คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Snow Prince [Yaoi]

ตอนที่ 88 : 88.เรื่องยุ่งยาก


     อัพเดท 5 ธ.ค. 60
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: นิยายวาย, yaoi, A little vampire, vampire, แวมไพร์, snow prince, วายแฟนตาซี, ปิศาจ, งู, ภูต, หมาป่า, จิ้งจอก
ผู้แต่ง : '@'Panda VamWolf'@' ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '@'Panda VamWolf'@'
My.iD: https://my.dek-d.com/samorai
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 155 Overall : 78,963
1,611 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2012 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 88 : 88.เรื่องยุ่งยาก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 648 , โพส : 6 , Rating : 0% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


#เรื่องยุ่งยาก


 

หลังจากสิ้นสุดการปะทะกันโดยไม่มีการวางแผนล่วงหน้าในป่ามายา นักเรียนทั้งหมดถูกสั่งให้อยู่แต่ในห้องเพื่อความปลอดภัย แต่ก็ยังมีบางส่วนที่เพิ่งกลับเข้ามา คนเจ็บถูกหามเข้าห้องพยาบาลโดยมีเฮร์มิทวิ่งตามไปติดๆ ก่อนจะถูกบังคับให้ออกมารอข้างนอก และเจ้าตัวก็เลือกที่จะรออยู่แบบนั้นโดยมีมังกรตัวเล็กบินโฉบลงไปบนตักราวกับต้องการจะบอกว่าจะอยู่เป็นเพื่อนในค่ำคืนนี้

 

เสียงฝีเท้าก้าวสม่ำเสมอดังก้องตามโถงทางเดินที่ยามนี้ไม่มีใคร คนเดินนำเหมือนจะทำเป็นอ้อยอิ่ง แต่คนตัวเล็กกว่าที่เดินตามไม่ได้มีสีหน้าว่าอยากจะเล่นด้วยสักเท่าไหร่ เลยให้ความรู้สึกเหมือนนักโทษผู้กระทำผิด และมีผู้คุมคอยเดินตามจนกระทั่งถึงหน้าห้องขัง เอ๊ย!! ห้องพัก

 

แกร๊ก

 

ประตูห้องเปิดออก ก่อนที่เจ้าของห้องจะเบียดตัวเข้าไป และคนตัวเล็กกว่าก็ยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าห้อง เหมือนผู้คุมที่รอให้ทุกอย่างเรียบร้อยก่อนถึงจะเดินจากไป

 

แต่….

 

อ๊ะ!

 

ผู้คุมปีศาจตัวเล็กถูกอีกฝ่ายคว้าข้อมือก่อนจะถูกแรงกระชากจนตัวปลิวหวือเข้าไปในห้องไอ้คุณนักโทษเจ้าชายจอมเจ้าเล่ห์!!

 

มนุษย์ผู้ที่เป็นทาสของปีศาจแต่กลับหาญกล้าไม่กลัวตายถึงเพียงนี้ มันมีเพียงคนเดียว

 

              คุณเจไนท์!

 

               น้ำเสียงเย็นชาโทนต่ำในลำคอ บ่งบอกว่าเจ้าตัวคงใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว ใบหน้าที่แสร้งทำเป็นราบเรียบเมินเฉยมาตลอดทางนั่นเพียงแค่ปกปิดอารมณ์บางอย่างต่างหาก เจ้าปีศาจคงไม่รู้ตัวว่าดวงตาทั้งคู่ที่จองมองมาแปรเปลี่ยนจากดำสนิทเป็นประกายสีแดงมาตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว...แค่รอเวลา

 

               ใครกันที่ว่าปีศาจช่างเจ้าเล่ห์….มนุษย์ต่างหาก!

 

               จะไม่ดูแลกันหน่อยหรือ?” เจไนท์จงใจใช้แขนกอดร่างอีกฝ่ายเข้ามาแนบแน่นกับอก แน่นอนว่าทั้งกลิ่นเหงื่อและกลิ่นเลือดยังคงคละคลุ้ง ลมหายใจของคนในอ้อมแขนสะดุดอย่างเห็นได้ชัด

 

               ควรไปให้คุณเวสต์ดูแผล...อ๊ะ…!”

