Hey You! อ่อยอยู่ รู้เปล่า? [Yaoi - สนพ. SENSE BOOK]

ตอนที่ 9 : HEY 4 : บันเทิงเหลือเกิน [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1718
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    12 มี.ค. 60

4

บันเทิงเหลือเกิน [2]

 

“ติดรถกูกลับไหม”

เสียงทุ้มถามออกมาเรียบๆ ไม่ได้มีแววจะกวน มาไม้ไหนของมัน ผมหรี่ตามองอย่างจับผิดเพราะมันมาแปลก ร้อยวันพันปีระหว่างผมกับมันไม่เคยจะมีโมเมนต์มาทำดีด้วยกันสักครั้ง

ด้วยทิฐิของผมที่มีต่อไอ้ทัพรบรุนแรงมากเกินกว่าจะรับข้อเสนอแสนยั่วใจ ถึงอยากตอบตกลงในเวลานี้ แต่ก็เลือกจะปฏิเสธไปอย่างผู้ดีมีมารยาท

“กูมีปัญญากลับเอง เก็บความหวังดีมึงลงไหปลาร้าไปเถอะ!”

เห็นป่ะ โคตรผู้ดี๊ผู้ดี

“แล้วแต่”

อีกฝ่ายยักไหล่พร้อมกับเอากุญแจรถมาควงเล่นปั่นประสาท ก่อนจะเดินออกจากซุปเปอร์มาร์เก็ตโดยไม่เหลียวหลังกลับมาอีก

คิดว่าจะง้อเรอะ เหอะ!

ผมหิ้วถุงทุกใบอย่างทุกลักทุเลา แบบว่า... หนักฉิบหาย  อย่างกับเจ๊แคชเชียร์แอบใส่หินถ่วงข้างใน นี่ผมต้องเดินเหมือนหิ้วบ้านกลับอีกหลายร้อยเมตรเลยนะเนี่ย

เสี้ยววินาทีนั้นผมมองตามทางที่ไอ้ทัพเดินไปตาละห้อย ถ้าผมติดรถมันกลับก็คง... เฮ้ย! คิดอะไรของกู ไม่ๆ ๆ ดึงสติกลับมาไอ้ฟราน ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนท่องไว้ ไม่จำเป็นต้องไปงอมืองอเท้าอาศัยใครโดยเฉพาะคนอย่างไอ้ทัพ!

 

ผมไม่เข้าใจว่าทำไมหมู่บ้านนี้ถึงไร้เงาวินมอเตอร์ไซค์?

และอีกเรื่องคิดยังไงก็ไม่เข้าใจอีกว่าทำไมไอ้ทัพรบต้องขับรถตามผมด้วย!

นึกว่าไปถึงปรภพแล้วซะอีก... ยังมามีการจอดรถเปิดกระจกอยู่ข้างหน้าซุปเปอร์มาร์เก็ต พอผมเดิน มันก็เริ่มขับตามหลังมาเอื่อยๆ เหมือนปล่อยเกียร์ให้รถไหลไปตามถนน 

สงสัยเวลาชีวิตคงเหลือเฟือถึงเอามาทำเรื่องไร้สาระ เห็นเหงื่อกูไหมทัพ! ทั้งถือของหนัก ทั้งเหนื่อยยังมาถูกเหาฉลามรังควานชีวิตแบบผิดปกติ

สุดจะทน!   

“มึงต้องการอะไรจากกูวะทัพ”

ผมวางถุงลงพื้นและหันไปยืนเท้าเอวถามมันซึ่งขับรถเปิดกระจกมาจอดข้างๆ

“แค่ขับรถกลับบ้าน”

“ก็ขับไปเด้ ขับตามหลังอยู่ได้ น่ารำคาญ!”

หลังกระแทกเสียงใส่แล้วหันหน้าหนีเดินต่อ ไอ้ทัพมันทำตามที่ผมพูดนะ แต่คราวนี้ดันเปลี่ยนมาขับขนาบข้างหน้าตาเฉยเลย ผมขบกรามแน่นพยายามควบคุมอารมณ์ไม่ให้หลงไปกับการกวนประสาท แต่มันก็ยากเต็มทน

เด็กประถมวัยดูก็รู้ว่ามันยั่วโมโห บันเทิงชีวิตมากนักเหรอ

“ฟราน”

“...”

ผมทำหูทวนลมปแล้วเดินจ้ำอ้าวเร็วขึ้น เหนื่อยจนคร้านจะต่อปากต่อคำ ทัพรบก็ยังคงเรียกโทนเสียงเดิม

“ฟรานนน”

“ทำไมโว้ย!”

