Dragon Heart - สงครามเวทมนตร์ [On hold]

ตอนที่ 43 : Chapter V - Part 10 END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    4 ก.พ. 62




14




      เลือดคือสิ่งที่มังกรต้องการเพื่อที่จะฟื้นฟูพลังอย่างรวดเร็ว ราวกับแวมไพร์ แต่มังกรนั้นไม่จำเป็นที่จะต้องดื่มเลือด ดื่มก็ได้ไม่ดื่มก็ได้ ผิดกับแวมไพร์ที่ต้องดื่มแต่เลือด ไม่สามารถกินอะไรอย่างอื่นได้

      อเล็กเซย์จะไปหาเลือดมาจากไหน คำตอบนั้นมีอยู่ และเขาก็รู้ถึงเรื่องนั้นดี เพราะไม่เคยมีเอกสารเล่มไหนที่บอกว่ามังกรไม่สามารถดื่มเลือดของตัวเอง

      เขาใช้ฟันกัดลงไปยังริมฝีปากดัง ฉึก จนเลือดค่อยไหลออกมา แล้วอเล็กเซย์ก็ใช้ลิ้นเลียเลือดดื่มทันที แต่ดูเหมือนว่าปริมาณของมันยังมีไม่มากพอ เพราะถึงดื่มเข้าไปแล้วเขาก็ยังไม่รู้สึกดีขึ้นเลย

      “(—ต้องการอีก)”

      บาดแผลที่เขาเพิ่งสร้างขึ้นที่ริมฝีปากค่อยๆสมานกันและรักษาตัว ทำให้เลือดหยุดไหลราวกับไม่เคยมีแผลอยู่ตรงนั้น

      ดูเหมือนว่าความสามารถในการฟื้นตัวอย่างรวดเร็วของมังกรจะเป็นอุปสรรคเสียเอง แต่นั่นก็เป็นการยืนยันว่า อเล็กเซย์มีพลังเพิ่มขึ้นหลังจากดื่มเลือดของตัวเอง

      “(ต้องมากกว่านี้)”

      ระหว่างที่สบทคนเดียวเงียบๆ อเล็กเซย์ก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างด้านข้างของเขา เมื่อมองดูดีๆแล้วก็รู้ว่ามันคือเศษตะปูเก่าๆ

      “(อันนั้น!)”

      เขาเอียงตัวไป แล้วใช้ปากในการคาบตะปูขึ้นมา มันมีขนาดใหญ่และความยาวพอๆกับดินสอ ทำให้สามารถคาบไว้ได้สะดวก

      หลังจากนั้นอเล็กเซย์ก็ใช้ปากคาบตะปูไว้ให้แน่น ก่อนจะแทงมันลงไปที่ข้อมือของตัวเอง และปักมันเอวไว้ราวกับโดนตอกเข้าไป

      พลังฟื้นฟูของมังกรไม่สามารถใช้การได้ เพราะตะปูถูกเสียบค้างเอาไว้ ปล่อยให้เลือดไหลออกมาจากแผลเรื่อยๆ

      อเล็กเซย์ไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดตรงแผลเลยแม้แต่นิดเดียว สิ่งที่เขากังวลกว่าคือชีวิตของอันย่า เพราะเธอกำลังถูกล้อมเอาไว้ อีกทั้งยังอ่อนแรงมา อเล็กเซย์จึงต้องรีบเร่ง เลียแผลและดื่มเลือดที่ไหลออกมาอย่างเอาเป็นเอาตาย

      เลวินยืนอยู่ด้านหน้าของอันย่า เขากำลังเปลี่ยนแมกกาซีน ระว่างนั้นเอมเบอร์ก็เตรียมร่ายเวทย์มนต์บอลเพลิงเอาไว้ด้านหลัง ส่วนเวโรนิก้าดูเหมือนจะคอยดูท่าทีอย่างเดียว

      ต้องกำจัดให้เร็วที่สุด เลวินคิดเช่นนั้น ดังนั้นหลังจากที่เปลี่ยนแมกกาซีนเสร็จในเวลาไม่ถึง 5 วินาที่ เขาก็เล็งไปทางอันย่าและเหนี่ยวไก ทว่า...

      หืม!?”

