บาปที่ฉันสร้าง

 ผมขอเล่าประสบการณ์การบาปในชีวิต โดยทำผิดศีลทั้ง5ข้อในชีวิตตั้งแต่เด็กจนโตนะครับ

โดยผมชื่อ พัฒนพงศ์ ปรับโตวิดโจโย  ตอนนี้ก็อายุ 21 ปีแล้ว

ซึ่งหลายคนอาจจะคิดว่าเป็นเด็กคงยังไม่ทำกรรมอะไรมากหรอก แต่ว่าความจริงแล้วมันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย

เพราะกรรมเราทำกันทุกวัน แล้วผมก็เกิดมาตั้ง 21ปีแล้ว โอ้โห......... เล่ากัน 10วันไม่จบแน่ๆเลยนะครับเนี่ย 

เริ่มจากการผิดศีลข้อที่ 1 ซึ่งผลกรรมก็คือทำให้เป็นหวัดบ่อย เป็นโรคภูมิแพ้และร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง

โดยสาเหตุมาจาก ตอนเด็กๆไปอยู่ต่างจังหวัดกับคุนยายและคุณป้า 

ซึ่งมีอาชีพทำนา ในแต่ละวันก็จะต้องทำอาหารรับประทานซึ่งก็ได้มาจาก

การจับปลา การฆ่าสัตว์ต่างๆ มากมายทั้งสัตว์เล็กๆ เช่น กุ้ง หอย ปู ปลา แมลงต่างๆ และสัตว์ใหญ่ เช่น ไก่ นก หนู และอื่นๆ ซึ่งแม้ไม่ได้ฆ่าเองก็มีส่วนรวมคือพลอยยินดีเมื่อเขาถูกฆ่า ซึ่งผิดเต็มๆเลยครับ ทุกครั้งที่ลุงตกปลาได้จะดีใจมมาก โดยไม่รู้เลยว่ามันเป็นบาปเพราะเราจะเอาเขามาฆ่า

ซึ่งถ้าเป็นผมโดยจับไปฆ่าบ้างแล้วมีคนมาดีใจนะ ผมก็แค้นเหมือนกัน

แล้วก็เคยไปแหย่ไข่มดแดง ซึ่งเป็นการไปทำลายครอบครัวของเค้า ไปพรากลูกพรากแม่ และฆ่าเอามากิน ซึ่งตอนเด็กๆจะชอบมาก เพราะไข่มดแดงอร่อย แม้บางครั้งจะโดนมดกัดบ้างก็ยังชอบอยู่

พอมาคิดได้ตอนนี้รู้สึกผิดมาก เพราะเป็นเหมือนการที่เราไปทำลายครอบครัวคนอื่น อีกทั้งยังมีการฆ่าสัตว์ด้วย(ผิดศีลข้อ 1 ทำให้เจ็บป่วยตามร่างกาย)

แล้วตอนเอาไข่มดแดงต้องเอามาใส่ที่น้ำเพื่อแยกไข่ กับ ตัวมด ออกจากกัน ซึ่งกรรมจากตรงนี้ทำให้มาเป็นหวัด เป็นภูมิแพ้อยู่ทุกวันนี้ โดยอากาศเปลี่ยนนิดเดียวก็เป็นหวัดแล้ว ซึ่งทำให้คิดว่า แหมมมๆ

