คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 87 : 87. เรื่องแปลกประหลาด


     อัพเดท 21 ก.ย. 60
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 161 Overall : 78,969
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2012 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 87 : 87. เรื่องแปลกประหลาด , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 661 , โพส : 10 , Rating : 50% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


# เรื่องแปลกประหลาด


ฝูงนักล่าถูกอสรพิษของเฮร์มิทไล่ต้อนออกไปจากอาณาเขตเวทย์ของป่ามายา ด้วยความช่วยเหลือของเจ้าปีศาจเลือดบริสุทธิ์อย่างนีลและมังกรหิมะอีกแรง คนเจ็บอย่างอัลล์ถูกหามเข้าไปในกำแพงเนียร์ตอนที่หมดสติ โดยมีคนเจ็บอย่างเฮร์มิทตามติดไม่ยอมห่าง

 

กี๊ซซซซซซซ

 

เสียงครางของเจ้าการ์เซียที่ยังคงนอนหมอบหอบหายใจแรงอยู่บนพื้น ข้างๆ มีเจไนท์ยืนระวังภัยให้ เพราะแม้ว่าฝูงนักล่าจะถูกไล่ต้อนไปแล้วแต่วัฎจักรของสิ่งมีชีวิตในป่ามายาใช่ว่าจะปราณีผู้บาดเจ็บ

 

แซก แซก

 

เสียงเคลื่อนไหวของอะไรบางอย่างแต่กลับไม่เห็นตัว ทำให้เจไนท์ขนลุกซู่ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ สายตามองไปรอบๆ อย่างหวาดระแวง ดาบในมือกระชับแน่นเตรียมพร้อม แต่เจ้าการ์เซียกลับไม่มีวี่แววจะขู่หรือหวาดกลัว เสียงครางครืดคราดดังขึ้นก่อนที่กิ่งไม้รอบๆ จะไหวไปมา เจไนท์จ้องมองด้วยความแปลกประหลาด เถาวัลย์นั้นค่อยๆ เลื้อยผ่านโอบร่างบาดเจ็บของเจ้าการ์เซียร์ ไม่ได้มีเจตนาร้ายยกเจ้ากิ้งก่ายักษ์ที่ได้รับบาดเจ็บขึ้นจากพื้นเล็กน้อย แล้วค่อยๆ เคลื่อนเหมือนส่งต่อกันไปเรื่อยๆ ราวกับระมัดระวังไม่ให้กระทบกับผู้ที่ได้รับบาทเจ็บ

 

พรึ่บ!

 

ร่างเล็กคุ้นตาปรากฏขึ้น

 

ฝากเจ้าอัลล์ด้วย ท่านลุงภูตของอัลล์ปรากฏตัวขึ้นเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะจางหายไปราวกับเป็นอากาศควัน เป็นการส่งสาสน์ที่รวดเร็วเสียจนเจไนท์ยังไม่ได้แม้แต่จะเอ่ยทักทายด้วยซ้ำ

 

ไม่นานนักสายลมก็กรรโชกแรงพร้อมกับไอเย็นที่เจไนท์คุ้นเคยดี มังกรสีขาวร่อนลงมายืนบนพื้นกระพือปีกราวกับขับไล่ความเมื่อยขบ แล้วย่อตัวปล่อยให้นายของมันไถลตัวลงมาจากแผงคอ ก่อนจะค่อยๆ กลับไปอยู่ในร่างมังกรตัวจิ๋วเหมือนเดิม

 

เจ้าปีศาจน้ำแข็งมาดนิ่งเดินปรี่เข้ามาหาด้วยสีหน้าเรียบเฉย หากแต่สายตาคู่นั้นมีแววขุ่นเคืองชัดเจน

...และเจไนท์รู้ดี….ซวยล่ะ!! กลิ่นเลือดยังไงก็ปิดไม่มิด

 

ผมไม่ได้อนุญาตให้คุณออกมาเพื่อได้แผลเสียงเย็นยะเยือกพอๆ กับบรรยากาศรอบบริเวณ

 