“ถุงขาด”

มันว่าเสียงเรียบแถมชี้นิ้วไปด้านหลังพร้อม เอ้า เวรกรรม! ผลไม้กลิ้งหล่นแถมถุงขนมตกตามทางอย่างกับรถบรรทุกเสียหลักเทกระจาดไปได้

สงสัยเป็นตอนที่วางของเมื่อกี้แหง ถุงคงขูดกับพื้นซีเมนต์ เดินมาตั้งไกลเลยต้องย้อนวิ่งกลับไปเก็บ ส่วนไอ้ทัพถอยรถกลับมาอย่างชิลๆ ก่อนจะลงมาช่วย

สบายเหลือเกินพ่อคุณ

“ทีหลังบอกให้มันเร็วกว่านี้เซ่”

“เรียกแล้วมึงเงียบ”

“ความผิดมึงนั่นแหละ เอามา!”

ผมคว้าเอาของในมือมันมา พอจะจับใส่ถุงเดิมต้องสลัดความคิดทิ้งทันที ขาดเป็นรูโบ๋เกินเยียวยา จะยัดใส่ถุงอื่นก็เต็มหมด เห็นแล้วหัวร้อนเลยครับพี่น้อง

“ขึ้นรถ เดี๋ยวไปส่ง”

“ก็บอกว่าไม่ไงวะ”

เฮ้ย ตอนนี้ต้องไม่ใช้เวลามาปฏิเสธสิ ไอ้ปาก ทำงานเองอีกแล้วนะ

“เฮ้อ... มึงจะดื้อไปถึงไหน”

“หึ!

ไอ้ทัพหันหน้าหนีไปพึมพำบางอย่างที่จับใจความไม่ได้ พอหันกลับมาก็เห็นมันมองผมด้วยสายตาเหนื่อยอ่อนและดูปลงกับชีวิต พร้อมกับพูดประชดประชัน

“ตามใจ ลืมไปว่ามึงมันเก่ง กลับสภาพนั้นคงไม่เหนือบ่าแรงสินะฟราน”

อะ... อ้าว ไปจริงดิ

ผมถึงกับหน้าเสีย ถ้าเอาตามยถากรรมผมไม่มีปัญญาหิ้วทุกอย่างกลับบ้านด้วยตัวคนเดียวแน่ ทางเลือกสุดท้ายก็มีแค่กลับไอ้ทัพ แต่เพราะเป็นไอ้หมอนี่แหละผมถึงตัดสินใจยาก มันไม่แปลกรึไงที่ต้องมาขอความช่วยเหลือจากคนที่ไม่ชอบขี้หน้า

เสียศักดิ์ศรีหมด...

“เดี๋ยวก่อน!”

โอเค ตระหนักแล้วศักดิ์ศรีไม่ทำให้ถึงบ้าน จะยอมครั้งนี้ครั้งเดียวแหละ

“...”

ไอ้ทัพชะงักแล้วหันกลับมา ผมอึกอักหลบตาอีกฝ่ายเพราะไม่อยากพูดประโยคนี่ออกมาให้เสียเชิงเท่าไร เลยเอ่ยด้วยเสียงอ้อมแอ้มไป

“...กลับด้วย”

“ไม่ได้ยิน”

มันตอแหลหน้านิ่งมากครับ!!

รอยยิ้มมุมปากบอกว่าได้ยินเต็มๆ สองรูหู คิ้วผมกระตุกก่อนจะเดินผ่านหน้ามันไปเปิดประตูรถ โยนทุกอย่างใส่ด้านในแบบไม่เปลืองน้ำลายเอ่ยขออนุญาต แน่นอนว่ามันก็ยืนมองเฉยๆ และปล่อยให้ผมทำตามใจ

การกระทำแสดงเจตนาชัดเจนแบบนี้คงเข้าใจว่าสักครู่ผมพูดอะไร ถ้าไม่เก็ทก็ไปเด็ดหญ้าข้างทางมากินซะ

“ไหนบอก...”

“ถ้าไม่เพราะมึงกวนส้น กูคงไม่ทำถุงขาดหรอก ซึ่งมาคิดดูดีๆ ก็ถูกแล้วที่มึงต้องแสดงความรับผิดชอบโดยการไปส่งกู หยุด! อย่าได้คิดอ้าปากพูดทั้งนั้น ขึ้นรถก่อนที่กูจะหมดความอดทนขับแทนจนมึงต้องเดินกลับเอง!!”

