บทความผีเข้าของ B 13 s.t

ตอนที่ 8 : คือรักไม่สิ้นสุด... ก็มันจะสิ้นสุดได้ไง ไม่มีใครรักนี่(โว๊ย)(3)(แนวทดลอง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    23 เม.ย. 55


            การเป็นนางเอกนิยายคุณต้องสวยแล้วจะเรียกร้องได้ทุกอย่าง สังเกตว่าเวลานางเอกจะยอมให้พระเอกปลุกปล่ำมักมีขอแลกเปลี่ยนบางอย่างด้วย การเรียกร้องเงินมากมายเอาไปช่วยแม่ ซึ่งส่วนใหญ่หลายคนจะนิยมแม่เป็นโรคหัวใจ พ่ออัมพาล แมวเป็นหอบ หมาป่วย ยายข้างบ้านลมชัก สารพัดสารเพโรครุมเร้า ชีวิตโคตรรันทนยิ่งกว่าดาวพระศุกร์ คู่กรรม พจมาร ด้วยแรงอธิษฐานมารวมกัน

            แล้ว ถ้าเกิดนางเอกมันหน้าไม่สวย ผิวไม่ขาว หุ่นไม่ให้ แถมดูสติไม่เต็ม เกิดอยากชีวิตรันทดตามกระแสบ้าง จะเอาอะไรไปแลกกับเงินพื่อรักษาญาติโกโหติกาที่พากันล้มป่วยเหมือนโดนใคร แช่งชักหักกระดูกมาร้อยชาติเศษแล้วสืบทอดต่อกันได้เหมือนมีคุณยายชื่อวรนาฏ
 

            ไม่ ต้องแปลกใจที่อยู่ๆ ฉันพูดเรื่องนี้ขึ้นมา เพราะตั้งแต่พาร่างเหม็นเปียกแบบหมาตกน้ำเพราะการใช้แรงงานที่เปื้อนดินปูน จากการนั่งปั้นงานต้นแบบเตรียมเสนออาจารย์ที่เคารพรักในอีกสามวันข้างหน้า แล้วเอาตัวเหม็นๆ มาหมกให้ห้องน้ำเน่ากว่าเดิม ไอ้แป้งก็มายืนส่องกระจกและสำรวจสังขาลของตัวเอง ที่ให้เห็นแล้วก็เกิดความรู้แจ้งจนบรรลุโสดาบัติผล... ว่าสังขาลคนเราไม่เที่ยงจริงๆ

            ผีโดนไฟไหม้ที่ไหนมายืนตัวมันเลื่อมอยู่หน้ากระจกคะพี่น้อง!... ค่ะ สภาพอีแป้งหลังทำงานอย่างหนักหน่วงมันจำกัดความได้คำนี่จริงๆ คำว่าโทรมกับซกมกยังสะอาดไป ดัน เรียนอะไรไม่เหมือนชาวบ้าน เป็นผู้หญิงเรียนบัญชีหรืออักษรดีๆ ไม่ชอบ เสือกเลือกเรียนประติมากรรม ที่มีประชากรเพศหญิงเรียนอยู่น้อยนิดยิ่งกว่าวิศวะหรือสถาบัตย์ สภาพออกมาเลยไม่เหมือนผู้หญิงอย่างที่เห็น

            แล้วสภาพแบบนี้จะไปตามจีบผู้ชายยังไงคะ! สิ้นความคิดฉันก็หมุนตัวร้อยแปดสิยองศาสามสิบเจ็บริปดา เปิดหัวรบตรงดิ่งเข้าฐานทัพที่เปิดประตูอ้ารออยู่... ขอกูได้ชำละล้างสังขาลที่ไม่เที่ยงนี้ และได้แต่งองค์ทรงเครื่องไปจีบผู้ชายหน่อยเฮอะ  

แต่ ยังไม่ทันให้ผีไอแป้งลอยเข้าห้องน้ำ ร่างสูงๆ ของเพื่อนชายก็เดินตัดหน้าและสวนเข้าห้องน้ำที่หมายตาไว้ก่อน จนผู้หญิงหน้าไม่สวยที่โดนผู้ชายแซงหน้าเข้าห้องน้ำยืนอึ้งไปสองจุดสาม วินาที
 

“ไอ เชษ อะไรของมึงเนี่ย กูจะอาบน้ำ ทำไมไม่ไปเข้าห้องน้ำผู้ชายวะ” ไอแป้งโวยลั่นค่ะคราวนี้ โดนผู้ชายตัดหน้าเข้าส้วมนี่มันเสียฤกษ์มากๆ

“ก็ กูจะขี้ ห้องน้ำชายก็เสือกเต็ม จะให้กูทำไง” เสียงไอเชษหนึ่งในเพื่อนกลุ่มเดียวกัน และเอกเดียวกันตะโกนกลับมาอย่างดัง ชนิดที่คำว่า ขี้ กระแทกหน้าไอแป้งจนเกือบหงายหลัง