โอเค..เรื่องนี้ฉันอธิบายได้” ...คือมันสนุกไปหน่อย คือก็แบบ..แค่รอยถากเล็กๆ น้อยๆ เออ..ก็แบบรอยเล็บของเจ้าเสือเขี้ยวดาบตอนที่มันตะปบลงมา ก็แบบแค่รอยข่วน แต่ก็แบบ..เล็บเสือไง มันไม่ใช่แมว แล้วตอนนั้นอะดรีนาลีนมันก็กำลังมาเต็ม…..มันก็เลยลืมตัวไปนิด

 

สายตาคมกริบที่มองมาทำเอาขนลุก นี่มันน่ากลัวยิ่งกว่าสัตว์ในป่ามายามารวมตัวกันเสียอีก เจไนท์กลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ แม้อีกฝ่ายจะไม่ได้พูดอะไรแต่ไอเย็นที่แผ่ออกมามันบอกทุกอย่างแล้ว

 

ขอโทษ...อย่าโกรธเลยนะในเมื่อการแก้ตัวไม่น่าจะใช้ได้ผล มันก็ต้องใช้ลูกอ้อน ยื่นแขนออกไปก่อน แล้วเกี่ยวเอวผอมของเจ้าปีศาจหิมะเข้ามากอด ทั้งที่ตัวเองมีแต่กลิ่นเลือด

 

...มันก็ไม่ได้สำนึกอะไรเท่าไหร่หรอกคนอย่างเจไนท์

 

ผม ไม่ได้ โกรธ

 

ครับ..! ไม่โกรธก็ไม่โกรธ ก็แค่เสียงรอดไรฟันและเสียงเขี้ยวกระทบกันอย่างชัดเจนเท่านั้นเอง

 

มันก็สักพักแล้วที่เจ้าปีศาจไม่ได้แตะต้องทางนี้เลย ก็คงใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว

 

กลับห้องกันก่อนเถอะนะเห็นท่าจะไม่ปลอดภัยก่อนที่อะไรๆ จะเกินเลย เจไนท์รีบออกตัว เจ้าปีศาจน้ำแข็งแม้ว่าจะใบหน้าจะราบเรียบแต่ก็ยอมปล่อยให้อีกฝ่ายจูงมือและเดินตามไปแต่โดยดี..แต่ไอเย็นยะเยือกตลอดทางกลับนั้นไม่ได้จางลงเลยแม้แต่น้อย

 

………………………..

 

เสียงพึมพำดังแว่วเข้าหู ตาที่ปรือลืมขึ้นมองเห็นผ้าม่านสีขาวปลิวไหวตามแรงลม ความรู้สึกว่าเปลือกตามมันหนักอึ้ง และร่างกายซีกหนึ่งก็เจ็บร้าว แม้แค่อยากจะสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ยังต้องขมวดคิ้วนิ่วหน้าเพราะความเจ็บ

 

ที่นี่ไม่ใช่ในป่า

 

แต่กลิ่นยาสมุนไพรคละคลุ้งแบบนี้มันชวนให้รู้สึกคุ้น เพียงแต่เมื่อเห็นเงาแผ่นหลังเล็กๆของใครบางคนนั่นทำให้คนเจ็บอย่างอัลล์แทบจะสะดุ้งพรวดลุกขึ้นมานั่ง แต่ก็ทำได้แค่ร้องซีดเพราะความเจ็บ

 

ตื่นแล้วรึ? เจ้าตัวยุ่ง!!

 

ทะ...ท่านลุง..จะไม่ให้ตกใจได้ไง ก็ห้องที่นอนอยู่นี่มันห้องพยาบาลในเนียร์แน่ๆ แต่คนที่นั่งอยู่ข้างเตียงดันเป็นท่านลุงภูต แถมมาให้เห็นในสภาพแบบนี้ด้วย...

 

โป๊ก!

