Dragon Heart - สงครามเวทมนตร์ [On hold]

ตอนที่ 109 : Chapter XII - Part 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    28 พ.ค. 62




10




      ขอโทษนะครับ องค์หญิง...” อเล็กเซย์กล่าวกับลิเลียน่า

      เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนในชุดอัศวินปล่อยมานาสีทองออกมารอบร่างกาย คนอื่นๆในห้องหลบภัยรีบเข้ามาห้ามเอาไว้

      อเล็กเซย์! คิดจะทำอะไร?!” ลิเลียน่าถาม

      ผมสามารถออกไปดูด้านนอกได้โดยไม่ต้องเปิดประตู ไม่แน่ว่า ด้านนอกตอนนี้เกิดเหตุฉุกเฉินบางอย่างขึ้น ท่านราชินีอาจจะ...”

      อัศวินหนุ่มตอบด้วยสีหน้าเป็นกังวล บอริกไม่ต้องการให้เขาทำแบบนั้น พวกเขาคืออัศวิน มีหน้าที่ปกป้ององค์หญิงทั้งสองเอาไว้ บอริกไม่ยอมให้อเล็กเซย์ทิ้งหน้าที่ไป เขาชักดาบออกมาจากฝักเพื่อห้ามเอาไว้

      อย่าเถอะครับ! ท่านริสเตอร์—หัวหน้าอัศวินก็บอกเอาไว้แล้ว หน้าที่ของพวกเราคือการปกป้ององค์หญิง”

      นั่นเป็นความจริง แต่ถ้าหากว่าเราไม่ทำอะไรซักอย่างล่ะก็ พวกเราทั้งหมดอาจจะไม่รอดก็ได้”

      ในห้องลับมีทางออกลับอยู่ มันเชื่อมต่อกับคุกใต้ดิน เส้นทางนั้นอาจใช้หนีไปได้ แต่มีความเป็นไปได้ที่เส้นทางจะถูกดักรอโดยนักเวทย์ นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาไม่ใช้ทางลับนั่นทันที อเล็กเซย์ชี้ไปยังทางลับ

      ในกรณีเลวร้ายที่สุด...” เขาโยนดาบของตนให้กับบอริก “นายสามารถใช้มานาคัตเตอร์ได้สินะ ใช้มันปกป้ององค์หญิงออกจากพระราชวังไปที”

      มานาคัตเตอร์ของบอริกเป็นเวทมนต์ที่ไม่สมบูรณ์ มันทำลายใบดาบทุกครั้งที่ใช้ อเล็กเซย์จึงให้ดาบของตัวเองแก่บอริก เป็นอันสำรอง

      ลิเลียน่าไม่พอใจกับการตัดสินใจของอเล็กเซย์ องค์หญิงผมดำรีบเข้ามาห้ามเอาไว้ แต่อเล็กเซย์ใช้เวทมนต์มิติก่อน ห้วงมิติรอบๆร่างของอัศวินถูกบิดเบือน อากาศภายในห้องสั่นไหว ทำให้องค์หญิงต้องหยุดเอามือกันหน้า

      ผมจะกลับมาให้เร็วที่สุด หลังจากรู้ว่าด้านนอกเกิดอะไรขึ้น”

      เดี๋ยวก่อน!” ลิเลียน่าพยายามรั้งเขาไว้จนวินาทีสุดท้าย

      อเล็กเซย์เดินทะลุประตูห้องหลบภัยไปด้านนอกด้วยเวทมนต์มิติ เขารู้ตัวว่า การกระทำของเขาทำให้องค์หญิงที่ตนต้องปกป้องรู้สึกไม่สบายใจ แต่เด็กหนุ่มเชื่อว่า มันเป็นสิ่งจำเป็น เขาจำเป็นต้องทำ เพื่อปกป้องลิเลียน่า