“แต่ กูจะอาบน้ำ กูต้องรีบไป” ฉันยังตะโกนบอกมันอยู่หน้าประตูห้องน้ำ เรื่องขี้นี้กูยอมได้... แต่เรื่องไปรอดักจีบพี่ราฟไม่ทันนี่กูยอมไม่ได้

“มึง ก็ไปอาบน้ำห้องน้ำชายดิว่ะ ห้องอาบน้ำยังว่าง” ไอเชษเสนอกลับมาพร้อมกลิ่น บ่งบอกว่าไม่ทันแล้ว กูจองที่เรียบร้อย ดังนั้นมึงจงไปซะ

ผู้ อ่านไม่ต้องแปลกใจค่ะว่าทำไมผู้ชายผู้หญิงที่นี่เข้าห้องน้ำเหมือนอ่านภาษา อังกฤษคำว่าแมนกับวู้แม่นไม่ออก ถ้าเทียบเด็กคณะอื่น หรือที่อื่นคงแปลก แต่กับที่นี่เป็นเรื่องปกติที่ห้องน้ำหญิงชายเหมือนแบ่งไว้ให้รู้ว่าห้องน้ำ ไม่ได้มีแค่ห้องเดียวนะจ๊ะ มากกว่าจะแยกเพศจริงๆ อย่างที่ป้ายติดหราไว้ อาจด้วยเอกนี่ผู้หญิงน้อยอยู่แล้ว เวลามีเหตุการเหมือนราหูอมตูด เช่นเวลาเลิกเรียนเตรียมหาข้าวเย็น มันจะวิ่งชนกันเข้าห้องน้ำเหมือนอันอั้นกันมาห้าวันสิบวัน ยิ่งในชอปมีผู้ชายห้าผู้หญิงแค่สองถ้ารวมฉัน ก็ต้องมีที่แมนกระเด็นมาวู้แม่น และวู้แม่นแบบไอ้แป้งประเด็นไปแมนอย่างที่เห็น

และ เมื่อไม่อาจลากไอ้เชษที่จองที่ไว้เรียบร้อยแล้วออกมาได้ ร่างเหม็นๆ เหมือนหมาเปียกของฉันก็ต้องลากสังขาลไมเที่ยงมาเข้าห้องน้ำชายอย่างช่วยไม่ ได้ เห็นห้องอาบน้ำว่างอยู่ห้องหนึ่งอย่างที่ไอเชษบอกจริงๆ ก็รีบสำรวจอุปรณ์รอบตัว ผ้าเช็ดตัวพร้อม ขันพร้อม สบูพร้อม แปรงพร้อม ใจพร้อม ยาสีฟันไปเอาข้างหน้า เสร็จปุ๊ปก็วิ่งดิ่นเข้าไปทันทีอย่างกลัวว่าไอเชษจะแยกร่างมาตัดหน้าอีก พอเข้าไปได้เท่านั้นแหละเสียงจากห้องข้างๆ ก็ตะโกนถามข้ามห้องมาทันที

“ใครว่ะนั้น” เสียงแบบนี้ ไอตั้มแน่ แสดงว่ามันอาบน้ำอยู่ห้องข้างๆ เหมือนกัน

“กู แป้งเอง จะหาเพื่อนคุยระหว่างอาบน้ำเหรอมึง” ค่ะ ตะโกนบอกมันให้มันใจชื้น เพราะไอตั้มมันขวัญอ่อน ชอบนึกไปเองคนเดียวว่ามีผีในชอป เดี๋ยวก็ได้กลิ่นไอนู้น เดี๋ยวก็ได้ยินเสียงไอ้นี้ เอามันทุกเวลา เช้า กลางวัน เย็น หลังอาหารและก่อนนอน จนเพื่อนหลายคนหลอนตามๆ มัน ส่งสัยอยู่ดีๆ ได้ยินเสียงคนเข้าห้องน้ำคงกะถามเอาให้แน่ใจว่ามีคนอยู่แน่ๆ มันจะได้ไม่ขวัญผวาขณะอาบน้ำไปเหมือนมีพี่ป๋องมากระซิบไนท์ตี่ช็อกข้างหูไป ด้วย

นั่น... จะถามอีกใช่ไหมว่าไม่กระดากบ้างรึไงที่อาบน้ำห้องติดกับผู้ชายแถมยังตะโกน คุยกันไปมาให้เพื่อนที่เข้าส้วมอยู่ห้องอื่นมาสนทนาระหว่างขี้ไปด้วย ชินกันหมดแล้วค่ะทั้งหญิงทั้งชาย เพราะผู้หญิงผู้ชายที่นี่ แม่งไม่คิดอะไรกันจริงๆ แยกหญิงแยกชายกันแทบไม่ออก ยิ่งเรียนประติมากรรมด้วยไม่ค่อยมีใครเคารพว่าเราเป็นผู้หญิงอย่างที่ใจต้อง การนัก