 

โอ๊ย! อูยยยโดนไม้เท้าประจำกายอันเล็กเขกตรงหน้าผากในตอนที่อัลล์พยายามจะลุกขึ้น ที่ร้องไม่ได้เจ็บเพราะโดนตี แต่เจ็บเพราะร่างกายมันปวดไปหมด

 

เรื่องนี้ถึงหูแม่เจ้าแน่...

 

ท่านลุง...นั่นไม่ใช่คำขู่ อัลล์รู้ดี คราวนี้ทำเรื่องเกินตัวไปจริงๆ ทำได้แค่ก้มหน้านิ่งรับชะตากรรม คงได้โดนท่านแม่ลงโทษอีกแหง ก็ขึ้นอยู่กับว่าท่านลุงจะเอาเรื่องไปพูดยังไงให้เบาลงหรือหนักกว่าเดิม ทำได้แค่ส่งสายตาพร้อมกับเม้มปาก..ตอนนี้ก็อ้อนไปก่อนแล้วกัน

 

แกร๊ก!

 

เสียงเปิดประตูมาพร้อมกับเสียงก้าวเท้าฉับๆ ในขณะที่ลุงหลานกำลังเคลียร์กันด้วยสายตา ก็ต้องหันกลับมามองหน้าถมึงทึงของใครบางคน แม้ว่าสายตาที่มองมาจะมีแค่ข้างเดียวเพราะอีกข้างถูกปิดเอาไว้ แต่ก็ทำให้คนถูกมองต้องหลบสายตายอมจำนนแต่โดยดีโดยที่อีกฝ่ายยังไม่ทันจะได้พูดอะไรออกมา

 

เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่มาจากฝั่งท่านลุงที่ยอมสงบศึกกับหลานชาย เพราะตอนนี้เจ้าตัวน่าจะมีโจทก์ที่ใหญ่กว่า ดูจากสีหน้าและแววตาแล้วแค่ไม่ต้องพูดก็ทำให้เจ้าหลานชายตัวแสบถึงกับสลดได้

 

เอาล่ะ ลุงจะไปดูเจ้ากิ้งก่ายักษ์หน่อย

 

การ์เซียร์ไม่ใช่กิ้งก่า!!เจ้าอัลล์มันก็ยังพอมีแรงเหลือหันไปเถียง พร้อมกับตวัดสายตามองตาเขียวปั๊ด และก็เกือบจะโดนไม้เท้าเขกหัวเอาอีกรอบ

 

ขอบใจเจ้ามาก...

 

เฮร์มิทโค้งทำความเคารพและรับคำในทีเมื่อท่านลุงของเจ้าตัวยุ่งกระโดดไปทางหน้าต่าง ก่อนจะทิ้งตัวลงไป เพียงเสี้ยววินาทีก็มีนกตัวหนึ่งบินโฉบมารับ ก่อนจะร่อนไปทางแนวกำแพงเวทย์ โดยมีนีลและเพื่อนเจ้าชายรอส่งอยู่ก่อนแล้ว

 

บรรยากาศในห้องเหมือนมีมวลอะไรบางอย่างปกคลุม รู้สึกได้ถึงความอึมครึมเหมือนมีเมฆดำทะมึนกำลังก่อนตัวขึ้น ไม่แน่ใจว่าอัลล์หูฝาดไปไหมที่ได้ยินเสียงฮึมๆ เหมือนเสียงฟ้าร้องอยู่ข้างๆ เตียง (ถึงอย่างงั้นก็ไม่กล้าจะหันไปดู) สายตาเหลือบเห็นมือทั้งสองข้างของอีกฝ่ายที่ถูกห่อด้วยผ้าพันแผลตั้งแต่ข้อมือไปจนถึงปลายนิ้ว นั่นทำให้ในอกมันไหววูบและรู้สึกหน่วงในอก

 

....ผม...ขอโทษเจ้าอัลล์พูดเสียงแผ่วเบาทั้งที่ยังก้มหน้า

 

ไม่ได้ยิน

 

ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น ทั้งๆ ที่ได้ยินแท้ๆ แต่ก็ทำแกล้งว่าไม่ได้ยิน

 

ผมขอโทษพูดเสียงดังแต่ก็ยังคงไม่เงยหน้าขึ้นมามอง

 

ว่าไงนะคนฟังทำเสียงยียวนกวนประสาท

 

คราวนี้เจ้าอัลล์ขบริมฝีปากตัวเอง กลั้นใจเงยหน้าขึ้นจ้องตาอีกฝ่ายพร้อมตะโกนเสียงดังลั่นห้อง

 

ก็บอกว่าผมขอโทษ ขอโทษไง ขอโท...

