Hey You! อ่อยอยู่ รู้เปล่า? [Yaoi - สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 3 : HEY 1 : เทวดาตกสวรรค์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    9 มี.ค. 60

1

เทวดาตกสวรรค์

 

ก้าบ ก้าบ ก้าบ~

อื้อหืออออ โคตรอลังการงานสร้างฉิบหาย ขนาดผู้กำกับหนังฮอลลีวูดก็คงนึกไม่ถึง

มีที่ไหน... เปิดเรื่องมาขึ้นต้นด้วยเสียงเป็ดร้อง แถมต้นเสียงก็ไม่ได้อยู่ไกลหรอก เพราะมันอยู่แนบชิดติดมือเลยเนี่ย!

ฟราน... สาบานนะว่านั่นเสียงข้อความเข้าโทรศัพท์มึง ถามจริงรอยหยักในสมองมึงใช้เวลากลั่นกรองระบบความคิดนานไหมวะถึงได้เลือกเสียงเป็ด

ชิ้ง!

ผมรีบหันไปมองแรงใส่ไอ้คนพูดจาน่าถีบทันที ไอ้มนุษย์หัวหยักศก ขี้เซายิ่งกว่าสลอต แล้วก็วันๆ ไม่ทำอะไรนอกจากนอนอย่างไอ้ไทป์เนี่ย ชีวิตว่างขนาดมาพูดจาเหน็บชาวบ้านเลยเหรอวะ

เดี๋ยวนะเพื่อนไทป์ ตะกี้กูยังเห็นมึงฟุบหัวซ้อมตายอยู่ป่ะ แค่ได้ยินเสียงข้อความเข้าถึงขั้นลงทุนยอมปรือตาขึ้นมาด่าเหมือนกูไปฆ่าป๊าม้ามึงตายเลยเนอะ!

พอใจ

มึงมุดกลับไปเฝ้าพระอินทร์ต่อไป๊!

แถมด้วยการกดหัวเพื่อนรักแนบโต๊ะอย่างไร้ความปรานี ไม่ต้องห่วง ผมกับไอ้หมอนี่เล่นกันแรง ๆ เป็นประจำ บางวันยังมีมากระโดดถีบทักทายกันแต่เช้าจนหน้าเกือบทิ่มพื้นซีเมนต์ แต่ถึงอย่างงั้นก็ไม่เคยทะเลาะกันใหญ่โตสักครั้ง

ว่าแต่ใครมันส่งข้อความมาถูกเวลาจังวะ

โชคดีที่ตอนนี้นั่งกินขนมรอเวลาเข้าเรียนกับไอ้ไทป์สองคน เพราะขืนมาดังในที่สาธารณะ กูคงได้อับอายฉิบหายวายป่วง ปกติผมไม่ค่อยเปิดเสียงโทรศัพท์แต่ตั้งระบบสั่นเอาไว้ เวลาใครโทรหรือข้อความเข้ามันก็สั่นครืดๆ อยู่ในกระเป๋ากางเกงนั่นแหละ

จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าไปตั้งเสียงเป็ดเป็นเสียงแจ้งเตือนตั้งแต่ตอนไหน

พี่ฟรานครับ พักเที่ยงยังมาหาหน่อย ซิ่งรออยู่ที่แสตนเชียร์ข้างสนามบอลนะ

ชะอุ้ย!

ถึงกับสะดุ้งไปแป๊บหนึ่งหลังจากเปิดข้อความดู น้องซิ่งเด็กคณะการจัดการที่ผมคบอยู่ส่งมาเองนี่หว่า ผมแอบปาดเหงื่อเบาๆ โดยมีสายตาของไทป์จับจ้องอยู่ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ หรือจะเรียกเป็นภาษาชาวบ้านก็คือ...

เสือกแบบเงียบๆ

มีไรเปล่า” ไอ้ไทป์ถาม

ข้อความจากน้องซิ่งว่ะ

มันยุคสมัยไหนแล้วเขายังส่งข้อความอยู่อีกเหรอ แชทไลน์แชทเฟซเมียมึงไม่รู้จักรึไง?