      เมื่อออกมาด้านนอก สัญญาณเตือนภัยตามมุมทางเดินเปล่งแสง ลำโพงเล็กๆตามจุดต่างๆส่งเสียงเตือนภัย อเล็กเซย์มองหาทางเดินที่เขาต้องไป ดาบของเขาให้กับบอริกไปแล้ว ทำให้ตอนนี้เด็กหนุ่มมือเปล่า เขายังมีเวทมนต์มิติอยู่ ความมั่นใจมีมากกว่าความกลัว อัศวินหนุ่มก้าวเท้าเดินไป


      ริสเตอร์ปล่อยพวกองค์หญิงเอาไว้เพื่อมาช่วยเหลือเรน่า หัวหน้าอัศวินเตรียมดาบในมือให้พร้อม มานาสีฟ้าห่อหุ้มดาบในมือเอาไว้ เบื้องหน้าของเขาคือคาร์โล่ สีหน้าของขุนนางทรยศดูไม่ดีนัก เนื่องจากอวัยวะภายในเจ็บปวด

      ราชินีนั่งอยู่บนพื้นห่างจากคาร์โล่ เรน่าได้ต่อสู้กับคาร์โล่ก่อนหน้านี้ มือข้างหนึ่งของหญิงผมขาวมีรอยไหม้ เธออยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ มันเป็นภาพที่ริสเตอร์ไม่อยากจะเชื่อ

      มันเกิดอะไรขึ้น? มานาของท่านน่าจะลบล้างเวทมนต์ได้นิครับ!?” หัวหน้าอัศวินถามอย่างกระวนกระวาย

      มานาของฉันไม่สามารถลบล้างเจ้านั่นได้” เรน่าชี้ด้วยสายตา

      เธอมองไปยังอุปกรณ์เวทมนต์คล้ายดาบเลเซอร์ในมือของคาร์โล่

      โครงสร้างของมันซับซ้อนมากเกินไป ไม่รู้ว่าเจ้านั่นทำได้ยังไง ถึงสร้างเวทมนต์ซับซ้อนด้วยอุปกรณ์เวทมนต์ขนาดเล็กแบบนั้นได้ แต่ตอนนี้ฉันกำลังเสียเปรียบ”

      ดาบกรดของคาร์โล่สามารถตัดผ่านได้แม้กระทั่งมานา ดาบเหล็กธรรมดาของริสเตอร์ไม่สามารถเทียบได้ หากริสเตอร์เข้าต่อสู้โดยไม่เตรียมพร้อม เขาต้องโดนดาบกรดตัดเป็นแผลอันตรายแน่ เรน่าไม่ต้องการให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น

      นายสู้ไม่ไหวแน่ รีบหนีออกไปเร็วเข้า-”

      ย้าก——” ริสเตอร์พุ่งเข้าไปโดยไม่ฟังคำเตือนของราชินี

      คาร์โล่แกว่งดาบกรดในมือ ใบดาบเปลี่ยนเป็นแส้ ฟาดไปยังริสเตอร์ที่พุ่งเข้ามา ถึงแม้อัศวินจะใช้ดาบป้องกัน แต่กรดสีดำสามารถกัดกร่อนและตัดดาบเป็นสองส่วน เหมือนกับมีดร้อนตัดเนย ขุนนางทรยศคิดว่า ร่างของศัตรูจะโดนตัดเข้าไปถึงจุดตาย

      ระวัง! มันเป็นกรดแรงสูง!” เรน่าตะโกนด้วยความเป็นห่วง

      ริสเตอร์ได้ยิน จึงเอียงตัวออกมาจากดาบ แส้กรดเฉียดร่างกายเพียงเซนติเมตร ดาบในมือโดนตัดไปแล้ว เขาจึงทิ้งมันลงพื้น ใช้หมัดในการต่อยเข้าไปแทน

      คาร์โล่ใช้อุปกรณ์เวทมนต์ตามส่วนต่างๆของร่างกายเคลื่อนไหว ความเร็วของเขามีมากกว่า

      แน่วแน่ดีหนิ!”

