Hey You! อ่อยอยู่ รู้เปล่า? [Yaoi - สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 8 : HEY 4 : บันเทิงเหลือเกิน [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1836
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    11 มี.ค. 60


4

บันเทิงเหลือเกิน [1]

 

เหตุการณ์ที่โรงอาหารวันนั้นทำให้กางเกงในลายกาแลกซีของผมขึ้นโชว์หราบนแฟนเพจของคณะทันที แบบไม่ต้องสืบว่าทีมข่าวชาวนิเทศศาสตร์เป็นแกนนำแน่ๆ

ไอ้ไทป์ส่งลิงค์มาให้ดูครั้งแรกแทบสำลักข้าวกับรูปภาพระดับฟูลเฮชดี จนผมสงสัยว่าเอาเวลามาตั้งกล้องถ่ายกันตอนไหน

ผมถอนหายใจอย่างปลงๆ ได้แต่ปล่อยเรื่องไร้สาระไป สิ่งที่สำคัญและควรเครียดกว่าเรื่องกางเกงในคือสถานการณ์ตรงหน้าซะมากกว่า

ว่างเปล่า... ตู้เย็นช่างว่างเปล่า!

ขนาดน้ำยังเหลือขวดเดียว แม้กระทั่งบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปยังสาบสูญไปจากตู้เก็บเสบียง ล่าสุดจำได้ว่ามันยังพอมีอะไรยาไส้บ้างนี่หว่า

เฮ้อ ผมมีชีวิตอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ได้โดยการอิ่มทิพย์รึไงกันนะ มันคงถึงเวลาต้องออกไปล่าของกินแล้วสินะ

ผมเปลี่ยนชุดออกจากบ้านมาหาซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต จะเรียกว่าเปลี่ยนชุดก็ไม่ถูกหรอกแค่เปลี่ยนจากกางเกงบ็อกเซอร์เป็นขาสั้น ส่วนที่เหลือก็เสื้อยืดคอกลมกับลากรองแตะสบายๆ

จะให้แต่งเต็มไปไหน ซุปเปอร์ฯ ก็อยู่แค่หน้าหมู่บ้านเดินไปประมาณยี่สิบนาทีก็ถึง แถมวันนี้อากาศดีผมจึงเลือกที่จะเดินออกกำลังกายแทนการใช้รถให้เปลืองน้ำมัน

“ใหญ่อยู่แฮะ”

ถึงข้างนอกจะดูเล็กแต่พอเข้ามาด้านในใหญ่ผิดคาด ผมเดินไปลากรถเข็นและเอากระดาษที่ลิสต์ของจำเป็นหลายอย่างขึ้นมา... แทบร้องไห้

ก่อนออกมากูเขี่ยอะไรลงไปในกระดาษ ลายมือหรือลายแทง ขนาดเด็กอนุบาลยังเขียนสวยกว่า ผมจึงตัดสินใจขยำทิ้งถังขยะ ช่างหัวมัน อยากได้อะไรก็หยิบใส่แล้วจ่ายเงินแค่นั้น ยากตรงไหน!

และมีลางว่าวันนี้ต้องเป็นวันแห่งการสูญเสียทรัพย์ของไอ้ฟรานชัดๆ

โซนแรกเดินไปทางอาหารเลยครับ เนื้อ หมู ผัก ไก่ ผมกวาดเอเวอรี่ติงจิงเกอร์เบลทุกอย่างที่ขวางหน้าพอจะประทังชีวิตได้ลงรถเข็นให้หมด กะว่าซื้อครั้งเดียวอยู่ได้เป็นอาทิตย์ ยังไม่คิดหรอกว่าจะทำเมนูไหนบ้าง รู้อย่างเดียวว่าตู้เย็นผมต้องห้ามว่าง!

“ต่อไปก็นม... นมช็อกโกแลต โอ๊ะ เจอสักที”

          หมับ!