ปกติก็ไม่ส่งข้อความนะ วันนี้มาแปลกแฮะ...

อีกหน่อยคงส่งนกพิราบ เชื่อกูดิ

คือมึงเป็นอะไรครับไอ้ไทป์ ประจำเดือนมาไม่ปกติรึไง ถึงได้ปากหมากว่าทุกวัน

กูนอนไม่หลับเลยว่าง

จ้า เอาที่สบายใจเลยเพื่อน 

เออมึง งั้นกูไปก่อน เดี๋ยวน้องมันรอนาน เจอกันตอนบ่ายเว้ย

ชิ่วๆ

ฮัลโหล!?

นี่เพื่อนนะเพื่อน ช่วยให้เกียรติหน้าตาอันหล่อเหลาของกูหน่อย ไล่เป็นหมูเป็นหมาไปได้!

 

หลังจากแยกจากไอ้ไทป์ผมก็เดินมาหาแฟนที่แสนจะน่ารักทันที จริงๆ เราเพิ่งคบกันได้แค่สองเดือนเอง ผมกับน้องอายุห่างกันแค่ปีเดียว น้องซิ่งตามจีบผมอยู่นาน และความน่ารักกับนิสัยช่างออดอ้อนของน้องมันน่าเอ็นดูจนผมไม่อาจปฏิเสธตอนน้องขอเป็นแฟนได้เลย

พูดไปอย่าหาว่าผมมั่นหน้า เห็นแบบนี้ผมก็ฮอตอยู่นะ คนมันหน้าตาดีก็งี้แหละ ในคณะนิเทศศาสตร์ใครไม่รู้จัก ‘ฟราน ปีสาม’ แสดงว่าบ้านคงอยู่หลังเขาแหง

เด็กกิจกรรมนะครับผมขยันเสนอหน้าทำนู่นนี่ไปเรื่อย ที่สำคัญทุกคนรู้ด้วยว่า...

ผมชอบผู้ชาย

เพราะผมเปิดเผยตั้งแต่แรกเลยแหละ ดีกว่ามานั่งปิดบังให้เหนื่อยจนความแตกภายหลัง ผมก็เคยคบแฟนมาหลายคน ถึงอย่างงั้นผมก็ไม่ได้เป็นประเภทเจ้าชู้มั่วคั่วไม่เลือกนะ แต่ไหงกลายเป็นว่าผมถูกบอกเลิกครั้งแล้วครั้งเล่า ถี่ยิ่งกว่ากระดกเหล้าเข้าปากอีก!

ชีวิตกูมันดูอาภัพรักจังวะ

อย่างของน้องซิ่งนี่เรียกว่าคบกันนานสุดเลยมั้ง ผมเองก็หวังว่าเราจะรักษาความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันแบบนี้ไว้อีกนานๆ

ซิ่ง!!!

ผมตะโกนเรียกแฟนเด็กที่นั่งอยู่บนสแตนด์เชียร์ข้างสนามบอล ส่วนชาวบงชาวบ้านก็มองไปสิครับ แล้วไง ฮูแคร์เพราะไอด้อนแคร์ แอะ แอะ แอ แอ๊ แอเอ๊ย มาเป็นเพลงจะติดลิขสิทธ์เปล่าวะกู

น้องซิ่งยิ้มหวานจนเห็นลักยิ้มบุ๋มข้างแก้มพร้อมกับโบกมือทักทายมาแต่ไกล โหย ยิ้มแบบนี้อีกแล้ว อยากรีบวิ่งไปหยิกแก้มตุ่ยๆ นั่นให้หายมันเขี้ยวชะมัด

สวัสดีฮะพี่ฟราน

พอผมขึ้นไปนั่งข้างๆ ก็จัดการกอดคอเด็กน้อยแล้วดึงมาหอมแก้มฟอดหนึ่ง ถามว่าผมอายไหม ก็ไม่อีกแหละ สมัยนี้โลกมันเปิดกว้างไปถึงไหนแล้ว จะทำอะไร คบใคร เพศไหนเขาเปิดเผยเป็นเสรีชนกันหมดแล้วคร้าบบบ~

กินข้าวเที่ยงยังเรา

เรียบร้อยครับ

เรียกพี่มาคิดถึงเหรอ เดี๋ยวตอนเย็นพี่ก็ไปรับที่ตึกแล้วน่า

“...”

