Dragon Heart - สงครามเวทมนตร์ [On hold]

ตอนที่ 1 : Chapter I - Part 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    29 ก.ค. 62


Chapter I

ต่อสู้กลางเมือง

центр города % town center



1



ช่วงเวลาเที่ยงวันภายในเมืองหลวงของอาณาจักรอลิสเซีย

ลาเวนเดอร์ แพลนเทอร์ร่า วิ่งอยู่ภายในซอยมืดสลัว กำลังถูกไล่ตามโดยใครบางคน

เธอคือเด็กสาวอายุ 13 ปี มีผมยาวสีม่วงอ่อนเหมือนลาเวนเดอร์ ดวงตาสีฟ้า สวมชุดกระโปรงสีขาว ท่วมไปด้วยหยาดเหงื่อเพราะความเหนื่อยล้า

ลาเวนเดอร์ตัดสินใจหยุดพักตรงมุมหนึ่งของอาคาร มองรอบๆผ่านด้านข้างกำแพง ไม่เห็นใครไล่ตามมา และไม่ได้ยินเสียงฝีเท้า

(ยังตามมารึเปล่านะ?) เธอคิดในใจขณะเช็คดูให้แน่ชัด

หลังรู้ว่าตนปลอดภัยแล้ว ลาเวนเดอร์จึงหยิบอุปกรณ์คล้ายโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋า เปิดใช้งาน หน้าจอส่องแสงเรืองไร ภาพของห้องทดลองบางอย่างปรากฏขึ้นมา

(ลอบเข้าไปในสถานที่น่าสงสัยตามที่องค์หญิงสั่งแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าจะเจอกับคนพวกนั้น...) เธอเก็บอุปกรณ์ลงกระเป๋า ก่อนได้ยิงเสียงที่ไม่คาดคิด

“ไง! คิดว่าแบบนี้จะซ่อนตัวได้งั้นเรอะ?” เสียงเด็กสาวสูงแหลมดังขึ้นจากด้านหลังของเธอ

“!”

นั่นคือ เอมเบอร์ เฟรมมาร์ เด็กสาวอายุ 13 ปี มีผมยาว สีผมสีตาแดงเพลิง สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว-แดง กระโปรงสั้นสีน้ำเงินเข้ม เป็นคนที่ไล่ตามลาเวนเดอร์จนถึงเมื่อครู่ รอบร่างกายของเธอมีออร่าสีแดงเพลิง ส่องแสงเรืองๆ

มันคือ มานา เป็นอนุภาคองค์ประกองที่เล็กกว่าอะตอม มนุษย์สามารถควบคุมอนุภาคนี้ และจัดเรียงองค์ประกอบของมันใหม่ กลายเป็นพลังงานหรือสสารแบบต่างๆ สร้างปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติที่ถูกเรียกว่า เวทมนตร์

เอมเบอร์ใช้เวทมนตร์เพลิง แผ่มานาออกมาบนฝ่ามือขวา จัดเรียงองค์ประกอบใหม่ กลายเป็นเปลวเพลิงขนาดเท่าลูกฟุตบอล แล้วเธอก็ยิงมันออกไปยังลาเวนเดอร์ด้วยความเร็วพอๆกับลูกธนู

ลาเวนเดอร์กลิ้งตัวหลบออกจากวิถีของบอลเพลิง รอดจากการโดนเผาตรงๆได้ แต่การปะทะของบอลเพลิงกับกำแพงสร้างแรงสั่นสะเทือน กระจายความร้อนออกมา เธอจึงได้รอยไหม้เล็กๆและถลอกตามตัว

“มานาสีแดง... นักเวทเพลิงสินะคะ” ลาเวนเดอร์ลุกขึ้นยืน

“โห? งั้นเธอก็เป็นนักเวทงั้นเหรอ? พวกของสภาเวทมนตร์งั้นเรอะ?” เอมเบอร์มีน้ำเสียงดุดัน “ถ้างั้นก็ต้องรีบปิดปากงั้นสินะ!”

“!”

เอมเบอร์โจมตีด้วยบอลเพลิงอีกครั้ง

เฟลม่า โนอาร์ เลสซาร์” คำเหล่านี้คือ คีย์เวิร์ด เป็นภาษาประรูปแบบหนึ่ง ช่วยจัดระบบความคิดของสมองในระดับจิตใต้สำนึก มันคือตัวช่วยสำหรับการร่ายเวทมนตร์

“ร่ายคีย์เวิร์ดระหว่างต่อสู้งั้นเหรอคะ!? ดูถูกกันเกินไปแล้วค่ะ”

ลาเวนเดอร์ปล่อยมานาออกมา เธอเป็นนักเวทเช่นกัน มานาของเธอมีสีเขียว มันเป็นมานาของเวทมนตร์พืช

“มานาสีเขียว นักเวทพืชงั้นเหรอ?!”