      เข่าของขุนนางทรยศจมลงไปในหน้าท้องของริสเตอร์ กระแทกให้ร่างชายผมยาวถอยไปด้านหลัง เมื่อได้ระยะแล้ว คาร์โล่ฟาดแส้กรดในมือใส่ทันที

      (แย่แน่!) ริสเตอร์ฟัดฟันคิด

      ฮึบ!” เรน่าพุ่งเข้ามา

      ราชินีใช้ดาบคริสตัลในมือป้องกันร่างของอัศวิน ดาบคริสตัลคือมานาของเรน่า มันเป็นมานาที่อัดกันจนกลายเป็นคริสตัล มีคุณสมบัติเช่นเดียวกับมานาของเธอ สามารถสลายเวทมนต์อื่นได้ กรดสีดำจึงละลายดาบไม่ได้

      แรงต้านทานเกิดขึ้นจากเวทมนต์กรดปะทะกับดาบ ไอความร้อนแผ่ออกอีกครั้ง กระแสลมผลักเรน่าไปด้านหลัง คาร์โล่เปลี่ยนแส้กรดเป็นดาบกรด พุ่งแทงเข้ามา เขาตั้งใจจะแทงทะลุทั้งสองคน ริสเตอร์พยายามนำร่างของตนมาบังเอาไว้

      ท่านราชินี!”

      เลือดกระจายออกมาจากร่างกาย เปลี่ยนสีของกำแพงเป็นสีแดง แต่มันไม่ใช่เลือดของทั้งสอง เลวินลุกขึ้นมาจับดาบกรดเอาไว้ด้วยมือเปล่าทั้งสอง

      “...” เขาไม่ร้องออกมา ความเจ็บปวดอาจทำให้มือของเขาชาจนไร้ความรู้สึกไปแล้ว

      สติของเลวินเลือนลาง ภาพที่เห็นคือเรน่าที่ตกอยู่ในอันตราย เด็กหนุ่มผมดำทำได้เพียงฝืนร่างกายของตน หยุดดาบกรดเอาไว้ด้วยมือเปล่า ช่วยชีวิตของเรน่าและริสเตอร์เอาไว้ได้ ราชินีผมขาวเห็นเลือดของเลวินกระเด็นไปตามกำแพง

      เลวิน!”

      “...” ริสเตอร์ชะงักไปกับสิ่งที่เกิดขึ้น เขารีบคืนสติ “อย่าเพิ่งครับ ท่านเรน่า!”

      อัศวินดึงร่างของเรน่าออกมา เพราะคาร์โล่ผลักเลวินให้ล้มลงไป และฟาดดาบลงมา หากเขาปล่อยให้เธอพุ่งเข้าไปช่วยเลวิน เธอโดนกรดเต็มๆ

      คาร์โล่สะเดาะลิ้น ไม่พอใจที่พลาดโอกาสสังหาร

      เกะกะ!” เขาเตะร่างเลวินที่นอนอยู่กับพื้น


      องค์หญิงลิเลียน่ายืนหน้าประตูห้องหลบภัย น้องสาวของเธอ—โซเฟียมองหน้าพี่สาวด้วยความเป็นห่วง

      ท่านพี่คะ? พวกเราจะทำยังไงดี?”

      “...”

      ลิเลียน่าไม่ตอบ หันไปมองประตูบานใหญ่ตรงหน้า มันถูกสร้างมาอย่างแข็งแรง ไม่สามารถพังออกไปได้ด้วยแรงของเด็กสามคนแน่ องค์หญิงผมดำมองไปยังดาบในมือของบอริก

      ฉันจะตามอเล็กเซย์ไป”

      “!!” บอริกไม่เห็นด้วย “ไม่ได้นะครับ ด้านนอกอันตรายเกินไป!”

