คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 86 : 86. ฝูงนักล่า


     อัพเดท 23 เม.ย. 60
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 161 Overall : 78,969
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2012 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 86 : 86. ฝูงนักล่า , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 649 , โพส : 10 , Rating : 50% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


#ฝูงนักล่า

 

เจ้าปีศาจลูกเสี้ยวเดินอ้อยอิ่งกลับเข้าไปทางหอพัก ทุกๆ สองก้าวเจ้าตัวจะหันกลับมาชะเง้อคอมองกลับไปทางกลุ่มนักเรียนก่อนจะหันกลับไปคอตกเดินต่อ แล้วหันกลับมามองอีกรอบ เพราะไม่เข้าพวก เพราะไม่ได้เป็นนักเรียนของปราสาทจันทรา จึงไม่มีที่ว่างให้เข้าไปแทรกได้เหมือนตอนงานเลี้ยง แต่ว่านะ อย่างน้อยอัลลก็แค่อยากบอกลาเพื่อนๆ ก่อนออกเดินทาง

 

เหวออออยังไม่ทันจะได้ก้าวพ้นประตูหอ ตัวก็ถูกแขนปริศนากระชากจนตัวปลิว

 

ชักช้าจริง!เสียงบ่นพึมพำมาจากเข้าของแผงอกกว้างที่เจ้าอัลล์เซเข้าไปปะทะเต็มๆ เกือบจะร้องให้ช่วย แต่กลิ่นคุ้นจมูกแบบนี้...ไม่มีใครอื่น

 

คุณเฮร์มิทเจ้าลูกภูตเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้อีกฝ่ายจนตาหยี ถึงว่ามองหาแล้วหาอีกก็ไม่เจอที่แท้มาแอบอยู่ตรงนี้เอง

 

จะไปแล้วรึ?” เฮร์มิทเอ่ยถามขณะที่ฝ่ามือแตะลงบนใบหน้าขาวของคนตรงหน้าเบาๆ เจ้าตัวพนักหน้าแทนคำตอบ ก็รู้ว่าไม่ใช่การจากลาถาวร แต่ใจมันก็อดอาลัยไม่ได้อยู่ดี ไอ้เจ้าลูกภูตจอมซื่อเงยหน้าจ้องมองทำตาปริบๆ ไม่ขัดขืนหรือถอยหนี ตอนที่ทางนี้กดริมฝีปากลงไปบนหน้าผากเนียน

 

เดินทางปลอดภัยนะฮะเจ้าอัลล์ยังมีหน้ามาฉีกยิ้มทะเล้น ก่อนจะเขย่งปลายเท้าจูบปลายคางอีกฝ่ายเบาๆ ราวกับว่านั่นเป็นการเอาคืนตามประสาของมัน...ไอ้ลูกภูติตัวเตี้ย!! ขนาดเขย่งแล้วมันก็ทำได้แค่นั่น

 

ปกติแล้วเฮร์มิทออกจะเป็นเสือยิ้มยาก ยิ่งด้วยบุคลิกที่ต้องสวมผ้าคาดตาอีกข้างไว้ตลอดเวลาด้วยแล้วยิ่งทำให้ดูน่ากลัว ..และทั้งๆ ที่ไอ้เจ้าคนตรงหน้านี้มันจะกลัว มันกลับมาทำเป็นยิ้มระรื่น พยายามเขย่งปลายเท้าอย่างเอาเป็นเอาตายที่จะคลายผ้าปิดตาอีกข้างออก ถามว่าคนที่ตัวสูงกว่าให้ความร่วมมือไหม?...ก็ไม่ - -

 

ทำไมชอบแกล้งนะ!เจ้าอัลล์เป็นฝ่ายทนไม่ไหวในที่สุด นี่จนเกือบจะปีนขึ้นไปบนตัวอีกฝ่ายมันก็ยังไม่สามารถแกะผ้าปิดตาของเฮร์มิทออกได้

 

ฮ่าๆ เอ้า! มานี่!สาแก่ใจไอ้เจ้าลูกครึ่งปีศาจตาเดียวมันแล้ว ได้เห็นหน้าหงุดหงิดของเจ้าภูติตัวเล็กจนพอใจ ถึงได้ช้อนใต้รักแร้อีกฝ่ายออกแรงอุ้มขึ้นมา แล้วมันก็รู้ทางโดนไม่ต้องบอก เจ้าอัลล์เอาขาเกี่ยวเอวอีกฝ่ายเอาไว้แน่น เพราะมันสนใจที่จะแกะผ้าปิดตานั่นออกโดยไม่สนวิธีการ

 

ดวงสีอำพันที่ถูกเผยออกด้วยน้ำมือเจ้าลูกภูตจอมซนจ้องเขม็ง ..และนั่นไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายมีสีหน้าตื่นตระหนกตกใจหรือเกรงกลัวรังเกียจ เจ้าคนแปลก

 

เสียดายจัง ออกจะสวยเจ้าอัลล์พูดพลางลูบปลายนิ้วรอบดวงตาเฮร์มิทราวกับกำลังแตะต้องของมีค่า

 

ชอบหรือ?”