ซิ่ง เป็นอะไรรึเปล่า?”

ผมถามด้วยความเป็นห่วงเมื่ออีกฝ่ายเงียบไปแถมยังนิ่งก้มหน้าก้มตาไม่พูดจาต่างหาก ฉิบหาย หรือว่าจะงอนเรื่องผมมาช้า?

เอ๊ะ... แต่เมื่อกี้น้องมันก็ไม่ได้มีท่าทีเคืองสักหน่อย???

ผมเอียงคอไปมองคนข้างๆ เห็นสีหน้าเครียดขึงปนลำบากใจก็ยิ่งชวนให้สงสัย พอเตรียมจะอ้าปากถามอีกรอบน้องซิ่งก็หันมาสบตาก่อน

พี่ฟรานคือผมมีเรื่องจะบอก

ว่าไงครับ ป่วยตรงไหนบอกพี่เลย

ผมถามด้วยความเป็นห่วง แต่น้องดันส่ายหัวใส่คืนซะงั้น

ขอโทษนะครับ

เอ้า! งงสิครับเบบี๋ อยู่ดีๆ มาขอโทษกันเสียดื้อๆ มนุษย์เมียไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชายต่างก็เป็นสิ่งมีชีวิตเข้าใจยาก พี่ชักจะตามอารมณ์น้องไม่ทัน นี่มันเหมือนกับ...

หือ?

ผมชะงักค้างเมื่อภาพเหตุการณ์บางอย่างแล่นเข้ามาในสมอง เพียงเสี้ยววินาทีไอ้ภาพบางอย่างนั้นก็ถึงกับทำให้หน้าของผมตึง

ดูเหมือนซิ่งก็คงจับสังเกตอารมณ์ที่เปลี่ยนไวคล้ายสับสวิตช์ของผมได้เช่นกัน น้องจึงรวบรวมกำลังใจชั่วขณะหนึ่งก่อนจะพูดออกมาในที่สุด

เราเลิกกันเถอะ

ซิ่ง...

ขอโทษจริงๆ ครับพี่ฟราน ผมว่าเรากลับมาเป็นพี่น้องกันดีกว่านะครับ

พี่น้องพูดมาเนี่ย...

ถามความเห็นผมสักคำยัง!!?

พี่ฟรานเป็นคนดีนะครับ แต่มันไม่ใช่สำหรับผม ซิ่งว่าเรา...

พอเถอะ หยุดแก้ตัวแล้วพูดออกมาตรงๆ

น้ำเสียงเรียบไร้โทนเปล่งออกจากลำคอโดยอัตโนมัติ ผมหลับตาสูดลมหายใจเรียกสติ คำพูดพรรค์นี้ผมฟังมาจนเบื่อละ

พี่ฟราน!

คบกันมาน่าจะรู้ว่าพี่เกลียดพวกโกหก มันไม่ยากหรอกแค่จะบอกว่ามึงไม่รักกู... ใช่ไหม?

สรรพนามที่ผมใช้เรียกเปลี่ยนอย่างสิ้นเชิง โทษที ไม่ได้ตั้งใจ ผมก็แค่พลั้งปากออกไปตามอารมณ์ล้วนๆ ท่าทางจะจี้จุดน่าดูน้องถึงกัดปากอย่างลำบากใจ น้ำตาใสเอ่อคลอ...

ร้องไห้?

ต้องเป็นผมสิที่ควรร้อง!!

