คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 84 : 84. เจ้าชายผู้ถูกลืม II


     อัพเดท 3 มิ.ย. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 171 Overall : 78,979
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2014 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 84 : 84. เจ้าชายผู้ถูกลืม II , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 826 , โพส : 10 , Rating : 100% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


#84. เจ้าชายผู้ถูกลืม II

 

           หลังสงครามระหว่างสองเผ่าพันธุ์จบลง มีเด็กหลายคนที่ต้องเกิดมาโดยไม่มีพ่อ จากการเสียสละชีวิตในการทำสงคราม หนึ่งในนั้นคือเจ้าชายน้อยเจไนท์ที่ลืมตาขึ้นมาดูโลกโดยมีแม่ผู้มีแววตาโศกเศร้าอยู่ตลอดเวลาเลี้ยงดูเพียงคนเดียว ตั้งแต่จำความได้ไม่เคยมีวันไหนที่เจไนท์จะไม่ได้ยินท่านแม่พร่ำพูดถึงท่านพ่อด้วยน้ำเสียงโศกเศร้า โชคดีที่ยังมีท่านลุงองค์คิง และองค์ควีนที่คอยดูแลครอบครัวเสมือนว่าเจไนท์เป็นเหมือนลูกชายอีกคน เด็กน้อยผู้จำความได้ว่ามีพี่ชายสองคนที่แก่กว่าตนสี่ปีคอยเป็นเพื่อนเล่น และยังมีน้องสาวที่อ่อนกว่า1ปีที่คอยอ้อนเรียกความรักและความเอ็นดูจากพี่ๆ ทั้งหมดเสมอ เจ้าชายน้อยเจไนท์จึงไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองขาดอะไร และในวันเกิดทุกๆ ปี ในวังจะมีงานเลี้ยงฉลองใหญ่โตในวัง เจ้าชายน้อยรู้สึกว่าตัวเองช่างสำคัญนักจึงเอาแต่ใจ และไม่แปลกที่ความเอาแต่ใจนั้นบางครั้งจะสร้างความปั่นป่วนให้คนรอบข้างไม่น้อย...

 

ไม่นานนักก็เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น เมื่อพึ่ชายคนหนึ่งถูกดักทำร้ายในขณะที่ออกไปข้างนอกกับบิดา...และได้ข่าวว่าตกจากหลังม้าจนเสียชีวิต และยังหาร่างไม่เจอ ในวัยเด็กขนาดนั้นเจ้าชายน้อยเจไนท์ไม่รู้ว่าการสูญเสียคืออะไร เฝ้าเพียรถามหาจากพี่ชายอีกคนซึ่งก็ไม่เคยได้รับคำตอบ และในวันเกิดของตนในปีนั้นเอง ในวังช่างเงียบเหงา...ไม่มีการจัดงานเลี้ยง ไม่มีงานฉลองใดๆ เจ้าชายน้อยเจไนท์ถึงได้รู้ว่างานใหญ่โตที่ผ่านมานั้นคืองานฉลองวันเกิดของพี่ชายอีกคนซึ่งมีตำแหน่งเป็นถึงเจ้าชายรัชทายาทที่เกิดวันเดียวกัน ..ราวกับว่าฝันของเด็กน้อยถูกขโมยหายไปพร้อมกับความเข้าใจเรื่องการสูญเสียพี่ชายไปตลอดกาล

 

ต่อมาไม่นานเจ้าชายน้อยเจไนท์ถูกคนของท่านปู่ ซึ่งเป็นหัวหน้าเผ่าที่อยู่ทางชายแดนทิศตะวันตกมารับตัวไปอยู่ด้วย เจไนท์ถูกเลี้ยงดูด้วยปู่มาตั้งแต่ตอนนั้น ถูกให้ฝึกร่างกาย และถูกให้ฝึกการต่อสู้แบบเผ่าอยู่ถึง4ปี ในที่สุดท่านแม่ก็ส่งจดหมายเรียกตัวกลับโดยใช้ตราสัญลักษณ์ขององค์คิงในจดหมาย ตอนนั้นเจไนท์ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เพียงแค่ดีใจที่จะได้กลับบ้านไปหาท่านแม่เท่านั้น และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ท่านปู่ยอมอนุญาตหลังจากจับขังอยู่ในเผ่าที่ราวกับค่ายฝึกทหารอยู่หลายปี แถมยังจัดขบวนเดินทางมาส่งด้วยตัวเอง