และ พออาบเสร็จ ออกมาสำรวจตัวเองหน้ากระจก แม้รู้ดีว่าแค่น้ำเปล่าและสบูไม่อาจชวยให้เราสวยไปได้มากกว่านี้ แต่เพิ่มกลิ่นหอมให้สภาพผีอีแป้งเป็นแค่อีแป้งปกติได้ก็เยี่ยมแล้ว

กาย พร้อม ใจพร้อม เราทำได้... ตะโกนในใจพร้อมกระโดดทิ้งตัวท่าเดียวกับมาช่าในโฆษณาแอนลีน ก่อนเชิดหน้า โกยนม และวาดขาเดินอย่างมาดมั่นราวนางพญาออกจากชอปปั้น... ท่องคำพูดในใจตามลมหายใจเข้าออกแบบหลอกตัวเองว่า ฉันสวย ฉันเริส...

“จะไปไหนของมึงไอแป้ง”

แทบ สะดุดขาที่วาดให้เดินสง่าที่สุดเมื่อเจอคำทักทายเสียงห้าวดุตะโกนมาถาม กระแทกรูหูซ้ายให้ขี้หูเต้นแท็ป ก่อนใบหน้าที่พยายามปั่นแต่งให้สวยที่สุดชีวิตเพื่อไปรอดักพี่ราฟหน้าคณะของ ฉันต้องกลับมาเป็นหน้าบ้านๆ เหมือนเดิมกับเจ้าของเสียงทักที่นั่งยองๆ เป็นหมีดำภาคใต้อยู่กับกองหินหลายก้อน พร้อมร่างกายในเสื้อผ้าทำงานเปื้อนฝุ่นหินเต็มตัว ทั้งหัวจรดตีน... อี๋ ไม่อยากเข้าใกล้มึงจริงๆ ไอ้พี

“ไป หาอะไรกิน” ต่อมสตอเบอร์รี่ทำงานโดยอัตโนมัติ ไม่อยากบอกพวกแม่งว่าไปตามจีบพี่ราฟาเอล เดือนสถาปัตย์ ไม่งั้นพวกมันเอาเรื่องอีแป้งเป็นหมาหอนเครื่องบินไปล้อยันหลานบวชแน่ๆ   

“อะไร นี่มึงจะไม่รอพวกกูเลยเหรอ ไอโบว์ กับไอแย้ยังนั่งผูกครอสงานอยู่เลย” ไอหมีดำภาคใต้พีมันร้องทวงสัญญาความเป็นเพื่อน ราวไอ้แป้งเป็นเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดเพราะไม่ได้ออกไปกินข้าวเย็นพร้อมกัน เหมือนทุกที ชายห้าหญิงสองแล้วสั่งข้าวราดแกงนั่งกินหัวดำชนกัน... แต่วันนี้กูยอมเป็นเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดว่ะ... ปล่อยกูไปหาผู้ชายเหอะ กูเสียฤกษ์มาตั้งแต่ไอ้เชษตัดหน้าเข้าส้วมแหละ

“วันนี้ กูจะรีบกลับมาปั้นงานต่อ เลยจะรีบไปกินก่อน” ได้แค่อ้อนวอนไอเพื่อนร่างยักษ์ในใจว่าอย่ารั้งกูไว้ เลยเพื่อน พี่ราฟกำลังรอกูอยู่... มั่วเอา
 

“มึงขึ้นงานไวอยู่แล้วนิ มึงมาช่วยกูตัดหินไว้ให้รุ่นน้องก่อนเลย พรุ่งนี้พวกมันจะเรียนแกะหินแล้ว”

“อะไรว่ะ มึงก็ทำไปดิ กูรีบ”

“อาจารย์ใช้มา มึงจะทำป่ะ”

โอโห้... อ้างแบบนี้เอาตีนมาลูบหน้ากูดีกว่าไอพี... ยังไงพี่ราฟก็สำคัญที่สุดโว๊ย ไม่มีทาง!

“เออ...  ไปเอาสิ่วกับค้อนปอนด์มาเพิ่มอีกชุดดิ... เครื่องเจียด้วยนะ” ... กลืนน้ำลายตัวเองอย่างรวดเร็ว

แหม... ก็อาจารย์นะคะอาจารย์ ผู้ตัดสินชีวิตนักศึกษาตาดำๆ ตัวดำๆ คนนี้... จะให้ไม่ยอมได้ไง

พี่ราฟ! รอหนูด้วยนะ พี่ราฟยังเป็นที่หนึ่งเสมอ... แต่ตอนนี้ขอเอาชีวิตตัวเองให้รอดก่อนนะค้า...