 

               ยังพูดไม่ทันจบประโยคตัวก็ลอยขึ้นจากพื้นเนื่องจากอีกคนสอดแขนเข้ามาแล้วยกขึ้น ถ้าเป็นคนอื่น สาบานได้ว่าคงเดินได้ไม่ถึงก้าวก็แข็งตายไปก่อนแล้ว

 

               เจไนท์อุ้มเจ้าปีศาจตัวเล็กเดินไปยังเตียงก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งโดยช้อนตัวอีกคนให้นั่งซ้อนบนตักหันหน้าเข้าหากัน แม้จะยอมนั่งลงบนตักแต่โดยดีไม่มีอาการขัดขืน แต่ริมฝีปากบางของคนตรงหน้าก็เม้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรง เจไนท์แตะปปลายนิ้วลงไปไล่เรียงไปตามแนวอย่างอ่อยอิ่ง และมันช่วยไม่ได้ที่จะโน้มเข้าหาแล้วแตะริมฝีปากตัวเองลงไป

 

               นีลกลั้นหายใจตอนที่ริมฝีปากอุ่นแตะลงมา ไม่ปฏิเสธหรอกว่าตัวเองก็โหยหาสัมผัสอุ่นจากอีกฝ่าย ปลายลิ้นชื้นแตะลงบนริมฝีปากที่แนบสนิท ลมหายใจที่อุตส่าห์อดกลั้นมาสูดกลิ่นคาวหมอหวานเข้าเต็มปอด แววตาที่ค่อยๆ ลืมขึ้นมองอีกฝ่ายมีประกายสีแดงพร้อมกับเขี้ยวแหลมเล็กที่โผล่พ้นไรฟันออกมา

 

อย่าฝืนนักเลย มันไม่ดีต่อสุขภาพนะเป็นเหยื่อที่มีความอวดดี มีอารมณ์ขันในขณะที่ตัวเองกำลังจะโดนกินอยู่รอมร่อ

 

เพราะแบบนี้ผมถึงไม่อยากให้คุณบาดเจ็บในน้ำเสียงเย็นชานั้นแฝงไปด้วยความรู้สึกเจ็บปวดลึกๆ ปลายนิ้วเย็นเฉียบของเจ้าปีศาจลูบผ่านรอยเขี้ยวที่มีร่องรอยเลือดซิบแผ่วเบา

 

ฉันรู้...ขอโทษนะ...เจไนท์บรรจงจูบตรงขมับเจ้าปีศาจราวกับกล่าวคำขอโทษและยอมรับผิดในคราวเดียวกัน

 

อึก!

 

เจ้าปีศาจสะดุดลมหายใจตัวเอง ในตอนนี้ความกระหายอยากทำให้ลำคอแห้งผาก กระทั่งกลิ่นกายของอีกฝ่ายก็ยังทำให้เลือดในกายของเจ้าปีศาจน้ำแข็งร้อนวูบได้ ปลายลิ้นเล็กแลบเลียบาดแผลตรงไหล่อีกฝ่ายอย่างลืมตัว ความรู้สึกอยากจะฝังคมเขี้ยวลงไปแล้วกัด ดูด ให้สาสมอย่างที่ใจอยาก แต่ในจิตสำนึกที่ยังพอมีเหลืออีกน้อยนิดยังสามารถยับยั้งชั่งใจได้ไม่ใช่เรื่องที่เจ้านายปีศาจจะกระทำปฏิบัติกับทาสผู้เป็นเหยื่อด้วยซ้ำ

 

ดวงตาสีดำขลับไหววูบเป็นสีแดงยามที่เหลือบมองสบตากับเหยื่อ ปลายเขี้ยวแหลมเล็กสีขาวโผล่พ้นไรฟันชัดเจนยามที่เจ้าตัวแสยะแยกริมฝีปาก เจ้าปีศาจน้ำแข็งพ่นลมหายใจออกด้วยความอดทนตอนที่ปลายนิ้วอุ่นของเหยื่อแตะลงบนริมฝีปากตน ไม่มีวี่แววความหวาดกลัวเหมือนทุกครั้ง มีแต่ความอบอุ่นอ่อนโยนในดวงตาคู่นั้น นั่นทำให้นีลเผลอหลับตาหลบตอนที่อีกฝ่ายโน้มใบหน้าลงมา ลิ้นอุ่นสอดเข้ามาไล่แตะหยอกล้อกับเขี้ยวแหลมของปีศาจอย่างไม่กลัวเกรง สะโพกเล็กถูกรั้งเข้าหาบดเบียดแนบชิด

 

กินสิเจไนท์เชื้อเชิญหลังจากลิ้มชิมรสหอมหวานในโพรงปากของเจ้าปีศาจจนพอใจ

 

               เจ้าปีศาจน้ำแข็งปรายตามองเหยื่อจอมอวดดี ก่อนจะแหวกสาบเสื้ออีกฝ่ายออก กล้ามเนื้อตรงต้นคอเต้นตุ๊บๆ อยู่ตรงหน้า เผลอแลบเลียริมฝีปากตัวเองอย่างลืมตัว ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไป สูดกลิ่นกายของอีกฝ่ายราวกับสูดกลิ่นอาหารอันโอชะ ปลายลิ้นเล็กบบรจงแลบเลียตรงผิวกายอุ่น สูดกลิ่นกายหอมจนพอใจ ก่อนจะฝังคมเขี้ยวลงไป