“เอานี่ไปค่ะ!”

ลาเวนเดอร์คุกเข่าลง ปล่อยมานาสีเขียวให้แทรกซึมลงไปด้านล่างพื้นคอนกรีต เวทมนตร์ของเธอคือการควบคุมพืช รากไม้สีน้ำตาล มีปลายแหลม แทงทะลุพื้นขึ้นมา โจมตีเอมเบอร์

“ชิ ยุ่งยากจริง!” เอมเบอร์กระโดดถอยหลังหลบ ใช้บอลเพลิงในมือเผารากไม้เป็นสีดำ แล้วสร้างบอลเพลิงอีกลูก โจมตีไปยังลาเวนเดอร์

เพราะการใช้เวทมนตร์เมื่อครู่ ลาเวนเดอร์ไม่สามารถหลบบอลเพลิงได้ทัน เธอจำเป็นต้องป้องกัน ปล่อยมานาสีเขียวลงใต้ดินอีกครั้ง กำแพงรากไม้ทะลุพื้นดินขึ้นมาป้องกันเธอเอาไว้

บอลเพลิงปะทะกับกำแพงรากไม้ เกิดการเผาไหม้จนรากไม้ไหม้เป็นเถ้าถ่าน สร้างควันสีเทาปกปิดทัศนวิสัย

“มองไม่เห็นเลย น่ารำคาญจริง...”

เอมเบอร์ใช้เวทมนตร์เพื่อสร้างความร้อนภายในซอย อุณหภูมิที่ต่างกันของอากาศทำให้เกิดกระแสลม พัดควันสีเทาให้จางลง

หลังจากนั้นไม่นานเธอก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนอีกครั้ง แต่ไม่มีร่างของลาเวนเดอร์อยู่แถวนั้น เธอคงใช้ช่องว่างจากการที่ทัศนวิศัยของเอมเบอร์ถูกบดบังด้วยฝุ่นควันการเผาไหม้เพื่อหนีไป

“ชิ” เอมเบอร์เดาะลิ้นอย่างไม่พอใจ ทุบกำปั้นลงไปบนผนังของอาคารเพื่อระบายความไม่พอใจออกมา

“บ้าจริง!”



อาณาจักรอลิสเซียเป็นประเทศเกาะเล็กๆ มีเมืองเดียวคือเมืองหลวง เป็นที่อยู่อาศัยของประชากรกว่าหนึ่งล้านคน เนื่องจากสภาพทางภูมิศาสตร์เป็นเกาะแหล่งการค้าและขนส่ง เศรษฐกิจจึงเฟื่องฟู

อำนาจของประเทศถูกแบ่งเป็นสองฝ่าย

หนึ่งคือราชวงศ์ มีราชินีและขุนนางคอยบริหารการปกครองบ้านเมือง มีกองกำลังอัศวินเป็นหน่วยงานรักษาความปลอดภัยของพระราชวังที่ถูกสร้างเอาไว้กลางเมือง

สองคือสภาเวทมนตร์ มีผู้บัญชาการสูงสุดเป็นผู้บริหาร ทำหน้าที่ด้านความมั่นคงทางการทหาร มีกองทัพนักเวทเป็นกองกำลังหลักของประเทศ มีอาคารสภาเวทมนตร์ตั้งอยู่ในเมือง

ตอนนี้ประเทศที่มีชื่อว่าอาณาจักรอลิสเซียแห่งนี้กำลังมีความขัดแย้ง สาเหตุของความขัดแย้งนั้นเกิดจากประเทศเพื่อนบ้าน นั่นคือเขตการปกครองเบอลลิทธ์ และสาธารณรัฐอไลเมอร์ ซึ่งมีแนวโน้มว่าสงครามระหว่างสองประเทศนั้นกำลังจะปะทุขึ้น

สงครามนั้นจะส่งผลกระทบมายังอาณาจักรอลิสเซีย เนื่องจากเกาะของประเทศนี้เป็นจุดยุทธศาสตร์ ประเทศฝั่งใดฝั่งหนึ่งจะโจมตีเพื่อยึดครองเกาะแห่งนี้ นั่นบีบบังคับให้อาณาจักรต้องเลือกฝ่าย