ทำไมเพื่อนแต่ละคนมันขัดลาภกูจริงๆ


                                                                      ***********************


เป็น ครั้งแรกที่คนรักตัวกลัวตายอย่างไอ้แป้งคนนี้อยากหาคาน... ไม่ใช่ขึ้นไปอยู่ แต่ขึ้นไปผูกคอตาย เพราะกว่างานตัดหินตามบัญชาอาจารย์ที่เคารพรักจะเสร็จ และไอหมีควายพียอมปล่อยก็ปาไปเกือบชั่วโมง... แต่เรื่องเวลาไม่ใช่ปัญหา เพราะคนอย่างไอ้แป้งจัดวางตารางเวลาเผื่อพี่ราฟคนดีไว้กันเหตุล่าช้าของทาส หัวใจคนนี้ไว้อยู่แล้ว

แต่ สิ่งที่เป็นปัญหา มันคือสภาพ... สภาพของคนที่อาบน้ำจนตัวหอมฟุ้งเมื่อเวลาบ่ายสามโมงสิบห้า ทว่ายามนี้สี่โมงสามนาทีกลับเหมือนผีตกทั้งแป้ง ที่หย่อนลงกะทะแล้วสามารถทอดแดกได้เลย

ไอ พีนะไอพี ไม่น่าให้กูไปช่วยตัดหินเลยยยย... จากคนที่ขัดสีชวีวันให้ผิวดำๆ มันมีราคี เอ้ย ราศรีขึ้นหน่อย เพื่อแบกหน้ามารอผู้ชายหน้าคณะ ตอนนี้บนร่างกายมีแต่ฝุ่นหินเต็มตัว จนหัวดำๆ กลายเป็นหัวขาวๆ ขยับตัวทีเหมือนมีสโมคบนเวทีคอนเสิร์ทติดอยู่ในเสื้อผ้าตลอดเวลา จะอาบน้ำอีกรอบดูนาฬิกาก็คงไม่ทันแล้ว จะไม่มาก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้

แม้ไม่เจอหน้าหล่อๆ ละลายใจ แต่ขอแอบมองไกลๆ ก็ยังดี... บอกแล้วว่าวันนี้ผิดฤกษ์ตั้งแต่ไอเชษแย่งส้วมไปขี้แล้ว

ไม่ทันไรพ่อเทพบุตรก็เดินมากับกลุ่มเพื่อนชายสามสี่คนออกมาจากตัวตึกเรียน โดยไม่เห็นผีอีแป้งแอบมองอยู่หลังเสาไกลๆ เพราะยามนี้ฉันแอบชิดเสาจนแทบเข้าไปสิงมัน ผสมกับร่างกายที่ขาวโผลนที่เข้ากับสีเสาทำให้แยกออกยาก

อยาก เข้าไปทัก แต่สภาพไม่อำนวย สงสัยว่าวันนี้คงเป็นโชคดีของพี่ราฟที่ไม่มีผีไอแป้งมาตามหลอกหลอนเพราะฤกษ์ ยามมันไม่ดี แต่ขอดูเป็นอาหารตาแล้วเอาเก็บไปฝันหวานหน่อยเหอะ

ยิ่ง มองพี่ราฟยิ่งเคลิ้ม เพราะพี่ท่านแจกยิ้มมิตรภาพให้เพื่อนทุกคนจนน่ามอบสายสะพายขวัญใจช่างกล่อง ให้ ดูเป็นกันเองไม่เข้ากับหน้าตาและฐานะ และเมื่อเห็นเพื่อนๆ ของพี่เขาเข้ามาพูดคุยด้วยอย่างสนุกสนาน และเข้ามาหาพี่ราฟมากขึ้นเรื่อยๆ ราวพี่ราฟเป็นศูรย์กลางของกลุ่ม อีคนที่แอบมองอยู่หลังเสาก็อดปลื้มใจเหมือนลูกรับปริญญาห้าใบซ้อนไม่ได้... ค่ะ มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ นะ เหมือนรู้สึกปลื้มแทนที่เขาเป็นที่รักของคนอื่นมากมายขนาดนี้... อีแป้งชักเป็นเอามาก

และ ก่อนที่อาการมองคนหล่อที่โดดเด่นอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่กลายเป็นแบล็กกราว ประกอบฉากจะเพ้อไปไกลจนฉันเริ่มสมสู่กับเสาที่แอบอยู่ เสียงทักเสียงหนึ่งก็ดึงฉันออกมาจากโลกจิตนาการที่มีเพียงสองเรา

“อ้าวไอแป้ง มาทำไรคณะสถาปัตย์วะ”

“ไอบอล”

ฉัน หันหน้าไปที่ต้นเสียงที่รบกวนโลกจิตนาการในกระโหลก ก่อนเห็นว่าคนที่ทักเป็นไอบอลเพื่อนต่างคณะแต่กลุ่มเดียวกัน มันเป็นคนเดียวในกลุ่มเพื่อนสิบคนของฉันที่กระเด็นมาเรียนสถาปัตย์ ในขณะที่คนอื่นอยู่ศิลปกรรมหมด แล้วไอบอลก็อยู่ปีสามเป็นรุ่นน้องพี่ราฟปีหนึ่งเหมือนฉัน

 

“มึงมาทำไรเนี่ยไอแป้ง แล้วทำไมตัวขาวขนาดนี้ว่ะ ตกถังแป้งมาเหรอ” มันถามย้ำ ซ้ำยังจี้ใจดำอีกต่างหาก

