คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 81 : 81. นี่เพิ่งเริ่มต้น?


     อัพเดท 6 ม.ค. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 144 Overall : 78,952
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2012 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 81 : 81. นี่เพิ่งเริ่มต้น? , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 658 , โพส : 7 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


81. นี่เพิ่งเริ่มต้น?

 

 

เฮร์มิทยังคงแบกเจ้าลูกภูตไว้บนหลัง ในขณะที่เพื่อนอีกสองคนเดินนำหน้า...กระหนุงกระหนิงจนแทบจะจูงมือกันแกว่งไปมา(จนน่าหมั่นไส้)...นี่มันคิดสักเสี้ยวหนึ่งไหมว่าจะหันมาช่วยกันบ้าง ...คงไม่! คือนี่ถ้าไอ้เพื่อนเจ้าชายมันเดินไปโดดโลดเต้นเป็นจังหวะไปด้วยเหมือนมาฮันนีมูนล่ะก็..จะยอมทิ้งไอ้คนบนหลังแล้ววิ่งไล่เตะมันสักตั้งในตอนใกล้รุ่งสางนี่แหละ

 

อ้อ..แล้วก็ไม่ต้องห่วงเรื่องที่ว่าจะมีสัตว์ร้ายหน้าไหนเข้ามาจู่โจมหรือลอบทำร้ายหรอกนะ เพราะสัตว์พวกนี้มันก็ยังพอจะมีสัญชาตญาณรับรู้ได้ด้วยตัวเองว่าอะไรอันตรายกว่ากัน...ถ้าว่ากันตามตรงล่ะก็ สะเทือนกันทั้งป่าแล้วล่ะมั้ง..ใครมันจะไปกล้า

 

อือ...

 

เสียงครางของไอ้คนที่เพิ่งตื่น...คือนี่ถ้าบอกว่าสลบไปก็คงเชื่ออ่ะนะ อะไรจะหลับลึกขนาดนั้น

 

อ๊ะ! อะไรเนี่ยะ แล้วที่นี่ที่ไหน?”

 

ยัง...ยังไม่รู้ตัวอีก ไอ้ขี้เซา!

 

นั่งดีๆ อยู่เฉยๆเฮร์มิททำเสียงดุ เพราะไอ้เจ้าลูกภูติมันเริ่มดิ้นไปมาเอามือดันหลังชะโงกมองซ้ายทีขวาที มันยิ่งทำให้คนแบกเดินลำบาก

 

ละ...แล้วผม...ทำไมมาอยู่นี่ได้?” อัลล์ถามเสียงเบา เรียกได้ว่าแทบจะก้มลงมากระซิบข้างหูเลยก็ว่าได้..แปลกนะที่มันยอมเชื่อกันง่ายๆ โดยไม่เถียง

 

นี่ไม่รู้ตัวเลยจริงๆ รึ?” เฮร์มิทลองถามกลับ รู้สึกได้ว่าเจ้าตัวส่ายหัวไปมา และไอ้คนที่กำลังแบกก็เลยนึกสนุกขึ้นมาอยากเห็นหน้าเจ้าตัวก็เลยวางคนบนหลังลงบนพื้น แล้วเปลี่ยนมาช้อนตัวอุ้มไว้ในอ้อมแขนด้านหน้าแทน...ซึ่งมันก็ไม่ต่อต้านด้วยนะ สีหน้าเจ้าตัวออกแนวมึนงงสุดฤทธิ์

 

“....หรือว่า...เจ้าอัลล์เม้มปากเข้าหากันสายตาล่อกแล่ก แล้วก้มหน้าไปกระซิบกับเจ้าของอ้อมแขน..แอบเอามือป้องปากด้วยนะ….”หรือว่า...ผมเดินละเมอ?” …..ถามมาได้ด้วยใบหน้าซื้อสุด!