 

อื้อ ชอบมาก

 

ไอ้คนหนึ่งถามด้วยแฝงนัยอะไรบางอย่าง ส่วนไอ้คนตอบมันก็ตอบกลับอย่างซื่อๆ และไอ้ความซื่อของไอ้เจ้าลูกภูตนี่แหละมันไม่รู้ตัวด้วยนะว่าตัวเองอยู่ในท่าสุ่มเสี่ยงแค่ไหน ในท่าที่ตัวเองเอาขาเกี่ยวเอวคนอื่นไว้ และมือของเฮร์มิทก็ขยับกระชับสะโพกเล็กนั้นให้แนบชิดเข้าหาอย่างจงใจ...มันยังไม่รู้ตัว

...ในความดีใจของเฮร์มิทตอนที่ได้ยินเจ้าลูกภูตตอบกลับมา มันดันมีขีดจำกัดด้านเวลาซ่อนอยู่ T_T ไม่อยากปล่อยมือไปในบรรยากาศเป็นใจซะขนาดนี้ แต่มันทำไม่ได้เมื่อเสียงนกหวีดเรียกรวมตัวดังขึ้น

 

นี่..เงยหน้าขึ้นมาหน่อยสิ

 

เจ้าลูกภูติเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายตามคำขอ แล้วตัวก็ถูกยกสูงขึ้นจนใบหน้าเสมอกัน ยังไม่ทันได้พูดอะไรริมฝีปากของเฮร์มิทก็กดทาบลงมา

 

อื้อ...แม้จะตกใจจนขนลุกซู่ในคราแรก แต่ก็ใช่ว่าจะหลบเลี่ยงหรือรังเกียจ แค่ไม่เข้าใจ ครั้นพอจะเอ่ยปากถาม ก็กลายเป็นว่าเปิดปากให้อีกฝ่ายสอดปลายลิ้นเข้ามา ในหัวมันมึนไปหมดแล้ว รู้สึกตัวตอนที่เฮร์มิทหมุนตัวดันตัวเองชิดกำแพงแทน ขาที่ยังเกาะเกี่ยวอยู่บนตัวอีกฝ่ายโดนดัดเบียดเสียดสีเข้ามา ปลายลิ้นพัวกันพัลวัน เจ้าลูกภูตรู้สึกเหมือนสติได้หลุดลอย ปลายนิ้วสอดเข้าไปในเรือนผมของอีกฝ่ายขยำยีไปมาตามแรงอารมณ์ ในขณะที่ฝ่ามือใหญ่ของเฮร์มิทช้อนที่ท้ายทอยไม่ยอมให้ผละใบหน้าหนีแม้จะหายใจหอบเต็มที

 

อื้อ...พะ...พอ...ผะ….ผม...หายใจ...

 

แม้เฮร์มิทจะผละออกให้ตามคำขอแต่ก็อ้อยอิ่งร่ำไรเท่าที่จะทำได้ ปล่อยให้เจ้าลูกภูติได้หอบหายใจก็จริงแต่ริมฝีปากก็ยังละเมียดละไมกัดงับริมฝีปากบางไม่ยอมห่างง่ายๆ ตอนแรกแค่จะจูบลา….

 

โทษที ลืมตัวไปหน่อยถึงอย่างนั้นก็ยังไม่วายโน้มตัวเข้ามางับริมฝีปากเจ้าอัลล์อีกครั้งด้วยความมันเขี้ยว

 

เสียงนกหวีดเรียกรวมตัวดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ นั่นเร่งให้เฮร์มิทต้องยอมจำนนปล่อยเจ้าคนที่อยู่ในอ้อมแขนลงให้ยืนกับพื้น ซึ่งเจ้าตัวก็ดูเหมือนสติจะหลุดไปยังไม่กลับมา ใบหน้าขาวแดงเรื่อชวนให้ยิ่งน่าหลงใหลเข้าไปอีก

 

ยืนไหวไหม ขอโทษนะริมฝีปากเฮร์มิทจูบซับตรงขมับพร้อมกับคำพูดอ่อนโยน นั่นทำให้เจ้าลูกภูตพยักหน้ารับด้วยสีหน้าแววตาลอยๆ พยายามยืนด้วยแรงขาตัวเองทั้งที่ใจยังอ่อนไหวไปมา

 

อื้อ..ปะ..ไปเถอะ ผมไหวแม้จะพูดออกไปแบบนั้นแต่เจ้าอัลล์มันยังไม่รู้ตัวว่ามือตัวเองยังยึดชายเสื้ออีกฝ่ายเอาไว้แน่น

 

ไว้เจอกันที่เนียร์นะเฮร์มิทกดริมฝีปากลงบนหน้าผากเนียนอีกครั้งก่อนจะตัดใจผละออก แล้ววิ่งไปยังจุดรวมตัวโดยฝืนใจไม่หันกลับมามองคนข้างหลังอีก เพราะไม่งั้นมันคงได้วิ่งกลับไปอีกรอบแน่

 

เจ้าอัลล์ผู้ไหวทรุดลงไปกองกับพื้นทันทีที่แผ่นหลังของใครบางคนลับตา ใบหน้าแดงกำ ใจยังคงเต้นรัวเหมือนไปวิ่งรอบป่ามายามาสักสองรอบ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน ก่อนจะยกมือปิดใบหน้าที่ร้อนผ่าว แล้วเริ่มพึมพำกับตัวเอง

 

คนบ้าคนบ้า…..”

