คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 77 : 77. ทัศนศึกษา


     อัพเดท 12 มี.ค. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 197 Overall : 79,005
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2015 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 77 : 77. ทัศนศึกษา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 586 , โพส : 5 , Rating : 100% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


77. ทัศนศึกษา

 

นักเรียนของปราสาทจันทราต่างกำลังเตรียมตัวที่จะไปทัศนศึกษาในวังหลวงอย่างเต็มที่ ยิ่งได้รู้ว่ามีสิทธิ์ได้เข้าไปร่วมพิธีฉลองขององค์รัชทายาทด้วยแล้ว ที่บ้านถึงกับส่งข้าวของเครื่องใช้ และเสื้อผ้าสุดหรูมาให้เพื่อให้สมเกียรติของวงศ์ตระกูล สภาพตอนที่ทุกคนมารวมตัวกันหน้าปราสาทในตอนเช้าของวันเดินทาง จึงดูเหมือนคาราวานพ่อค้าที่กำลังตุนสินค้าไปขายอย่างไงอย่างงั้น ก็ดูเอาเถอะ..อย่างน้อยๆ ต่อหนึ่งคนก็ต้องแบกเป้ไม่ต่ำกว่าสองใบ ไหนจะชุดเครื่องแบบใหม่เอี่ยมที่ถูกสั่งตัดมาเพื่อการนี้ ทั้งชุดออกงานเครื่องประดับอะไรอีกหลายสิ่ง นี่ถ้าโดนปล้นกลางป่า..โจรมันคงเอาไปสร้างเมืองได้...(แต่ใครมันจะกล้าบ้ามาปล้นนักเรียนของเนียร์)

 

 

แต่ก็ยังมีบางพวกที่ดูเหมือนจะไม่ได้กระตือรือร้นอย่างที่คิด จึงถูกแบ่งแยกออกจากกลุ่มอย่างชัดเจน ...ดูจากสภาพแล้ว...เหมือนยาจกเข้าวังก็ไม่ปาน 

 

"นี่พวกแกจะเข้าวัง...ด้วยสภาพนี้?" ทีนอร์ซหันมามองเพื่อนร่วมห้องทั้งสามคนด้วยหางตาแวบหนึ่งแล้วพ่นลมหายใจประหนึ่งว่าไม่สามารถทนมองได้อีกต่อไป

 

...จากสภาพ...ที่จริงมันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนักหรอก ...ก็แค่ทุกคนใส่ชุดใหม่เอี่ยม เครื่องประดับดูหรูหรา...ตัดภาพกลับมามองนักเรียนหอเดียวกันอีกสามคน...มีสัมภาระเป็นเป้แค่สองใบ นั่นคือเจไนท์กับเฮร์มิท ส่วนเจ้าคนที่ตัวเล็กสุด...สัมภาระเป็นมังกรตัวเล็กที่เกาะอยู่บนไหล่(?) ภายใต้เสื้อคลุมตัวยาวสีดำสนิท...ก็ธรรมดานี่!!

 

"...หรือฉันควรจะใช้ที่ปิดตากรอบทองฝังเพชร?" คำถามของไอ้เจ้าเพื่อนตาเดียวทำเอาคนที่ไม่สบอารมณ์เรื่องการไปทัศนศึกษาถึงกับหลุดขำพรืดออกมาตอนที่นึกภาพตาม แต่ทีนอร์ซและพรรคพวกกลับถลึงตาให้พร้อมกับตีกรอบล้อมทั้งสามคนเอาไว้...เหตุเพราะกวนประสาทตั้งแต่ยังไม่ทันจะได้เริ่มออกเดินทาง

 

"หรือพวกแกอยากจะนอนรักษาตัวอยู่ที่ห้องพยาบาลดีล่ะ" ลาดีสคู่ปรับเก่าของเฮร์มิทเดินเข้ามาหน้าตาพร้อมมีเรื่องเต็มที่ มีเสียงหักนิ้วเสียงดังกร๊อบประกอบท่าทาง แล้วมันก็คิดถูกเสียด้วยที่ดันเดินไปทางคนที่ยืนนิ่งๆ ไม่พูดไม่จา...อย่างนีล

 

แม้ว่าขนาดตัวจะต่างกันมากจนเจ้าปีศาจถึงกับต้องเงยหน้าขึ้นตอนที่อีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้ และเงานั้นก็บังแสงแดดที่กำลังแสบตาพอดี ลาดีสแสยะยิ้มในขณะที่อีกฝ่ายเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมองแล้วหรี่ตาเล็กน้อย...