 

อุ๊บ…! ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

ก็เท่านั้นแหละ เฮร์มิทถึงได้ระเบิดหัวเราะดังลั่นป่าแบบไม่เกรงใจใคร จนไอ้เจ้าเพื่อนสองคนที่เดินนำอยู่ถึงกับหยุดเดินแล้วหันมามอง

 

เป็นบ้าไปแล้วรึไง?”เจไนท์หันมาถาม ส่วนนีลกำลังเอียงหน้าส่งสายตาสงสัยมาด้วยเช่นกัน

 

หะ...หัวเราะทำไมเล่า!!เจ้าอัลล์พยายามเอามืออุดปากคนที่กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่งทั้งที่ตัวเองก็หน้าแดง….เพิ่งมาคิดได้ว่าไม่น่าถาม

 

อะ..ไอ้...ไอ้เจ้านี่มันถาม...ฮ่าๆเฮร์มิทพูดไปขำไป และก็ต้องเอียงหน้าหลบฝ่ามือเล็กที่พยายามจะอุดปากอุดจมูกด้วยไอ้เจ้านี่มันถามว่าตัวเองเดินละเมอรึเปล่า? ฮ่าๆพอเฮร์มิทพูดจบประโยคได้ เจ้าอัลล์มันก็คิดได้ว่าควรจะบีบคอคนๆ นี้ให้ตายไปเสียเลยดีกว่า!

 

ละเมอเนี่ยะนะ!!?” เจไนท์ย้อนถาม...หลังจากเกิดเหตุการณ์ป่าระเบิดมาเมื่อกี้ เจ้าตัวเกือบจะโดนแมงมุมยักษ์เขมือบ แถมนีลยังเกือบจะแช่แข็งป่าทะเลทรายทั้งแถบ แล้วไหนจะต้องเสียสละแขนข้างหนึ่งให้ไอ้เพื่อนบ้าๆ มันแทงเอาเพื่อเป็นเหยื่อล่อ!...ไอ้เจ้าลูกภูตมันคิดว่ามันแค่...ละเมอ! แต่ก่อนจะได้พูดอะไรต่อ เจ้าปีศาจน้ำแข็งก็เอื้อมมือมาแตะข้อมือเอาไว้เสียก่อน

 

ใช่...ผมออกมาตาม เจไนท์กับเฮร์มิท เป็นห่วงก็เลยตามมานีลบอกเสียงเรียบ หันไปสบตากับเจ้าเพื่อนตาสองสีที่ยังหัวเราะไม่หยุด และมันก็ยอมพยักหงึกๆ หน้ายอมแพ้(ว่าไงก็ว่าตามกัน)

 

ผะ...ผม...ขอโทษ!เจ้าลูกภูตโพล่งออกมาทำหน้ามุ่ย

 

นีลเพียงแค่ยิ้มออกมาเล็กน้อย...เอ่อ...อันที่จริงก็เห็นเหมือนเจ้าตัวยิ้มนั่นแหละ แม้จะแค่มุมปากนิดหนึ่งก็ถือว่ายิ้มแล้วกัน ก่อนจะหมุนตัวกลับแล้วเดินต่อ

 

จะดีรึ?” เจไนท์แอบกระซิบถาม และได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้าแทน

 

...บางทีการปล่อยให้คิดว่าเป็นแค่ฝันร้าย...คงจะดีกว่า...เพราะอย่างน้อยตอนตื่นขึ้นมา ก็ยังปลอบใจตัวเองได้ว่าแค่ฝันเท่านั้นเอง

 

อัลล์ยังคงทำหน้าหงิกงอ แก้มตุ่ยเหมือนอมอะไรไว้ในกระพุ้งแก้ม ไม่พูดไม่จา แถมด้วยการเม้มริมฝีปากเป็นระยะๆ

เป็นบ่อยรึไง ไอ้การนอนละเมอเนี่ย?” เป็นเฮร์มิทเองที่ทนไม่ไหวต้องถามอาการ ไม่งั้นเจ้าตัวคงได้กลั้นใจกัดลิ้นตัวเองตายแน่ แต่ไอ้การจะเล่าเรื่องจริงที่เกิดขึ้นให้ฟังคงเรื่องยาว

 

หึ!