“อ๊ะ ขอโทษครับ”

ผมชักมือกลับเมื่อมีมือปริศนายื่นมาชนเพราะหมายจะหยิบนมช็อกโกแลตเหมือนกัน ความสุภาพชนของผมมีมากถึงเป็นฝ่ายตัดใจยอมยกให้ก็ได้

“ขอบใจ”

“ไม่เป็นไรครับ” กัดฟันพูดสุดๆ เลยเว้ย ฮือ นมยี่ห้อนี้เหลือขวดเดียวต่างหาก ยี่ห้อโปรดผมด้วย หรือบางทีผมควรจะเจรจาขอคืนดีเปล่านะ

“มีน้ำใจเหมือนนี่ฟราน”

ผมตวัดไปมองอีกฝ่ายหลังได้ยินชื่อตัวเอง ทัพรบในคราบเสื้อกล้ามกางเกงขาสั้นลากแตะไม่ต่างจากผมกำลังยืนมองเชิงทักทาย เชื่อแล้วว่ามันเป็นผีเร่ร่อนจริงๆ ไปไหนก็เจอตลอด

“มาทำไม!”

“มีครั้งไหนเวลาเจอกันจะไม่ทักประโยคพรรค์นี้วะ”

ทัพรบทำหน้าเบื่อพลางชูตะกร้าในมือขึ้น พร้อมมองด้วยสายตาตำหนิ

“กูจะถาม มึงข้องไรสัตว์!!

“ก็เห็นอยู่มาซื้อของ กลั่นกรองคำถามจากสมองนิดหนึ่ง”

ยังด่าหน้าตายได้เจ็บแสบเหมือนเดิม

“เงียบปากมึงไปแล้วคืนนมขวดนั้นมาเลยไอ้ทัพ”

“ไหนเมื่อกี้ให้แล้ว”

“กูไม่ได้พูด! กูมาถึงก่อน เห็นก่อน มึงสิแย่ง”

“แต่ว่าคนหยิบก่อนก็เป็นสิทธิของคนนั้นไหม”

“...” เล่นมุกนี้กูจะตอบโต้ยังไง

“ทำไงล่ะ เหลือขวดเดียวซะด้วย”

ทัพรบแสร้งทำสีหน้าคิดมาก เลิกตอแหลให้แสลงลูกตาทีเถอะ แล้วก็เลิกกวนประสาทก่อนผมจะทนไม่ไหววิ่งไปคว้ามีดที่วางขายมาจ้วงสับไส้ให้แหลก

ทีแรกคิดว่าเป็นคนอื่นก็คงให้ๆ จบเรื่องไปแล้ว แต่พอเห็นว่าเป็นไอ้ทัพ ผมไม่อยากจะสละอะไรให้มันสักอย่าง

“ลองขอดีๆ สิฟราน เผื่อกูใจอ่อนยอมให้ก็ได้”

“ไปตายซะทัพรบ”

อาศัยจังหวะนี้ฉวยโอกาสตวัดขาเตรียมเตะหน้าแข้งซ้ำรอยเก่า ทว่าร่างสูงรู้ทันถึงได้หลบอย่างว่องไว กลายเป็นผมเตะอากาศเปล่าเล่นแทนจนเกือบเสียหลักล้ม โชคดีตรงอีกฝ่ายคว้าคอเสื้อผมดึงขึ้นมาด้วยความรวดเร็ว...

ดีกับผีอะไรล่ะ! กระชากแบบไร้ความปรานีอย่างกับจะเอาให้คอขาด

“อย่าเกเรดีกว่าฟราน เดี๋ยวยามมาลากคอเข้าห้องกรง”

ไอ้ทัพรบยังมายิ้มขำเหมือนเป็นเรื่องตลก ไม่พูดเปล่ายังชี้ไปที่น้ายามซึ่งยืนสังเกตการณ์มาทางนี้ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ แถมยังจ้องเขม็งเหมือนผมผิดคนเดียว

“เออ อยากได้นักก็เอาไป”

กูไม่แม่งเอาแล้ว รำคาญ

ผมมองไอ้ทัพตาขวางก่อนเดินกระแทกไหล่มันไปเข็นรถหนีเพื่อตัดปัญหา มัวมาต่อปากต่อคำเสียเวลาว่ะ รีบซื้อของที่เหลือแล้วรีบกลับดีกว่า

“อ่า ลืมไปว่าเด็กกำลังโตต้องดื่มนมเพิ่มความสูง ไม่แย่งดีกว่า”

แกร๊ง!