 

เมื่อถึงวัง...ถึงได้รู้ว่านั่นคือข้อต่อรองที่จะทำให้เจไนท์ได้กลายเป็นเจ้าชายรัชทายาทแทนพี่ชายที่หายสาบสูญไปหลายปี ในทางการเมืองนั้นเจไนท์คือเจ้าชายผู้มาจากต่างถิ่น และจะต้องหมั้นหมายกับธิดาองค์เล็กขององค์คิงแม้จะมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็ตาม เจไนท์ไม่ได้ต้องการที่จะกลับมาในตำแหน่งนั้น...ไม่เคยรู้ว่าตัวเองได้กลายเป็นเครื่องมือทางการเมืองไปอย่างสมบูรณ์ และในคืนที่จะหนีออกไปจากวัง หากไม่ได้เห็นว่าผู้เป็นแม่กำลังคุกเข่าร้องไห้ต่อหน้าท่านเสนารีมัส

 

'ได้โปรด เราสูญเสียสามีไปแล้วในสงคราม ได้โปรด...อย่าเอาลูกชายของเราไปอีก' ท่านแม่คุกเข่าอ้อนวอน โดยมีท่านลุงซึ่งเป็นถึงองค์คิงค่อยช่วยประคองด้วยใบหน้าหม่นหมองไม่แพ้กัน

และตรงนั้น..ยังมีเด็กหนุ่มผู้ซึ่งมีใบหน้าราบเรียบ ยืนนิ่งอยู่กลางห้อง เจไนท์จำใบหน้านั้นได้ดี...ทำไมถึงไปอยู่ในห้องที่มีแต่คนสำคัญแบบนั้น

'เรื่องนี้มันอาจจะอันตรายถึงชีวิต...เราจึงไม่อาจขอร้องเจ้าได้...' ท่านลุงหันไปพูดกับท่านพี่เซเรส ในขณะที่ท่านแม่ยังคงสะอื้นในอ้อมแขน

'ผมจะทำ...'เด็กหนุ่มตรงกลางห้องตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

'แต่เจ้าอาจจะมีจุดจบเหมือนลูกชายของเรา...' องค์คิงพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย

'เจ้าแน่ใจแล้วอย่างงั้นหรือ...?' คราวนี้ท่านเสนารีมัสหันไปถามบ้าง แต่เด็กหนุ่มกลับพนักหน้าตอบกลับด้วยสีหน้าหนักแน่วแน่

'ขอบใจ...ขอบใจเจ้ามาก....' ท่านแม่โผเข้าไปจับมือเด็กหนุ่มคนนั้นพลางพร่ำพูดคำขอบคุณไม่ขาดปาก...

 

และวันรุ่งขึ้นจึงมีประกาศออกไปทั่วเมือง 'เจ้าหญิงเซรีน ได้ตกลงรับหมั้นหลานชายคนเดียวของท่านเสนาเรียบร้อยแล้ว'

ในทางการเมือง เซเรสจึงได้รับตำแหน่งรักษาการณ์เจ้าชายรัชทายาทแห่งเนียร์ต่อไปจนกว่าจะมีการแต่งตั้งอย่างสมบูรณ์เมื่อมีการอภิเษกสมรสระหว่างทั้งสองคน

 

และในคืนนั้นเองเจไนท์จำได้ดีถึงความโกรธของท่านปู่ ต้นไม้ในสวนที่ตกแต่งไว้อย่างดีถูกคมดาบฟาดจนราบ เรือนรับแขกระเบิดหายไปเป็นแถบโดยไม่มีใครกล้าถามหาสาเหตุ

'ไอ้พวกคนทรยศ' ท่านปู่เรียกท่านลุงอค์คิงแบบนั้นอย่างโกรธเกรี้ยว นั่นเพราะคาดเอาไว้ว่าหลานชายเพียงคนเดียวอย่างเจไนท์จะได้ขึ้นสู่ตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาท

'แกต้องกลับไป!!'

'ผมจะอยู่กับท่านแม่ที่นี่' เจไนท์ยืนกราน

'แกคิดว่าพวกมันเห็นหัวพวกแกสองคนแม่ลูกรึไง!!'

'ได้โปรดเถิดท่านพ่อ'

'หุบปาก!! ไอ้เจ้าเด็กนี่มันก็มีสายเลือดของข้า'

'แต่ผมก็เป็นลูกของท่านแม่เหมือนกัน'

เพี้ยะ!!!