 

…………………………..

 

 

ช่วงสายของวันคณะอาจารย์และนักเรียนจากปราสาทจันทราก็ตั้งขบวนเพื่อเดินทางกลับเนียร์ แน่นอนว่าความสงบเรียบร้อยขึ้นอยู่กับนักโทษ เอ๊ย! นักเรียนสามคน ถูกจัดไว้ให้อยู่ท้ายแถวสุด ปิดท้ายด้วยอาจารย์ประจำวิชาการต่อสู้และอาจารย์ประจำห้องพยาบาลอย่างใกล้ชิด และสิ่งที่ควรกังวลในตอนที่เดินผ่านแนวป่ามายาตอนกลับไม่ใช่การหลบหนีของนักเรียน แต่เป็นเจ้าพวกสัตว์ประหลาดที่อยู่นอกกำแพงเวทย์ ทั้งที่มันควรจะมองไม่เห็นและไม่ควรจะเข้ามาใกล้ขบวน..

 

ตูม!!

 

เสือดำตัวหนึ่งกระโจนเข้าใส่และชนเข้ากับกำแพงเวทย์อย่างแรง เกิดเสียงดังสนั่นแสบแก้วหู ก่อนที่ตัวมันจะกระเด็นไปชนเข้ากับต้นไม้ แล้วส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ ส่วนอีกฝั่งหนึ่งมีการเคลื่อนไหวเป็นแนวในพุ่มไม้ตลอดทางตั้งแต่เดินออกมาจากประตูวัง

 

เจ้ามังกรหิมะตัวจิ๋วโฉบขึ้นไปเกาะอยู่บนไหล่ของเจไนท์ และส่งเสียงขู่ในลำคอ นั่นทำให้เจ้าเสือดำที่เดินตามมาตลอดทางหมอบลงต่ำ มันส่งเสียงฮึดฮัดไม่พอใจ ก่อนจะทิ้งระยะห่างไปในที่สุด


                ส่วนเฮร์มิทที่เดินอยู่อีกฝั่ง ถอดผ้าคาดตาออกเผยให้เห็นดวงตาสีเหลืองแวววาว ยื่นแขนข้างหนึ่งไปทางกำแพงเวทย์ที่มีการเคลื่อนไหว แวบหนึ่งผิวหนังบริเวณแขนเหมือนมีเกล็ดปกคลุมสะท้อนกับแสงอาทิตย์ เฮร์มิทพึมพำอะไรบางอย่างก่อนที่แนวพุ่มไม้จะสั่นไหวอย่างรุนแรง ก่อนจะเงียบสงบลงไปอย่างน่าประหลาด

 

ไอ้เด็กพวกนี่….” อาจารย์ไทนอสแกล้งส่งเสียงปราบ ก็ในขณะที่นักเรียนคนอื่นๆ หวาดกลัว แต่เจ้าพวกตัวยุ่งที่เดินอยู่ด้านหลัง กลับเห็นเป็นเรื่องปกติ แถมยังปรามเจ้าข้างนอกได้โดยไม่ต้องออกแรงอะไรเลย ...ช่างน่าสนใจ

 

น่าแปลกนีลพึมพำเสียงเบาราวกับพูดกับตัวเอง นั่นเพราะเป็นปีศาจย่อมรู้กลิ่นอายปีศาจด้วยกันเองดี กำแพงเวทย์นี้เป็นของท่านลุง ไม่มีทางเลยที่สัตว์ปีศาจระดับล่างอย่างพวกมันจะได้กลิ่นหรือมองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างในกำแพงนี้ได้

 

ฉันกำลังอารมณ์ไม่ดีอยู่ด้วยสิเป็นเสียงเสียงบ่นจากปากเฮร์มิท มันก็ควรจะหงุดหงิดอยู่หรอก ที่ต้องแยกจากใครบางคน...เอ่อ เรียกว่าภูติบางตนก็ได้ เนื่องจากเจ้าอัลล์โดนแยกกลับไปอีกทาง และจะได้เจอกันหลังจากถึงเนียร์แล้วเท่านั้น..ซึ่งอาจารย์ประจำห้องพยาบาลก็ไม่ได้รับปากว่าเร็วที่สุดคือเมื่อไหร่ ...อยากจะต่อว่า ว่าใจร้ายมากแต่ก็ทำไม่ได้ - -

 