 

               อึก!คราวนี้เป็นเจไนท์ที่ต้องสะดุดลมหายใจตัวเองบ้าง ไม่ใช่เจ็บอะไรขนาดนั้น แต่มัน...ยั่วยวนต่างหาก ยอมเป็นเหยื่อให้เจ้าปีศาจตรงหน้ากัดกินจนหมดลมหายใจ ดีกว่าปล่อยให้ใครที่ไหนมาเห็นตอนที่อีกฝ่ายกำลังกิน

 

               ให้ตายเถอะ!! ยิ่งตอนที่ฝังเขี้ยวลงมาแล้วดูดกลืนนั่น เจ้าตัวจะรู้ไหมว่าทำสีหน้าแบบไหนออกมา เจ้าปีศาจที่แสนจะเย็นชานั่นน่ะ! ยิ่งตอนที่ร่างเล็กบดเบียดตัวเข้าหา สีหน้าเคลิ้มไปกับรสของเหลวอุ่นที่กำลังดูดกลืนลงคอ เจไนท์แทบจะทนอยู่เฉยไม่ไหว

 

               อื้อ...ฝ่ามืออุ่นสอดเข้ามาในเสื้อคลุมก่อนจะเลื่อนต่ำไปทางสะโพกด้านหลัง นั่นทำให้เจ้าปีศาจที่กำลังมัวเมาอยู่กับการดูดกลืนของเหลวลงคอครางประท้วงที่โดนก่อกวน


               อ่า...ฉันก็ทนไม่ไหวเหมือนกันนี่เจไนท์ตอบอย่างไม่อาย ฝ่ามือยังคงซุกซนไม่เลิกแม้ว่าตัวเองจะกำลังโดนกินอยู่ก็ตาม

 

               เจ้าปีศาจน้ำแข็งเงยหน้าจากต้นคอของอีกฝ่ายด้วยสีหน้าแปลกใจกับอะไรบางอย่าง

 

               คะ...คุณเจไนท์...นีลทำเสียงตะกุกตะกักอย่างช่วยไม่ได้ อะไรบางอย่างที่ว่ามันได้ตื่นขึ้นแล้ว ในขณะที่ตนกำลังเคลิ้มไปกับกลิ่นคาวหอมหวาน

 

               ขอโทษนะ นายมันยั่วยวนเกินไปถ้อยคำต่อว่าพร้อมกับบดเบียดสะโพกเข้าหา เจไนท์เองก็ถึงขีดจำกัดแล้วเหมือนกัน

 

               ใบหน้าเย็นชาของเจ้าปีศาจน้ำแข็งถึงกับรู้สึกร้อนฉ่าขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ริมฝีปากบางขบเม้มเข้าหากัน เจ้าเหยื่อจอมวุ่นวายก็โน้มใบหน้าลงมา…..

 

 

ผลั่ก!!

 

 

เพราะมัวแต่คิดถึงเหตุเมื่อคืน นั่นทำให้นีลเดินชนเข้ากับใครบางคนตรงมุมตึกทางที่จะเลี้ยวเข้าอย่างจัง

 

โอ๊ะ! แปลกแหะคู่กรณีเสียงคุ้นเอ่ยทักขึ้นก่อน เหตุเพราะตัวเองก็กำลังรีบ ถึงได้ชนกับเจ้านักเรียนปีศาจมาดนิ่งนี่เข้า แต่ที่ว่าแปลกก็เพราะเจ้าตัวมันไม่น่าจะพลาดกับเรื่องอะไรแบบนี้ ปกติเห็นนิ่งๆ แต่ระวังตัวมากกว่าใคร ไม่มีทางที่จะเกิดเรื่องบังเอิญอะไรทำนองนี้ได้ แถม สีหน้าที่เคยสงบนิ่งยังแปลกๆ

 

อาจารย์ไทนอสนีลยกมือคลำหน้าผากตัวเอง เหมือนจะโดนอะไรแข็งๆ ที่อกเสื้ออีกฝ่ายกระแทกเอา นั่นอาจเป็นบทลงโทษที่ตัวเองเผลอปล่อยตัวไปหน่อย

 

