละลายน้ำแข็งก่อนได้ไหม หนาวน่ะ!" สาบานได้ว่าประโยคสุดท้ายนั้นนีลได้ยินเสียงฟันกระทบกัน เจ้าปีศาจคลี่ยิ้มเม้มริมฝีปากเข้าหากันตอนก้มหน้า ก่อนจะหมุนตัวหันหลังให้ แล้วโบกมือไปมาในอากาศ เพียงอึดใจเดียวบรรยากาศในห้องก็กลับสู่สภาพปกติ

            "ผมจะกลับไปรอที่ห้อง" เจ้าปีศาจน้ำแข็งที่แสนจะเย็นชาปรายมองด้วยหางตาอีกรอบ(ฟังเหมือนไม่ใช่ประโยคบอกเล่านะ!) ก่อนจะสะบัดเสื้อคลุมสีดำแล้วเดินตัวปลิวออกไปจากห้องน้ำรวม

            เจ้าปีศาจน้ำแข็งเดินมาหยุดยืนอยู่หน้าห้อง สายตาเย็นชามองเจ้าเพื่อนตาเดียวที่ยืนทำเท่รออยู่ข้างนอก ที่มันตามเข้าไปข้างในไม่ได้เพราะเขตเวทย์ที่เจ้าปีศาจน้ำแข็งกางเอาไว้ไม่อนุญาตให้ใครก็ตามย่างกรายเข้าไปเด็ดขาด ขืนลองเหยียบย่างเข้าไปล่ะก็คงได้กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องน้ำแน่แท้แค่คิดก็อนาถ

            "เป็นไงบ้างล่ะ ไอ้หมอนั่น" เฮร์มิทถามถึงเพื่อนเจ้าชายตัวยุ่งที่เกือบจะโดนโคลนดูดลงไปทั้งตัว

            "กำลังล้างตัวครับ" นีลตอบตามตรงแล้วเดินนำหน้าอีกฝ่ายกลับไปทางหอพัก

            "มีอะไรที่ฉันควรรู้ไหม?" เฮร์มิทหมายถึงเรื่องที่ทั้งชั้นเรียนเกือบโดนแช่แข็ง สลับกับชี้ไปทางเขตเวทย์ตรงหน้าห้องน้ำ แม้จะไม่พูดออกมาก็พอจะสังเกตได้ถึงแววกังวลของเจ้าปีศาจน้ำแข็งได้ แต่กว่าจะรอให้มันพูดออกมาเอง..ชาตินี้คงไม่ได้รู้เรื่อง!

            "ผมก็ไม่รู้ว่าควรจะบอกอะไร เพราะผมเองก็ยังไม่แน่ใจนัก" ภายใต้สีหน้าราบเรียบนั้นก็ยังเห็นว่า คิ้วของคนพูดขมวดเข้าหากัน

            "เกี่ยวกับเรื่องทัศนศึกษารึเปล่า?"

            "นั่นก็เป็นอีกเรื่องที่ผมเองก็ยังไม่รู้" นีลตอบกลับเสียงเรียบ เฮร์มิทนึกอยากวิ่งเอาหัวโหม่กำแพงขึ้นมาทันใด นึกจะถามใครไม่ถามดันไปถามเจ้าคนปากหนักอย่างเจ้าปีศาจน้ำแข็ง จะวิ่งกลับไปลากไอ้คนต้นเรื่องมาสอบสวนให้มันรู้เรื่องรู้ราวก็ไม่ได้ซะด้วย สรุปแล้วไม่ได้เรื่องอะไรเลย!?

            "ถ้ากังวลกันนัก ก็โดดร่มกันเลยเป็นไง!"

            "โดดร่ม?" แน่ล่ะว่านีลไม่เข้าใจความหมาย...

            "ดี!! ฉันเห็นด้วย!" มันมาแล้วไอ้เจ้าชายตัวปัญหา ดันมาทันเวลาสำคัญเสียด้วย

            "ผมไม่เห็นว่าการโดดร่มมันจะช่วยอะไร?" ความคิดของนีลตอนนั้นไม่ต่างจากการบินอยู่บนท้องฟ้าแล้วโดดลงมา...มันจะช่วยแก้ปัญหาอะไรได้นอกจากการหาเรื่องฆ่าตัวตายเสียมากกว่า

            เจไนท์กับเฮร์มิทหันมาสบตากันสลับกับมองหน้างุนงงของเจ้าปีศาจทำกลังจินตาการถึงการโดดร่มในมุมของตัวเอง...นี่ก็ยังเป็นปัญหาที่ต้องแก้ไข เอ๊ย! อธิบายกันต่อในภายหลัง

            "ช่วยหยุดคิดก่อนจะตอบได้ไหมวะ" เฮร์มิทเหล่มองด้วยหางตาอย่างหมั่นไส้ แต่อีกฝ่ายกลับยักไหล่ทำเป็นไม่สนใจ

            "โทษที ไม่ใช่แนววะ" กวนประสาท! เฮร์มิททนไม่ไหวยื่นขาไปหวังจะเตะสีข้างไอ้เพื่อนเจ้าชายสักป๊าบข้อหากวนประสาท แต่มันก็ไหวตัวทันโดดหลบได้ก่อน

            "แค่พูดขึ้นมาเฉยๆ ไม่ได้ให้ทำจริงเว้ย!" เพราะคิดว่าพูดกับเจ้าปีศาจมันก็ไม่ต่างอะไรกับการบ่นคนเดียว แถมหลังจากนี้ยังต้องอธิบายความอีก

            "เฮ้ยได้ไง! พูดแล้วพูดเลยดิ!" เจไนท์โวยวายแต่แววตาเป็นประกายเหมือนเด็กที่กำลังเล็งของเล่นที่ชอบ

            พลาดแล้ว...(เฮร์มิทไม่ได้กล่าว)

            "พอเลยไอ้นี่! ไม่เห็นรึไงว่าคนจากในวังจะมารับเอง" ถามถึงกฎในการเดินทางไปวัง เดาว่ามันคงไม่ได้สนใจอ่านเกินสามบรรทัดแหง!