ตอนมาไม่เห็นอะไรพวกนี้เลยแหะมนุษย์ผู้ไม่รู้ร้อนรู้หนาวอย่างเจไนท์ยังคงทอดสายตามองข้างทางอย่างรื่นเริงตื่นตาตื่นใจ หารู้ไม่ว่ากลิ่นของพวกมนุษย์นั่นแหละที่เรียกเจ้าพวกสัตว์นักล่าพวกนี้มา ยิ่งตอนนี้มีขบวนนักเรียนเดินผ่านด้วยแล้ว พวกมันก็ยิ่งคลุ้มคลั่ง

 

 

รีบเดินไปให้ทันเพื่อนๆ สิอาจารย์ไทนอสเริ่มเร่งเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ชักไม่ค่อยดี เส้นทางเชื่อมที่เป็นกำแพงเวทย์เชื่อมต่อตรงกับประตูทางเข้าเนียร์ะยะทางไม่ไกลนัก จนถึงตอนนี้ก็มองเห็นหัวแถวของนักเรียนบางส่วนเดินผ่านประตูเข้าไปบ้างแล้ว

 

ตูม!!

 

เสียงกระแทกดังลั่น แรงสั่นสะเทือนเข้ามาถึงคนที่เดินอยู่ข้างในอย่างกับแผ่นดินไหว มองออกไปข้างนอกผู้ก่อเหตุเป็นฝูงคาไนเนียซึ่งเป็นสัตว์กินเนื้อลักษณะตัวใหญ่กว่าหมาป่าตัวเต็มวัย กรงเล็บใหญ่เหมือนสิงโตและมีขนเป็นหนามแหลมแข็งหุ้มทั้งตัวที่สำคัญพวกมันเป็นนักล่าอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่

 

กี๊ด กี๊ด กี๊ด

 

เสียงเล็บแหลมคมของมันกรีดกับเกราะเวทย์ทำให้เกิดเสียงแสบแก้วหู พวกมันกำลังคลุ้มคลั่งหิวกระหายทั้งเสียงคำรามกึงก้อง บางตัวกระโจนเข้าชนเกราะเวทย์อย่างไม่เกรงกลัว

 

ทุกคนรีบเข้า!อาจารย์ไทนอสตะโกนสั่งหัวแถว บางคนถึงกับยกมือปิดหูไปด้วยวิ่งไปด้วย

 

เปรี๊ยะ!

 

เสียงลั่นของเกราะเวทย์ที่ทำเอาคนที่ได้ยินถึงกับขนลุก เจ้าพวกนั้นมันเป็นแค่สัตว์เดรัจฉานมีเพียงสัญชาตญาณนักล่าในยามที่หิวกระหาย ที่น่าแปลกใจคือพวกมันไม่ใช่สัตว์ร้ายที่คลุ้มคลั่งโดยไม่มีสาเหตุ และไม่เคยเห็นว่ามีสัตว์นักล่าเป็นฝูงอยู่รวมตัวกันใกล้เนียร์ขนาดนี้

 

วิ่ง!!อาจารย์ไทนอสตะโกนไล่หลังพร้อมกับวิ่งไปข้างหน้าเพื่อช่วยอาจารย์ท่านอื่นจัดแถวเร่งขบวนนักเรียน แต่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหัวแถวคงเข้าไปในกำแพงโรงเรียนได้แล้วแค่เพียงบางส่วน

 

ตูม!!!

 

เสียงกระแทกสะเทือนที่จำต้องหยุดและหันกลับไปดู ร่างของคาไนเนียตัวหนึ่งลอยกระแทกกับกำแพงเวทย์เสียงดังสนั่น เงาการเคลื่อนไหวเป็นแนวยาวลักษณะเหมือนเลื้อยผ่านไปด้วยความเร็ว และใช้ปลายหางตวัดพวกสัตว์นักล่าที่กำลังรุมล้อมเพื่อป้องกันตัว พวกมันกำลังหันไปสนใจอะไรบางอย่าง

 

นั่น...มัน...การ์เซีย..หัวใจของเฮร์มิทหล่นวูบตอนที่พูดชื่อนั้นออกมา เพราะมันหมายความว่าคนที่โดนล้อมไม่ได้มีเพียงเจ้าการ์เซีย แต่มีใครบางคนอยู่บนหลังเจ้าตัวนั้นด้วยโดยไม่ต้องคิด

 

กี๊ดดดดดดดด

 

เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและเสียงคำรามลั่นป่า

 

ตูม!!!