      นายจะบอกว่า ด้านในนี้ปลอดภัยงั้นเหรอ?” ลิเลียน่าถาม

      ดวงตาขององค์หญิงคนพี่ดูแน่วแน่ เธอตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้ว บอริกเองก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่า หากพวกเขายังอยู่ในห้องหลบภัยต่อไป ทุกอย่างจะดีขึ้น ลิเลียน่าชี้ไปยังบานประตู

      ช่วยพังประตูนี่ออกไปให้หน่อย ใช้มานาคัตเตอร์ของนาย”

      สายตาของลิเลียน่าแทงลงไปยังบอริก เขาทำตามคำขอของเธอแบบไม่เต็มใจ อัศวินหนุ่มวางดาบแน่วแน่ในมือ แผ่มานาสีฟ้าออกมาห้อมล้อมใบดาบ หลังจากนั้นก็ฟันดาบพร้อมกับปล่อยคลื่นมานารูปจันทร์เสี้ยวไปยังประตูบานใหญ่ สร้างรอยแตกบนประตู แต่มันยังไม่พังลงมา ใบดาบแตกสลายเป็นชิ้นๆหลังจากใช้เวทมนต์

      เหลืออีกดาบเดียว” บอริกกล่าว

      การใช้เวทมนต์ของเขาทำให้ใบดาบแตกเป็นชิ้นๆ ดาบที่เหลือคือดาบที่อเล็กเซย์ให้เอาไว้ ถ้ามันไม่สามรถพังประตูบานใหญ่ได้ ลิเลียน่าจะออกไปไม่ได้ มันคือความเสี่ยง บอริกใช้ดาบเล่มสุดท้าย ปล่อยคลื่นมานาไปยังประตูอีกครั้ง


      อเล็กเซย์ใช้เวทมนต์มิติในการเคลื่อนไหว มานาสีทองรูปร่างเหมือนปีกและหางของมังกรด้านหลัง ระหว่างทางเห็นการต่อสู้ของกลุ่มคนชุดดำกับนักเวทย์ในชุดสีขาว นั่นคือการต่อสู้ระหว่างหน่วยลับของราชินีและนักเวทย์ของสภาเวทมนต์

      นั่นมันกลุ่มอัศวิน!” อเล็กเซย์เจอกับทหารอัศวินที่เข้ามาดูสถานการณ์

      นั่นมัน...ท่านอเล็กเซย์! พวกองค์หญิงละครับ!?”

      ตรงนี้!”

      อเล็กเซย์บอกตำแหน่งของห้องหลบภัยให้กับพวกอัศวิน บอกให้พวกอัศวินไปให้ความช่วยเหลือกับองค์หญิงลิเลียน่าที่หลบอยู่ด้านใน ทหารอัศวินชี้ไปนอกหน้าต่าง

      ด้านนอกมีบาเรียมานาอยู่ ทำให้พวกขุนนางออกจากที่นี่ไม่ได้”

      “...” จุดประสงค์ของอัศวินผมน้ำตาลอ่อนไม่ใช่เรื่องนั้น เขาต้องการไปช่วยเรน่า “เรื่องนั้นไว้ก่อน เห็นท่านเรน่าบ้างรึเปล่า!?”

      พวกเรายังไม่พบกับท่านราชินีเลยครับ!? ตอนนี้กองอัศวินกำลังค้นหาอยู่ เจอนักเวทย์และกลุ่มติดอาวุธกำลังต่อสู้กันภายในพระราชวังด้วย”

      นักเวทย์และกลุ่มติดอาวุธคือกลุ่มสภาเวทมนต์และหน่วยลับราชินี พวกอเล็กเซย์และกลุ่มอัศวินไม่รู้เรื่องนั้น มันไม่ใช่เรื่องสำคัญ อเล็กเซย์รู้สึกไม่ดี เขายืมดาบมาจากอัศวินคนหนึ่ง แล้ววิ่งออกไปโดยไม่กล่าวอะไร กลุ่มอัศวินได้แต่ยืนมองอย่างงุนงง