 

            ท่าทางจะอาการหนักล่ะคราวนี้

 

ถามจริง?” เฮร์มิทง้อพร้อมขยับวงแขน ใช้มือข้างหนึ่งจับหน้าเจ้าตัวให้หันมา แต่ก็ยังไม่ยอมสบตาด้วยอยู่ดี

 

ก็แค่ฝันแปลกๆ...ว่าแล้วเชียว!เจ้าอัลล์ทำเสียงพึมพำ เหมือนบ่นกับตัวเองเสียมากกว่าจะตอบคำถามของเฮร์มิท

 

ฝันว่าไง?” เฮร์มิทถามต่อ แต่เจ้าตัวยังทำหน้าหงิกหน้ามุ่ยนี่สิเค้าว่าฝันร้ายต้องเล่าออกมานะ มันจะกลายเป็นดีคราวนี้เจ้าลูกภูตหันมาทำตาโต เดาว่าคงชั่งใจอยู่ว่าจะเชื่อหรือไม่เชื่อดี

 

อ๊ะ!และยังไม่ทันจะได้ตัดสินใจ เจ้าอัลล์ก็โดนคนขี้โกงขโมยหอมแก้มไปทีตอนเผลอ และนั่นก็ทำให้เจ้าตัวทำหน้ามุ่ยไปอีก..แบบ..

 

 

ไหนเล่ามาสิเฮร์มิทเร่งเสียงอ่อน เจ้าลูกภูตเม้มริมฝีปากแล้วช้อนสายตามองมาอีกรอบก่อนจะตัดสินใจเล่า

 

 

ฝัน...ฝันว่าโดนงูรัด งูตัวใหญ่...ในที่สุดก็ตัดสินใจเล่าออกมาด้วยสีหน้าจริงจังสุดๆ แต่...

 

 

อุ๊...อุ๊บ!!” ...อัลลก็เพิ่งรู้ว่าตัวเองพลาดอีกครั้ง! แม้ว่าคราวนี้คนฟังจะไม่หลุดระเบิดหัวเราะเสียงดังลั่นออกมาอีกครั้งก็เหอะ แต่ไอ้สีหน้ากลั้นหัวเราะสุดกำลังนี่ก็ทำให้คนที่กำลังจริงจังสติหลุดได้เหมือนกัน

 

คุณเฮร์มิท!!

 

โอ๊ย!!ไอ้เจ้าอัลล์มันคงหมดความอดทนแล้วถึงได้ลงมือบีบคอเฮร์มิทซะ จริงๆ ก็ไม่ได้ออกแรงกดที่คอสักเท่าไหร่หรอก แค่จับโยกไปโยกมา พร้อมกับกัดฟันตัวเองระบายความโกรธเสียมากกว่า

 

ผมจะไม่คุยด้วยแล้ว!แล้วพอเห็นว่าทำอะไรไม่ได้ก็หันกลับไปใช้วิธีงอนแทน หน้านี่แทบจะป่องเหมือนปลาปักเป้าตอนพองลม ยังจำได้อยู่ไหมว่าอยู่ในอ้อมแขนคนอื่นเขาอยู่แล้วยังจะกล้างอน

 

โอเคๆ ขอโทษๆ ถ้าจะหลับลึกขนาดนี้ล่ะก็นะ บอกกันก่อนเฮร์มิทยกมือข้างหนึ่งขึ้นเพื่อยอมแพ้ ไอ้เจ้าลูกภูตหันมามองค้อนวงใหญ่ ยกมือกอดอกเชิดหน้าไปอีกทางดีกันได้ยัง?” นี่คนอย่างเฮร์มิทนะ ตอนเด็กๆ ไม่มีคนเล่นด้วยยังไม่ง้อขนาดนี้เลย นี่กับไอ้เด็กขี้เซาคนเดียว...ต้องลงทุนทำเสียงอ่อนเสียงหวานขนาดนี้??

 

แล้ว..มันดีหรือร้าย?” คำถามเสียงพึมพำจากคนขี้งอนที่ขนาดถามก็ยังไม่ยอมหันมามอง

 

ก็...ไม่น่าจะร้ายหรอก….ล่ะมั้ง

 

..เงียบ ...ไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับจากคนฟัง

 

ไหน..หันมานี่สิเฮร์มิทยื่นมือไปแตะใบหน้าเจ้าอัลล์ให้กันมา แล้วกดจมูกลงบนแก้มเนียนเบาๆให้คิดซะว่ามันเป็นแค่ฝันไปนั่นแหละดีแล้วคำปลอบขวัญที่ฟังดูอ่อนโยนที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมา กระซิบแผ่วเบาราวกับว่าต้องการให้มีเพียงเจ้าอัลล์เท่านั้นที่ได้ยิน แต่เจ้าตัวก็ยังคงทำแก้มป่องไม่ยอมลดทิฐิอย่างกับว่าจะกลัวเสียหน้าอย่างไงอย่างงั้น

