The SAGA : ชีวิตของจอมมารอย่างข้าช่างน่าเบื่อจริงๆ

  • 97% Rating

  • 17 Vote(s)

  • 24,439 Views

  • 515 Comments

  • 492 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    24,439

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 : จอมมารกับอัศวิน (แบบว่า..ข้าเบื่ออออ : จอมมาร)[RW]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    11 ม.ค. 56

The SAGA of Demon

ชีวิตของจอมมารอย่างข้าช่างน่าเบื่อจริงๆ

 

ชีวิตอันน่าเบื่อ ตอนที่ 1 : จอมมารกับอัศวิน

จอมมารอาละวาด...

ความเดือดร้อนเริ่มปรากฏในทุกหย่อมหญ้า...แม่น้ำแห้งขอด ผืนนาแห้งแล้ง สัตว์เลี้ยงล้มตาย โรคร้ายเริ่มระบาด และเมื่อความเลวร้ายมาจนถึงจุดๆ หนึ่ง พระราชาก็มีคำสั่งให้อัศวินแห่งแสงออกเดินทางเพื่อปราบจอมมาร

อัศวินแห่งแสงคือตัวแทนของแสงสว่างและความยุติธรรม ยามออกเดินทางก็มีขบวนพาเหรดเดินส่งตั้งแต่หน้าปราสาทยันประตูเมือง มีขบวนทหารม้าและอัศวินประจำอาณาจักรเดินนำเป็นเกียรติ มีพระราชาออกมาอวยพรอวยชัย ประชาชนทั่วหล้าต่างสรรเสริญความกล้าหาญและคุณธรรมอันงดงาม กล้าสละชีวิตเพื่อกำจัดความชั่วร้าย และหวังให้ท่านสามารถนำความสงบสุขกลับมาสู่บ้านเมือง

และเมื่อได้เริ่มการเดินทาง อัศวินแห่งแสงก็ใช้ความกล้าหาญบุกป่าฝ่าดง และด่านทดสอบต่างๆ ที่จอมมารสร้างขึ้น ผ่านป่ามายาอันมีแต่กลลวงตา ข้ามผ่านแม่น้ำวนที่เต็มไปด้วยสัตว์ร้าย ทะเลทรายอันแห้งผากที่ร้อนแทบเจียนตาย ทุ่งน้ำแข็งกว้างสุดลูกหูลูกตาที่เพียงพลาดพลั้งนิดเดียวก็ถึงตาย ไหนจะหุบเหวไร้ก้น หมู่บ้านกินคน...ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ สารพัดอุปสรรค์ที่ล้วนแต่ทดสอบความอดทนและคุณธรรมของผู้กล้า

จนในที่สุด...เมื่ออัศวินแห่งแสงในสภาพสะบักสะบอมได้มายืนตระหง่านอยู่หน้าปราสาทของจอมมารด้วยจิตใจที่ถูกขัดเกลาจนกล้าหาญ สองมือกุมดาบ ฟันฝ่ามังกรที่เฝ้าปราสาท บุกเข้าไปยังห้องชั้นในสุด สถานที่ที่จอมมาร จ้าวแห่งความมืดได้ประทับอยู่บนบัลลังก์

ยามเมื่ออัศวินแห่งแสงผลักบานประตูเข้าไป ร่างอันตระหง่าน งามสง่า เต็มไปด้วยอำนาจของจอมมารก็นั่งบนบัลลังก์สีนิล เหยียดยิ้ม ไขว้ขา นิ้วทั้งห้าเคาะอยู่บนแท่นวางแขน ราวกับรอการปรากฏตัวของเขาอยู่

เมื่ออยู่ต่อหน้าจอมมารผู้ชั่วร้ายโฉดชั่ว อัศวินแห่งแสงที่ฟันฝ่าอุปสรรค์นานับประการจนได้มายืนอยู่จุดนี้ก็ลากร่างของตัวเองไปยืนหน้าบันไดบัลลังก์ เหยียดร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผลและคราบเลือดขึ้นตรง ยกดาบในมือขึ้นชี้ไปยังบัลลังก์ ประกาศศักดาความท้าทายเต็มที่

“เมื่อไรเจ้าจะเลิกใช้วิธีนี้เรียกข้ามาสักที เกรเทล!