หลังมือของท่านปู่ฟาดมาเต็มแรง และเจไนท์ก็ไม่คิดจะหลบ หัวแหวนที่อยู่บนนิ้วกระแทกอย่างจังเข้าที่หน้า กลิ่นเลือดคละคลุ้งเต็มปาก

'แกเปลี่ยนความจริงอะไรไม่ได้ สักวันข้านี่แหละจะทวงสิทธิ์ทุกอย่างของลูกชายข้าจากพวกมันทั้งหมด!!' ท่านปู่ประกาศก้อง ก่อนจะสั่งเคลื่อนกำลังคนกลับไปในนั้น

ในตอนนั้นแว่บหนึ่งของความคิด เจไนท์คิดกับตัวเองว่าหากไม่มีตนอยู่บนโลกนี้คงดีกว่า หากแต่เสียงสะอื้นกับอ้อมแขนของแม่ที่โอบกอดเอาไว้ก็ทำให้เลิกความคิดนั้นไป

 

****************

 

ตุ๊กตาหน้าฉากหรือหุ่นเชิดเจไนท์รู้สึกถึงความสำคัญของตัวเองมีเพียงเท่านั้น และในตอนนี้คนที่ทำหน้าที่รับหน้าแทนคือท่านพี่เซเรสที่ยอมสละตัวเองกลายเป็นหุ่นเชิดทางการเมือง หน้าที่สำคัญขนาดที่เจไนท์ยังนึกภาพไม่ออกว่าหากตนเองไปยืนอยู่ตรงนั้นจะทนทำมันได้ดีอย่างที่ท่าพี่เซเรสทำหรือเปล่า ไหนจะต้องคอยระแวดระวังอันตรายจากการถูกลอบสังหารที่จะเกิดได้ตลอดเวลา เด็กหนุ่มที่ยอมเสียงชีวิตเพียงเพื่อรักษาสมดุลเอาไว้เพื่อรอคอยวันที่เจ้าชายรัชทายาทตัวจริงอย่างไรอัสจะกลับมา แม้จะไม่มีหวังเลยตามในหลายปีที่ผ่านมา

 

ถ้าไรอัสกลับมาได้ เรื่องคงจะดีกว่านี้ท่านพี่เซเรสพูดด้วยสีหน้าราบเรียบ ตอนที่ทั้งสองกำลังอยู่ในชั้นเรียนของท่านอาเสนา ท่านพี่ไม่ยิ้มอีกเลยนับตั้งแต่วันที่ได้รับตำแหน่ง มีชีวิตราวกับมนุษย์ที่ได้ขายวิญญาณให้กับปีศาจ ความสงบเยือกเย็นที่มีก่อตัวกันจนกลายเป็นคนเย็นชาเข้าถึงยากไปในที่สุด

 

ในแต่ละวันที่อยู่ในรั้ววัง เจไนท์มักจะหาทางหลบออกไปข้างนอกเสมอ นั่นเพราะว่ามีความหวังที่จะได้เจอพี่ชายที่หายสาบสูญไป ถึงแม้ว่าจะมีข่าวว่าได้เสียชีวิตไปแล้วก็ตาม หากแต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครพบร่างผู้เสียชีวิต และนั่นคือความหวังอันน้อยนิดที่เจไนท์มี แม้จะโดนมองว่าเป็นคนไม่เอาไหน เอาแต่ออกไปเที่ยวเล่นก็ตามที แม้จะโดนสายตาเหยียดหยันจากคนในวังว่าเป็นเพียงเจ้าชายผู้ถูกลืมก็ตาม...

 

ในวันที่ท่านพี่กลับมา แม้ว่าอะไรๆ จะเปลี่ยนไป แต่ความเคารพในตัวท่านพี่ไรอัสของเจไนท์ก็ยังคงเหมือนเดิม และไม่เคยคิดสักครั้งว่าตัวเองจะไปยืนแทนที่ตำแหน่งนั้น และความคิดของบางคนก็ไม่เปลี่ยนไปเช่นเดียวกัน

 

..

..

.