ใช่ ซิ่งไม่ได้รักพี่ฟราน ซิ่งชอบคนอื่น ชอบเพื่อนในคณะพี่ฟรานนั้นแหละ ว่าจะไปสารภาพรักด้วย ถึงพี่เขาไม่ตอบรับความรู้สึกก็ขอเป็นแฟนคลับแค่นี้ก็สุขใจ ดังนั้นซิ่งถึงกลับไปรักพี่ฟรานเหมือนอย่างเดิมไม่ได้ เข้าใจยังครับ

มายก็อด เอามีดมาแทงให้ตายทีเดียวดีกว่านั่งฟังคำพูดที่พ่นออกมาเหมือนห่ากระสุนยิงกูจนพรุนทั้งตัว! ให้พูดตรงก็ตรงอย่างไร้ความปรานีเลยเนอะ

ผมเรียกพี่มาก็เพื่อจะบอกแค่นี้แหละ

ว่าจบแฟนของผมที่เปลี่ยนสถานะเป็นแฟนเก่าภายในไม่กี่วินาทีก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ผมนั่งนิ่งเป็นแท่นศิลาบ้าใบ้ไร้คนเหลียวแล 

บอกได้คำเดียว...

อย่างเหี้ย!!!

ได้ข่าวว่าเพิ่งภาวนาให้เรารักกันไปนานๆ ไหงมันกลับมาลงอีหรอบนี้วะ หรือเป็นเพราะพูดถึงพวกแฟนเก่าๆ ใช่ไหมอาถรรพ์ถึงแสดงฤทธิ์เดชอีกรอบ

เยี่ยม! กลับมาโสดอีกครั้ง!

ฮะฮ่ะ ฮ่าๆ กร้ากกก

ท่าทางกูจะบ้า!

เออ นั่งหัวเราะอยู่คนเดียวแบบนี้คงอาการแย่มาก ความจริงผมต้องเสียใจร้องไห้ฟูมฟายเหมือนจะตายถูกไหม หึ แนวคิดโบราณเทือกนั้นปาลงทะเลให้ฉลามกินเถอะ

เดี๋ยวนี้มันหมดยุคจะมาฟูมฟายเพราะแค่ถูกบอกเลิกแล้วเว้ย! ชีวิตคนเราต้องเดินไปข้างหน้า สายแมนอย่างผมไม่เสียเวลามาทำเรื่องไร้สาระพรรค์นี้หรอก!!

 

สิบนาทีต่อมา

แม่งเอ๊ย ทำไมต้องเป็นกู ทำไมวะน้องซิ่ง น้องซิ่งงง~”

เอาเป็นว่าขอถอนคำพูดเมื่อกี้แล้วกัน ผมก็เป็นคนนะ ไม่ใช่หุ่นยนต์โรบอทที่ไหนจะได้ไร้ความรู้สึกนึกคิด! อีกอย่างผมไม่ได้เฮิร์ทจนต้องมานั่งเจ็บหรอก

แต่เพ้อเจ้อพูดมากเพราะเซ็งต่างหาก ทำไมกูต้องโดนบอกเลิกบ่อยขนาดนี้วะ!

กูไม่หล่อตรงไหน! นิสัยก็ดี เงินก็มี การเรียนไม่แย่ ประเด็นชวนหงุดหงิดสุดๆ คือตรงที่ว่าชอบเพื่อนในคณะผมนี่แหละ! แค่หลับตาก็พอจะเดาได้ว่าใคร แน่นอนว่าผมรู้จักไอ้เวรนั่นดี หรือเพราะกูไม่มีดวงด้านความรักวะ คบใครด้วยสุดท้ายถึงได้พากันบอกเลิกแล้วหันชอบ ไอ้เหี้ยคนอื่น อยู่เรื่อย!