“เปล่า... กูแค่ผ่านมา” ปฏิเสธลูกเดียวค่ะ ฉันไม่ยอมให้ใครในกลุ่มเพื่อนรู้แน่ว่ากำลังตามจีบพี่ราฟอยู่ เพราะรู้ดีว่าถ้าพวกมันรู้ คำตอบเดียวที่มันจะให้ฉันคือ ตัดใจเหอะแน่นอน ดังนั้นไฉนเลยจะบอกพวกมันให้มาบันทอนกำลังใจเรา เมื่อยามนี้ยังไม่พร้อมนอนกัดหมอนกินน้ำตาตัวเองต่างข้าว

“ด้วยการมายืนกอดเสาเนี่ยนะ” ไอบอลยังว่าแบบไม่เชื่อ ซ้ำยังหัวเราะแบบไมเกรงใจคนหน้าไม่สวยอีกต่างหาก

แล้ว เหมือนมันเลี้ยงกุมาร หรือไม่ก็สีหน้าฉันมาฟ้องชัดเกินไป ไอบอลถึงหันหน้าไปตามทิศทางที่ฉันมองในตอนแรก แล้วเห็นว่าที่จุดนั้นมีพวกพี่ราฟยืนคุยกันสนุกสนานอยู่

มองเสร็จมันเสือกทำตาโตแบบตกใจเหมือนซื้อหวยถูกรางวัลที่หนึ่ง ก่อนตวัดใบหน้าเหมือนคนถูกหวยมามองที่ฉันทันใด

“อย่าบอกนะว่ามึงมาแอบดูพี่ราฟเดือนคณะปีสี่!

ถะ... ถะ... ถูกต้องนะค้า... เอ้ย ไม่ใช่แล้ว ซวยแล้วโว๊ย ตกลงไอนี้มันเลี้ยงกุมารจริงๆ รึเปล่าว่ะเนี่ย ทำไมมันเดาได้ตรงเพงเหมือนหมอลักษณ์ฟันธงขนาดนี้

“เปล่า” พยายามทำเสียงแข็ง แม้นัยน์ตาดำๆ จะเลี่ยงไปมองทางอื่นแล้ว

“แค่มียืนกอดเสาเล่น” ไอบอลยังตามมาซ้ำเติมอาการโกหกไม่เนียนของฉัน

“...” ฉัน

“...” ไอบอล

เงียบ กันไปคนละที สายตาไอบอลจ้องแบบกะล้วงลับตับแตกฉันเต็มที่ แววตามันสื่อชัดว่าอีเพื่อนหน้าบ้านๆ ตรงหน้าต้องสตอเบอร์รี่ใส่มันแน่นอน ถึงได้มายืนเนียนหลบหลังเสาแล้วโกหกเหมือนเด็กไม่ครบขวบแบบนี้

“เออ ก็ได้ กูมาดูพี่ราฟ กูชอบพี่เขาอยู่” ต้องยอมสารภาพอย่างเลี่ยงไม่ได้เมื่อเจอสายตาคาดคัดจากไอคนมีกุมารติดตัว

“ก่อนชอบ มึงดูหนังหน้าตัวเองก่อนรึเปล่าเนี่ย”

นั่นไง... แค่เริ่มมันก็เอาแหละ ขอกำลังใจสักนิดมาโฉลมหัวใจที่ห่อเหี่ยวบ้างไม่ได้เลยนะ

“แต่พี่ราฟบอกว่าให้กูจีบได้” พยายามเชิดหน้าแขยงตีนให้สูงที่สุด เพื่อแสดงความมั่นใจและจุดยืนของตัวเอง ที่เหมือนจะเลื่อนลอยในอากาศ

“เหรอ” มันไม่ว่าเปล่า ยังเสือกขึ้นเสียงสูงปี้ดกะแหกหน้าฉันเต็มที่ แถมยังดึงแขนฉันออกมาจากหลังเสา “งั้นมึงรอดูนี่...รอแปบหนึ่ง”