 

ห้องโถงที่ใช้จัดงานเลี้ยงดูเหมือนจะถูกหยุดเวลาไว้ชั่วขณะ ณ ตอนที่ไคไอริกซ์ขว้างดาบออกมา ตอนนี้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบและมีบรรยากาศเย็นยะเยือก ทางฝั่งองครักษ์พิทักษ์องค์คิงกันตัวบุคคลสำคัญออกห่างจากบริเวณที่เหมือนจะกลายเป็นลานต่อสู้ขนาดย่อม ทุกคนมีอาวุธพร้อมอยู่ในมือ หากแต่ไม่แน่ใจว่าถ้าถึงเวลาที่ปะทะกันจริงๆ จะต้องหยุดฝ่ายไหนก่อนระหว่างท่านไคไอริกซ์นักรบแห่งฝั่งตะวันตก กับเจ้าชายฝั่งปีศาจที่สามารถแช่แข็งคนทั้งห้องโถงนี้ได้เพียงแค่ขยับมือ

 

เจไนท์ยังคงยืนนิ่ง ในขณะที่นีลขยับมายืนอยู่ข้างหน้าและเจ้ามังกรหิมะตัวสีขาวมันก็บินมาเกาะที่ไหล่(เรียกว่าจิกกรงเล็บลงมาก็ได้ - -) พลางส่งเสียงขู่คำรามราวกับโกรธเคือง ดาบที่ท่านปู่ขว้างมายังคงจ่ออยู่ตรงกลางแสกหน้า ห่างไปไม่ถึงคืบ เจไนท์จินตาการไม่ออกจริงๆ ว่าสภาพตัวเองจะเป็นยังไงหากดาบเล่มนี้ไม่ถูกหยุดเอาไว้ แต่ที่แน่ๆ...รังสีแห่งความโหดของคนข้างๆ แผ่ออกมาอย่างไม่ปิดบัง..เพราะความโกรธ! ..ประเด็นคือโกรธฝั่งไหนมากกว่ากัน

 

ถอยไปเจ้าหนู ถ้าไม่อยากเจ็บตัวท่านไคตวาดเสียงดังอย่างทรงอำนาจ หากแต่อีกฝ่ายกลับไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ไคไอริกซ์หรี่ตามองตอนที่เห็นมังกรตัวเล็กสีขาวที่เกาะอยู่บนไหล่หลานชายมันกำลังกางปีกสยายและส่งเสียงขู่คำรามอย่างโกรธเคือง ไม่เคยรู้มาก่อนว่าหลานชายจะมีสัตว์เวทย์ระดับสูงที่เลือกจะนายของตัวมันเองด้วย

 

เคล้ง กึก กึก

 

เสียงดาบเล่มที่ถูกขว้างมาร่วงลงกระทบพื้นเสียงดังลั่นในขณะที่ทั้งห้องโถงอยู่ในความเงียบ เจ้าหนูที่ไคไอริกซ์พูดถึงยังคงยืนสงบนิ่งภายใต้ใบหน้าขาวซีดและราบเรียบ มีเพียงเสียงขู่คำรามของมังกรตัวเล็กสีขาวที่เกาะอยู่บนไหล่ของเจไนท์

 

นีลหันไปมองทางท่านพี่ที่กำลังยกมือขึ้นไขว้กันเป็นกากบาทพร้อมกับส่ายหัวไปมา ในขณะที่ตัวเองยืนล้อมเป็นกำแพงให้เจ้าชายรัชทายาทไรอัส...คนที่ชอบเรื่องสนุกอย่างท่านพี่เอเลนคนนั้นเนี่ยนะ

คุณควรไปดูท่านแม่...ประโยคแรกของนีลคือการหันไปพูดกับเจไนท์หาได้สนใจคู่สนทนาที่กำลังรอคอย..

 

ฉันว่าทางนี้น่าห่วงกว่าอีกเจไนท์ตอบกลับโดยไม่ขยับตัวอย่างกับโดนสาปให้กลายเป็นน้ำแข็งอย่างไงอย่างงั้น ขณะเดียวกันสายตาก็ยังจับจ้องไปทางด้านท่านปู่ไม่ละสายตา ..ในส่วนของท่านแม่นั้น องค์รักหลวงระดับแนวหน้าได้พาหลบออกไปพร้อมกับองค์ควีนแล้ว เพราะงั้นทางนี้ต่างหาก….