 

แล้วทำไม...คุณเจไนท์บาดเจ็บ?” เจ้าอัลล์...เพิ่งจะหันไปสังเกตเห็นว่าคนที่เดินนำอยู่ข้างหน้ามีเศษผ้าผูกไว้ที่แขน ยังไม่ทันได้คำตอบมันก็คิดเองเออเองว่าอาจเป็นเพราะออกมาตามหาตัวเอง ก็เลยบาดเจ็บ...อาจจะโดนกิ่งไม้เกี่ยวเอาก็เป็นได้

 

เอ่อ...ก็แบบ มีอุบัติเหตุนิดหน่อยน่ะเฮร์มิทตอบเสียงอ้อมแอ้มในลำคอ ส่งผลให้ไอ้คนหูดีอย่างเจ้าปีศาจน้ำแข็งปรายตามองมาอย่างเย็นชา

 

เหรออออออ!!เจไนท์ลากเสียงยาวกวนประสาทตอบกลับมา

 

“...ขอผมดูหน่อยเจ้าอัลล์ดิ้นขลุกขลักหาโอกาสโดดออกจากอ้อมแขนเฮร์มิทแล้ววิ่งถลาไปหาทั้งสองคนที่เดินนำหน้า

 

ไม่เป็นไรแล้วอัลล์ เลือดหยุดไหลไปแล้ว” ...เจไนท์บอกตามจริง อันที่จริงแล้วนอกจากหยุดไหลแล้วยังไหลออกเกินความจำเป็นอีกด้วย คือเอาจริงๆ นะ  ถ้าเปิดให้ดูแผลตอนนี้คงได้ถามต่อว่านอกจากรอยโดนของมีคมปาดแล้วยังมีรอยเขี้ยวอีกคงได้ยุ่งไปกันใหญ่

 

เจ้าอัลล์ทำหน้างงๆ แต่ก็ยอมพยักหน้าเข้าใจแต่โดยดี ..ทั้งสี่คนเดินลัดเลาะตามแนวป่าไปเงียบๆ หลังจากนั้น เพราะล้าและความเพลียเริ่มจู่โจม มนุษย์ปกติที่บริจาคเลือดโดยไม่ได้ตั้งใจนี่ถึงกับเดินเซลากขาแทบไปไม่ไป จนเฮร์มิทต้องฝากเจ้าอัลล์ไว้กับนีล แล้วช่วยพยุงไอ้คนหลับในทั้งๆ ที่กำลังเดินแทน

 

หลังจกโผล่พ้นแนวป่าออกมาจนถึงสวนหลังบ้านเฮร์มิทได้ คนที่ออกมาต้อนรับคือเจ้าของบ้านทั้งสองและมังกรตัวใหญ่ที่หลุดออกจากพันธนาการแล้ว และฮาชีร์แม่ของเฮร์มิทที่กำลังยืนเอามือกอดอกด้วยสีหน้าสุดโหด

 

แน่นอนว่าไอ้คุณลูกชายโดนเรียกตัวไปสอบสวนอีกพักใหญ่ ยังไม่นับรวมเวลาที่ต้องห้ามแม่ของเฮร์มิทไม่ให้ออกไปบู๊กับปีศาจแมงมุมอีกรอบ...คือถ้าฮาชีร์ได้เห็นเองกับตาว่าอีกฝ่ายต้องต่อกรกับอะไรล่ะก็นะ..คงไม่โมโหขนาดนี้ เหลือเวลาอีกไม่กี่ชั่วยามฟ้าก็จะสางแล้ว นั่นทำให้เฮร์มิทมีเหตุผลที่จะขอตัวไปพักผ่อนบ้าง เพราะต่อให้มันนั่งฟังอยู่ก็เข้าหูบ้างไม่เข้าหูบ้างอยู่ดี

 

นีลแอบเดินออกมาจากห้องหลังจากที่เพื่อนทั้งสามคนหลับสนิทไปแล้ว เจ้าไวท์ที่นอนขวางประตูอยู่ส่งเสียงครางในลำคอเบาๆ ตอนที่นายน้อยของมันยื่นมือมาลูบปลายจมูกทักทาย อากาศข้างนอกค่อนข้างเย็นมันจึงกางปีกป้องกันลมหนาวที่จะพัดมากระทบผิวของนายมัน