 

ร่างใหญ่โตของการ์เซียเสียหลักพุ่งเข้าชนกำแพงเวทย์ พร้อมกับเพื่อนตัวเล็กของมันที่หลุดจากแผงคอลอยลงไปบนพื้นอย่างหวาดเสียว แต่ก็โชคดีที่ยังสามารถยืนบนพื้นได้ แต่นั่นเท่ากับว่า ฝูงคาไนเนียมีเหยื่อเพิ่มขึ้นมาอีกตัวแล้ว

 

ไม่ๆ อัลล์!!! อ๊ากกกกกกกทันทีที่วิ่งเข้าไปหาเกราะเวทย์ซึ่งมีเงื่อนไขกลไกป้องกันมิให้นักเรียนหนีออกจากกำแพงโรงเรียนได้ มือของเฮร์มิทจึงโดนไฟเวทย์เผาไหม้อย่างรวดเร็ว

 

ไอ้บ้าเอ๊ย!! อยากฆ่าตัวตายรึไง!เจไนท์วิ่งไปคว้าตัวเพื่อนออกมาจากกำแพงเวทย์จนล้มกลิ้งลงไปกับพื้น

 

ปล่อย!! อัลล์!! ฉันจะออกไปช่วยอัลล์! ปล่อย!!แม้จะเห็นภาพตรงหน้าชัดเจน แต่ไม่มีทางที่เสียงตะโกนในนี้จะส่งออกไปได้

 

ภาพตรงหน้าคือเจ้าลูกภูติถูกบังคับให้แยกจากเพื่อนตัวโตอย่างการ์เซียคนละฟาก และที่สำคัญมันกำลังบาดเจ็บ ขาหน้าข้างหนึ่งถูกคมเขี้ยวกัดเป็นแผลเหวอะหวะเลือดโชก

 

นีลขยับตัวทำท่าจะร่ายเวทย์ แต่เวสต์เข้ามาห้าม แม้เจ้าปีศาจน้ำแข็งจะได้ชื่อว่าเย็นชาแต่ก็ไม่สามารถทิ้งเพื่อนในยามลำบากได้ต่อหน้าต่อตา ดวงตาสีแดงก่ำนั่นจึงมองหน้าคนห้ามอย่างไม่เข้าใจ

 

สลายกำแพงเวทย์ตอนนี้ไม่ได้ ทุกคนยังอยู่นอกกำแพงเวสต์บอกเหตุผล และก็จริงตามนั้นนักเรียนของปราสาทจันทราบางส่วนยังไม่ผ่านกำแพงโรงเรียนเข้าไป แม้จะเร่งรีบแล้วก็ตาม

 

ปล่อยฉันออกไปนีล แค่ฉัน!เฮร์มิทกัดฟันกรอด

 

แกจะบ้ารึไง มันต้องช่วยกันสิวะเจไนท์ด่าให้ได้สติ สายตายังคงจดจ้องไปข้างนอกกำแพงด้วยความหงุดหงิดไม่แพ้กัน ถ้ารอนานกว่านี้ล่ะก็...

 

ผมกับนีลจะไปช่วยส่งนักเรียนเข้าหอ คุณสองคนออกไปช่วยอัลล์กับการ์เซียอาจารย์ประจำห้องพยาบาลบอกอย่างใจเย็นพร้อมกับขยับแว่นเข้าที่และลากตัวเจ้าปีศาจน้ำแข็งให้เดินตาม

 

เอาไงก็เอา เร็วๆ เลยเข้าใจว่าเฮร์มิทมันกำลังหงุดหงิดเข้าขั้น และมันก็ไม่รู้ตัวด้วยว่าคนที่มันตวาดเมื่อกี้คืออาจารย์ ..ส่วนเวสต์ทำได้แค่ถอนหายใจสายตาเหลือบมองรอยไหม้ที่มือของเจ้าตัวแล้วก็ต้องปลง เพราะคงให้รับการรักษาตอนนี้ไม่ได้ น้ำกำลังเชี่ยว

 

ผมจะเปิดกำแพงเวทย์ แล้วใช้เกราะเวทย์ของผมส่งทุกคนเข้าเนียร์นีลบอกกับอาจารย์ไทนอสที่ยังคงสาละวนอยู่กับการจัดแถวนักเรียนให้วิ่งเข้าไปในเขตกำแพงโรงเรียนอย่างเร่งรีบ

 

ได้! เร่งเท้ากันหน่อยอาจารย์คนอื่นๆ เข้ามายืนกั้นแถวด้านนอกเพื่อป้องกันกรณีฉุกเฉิน เพราะตรงกลุ่มนี้เรียกได้ว่าเป็นฝูงเหยื่อชั้นดี

 

ผมจะคุ้มกันด้านหลังให้เองเวสต์บอกพร้อมกับเรียกนักรบปีศาจขึ้นมายืนเป็นกำแพงด้านนอกล้อมทุกคนในขบวนเอาไว้อีกชั้น ในกรณีที่กำแพงเวทย์ด้านนอกถูกเปิดออก นักรบเวทย์จะอยู่ด้านนอกสุดเพื่อระวังภัย ในขณะที่นีลร่ายเวทย์สร้างอาณาเขตเวทย์ของตนขึ้นมาแทนที่ล้อมทุกคนเอาไว้

 