 

"ต้องรออีกนานแค่ไหน...ผมไม่ชอบอากาศร้อน" แค่เพียงแวบเดียวที่สายตาเย็นชานั่นเหลือบมองไปทางคนตัวสูงตรงหน้า ก่อนจะหันไปทางเจไนท์แล้วเอ่ยถามประโยคที่ซึ่งไม่เกี่ยวกับสถานการณ์ตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย!

 

....จริงๆ แล้วอาจจะไม่ทันได้มองหน้าเลยด้วยซ้ำ!

 

และนั่นก็ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเหมือนโดนหักหน้าท่ามกลางสาธารณชนอย่างแรง

 

"งั้นแกก็กลับไปนอนเฝ้าหอซะดีไหม!!" 

 

เปรี้ยง!!

 

เสียงดังลั่นแสบแก้วหู พร้อมๆ กับเสียงคนร้อง 'โอ๊ย' และนักเรียนที่เกาะกลุ่มแตกฮือไปคนละทาง

 

เจไนท์ไว้กว่าที่คว้าเจ้าปีศาจตัวเล็กมาไว้ในอ้อมแขนได้ทัน...แต่..ก็ยังช้ากว่าเกราะน้ำแข็งที่กางออกตอนที่ลาดีสพุ่งหมัดลงมากะซัดใบหน้านิ่งๆ ให้หงายสมใจ กลายเป็นตัวเองที่เหมือนชกไปโดนก้อนน้ำแข็งเข้าอย่างจัง

 

เจ้าปีศาจตัวเล็กจ้องใบหน้าอีกฝ่ายที่กำลังตัวงอเพราะความเจ็บด้วยสายตาเย็นชา แน่นอนว่าเรื่องที่บอกว่า'ไม่ชอบอากาศร้อน'ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เหงื่อเม็ดเล็กที่ผุดตามไรผมยิ่งทำให้เจ้าตัวรู้สึกหงุดหงิดแม้ว่าจะอยู่ภายใต้ใบหน้าราบเรียบก็ตาม

 

"ใจเย็นนีล...ใจเย็น!" เสียงกระซิบของเจไนท์ไม่ได้ช่วยอะไรไอเย็นยังคงแผ่ออกมาเป็นระยะ

 

"ตรงนั้น! มีเรื่องอะไรกัน!!" 

 

อาจารย์ไทนอสเดินเข้ามามองหน้าแต่ล่ะคนที่อยู่รอบวงล้อมก่อนที่ทุกคนจะหลบสายตาแล้วแยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง คงเหลือไว้แค่ตัวป่วนประจำปราสาทกับคนเจ็บที่กำลังร้องโอดโอยเพราะแผลที่มือ

 

"อุบัติเหตุนิดหน่อยครับ" เจไนท์ตอบพร้อมกับยิ้มแหยๆ แม้จะรู้ว่ามันไม่น่าเชื่อเลยก็ตาม

 

"เกิดอะไรขึ้นลาดีส?" 

 

เจ้าตัวกัดฟันกรอดมองมาทางคู่กรณีตัวเล็กที่บัดนี้อยู่ในอ้อมแขนของเจไนท์ด้วยสายตาแค้นเคือง ก่อนจะกัดฟันตอบคำถามของอาจารย์

 

"อุ..อุบัติเหตุครับ พวกเราแค่เล่นกัน" ด้วยเกรงว่าจะถูกตัดสิทธิ์ไม่ให้ไปทัศนศึกษาจึงต้องเล่นตามน้ำไปก่อน

 

"หัดสำรวมกันหน่อย กำลังจะออกเดินทางกันแล้ว!" แม้ว่าคนอย่างไทนอสจะพอเดาสถานการณ์ได้อยู่แล้วก็เถอะ แต่ก็เกลียดเรื่องยุ่งยากยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดพอกัน ทำได้แค่กวักมือเรียกอาจารย์ห้องพยาบาลมารับช่วงต่อ แล้วเรียกรวมตัวนักเรียนของปราสาทจันทรา เพื่อเตรียมออกเดินทาง....