      นั่นมัน...” อเล็กเซย์ได้ยินเสียง มันเป็นเสียงแรงต้านทานจากการยกเลิกเวทมนต์

      เด็กหนุ่มรีบเลี้ยวไปตามเสียงทันที

      (มีเพียงคนๆเดียวที่จะสามารถสร้างปฏิกิริยาแบบนั้นได้)

      เมื่อพ้นทางเลี้ยวไป ในที่สุดก็มาถึง องค์หญิงเรน่าป้องกันร่างของริสเตอร์เอาไว้ด้วยดาบคริสตัล ทำให้เธอเสียการทรงตัว คาร์โล่กำลังเอาดาบแทงเข้ามา ทันใดนั้นเอง เลวินพุ่งเข้ามาช่วยเอาไว้ จับดาบกรดสีดำเอาไว้ สร้างความไม่พอใจให้กับขุนนางทรยศ จนมันต้องเตะร่างไร้สติของเด็กหนุ่มผมดำซ้ำอีกครั้งหนึ่ง

      เลวิน!” อเล็กเซย์ตะโกนสุดเส้นเสียง

      ความกังวลถ่าโถมเข้าใส่เด็กหนุ่มผมน้ำตาลอ่อน ใบหน้าของอัศวินหนุ่มบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธ ดึงดาบออกมาจากฝัก และเคลือบมันเอาไว้ด้วยมานาสีทอง


      คาร์โล่สัมผัสบางอย่างได้ มันคือต้นกำเนิดของพลังงานมหาศาลภายในพระราชวังแห่งนี้ เขามองไปตามความรู้สึก ร่างกายของเด็กหนุ่มในชุดอัศวินยืนอยู่เบื้องหน้า ผมสีน้ำตาลอ่อนพริ้วสไวไปกับมานาสีทองอร่าม ความกดดันมหาศาลแผ่ออกมาจากเด็กหนุ่มคนนี้

      ราวกับมีตัวตนยิ่งใหญ่—บางสิ่ง...ราวกับมังกรสีทองในร่างเด็กหนุ่มยืนอยู่ตรงนั้น

      ความกลัวทำให้การเคลื่อนไหวของคาร์โล่ช้าลง เขารีบคงสติ

      ออกมาแล้วสินะ!” ขุนนางทรยศตะโกน

      เขาใช้อุปกรณ์เวทมนต์เสริมการเคลื่อนที่ พุ่งเข้าไปทันที ดาบกรดเล็งไปยังหน้าอกของอเล็กเซย์ แต่ก่อนที่จะแทงลงไป ห้วงมิติรอบร่างอัศวินหนุ่มบิดเบี้ยว มานาสีทองควบคุมมิติเอาไว้ ความรู้สึกคลื่นไส้ทำให้คาร์โล่เซไปทางด้านข้าง หลังจากนั้นดาบกรดก็แทงทะลุร่างของเด็กหนุ่ม

      “?”

      ไม่มีความเสียหายเกิดขึ้นบนผิวหนังของเด็กหนุ่ม คาร์โล่ไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น อเล็กเซย์ได้ใช้เวทมนต์มิติป้องกัน ขณะที่คาร์โล่กำลังงุนงงอยู่ อเล็กเซย์ฟาดดาบลงมา ตัดลงไปยังต้นแขนของขุนนางทรยศ ดาบกรดหล่นออกจากมืออย่างงายดาย

      มันเกิดอะไรขึ้น-” คำถามมากมายปรากฏขึ้นในหัวของคาร์โล่

      แต่เขาไม่มีเวลาหาคำตอบ อเล็กเซย์ฟาดดาบรัวใส่อย่างรุนแรง คาร์โล่มีอุปกรณ์เวทมนต์ช่วยหลบหลีก แต่อเล็กเซย์ใช้เวทมนต์มิติทำให้ไม่สามารถหลบได้ สร้างบาดแผลจำนวนมากบนร่างกายของคาร์โล่