เฮร์มิทวิ่งไปยังทิศทางที่เห็นเจ้าลูกภูติเป็นครั้งสุดท้าย ส่วนเจไนท์วิ่งไปทางเจ้าการ์เซียที่กำลังได้รับบาดเจ็บซึ่งด้วยความใหญ่โตของมัน ไม่ยากนักที่จะหาเจอ และไอ้เจ้ามนุษย์ที่มีกลิ่นหอมหวานเป็นตัวล่อมันก็ใช้สิ่งนั้นให้เป็นประโยชน์เมื่อหนามของกิ่งไม้แถวนั้นเฉี่ยวเข้าเนื้อจนเลือดซิบ

 

มาเลย ตามมาไอ้พวกตะกละ!เจไนท์วิ่งล่อพวกสัตว์นักล่าไปคนละทางกับที่เฮร์มิทวิ่งไป โดยที่มันลืมไปว่าในป่ามายาไม่ได้มีแค่ฝูงคาไนเนีย….มีใครบอกมันไหมว่ามันมีความฉลาดและเซ่อใครคราวเดียว =_=

 

แน่นอนว่ามันได้ผล ส่วนหนึ่งเพราะมีกลิ่นเลือดของสัตว์ใหญ่ที่กำลังบาดเจ็บอย่างการ์เซียด้วย มันก็เลยกลายเป็นจุดสนใจอย่างที่อยาก

 

อ้าว...ซวยล่ะและคนอย่างเจไนท์มันชอบเรื่องสนุกเกินกว่าจะรู้ตัวว่ากำลังทำอะไร

 

ช่วยไม่ได้ เห็นทีต้องเรียกตัวช่วยเมื่อเสียงหวีดหวิวผิวปากของเจไนท์ดังขึ้น สายลมก็พัดกรรโชกอย่างรุนแรง เงาดำทะมึนโฉบไปมาเหนือท้องฟ้า เจ้าพวกสัตว์นักล่าแม้มันจะหน้ามืดตามัวหิวกระหายแต่มันก็รู้ดีว่าใครอยู่สูงสุด ณ ห่วงโซ่อาหาร

 

ซูมมมมมม กรร!!!!!

 

สายลมกระพือพัดอย่างรุนแรงมาพร้อมเสียงคำรามประกาศศักดาของมังกรหิมะตัวโต ไอขาวพ่นออกจากจมูกเหมือนจะบอกให้พวกศัตรูรู้ตัวว่าหากเข้ามาใกล้ในระยะรัศมีของมันล่ะก็ คงได้ถูกไอเย็นของหิมะแช่แข็งอย่างไม่ต้องสงสัย แม้กลิ่นคาวเลือดของเหยื่อจะดึงดูดใจเพียงใด แต่บางตัวก็เลือกที่จะกระโดดหนีเข้าพุ่มไม้และซ่อนตัวดูสถานการณ์อยู่เงียบๆ

 

โทษที ฉันมีแผนสองเจไนท์ผู้ไม่เคยกลัวตายไปมากกว่าการไม่ได้ทำเรื่องสนุก กำลังยืดอกคุยโม้อยู่ข้างเจ้ามังกรหิมะอย่างภาคภูมิ ก่อนจะคิดขึ้นมาได้ว่าต้องปฐมพยาบาลเบื้องต้นก็ตอนได้ยินเสียงครางของเจ้าการ์เซียนั่นแหละ … - -’

 

ทางด้านของเฮร์มิทที่วิ่งไปทางที่เจ้าลูกภูจิโดดหายไป กำลังพยายามแทบบ้าที่สอดสายตามองหาร่างเล็ก แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แวว เสียงร้องคำรามของพวกสัตว์นักล่ายังคงดังเป็นระยะแต่ก็ยังไม่เห็นตัว

 

อัลล์!!

 

ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา มีแต่เสียงเคลื่อนไหวอยู่รอบๆ ให้ต้องคอยระแวงระวัง

 

อัลล์!!

 

เฮร์มิทเบิกตากว้างแทบจะพุ่งเข้าไปหา ภาพตรงหน้าคือเจ้าลูกภูติที่ยืนอยู่ตรงกลาง รอบตัวถูกรายล้อมไปด้วยฝูงไนคาเนียไม่ต่ำกว่าห้าตัว เจ้าตัวยกแขนทั้งสองข้างกางออก ในขณะที่เจ้าฝูงนักล่ากำลังอยู่ในท่าพร้อมกระโจนเข้ามาขย้ำได้ทุกขณะ

 

อย่า...อย่าเข้ามา…!!”

 

อัลล์!! อย่าทำบ้าๆ นะ!!

 

ไม่!! ผมยอมไม่ได้ ยอมให้พวกมันโดนฆ่าไม่ได้ ขอร้อง...