 

 

"แล้วพวกเราจะเอายังไง" เฮร์มิทกระซิบถามขณะตั้งขบวนเดินตามนักเรียนคนอื่น ระหว่างทางมีการคุ้มกันหนาแน่นโดยบรรดาอาจารย์ประจำหอ และยังมีองครักษ์ในวังมาช่วยดูแล..ในระยะประชิด(...ประชิดไปไหม? นี่แทบจะสิงตัวเจไนท์ได้อยู่แล้วล่ะมั้ง)..แค่สงสัยแต่ไม่ได้ถาม - -ll

 

"เข้าวังก่อนแล้วค่อยว่ากัน" เจไนท์ยังคงตัวตามสบายเหมือนไม่มีเรื่องทุกข์ร้อน แถมยังหันมายิ้มกวนประสาทให้คนถามหมั่นไส้อีกต่างหาก

 

นีลรั้งหมวกของเสื้อคลุมขึ้นมาปิดหน้า แสงแดดเจิดจ้าในฤดูร้อน(จัด)ที่ไม่ค่อยเจอนักทำให้เจ้าปีศาจน้ำแข็งรู้สึกไม่สบายตัวเอาเสียเลย โชคดีที่ยังมีเงาของคนข้างๆ ทอดผ่านทำให้ไม่โดนแสงแดดโดยตรง ร่องรอยบางอย่างตรงคอทำให้นึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน...

 

.............

 

"นายควรจะตุนแรงเอาไว้นะ" ประโยคที่ทำคนฟังขมวดคิ้ว มองอีกฝ่ายที่กำลังรั้งคอเสื้อออกกว้างแล้วขยับเข้ามาใกล้คล้ายเชิญชวน

 

"ทำไมครับ?" แค่เดินทางจากโรงเรียนไปวังหลวง...ไม่น่าจะต้องใช้แรงอะไรขนาดนั้น 

 

"เอ่อ..ก็แบบ..อาจจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็ได้ ใช่ไหมล่ะ?" เจไนท์ไม่พูดเปล่า ยังเอามือตบไหล่ตัวเอง ...มนุษย์ประเภทไหนกัน! เร่งให้ตัวเองโดนกิน?

 

"คุณนี่ไม่เคยหลาบจำ"...นีลว่าเข้าให้..อันที่จริงต้องบอกว่ามันเจ็บไม่เคยจำต่างหาก แล้วดู..สำนึกไหม?...ก็ไม่นะ! แถมยังหัวเราะอย่างกับว่าเจอเรื่องถูกใจอะไรซะอย่างงั้น

 

ทั้งที่เคยเตือนแล้วแท้ๆ ว่าอย่าได้ท้าทายปีศาจ แต่คนอย่างเจไนท์ต่อให้บอกอีกร้อยครั้งพันครั้งมันก็ยังจะทำ ในขณะที่ทางนี้ยังทำเป็นนิ่งเฉยราวกับไม่ทุกข์ร้อน แต่ใครล่ะจะปฏิเสธได้ว่าความกระหายอยากมันตีตื้นมาถึงคอจนแทบอยากกระโจนเข้าใส่เหยื่อตรงหน้าเลยด้วยซ้ำ แต่นีลคงจะชินเสียแล้วกับการทรมานตัวเองให้รู้สึกแบบนั้น...

 

"ถ้านายไม่ทำ...ฉันจะ..."

 

จุ๊บ....