 

อ้อมแขนแข็งแรงค่อยๆ โอบรวบตัวเข้าไปกอดแนบอก แผ่วเบาแต่ช่างอบอุ่นในอก เจ้าลูกภูติตกใจแต่ก็ไม่ได้ขัดขืน ฝ่ามือที่มีผ้าพันแผลแตะลงบนเรือนผมเบามือราวกับกลัวว่าคนในอ้อมแขนจะแหลกสลาย ปลายจมูกโด่งกดลงบนเรือนผมหนักๆ จนอัลล์รู้สึกได้ แม้ไม่ต้องใช้คำพูดใดๆ ความอ่อนโยนจากการกระทำก็บอกทุกอย่าง

 

อึก! ผะ...ผมขอโทษ...ขอโทษ

 

ชู่ววว์...ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรเฮร์มิทกอดปลอบคนที่กำลังสะอื้นอยู่กับอก เหตุการณ์เมื่อวันก่อนยังย้อนเข้ามาในความทรงจำ ใจหนึ่งนึกอยากโกรธแล้วจับมาทำโทษให้หลาบจำ แต่อีกใจก็กลัว...กลัวว่าหากผลลัพธ์ไม่ออกมาแค่ได้รับบาดเจ็บ...จะทำยังไง...จะเป็นยังไง

 

คุณเฮร์มิทเจ็บไหม เจ็บตรงไหนมากรึเปล่าเจ้าตัวยังคงสะอึกสะอื้นตอนที่เงยหน้าขึ้นมาถาม แพขนตาเปียกชุ่ม เฮร์มิทอยากจะปาดหยาดน้ำใสออกให้พ้นจากหางตา ติดตรงที่ว่ามือทั้งสองข้างถูกห่อด้วยผ้าพันแผล

 

ใบหน้าโน้มเข้าหาเจ้าลูกภูติจอมซื่อก่อนจะแตะริมฝีปากลงไปตรงหางตาจูบซับให้อีกฝ่ายแทน

 

อย่าคิดจะทำอะไรแบบนี้อีกเด็ดขาดเชียวนะ

 

อื้อ!!เจ้าอัลล์รับคำด้วยการพยักหน้ารัว จากที่รู้สึกผิดจนร้องหายกลายเป็นตอนนี้รู้สึกไหววูบจากจูบของอีกฝ่ายน้ำตาเลยหยุดไหลไปเองโดยปริยาย ใบหน้ายังไม่หายร้อนริมฝีปากนั้นก็กดหนักๆ ลงบนหน้าผากอีกที

 

ขอบคุณฮะ

 

กลายเป็นเฮร์มิทที่อึ้งจนตัวแข็งไปชั่วขณะหนึ่ง เมื่อคำขอบคุณจากเจ้าลูกภูติมันไม่ได้มาแค่คำพูดกับรอยยิ้มสดใสเหมือนเคย เจ้าตัวกลับยื่นหน้าเข้ามาแล้วกดริมฝีปากที่แก้มสากของเจ้าตาเดียวได้อย่างหน้าตาเฉย เป็นการเอาคืนรึ??