นั่นคือจุดเริ่มต้นของความขัดแย้ง

ฝ่ายราชวงศ์ต้องการให้ประเทศเข้าร่วมกับสาธารณรัฐอไลเมอร์ในภาวะสงคราม แต่ฝ่ายสภาเวทมนตร์ต้องการให้ประเทศเข้าร่วมกับเขตการปกครองเบอลลิทธ์ ความคิดเห็นที่แตกต่างกันนี้ทำให้ไม่ลงรอยกัน

ประชาชนส่วนหนึ่งเข้าข้างราชวงศ์ และอีกส่วนหนึ่งเข้าข้างสภาเวทมนตร์ การเห็นต่างของประชาชนยังไม่ปะทุความรุนแรง แต่เบื้องหลังหลัง ความขัดแย้งระหว่างราชวงศ์และสภาเวทมนตร์กำลังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

บนหน้าจอโทรทัศน์ในเมืองมีการแสดงข่าวถึงความขัดแย้งนั้นบ่อยครั้ง มีการโต้วาทีระหว่างขุนนางและผู้มีตำแหน่งในสภาเวทมนตร์เกือบทุกสัปดาห์ ต่างฝ่ายต้องการการสนับสนุนจากประชาชน

อเล็กเซย์ รินซิส มองหน้าจอโทรทัศน์ที่กำลังแสดงรายการเหล่านั้น กำลังมุ่งหน้ากลับบ้านหลังจากเลิกเรียน เดินออกมาได้ไม่กี่ก้าวจากหน้าประตูโรงเรีน

เขาคือเด็กหนุ่มอายุ 15 ปี มีผมสีน้ำตาลอ่อน และดวงตาสีฟ้า สวมชุดสูทสีดำหลวมๆทับเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านใน

“จะกลับแล้วงั้นเหรอ?” เลวิน บลูกเซอร์ ทักจากทางด้านหลัง

“อืม” อเล็กเซย์ตอบ “ก็ใช่”

เลวินคือเด็กหนุ่มอายุ 15 ปีเช่นเดียวกับอเล็กเซย์ มีผมสีฟ้า ดวงตาสีแดงผิดธรรมชาติ สวมชุดสูทอย่างไร้ระเบียบ เสื้อด้านในเป็นเสื้อยืดสีแดงแทนที่จะเป็นเสื้อเชิ้ต มีใบหน้ากวนบาทา

“มีอะไรงั้นเหรอ” อเล็กเซย์ถาม

“พวกเราเจอสถานที่น่าสงสัยของสภาเวทมนตร์แล้ว องค์หญิงได้ส่งคนไปสำรวจ แต่ดูเหมือนว่าจะมีคนอีกกลุ่มหนึ่งเข้าไปก่อน”

“หมายความว่าพวกนายไม่ได้ข้อมูลที่ต้องการมางั้นสินะ? แล้วสถานที่ที่พูดถึงมันคือที่ไหนงั้นเหรอ?”

“โรงเรียนเวทมนตร์”

โรงเรียนเวทมนตร์ เป็นสถานที่สำหรับให้การศึกษาและฝึกฝนเวทมนตร์ อยู่ภายใต้การดูแลของฝั่งสภาเวทมนตร์ เปรียบเสมือนค่ายฝึกทหาร มีการฝึกใช้เวทมนตร์แทนการฝึกใช้ปืน

“ถ้างั้นพวกนายก็เจอกับเรื่องยุ่งยากเข้าแล้วสินะ แต่นายเอาข้อมูลนี้มาบอกฉันทำไม?”

“มันคือหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ข่าวกรองล่ะนะ”



พระราชวังของราชวงศ์ถูกสร้างอยู่ใจกลางเมือง ล้อมรอบด้วยพื้นที่ว่างเปล่า 12 กิโลเมตร เลยจากรัศมีนั้นจะเป็นตัวเมือง ทำให้เมืองหลวงมีรูตรงกลาง มีลักษณะเหมือนกับโดนัท

ภายในห้องหนึ่งของพระราชวัง

“เข้าใจแล้วค่ะ”

เด็กสาวอายุราวๆ 14 ปีกำลังพูดใส่หูโทรศัพท์ตั้งโต๊ะหรูหราภายในห้องที่ถูกออกแบบมาให้เหมือนกับห้องประธานาธิบดีหรือประธานบริษัท

เธอมีผมสีเงินทวินเทลและนัยตาสีฟ้า สวมชุดเดรสหรูหราเหมือนกับขุนนางในนิยายแฟนตาซี นั่งอยู่บนเก้าอี้ของผู้บริหารและทำหน้าเหนื่อยหน่าย

โซเฟีย อีส โซฟานอวาร์ถอนหายใจ

เสียงเคาะประตูดังขึ้นจากบานประตูเพียงบานเดียวในห้องนั้น หลังจากเสียงเคาะสองครั้งก็มีเสียงเปิดประตูดังขึ้นช้าๆพร้อมกับเสียงของเด็กหนุ่ม

“องค์หญิงครับ...”