 

นีลเพียงแค่ย่อตัวลงนั่งซุกตัวตรงหน้าเจ้ามังกรหิมะ เลื่อนสายตาเหม่อมองท้องฟ้าที่ใกล้รุ่งสาง นึกถึงภาพเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อครู่ด้วยสีหน้าครุ่นคิด ...นี่เป็นครั้งแรกที่คิดเป็นห่วงว่าคนอื่นจะเป็นยังไง ถ้าเป็นเมื่อก่อนปีศาจแมงมุมคงได้แหลกละเอียดไม่เหลือซากตั้งแต่ได้สบตากันในครั้งแรก

 

แกร๊ก!

 

เสียงเคลื่อนไหวท่ามกลางความเงียบนั้นทำให้เจ้าปีศาจหันไปมอง แต่เพราะเจ้าไวท์ไม่ได้ทำทีท่าขู่ จึงไม่จำเป็นต้องกังวล ไม่นานนักเจ้าของเสียงก็ปรากฏตัวออกมา

 

เจ้าไม่ต้องพักผ่อนหรือไง?” เป็นฮาชีร์ที่เดินออกมาเพราะอดกังวลไม่ได้ว่าใครในบ้านจะโดนลากออกไปในป่าอีก แต่ก็พบว่านอกบ้านมีทหารยามกิตติมศักดิ์นั่งเฝ้าอยู่ก่อนแล้ว

 

...หากเป็นคำถามเมื่อตอนหัวค่ำ นีลคงพยักหน้าตอบรับและกลับเข้าไปนอนซุกตัวอยู่บนเตียงเรียบร้อยแล้ว แต่อาการเพลียจากการเดินทางได้มลายหายไปเมื่อได้รับสิ่งชดเลยที่พึงพอใจกว่า เรียกได้ว่าชาร์จพลังเต็มถึงขีดสุดเลยก็ว่าได้

 

 

ตอนนี้ไม่จำเป็นนีลตอบเสียงเรียบเหมือนเคย

 

เฮร์มิทบอกว่าเจ้าเป็นคนจัดการนางปีศาจนั้น ทำไม…?” ฮาชีร์อดสงสัยไม่ได้

 

ผมเองก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันนีลตอบตามความจริง ก่อนจะยื่นมือออกไปข้างหน้า ประกายไฟสีฟ้าสวยปรากฏบนฝ่ามือเรียว และไม่กี่อึดใจมันก็กลายเป็นเกล็ดหิมะ แล้วยื่นมือไปทางเจ้ามังกรหิมะที่ทำตาเป็นประกายรออยู่ก่อนแล้ว เจ้าไวท์รับเอาเกล็ดหิมะของชอบเข้าปากไปพร้อมเสียงครางพอใจ

 

นั่นคือสิ่งที่เจ้าปีศาจน้ำแข็งแสดงให้ฮาชีร์เห็นว่า ดินแดนที่ได้ชื่อว่าไร้เวทย์มนต์แห่งนี้ทำอะไรปีศาจสายเลือดบริสุทธิ์ไม่ได้เลยจริงๆ และเพียงไม่นานเจ้าปีศาจตัวเล็กมันก็พึมพำอะไรบางก่อนจะวาดมือทางสวนหลังบ้านที่กับชายป่า…. ปรากฏเป็นเขตแดนของปีศาจน้ำแข็งที่แข็งแกร่งจนไม่มีใครสามารถข้ามเข้ามาได้หากเจ้าตัวไม่อนุญาต

 

“..ช่างเหมือนกันจริงๆฮาชีร์พูดปนเสียงหัวเราะ หันไปสบสายตากับเจ้าปีศาจตัวเล็กก่อนจะพูดต่อเหมือนแม่ของเจ้า เจ้าหญิงน้ำแข็ง”  นีลเพียงแต่หันมามองหน้าคนพูดพลางขมวดคิ้ว

 

รู้จักับท่านแม่ด้วยรึ?”