รัวจบก็เดินเปิดประตูขึ้นไปนั่งบนรถคาดเบลล์เรียบร้อย ปล่อยให้ไอ้ทัพเหวอกับอารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงแบบกะทันหัน

ไงล่ะ เก๋ากว่านี้มีอีกไหม! เป็นการพูดแบบมัดมือชกทำให้ตัวเองดูดีขึ้นมา ก็เรื่องจริงนี่หว่า มันไม่ใช่การขอร้องขอความช่วยเหลือสักหน่อย มันเป็นการแสดงความรับผิดชอบที่พึงกระทำ อย่าเข้าใจผิดซะล่ะ

 

ระหว่างทางกลับเราทั้งคู่ต่างไร้บทสนทนา ในรถเงียบกริบได้ยินแค่เสียงลมหายใจ ผมเลือกจะเมินหน้าดูวิวด้านข้างแทน สมมุติว่าพูดตามตรงแบบไร้อคตินะ นั่งรถกลับสบายกว่าเดินหิ้วของหนักเป็นกิโลฯ กว่าเยอะ

 แค่แป๊บเดียวทัพรบขับมาจนถึงหน้าบ้าน จนเอารถเข้าจอดเรียบร้อยผมถึงลงพร้อมหิ้วของกลับมาบ้านตัวเอง โดยมีลูกมืออย่างไอ้ทัพถือที่เหลือตามมาเงียบๆ

ไม่อยากจะให้มันเข้ามาเหยียบบริเวณบ้านนักหรอก แต่ขี้เกียจเดินหลายรอบ

“เสร็จแล้วก็กลับสิ”

“ไร้น้ำใจ”

“ว่าไงนะ”

“คนอุตส่าห์ขับรถมาส่ง แถมยังขนของให้ สิ่งที่ได้รับจากเจ้าของบ้านคือการออกปากไล่”

มันพูดเหมือนประโยคบอกเล่าดินฟ้าอากาศ ทั้งที่มีความนัยแฝงไปอีกทาง

“กูบอกแล้วไงว่ามันคือความรับผิดชอบของมึง”

“อย่างน้อยน้ำสักแก้วยังดี แต่นี่...”

ตุบ!

เสียงไอ้ทัพขาดห้วงไปพร้อมกับร่างหนาๆ ของมันเอนทิ้งตัวลงบนโซฟาเหมือนคนหมดแรง ผมตกใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันจึงรีบปรี่เข้ามาดู

อารมณ์ไหนวะ?

เมื่อสิบวินาทีก่อนหน้ายังดราม่าใส่ ไหงมาเป็นล้มพับต่อหน้าต่อตา ผมนึกว่ามันจะเล่นพิเรนทร์แกล้งไรซะอีก พอเห็นท่าทางเหมือนจะตายจริงๆ ก็รู้สึกกังวลขึ้นมา หรือว่ามันจะมีพวกโรคประจำตัว อาการกำเริบ?

“ไอ้ทัพ มึงเป็นไรเนี่ย อย่ามาตายในบ้านกู”

“ข้...”

“พูดให้ดังดิ” ผมเอียงหูเข้าไปฟังใกล้ๆ เสียงแหบพร่าของมันฟังยากมาก กว่าจะจับใจความได้ต้องรอจนคอแทบเคล็ด

“ช่วยกลั้นใจพูดออกมาดังๆ ทีเดียวให้คนอื่นได้รู้ก่อนได้ไหม เกิดชักดิ้นชักงอช็อกตายเป็นศพขึ้นมาจะทำไงวะ”

“หิวข้าว”

สตันท์แป๊บ...

ผัวะ!

“ตบหัวกูแล้วมึงฉลาดขึ้นเหรอวะ เจ็บ”

“คิดว่ามันตลกมากเหรอวะ เอาคืนมาเลยความตกใจที่เสียเปล่าของกู เอาคือม้าาา!”

“มึงเป็นห่วงกูเหรอ อ๊อก! ฟ... ฟรานปล่อยคอ... แค่กๆ”

“พล่ามห่าไร ตายซะเถอะไอ้ทัพ มึงตาย ตาย ตาย!”

ผมขึ้นคร่อมร่างมันพร้อมกับบีบคอแล้วเขย่าๆ อย่างโหดเหี้ยม นึกว่าจะเป็นตายร้ายแรง แต่มันกลับพูดออกมาแค่หิวข้าว งั้นก็ดับลมหายใจไปพร้อมกับความหิวนั่นแหละ!