 

เจ้าลูกภูติขอร้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เฮร์มิทไม่เห็นหน้าอีกฝ่ายเพราะยืนหันหลังให้ แต่ก็รู้ได้ในทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังร้องไห้

 

คิดว่าฉันจะยอมเห็นนายเจ็บตัวได้รึไงล่ะ!เฮร์มิทกัดฟันกรอด ยิ่งเห็นสภาพสะบักสะบอมของคนตัวเล็กตรงหน้าก็ยิ่งโมโห แขนข้างหนึ่งที่กางออกสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด แน่ใจว่าต้องได้รับบาดเจ็บแน่ และแม้จะยังไม่ลงมือเพราะคำขอร้องที่ดูเหมือนจะงี่เง่าเอาแต่ใจนั่นก็ตาม ทางด้านหลังที่อัลล์ไม่ได้หันมามอง ดวงตาสีอำพันไหววูบราวกับอสรพิษร้ายที่กำลังโกรธเกรี้ยว

 

กลับไปซะ กลับไป กลับไปยังที่ที่พวกแกมาเจ้าอัลล์กำลังออกคำสั่งกับฝูงไนคาเนียที่กำลังยืนขู่แยกเขี้ยวน้ำลายยืด

 

อัลล์! อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทนนะ

คราวนี้เฮร์มิทขู่บ้าง และเจ้าลูกภูตมันก็ส่ายหัวรัวตอบกลับมา

 

ผมขอร้อง พวกมันแค่ถูกต้อนมา

 

ต้อนมา?”

 

ใช่! ถิ่นอาศัยของพวกมันอยู่อีกฟากป่าโน่น ผมไม่รู้ว่าทำไมพวกมันถึงมาโผล่แถวนี้ได้เจ้าอัลล์อธิบายเสียงสั่นเครือ

 

ก็ใช่ว่าเฮร์มิทจะโมโหจนตามืดบอด จริงอย่างที่เจ้าอัลล์พูด ปกติแล้วเจ้าพวกนี้เป็นสัตว์นักล่าในทุ่งโล่ง ไม่ใช่ในป่าดิบชื้นแบบนี้ แต่การที่เจ้าลูกภูติจอมซื่อบื้อมันดันไปยืนเอาตัวเข้าขวางเพื่อที่จะต้อนนักล่าที่กำลังกระหายหิวมันคือเรื่องบ้าที่ไม่น่าให้อภัย

 

อัลล์, ฉันจะนับแค่ถึง 3

 

คำขู่นั้นอัลล์รู้ดีว่าไม่ใช่แค่การพูดเล่นกวนโมโหเหมือนทุกที

 

กลับไปซะ กลับไป!แขนข้างหนึ่งปวดหนึบจนแทบจะกางต่อไปไมไหว ได้ยินเสียงฝีเท้าค่อยๆ ก้าวเข้ามาหาจากทางด้านหลัง และในขณะเดียวกันฝูงไนคาเนียตรงหน้าก็กำลังย่อตัวลงพร้อมกระโจนเข้ามา เสียงนับ 1 ได้ยินตามจังหวะก้าว ตามมาด้วย 2

 

เจ้าอัลล์ผ่อนลมหายใจพลางหลับตาพอคิดไปว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น

 

3!

 

ฟู่!!

 

กรร!!!

 

อสรพิษตัวใหญ่ยักษ์สีน้ำตาลเข้มเกล็ดเลื่อมทั้งตัว ผุดขึ้นมาจากพื้นดินเลื้อยขึ้นมาขวางระหว่างเหยื่อตัวเล็กและฝูงนักล่าพร้อมกับแยกเขี้ยวขู่ฟ่อๆ พร้อมกับอ้อมแขนของใครบางคนที่สอดเข้ามาจากด้านหลังและรับตัวคนที่กำลังจะหมดแรงลงไปกองกับพื้นเอาไว้ได้ทัน

 

ทำไมชอบทำให้เป็นห่วงนักนะ! ห่ะ!?” เฮร์มิทตะคอกใส่เข้าให้ แต่เจ้าลูกภูตมันดันทิ้งตัวลงมาพิงอกแล้วเงยหน้าขึ้นมายิ้มแหยๆ

 

ดีจังเจ้าอัลล์เงยหน้าขึ้นมายิ้มพูดเสียงแผ่ว แขนข้างที่เจ็บยกไม่ขึ้น แถมขาก็ไม่มีแรงจะยืนแล้วด้วย ถ้าไม่ได้อกกว้างรับไว้ก็คงล้มลงไปกองกับพื้นนั่นแหละ

 

ใจหนึ่งเฮร์มิทนึกอยากจะจับคนตรงหน้ามาเขย่าให้หายบื้อ แต่ดูท่าว่าเจ้าตัวน่าจะได้รับบทเรียนแล้ว แขนข้างหนึ่งได้รับบาดเจ็บมีเลือดไหลไหล่ตก ที่ทนยืนอยู่ได้นี่ก็เก่งมากแล้ว เอาไว้จบเรื่องหลังจากนี้ค่อยพิจารณาว่าจะสั่งสอนยังไงให้หลาบจำ

 

เอาล่ะ มาจบเรื่องของเรากัน

 

ก่อนที่อัลล์จะหมดสติไป ได้ยินเสียงพูดของเฮร์มิทฟังคล้ายเสียงขู่ฟ่อ ก่อนที่อสรพิษสีน้ำตาลจะผุดขึ้นมาจากพื้น ไล่ต้อนฝูงไนคาเนียไว้ตรงกลางวงล้อม...