 

ไอ้เจ้ามนุษย์อวดดี เมื่อท้าทายปีศาจไม่สำเร็จมันก็เล่นสกปรกจนได้ คนอย่างเจไนท์...ไม่เคยจะขาดทุนกับอะไรสักเรื่องเหอะ! ให้ตายสิ! ปีศาจอยู่ตรงหน้ามันดันกล้าโน้มตัวเข้าไปจุ๊บริมฝีปากบางของอีกฝ่ายเบาๆ ราวกับกำลังหยอกล้อกับสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่มันน่ารักน่าทะนุถนอม...คือว่านั่น..มันคือปีศาจตัวเป็นๆ

 

เสียงรสสัมผัสยังดังให้ได้ยินราวกับผู้กระทำมันกำลังหยามใจ พยายามแทะเล็มริมฝีปากเจ้าปีศาจด้วยการแลบลิ้นเลียเหมือนเร่งเร้าให้อีกฝ่ายเปิดปากรับ...แน่นอนว่าปีศาจอย่างนีลก็ใช่ว่าจะใจเย็นได้เหมือนหน้าตา!

 

"อุ๊บ! นายนี่มัน! หึหึ"  ริมฝีปากบางเปิดรับรสสัมผัสสมดั่งใจ แต่ด้วยความที่ปลายเขี้ยวเล็กมันพร้อมอยู่แล้ว เลยกลายเป็นว่าโดนปีศาจงับแทนที่จะได้จูบอย่างที่หวัง แถมเจ้าตัวยังขยับขึ้นมานั่งเกยบนตัก แล้วเอื้อมมือมาจับท้ายทอยเจไนท์เอาไว้เสียเอง

 

ปลายลิ้นเล็กแลบเลียริมฝีปากตัวเองตอนที่ผละออกจากกัน รสจูบปนกลิ่นคาวเลือดนั้นทำให้แววตาที่เคยเย็นชาไหววูบ ก่อนจะเป็นฝ่ายกดริมฝีปากเข้าหาอีกรอบ ปลายนิ้วสอดเข้าไปในเรือนผมของเจไนท์อย่างลืมตัว และไอ้คนที่ยั่วก่อนก็เลยตกเป็นเบี้ยล่างของปีศาจด้วยความเต็มใจ

 

"...คุณเป็นคนสอนผมเอง" นีลบอกตอนที่มีโอกาสได้สบตากัน หลังจากผ่านพ้นช่วงสงครามปลายลิ้นจนไม่สามารถหาผู้ชนะได้ในรอบนี้และต้องผละออกจากกันเพื่อพักหายใจ... และเจไนท์ก็พบว่าตัวเองยังเป็นเพียงแค่มนุษย์ที่แม้ว่าชั้นเชิงจะมากแต่ก็ยังแพ้แรงปีศาจอยู่ดี...สภาพผมเผ้าตอนนี้โดนเจ้าปีศาจมือดียีจนยุ่งเหยิงไปหมด

 

"โอเค...นั่นไม่ผิด" ...นี่ถ้าไม่ติดว่าพรุ่งนี้ต้องเดินทางล่ะก็... "เลิกเล่น แล้วมาต่อให้เสร็จเถอะ" เจไนท์ตบไหล่ตัวเองด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะขึ้นไม่ทำใจแข็งไว้ล่ะก็...ฮึ่ม...! ปีศาจมาเสิร์ฟบนตักทั้งที จะปล่อยไปง่ายๆ นี่ทำใจยากเหมือนกันนะ!

 

เจ้าปีศาจน้ำแข็งคิ้วกระตุกเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะขยับตัวให้เข้าทาง...แต่ไอ้จังหวะที่โน้มตัวลงมานี่แหละ...เจไนท์มันแทบจะต้องกัดฟัน(ทนไว้ๆ ในใจบอกตัวเองแบบนั้น) ไม่ใช่เพราะกลัวเจ็บ แต่เพราะกิริยา'ยั่ว'แบบไม่ได้ตั้งใจของอีกฝ่ายที่โน้มใบหน้าเข้ามา ปลายจมูกเฉียดผ่านไปชนิดที่ต้องกลั้นหายใจแล้วหลับตาเงยหน้ามองเพดานให้มันรู้แล้วรู้รอด ไหนจะเป็นตอนที่ตวัดสายตาค้อนมาให้แบบไม่ได้ตั้งใจนั่นอีก....ถ้าใครบอกว่าไอ้เจ้าปีศาจนี่มันไร้ความรู้สึกล่ะก็นะ! อมภูเขาน้ำแข็งมาสองลูกยังไม่เชื่อเลยเหอะ!