 

จะว่าอย่างนั้นก็ได้ฮาชีร์อมยิ้มพร้อมกับยักไหล่ สายตามองเขตเวทปีศาจน้ำแข็งแต่ในใจนึกถึงใบหน้าหญิงสาวผิวขาวซีดเช่นเดียวกับสีผม สีหน้าเย็นชาไร้อารมณ์มองไม่ออกว่ากำลังคิดหรือรู้สึกอะไรเหมือนเจ้าเด็กปีศาจตรงหน้านี้ไม่มีผิดเพี้ยน

 

นีลไม่ได้ถามอะไรต่อ อาจเพราะตนเองไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับท่านแม่มากนัก รู้เพียงแค่ท่านตรอมใจจนเจ็บป่วยที่ต้องเสียท่านพ่อไปในสงครามครั้งนั้น ที่เริ่มจำความได้ก็มีเพียงท่านอาทั้งสองและท่านลุงเท่านั้น และก็ตั้งแต่จำความได้หัวใจก็เหมือนถูกแช่อยู่ในปราสาทน้ำแข็งจนเย็นชาไร้ความรู้สึก ...ที่น่าแปลกใจคือเจ้าปีศาจน้ำแข็งที่แสนเย็นชาตอนนั้น เป็นคนเดียวกับคนที่ว้าวุ่นร้อนรนทนไม่ได้ จนต้องออกมาจัดการเรื่องเฝ้าเวรยามเสียเอง

 

 

เส้นขอบฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีทีละน้อยเมื่อยามเช้าใกล้เข้ามา เจ้าปีศาจน้ำแข็งปล่อยให้ความเงียบโรยตัวรอบบริเวณหลังจากฮาชีร์หมดความอดทนที่จะชวนปีศาจปากหนักคุยแล้วเดินเข้าบ้านไป ก็มีเพียงเสียงหายใจฟืดฟาดของเจ้ามังกรหิมะเท่านั้น แสงแรกของวันกำลังจะโผล่พ้นขอบฟ้า แต่สายตาของนีลกำลังโฟกัสอยู่ที่วัตถุบางอย่างที่กำลังพุ่งตรงมาทางนี้ด้วยความเร็วคงที่ และกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ โดยไม่ลดความเร็วลง

 

นีลผุดลุกขึ้นยืนในท่าเตรียมพร้อม แต่ก็ยังมั่นใจว่าเกราะอาณาเขตเวทย์ที่ตนสร้างไว้ปลอดภัยและเข้มแข็งพอจนไม่สามารถมีอะไรทะลุผ่านเข้ามาได้ แต่ถึงอย่างงั้นก็ยังไม่ไว้วางใจอะไรง่ายๆ

 

วูบ!!

 

กำแพงเวทย์ไม่สามารถทำอะไรได้ นีลไม่รอช้ากางเกราะกำแพงน้ำแข็งอีกชั้นทันที

 

ตูมมมมมมมมมม

 

เสียงของวัตถุลึกลับพุ่งเข้าชนกำแพงน้ำแข็งที่มองไม่เห็นอย่างแรง เสียงดังสนั่น ตามมาด้วยเสียงลั่นเปรี๊ยะของเกราะเวทย์ ร่างนั้นกระเด็นไปไกลพอสมควรฝุ่นทรายตลบอบอวลอย่างกับพายุทะเลทรายเพิ่งพัดผ่านมา

 

ไม่นานนักเสียงฝีเท้าคนในบ้านก็วิ่งมารวมกันตรงลานหลังบ้าน เจ้าไวท์ยืดตัวเต็มความสูงในท่าเตรียมพร้อมจู่โจมหากอีกฝ่ายพุ่งเข้าใส่ ปลายหางมันสะบัดไปมาอยู่ข้างหน้านายตัวน้อยของมัน

 

ไวท์…?”

 

นีลส่งเสียงเรียก เพราะจากท่าที่พร้อมรบตอนแรก ผ่านไปอึดใจเดียวไอ้เจ้ามังกรมันกลับเปลี่ยนทีท่าแล้ววิ่งเข้าไปหาด้วยท่าทางเป็นมิตร…..?

 

อูยยยย...เสียงร้องครางของอีกฝั่งที่ยังฝุ่นตลบ จนไอ้เจ้ามังกรหิมะมันกระพือปีกพรึบเดียว ร่างที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้ฝุ่นทะเลกลายก็กำลังยันตัวลุกขึ้นในสภาพมอมแมม ยังไม่ทันจะได้ยกมือปัดฝุ่นที่ตัว ชายเสื้อก็ถูกรั้งแล้วตัวก็ถูกยกขึ้นสูงลอยเหนือพื้นสภาพตอนนี้คือห้อยต่องแต่งโดยมีมังกรอีกตัวคาบอยู่

 

...อนาถดีแท้เกิดเป็นฟิลล์

 

ฟิลล์

 

ใช่แล้วขอรับกระผม นี่ฟิลล์ไงจะใครล่ะ!