โทษที กำลังรีบน่ะไทนอสบอกพร้อมกับตบไหล่นักเรียนปีศาจเบาๆ ไม่รอให้อีกฝ่ายพูดอะไรต่อ ...นั่นเพราะมีใครบางคนส่งสาสน์ตามตัวมาว่า เรื่องด่วนคงจะหนีไม่พ้นเรื่องวุ่นวายตอนที่พานักเรียนของเนียร์กลับเข้าหอหรอก

 

เจ้านักเรียนหน้านิ่งเพียงแค่ก้าวหลบทางให้ด้วยสีหน้าราบเรียบ แน่ล่ะคนอย่างเจ้านี่จะเปิดปากพูดทีดอกพิกุลคงร่วงจนเฉา และไทนอสเองก็ไม่ได้มีเวลามาเล่นด้วยอะไรตอนนี้ถึงได้รีบก้าวฉับๆ เดินเลี่ยงออกมา แม้จะรู้ตัวว่าถูกสายตาเย็นชานั้นมองตามหลังก็ตาม

 

ประตูห้องพักถูกกระชากเปิดออกและปิดลงแทบจะทันที นั่นเพราะข้างในห้องมีเงาของใครบางคนมารออยู่ก่อนแล้วโดนไม่ขออนุญาตเจ้าของห้อง

 

               ทำไมช้านัก!ถ้อยคำต่อว่าแทบจะทันที แต่เจ้าของห้องกลับทำหน้ากวนประสาทพร้อมกับยักไหล่ทำเป็นไม่สนใจ ทั้งที่รีบเดินกลับมาด้วยความเร็วแทบจะเรียกว่าวิ่ง

 

               ก็วุ่นวายกับการตอบจดหมายของพวกผู้ปกครอง นายก็รู้นี่ปราสาทจันทรา ลูกท่านหลานเธอกันทั้งนั้นไทนอสบอกพร้อมกรอกตามองบนด้วยความเบื่อหน่าย

 

               แล้วเป็นยังไงบ้าง

 

               ก็...ไทนอสยักไหล่อีกรอบราวกับว่ามันเป็นท่าประจำไปแล้วสำหรับช่วงนี้ คำตอบคือการเบ้ปากพร้อมกับกรอกตาไปมา ใครๆ ก็รู้ว่าคนอย่างไทนอสเกลียดการทำงานเอกสารมันถึงได้มาอยู่ที่นี่ในฐานะอาจารย์วิชาการต่อสู้

 

               แล้วทางนั้นล่ะ?” ไทนอสถามกลับ ก่อนจะได้คำตอบเป็นเสียงถอนหายใจยาวเหยียด

 

               เหมือนจะมีอะไรมากกว่าฝูงสัตว์คลั่ง แต่ยังสรุปไม่ได้ ทางเหนือกำลังตรวจสอบให้อยู่คาซัสผู้มีตำแหน่งหัวหน้าองครักษ์หลวงสรุปเหมือนรายงานอย่างย่อ ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปหาเจ้าของห้องที่เป็นอดีตหัวหน้าฯ อย่าทำให้ห่วงนักจะได้ไหม ฉันไม่ได้ปล่อยนายมาเพื่อเสี่ยงอะไรแบบนี้คำพูดตรงๆ แบบไม่อ้อมค้อมมาพร้อมกับเรียวแขนแข็งแรงที่รวบร่างเจ้าของห้องเข้ามากอด

 

               อย่าเว่อร์น่า ฉันไม่ได้ออกแรงอะไรเลยด้วยซ้ำไทนอสบอกพร้อมกับกรอกตาไปมา แต่ก็ไม่ได้ผลักไสอ้อมแขนของอีกฝ่ายออก ทั้งที่จริงอยากจะระบายความอัดอั้นที่ไม่ได้ออกไปร่วมวงกับเจ้าพวกนั้น กลับต้องมาจัดแถวนักเรียนแทน!! นี่อดีตหัวหน้าองครักษ์หลวงเชียวนะ! ไอ้เจ้าพวกนั้นรู้คงได้ล้อไปถึงชาติหน้าโน้นแหละ

                จมูกโด่งกดลงมาบนแก้มในขณะที่ไทนอสกำลังคิดอะไรเพลินๆ ความคิดถึงส่งผ่านทางการกระทำได้โดยไม่ต้องปริปากพูด คนถูกกอดตอบกลับด้วยการเอนกายพิงไปกับอกกว้างพลางระบายลมหายใจออกยาวเหยียด ภายใต้ใบหน้าที่เหมือนจะยียวนกวนบาทาตลอดเวลานั้น ยามนี้กับตึงเครียดชัดเจน ไทนอสแนบใบหน้าซบลงกับไหล่ของคาซัสราวกับว่าตอนนี้ใช้อีกฝ่ายเป็นหลักช่วยยึดพยุงตัว