 

ลิ้นชื้นแตะลงบนเนื้อช่วงไหล่ ก่อนที่เจ้าตัวจะฝังคมเขี้ยวลงไป เสียงครางในลำคอพร้อมกับเสียงดูดกลืนของเหลวลงคอเพียงแค่สองสามอึกแล้วผละออก 

 

"พอแล้วเหรอ?" เจไนท์ถามด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ เจ้าตัวเพียงแค่ทำเสียง 'อือ' ตอบ เพราะกำลังเลียบาดแผลให้ปิดสนิทก่อนที่เลือดจะไหลออกมาอีก

 

"มากเกินไป คุณเองที่จะไม่ไหว" เจ้าปีศาจน้ำแข็งยังคงไม่ละสายตาจากบาดแผลที่ปิดสนิทแล้ว ก่อนจะโน้มตัวลงไปจูบเบาๆ อีกครั้ง "ทำไมคุณถึงได้ชอบเจ็บตัวนัก" น้ำเสียงปกปิดความไม่พอใจไว้ไม่มิด

 

"เห็นแบบนี้ ก็เลือกนะ!"....แม้จะเถียงกลับด้วยน้ำเสียงกวนประสาท แต่เจไนท์ก็ยื่นมือไปเช็ดมุมปากเจ้าปีศาจหน้านิ่งให้อย่างอ่อนโยน

 

"ผมควรจะต้องรู้ไหม? ว่าพรุ่งนี้จะเจออะไร?" นีลถามตามตรง คือที่จริงก็พอเดาได้ไม่ยากว่าจะเจอ 'เรื่องยุ่ง'แน่ แต่..มันต้องเตรียมตัวไว้ที่ความยุ่งระดับไหนกันกันล่ะ ถึงได้เตรียมอุทิศตัวยอมเป็นอาหารตั้งแต่วันก่อนเดินทางแบบนี้...!

 

"อย่าดีกว่า...เดี๋ยวไม่สนุก หึหึ" เจไนท์หัวเราะพร้อมกับสีหน้ามั่นใจสุดฤทธิ์..นั่นแหละที่ทำให้นีลคิดขึ้นมาได้ว่า...ควรจะกัดแล้วดูดให้หมดแรงซะตั้งแต่ตอนนั้นก็ดีหรอก!

 

 

.....

 

 

ขบวนนักเรียนปราสาทจันทราใช้เวลากว่าค่อนวันก็เข้าเขตวังหลวง นักเรียนทุกคนต้องเข้าไปรายงานตัวและรับปลอกแขนสีทองสำหรับสวมเข้างาน ทุกอย่างผ่านไปอย่างราบรื่น อาจารย์ประจำหอแบ่งนักเรียนออกเป็นสามกลุ่มเพื่อพาไปยังที่พัก

 

...ใช่...ทุกอย่างผ่านไปอย่างราบรื่น จนไม่มีใครสังเกตว่าจากจำนวนนักเรียนที่มารายงานตัวทั้งหมด ไปไม่ถึงหอพัก...3 คน

 

ประตูหน้าทางที่คณะอาจารย์ได้พานักเรียนของเนียร์ผ่านเข้ามา มีประตูเล็กๆ ที่เอาไว้สำหรับให้พวกพ่อค้าหรือพวกคนส่งของเข้ามาติดต่องาน ยิ่งอยู่ในช่วงที่กำลังจะมีการจัดงานใหญ่แบบนี้ ยิ่งยุ่งวุ่นวาย ทั้งของกินของใช้ต่างๆ นานาที่พวกพ่อค้าเอามาวางขายชนกับพวกส่งของอีก ใครมันจะไปทันสังเกตเพราะแค่คัดกรองคนเข้าวังก็วุ่นวาย ...ใครมันจะไปใส่ใจ...คนที่เดินออก....