**************************





อะไรนะ!! ท่านนีลมาแล้ว!!
#ขุ่นพระ มาแล้วนะยังดีกว่าไม่มาาาา 555+

ส่งหนังสือ vampire เสร็จแล้วอะไรแล้วนะ ก็ปั่นนิยายต่อได้

ไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาหลายเดือน โปรดให้อภัยข้าน้อยด้วย

ขอบคุณในขอบคุณจากใจสำหรับใครที่ยังติดตามกันอยู่

แสดงตัวด่ามาได้ (แต่อย่าแรง ....เก๊าเจ็บ5555+)

ด้วยฟามคิดฮอดแต่กอดบ่อดั๊ยยยยยย >3<


 

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 86 : 86. ฝูงนักล่า , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 649 , โพส : 10 , Rating : 50% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1605
นั่นไงงงงงปัญหามันมาไม่ได้หยุดได้หย่อนเล้ยยย
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 27.145.249.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2560 / 23:10
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1535
ด้วยความเซ่อร์ที่นึกว่าไรท์หายไปไหน แต่จริงๆคือลืมกดติดตาม(โง่มาก) ตอนนี้ก็กดล้ะ ไม่ลืมแน่ๆ พอครั้งต่อไปไรท์กลับมา รอค่ะรอ สู้ๆนะคะ
PS.  Υaㅇ¡ ㄴเรื่องนี้ชะนีไม่มีเอียว ถ้าอยากเอียวก็ไป'เกี่ยว'กันเองㄱ Γของดีของผู้ชาย ถ้าอยากใช้ ก็ควรใช้กันเอง°😘
Name : PATPAT69 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PATPAT69 [ IP : 27.55.147.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กรกฎาคม 2560 / 22:09
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1534
ไรต์จ้าาากลับมาต่อเร็ววๆคิดถุงงงมาก
Name : pakphumparchai < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pakphumparchai [ IP : 1.47.111.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2560 / 11:28
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1533
มาล๊าววววววว~~~~~ ❤❤❤❤❤
Name : Rabbitme [ IP : 110.168.54.20 ]

วันที่: 26 เมษายน 2560 / 21:52
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1532
จาก 6 ธันวาคม 2559 จวบจน 23 เมษายน 2560 กับห้าเดือนมาแล้วที่รอคอย ลอยคอ ฮืออออ... แอดแต่งปีละกี่ตอนคะนี่ ออกเป็นเล่มเท๊อะ เค้าจะซื้ออออออ :)
Name : pickajum < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pickajum [ IP : 1.47.135.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2560 / 22:35
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1531
ไรต์กลับมาแล้ววววววววววว
คิดถึงนีลมากกเลย
รักเรื่องนี้มากมายยยย5555^^
Name : TaiyoTsuki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TaiyoTsuki [ IP : 185.89.218.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2560 / 03:02
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1530
คิดถึงน้องนีลลล
เฮร์มีสคือตอนที่แล้วนายเพิ่งว่าเจไนท์ลามก นายก็เหมือนกันแหละ หนูอัลล์น่ารัก
ว่าแต่ใครไปไล่ตอนเจ้าพวกนั้นกันนะ
แต่เจไนท์ไม่ระวังตัวเองอีกแล้ว นายโดนน้องนีลโกรธแน่
#คิดถึงเรื่องนี้มากก #รอวันรวมเล่ม #พร้อมเปย์~~~

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 24 เมษายน 2560 / 12:38
Name : KaNaMe_Demon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KaNaMe_Demon [ IP : 171.96.226.125 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2560 / 12:20
  • ความคิดเห็นที่ 1530-1 (จากตอนที่ 86)
    #คิดถึงเหมือนกัน #รอวัน(ไหนได้)รวมเล่ม #ไม่พร้อม 55555555555+
    Name : panda ไงจะใครล่ะ [ IP : 61.19.85.58 ]

    วันที่:24 เมษายน 2560 / 13:04
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1529
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

คิดถึงมากกกกกกกกกกกกกกกก

อัลล์ยังน่ารักแบบเด๋อๆ เหมือนเดิม

เจไนท์ก็บ้าดีเดือดไปอีก

เดี๋ยวก็โดนโกรธอีกหรอก

ฮ่าๆๆๆ
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 96.30.88.164 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 เมษายน 2560 / 21:26
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1528
ดีใจหนักมากกกก คิดว่าตาฝาด คิดถึงฝุดๆๆๆ นู๋นีลกลับมาพร้อมกับปริศนาและความตื่นเต้น อ๊ายย
Name : Wins_Sha [ IP : 119.75.144.155 ]

วันที่: 23 เมษายน 2560 / 20:35
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1527
กรี๊ดดดดดดดดดดดดด เค้าคิดถึงงงงงงงงง แงงงงงงงงงงมากอดด
Name : เพลิงเจ้าหญิงซาตาน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เพลิงเจ้าหญิงซาตาน [ IP : 14.207.3.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 เมษายน 2560 / 17:44
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android