 

เจ้าลูกครึ่งปีศาจตาเดียวอมยิ้มกรุ่มกริ่ม(อารมณ์ดีขึ้นมาทันที) ในขณะที่เจ้าลูกภูติมันยังไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป

 

แค่นี้ไม่พอหรอก

 

“..??...” เจ้าอัลล์ทำหน้างง ยังคงไม่เข้าใจความหมายของรอยยิ้มคนตรงหน้า

 

เอาไว้หายดีก่อนแล้วกัน..ฮึ่ม!เฮร์มิทได้แต่กัดฟันพูดกับตัวเอง ก็ว่าจะใจดีด้วยแล้วเชียว แต่ไอ้คนตรงหน้ามันก็ร่วมมือด้วยดีๆ มันก็ต้องสอนด้วยการกระทำหลังจากนี้ ใจอยากจะจับกดลงไปกับเตียงห้องพยาบาลทั้งอย่างงี้เลยก็ได้ แต่กลัวจะเผลอลงแรงมากไปเพราะเก็บกด เอ๊ย! อดทนมามาก

 

อะแฮ่ม!! นี่ฉันมาขัดจังหวะอะไรรึเปล่า

 

เออ!!

 

มาแล้วไอ้ตัวยุ่ง มันพูดทั้งๆ ที่ส่งสายตาสอดรู้สอดเห็นมองมา ไอ้เจ้าชายเจ้าเล่ห์และกวนประสาท เฮร์มิทนึกอยากจะพุ่งเข้าไปเตะสักป๊าบระบายอารมณ์ ถ้าไม่ติดว่ามีอีกคนเดินตามมาด้วยล่ะก็

 

เฮร์มิททำได้แค่ด่ากลับด้วยสายตา(ที่เหลืออยู่เพียงข้างเดียว) แล้วถามว่ามันสำนึกไหม?..ก็ไม่

 

เป็นไงบ้างเจไนท์กำลังจะยื่นมือไปวางบนหัวเจ้าลูกภูติ แต่ก็โดนไอ้คนหวงก้างที่กำลังหงุดหงิดเข้าขั้นปัดมือออกอย่างไวก่อนที่จะทันได้แตะปลายผมเจ้าอัลล์ด้วยซ้ำ

 

แล้วมันก็เริ่มด่ากันด้วยสายตา ในขณะที่ยืนอยู่คนละฟากของเตียง =_=

 

แน่นอนว่าเจ้าอัลล์ไม่เข้าใจ ทำได้แค่มองสองคนสลับกันไปมา ใครอีกคนถอนหายใจเบาๆ กับตัวเองแล้วเดินเข้ามาแทรกกลางคู่เพื่อนที่กำลังห่ำหั่นกันอย่างไม่กลัวเกรง พร้อมกับมังกรหิมะตัวขาวก็โฉบลงไปนอนบนตักคนเจ็บ

 

เป็นยังไงบ้าง?” คำถามเดียวกับที่เจไนท์ถามเมื่อครู่

 

ยังเจ็บนิดหน่อยฮะอัลล์ตอบตามความจริง เพราะคิดว่าไม่มีประโยชน์ที่จะปิดบังคนตรงหน้า แขนข้างที่หักยังเจ็บอยู่ กว่าจะหายก็ต้องใช้เวลาสักพักขอโทษที่ทำทุกคนเดือดร้อนไปด้วยก้มหน้าสำนึกผิด

 

คราวหน้าก็แค่บอกกันก่อนคนที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านอย่างเจไนท์มีหรือจะไม่ยื่นมือเข้าช่วย

 

อย่าเอาตัวไปเสี่ยงคนเดียวอีกคำสั่งเด็ดขาดมาจากเจ้าลูกครึ่งตาเดียว คิ้วที่ขมวดเข้าหากันนั้นบ่งบอกว่าไม่ได้แค่พูดเล่นๆลอยๆ แต่เป็นประโยคคำสั่งต่างหาก

 

ผมว่ามันแปลก ที่พวกนั้นพยายามเข้าไปในกำแพงเวทย์อัลล์เริ่มพูดพร้อมกับขมวดคิ้วเข้าหากันทำหน้ายุ่งเหยิง ในขณะที่นักเรียนของเนียร์ทั้งสามคนหันมาสบตากันโดยไม่ได้นัดหมาย

 

นายว่าเจ้าพวกนั้นมันจะไม่ข้ามถิ่นมาเจไนท์ถาม เจ้าอัลล์พนักหน้าแทนคำตอบในขณะที่สีหน้ายังคงครุ่นคิด