            "งั้นก็เข้าวังก่อนสิไม่เห็นยาก" เจไนท์ยกมือลูบปลายคางพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

            "แกจะหนีออกจากวังที่ระบบคุ้มกันแน่นหนาขนาดนั้นน่ะนะ!" คราวนี้เฮร์มิทพูดเสียงกระซิบ แต่ไอ้คนฟังมันหาได้สลดไม่...อีกคำถามที่อยากถามคือ...ไปเอาความมั่นใจขนาดนั้นมาจากไหน!

            "หึ หึ ชักสนุกแล้วสิ" เสียงหัวเราะอย่างมีเลศนัยที่ทำให้คนฟังอย่างเฮร์มิทนึกถึงคำว่า 'ซวยแล้ว' ขึ้นมาได้

            "ผมไม่เห็นว่ามันจะสนุกตรงไหน" เสียงราบเรียบเย็นชามาจากเจ้าปีศาจน้ำแข็งที่ถูกทิ้งให้อยู่นอกวงสนทนามาสักพักและยังเป็นคนเดียวที่ไม่สามารถปะติดปะต่อเรื่องราวอะไรได้

            เฮร์มิทยกมือกุมขมับไอ้คนหนึ่งมันก็ช่างซื่อได้อย่างร้ายกาจ ส่วนอีกคนมันก็กำลังวางแผนการไปถึงไหนต่อไหนแล้ว งานนี้...ใครจะรับผิดชอบ...?




*******************************************

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 76 : 76. เหตุเกิด เรื่องบังเอิญ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 635 , โพส : 9 , Rating : 100% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1480
ไม่พ้นนายเฮร์มิทผู้รับผิดชอบ

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



ปล.ตรงนีลจริงๆ แล้วต้องเป็นเวสต์รึเปล่าคะ

              นีลเว้นจังหวะเงยหน้าขึ้นจากกระดานหมาก


              เมื่อนีลพยักหน้าบอกอนุญาต


ท่านพพี่ (พ เกิน)


 

Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 202.44.235.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:46
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1451
ดีใจสุดๆ ในที่สุดหลานนีลก็กลับมา เกือบลืมหลานไปแล้วนะเนี่ย


กลับมาเปิดตอนประเดิมรับปี 2558 ก็เปิดปริศนาให้ตามติดกันเลยทีเดียว ใครกันนะที่คิดร้ายกะเจไนท์ หรือว่าจะเป็นคนในวังหว่า ลุ้นๆๆ
เฝ้าติดตามต่อ อิอิ

ปล. ว่าจะอ่านให้จบตอน อ่านไม่จบซักกะที ยุ่งตัวเป็นเกลียวกันเบย
Name : mheeboo [ IP : 223.27.195.174 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2558 / 15:11
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1449
กลับมาแล้ว เย้ ดีใจมากๆ
ตื่นเต้นตื่นเต้น
PS.  เราชอบ yaoi ความสำเร็จอยู่ที่ความพยายาม
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 27.55.201.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2558 / 20:10
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1448
มาคราวนี้ยาวเลยมั้ยค่ะพี่ด้า อ่านแล้วคิดถึง



หนูนีลกับหนูอัลล์ยังน่ารัก น่าก(อ)ด เหมือนเดิมเลยค่ะ
PS.  ..just a girl on the mission !
Name : pine ^^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pine ^^ [ IP : 180.183.153.147 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:36
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1446
มาเเล้ววววววววววววววว เย้ๆ ลุ้นๆ ต่อๆ
Name : mill >w < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mill >w [ IP : 171.7.203.163 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:16
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1445
คิดถึงนิลลลคุงงงง งื้ออออ T^T กลับมาแล้วววว
เจไนท์เนี่ยะนะ บื้อออออ ไม่ได้รู้เรื่องราวอะไรกับเค้าเลย จะน่วมไปทั้งตัวแล้ว
ส่วนนีล T_T; ใจเย็นนะลูกกกกก ใจร่ม ๆ เข้าไว้ อย่าถึงกับแช่แข็งคนทั้งโรงเรียนเลยนะ
กลับวังคราวนี้ ได้มีเรื่องป่วน ๆ อีกแน่
Name : a_liew [ IP : 171.96.186.43 ]

วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:48
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1444
ท่าทางคนรับผิดชอบคงจะเป็นนายแล้วล่ะเฮร์มิทท ช่างเสนอแนวทางที่ตรงใจให้กับเจไนท์ขนาดนั้นน 555
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 1.46.173.20 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:19
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1443
นีลอ่ะ นีลมาแล้ว คิดถึงมากกกกกกกกกก นึกว่าลืมน้องนีลไปแล้วนะเนี่ยคุณด้า
Name : Wins_Sha [ IP : 101.109.64.21 ]

วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:12
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1442
อ้ายยยยยยหนูนีลฮือออคิดถึงมากมายToT~
PS.  http://writer.dek-d.com/oom-kanyarat/writer/view.php?id=928098 ฝากด้วยนะคะ
Name : |||No_Name||| < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ |||No_Name||| [ IP : 1.47.11.90 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:59
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android