พูดถึงมันแล้วหงุดหงิดโว้ย

เหอะ น้องซิ่งก็ไม่ต่างจากบรรดาแฟนเก่าเลยสักนิด

ผมเอนตัวลงนอนบนพื้นหญ้าใต้ต้นไม้ใหญ่ซึ่งอยู่ห่างจากสนามบอลนิดเดียว แถมไม่ค่อยมีใครบ้าเข้ามาแถวนี้เหมือนผมด้วย เพราะงั้นมันถึงเป็นมุมโปรดเวลาที่อยากหนีความวุ่นวาย

ลมเอื่อยๆ พัดผ่านชวนให้จิตใจรู้สึกสงบขึ้นมาบ้าง ถูกบอกเลิกกี่ครั้งมันก็ไม่ชินสักที หรือควรจะปลงเรื่องความรักดีนะโอ๊ย ช่างหัวมัน เลิกคิด! ผมหลับตาเตรียมจะงีบ แต่ยังไม่ทันไรเสียงบางอย่างก็ดังขัดอารมณ์สุนทรีขึ้นมาซะก่อน

แซกๆ

บางทีกูก็รำคาญป่ะครับ 

แซกๆ

เอาเข้าไป ไม่ต้องนอนพอดี!

ผมดีดตัวขึ้นรีบมองหาต้นตอของเสียง แต่รอบด้านก็ว่างเปล่าไร้เงาคน หรือผีหลอกกลางวันวะ แถมไอ้เสียงนั่นยังดังไม่หยุดและยิ่งปั่นประสาททำให้ผมหลอนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่สำคัญเหมือนมันดังอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล... ราวกับเสียงนั้นอยู่บนหัว?

ทันทีที่ผมเงยหน้าขึ้นไปมองก็เห็นเงาดำรูปร่างคล้ายคนลอยกลางอากาศบดบังทัศนียภาพ ก่อนจะดิ่งตรงลงมาด้านล่างตรงจุดที่ผมนั่งอยู่พอดี

ซะ... ซวยแล้ววว

ตุบ!

อุ๊บ!!

ทุกสิ่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน รู้แค่ว่าร่างกายแม่งถูกกระแทก จุกจนเกือบสำรอกเอาอาหารเที่ยงออกมาทางเก่า พอสัมผัสถึงอะไรนุ่ม ๆ ซึ่งประทับแนบชิดบนริมฝีปากผมจึงเบิกตาโพลง พลันสายตาก็สบเข้ากับดวงตาสีน้ำตาลไหม้ของอีกฝ่ายที่อยู่ใกล้กันเกินกว่าจะโฟกัสได้ ความรู้สึกตัวเองบอกว่าคุ้นเคยกับมันอย่างประหลาด

เคยเห็นที่ไหนนะ?

พอประมวลผลจนนึกออกร่างกายก็ตอบสนองไวกว่าสมองสั่งการ ผมรีบผลักร่างควาย ๆ ของไอ้เวรที่กำลังทับอยู่ออกอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจว่ามันจะกลิ้งเอาหัวไปโขกหินตายที่ไหน ผมรีบดีดตัวลุกขึ้นยืนห่างจากมันไกลหลายเมตร

ผลักมาได้ไงวะ เจ็บฉิบ

มะ... มึง

ผมนิ้วยกขึ้นชี้หน้าอีกฝ่ายด้วยความตกใจ ร่างกายสั่นสะท้านพร้อมอ้าปากค้างให้แมลงวันบินเข้ามาสร้างบ้านเล่น พอเห็นใบหน้าอีกฝ่ายชัดเจนก็แทบลมจับ คนมีเป็นล้านทำไมกูต้องมาโคจรเจอคนคนนี้ด้วย

แล้วเมื่อกี้ผมกับมัน...

เพิ่งจูบกัน!

ว้ากกก!

แม่งบ้า” ทัพรบด่าออกมาแบบจงใจให้ผมได้ยิน

เป็นไปไม่ได้ ไม่จริง

ผมทึ้งหัวอย่างสติแตก ตามด้วยพุ่งไปเขย่าคอคนตรงหน้าเพื่อเช็กให้แน่ใจว่ามันคือความจริง แต่ขอเถอะ ขอให้มันเป็นความฝันซะได้ก็ดี

ไรของมึงฟราน ปล่อยดิ” อีกฝ่ายสะบัดออกแล้วถอยห่างไปหลายก้าว

อย่ามาเรียกชื่อกู! ไอ้เหี้ยทัพไม่มีทางมาอยู่ที่นี่ เอ๊ะ รึจะเป็นภาพลวงตา มันต้องใช่แน่ๆ

ไอ้เหี้ยทัพที่ว่ากำลังยืนอยู่ตรงหน้ามึง” คิ้วมันกระตุกเหมือนพร้อมจะถวายส้นเท้าให้ชิม

ไม่เชื่อ มึงมันตัวปลอม

ปลอมห่าไร กูนี่แหละทัพรบ

คำประกาศเต็มไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่นดังลั่นนั้นให้ความรู้สึกคล้ายกับถูกสายฟ้าฟาดลงหน้าผม หลอกว่าเป็นตัวปลอมก็ยังดีซะกว่า

กูไม่อยากเจอมัน!