 

เรื่องนั้น ท่านพี่กำลังตรวจสอบให้นีลพูดเสียงเรียบ เพราะการที่กำแพงเวทย์อันแข็งเกร็งของนายเหนือจะถูกเจ้าพวกสัตว์ประหลาดเข้าโจมตีได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ทางฝั่งของเนียร์เองก็ได้มีการหารือกันในเรื่องนี้เช่นเดียวกัน ไม่เช่นนั้นข่าวลือเรื่องสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์ก็จะยิ่งแพร่สะพัดออกไป

 

และในขณะที่ทุกคนกำลังหมกมุ่นตกอยู่บรรยากาศตึงเครียด สายตาอันเฉียบแหลม(ซึ่งแม้จะเหลืออยู่เพียงข้างเดียว) ก็ดันไปเห็นร่องรอยบางอย่างเข้า

 

แกก็โดนมาไม่น้อยเหมือนกันนี่หว่า สม! หึ!จู่ๆ เฮร์มิทก็โพล่งขึ้นมาทำลายบรรยากาศหนักอึ้งในห้อง พร้อมกับเหล่ตามองไอ้เพื่อนเจ้าชายตัวแสบและทิ้งท้ายด้วยเสียงหัวเราะ...เยาะเย้ยอย่างชัดเจน

 

เพราะตรงคอเสื้อที่โผล่พ้นไหล่ของไอ้เจ้าชาย มีรอยแดงเห็นเป็นจ้ำอย่างชัดเจน คนธรรมดาเห็นก็คงคิดว่าโดนแมลงกัด ….ที่กัดนะใช่ แต่เขี้ยวมันใหญ่กว่าแมลงเยอะรอยมันก็เลยชัดเจนกว่า ไอ้ที่เห็นว่าหน้าซีดๆ แต่ไม่ได้ลดความกวน...ลงเลยนี่มันน่าจะยุส่งให้โดนหนักกว่านี้

 

อะ...ไอ้คนไม่รู้จักกาละเทสะ!!พอรู้สึกตัวเจไนท์ก็รวบคอเสื้อของตัวเองเอาไว้ (แสร้งทำท่าอย่างกับสาวบริสุทธิ์ที่โดนจับได้ว่าไปทำเรื่องน่าอายอะไรมา =_=) แล้วชี้หน้าด่ากลับไอ้เพื่อนตาเดียว แต่ถามว่ามันรู้ร้อนรู้หนาวหรืออายอะไรนั่นจริงไหม...มันก็แค่แสดงท่าทีกวนประสาทไปงั้นเอง

 

ผู้กระทำต่างหากที่ถึงกับยืนนึ่งทำหน้าไม่ถูก ...ในส่วนของเจ้าลูกภูตก็ยังไม่เข้าใจประโยคสนทนาทั้งหมดอยู่ดี - -

 

สมน้ำหน้าเฮร์มิททำเสียงเยาะ

 

หึ หึแต่ไอ้คนโดนเยาะมันกลับหัวเราะกลับเหมือนชอบใจเสียอย่างงั้น..ที่จริงถ้ามันเปิดโชว์ได้มันคงเอาออกมาโชว์แล้ว

 

สมองได้รับการกระทบกระเทือนเหรอวะ

 

สมองไม่ได้รับ แต่ส่วนอื่น...ไม่แน่ไอ้คนหน้าด้านสวนกลับกำกวมได้อย่างไม่มีวี่แววของความอาย

 

ไอ้!!แล้วคนที่ต้องอายแทนก็กลายเป็นคนเปิดประเด็นอย่างเฮร์มิทเสียเอง

 

ไอ้เจ้าชายหน้าด้าน!!

 

ถ้ายังไง...ทั้งสองคน ให้ผมช่วยไหมครับ?”

 

เปรี๊ยะ!!