มัน ว่าพร้อมชี้นิ้วให้ไอแป้งมองตามไปยังกลุ่มพวกเพื่อนพี่ราฟอีกครั้ง แล้วพอฉันหันกลับไปมองที่พี่ราฟสุดหล่อ บาด ขาดใจ ก็เป็นคนที่ต้องยืนแข็งทื่อเหมือนรูปปั้นบนอนุสาวรีย์ประชาธิปไตร เมื่อทันทีที่ไอบอลชี้นิ้วให้ฉันดูตามนิ้วมันก็เหมือนงานเดินแบบที่ปิดตัว ด้วยชุดฟีนาเร่ เพราะมันปรากฏนางแบบผิวขาวผ่องเดินงามสง่า... เอ้ย ไม่ใช่... ที่ตรงนั้นปรากฏร่างเพรียวบางในชุดนักศึกษาหญิงที่ขาวผ่องใสไปทั้งเนื้อทั้ง ตัว และหน้าสวยเด่นเหมือนชาติที่แล้วทำบุญด้วยแป้งชีเน่เดินมาพูดคุยกับผู้ชาย ของฉัน... ยังมีอารมณ์มามั่ว... เจ้าหล่อนสวยพริ้งดูน่าทนุถนอมไปทั้งเนื้อทั้งตัว ยิ่งเปิดยิ้มส่งให้พี่ราฟแล้วพี่ราฟยิ้มอย่างสุภาพส่งคืนยิ่งทำเอาคนหน้าไม่ สวยตัวหดลีบลงมาเรื่อยๆ แล้วดูเจ้าหล่อนสิขนาดขยับตัวและผมสีน้ำตาลที่ปล่อยยาวแล้วดัดลอนนิดหน่อย ที่ปลายไหวตามก็เหมือนฉากสบัดผมในโฆษนาแพนทีน ยิ่งสองคนนี้อยู่คู่กันแล้วเหมือนมีคนเอาสปอตไลน์มายิงใส่ตาฉันจนเริ่ม รู้สึกแสบๆ ที่ขอบตา

แต่เหมือนเคราะซ้ำกรรมซัดจะยังไม่หมดแม็ก เมื่อไอบอลเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดมันเหมือนยังไม่สาใจ มันยังหันมาว่าต่อว่า

“แล้วมึงรออีกห้านาที นับถอยหลังไปเลย อันนี้เด็ดของจริง”

บอก ตรงๆ ว่าไม่มีอารมณ์นับเวลาถอยหลังชิงเงินล้านกับมัน เพราะตอนนี้คนหน้าไม่สวยกำลังส่งตาดำๆ ไปมองยังคนสองคนที่ดูโดดเด่นท่ามกลางหมู่เพื่อนฝูง และเหนืออื่นใดที่สะกดสายตาของฉันให้หยุดนิ่งเหมือนโดนสาปได้คือใบหน้าคม เข้มหล่อเหล่าอย่างลูกครึ่งของคนที่แอบรักกำลังเปิดยิ้มสวยๆ และนัยน์ตาสีฟ้าทรงเสน่ห์มองเพียงผู้หญิงข้างตัวราวสนิทสนม... รอยยิ้มสวยๆ กับนัยน์ตาสีฟ้าที่เหมือนห่างไกลมือออกไปทุกที

แต่ เสียงเบรคล้อของยานยนต์สายพันธ์ยุโรปเปิดประทุนสีน้ำเงินเข้มที่อยู่ๆ ก็ขับมาจอดหน้าตัวตึกสถาปัตย์ก็เรียกสายตาฉันออกไปได้ เพราะคนขับเข้ามาเล่นจอดแบบแทบดิฟถนนเป็นรอยยาง ก่อนจะเห็นว่าเจ้าของรถคันหรูจะก้าวออกมาจากรถ... คราวนี้ไอแป้งอ้าปากค้าง ตาโต และตัวหดลงกว่าเดิมอีกหลายเท่าตัว เมื่อคนที่ก้าวลงมาจากรถหน้าตาเข้ากับรถมากๆ... ไม่ใช่ว่าหน้าเหลี่ยมแบบกระโปรงหน้ารถนะ... แต่เจ้าหล่อนเป็นสาวสวย หมวย อึม ขนาดอยู่ในชุดนักศึกษาแต่กลับเปรี้ยวเข็ดฟันจนถ้าเป็นผู้ชายแท้ๆ มายืนมองใครไม่น้ำลายหกให้มันรู้ไป รับรองว่าถ้าไอพวกตัวผู้ที่ชอปมันมาด้วยคงได้เห่าหอนแม่นางเนื้อนมไข่คนนี้ อย่างไม่สนวรรณะต่ำสูงไปแล้ว

แล้ว ยิ่งเห็นเจ้าหล่อนกีดกรายท่าเดินสง่าๆ แล้วสะบัดผมที่ดัดลอนสวยพาเอวคอดกิ่วกับหน้าอกหน้าใจที่เหลือล้นไปหาพี่รา ฟ... อีกแล้วเหรอว่ะ... ฉันยิ่งอ้าปากกว้างจนแทบกรามค้าง ตอนแรกว่าแม่สาวน้อยขาวผ่อนน่าถนอมนั้นสวยจนนางสาวไทยหลายคนต้องอายแล้ว นี่ยัยเนื้อนมไขนั่นยังเลิศกว่าชนิดชีไหนๆ ก็ต้องชิดซ้าย ป่ายขวากันเลยทีเดียว

แล้ว ดูสิ แม่สาวน้อยที่คุยกับพี่ราฟในตอนแรกถึงกับสีหน้าสลดลงจนน่าสงสารเลยเมื่อแม่ ราชีนีนั้นปรากฏกลาย ในขณะที่พวกผู้ชายนี้มองกันตาเป็นมัน แต่เหมือนชีจะไม่เล่นด้วย แล้วเดินไปขวงแขนพี่ราฟกลายร่างเป็นนางแมวอย่างรวดเร็ว ซึ่งพี่ราฟก็เพียงยิ้มและพูดคุยด้วยสุภาพไม่ต่างจากคนอื่น