ตอนเด็กเราเอามดไปลอยน้ำนี่นา สงสัยเค้ามาเอาคืนแล้ว

แล้วยังจะมีสัตว์เล็ก สัตว์น้อยอื่นๆอีกมากมายด้วย T____T

+++++++++++++++++++++++++++++++

กรรมต่อไปก็คือการตบยุง ตียุง ตีธรรมดาก็ไม่เท่าไหร่ครับ 

แต่นี่ดันตีด้วยความเพลิดเพลิน

โดยการเอาไม้ตีแมลงวันมาไล่ตีเล่นเป็นเรื่องสนุกไป

ซึ่งถ้าย้อนเวลากลับไปได้

ยุงสักตัวก็จะไม่ฆ่าเลยครับ เพราะทำอะไรไว้กับใคร

ตัวเองต้องมารับเองทุกอย่างเลย

ซึ่งก็ไม่ได้ทำให้ใครทุกข์เลย

นอกจากตัวเองทำตัวเองทั้งนั้น

เมื่อคิดย้อนกลับไปทีไร

ก็อดคิดไม่ได้ว่า ทำไมมันถึงได้โง่ขนาดนี้นะ T_____T

แล้วการตียุงก็จะเป็นการตีโดยเอาไม้ตีไฟฟ้ามาตี

แล้ววาดลวดลายในการตีให้สวยงาม ตอนนั้นคิดว่าสนุก 

แต่พอมารู้จักกฎแห่งกรรมของพระพุทธเจ้าแล้ว มันไม่สนุกแล้วครับ

มันเหมือนกับว่าเราฆ่าเขาด้วยความสนุก

จึงทำให้ป่วยเป็นโรคภูมิแพ้ T___T

+++++++++++++++++++++++++++

แล้วก็เคยจับปลาโดยใช้สวิงช้อนขึ้นมาแล้วจับปลาตัวเล็กๆ

และสัตว์น้ำเช่นลูกอ๊อด กบ อึ่งต่างๆ 

แล้วนำมาเป็นอาหาร

ซึ่งกรรมจากการฆ่าสัตว์นี้จะเห็นชัดเจนมาก เพราะไม่ว่าฆ่าอะไร

เขาก็จะมาเกาะเกี่ยวอยู่ที่ร่างกายเรา ทำให้ปวดตามแขน ขา หลัง บ่า เอว และอื่นๆตามแต่ลักษณะการประกอบกรรม

บาปกรรมต่อไปคือการที่  เคยแช่งให้คนตาย อยากให้คนตาย เพียงเพราะว่าเขาแกล้งเราแล้วเราสู้เขาไม่ได้ แล้วก็ชอบสมน้ำหน้าคนอื่นเมื่อเขาตาย เช่นเห็นโจรถูกฆ่าทีไรก็ดีใจมาก คิดว่าตายไปได้ก็ดี แล้วก็เคยคิดสะใจเมื่อเห็นคนอื่นตาย

ซึ่งตอนแรกคิดว่า มันบาปด้วยหรอ แต่พอมาศึกษาธรรมะจาก บ้านสวนพีระมิด ทำให้รู้ว่ากฎแห่งกรรมนั้นละเอียดมาก

ไม่ละเว้นผู้ใดเลย ไม่ว่าจะเป็นเศรษฐีพันล้าน หรือยกจกข้างถนน

ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถหนีกฎแห่งกรรมไปได้

เพราะกฎแห่งกรรมเป็นกฎสากลของจักรวาล

ไม่ว่าจะนับถือศานสนาไหนก็ตามก็ต้องรับผลกรรมเหมือนกันหมด

+++++++++++

ต่อไปคือเคยมีส่วนรู้เห็นในการทำแท้ง คือในตอนนั้นรู้ข่าวว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งไปทำแท้งมาซึ่งเป็นเด็กนักเรียนอยู่  เบสก็ไปดีใจกับเขา คิดว่าเขาตัดสินใจถูกต้องแล้ว เพราะว่าจะได้ไม่เป็นภาระ อีกทั้งถ้าไม่เอาเด็กออกก็ต้องหยุดเรียน ทำให้ชีวิตพัง ซึ่งในตอนนั้นไม่ได้คิดถึงจิตใจของเด็กที่ถูกทำแท้งเลย ว่าเขาจะโกรธ จะแค้นขนาดไหน ที่ไปสะใจเมื่อเห็นเขาโดนฆ่า