น้ำเสียงอันกราดเกรี้ยวของผู้กล้าที่สู้ทนเก็บรักษาประโยคนี้ไว้ตั้งแต่จอมมารเริ่มอาละวาดจนกระทั่งฝ่าด่านทั้งหลายจนได้มาเจอเจ้าตัวเป็นๆ ทำให้จอมมารเพียงเลิกคิ้ว ริมฝีปากสีแดงสดแย้มพรายชวนลุ่มหลง เต็มไปด้วยเสน่ห์อันเปี่ยมล้นของปีศาจ แต่มันใช้ไม่ได้กับอัศวินแห่งแสงผู้รู้ไส้รู้พุงเกินกว่าจะหลงเสน่ห์ใบหน้าต้องสาปนั้น

“ข้าเบื่อ”

ประโยคอันสุดแสนจะเต็มไปด้วยเหตุผลทำให้อัศวินแห่งแสงผู้มาพร้อมความกราดเกรี้ยวเหี่ยวแฟบลงทันใด จนใจจะโต้ตอบ ลดดาบลงแทบลากพื้น แล้วพูดอย่างอ่อนใจ

“ข้าฆ่าเจ้ามาสิบเก้ารอบแล้วนะ ข้าสิต้องเบื่อ นี่ข้าต้องสู้อุตส่าห์บุกป่าฝ่าสารพัดด่านของเจ้าเพื่อมาฆ่าเจ้าให้คืนชีพมาอาละวาดอีกรอบเนี่ยนะ”

“ข้าเบื่อ” จอมมารยืนยันคำเดิม คราวนี้เพิ่มการพยักหน้าเพื่อยืนยันประโยคของตัวเองด้วย “นอกจากอาละวาดให้ผู้กล้ามาปราบแล้ว ข้าก็ไม่มีอะไรทำนี่”

อัศวินแห่งแสงผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรมและความดีงามเหลือกตาใส่

งั้นก็ช่วยไปหาอะไรอย่างอื่นที่ชาวบ้านชาวช่องเขาไม่เดือดร้อนจะได้ไหม! พับนกกระดาษก็ได้ ถักไหมพรมก็ได้ เต้นฮูลาฮูบลดพุงก็ได้ อะไรก็ได้ที่มันสร้างสรรค์มากกว่านี้!

“ยังไงก็เถอะ ตอนนี้ข้าไม่ว่างเล่นกับเจ้าแล้วนะ” อัศวินแห่งแสงทำสีหน้าซังกะตายยิ่งกว่าเดิม ก่อนจะประกาศก้อง “ข้ากำลังจะแต่งงาน”

ถ้อยคำนั้นเรียกสายประหลาดใจจากอีกฝ่ายได้ทันที

“กับใคร?”

“คนรักข้า” อัศวินตอบหนักแน่น ท่าทีเบื่อหน่ายเต็มกำลัง “ข้าจะสี่สิบแล้วนะ จริงๆ ควรจะแต่งกันได้ตั้งนานแล้วถ้าไม่ต้องออกทำภารกิจปราบปีศาจแทบทุกเดือน ช่วยปล่อยๆ ข้าให้ปลดเกษียณแบบสงบสุขสักทีเถอะ”

“แบบนี้ข้าก็ไม่มีเพื่อนเล่นจนกว่าจะแต่งตั้งอัศวินแห่งแสงคนใหม่สิเนี่ย!” จอมมารยกมือกุมขมับ เริ่มเดือดร้อนขึ้นมาทันทีทันใด อัศวินแห่งแสงคนปัจจุบันได้ยินแล้วก็ชักละเหี่ยใจแทน

“อัศวินแห่งแสงก็ไม่ใช่เพื่อนเล่นเจ้าอยู่แล้ว!

“ไม่!” จอมมารผู้โฉดชั่วที่สุดในพิภพกรีดร้องเสียงแหลม “นอกจากเป็นจอมมารให้คนมาฆ่า ข้าก็ไม่มีอะไรทำแล้วนะ!

ถ้าต้องมานั่งหง่าวรอจนกว่าผู้กล้าแห่งแสงคนใหม่จะโตมันน่าเบื่อจะตายชัก! อาชีพจอมมารทำไมมันน่าเบื่ออย่างงี้นะ!

“เจ้าก็ควรไปหาความบันเทิงอื่นมาเล่นได้แล้ว!” อัศวินแห่งแสงว้าก ประสาทกินขึ้นทันใด แต่จากการที่รู้จักกันมายี่สิบกว่าปี ฆ่ากันไปไม่รู้กี่รอบ รู้ไส้รู้พุงดีว่าจอมมารรุ่นนี้โรคจิตขนาดไหน สุดท้ายเขาก็ขี้เกียจจะเถียง ชูดาบขึ้น “มาทำเรื่องให้จบๆ กันเถอะ เจ้ามีอะไรจะสั่งเสียก่อนตายไหม”