คนตกเป็นเบี้ยล่างพยายามปัดป้องอย่างสุดความสามารถ แต่ก็ทำได้ยากเพราะผมบล็อกทุกจุด บอกแล้วไงว่าตัวผมกับไอ้ทัพก็เกือบพอกันเลยยากที่จะหลุดออกไปได้ พอเห็นสีหน้าดูทรมานเหมือนจะขาดอากาศหายใจ แต่ยังพยายามเก๊กหน้านิ่งของมันผมก็แสยะยิ้มออกมา

กูดูโรคจิตเป็นบ้า

หึ ใครสนล่ะ โอกาสอย่างนี้มีบ่อยซะเมื่อไร

แต่ด้วยความชะล่าใจเกินไป ร่างผมที่เคยคร่อมอยู่ด้านบนก็กระเด็นออกไปตามแรงถีบหนักๆ ของไอ้ทัพอย่างไม่ตั้งตัว

“มึง... แค่กๆ”

ถึงจะไอไม่หยุด แต่ไอ้ทัพก็ยังแผ่รังสีความเย็นชาออกมาแถมจ้องตาขวาง

ทีแรกว่าจะลุกมาซ้ำต่อโทษฐานถีบผมทีเผลอ แต่ก็เปลี่ยนใจเมื่อรอยแดงเป็นรูปมือกำรอบคอมันโชว์หราขนาดนั้น ผมจึงได้แต่นั่งหัวเราะสะใจ

“ได้เห็นมึงหมดสภาพเหมือนหมา เป็นบุญตากูจริงโว้ย”

“แค่ก! มึงเล่นแรงไปฟราน”

“ทีมึงถีบกูเมื่อกี้ล่ะ”

ผมลอยหน้าลอยตาพูดอย่างอารมณ์ดี เถียงไม่ได้ล่ะซี้ถึงหันหน้าหนีแบบนั้น หึๆ มวยยกนี้ผมทำแต้มนำชนะขาดลอย

โครกกก!!

เสียงเหมือนใครกดชักโครกดังขึ้นขัดอารมณ์ ทัพรบนั่งนิ่งไม่พูดอะไรมีกระแอมไอออกมาบ้างนิดหน่อย ส่วนผมก็เงียบหลังได้ยินเสียงนั้น รู้อย่างเดียวคือจ้องตาอีกฝ่ายชนิดที่หากเป็นปลากัดคงท้องไปเรียบร้อย

ไอ้เวรนี่...

สรุปมันหิวจริงดิ?








------------------------


ดูซาดิสกันฉิบหาย 
55555555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

525 ความคิดเห็น

  1. #493 paechpeach♡、 (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 18:19
    ฟรานค่ดปากแข็งอ่ะ ใจเย็นก่อนนะพวกเอ็ง กว่าจะได้คบกันนี่ตัวคงช้ำไปหมด 5555555
    #493
    0
  2. #463 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 15:05
    ทะเลาะกันไปทะเลาะกันมาเดี๋ยวก้อได้กันแน่เลย
    #463
    0
  3. #445 หมูจีน้อย (@sopinpilast) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 20:33
    ตกใจเลย นึกว่าเป็นอะไร
    สรุป หิวข้าวววว 5555555
    #445
    0
  4. #409 passorna (@Lompat_LB) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 17:01
    กัดกันอยู่ได้เด็กพวกนี้นี่ โหดมาก เล่นกันโหดมาก
    #409
    0
  5. #346 Gammmmmmmmmm (@Gammmmmmmmmm) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 22:32
    สงสาร 55555
    #346
    0
  6. #114 Mizaukinaishi (@Mizaukinaishi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 10:32
    เชี่ย อย่างฮาอะครับ555//อุ๊บ หลุดคำหยาบ
    #114
    0
  7. #62 It's CRACK! (@mukzababin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 12:19
    โอ๊ยยยยย แต่ละคน...- - ป่วงมากค่ะ
    #62
    0
  8. #35 PPPM_Bear (@PPPM_Bear) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:19
    ชอบเรื่องนี้  แต่งต่อเรื่อยๆนะคะ
    #35
    0
  9. #19 ฟ้า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:03
    มาถูกทางล่ะ มีความกวนประสาทกันทั้งคู่ตีกันไปตีกันมา55555 บันเทิงมากกกก
    #19
    0
  10. #18 Foong_Fooo (@foongstudio) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 09:19
    มวยถูกคูจิงจิ๊งวง คู่นี้
    #18
    0