แต่ ขอบอกตรงๆ เหอะ พอมองแบบนี้แล้วไอแป้งเหมือนเป็นคนชมละครหลังข่าวอยู่วงนอก... พี่ราฟเป็นพระเอก... ก็สมแหละ... ผู้หญิงหน้าสวยๆ น่ารักน่าถนอมคนนั้นคือนางเอก ในขณะที่ชีแรงๆ เป็นนางร้าย มาดหล่อนให้มาก... เหมือนเป็นรักสี่เศร้า แต่คนที่สี่อย่างไอแป้งเหมือนกระเด็นหลุดวงโคจรละครเรื่องนี้ไปไกล

เป็นครั้งแรกที่เพิ่งพึงสังวรตัวเอง ยิ่งก้มมองเสื้อผ้าหน้าผมที่ไม่มีอะไรดี ยิ่งเหมือนตอกย้ำว่า... เรามาทำอะไรที่นี่ว่ะ

โลกของพี่ราฟกับโลกของฉันมันคนละโลกเลย... หวังอะไรอยู่ว่ะไอแป้ง    

                                     

พอ เงยหน้ามองที่ผู้ชายคนเดียวในชีวิตที่แอบชอบเป็นครั้งแรกก็ยิ่งเหมือนตอกย้ำ ความเป็นจริง... เคยคิดเอาขำๆ เรื่องดอกฟ้ากับหมาวัดมาเปรียบเทียบตัวเองกับพี่ราฟแล้วยังหัวเราะงอหาย... แต่พอมาเจอความเป็นจริงแบบนี้เข้า... มันหัวเราะไม่ออกแม้แต่นิดเดียว... ขนาดแค่คิดว่าจะแอบชอบ ยังจะยากเลย แล้วอยากจะให้เขาชอบกลับ... ฝันกลางวันไปถึงไหนไอแป้ง

“เฮ้ย แป้ง นี่มันชอบพี่ราฟจริงเหรอเนี่ย!” ไอบอลเหมือนพึ่งรู้ตัวว่าทำเกินกว่าเหตุ เมื่อหันมาเจอไอแป้งเวอร์ชันสลดหดเหี่ยวจริงจังเป็นครั้งแรกเหมือนมีออร่าสี ดำห่อหุ้มร่างไว้ มันมองหน้าฉันแล้วเหมือนจะบอกสำนึกผิดเต็มๆ “เฮ้ย กูขอโทษ กูนึกว่ามึงแค่ปลื้มๆ เฉยๆ กูไม่ได้ตั้งใจ”

ก็ คงอย่างนั้นแหละค่ะ ตลอดชีวิตไอแป้งไม่เคยชอบใครมาก่อน เพื่อนๆ มันเลยคิดไม่ถึง จะโทษมันก็ไม่ได้... ความจริงดีแล้วด้วยซ้ำที่มันบอก “เอ่อ... ช่างเหอะ กูกลับชอปไปทำงานต่อแล้ว”

บอก มันแค่นั้น และเดินพาร่างที่สภาพผีชุปแป้งเดินลากขาแบบหมาป่วย อารมณ์คล้ายเหมือนคนเปียแชร์ไม่ได้... แต่รับรองว่าอารมณ์ฉันตอนนี้แย่ยิ่งกว่าเปียแชร์ไม่ได้อีก

สมาคมคนอกเดาะแห่งประเทศทยยังเปิดรับสมัครไหม ขอไอแป้งอยู่ด้วยอีกคน... สังกัดหน่วยงานไม่ทันเริ่ม อกก็เดาะ...

“แป้ง!

เสียงทุ้มนุ่มที่เรียกชื่อฉันจากข้างหลัง ทำให้หมาป่วยอย่างฉันต้องรีบหันกลับไปมองอย่างไม่คาดคิด
           

ก่อนเห็นว่าเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าสวยๆ ที่ตัวเองฝันถึงทุกค่ำทุกคืนกำลังยืนส่งยิ้มกว้างน่ามองมาให้ฉันจากด้านหลัง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

1,985 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 16:37
    รอฉันรอเธออยู่~~~~~
    #1840
    0
  2. #1823 Apple19092544 (@apple2544) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 10:21
    อารมณ์ค้างมาก ฮืออออ
    #1823
    0
  3. #1816 Som-O_lovelyzz (@Som-O_lovelyzz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 13:09
    นี่คือพึ่งมาอ่าน ต่อเถ๊อะะะะ
    #1816
    0
  4. #1686 จิรา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 16:19
    OMG ช่วยมาต่อด้วยเถิด ค้างอย่างแรง ต้องจินตนาการเองอีกละงานนี้
    #1686
    0
  5. #1651 คิมดงจุน (@eyelove123) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 12:20
    อยากอ่านต่ออ่าาาา
    #1651
    0
  6. #1581 MIStletoe (@zen-zephyrus) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 20:17
    เพิ่งมาอ่านหลังจากอ่าน รักนี้พยายามน้ำเน่าค่ะ