พอมองย้อนกลับมาที่ตัวเอง ถ้าใครมาฆ่าเราบ้าง แล้วมีคนมาสะใจนะ เราจะแค้นไอ้คนที่มาสะใจด้วย

+++++++++++++++++++

ต่อไปคือเคยขโมยของคนอื่น ของเพื่อน มากมาย เช่น ยางลบ ดินสอ อุปกรณ์การเรียนต่างๆ เงินก็เคยขโมย เรียกได้ว่าขโมยเพื่อความสนุก แล้วพอเพื่อนไปขโมยของคนอื่นมา แล้วมาเล่าให้เราฟัง เราก็จะคิดว่า เออ คนนี้มันเก่งนะ มันทำได้ขนาดนี้เลยนะ

ซึ่งไม่ได้ตักเตือนเพื่อน แถมยังไปผสมโรงกับเขาอีก

แล้วก็เคยไปรับประทานอาหารตามร้านอาหารต่างๆ แล้วก็ขโมยช้อน ซ้อม ถ้วย และอื่นๆ ซึ่งไม่ได้เป็นกาารขโมยเพราะความอดอยากหรือขัดสน

แต่เป็นการขโมยเพราะความสนุก แกล้งเพื่อน เช่น แอบเอาถ้วยไปไว้ในกระเป๋าเพื่อน แล้วพอเดินออกมาจากร้าน ก็แซวกันในกลุ่มประมานว่า  ใครชอบอาหารร้านนี้ขนาดต้องขโมย ถ้วย กลับบ้านเลยนะ  แล้วก็จะมานั่งเปิดกระเป๋ากันดูว่าอยู่ที่ใคร เรียกได้ว่าทำไปเพราะความสนุก ความคึกคะนองทั้งนั้น  

แล้วก้เรื่องชอบของฟรี เป็นอะไรที่ชอบมาก ใครบอกว่าจะมาเลี้ยงอาหารหรือเลี้ยงขนม เราจะรู้สึกรักคนนั้นมาก แม้เขาจะเป็นคนไม่ดีขนาดไหน

แต่พอบอกว่า เดี๋ยวจะเลี้ยงโน้น นี่ นั้น  แค่นี้ เรามองเขาว่าเป็นคนดีมีเมตตาขึ้นมาทันที เพราะว่าความโลภมันเยอะ 555

แล้วเคยเจอเงินตกอยู่ แล้วเก็บมาเป็นของตัวเอง แม้ว่าจะแค่ 10 20บาท แต่ก็ผิดเหมือนกัน เพราะไม่ใช่ของของเรา ตอนนั้น คิดเอาเองว่า เรานี่โชคดี สงสัยทำบุญมาเยอะ ฟ้าเลยประทานมาให้ โดยไม่ได้คิดเลยว่า คนที่เขาทำเงินหล่นอาจจะต้องเอาไปใช้ในเรื่องที่จำเป็น ซึ่งถ้าเป็นเราทำเงินหายบ้าง แล้วไม่มีเงินกินข้าว ไม่มีค่ารถกลับบ้าน คงแย่น่าดูเลย T____T