 

เพราะหน้าที่สำคัญที่ได้รับการของร้องให้มาคุ้มครองเจ้าชาย ไทนอสถึงได้ยอมสละตำแหน่งหัวหน้าองครักษ์เพื่อมาเป็นอาจารย์ประจำวิชาการต่อสู้ที่ปราสาทจันทราแห่งเนียร์

 

อ้อมแขนอุ่นกระชับกอดแน่น พร้อมกับริมฝีปากที่กดลงมาเบาๆ บนหน้าผาก นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้กอดกัน นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้สัมผัสกัน บางครั้งไทนอสก็แค่พยายามกวนประสาทอีกฝ่ายเพื่อหาเรื่องคุยไปอย่างงั้น

 

                พวกนั้นเป็นไงกันบ้างไทนอสถามถึงเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ขณะที่คาซัสทิ้งตัวลงนั่งพร้อมกับรั้งอีกคนลงไปนั่งซ้อนบนตักด้วยทั้งอย่างงั้น

 

                บ่นถึงนายอยู่ทุกวันคาซัสบอกปนขำในลำคอ เพื่อนในทีมองครักษ์หลวงที่อยู่ภายใต้การดูแลของท่านเสนาไรอัสโดยตรง พอไม่มีคนนำทีมทำเรื่องวุ่นๆ มันก็เลยช่วยไม่ได้ที่จะต้องอยู่ในกฎระเบียบ นั่นคือเหตุผลที่เจ้าพวกนั้นมันบ่นถึงอดีตหัวหน้าหน่วยคนเก่าไม่หยุดไงล่ะ!

 

               

                หึ! นายทำให้ไอ้เจ้าพวกนั้นพอใจไม่ได้หรอกไทนอสโอ้อวด

 

                ไคซัสคลียิ้มมุมปาก นึกหมั่นไส้คนพูดขึ้นมา ก่อนจงใจกระซิบพูดแนบหูอีกฝ่าย

 

                แต่ฉันทำให้นายพอใจได้ก็แล้วกัน

               

                เสียงหัวเราะ หึ หึในลำคอดังขึ้นจากอดีตหัวหน้าองครักษ์พร้อมรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ตามแบบฉบับเจ้าตัว

 

                อย่ามั่นใจอะไรนักไทนอสท้าทายทั้งที่ตัวเองอยู่ในอ้อมแขนอีกฝ่าย

 

                คาซัสแกล้งออกแรงกอดแน่น แต่อีกฝ่ายกลับหัวเราะชอบใจออกมาเสียอย่างงั้น มันช่วยไม่ได้ที่จะแอบงับเบาๆ แถวไหล่ พร้อมกับขยำสะโพกเจ้าตัวที่เบียดกายเข้าหาอย่างไม่กลัวเกรง

 

                นายนี่มัน…!!” คนที่ทนต่อการยั่วไม่ไหวกลายเป็นคาซัสเสียเอง เสียงทุ้มเอ่ยดุออกมาแต่ก็โดนอีกฝ่ายคว้าใบหน้าเข้าไปกดจูบเสียเอง

 

                ไม่รอแล้ว เร็วๆ เลย!

 

                ไทนอสชอบที่จะเป็นผู้นำเสียเองเสมอๆ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ….ข้อนั้นคาซัสย่อมรู้ดีกว่าใคร ฝ่ามือหนากระชากเสื้อตัวนอกของเจ้าตัวออกอย่างไม่ใยดี และแทนที่จะโดนโกรธ เจ้าตัวกลับหัวเราะชอบใจ หมุนตัวกลับมาแล้วลุกขึ้นคร่อมคนที่นั่งอยู่บนโซฟาเอาไว้ ถอดเสื้ออีกตัวที่ยังติดตัวโยนทิ้งเสียเอง

 

                ทำสิ…. ให้ฉันพอใจไทนอสออกคำสั่งแต่ฟังเหมือนยั่วเสียมากกว่า

 

                และคาคัสคือคนที่พอใจที่จะทำตามคำสั่งนั้นโดยไม่มีข้อโต้แย้ง

 

ยอดอกสีชมพูตรงหน้าโดนขบเม้ม พร้อมกับเสียงครางพอใจ

 

 ...จะทำตามคำสั่งให้สาสมกับความคิดถึงที่สั่งสมตลอดเวลาที่ไม่ได้เจอหน้ากัน

 

…………………………

 