 

เจไนท์! เจ้าต้องกลับไปด้วยกันกับข้าไคไอริกซ์เรียกหลานชาย ฟังเหมือนเป็นคำสั่งมากกว่าจะเป็นคำเชิญ

 

ไคไอริกซ์!องค์ทำท่าจะเข้ามาห้าม แต่ท่าเสนารีมัสกั้นเอาไว้

 

นี่เป็นเรื่องภายในครอบครัวข้า เจไนท์เป็นหลานชายของข้า ถ้าพวกเจ้าไม่ต้องการเราจะเอาตัวกลับไป

คนในครอบครัวที่เพิ่งจะขว้างดาบใส่กันโดยไม่สนว่าอีกคนจะอยู่หรือจะตาย?

 

            “ท่านปู่...

 

            “คงจะไม่ได้...ในขณะที่เจไนท์กำลังพยายามจะอธิบาย เจ้าปีศาจน้ำแข็งที่พูดขัดขึ้นมา สายตาเย็นชามองตรงไปยังท่านปู่ของเจไนท์โดยไม่มีความหวาดกลัว

 

            “เจ้าเป็นใคร! นี่ไม่ใช่เรื่องของเด็กเจ้าออกไปซะ!เห็นจะจริงอย่างที่ไคไอริกซ์พูด ในบรรดาคนในห้องโถงทั้งหมด คนที่ดูจะไม่มีความเกี่ยวข้องที่สุดก็คงเป็นคนแปลกหน้าอย่างนีล

 

            “นีล..คราวนี้เป็นเสียงเรียกของพี่ชายตัวแสบอย่างเอเลนที่ยังคงทำท่าไขว้แขนเป็นรูปกากบาทอยู่ไกลๆ เหตุเพราะมันกลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์ถล่มวังขึ้นมา และตอนนี้พี่ชายคนโตอย่างฟอเรนท์ก็ไม่อยู่ ถ้าขืนนีลควบคุมตัวเองไม่ได้ขึ้นมาก็มีแต่พังกับพังเท่านั้นเอง แต่สถานการณ์ตึงเครียดแบบนี้แม้ว่าเอเลนมันอยากจะวิ่งไปคว้าตัวน้องชายไปซ่อนแค่ไหนมันก็คงได้แค่คิด เพราะตอนนี้หากมีใครสักคนขยับตัวล่ะก็...คงเท่ากับเป็นการเปิดโอกาสให้ไคไอริกซ์ลงมือ

 

            เจ้าปีศาจน้ำแข็งยังคงสงบนิ่งแม้สีหน้าและแววตาจะไม่ได้เกรงกลัวต่ออำนาจของไคไอริกซ์ที่แสดงออกมา

           

            “คนๆ นี้อาจเคยเป็นคนในครอบครัวของคุณ แต่ตอนนี้เขาเป็นคนของผมแล้ว

           

            “เจ้าว่าไงนะ!ไคไอริกซ์ตวาดเสียงดังลั่น นักรบที่เตรียมมาเริ่มขยับตั้งการ์ดหันมาทางเจ้าปีศาจที่ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าอย่างไม่กลัวเกรง

 

            “ผมเท่านั้น….ที่จะมีสิทธิ์ให้ไปหรือไม่ให้ไปไหนชัดเจนในทุกถ้อยคำ แม้มันจะเป็นการกล่าวที่ดูหยิ่ง ยโส และโอหัง แต่ไอ้เจ้าคนที่กำลังถูกแสดงความเป็นเจ้าของอยู่นั้นมันกำลังอมยิ้มกับตัวเองจนสุดจะกลั้น...นี่ถ้าเป็นไปได้..ถ้าไม่ได้มีสายตาของหลายสิบคู่มองมา รับรองได้ว่าเจไนท์คงได้วิ่งไปคว้าตัวเจ้าปีศาจจอมอวดดีมากอดแน่นๆ แน่

 

            บรรยากาศในห้องโถงตึงเครียดหนักกว่าเดิม...องค์คิงที่ว่าใหญ่สุดในที่นี้ถึงกับต้องเอามือกุมหัว จะออกปากเถียงแทนใครก็ไม่ได้เพราะที่เจ้าชายฝั่งปีศาจพูดออกมามันก็จริงแทบทุกคำ ตั้งแต่การทำสัญญาเชื่อมสัมพันธ์ครั้งนั้น สำหรับคนที่รู้เรื่องดีอยู่แล้วก็ดีไปหรอก แต่สำหรับคนที่ไม่รู้เรื่องนี่สิ จะตีความไปถึงไหนกัน?