++++++++++++++++++++++

และบาปต่อไปคือเคยไปเอาไข่ไก่มาเลี้ยง ให้เป็นตัว ตอนนั้นเป็นเด็ก คิดว่าอยากเลี้ยงสัตว์บ้าง แต่ตอนนั้นอยู่ต่างจังหวัด ก็เห็นลูกเจี๊ยบวิ่งไปวิ่งมา แล้วก็คิดว่าน่ารักดี ก้เลยวางแผนไปขโมยไข่ไก่จากในเล่าที่ใต้ถุนบ้าน รอตอนที่แม่ไก่ไม่อยู่ แล้วก็ไปเอาขโมยไข่มาฟัก โดยมีลุงกับป้าเป็นคนช่วยปฎิบัติการณ์ ซึ่งป้าก็เตือนว่าให้เขาอยู่กับแม่ดีกว่า แม่เขาเลี้ยงได้ดีกว่าเรา แต่ด้วยตอนนั้น ความอยากมันครอบงำ เลยไม่ยอม จะเลี้ยงให้ได้ ป้าเลยช่วยหาถังมาเป็นที่อยู่ของไข่ ก็จะไข่ใส่ไว้ในถังแล้วก็เอาผ้าปิดๆไว้ให้ความร้อน จนฟักออกมาเป็นตัว วันนั้นดีใจมาก คิดว่าเรานี่ก็แน่เหมือนกันนะ ฟักไข่ออกมาได้ด้วย แต่พอเลี้ยงไปนานๆก็จะเริ่มเบื่อ จนไม่ได้สนใจดูแล พอหันกลับไปมองทีไรก็รู้สึกผิดทุกที เราทำได้ขนาดพลากแม่ พลากลูกคนอื่น แล้วพอเบื่อก็ไม่สนใจดูแลอีก เห้ออ คิดแล้วก็เศร้าใจ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ จะไม่เอามาเลี้ยงเลยเพราะว่าแม่ไก่เขาต้องมีวิธีเลี้ยงลูกที่ดีกว่าเราแน่นอน

ต่อไปคือการมีกิ๊กมีชู้

แหมๆ เค้าอาจจะคิดว่าใครๆเขาก็มีกันเลยทำบ้าง

เราก็เลยลองกับเขาบ้าง เพราะคิดแบบนี้ทำให้หลงผิดผิดสีลข้อสาม คือมีอะไรกับผู้ชายมาประมาน10 คน

ซึ่งผลกรรมจากการมีกิ๊กมีชู้ คือทำให้ลูกดื้อ และลูกน้องไม่เชื่อฟังนั่นเอง

หรือก็อาจจะมาทำให้เจ็บป่วยตามร่างกายได้อีกด้วย

และยังชอบดูหนังเอ็ก หนังโป๊อีกตังหาก

โดยได้รู้กฎแห่งกรรมจากบ้านสวนพีระมิด

จากคนที่เขามาที่นี่ เขาเล่าว่าเป็นคนชอบดูหนังโป๊ หนังเอ็ก

และผลกรรมก็คือทำให้มีปัญหากับดวงตา ตาบอด สายตาสั้น สายตายาว

ซึ่งถ้าทุกคนรู้ว่าหากเราผิดศีลข้อใดข้อหนึ่งนั้นผลกรรมจะมาทำให้เราทุกข์ทรมานอยู่ในขณะนี้

ผมเชื่อว่าก็ไม่อยากทำกันหรอก

เพราะไม่มีใครอยากเจ็บ ไม่มีใครอยากจนกันหรอกครับ

บาปกรรมต่อไปก็คือ ศีลข้อ 4

โกหก กะล่อน ปลิ้นป้อน ตอแหล อันนี้ทำมาครบเลย

และยังเคยสร้างเรื่อง ใส่ร้ายป้ายสีต่างๆนานาให้คนอื่นอีกด้วย

ซึ่งผลกรรมก็คือทำให้มีปัญหาทางช่องปาก ปากเหม็น

ปวดฟัน เป็นฟันคุด ฟันไม่สวย รูปปากไม่สวย พูดไม่มีคนเชื่อ พูดไม่มีใครอยากฟัง

โดยหลังจากเริ่มตั้งใจว่าจะไม่โกหก และจะรักษาศีลในข้อนี้

รู้สึกได้ว่า พูดอะไรก็มีคนเชื่อ มีคนฟัง

รู้สึกว่าไม่ปวดฟันเหมือนเมื่อก่อน

ที่เคยมีกลิ่นปากก็หายไป

ทำให้มีกำลังใจในการรักษาศีลมากขึ้น

และศีลข้อ 5 ก็คือ การดื่มสุรา

โดยเคยทั้งดื่มเอง ซื้อให้คนอื่นดื่ม ให้เงินเขาไปซื้อ

แนะนำให้เขาดื่ม และเชียร์ให้คนอื่นดื่มอีกด้วย

โดยผลกรรมจากการผิดศีลข้อนี้ก็คือทำให้ความจำไม่ค่อยดี

และบาปกรรมต่อไปก็คือ อบายมุข (เหตุทุกข์แห่งความฉิบหาย)