                สายตาเย็นชามองกลุ่มคนที่ไปกระจุกกันอยู่ตรงมุมหนึ่งในห้องสมุด หมวดสัตว์แปลกถิ่นใครบางคนกลายเป็นจุดเด่นยืนอยู่ตรงกลาง นีลรู้สึกได้ตั้งแต่ตอนกลับมาจากวังหลวงแล้วว่าบรรยากาศและสายตาเพื่อนในปราสาทจันทราได้เปลี่ยนไปหลังจากได้รู้ตำแหน่งที่แท้จริงของเจไนท์ แต่ที่ยังไม่มีใครเข้ามาตรงๆ นั่นก็เพราะว่ามีข้างกายเจไนท์มีเพื่อนที่ปิดตาข้างเดียวเหมือนพวกโจรสลัดกับอีกคนที่ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมาทางสีหน้า นั่นทำให้การเข้าถึงค่อนข้างยาก แต่พอรอบๆ กายไม่มีใคร เจไนท์ก็เหมือนจะเข้ากับคนอื่นๆ ได้ดี

               

                อะไรบางอย่างในใจมันรู้สึกแปลกไป ทุกทีไม่เคยมีสักครั้งที่เจ้าปีศาจน้ำแข็งจะลังเลใจในการก้าวไปหาอีกฝ่าย แต่ตอนนี้ดูเหมือนอีกฝ่ายเหมาะที่จะยืนเด่นเป็นจุดศูนย์กลางอยู่ตรงนั้น ในขณะที่ตรงนี้ตรงที่ๆ มีปีศาจยืนอยู่คือจุดที่มืดมนที่สุด

 

                เจ้าของเสื้อคลุมสีดำสนิทยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมในขณะที่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของใครบางคนที่กำลังหมกมุ่นอยู่กับกองหนังสือที่คนนั้นคนนี้หามากองให้ ผ่านไปสักพักที่เจ้าปีศาจยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ราวกับคำขอร้องของปีศาจ......

 

                นีล!

 

                เสียงเรียกขณะที่เจ้าปีศาจตัดสินใจที่จะหมุนตัวเพื่อเดินกลับห้อง เจ้าของเสียงวิ่งปรี่เข้ามาหาพร้อมรอยยิ้มเจิดจ้าเหมือนเคย และถ้าไม่คิดว่าที่นี่คือห้องสมุดสองแขนที่อ้ากว้างนั้นคงจะคว้าเอาตัวเจ้าปีศาจเข้าไปกอดแน่

 

                ที่นี่ห้องสมุดนะครับอดไม่ได้ที่จะว่าออกไปในขณะที่อีกคนแก้เก้อกับแขนที่กางออกนั่นด้วยการเกาหัวตัวเอง ท่ามกลางสายตาคนอื่นๆ ที่มองมา

 

                เอ่อ..โทษที ลืมตัวไปหน่อย

                วงล้อมที่รายล้อมอยู่รอบตัวเจไนท์ถึงกับแตกฮือ แยกไปคนละทางอย่างง่ายดาย นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว มนุษย์ปกติที่ไหนเขาก็กลัวปีศาจกันทั้งนั้น

 

                มาแล้วทำไมไม่เรียกล่ะคราวนี้เจไนท์กระซิบถามพลางคว้าข้อมือเล็กลากไปที่โต๊ะตัวเดิม

               

                เห็นคุณกำลังตั้งใจอ่านหนังสือนีลเหลือบมองไปรอบๆ อยากจะบอกว่าตัวเองก็ไม่ได้ถนัดที่จะเข้าหาคนหมู่มากสักเท่าไหร่

 

                เออใช่! ฉันเจอข้อมูลของเจ้าพวกนั้นนะ..เสียงเจไนท์ดูตื่นเต้นกับข้อมูลที่หาเจอ จะว่าเป็นพวกหนอนหนังสือ...มันก็ช่างขัดกับบุคลิกอย่างสุดขั้ว พวกมันไม่น่าจะข้ามเขตมาได้ นี่ดูนะ..เจไนท์อธิบายต่อโดยการเอาแผนที่มากางเป็นเรื่องเป็นราว

               

                สัตว์ประหลาดแปลกถิ่นไม่ใช่จู่ๆ จะข้ามถิ่นเข้ามาอาละวาด ถิ่นฐานของพวกมันอยู่ติดเขตแดนทางเหนือ เป็นนักล่าที่อยู่ในอากาศหนาว พวกมันจะไม่มาไล่ล่าในอากาศร้อนชื้นทางป่ามายาแน่ และก่อนที่พวกมันทั้งฝูงจะเข้าเขตแดนเข้ามา มันก็ต้องเจอกับสัตว์เจ้าถิ่นอื่นๆ อีก เหมือนกับว่ามีใครจงใจนำทางพวกมัน หรือไม่ก็ปล่อยให้พวกมันหิวโหยจนหน้ามืิด