 

สวัสดียามเช้าครับทุกคน...อ๊ะ!..คุณเจไนท์!!!

 

ยังไม่ทันจะได้ทักทายถามความเป็นห่วงเป็นใยอย่างเป็นทางการ ฟิลล์ก็แทบจะโดดเข้าใส่ใครบางคนที่กำลังทำท่าจะถอยหลังแล้วโกยหนี แต่มันติดตรงที่ยังห้อยต่องแต่งเท้าไม่ติดพื้นคาปากเจ้ามังกรหิมะอยู่

 

เจไนท์ชะงักฝีเท้า สายตาทุกคู่หันมามอง มันช่วยไม่ได้นี่หว่าที่จะทำหน้าซีดสลดสักเล็กน้อย - -นั่นก็เพราะเจ้าตัวมันรู้ว่าบุคคลผู้มาเยือนถึงถิ่นเช้านี้ไม่ใช่ใครอื่นไกลทีไหน เป็นคนสนิทของท่านพี่นั่นเอง แล้วยิ่งโดนระบุตัวตนตั้งแต่แรกแบบนี้...รับรอง...ไม่ใช่เรื่องดีแน่

 

วะ..หวัดดีฟิลล์..

 

ฟิลล์ไม่ได้ยิ้มรับรอยยิ้มแห้งๆ ของเจไนท์ และกำลังล้วงหาของบางอย่างในเสื้อคลุมของตัวเอง

 

คุณไรอัสให้ผมมารับ และนี่เป็นจดหมายครับจดหมายปิดผนึกประทับตราสัญลักษณ์แห่งเนียร์ และยังไม่ทันที่เจไนท์จะตัดสินใจเดินไปรับมาจากมือฟิลล์ ฝ่ามือขาวซีดของเจ้าปีศาจน้ำแข็งก็ยื่นไปรับมาและถือวิสาสะเปิดออกเสียเอง

 

จดหมายมีเพียงข้อความสั้นๆ ระบุเอาไว้

 

จงกลับมาให้ทันงานเลี้ยง... ….ลงชื่อ ท่านรองเสนาเซเรส

 

นีลชูจดหมายในมือให้เจ้าตัวดู ...ไอ้คุณเจ้าชายจอมยุ่งถึงกับหน้าเครียดลงไปอีก เมื่อเห็นอีกข้อความลงท้ายตรงมุมจดหมาย

 

อย่าให้ต้องออกไปรับเอง นี่จริงจัง…..ลงชื่อ ….หัวหน้าองครักษ์เอเลน

 

นะ..นีล!ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างเจไนท์...มนุยษ์อย่างเจไนท์เนี่ย! จะกล้าส่งเสียงตวาดใส่เจ้าปีศาจน้ำแข็งที่แสนจะน่ากลัวตรงหน้า ทั้งที่ตามหลักแล้วตัวเองมีศักดิ์เป็นเพียงแค่ทาส ดู๊ดูมันกล้าทำเป็นโกรธใส่ด้วยนะนั่น

 

นั่นก็เพราะเจ้าปีศาจที่แสนจะเย็นชาน่ากลัวคนนั้นมันกำลังยืนนิ่งและเม้มริมฝีปากเข้าหากัน...เพื่อกลั้นยิ้ม……????....เพราะข้อความสุดท้ายในจดหมายเป็นของพี่ชายตัวแสบของตัวเอง ไม่สนใจว่าจะมีสายตาของอีกหลายคนมองตนด้วยความประหลาดใจและกำลังตั้งคำถาม…...เจ้าปีศาจนี่ยิ้มเป็นด้วย???

 

เจ้าปีศาจน้ำแข็งสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อกลบเกลื่อนอาการ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา..