 

            “จะ..เจ้า!! จะบังอาจมากเกินไปแล้ว!!ไคไอริกซ์ตวาดเสียงดังลั่น นักรบทั้งกองตั้งท่าจะพุ่งตัวเข้ามา แต่ก็ต้องชะงักฝีเท้า เนื่องจากมีแรงลมเย็นพัดวูบเข้ามาอย่างแรงโดยหาที่มาไม่ได้

 

            เจ้ามังกรหิมะตัวสีขาวตัวเดียวกับที่เกาะอยู่บ่นไหล่ของเจไนท์มันโฉบวูบลงมาตรงกลางห้องโถงในขณะที่ร่างกายค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น..จากตัวเล็กเท่านกที่เกาะอยู่บนไหล่ได้ ตอนนี้ขนาดตัวพอๆกับสิงโตจ่าฝูงที่โตเต็มวัย พร้อมกับคำรามเสียงดังอย่างโกรธเกรี้ยว พ่นควันสีขาวออกมาทางจมูก กรงเล็บคมของมันกรีดลงไปบนพื้นเป็นทางยาวพร้อมกับเสียงแสบแก้วหู

 

ไวท์!!นีลส่งเสียงเรียกเจ้ามังกรหิมะที่กำลังเกรี้ยวกราดเอาไว้ มันหันมามองแล้วครางตอบเสียงครืดคราดในลำคอ ก่อนย่อตัวลงนอนแล้วตวัดปลายหางโอบรอบตัวนายน้อยของมันพร้อมกับใครอีกคนเข้ามาใกล้ตัว ปีกยังคงกางสยาย หันหน้าไปคำรามใส่อีกฝั่งที่มันคิดว่าเป็นศัตรูของนายมัน

 

นักรบฝั่งตะวันตกผู้ไม่เคยพบเจอกับมังกรตัวเป็นๆ มาก่อน บางคนถึงกับแตกตื่น แต่สัญชาตญาณนักรบก็ยังคงกำอาวุธในมือเอาไว้แน่นเตรียมตัวเข้าจู่โจม

 

เจไนท์!! นี่มันหมายความว่ายังไง!?” ไคไอริกซ์ตวาดเสียงโกรธเกรี้ยวกว่าเดิมสั่งให้มังกรของเจ้าไปให้พ้นซะอย่าหาว่าข้าไม่เตือนนั่นไม่ใช่คำขู่ธรรมดาเจไนท์รู้ดี แม้ว่ามังกรจะเป็นสัตว์เวทย์ที่มีพลังอยู่ในระดับสูงที่ฝ่ายนั้นยังไม่เคยปะทะฝีมือด้วยก็ตาม

 

เจไนท์ก้าวออกมายืนข้างหน้านีลพร้อมกับถอนหายใจยาวเหยียดอย่างอ่อนใจ หันไปมองคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ในห้องโถงอย่างกับกับขออนุญาตและขอโทษล่วงหน้า(?)ในสิ่งที่ตัวเองจะพูดต่อไปจากนี้

 

เรื่องมันยาว ถ้าท่านปู่อยากฟังนักล่ะก็ผมจะสรุปสั้นๆเจ้าหลานชายผู้เป็นต้นเหตุของเรื่องก้าวออกมายืนเคียงข้างเจ้าปีศาจน้ำแข็งพลางล้วงสร้อยที่คอหยิบตราสัญลักษณ์ของพันธสัญญาที่เคยทำไว้ออกมาชูตรงหน้า

 

นี่เป็นสัญลักษณ์ของนักการทูต หน้าที่สำคัญที่สุดของผมต่อเมืองนี้เจไนท์พูดด้วยน้ำเสียงโอ้อวด แต่คนฟังอย่างไคไอริกซ์กลับขมวดคิ้วเข้าหากันบ่งบอกว่าไม่ได้รู้สึกยินดีตามที่หลานชายกล่าว

 

ทูต?...แค่ทูตงั้นรึ?”

 

ใช่ครับท่านปู่ ทูตระหว่างเนียร์กับ...ดินแดนทางเหนือเจไนท์หันไปมองคนข้างๆ พร้อมรอยยิ้ม แต่อีกฝ่ายยังคงไว้ซึ่งใบหน้าเรียบเฉยไม่เปลี่ยนแปลง

 

เจ้าว่าไงนะ?” ไคไอริกซ์ทวนถามหลานชาย ในแง่ของการเมืองหน้าที่ของบุตรหลานขององค์คิงผู้สูงศักดิ์เท่านั้นที่จะได้ทำตำแหน่งนี้ หากเป็นธิดาองค์เล็กของคิงเลโอนาร์ด ไคไอริกซ์ก็คงไม่แปลกใจนักที่ทางเนียร์จะส่งตัวบุตรสาวไปเจริญสัมพันธไมตรีกับเมืองอื่นเพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง แต่กับดินแดนทางเหนือ….หรือว่า...