    ชอบทั้งสองเวอร์เลยค่ะ อยากให้อัพต่อทั้งสองเวอร์ 55555555
    #1581
    0
  7. #1533 eye lux (@yhnujmik) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 11:49
    ลงอีกนะคะ อยากอ่าน ติดใจ คือติดจริงๆๆ ช่วงลงเถอะนะคะ ขอร้อง ฮื่อ T^T
    #1533
    0
  8. #1501 tokyorabu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 00:31
    เอาใจช่วยแป้งสุดแรงเกิด
    #1501
    0
  9. #1389 Supernofull (@nofull-noname) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 23:58
    อยากอ่านต่อออ ฮืออ
    #1389
    0
  10. #1258 ZenJunG (@lunck) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 02:05
    ติดใจเรื่องนี้ค่ะ
    #1258
    0
  11. #1086 no.no 16 (@dee-doll) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 19:02
    พี่แบงค์ๆค่ะ  ><

    หนูว่าแป้งเหมาะกับเพลงนี้มากอ่ะ เพลงสินค้าตัวอย่างของ Dr.Fuu ค่ะ  มันอาจจะเก่าหน่อยนะค่ะ  แต่เข้ากับคนอย่างแป้งมากเลยค่ะลองฟังดูนะค่ะ
    #1086
    0
  12. #1021 Mōzë.βmε [ 13 กองกอย ] (@bamimozz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 14:45
    จะเป็นไงต่ออ่ะ พี่แบงค์มาแต่งต่อเถอะค่ะ พลีสสสส
    #1021
    0
  13. #454 ราตีรติกาล (@worakan_1) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 10:22
    ชอบมากค่ะอยากให้รวมเข้าเป็นเรื่องเดียวกันมันมากกกกกกกกกกกกกกก ลงต่อไวๆๆนะค่ะ
    #454
    0
  14. #410 NuMaple (@numagicpen) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 20:10
    สนุกค่ะ
    #410
    0
  15. #384 n_ur_se (@nu_rse_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 02:10
    จบแล้วเหรอคะ??? ม่ายยยยยยย แต่งต่อหน่อยเถอะค่ะ
    #384
    0
  16. #267 orange-candy (@orange-candy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 13:58
    อยากอ่านเรื่องนี้อ่า

    ปูเสื่อนอนรอค่ะ 
    #267
    0
  17. #256 _ASTER_ (@asterty) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 21:47
    เมื่อไรผีพี่จะเข้าอีกเนี้ยยย อยากอ่านนน
    #256
    0
  18. #203 be_ll_ee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 07:59
    ชอบเรื่องนี้มากๆอะ ถ้าผีเข้ามีอารมณ์อยากแต่งเรื่องนี้ต่ออออออ ขอก็ให้แต่งให้จบนะคะ ค้างมาก!!!! ฮ่าๆๆๆ
    #203
    0
  19. #149 Su Pr (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2556 / 20:14
    ชอบเรื่องนี้จังค่ะ หนุกมากกกกกก ฮาสุดๆๆๆ
    #149
    0
  20. #148 Su Pr (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2556 / 20:14
    ชอบเรื่องนี้จังค่ะ หนุกมากกกกกก ฮาสุดๆๆๆ
    #148
    0
  21. #116 [M!n! DeV!L] (@morky1995) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 18:22
    ทำไมรู้สึกอยากอ่านเรื่องนี้ต่อยังไงก็ไม่รู้ 5555555.

    มันเป็นเรื่องของคนธรรมดามั้ง 5555.
    เพราะว่าไม่สวยไม่ขาวไม่น่ารักนี่แหละเลยอยากอ่าน
    เราชอบเรื่องแบบนี้มากๆเลยอ่ะ 5555555555.

    มันเหมือนตัวเองด้วยมั้ง กร๊ากกกกกกกกก

    ปล.แค่มาเพ้อๆ แต่อยากอ่านเรื่องนี้จริงๆนะ 55555.
    เชียร์แป้งสุดใจ สู้ๆ คนไม่สวยมีดีมากกว่าที่ทุกคนคิดจริงๆ :)
    #116
    0
  22. #101 jaasaa (@jaasaa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2555 / 22:36
    เค้าคงติดใจกลิ่นอ้วกแป้ง ชัวร์เลย
    #101
    0
  23. #81 เชียร์แป้ง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2555 / 19:17
    โอ้ย..ลุ้น..อยากรู้ต่อค่ะ แป้ง สู้ๆๆๆๆๆๆ
    #81
    0
  24. #78 natrada (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2555 / 15:26
    พล็อตนี้ก็ชอบแอบสองใจ กรีดร้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

    #78
    0
  25. #71 Hisaki Hime (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2555 / 11:06
    ฮามากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ขอโหวตให้ปั่นเรื่องนี้ต่อได้ไหมคะ *-*
    #71
    0