 

ชายในชุดเสื้อคลุมเก่าๆ สามคนเดินออกไปทางประตูโดยไม่มีใครสนใจ คนนำทางพาเดินลัดเลาะไปตามกำแพงวังหลบหลีกความวุ่นวายและสายตาคนไปจนถึงท้ายตลาด

 

"แกนี่มัน! หัวใจจะวายแล้วไอ้บ้าเอ๊ย!!" เสียงใครบางคนกัดฟันกระซิบด่า ...เสียงดังไม่ได้เพราะเกรงจะเป็นจุดสนใจ

 

...ก็จะไม่ให้เฮร์มิทของขึ้นได้ยังไง ในเมื่อไอ้เพื่อนเจ้าชายจอมกะล่อนมันดันพาเข้าไปในวัง แถมยังไปร่วมรายงานตัวพร้อมกับคนอื่นได้อย่างหน้าตาเฉย แล้วอาศัยจังหวะที่อาจารย์สั่งแบ่งกลุ่มนักเรียนแยกตัวออกมาทางเส้นทางส่งของ จ่ายเงินนิดหน่อยให้พวกพ่อค้าแลกกับเสื้อคลุมเก่าๆ เพื่อใช้ปกปิดหน้าตา แล้วมันก็พาเดินออกมา...ทั้งที่เพิ่งจะเหยียบเข้าวังได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง! 

 

"สุดยอดไหมล่ะ ผ่านฉลุยอ่ะ!" มันยังจะมีหน้ามาพูดจาโอ้อวดทำหน้าภูมิใจอีกนะ! 

 

"สุดยอดกะผีอ่ะดิ! ถ้าเมื่อกี้โดนจับได้ขึ้นมาจะทำไงวะ"

 

เจไนท์ยักไหล่แทนคำตอบ เพราะมันกวนบาทาแบบนี้ไง ถึงได้โดนเฮร์มิทตบกะโหลกไปหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้...(นั่นเจ้าชายนะ!) ส่วนไอ้เจ้าปีศาจน้ำแข็งนี่ก็อีก มันคิดจะห้ามปรามอะไรบ้างไหมนั่น ได้แต่เดินตามมาเงียบๆ แล้วนี่ตอนนี้สถานการณ์กำลังซีเรียส...ครับ...ไอ้เจ้าปีศาจน้ำแข็งมันกำลังหยอกล้อเล่นกับมังกรไม่สนใจใคร...ไอ้คนใจเย็นเป็นน้ำแข็ง!

 

"ระดับเจไนท์ ไม่มีทางโดนจับได้หรอกน่า!" เจไนท์บอกย่างภาคภูมิใจ เรื่องหนีออกจากวังนี่ไวใจได้เลย เก่งแค่ไหนก็จับไม่ได้ ...ที่จับได้ก็พวกตามแกะรอยมาเจอข้างนอกเท่านั้นแหละ

 

"เออ..ไอ้คนเก่ง แล้วคราวนี้จะเอาไง!" 

 

"เอาไง..? คืออะไร?" เจไนท์ทำหน้างง และเฮร์มิทก็ถลึงตาใส่ทำม่าจะง้างหมัดใส่อีกรอบ

 

"ก็หนีออกมาแล้วจะไปไหนล่ะโว้ย! จะยืนอยู่นี่รึไง?" เฮร์มิทโวย

 

"เออ...! นั่นสิ" เวรกรรมล่ะคราวนี้!

 

"อย่าบอกนะว่าแกไม่ได้วางแผนเอาไว้" 

 

เจไนท์กลอกตาไปมาทำท่าครุ่นคิดก่อนจะยิ้มแหยๆ ออกมา และเฮร์มิทก็คงได้คำตอบแล้ว 

 

"ก็คิดแต่แผนหนีนี่หว่า!" ที่ผ่านมาก็ทำแบบนั้น หนีออกจากวังให้ได้ก่อนแล้วจากนั้นค่อยไปคิดเอาดาบหน้า เพียงแต่ว่าเมื่อก่อนมันตัวคนเดียวแต่ตอนนี้มีผู้ร่วมชะตากรรมถึงสามคน...มันลืมคิด!!