 

ทูตดินแดนทางเหนือ และนี่คือหลายชายของท่านอาเธอร์ ผู้เป็นเจ้าของปราสาทน้ำแข็งดินแดนที่อยู่เหนือสุดแน่นอนว่าคำกล่าวอ้างของหลานชายทำให้ไคไอริกซ์ต้องหันไปมองใบหน้าเจ้าเด็กตัวเล็กที่ยืนข้างๆ อีกครั้งอย่างไม่เชื่อสายตา แต่ชื่อที่เจ้าหลานชายยกเอามาอ้าง ไม่มีใครที่จะไม่รู้จักจ้าวปีศาจดินแดนทางเหนือถ้าเจ้าเด็กตรงหน้านี่คือเจ้าของปราสาทน้ำแข็งตามที่ร่ำรือ..นั่นก็คือเจ้าชายผู้ที่จะปกครองดินแดนปีศาจ เจ้าเด็กนี่นะรึ?

 

มะ..ไม่น่าเชื่อ เป็นไปไม่ได้ไคไอริกซ์พึมพำออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ แค่มีมังกรอยู่ในห้องโถงก็ว่ายากแล้ว นี่ยังมีปีศาจสายเลือดบริสุทธิ์ตัวเป็นๆ อยู่ในนี้ แม้จะมีนักรบสายเวทย์ที่เก่งกาจตามมาด้วย ก็เรียกได้ว่ามีกำลังเพียงแค่หยิบมือและสามารถโดนทำลายได้ในพริบตา

 

นี่คือเรื่องจริงไคไอริกซ์องค์คิงเลโอนาร์ดพูดเสริมนั่นยิ่งทำให้ความน่าเชื่อถือเป็นไปได้แทบจะร้อยเปอร์เซ็น

 

ทำไมไม่เห็นมีใครส่งข่าวบอกข้า!!

 

คือเรื่องมันกระทันหัน...เจไนท์พยายามที่จะอธิบายความหมายของคำว่าลืม’ !

 

นี่เจ้าคิดว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่นรึไง!ไคไอริกซ์เริ่มหัวเสียอีกครั้ง

 

เป็นความต้องการของผมเองเสียงราบเรียบของคนที่ยืนเงียบอยู่นานได้ฤกษ์พูดขึ้นมาบ้างเราสองคนยังอยู่ที่เนียร์ในฐานะนักเรียน ผมไม่ต้องการให้มนุษย์คนอื่นแตกตื่นกับฐานะที่แท้จริงเจ้าปีศาจผู้แสนจะปากหนักและพูดน้อยกลับอธิบายได้อย่างกระชับฉับไวแต่ชัดเจนจนคนฟังแทบอยากจะปรบมือให้

 

ขอร้องล่ะไคไอริกซ์ อย่าให้เป็นเรื่องอีกเลยองค์คิงขอความเห็นใจ นี่แค่เปิดตัวหลานชายกลางงานลเต้นรำวันนี้ก็แตกตื่นกันพอแล้ว ยังจะต้องมาเปิดเผยฐานะของเพื่อนๆ อีก ที่เนียร์คงวุ่นวายไม่เลิกแน่เจไนท์สำคัญต่อพวกเราทุกคนที่นี่ เชื่อเถอะ!ข้อนี้คิงเลโอนาร์ดเดาเอาจากการที่มีเพื่อนสนิทเป็นถึงจ้าวปีศาจ และสภาพอากาศภายในห้องโถงที่เริ่มจะเย็นลงเรื่อยๆ หากอีกฝ่ายไม่รามือ

ทำไมถึงต้องเป็นเจ้านี่ไคไอริกซ์ยังไม่ยอมลดละทิฐิ สายตาจ้องมองไปยังเจ้าปีศาจน้ำแข็งตัวเล็กพลางเอ่ยถามคาดคั้น และหากไม่ได้คำตอบที่พอใจคงจะได้หาเรื่องให้งานเลี้ยงหรูหราที่นี่พังพินาศได้บ้าง

 

เจ้าปีศาจน้ำแข็งหาได้หลบสายตา ใบหน้านั้นยังคงราบเรียบและแฝงไปด้วยความเย็นชา

 