 

นั่นไม่น่าจะใช้คำถาม และไม่น่าจะใช่เสียงกระจกลั่นเพราะลมพัด แต่เป็นเสียงเหมือนก้อนน้ำแข็งกำลังร้าวและใกล้ระเบิดเต็มที ดังมาจากเจ้าปีศาจมาดนิ่งที่ยืนฟังอยู่นาน ทำเอาสองคนที่ยืนเถียงกันถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ ไอ้เพื่อนตาเดียวส่ายหน้ารัว ส่วนไอ้เจ้าชายหน้าด้านจอมอวดมันก็ถอยห่างออกไปหนึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ

 

ไม่บ่อยนักหรอกที่เจ้าคนเย็นชามันระเบิดอารมณ์ได้

 

            “แหม่! นึกขึ้นมาได้ว่าจะไปค้นเรื่องเจ้าฝูงนักล่าที่ห้องสมุดน่ะทำเป็นนึกขึ้นมาได้ตอนนี้ ไม่ทันรอให้ใครคัดค้านเจไนท์มันก็ชิ่งสไลด์ตัวแล้ววิ่งปรู้ดออกไปจากห้องพยาบาลทันที

 

            “ไอ้กะล่อนเอ๊ย!!มีเสียงเฮร์มิทตะโกนด่าไล่ตามหลัง แต่ก็ต้องสลดวูบกับสายตาเย็นชาของใครบางคนที่ปรายมองมา แต่ไอ้เจ้าคนปากหนักมันก็เลือกที่จะจบเรื่องด้วยการไม่พูดอะไรต่อ

 

            “พักผ่อนเถอะนะครับ เดี๋ยวคุณเวสต์ก็กลับมาแล้วนีลหันไปบอกคนเจ็บที่ยังคงนอนงงกรอกตามองคนโน้นทีคนนี้ที อยากจะคุยด้วยแต่ไม่รู้จะแทรกตรงไหน

 

            “มีอะไรมากกว่านั้นรึเปล่า?” เฮร์มิทหันกลับมาถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ใบหน้าราบเรียบนั้นแม้จะใช้ซ่อนอารมณ์ความรู้สึกได้ดี แต่ก็ไม่ใช่ว่าเพื่อนสนิทจะไม่สังเกตเห็นแววความกังวนในดวงตาเย็นชาคู่นั้นเสียเลยทีเดียว

 

           

            “ถ้ามีอะไรคืบหน้าผมจะบอกอีกทีนีลบอกเสียงเรียบ และเฮร์มิทก็พยักหน้ารับรู้ตามนั้นไม่ได้พยายามจะก้าวก่ายเอาความ เพราะรู้นิสัยไอ้เจ้าปีศาจปากหนักดี ถ้ามันจะบอกมันก็จะบอกเอง ถ้ามันไม่พูด...ใครก็ไปบังคับอะไรไม่ได้อยู่ดี =_=

 

            เจ้าปีศาจเพียงแค่ถอนหายใจออกมาเบาๆ เพียงนิดเดียวแทบจะไม่สังเกตเห็นด้วยซ้ำ เหตุที่อาจารย์ห้องพยาบาลไม่ได้อยู่เฝ้าคนเจ็บตอนนี้ก็เพราะมีเรื่องหารือกับท่านพี่ฟอเรนท์ และท่านลุง พร้อมกับท่านเสนาของเนียร์เกี่ยวกับเรื่องประหลาดหลายเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยๆ ตอนนี้ แม้จะอยู่เนียร์ในฐานะอาจารย์ห้องพยาบาล แต่ก็เป็นผู้ส่งสาสน์ด้วย เพราะไม่เช่นนั้นนีลก็คงยืนกรานที่จะไปด้วยตัวเอง

 

            ‘เกราะเวทย์ถูกเจาะ

 

นั่นคือใจความสั้นๆ ที่ท่านพี่ส่งข่าวมาตั้งแต่ตอนมีเรื่อง….

 

ใครกัน?ที่จะมีพลังมากพอที่จะเจาะเกราะเวทย์ของท่านลุงได้...ใครกัน?