แต่ไหน ๆ ก็เจอล่ะขอซัดหน้าสักรอบดิ

ย้ากกก

พลั่ก!

หวาๆ มันหลบได้ไม่พอ ยังตบท้ายด้วยการยันหลังผมจนพุ่งไปติดต้นไม้ โปรดเกรงใจเสื้อกูด้วยครับ รอยรองเท้าประทับเด่นหราล้ำเทรนด์แฟชั่นยุคหน้า

นี่มึงคงคิดว่ากูปลื้มมากมั้งสิ!!!

ประสาท

แน่จริงอย่าหลบสิวะ

เออ ต่อยไม่โดนกูพาลก็ได้

ก็กูไม่แน่จริง

 กวนตีน!

เนี่ยๆ เนี่ย! ‘ไอ้เหี้ยคนอื่น’ ที่ผมหมายถึงคือไอ้ทัพรบนี่แหละ เรียนสาขาเดียวกันแต่ไม่นับเป็นเพื่อนเพราะผมเกลียดมัน ชอบทำตัวเป็นมารหัวขน เรื่องระยำที่ไม่อยากจะพูดถึงแต่ก็จะเล่าให้ฟังคือ...

มันชอบแย่งแฟนผม!

ไม่ได้หมายถึงแอบคบแฟนผมหรือเล่นชู้หรอก เพราะไม่เคยเห็นมันคบใครสักคน จะพูดให้ถูกจริงๆ คือมันแย่งความรักจากแฟนของผมต่างหาก

แม่งมีไรดีวะ ก็แค่สูงกว่านิดเดียว หน้าตาก็หล่อไปทางคมเข้ม จมูกโด่งรับตาคม ผิวเกือบแทนท่าทางดูสปอร์ทแมน ผิดกับผมที่ผิวขาวออกไปทางคุณชายผู้สูงศักดิ์ ยิ่งเรื่องนิสัยยิ่งไม่อยากจะพูดถึง ชอบวางท่าเก๊กนิ่งทำเป็นหยิ่งตลอดเวลา บางทีก็เคยสงสัยว่ามันมีเพื่อนคบถึงห้าคนหรือเปล่า ผมสิเฟรนด์ลี่นิสัยดีกว่าตั้งเยอะ แต่ทำไมทุกคนถึงไปหลงมันจนหมด

ฟีโรโมนมันคงแรงมากงั้นสิ!?

เพราะงี้ไงเวลามีแฟน ผมถึงไม่อยากจะเจอหรืออยู่ใกล้แม่ง!

นิสัยเสีย อยู่ดีๆ ก็พุ่งมาต่อยคนอื่น

เสือก

โกรธอะไรขนาดนั้น ทำอย่างกับมึงไม่เคยจูบใคร” ไอ้ทัพปรายตามองด้วยท่าทางชวนหงุดหงิด

กูรังเกียจ!

“...”

ให้กูจูบกับหมายังดีกว่าจูบมึง อีกอย่างแค่ปากแตะปากมาเรียกว่าจูบ เพ้อเจ้อ!

ผมสวนกลับไปแค่เสี้ยววินาทีก่อนจะถูกอีกฝ่ายกระชากคอเสื้อเข้าไปใกล้ แล้วประทับริมฝีปากลงมาอย่างแรงแถมยังขบกัดจนเลือดซึมออกมา มือหนารั้งต้นคอผมไว้พร้อมกดแน่นไม่ให้หันหนี ทั้งยังเป็นฝ่ายไล่ต้อนอย่างหนักหน่วง

อื้อ!!