เพราะผมเลือกเขา

 

เปรี๊ยะ

 

พื้นห้องโถงที่เคยเป็นหินอ่อนหรูหรากลายเป็นลานน้ำแข็งขนาดย่อม หรือแม้กระทั้งของเหลวทุกอย่างที่อยู่ภายในงานก็จับตัวกันกลายเป็นน้ำแข็งเช่นเดียวกัน เสียงลั่นเปรี๊ยะเหมือนก้อนน้ำแข็งแตกกลับมีรอยร้าวแยกยาวจากฝั่งที่เจ้าปีศาจน้ำแข็งยืนอยู่ไปจนถึงปลายเท้าของไคไอริกซ์ ในขณะที่ปลายเท้าของนักรบทางใต้ทุกคนถูกยึดด้วยน้ำแข็งไปจนถึงเข่าจนไม่สามารถก้าวขาหรือขยับได้ เป็นการประกาศศักดาในเวลาเพียงชั่วพริบตาของผู้ที่ได้ชื่อว่าเจ้าปีศาจน้ำแข็งตัวจริงเสียงจริง

 

**************************

จบภาคเล่าความของเจ้าชายผู้ถูกลืม

ท่านนีลยังคงความเท่ >.,< มีความเป็นพระเอก //เดี๋ยวๆ XD

ขอบคุณที่ติดตามเจ้าค่ะ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 84 : 84. เจ้าชายผู้ถูกลืม II , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 826 , โพส : 10 , Rating : 100% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1603
สะใจโว้ยยยย
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 27.145.249.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2560 / 22:47
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1506
สมมติถ้าเราอ่านตอนนี้ตอนเดียวจากทั้งหมดเราจะคิดว่านีลเมะ กรี๊ดดดดดดด หล่อมากลูกแม่ เสียใจที่เสียตัวให้เจไนท์ไปแล้วไม่งั้นนี่เชียร์ให้ขึ้นกดเลยนะลูก งั้นก็เป็นราชินีต่อไปค่ะ!!
ปล.ระหว่างรอตอนต่อไป อ่านวนไปค่ะ!!
PS.  http://writer.dek-d.com/oom-kanyarat/writer/view.php?id=928098 ฝากด้วยนะคะ
Name : |||No_Name||| < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ |||No_Name||| [ IP : 103.26.23.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2559 / 10:17
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1505
นีลเอ๊ย เป็นเมะแทนเถอะลูก 555555555555555555555555
Name : เพลิงเจ้าหญิงซาตาน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เพลิงเจ้าหญิงซาตาน [ IP : 110.168.232.223 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2559 / 23:35
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1504
นีลเทห์มากกกกก เปิดตัวได้สุดยอดดดด เชียร์นีลเป็นเมะดีมั้ยน่ะ
PS.  เราชอบ yaoi ความสำเร็จอยู่ที่ความพยายาม
Name : Joker Mask < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Joker Mask [ IP : 202.28.35.247 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2559 / 10:33
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1503
เจย์เอ้ยยยยย


ไปไหนไม่รอด ไม่ได้แล้วววว
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 223.206.242.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2559 / 00:46
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1502
พระเอกของเรื่องนี้คือนีล
Name : 1141320 [ IP : 103.26.23.219 ]

วันที่: 3 มิถุนายน 2559 / 21:11
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1501
นีลน่าจะกลายเป็นเมะแทนนะ ถถถถถ
Name : I_To_Se < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I_To_Se [ IP : 49.230.235.158 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2559 / 15:57
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1500
นีลลลลลลลหนูอย่างหล่อลูก สตรองสุดๆ อนาคตเจไนท์นี่อยู่ในโอวาทภรรเมียอย่างแน่แท้~
PS.  http://writer.dek-d.com/oom-kanyarat/writer/view.php?id=928098 ฝากด้วยนะคะ
Name : |||No_Name||| < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ |||No_Name||| [ IP : 103.26.23.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2559 / 15:48
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1499
โอ้วโหวววววววววววววว

เพราะผมเลือกเค้า

ตายวนไปค่ะ

>/////////////////////<
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 146.88.39.179 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2559 / 15:21
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1498
นีลลลลลลล เท่สุดๆ เรื่องนี้เปลี่ยนพระเอกแล้วใช่มะ 5555555
Name : lomnao < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lomnao [ IP : 49.229.213.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2559 / 15:08
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android