หลังจากฆ่ากันไปสิบเก้ารอบ...จริงๆ ไม่ต้องสิบเก้ารอบหรอก แค่รอบที่สาม จอมมารก็เบื่อที่ต้องมาเล่นบทจอมมารโฉดชั่ว ปล่อยพลังอำนาจมืด สาธยายความชั่วร้ายที่คิดครองโลกแล้ว ดังนั้นพอรอบที่สี่ เธอก็เปลี่ยนมาชวนอัศวินแห่งแสงที่เพิ่งฝ่าฟันสุดยอดด่านนรกและมังกรเฝ้าปราสาทมาหมาดๆ จิบชาสักสองสามแก้ว ไม่ก็อยู่เป็นเพื่อนคุยสักสองสามชั่วโมง ก่อนจะยอมให้อีกฝ่ายเอาดาบจิ้มแต่โดยดีไม่มีขัดขืน

คราวนี้ ดูเหมือนอัศวินแห่งแสงจะไม่ค่อยมีอารมณ์จิบชาและอยู่คุยเป็นเพื่อนสักเท่าไร จอมมารจึงทำหน้าเหม็นเบื่อ

“ข้าอยากกินหน่อไม้ขาว” จอมมารเบะปาก “เจ้าไปบอกอัศวินคนต่อไปด้วยนะว่าให้เอาหน่อไม้ขาวมาด้วย”

“ได้” อีกฝ่ายพยักหน้า อย่างขี้เกียจต่อปากต่อคำ กระชับดาบในมือ เดินขึ้นบันไดที่สลักจากหินอ่อนตรงเข้าไปยังบัลลังก์สีดำ

จอมมารยังนั่งนิ่งไม่ไหวติงบนบัลลังก์ ตาคมเรียวได้รูปปราดมองอัศวินแห่งแสงที่ดาหน้าย่างสามขุมเข้ามาอย่างเบื่อหน่าย รอจนเมื่อเขามาหยุดอยู่หน้าบัลลังก์ ชันเข่า โค้งคำนับลงแทบเท้า ทำความเคารพอีกฝ่ายผู้เป็นถึงตัวแทนแห่งความมืดผู้คงสมดุลของโลกใบนี้อย่างให้เกียรติตามที่คุณธรรมในใจของ 'อัศวินแห่งแสงผู้ดำรงไปด้วยศักดิ์ศรีและความยุติธรรม' เห็นว่าสมควรทำ

อีกฝ่ายพยักหน้ารับการเคารพนั้นเบื่อๆ อย่างไม่ค่อยสนใจนัก รอจนดาบศักดิ์สิทธิ์ที่ผ่านพิธีอาบชำระมากมายตั้งแต่ก่อนออกเดินทางก็ถูกชูขึ้นสูง คมดาบตกกระทบแสงไฟ และก่อนที่ผู้ถือจะทันได้เหวี่ยงมันปักเข้าที่ร่างของจอมมารผู้ชั่วร้าย อัศวินแห่งแสงก็ชะงัก ชูดาบค้างไว้อย่างนั้น แล้วทำหน้าจริงจัง

“ไม่เอาตายแล้วปราสาทถล่มอีกนะ ข้าไม่อยากวิ่งหนีตายอีกแล้ว”

“ก็ได้” จอมมารรับคำง่ายๆ ไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่น้อย ดาบศักดิ์สิทธิ์ที่เงื้อค้างไว้เลยตวัดวูบ ทีเดียว ทิ่มเข้ากลางอกจอมมาร แล้วรัศมีความบริสุทธิ์อันเจิดจ้าของดาบแผ่กำจาย กันกินร่างที่เต็มไปด้วยความมืดของจอมมารจนถึงแก่ชีวิต

ไม่มีเลือด มีแต่ควันดำที่แผ่ออกมาจากรอยแผล จากนั้นร่างอันงดงามราวต้องสาปที่เปี่ยมล้นด้วยพลังแห่งความมืดของจอมมารก็สลายไป เหลือเพียงแค่กลิ่นอายแห่งความมืด

อัศวินแห่งแสงมองบัลลังก์สีดำที่ว่างเปล่าแล้วก็ถอนหายใจ ถวายการคำนับความว่างเปล่านั้นอีกครั้งอย่างให้เกียติผู้ที่เคยนั่งอยู่ แล้วหมุนตัว

แกรก...กึก....ครืน...

เศษฝุ่นตกลงมากระทบใบหน้า มีหินก้อนเล็กร่วงติดมาด้วยเล็กน้อย ก่อนตามด้วยเสียงอันคุ้นเคยที่ดังสะเทือนลั่น ปราสาทเริ่มสั่น อัศวินแห่งแสงที่บัดนี้เสียรู้เสียแล้วก็ตาเหลือก สอดดาบเข้าฝักแล้วรีบวิ่ง เผ่นหนีก่อนที่ปราสาทจะถล่มลงมาทับเขาตายซี้แหงแก๋อยู่ตรงนั้น

“จอมมารเฮงซวย! ไหนว่าจะไม่ถล่มแล้วไง!