 

ผมว่า..พวกเราคงต้องรีบกลับกันแล้ว

 

ไม่สนใจเจไนท์ที่ทรุดตัวลงไปนั่งเอามือจิกทึ้งผมตัวเองแล้วพึมพำซวยแล้วๆกับตัวเอง ส่วนเจ้าบ้านอย่างครอบครัวเฮร์มิทหันมาสบตากันด้วยสายตามึนงง ส่วนเจ้าอัลล์...มันเคยสนใจชาวโลกด้วยเหรอ?? โน่น...ไปเล่นกับมังกรทั้ง 2 อย่างสนุกสนาน...สาบานได้ว่านี่เพิ่งเริ่มต้นตอนเช้าวันใหม่…?!



************************



ทายสิใครมา 5555555555+

ถึงกับต้องเอาปี๊บคลุมหัวมาเร้ยยยย อ๊ายอายยยยยย

กราบขอโต๊ดดดด ไม่ได้หายไปไหนหรอก วนเวียนอยู่แถวนี้แหละ

แต่ปลีกวิเวกมาไม่ดั๊ยยย และที่ง่อวววว์ไปกว่านั้น

พันด้าดันไปกดลบต้นฉบับนิยายตัวเองเจ้าค่ะ หายเรี๊ยบบบบบ ไม่เหลือ

คือต้องทำการบ้านกันใหม่เลย ต่อไปจะปรับปรุงละเจ้าค่ะ

เก็บงานให้เรียบร้อยรัดกุมกว่านี้ ขอบพระคุณที่ติดตามค่ะ

พันด้าคนเดิมเพิ่มเติมแล้วบอก(ด้วย)555+

 






Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 81 : 81. นี่เพิ่งเริ่มต้น? , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 658 , โพส : 7 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1600
ฟิลล์ลูกกกหน้ายุบมั้ยล่ะนั่นน่ะ55555
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 27.145.249.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2560 / 19:47
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1485
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยย
คิดถึงงงงงงงง
ฟิลล์ เอเลนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

ปล. มนัยษ์อย่างเจไนท์เนี่ย (มนุษย์)


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 03:07
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 202.44.235.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 03:07
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1475
รอนานมากกว่าจะมา
แต่ก็ไม่ผิดหวัง
สู้ๆค่ะ
Name : ลันลาบาย [ IP : 49.237.246.6 ]

วันที่: 29 มกราคม 2559 / 18:31
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1473
-/////- งื้อออออ.... แอบเป็น ฟค ท่านพี่สุดโหดดดด 55555
ชอบมากกกกก ยิ่งตอนอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา พังกันเป็นแถบ ๆ

ถึงขนาดส่งจดหมาย(ข่ม) ขู่ แบบนี้ !!! กลับไปคงมีปาร์ตี้ต้อนรับด้วยความคิดถึง? แหงแซะ

นาน ๆ จะเห็น นีล ยิ้ม >///< อุกิ๊สสสสสสส


คิดถึงไรเตอร์คนเดิม เพิ่มเติมคือเชือกในมือ? พร้อมมัดเต็มที่ = =+ จะได้ไม่หายไปไหนนนนน #เดี๋ยวๆๆๆ
Name : a_liew [ IP : 124.120.100.184 ]

วันที่: 7 มกราคม 2559 / 23:24
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1472
คนนึงอยากกลับอีกคนอยากหนี-.-
PS.  http://writer.dek-d.com/oom-kanyarat/writer/view.php?id=928098 ฝากด้วยนะคะ
Name : |||No_Name||| < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ |||No_Name||| [ IP : 103.26.23.213 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มกราคม 2559 / 22:49
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1471
ห่างหายไปนานมากกกกกก กลับไปอ่านย้อนของเก่าก่อน อิอิ ขอสารภาพแอบลืม แหะๆ
ตอนนี้เหมือนรวมญาติกลายๆเลยแหะ 5555 ถึงแม้เซเรสกะเอเลนจะมาแค่ชื่อก็ตาม ว่าแล้วกลับไปอ่าน a little vampire อีกซักรอบดีกว่า
Name : mheeboo [ IP : 103.26.22.247 ]

วันที่: 7 มกราคม 2559 / 21:28
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1470
กลับมาแล้วเหรอไรท์เตอร์ รออ่านเรื่องนี้อยู่น้า กำลังสนุกเชียว ยังเอาเรื่องเดิมมาอ่านอีกแล้วยังสนุก
Name : yukihana [ IP : 171.96.185.112 ]

วันที่: 6 มกราคม 2559 / 21:11
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android