 

"ไป!" เฮร์มิทคว้าคอเสื้อไอ้เพื่อนเจ้าชายจอมยุ่งเอาไว้ เจไนท์ทำตาโตเหมือนมีคำถาม "ฉันจะไปบอกพวกทหารในวังว่าแกพยายามหนี และฉันกับไอ้หมอนี่ไปตามจับมาได้" ไอ้หมอนี่ที่ว่าคือเจ้าปีศาจที่ยังคงไม่รู้ร้อนรู้หนาว

 

"เฮ้ย!!" เจไนท์กระโดดหนีไปอีกทางให้พ้นมือเจ้าเพื่อนตาเดียว

 

"ผมว่า..ตอนนี้เราควรจะช่วยกันคิดดีกว่า.." เจ้าปีศาจน้ำแข็งที่เงียบมาตั้งแต่ต้นเริ่มเปิดปากพูดขึ้นมาบ้าง สายตาเย็นชามองหน้าเพื่อนทั้งสองคนแล้วถอนหายใจเบาๆ "...ว่าตอนนี้เราทั้งหมดจะไปหาที่หลบที่ไหนกัน" ...ในที่สุดนีลก็เข้าใจสถานการณ์ของ 'เรื่องสนุก' ที่เจไนท์พูดสักที.....

 

 

***********************

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 77 : 77. ทัศนศึกษา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 586 , โพส : 5 , Rating : 100% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1596
คือแบบเจไนท์นี่แบบสอนนีลแต่ละอย่างดีๆทั้งน้านนน
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 171.99.227.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2560 / 03:23
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1481
นุ้งนีลลลลลลลลลล
>,.<
เป็นคนที่ทำตามกฎดีจริงๆ
เข้าวัง
แต่ไม่ได้บอกห้ามออกจากวัง
- -'
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 203.150.125.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:59
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1467
เจไนท์!!!!! นายนี่มันนนน สงสารเฮร์มิทจิงๆที่ต้องมาร่วมชะตากรรมกับแกเนี่ยย

ส่วนหนูนีลหนูร้อนแรงมากค่ะลูก

ว่าแต่เมื่อใดจะได้ป่ะกันจิงๆจังๆสักทีอ่ะ ป้ารออยุ่ 5555
PS.  เพราะ "หู" มันไม่ได้อยู่ที่ "หัวใจ" จะห้ามไม่ให้รักยังไง "หัวใจ" ก็ไม่มีวันได้ยิน
Name : blackjackal < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackjackal [ IP : 1.46.194.201 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กันยายน 2558 / 09:22
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1453
555555555555 สุดยอดดดด เค้าให้เข้าวัง ก็เข้าวังจริงจัง
แต่ไม่ได้บอกว่าจะอยู่ในวังอ่ะนะ ก็เข้าแล้วไง แต่เข้าแล้วก็(หนี)ออก
เห็นมะ เจไนท์ไม่ได้ทำผิดอะไรสักนิ๊ดดดดดดดดดด!
ที่ว่าเรื่องยุ่ง ก็หมายถึง ตัวเองจะก่อเรื่องใช่มั๊ย ไม่ได้ยุ่งเพราะคนอื่นหรอก - -'' เจริญพรเห๊อะ

ชอบตอนของหวาน? เสริฟถึงตัก -.,- ข่มใจสุดอะไรสุด ก็ไปอ่อยให้เค้ากัดก่อนอะนะ
พอทางโน้นยั่วกลับ กลายเป็นตัวเองต้องมานั่งยุบหนอ พองหนอ กร๊ากกกกกก

สงสารเฮอร์มิท คบเจ้าชายพาจนแท้ ๆ แล้วคืนนี้จะนอนไหนกันล่ะ ??????????
Name : a_liew [ IP : 171.96.182.178 ]

วันที่: 17 มีนาคม 2558 / 22:25
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1452
อุ๊ต๊ะหมั่นไส้พ่อคนที่หาเรื่องหนูนีลความจริงน่าจะจัดหนักๆนะคริๆๆ
PS.  http://writer.dek-d.com/oom-kanyarat/writer/view.php?id=928098 ฝากด้วยนะคะ
Name : |||No_Name||| < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ |||No_Name||| [ IP : 1.47.201.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2558 / 23:22
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android