เด็กหนุ่มมองไปยังโซเฟียที่ทำหน้าเหนื่อยหน่าย บอริก พริเทนอฟมีผมสีขาวคล้ายกับสีเงินของโซเฟีย สวมชุดพ่อบ้านสีดำ ตรงสะเอวมีดาบในฝักดาบที่ผิดกับยุคสมัย

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับ...?”

“หืม? บอริกเองงั้นเหรอ...?” องค์หญิงโซเฟียพูดด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย “ดูเหมือนว่าลาเวนเดอร์จะเจอกับเรื่องยุ่งๆเข้าให้น่ะ”

“เรื่องยุ่งๆเหรอครับ?”

“ใช่ หลังจากที่พวกเราเจอตำแหน่งของห้องทดลองลับนั่นยัยลาเวนเดอร์ก็อาศาเป็นคนแทรกซึมเข้าไปในโรงเรียนเวทมนต์เพื่อจะลอบเข้าไปในห้องทดลองนั่นใช่มั้ยล่ะ?”

“ครับ เพราะเธอเป็นคนที่สามารถใช้เวทมนต์ได้อย่างคล่องตัวที่สุด ดังนั้นเธอจึงสามารถแฝงตัวไปกับพวกนักเรียนเวทมนต์ได้ง่ายๆ”

“อืม แต่ปัญหาก็คือ” องค์หญิงโซเฟียฟุบหน้าลงไปบนโต๊ะทำงานเหมือนกับเด็กขี้เกียจในห้องเรียน “มีคนกลุ่มหนึ่งลอบเข้าไปพร้อมกับลาเวนเดอร์น่ะสิ”

“คนอีกกลุ่มเหรอครับ? ไม่ใช่พวกของสภาเวทมนต์งั้นเหรอ?”

“เปล่า... พวกนั้นใช่ปืนด้วย ดังนั้นจึงไม่ใช่พวกนักเวทของสภาเวทมนต์หรอก” องค์หญิงหยิบอุปกรณ์บางอย่างคล้ายโทรศัพท์ขึ้นมาใช้งานแล้วพูดต่อ “ยังไงก็ตาม ลาเวนเดอร์ต้องหนีออกมาก่อนจะได้ข้อมูลของการทดลองมา”

“แย่เลยสินะครับ ถ้าหากว่าข้อมูลบางอย่างในนั้นถูกเปิดเผยโดยมือที่สามล่ะก็ราชวงศ์ของพวกเราก็อาจจะโดนลูกไปหลงด้วย”

“เพราะแบบนั้นไง พวกเราจึงต้องรีบเอาข้อมูลบางอย่างนั่นมาเอง... ยังไงก็ตาม ต้องบอกให้ลาเวนเดอร์ระวังตัวมากกว่านี้”




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 3 มกราคม 2562 / 09:20

    ไม่กล้าวิจารย์ ครับ...แต่ขอแนะนำหน่อยแล้วกัน

    คือ...ผมมีความรู้สึกว่าผู้เขียนยังใช้คำไม่ถูกต้อง การเขียนรูปประโยคควรยึดหลัก ประธาน กิริยา กรรรม เพื่อบ่งบอกว่ามีใคร-ทำอะไร-ที่ไหน-เมื่อไหร่-อย่างไร และอีกข้อก็คือ บางคำใช้ไม่ถูกต้องกับรูปประโยคนะครับ เช่น

    ร่างของเด็กสาวอายุประมาณ 13 ปีกำลังวิ่งไปตามตรอกซอยที่เกิดจากการช่องว่างระหว่างอาคารคอนกรีตมากมายสูงโดยเฉลี่ย 5 ชั้น ทำให้แสงสว่างส่องลงมายังถนนนี้ได้ไม่เต็มที่ มีเพียงแค่แสงสลัวเท่านั้น อยู่ในสภาพที่เรียกว่า การนำไฟฉายเข้ามาจะมีประโยชน์สุดๆ


    มันควรเป็นแบบนี้หรือเปล่าครับ....