**************************************




แว่บมาลงตอนใหม่ประจำปี(ไม่ได้มีการสำนึก//ตบ)

กี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด แล้ววิ่งแอบ ฮ๋าๆๆๆ

มันก็จะนานๆ หน่อยน้าาาาา ขออภัยอย่างสูง 

ขอบคุณทุกคนที่ยังคิดถึงกัน ....จากใจ คิดถึงม๊ากกกกก

แต่งานข้าน้อยยุ่งเหลือเกินจ่ะพี่จ๋าาาา T_T 

คิดถึงทุกคน เฟสบุ๊คก็เตือนแล้วเตือนอีก "คุณไม่ได้อัพเตตัสมาสักระยะ...ระยะ...ระยะ..."

//ร้องห้ายยยยยย 

ยังไงก็ฝากท่านนีลไว้กับทุกคนก่อนนะจ๊ะๆ นานๆ แวะมาที 

ยังรักเหมือนเดิม >3<


           

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 87 : 87. เรื่องแปลกประหลาด , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 661 , โพส : 10 , Rating : 50% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1606
ปวดหัวแทนนีลนะมีเพื่อนกับแฟน เอ้ย เหยื่อแบบนี้555555
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 27.145.249.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2560 / 00:44
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1545
คิดถึงมากกกกกกกกกกกก
Name : aoffyaoffy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoffyaoffy [ IP : 124.122.16.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ตุลาคม 2560 / 00:11
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1544
TT - TT ฮรึกกกกกก
ลองเสี่ยงเข้ามาดู เผื่อจะมีความเคลื่อนไหวบ้างอะไรบ้าง
เห็นมาอัพก็ดีใจ T^T..
อิตาเจ้าชาย ไม่ได้มีความสำนึกผิดใดๆ มันน่าจะให้นีลจับแช่แข็งจริงจัง -*-
ชอบนีลโหมดเย็นชา -////- แอร๊ยยยยยย #เดี๋ยวๆๆๆๆ

กี่ภพ กี่ชาติ เค้าก็จะรอออออออ.. ฮืออออออ
Name : a_liew [ IP : 124.120.143.114 ]

วันที่: 19 ตุลาคม 2560 / 16:53
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1543
คิดถึงไรท์ พักผ่อนบ้างน้าาา
Name : Bambie [ IP : 203.158.2.112 ]

วันที่: 18 ตุลาคม 2560 / 01:09
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1542
คิดถึงมากกกกกกกกกกกกกกกก

อัลล์น้อยก็ยังไม่ทันเค้าเหมือนเดิม

ฮ่าๆๆๆ



ปล. พิมพ์ "ร้องไห้" เป็น "ร้องหาย" 
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 96.30.88.164 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กันยายน 2560 / 01:32
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1541
ในที่สุดก็กลับมาาาา//น้ำตาจิไหล
ดีใจมากๆเลย ขอบคุณที่มาอัพค่าาาาา
Name : TaiyoTsuki < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TaiyoTsuki [ IP : 185.89.218.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กันยายน 2560 / 01:11
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1540
ความจริงใช่ม้ายยยยย ไม่ได้ละเมอใช่ม้ายยยยยยย นีลกลับมาเยี่ยมเราจริงๆ. งื้ออออ นำ้ตาจิไหล ดีใจมากๆค่ะ ขอบคุณคนแต่งค่า
PS.  รักแจจุง
Name : rakjaejoong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rakjaejoong [ IP : 171.4.242.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กันยายน 2560 / 21:07
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1539
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
Name : picnicnisa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ picnicnisa [ IP : 182.232.197.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กันยายน 2560 / 20:28
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1538
คิดถุงงงมากกกกก กรี๊ดดดดดดดด
Name : เพลิงเจ้าหญิงซาตาน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เพลิงเจ้าหญิงซาตาน [ IP : 49.230.245.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กันยายน 2560 / 14:38
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1536
เง้อๆๆๆ คิดว่าตาฝาด คิดถึงนู๋นีลมากกกก
Name : Sha Wins < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sha Wins [ IP : 220.93.193.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กันยายน 2560 / 12:19
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android