ว้อท ไอ้ทัพมันผีเข้า!?

ผมพยายามดิ้นประท้วงแต่กลับไม่สามารถหนีพันธนาการนี้ได้ พอผมระบายด้วยการจิกหัวไอ้เวรนี่ มันก็บดจูบให้แสบปากเข้าไปอีก รสจูบที่ร้อนแรงขึ้นทำให้น้ำใสปนเลือดไหลออกมาถึงสันกราม ยิ่งจูบการนานยิ่งขาดอากาศหายใจ แต่ไอ้ทัพก็ยังไม่ยอมลดแรงลดแม้แต่น้อย ผมควบคุมสติก่อนจะใช้โอกาสเพียงน้อยนิดรวบรวมกำลังแล้วผลักมันออกจนสำเร็จ

พลั่ก!

เมื่อปากเป็นอิสระผมจึงรีบกอบโกยอากาศเข้าปอด พลางส่งสายตาอาฆาตไอ้ตัวการที่ยืนมองนิ่งๆ ดูหยิ่งจนน่าหมั่นไส้ ในหัวผมเต็มไปด้วยสารพัดคำด่า แต่จะพุ่งเข้าไปบวกก็ไม่มีแรง ตอนนี้กูหอบแดกเลยกลั่นออกมาได้แค่ประโยคเดียว 

สัตว์ทัพ มึงเสียสติไปแล้วไงวะ!!!

อย่างงี้เรียกว่าจูบยัง

ถุ้ย พูดเหี้ยไร มึงอยากตายใช่ไหม?

          “ทำได้ก็ลองดิ อ้อ อย่าลืมไปจูบหมาด้วยล่ะ จะได้เอามาเทียบว่าอันไหนดีกว่ากันแน่” ทัพรบกระตุกยิ้มมองแบบกวนเบื้องล่าง

          “ไอ้ทุเรศเอ๊ย

มันจงใจแกล้งเอาราคีมาติดปากผมชัดๆ จะด่าเป็นภาษาอะไรมันถึงจะซึมเข้าซีรีบลัมวะ สันดานเป็นงี้ไม่ให้เกลียดได้ไง!!

ผมถ่มน้ำลายปนเลือดทิ้ง อยากฆ่ามันแล้วสับเป็นหมื่นชิ้นเอาไปฝังกลบดินให้หนอนไช ยังแลดูเป็นประโยชน์กว่าการปล่อยให้มันยืนหายใจรกโลก 

โวยวายไรนักหนา รำคาญ” ไอ้ทัพยืนกอดอกมองนิ่งๆ อย่างไร้ความสำนึก

ไสหัวไป

ทำไม วันนี้เป็นไร แดกรังแตนมาเหรอ หรือถูกใครบอกเลิกอีกแล้วรึไง?

โอ้โห คำพูดจิ้มจึกทะลุเข้ากลางใจ

นึกย้อนไปช่วงโมเมนต์ที่ถูกน้องซิ่งบอกเลิกว่าหงุดหงิดแล้ว ยิ่งมาเจอหน้าไอ้ทัพพ่วงการกระทำกับคำพูดหมาๆ ยิ่งทำให้ผมไม่สามารถระงับความโกรธได้อีกต่อไป เลยอาศัยตอนมันกำลังเผลอเตะเข้าตรงหน้าแข้งอย่างแรงจนมันเซล้มไปในทันที

สะใจเว้ย รับผลกรรมที่มึงทำไว้กับกูซะ ผมถือคติเตะแล้วก็ต้องรีบหนีเพราะเกิดมันมีแรงลุกเตะคืนก็ซวยพอดี

ฟราน! มึงเตะกูเพื่อ?” คนเจ็บตะโกนไล่หลังมา ฟังจากเสียงคงโกรธน่าดู

ปากแบบมึงไม่ถูกตีนยันก็บุญแค่ไหนแล้วทัพรบ!

กลับมานะเว้ย!!