เสียงขวดนมที่เพิ่งจะตบตีแย่งกันถูกวางในรถเข็นผมอย่างถือวิสาสะ จะฝีมือใครล่ะนอกจากไอ้ทัพ หมอนั่นไม่ได้พูดอะไรต่อ กว่าผมจะรู้ตัวว่าถูกหลอกด่า ไอ้ทัพรบก็เดินวาร์ปไปโซนอื่นเรียบร้อย

ไอ้สลัดผัก ไอ้มารนรก ไอ้โรคจิต ไอ้...

โว้ยยย อยากพ่นไฟใส่หน้าคน!

 

ผมเอาของทุกอย่างไปจ่ายเงินที่แคชเชียร์ บอกตรงๆ ว่าหมดอารมณ์ช็อปปิงต่อตั้งแต่ไอ้ทัพโผล่มา ถึงตอนนี้มันจะหายหัวไปแล้วก็เถอะ

“ทั้งหมดสองพันห้าร้อยหกสิบค่ะคุณลูกค้า”

สะ... สองพันกว่า

แม่เจ้า แค่ได้ฟังกระเป๋าตังค์ถึงขั้นสั่นหลายริกเตอร์ ผมจ่ายเงินด้วยความอยากจะเบะปากร้องไห้ ม่ายยย~

ใครจะคิดว่ามันเกินงบที่ตั้งไว้ รู้สึกเห็นถึงข้อดีที่ไอ้มารผจญเสนอหน้ามาขัดอารมณ์ช็อปปิงเลย เพราะขืนยังซื้อต่อคงได้กลับบ้านแบบกระเป๋าเบาหวิว แค่นี้แบงค์เทาของผมก็บินหนีจากไปหลายใบแล้ว~

นอกจากเสียเงินเยอะไม่พอ ของยังเยอะเข้าไปด้วยอีก ดูในรถเข็นมันไม่เห็นมากขนาดนี้ ใส่ถุงทีงอกออกมาเป็นดอกเห็ดจากไหนนักหนา ตอนหยิบก็ลืมคิดว่าตัวเองไม่ได้ขับรถมา เพลินเลยไหมล่ะ

“ซื้อเยอะขนาดนี้กลับยังไง?

“กำลังคิดอยู่เหมือนกัน... เฮ้ย! มึงยังอยู่อีกเรอะ”

จู่ๆ ก็มายืนซ้อนหลังตอนผมใช้ความคิดเลยเผลอตอบกลับอัตโนมัติ ไอ้ปรสิตนี่ทำไมมันถึงตายยากตายซา

“กำลังจะกลับ”

“แล้วกูเป็นพ่อมึงรึไงถึงต้องมาคอยฟังรายงาน”

“มึงขับรถมาเหรอ?

“ไม่ อ๊ะ อย่ายุ่งเรื่องคนอื่นสิครับทัพรบ”

บางทีปากผมมันทำงานดีเกินความจำเป็นเลยเผลอตัวตอบเร็วตลอด

“ติดรถกูกลับไหม” 




--------------
ฟรานไม่ไปผักไปเองค่าา 
จะรอไรอ่ะ -///-










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

525 ความคิดเห็น

  1. #462 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 15:01
    กลับด้วยกันไม่เสียหายหรอกฟราน
    #462
    0
  2. #444 หมูจีน้อย (@sopinpilast) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 20:25
    ฟรานไปเลยเว้ย อย่าอคติมากน่าา
    ลำบากตัวเองเปล่าๆ
    #444
    0
  3. #408 passorna (@Lompat_LB) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 16:54
    ฟรานอย่าอคติไปสิไป ตัวเองหัวร้อนอยู่คนเดียว ไปเลยทิ้งศักดิ์ศรีลงซะ 555
    #408
    0
  4. #61 It's CRACK! (@mukzababin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 12:16
    บ้านก็ข้างกันไม่เสียหายหรอกฟรานน
    #61
    0
  5. #17 phattaporn336 (@phattaporn336) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 00:53
    ตอนตีกันนี่น่ารักดีอีกคนชอบแหยอีกคนชอบโมโห แต่อิทัพแกรรรอ้อยถูกม่ะ
    #17
    0
  6. #15 ฟ้า (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 00:08
    สนุกๆ ตีกันสนุกจังเลย
    #15
    0
  7. #13 Jirachaya Ketsantea (@jirachayaketsa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 18:15
    นายทัพรบ นายอ้อยหรอ
    #13
    0