 

                นายคิดว่าไงเจไนท์ถามเมื่ออธิบายข้อมูลที่สืบรู้มาโดยละเอียดในระยะเวลาอันสั้นขนาดนี้

 

                ผมสงสัยเรื่องกำแพงเวทย์ของท่านลุงมากกว่าเจ้าปีศาจขมวดคิ้วครุ่นคิด ไม่ทันได้สนใจว่าอีกฝ่ายอาศัยจังหวะที่เผลอยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ปลายจมูกแตะลงบนแก้มขาวแผ่วเบาแค่แวบเดียวแล้วผละออกอย่างรวดเร็วก่อนจะมีใครสังเกตเห็น

 

                เจ้าปีศาจที่กำลังครุ่นคิดหันกลับไปมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเหมือนจะดุในที แต่ก็ไม่เห็นว่าเจไนท์จะสะทกสะท้านอะไร รอยยิ้มกว้างอารมณ์ดียังคงระบายบนใบหน้าทะเล้นนั่น และความขุ่นมัวต่างๆ ในใจเจ้าปีศาจน้ำแข็งกลับจางหายไปเพียงแค่สัมผัสแผ่วเบานั่น

 

                นายกังวล?” เจไนท์กระซิบถาม

 

                เรื่อง?” และนีลก็ยังคงตอบกลับด้วยคำถามที่เย็นชาเหมือนเคย

 

ก็...ไอ้เจ้าชายจอมเรื่องมากยักไหล่ เอานิ้วชี้จิ้มที่อกตัวเอง นั่นทำให้เจ้าปีศาจน้ำแข็งจอมเย็นชารู้สึกเสียหน้าเล็กน้อยที่โดนจับได้อย่างง่ายดายแบบนั้น

 

ผมแค่ไม่อยากกวนนีลตอบกลับเสียงเย็นชา

 

แต่ฉันชอบให้นายกวน

 

มันน่าสนุกตรงไหนกันครับเสียงแข็งขึ้นทุกทีพร้อมกับใบหน้าที่เย็นชามากกว่าเท่าตัว นั่นเจไนท์ก็ดูออกง่ายมากกว่าอีกฝ่ายกำลังหงุดหงิดกลบเกลื่อน

 

สนุกตรงที่เป็นนายนิ้วชี้ที่เจไนท์ใช้จิ้มอกตัวเองชี้ไปทางเจ้าปีศาจอย่างไม่กลัวเกรง

 

เป็นผมสนุกยังไง?” ยังคงไม่เข้าใจอะไรที่ง่ายๆ

 

ก็...คราวนี้เจไนท์ยิ้มเจ้าเล่ห์ ทำสายตามีเลศนัย แต่กลับอมยิ้มประหลาดๆ(ในสายตานีล) แทนที่จะพูดออกมา

 

อะไร?”

 

ก็นายที่กำลังเถียงอยู่นี่ก็สนุกดีคำตอบของเจไนท์ทำเอาเจ้าปีศาจน้ำแข็งถึงกับอึ้งไปได้ง่ายๆ

 

ผม ไม่ ได้ เถียงเหมือนจะได้ยินเสียงลั่นเปรี๊ยะๆ ของภูเขาน้ำแข็งทุกคำที่พูดออกมา

 

เนี่ย….เดี๋ยวนี้ดื้อด้วย

 

เปรี๊ยะ!

 

คราวนี้เจไนท์คิดว่าตัวเองไม่ได้หูฝาด อากาศในห้องสมุดก็เย็นลงจนบางคนถึงกับต้องหยิบเสื้อคลุมขึ้นมาสวม

 

ถามว่ากลัวไหม? มันแทบจะกลั้นยิ้มจนปวดแก้มไปเลยต่างหาก ปีศาจน่ากลัวน่ะใช่...แต่สำหรับเจไนท์กับปีศาจตรงหน้านี่ล่ะก็...ต่อให้เอาปลายแหลมของลิ่มน้ำแข็งมาจอตรงคอ มันก็ยังจะอยากพุ่งเข้าไปกอดอยู่ดี

 

ผมจะกลับห้องแล้วเจ้าปีศาจน้ำแข็งประกาศกร้าวพร้อมกับลุกขึ้น ใบหน้าขาวเย็นชาไร้ความรู้สึก ก่อนจะสะบัดผ้าคลุมหมุนตัวเดินกลับไปทางหอพักโดยไม่สนใจผู้ร่วมโต๊ะอีกคน

 

ดี…! ฉันก็อยากกลับด้วยเหมือนกันเจไนท์ ไอ้เจ้าชายจอมหาเรื่องใส่ตัวมันก็รีบผุดลุกแล้ววิ่งตามหลังไปติดๆ