      ย้าก——” ความโกรธอัดแน่นไปในคมดาบของอเล็กเซย์

      ดาบรุนแรงฟันแขนซ้ายของคาร์โล่ขาด ขุนนางสามัญชนกระเด็นไปด้านหลัง เลือดไหลจากปากแผลจนสติเริ่มจางหาย ขณะเดียวกัน อเล็กเซย์ที่ใช้มานามากเกินไปเริ่มปวดหัว สมองของเขาเริ่มล้าจากการคำนวนเวทมนต์มิติ แต่เด็กหนุ่มยังไม่หยุดเพียงแค่นั้น เรน่ารีบห้ามเอาไว้ก่อนที่อัศวินหนุ่มจะใช้มานามากเกินไป

      หยุดก่อน อเล็กเซย์! ถ้าเธอใช้เวทมนต์มากกว่านั้นล่ะก็—!”

      เวทมนต์มิติก่อตัวกันตรงปลายดาบ เขาแทงไปยังหน้าท้องของคาร์โล่ มิติบิดเบี้ยวส่งให้ลอยไปด้านหลังด้วย กระแทกกับบานหน้าต่างของทางเดิน ทะลุออกไปด้านนอก ขุนนางทรยศกระแทกแผ่นหลังเข้ากับมานาแผ่นบางซึ่งห้อมล้อมพระราชวังเอาไว้อยู่

      สิ่งสุดท้ายที่สายตาของคาร์โล่เห็นก่อนจะหมดสติคือ ปีกมังกรและหางมังกรสีทองอร่าม

      ดรา...ก้อน?(มังกร)” นับว่าปาฏิหาริย์ที่เขายังสามารถพูดได้

      รอยร้าวปรากฏบนแผ่นมานา มันขยายไปทั่วโดมมานา จนสุดท้ายโดมมานาที่ห้อมล้อมพระราชวังก็แตกออก ร่างของคาร์โล่ตกลงไปยังพื้น หายไปในความมืด

      อะ...อัก...” อเล็กเซย์เริ่มร้องครวญคราง สมองของเขาสัมผัสความเจ็บปวด

      อเล็กเซย์! อัก!” เรน่าพยายามเข้ามาดูอาการ แต่เรี่ยวแรงของเธอไม่พอ

      สายตาของอเล็กเซย์พร่ามัว มองเห็นของเหลวสีแดงที่ไหลนองอยู่บนพื้น มันเป็นเลือดของเลวิน บนใบดาบที่ใช้ฟาดฟันคาร์โล่เองก็มีเลือด บางอย่างกำลังโหยหาถึงมัน บางอย่างภายในร่างกาย หรือในวิญญาณของเขา

      [—เลือด] เสียงของเด็กผู้หญิงดังขึ้น

      (ใคร...) อเล็กเซย์มองไปรอบๆ แต่ไม่มีร่างของเจ้าของเสียงอยู่แถวนั้น เสียงดังมาจากภายในหัวของเขา

      [—ขอร้องล่ะ อเล็กเซย์....เลือด..หน่อยนะ] เสียงของเธอฟังดูอ่อนแรง

      นิ้วของอเล็กเซย์ขยับไปเองโดยที่เขาไม่ได้ควบคุม นิ้วปาดเลือดบนดาบในมือ ท่าทางของอเล็กเซย์เหมือนกำลังจะดื่มเลือด เรน่ารีบแผ่มานาสีฟ้าสะท้อนแสงออกมาทันที เธอต้องการหยุดมันเอาไว้ ก่อนที่จะสายเกินไป แต่มานาของเธอขาดสาย

      (มานาหมด!?)

      นิ้วมือชุ่มเลือดถูกนำเข้าไปในปากของอเล็กเซย์ บางอย่างในตัวของเขาต้องการเลือด และมันได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

20 ความคิดเห็น