กลับตายห่าล่ะ! สมน้ำหน้า ขอให้ขาหักไปซะมึง!!

 

 ---------------

ดุเดือดตั้งแต่เจอหน้ากันทีเดียว หึๆๆๆๆ



ชอบก็กด Fav. ไม่ชอบก็กด Fav.
รักก็คอมเม้นท์ เกลียดก็คอมเม้นท์ เม้าท์มอยกัน 

#อ่อยอยู่รู้เปล่า

เพจน้องผักจิ้มได้จิ้มค่ะ!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

525 ความคิดเห็น

  1. #488 paechpeach♡、 (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 17:22
    ใจเย็น มีอะไรค่อยๆพูดๆจากัน555555
    #488
    0
  2. #457 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 12:31
    มาถึงก้อโดนทิ้งเลยหรอฟราน หาใหม่เอาเนอะไม่ต้องเสียใจ
    #457
    0
  3. #439 หมูจีน้อย (@sopinpilast) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 18:08
    เปิดมาก็ทะเลาะกันเลยจ้าาา
    ดี๊ดี~ 5555555
    #439
    0
  4. #435 ursy_ursy (@Ormmy_got7) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 14:41
    เรื่องฟรานกับทัพรบนี่ไม่ใช่ตำนานที่ลุงเล่าหรอกช้ะ????
    #435
    0
  5. #403 passorna (@Lompat_LB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 15:16
    555555 หมายถึงฟรานเหมาะเป็นเมียเขามากกว่ามั้งลูก มีแฟนกี่คนหนีไปชอบทัพรบหมด น่าสวสาร แล้วอะไรมาจูบๆกันเฉยเลย
    #403
    0
  6. #399 แฝดจอมซน (@mook59) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 13:03
    อื้อหือออ เปิดมาก็เบิร์นเลยหราาา //ยังไม่ได้เบิร์นโว้ยยย!! : ฟราน
    #399
    0
  7. #218 Kanyaphat5979 (@Kanyaphat5979) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:47
    เอ๋ๆๆๆ ทำไรกันนะ >////<
    #218
    0
  8. #202 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 13:30
    ความรุนแรงนี้
    #202
    0
  9. #198 ni_ky (@ni_ky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 01:17
    อ๊ายย ชอบอิมเมจเป็นพี่มาร์คเคะ หายากนะเนี่ยย สนุกดี เห็นเรื่องนี้นานแหละ แต่พึ่งเข้ามาอ่าน เสียดายจิงๆ ฟรานดูสติไม่ค่อยเต็มนะ อยากฝากบอกว่า ไม่แปลกใจเลยทำไมถึงถูกบอกเลิก แม่งสติไม่ดีนี่เองง555
    #198
    0
  10. #197 dcvz (@lovehimchan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 23:57
    ฟรานดูบ้าๆบอๆ 55555
    #197
    0
  11. Columnist
    #175 P'YinG (@yingzazaza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 16:16
    ทำไม ขำ555+
    #175
    0
  12. #76 paer2277 (@paer2277) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 14:13
    จะสงสารเฮีบฟรานดีไหม 55555 ไม่เปนไรนะ เด่วเฮียทัพก็มาดามใจให้แล้ว วี้ดวิ้วววว
    #76
    0
  13. #71 TANTANYONG (@TANTANYONG) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 03:27
    ทำไมขำฟราน5555
    #71
    0
  14. #56 It's CRACK! (@mukzababin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 11:55
    ไม่ตีกันแกรรร ถูกเลิกเพราะรอทัพไงฟรานน
    #56
    0
  15. #45 15012546 (@15012546) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 19:45
    เฮียจะนกกี่ครั้งไม่รู้รู้แค่ครั้งนี้เฮียไม่น่านกนะคะ55
    #45
    0
  16. #8 phattaporn336 (@phattaporn336) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 21:27
    สงสารรเฮียโดนบอกเลิกกี่ครั้งแล้วบอกน้องสิ555
    #8
    0
  17. #5 DEMoNiO (@nut0za) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 11:58
    เฮียฟรานชีวิตรักรันทดสินะ
    #5
    0