 

ข้อมูลของสัตว์แปลกถิ่นที่รวบรวมได้ถูกหอบไว้แนบอก ก่อนจะสาวเท้ายาวๆ ตามหลังเจ้าปีศาจตัวเล็กที่เดินลิ่วๆ ไม่รอ เพราะสองสามวันมานี่มีแต่ความตึงเครียด อะไรหลายอย่างยังเป็นปริศนาที่ยังไม่สามารถโยงเข้าหากันได้ ...แค่อยากให้ผ่อนคลายลง...สักนิดก็ยังดี

 

ใบหน้ายียวนกวนประสาทเครียดขรึมลงในตอนมองแผ่นหลังเล็กของเจ้าปีศาจ ใจความในจดหมายเวทย์ของท่านพี่เซเรสในตอนที่ถามไปถึงความคืบหน้าจากเรื่องที่เกิดขึ้น

 

มีเรื่องยุ่งยากที่ทางเหนือ

 

ถ้าเป็นความยุ่งยากในระดับของท่านพี่เซเรสแล้วล่ะก็….


*********************


#นิยายรายปี #จบตอน 

หาได้มีความสำนึกไม่.....=_=

ถือเป็นฤกษ์งามยามดีในการอัพนิยาย 1 ตอน ก่อนหมดปี T_T

ปีนี้เป็นปีที่งานยุ่งหัวฟูมากพี่เอ๊ย!! ToT แต่ปีหน้าซินแสทักว่าอาการจะดีขึ้น

(อาจจะอัพเกรดเป็นนิยายรายเดือนก็เป็นได้ T_T)

แต่เดี๋ยวจะทำการรีโนเวทตัวเองด้วยการรีอัพนิยาย อาจจะรีอัพในเว็บ T อีกเว็บนะคะ

เอาตอนที่เขียนแอบๆ ไว้ในเฟสมารวมด้วย ถือเป็นการทำการบ้านไปในตัว 

ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวในปีนี้และปีต่อๆ ไปด้วยค่ะ 

#ด้วยรักและคิดฮอดเด้อ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Snow Prince [Yaoi] ตอนที่ 88 : 88.เรื่องยุ่งยาก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 648 , โพส : 6 , Rating : 0% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1611
จะหมดปี 2018 แล้วค่ะ อาการดีขึ้นตามที่ซินแซบอกหรือยังคะ นิยายรายปีของเค้า เฝ้ารอทุกปีเลยค่ะไรท์ขาาาา ได้โปรดสงสารผู้อ่านรายปีด้วยเถิด 5555555
Name : pickajum < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pickajum [ IP : 1.46.128.6 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2561 / 01:02
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1610
เลิกเขียนแล้วใช่มั้ย หายไปเลย ตั้งแต่ปีทีแล้ว
Name : Laceycho < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Laceycho [ IP : 49.229.77.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2561 / 11:47
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1608
อะไรกันเนี่ย!!!!! รู้สึกว่าจะมันส์ขึ้นเรื่อยๆแน่ๆเลย ขึ้นถึงเซเรสกับเอเลน เรื่องยุ่งยากขนาดไหนกันถึงขั้นเซเรสพูดแบบนี้ แต่บั่บ โคตรๆเขินคาซัสไทนอสเลยยย โคตรชอบบบบ นานๆมาทีแต่ฟินมากกกกกกก ชอบมากกกกกกกก รอตอนต่อไปค้าบบบบบบ
Name : Shily < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shily [ IP : 171.5.167.102 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มกราคม 2561 / 23:41
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1607
เห็นแบบนี้แล้วก็ได้แต่คิดว่านิยายเรื่องนี้จะจบตอนไหน ไม่ใช่ว่าเราแต่งงานมีลูกแล้วก็ยังไม่จบหรอกนะคะ555555 ปล.ตามในแอพ ธ เรียบร้อยแล้วนะคะ^^
Name : Sed leo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sed leo [ IP : 27.145.249.50 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2560 / 01:00
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1560
คิดถึงมากกกกกกกกกกกก

หมั่นไส้เจไนท์

ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

นีลน่ารักกกกกกกกกกกกกกกก

คาซัสกับไทนอส ง่อววว



ปล. มีพิมพ์ผิดเป็น "ไคซัส" "คาคัส" "มืิด"
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 96.30.88.253 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2560 / 00:35
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1548
น่ารักกกกก
ชอบคู่ล่างมากก่ะ อิอิ
Name : เพลิงเจ้าหญิงซาตาน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เพลิงเจ้าหญิงซาตาน [ IP : 182.232.140.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2560 / 13:32
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android