เฮ้ๆ ข้าเป็นจอมมารนะ! มันต้องชั่วช้าต่ำทรามแบบนี้สิถึงจะสมเป็นจอมมาร!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

35 ความคิดเห็น

  1. #471 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 15:36
    ข้าเบื่อ =..='''  ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #471
    0
  2. #466 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 19:46
    อย่างฮาอ่ะ...
    #466
    0
  3. #461 จอกราตรี (@sparrowe) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 15:45
    น่าสนใจดีค่ะ พอผู้กล้าพูดปุ๊บ ดึงความสนใจได้ชะงัดนักแล

    ประกาศความท้าทาย ความโกรธน่าจะพุ่งแรงแซงโค้งมากกว่า ขำตรงให้เล่นฮูลาฮูปลดพุงกับเอาหน่อไม้มาฝาก
    #461
    0
  4. #450 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:02
    ไรท์เตอร์คะ..อ่านแล้วชอบอ่ะ เลิกดองเถอะ Please
    #450
    0
  5. #449 tiyada (@noiyom) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2556 / 19:20
    สงสารคุณอัศวินหน่อยเถอะ - -
    #449
    0
  6. #439 perfume (@scent) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 10:50
    จอมมารแน่รึ นึกว่ามารป่วน
    #439
    0
  7. #410 นักเวทย์ปีศาจ (@alisia-w-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2555 / 15:18
    รั่วตั้งแต่ต้นเลย รู้สึกสงสารอัศวินคนนี้ชะมัด
    #410
    0
  8. #150 Lazy>_<Girl (@tp2102) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:48
     เกรเทลเกรียนอ่า

    น่ารักชะมัด
    #150
    0
  9. #149 The White Rose of Death (@nali-rabanos) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2554 / 22:18
    กร๊ากกกกกกกกกก

    กวนได้ใจจริงๆอ่ะ น่ารัก(?)
    #149
    0
  10. #148 l88O ~ bansai !!!! (@love-1880-8018) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2554 / 12:11
     จอมมารกวนตรีน 55555
    #148
    0
  11. #147 +Jk' GUMIGU+ (@zennou-no-noa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 11:29
     จอมมารผู้น่ารัก-.-
    #147
    0
  12. #146 WhisperS In The Dark (@hellmaid) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 19:23
    ฮา


    คลั่งจอมมารตั้งแต่แรกพบ...

    รับหัวใจดวงน้อยไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยเถอะครับจอมมาร^^
    #146
    0
  13. #145 ★EmPtY_MiNuTe ♪ (@porrly) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2554 / 16:28
    รั่วตั้งแต่แรกเลยแฮะ = =;
    #145
    0
  14. #144 I koy (@diary-of-koy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2554 / 20:34
    คล้ายกับคู่มือกาารเป็นราชาปีศาจเลย

    สนุกดีค่ะ

    เอารั่วๆเลยนะค่ะ
    #144
    0
  15. #143 อ่านเร็วมาก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2554 / 22:07
    น่ารักมาก
    #143
    0
  16. #142 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2554 / 15:49
    เหอะๆ เป็นจอมมารที่น่ารักดีเนอะ
    #142
    0
  17. #141 -loveless- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2554 / 01:04
    น่ารักอ่ะ

    เพิ่งหลงเข้ามาอ่าน ไม่รู้พลางเรื่องฮาๆอย่างนี้ไปได้ไงตั้งนาน

    ไปอ่านต่อดีกว่า อิอิ
    #141
    0
  18. #140 Mεσ' (- -)' (@30901) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2554 / 20:35
    ชอบเรื่องนี้ พอๆกับเอเจเลย -0- (นี่แค่ตอนแรกนะเนี่ย-0-!)
    #140
    0
  19. #139 I love BM (@itnojoke008) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 12:39
    เหอ ๆ รั่วจริง ๆ ด้วย
    #139
    0
  20. #138 I love BM (@itnojoke008) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 12:39
    เหอ ๆ รั่วจริง ๆ ด้วย
    #138
    0
  21. #137 lnoMunBaA (@nano) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2554 / 23:10
    เหมือนคู่มือการเป็นราชาปิศาจเลยแหะ 555+
    #137
    0
  22. #136 kittykid (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 14:56
    แบบนี้สินะเจ้ามาร น่ารักแต่หลอกล่อแบบมารดีนะ ชอบมาก
    #136
    0
  23. #135 [R.I.P] (@sixsense_ch) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 21:46
    น่ารัก ^^
    #135
    0
  24. #134 ladyangle (@sofeast) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 14:10
     เป็นจอมมารที่น่ารักอะไรอย่างนี้
    #134
    0
  25. วันที่ 18 มีนาคม 2554 / 18:43
    ขำมากค่ะ 5555
    นั่งขำอยู่หน้าคอม
    แบบว่า ขำค้างอ่ะ
    #133
    0