ที่เขาว่ากันว่า ถ้าละเมิดแล้ว ชีวิตจะมีแต่ความฉิบหายกัน

ซึ่งจากการที่รับฟังประสบการณ์ชีวิตของคนอื่นก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

โดยจะมีตั้งแต่ คบคนชั่วเป็นมิตร เที่ยวกลางคืน ดูการละเล่น เล่นละคร

เกียจคร้านทำการงาน และเล่นการพนัน

โดยขอเล่าว่า ในข้ออบายมุขนี้ทำมาทั้งหมดเลย

ซึ่งชีวิตก็ฉิบหายจริงๆตามที่พระพุทธเจ้าท่านบอกเอาไว้

โดยเคยตั้งแต่ คบคนชั่ว เคยเล่นหวย เล่นการพนัน เล่นไพ่นี่จะชอบมาก

เที่ยวกลางคืนก็เคย ติดละครซีรีย์นี่งอมแงมเลย และเรื่องขี้เกียจนี่เป็นบ่อยมาก

ขี้เกียจไปซะทุกอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องไหนๆก็ขี้เกียจ

โดยหลังจากที่มารู้จักบ้านสวนพีระมิด

ทำให้รู้จักกฎแห่งกรรมมากขึ้น

ได้รู้ว่าสิ่งที่เราได้รับมานั้น

เกิดจากการกระทำของเราเองทั้งสิ้น

ทั้งที่รู้และก็ไม่รู้

โดยไม่ว่าจะรู้หรือไม่รู้ก็จะต้องได้รับผลกรรมด้วยกันหมดทั้งสิ้น

โดยหลังจากที่รู้แล้วก็พยายามเลิกทำผิด

และหันมาตั้งใจรักษาศีล

ซึ่งทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน

รู้สึกมีความสุขทั้งทางกาย และทางใจ

รู้สึกว่าอะไรๆรอบตัวดีขึ้นในทุกๆด้าน

ชีวิตในตอนนี้มีความสุขมากๆ

จึงได้มาเขียนเพื่อบอกเล่าให้คนอื่นได้รับรู้

ว่าที่เราเป็นนั้นเกิดจากสิ่งที่เราทำขึ้นเองทั้งหมด

กฎแห่งกรรมยุติธรรมที่สุด

สวรรค์ นรก นั้น มีจริงๆ

และไม่ต้องรอตอนตายด้วย

เคยได้ยินไหมครับ

“ตกนรกทั้งเป็น”

เราจึงอยากให้ชีวิตของเราเป็นธรรมทานแก่คนอื่น

เพื่อที่ว่าจะได้เห็นว่าเราเคยทำมาแล้ว

เราเคยทุกข์มาแล้ว

จนเคยคิดอยากจะฆ่าตัวตาย

แต่เราก็สามารถที่จะเปลี่ยนตัวเองได้

ในวันนี้เราไม่ได้ทุกเหมือนเมื่อก่อน

ชีวิตเรามีความสุขขึ้นทุกด้าน

เราอยากให้ทุกคนอ่านชีวิตของเราและหันมารักษาศีลกัน

ไม่ใช่เพื่อใคร แต่ทำเพื่อตัวเอง

เราไม่อยากให้ใครเดินทางผิดเหมือนเรา

ถึงจะเดินทางผิด ถึงจะเคยผิดพลาดมาก่อน

แต่หากเรายังมีลมหายใจ ....

เราก็ยังลุกขึ้นมาสู้ใหม่ได้เสมอ