    ท่ามกลางเมืองใหญ่ที่มีตึกสูงระฟ้าขนาด 5 ชั้นตั้งตระหง่านจำนวนมากมายราวกับดอกเห็ดนั้น มีตรอกซอยเล็กๆแทรกอยู่ระหว่างตึกสูงจำนวนมากมาย

    ในตรอกซอยเล็กๆแห่งหนึ่งท่ามกลางตึกสูง จู่ๆก็มีเงาร่างของเค็กสาวอายุประมาณ 13 ปีวิ่งไปตามซอยแคบๆและมืดสลัวอย่างรวดเร็ว ซอยแห่งนี้ทั้งแคบและมืด แม้แต่แสงสว่างก็ส่องลงมาไม่ถึง เพราะถูกตึกระฟ้าสูงใหญ่บดบังเสียสิ้น แต่เด็กสาวก็ยังคงวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับว่าเธอกำลังหลบหนีจากการตามล่าของใครบางคน


    #5
    1
    • #5-1 S3RS (@saw852) (จากตอนที่ 1)
      3 มกราคม 2562 / 16:03
      สุดยอด ตัวอย่างดีมากเลยครับ ผมยังต้องพัฒนาอีกเยอะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ
      #5-1
  2. #3 ปล่อยอึ่ง (@WonderTales) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 19:15

    เรื่องวิจารณ์เอาไว้ก่อนนะ เดี๋ยวแนะนำเรื่องการอธิบายการใช้พลังเวทและอื่นๆ ก่อนละกัน


    "เฟลม่า โนอาร์ เลสสาร์*"


    จะสังเกตได้ว่า ผมไม่ใช้ภาษาอังกฤษเพราะว่านั่นคือภาษาพูดของตัวละคร ไม่มีการแปลความหมายของคำศัพท์ และจะมีดอกจัน * ต่อท้าย


    ซึ่งคุณควรทำไว้แบบนี้ จากนั้น เมื่อคุณเขียนตอนตอนหนึ่งเสร็จแล้ว ในตอนท้ายสุดของตอนนั้น ให้คุณทำดอกจันไว้ พร้อมกับชื่อพลังเวทและความหมาย แบบนี้


    *เฟลม่า โนอาร์ เลสสาร์ (Fle'ma No'ar Lessar) เป็นเวทไฟชนิดหนึ่ง มีความหมายว่า บอลไฟความเร็วสูง


    ถ้าทำแบบนี้ จะทำให้การอ่านไม่รู้สึกติดขัด พอมีบอลไฟเกิดขึ้น คนอ่านจะรู้ได้เองว่าเป็นชื่อเวทตร์


    สามารถดูตัวอย่างได้ที่นิยายเรื่อง ทวิธราดล ตอนที่ 1


    และเมื่อคุณเข้าใจแล้ว ข้อมูลต่างๆ ที่คุณลงไว้ในหน้าหลัก ให้ลบออก แล้วเอามาลงเป็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ท้ายตอนจะดีกว่า เพราะถ้าหากมีใครสงสัยอะไร พออ่านจนถึงบรรทัดสุดท้าย เขาก็จะได้รับรู้ข้อมูลเอง ถ้าคุณเอาไปไว้หน้าหลักแบบนั้น ผมมั่นใจว่า มีอีกหลายคนเหมือนกันที่เลือกจะมองข้ามมันไป และไม่กลับมาอ่านอีก


    ตอนไหนที่ควรเอาข้อมูลอันไหนลง ก็ค่อยเอาลงก็ได้

    #3
    2
    • #3-1 S3RS (@saw852) (จากตอนที่ 1)
      1 มกราคม 2562 / 19:44
      จริงๆแล้วผมชอบอ่าน LN ซึ่งรูปแบบก็ก๊อปเขามาน่ะครับ ก็เลยไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ พอรู้วิธีที่ถูกต้องแล้วอันค่อยอุ่นใจหน่อย
      ข้อมูลนี้มีประโยชน์มากๆเลย ของคุณที่สละเวลานะครับ >:D
      #3-1
    • #3-2 ปล่อยอึ่ง (@WonderTales) (จากตอนที่ 1)
      2 มกราคม 2562 / 09:31
      ไม่เป็นไรครับ รอให้มีตอนเยอะๆ ก่อน จะได้มีพื้นมีสำหรับการแทรกข้อมูลเข้าไป เช่น เมือง หรือจอมเวทอะไรงี้

      และที่สำคัญเลยครับ สำคัญมากๆ เพราะเรื่องของคุณมันเล่าเกี่ยวกับเวทมนตร์ด้วย ซึ่งเวทมนตร์สะกดแบบนี้ครับ ...เวทมนตร์... หรือ ...มนตรา... แบบอื่นนอกจากนี้ ผิดหมดเลย
      #3-2