      เวโรนิก้าสังเกตเห็นอะไรบางอย่างด้านหลัง นั่นคืออเล็กเซย์ที่กำลังแผ่มานาสีทองออกมารอบๆร่างกาย ภายในดวงตาของเขาเริ่มมีแสงสีแดงก่ำกระพริบๆ

      บาดแผลที่โดนตะปูตอกเอาไว้ตรงข้อมือถูกพลังฟื้นฟูที่รุนแรงกว่าเดิมบีบ จนในที่สุดตะปูก็หลุดออกมา ปากแผลก็ประสานกันในทันใด

*ปัง*

      แต่เลวินไม่ได้ชงักไปเพราะเรื่องนั้น เขายิงปืนออกไปอย่างไม่ลังเล อันย่าปิดตารอชะตาชีวิตของตนเองให้ถึงจุดจบ คงมาได้แค่นี้ เธอคิดเช่นนั้น

      อันย่า!”

      คำพูดของอเล็กเซย์ดังขึ้น ก่อนที่ร่างของเขาจะจางหายไป และปรากฏอยู่ด้านหน้าของอันย่า บังกระสุนเอาไว้ กระสุนทำความเสียหายให้กับอเล็กเซย์ได้ต่างจากครั้งอื่น น่าจะเป็นเพราะว่าเขายังฟื้นพลังได้ไม่เต็มที่

      แต่หลังจากที่กระสุนฝังเข้าไปในผิวหลังของอเล็กเซย์ มันก็ถูกการฟื้นฟูดันออกมาจากร่างอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ปากแผลจะประสานกัน

      คิดจะขวางไปถึงเมื่อไหร่? อเล็กเซย์!”

      เลวิน!”

      เด็กหนุ่มเพียงตะโกนชื่อของเขากลับไปเท่านั้น ก่อนจะก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างทุลักทุเล ราวกับว่าจะล้มลงไปเมื่อไหร่ก็ได้

      เลวินยิงกระหน่ำไปยังอเล็กเซย์ ซึ่งกระสุนทุกนัดเจาะผิวหลันของอเล็กเซย์ได้ และเลือดจำนวนมากก็ไหลออกมา แต่หลังจากนั้นไม่นานแผลทั้งหมดก็ถูกฟื้นฟู

      เอมเบอร์และอันย่ากระหน่ำยิงบอลเพลิงและคมมีดลมใส่อเล็กเซย์ จนร่างของอเล็กเซย์ลุกไหม้ และเสื้อสูทเครื่องแบบโรงเรียนก็ขาดยับเยิน บนร่างกายของเขาปรากฏรอยแผลมากมาย แต่ก็เพียงชั่วครู่เท่านั้น หลังจากที่เลือดไหลออกมา เลือดเหล่านั้นก็ถูก ดูด เข้าไปในปากของอเล็กเซย์ด้วยเวทมนต์มิติ

      แล้วแผลเกือบทั้งหมดก็ปิดสนิด ไม่เหลือแม้แต่รอยขีดขวน อเล็กเซย์เดินแบบคนไร้สติ หรือถ้าจะให้พูดจริงๆคือ ตอนนี้เขาสติหลุดไปแล้ว

      ร่างกายของเขาถูกควบคุมด้วยสัญชาติยานและจิตใต้สำนึกแทบหนึ่งร้อยเปอร์เซ็น ราวกับมังกรที่เดินเข้าหาเหยื่อตรงหน้าด้วยท่าทางไม่ทุกร้อน

      ความกดดันมหาศาลแผ่ออกมา เลวินยิงไปพร้อมเปลี่ยนแมกกาซีนไปเรื่อย พร้อมกับเดินถอยหลังเพื่อถอยห่างออกมาจากปีศาจ เขาสบถออกมา

      บ้าจริง นี่มัน หรือว่าจะเป็น Half-Succession? ถูกแทนที่ไปครึ่งหนึ่ง นี่หมอนั่นดื่มเลือดงั้นเหรอ? ระดับนี้ถ้าไม่ใช่ยายลิเลียน่าก็ทำอะไรไม่ได้—หะ?”

      ระหว่างที่พูดอยู่ อเล็กเซย์ก็สไลด์มากับพื้นด้วยเวทมนต์มิติ มีห้วงมิติที่บิดเบี้ยวเป็นแนวยาวด้านหลัง เขามาปรากฏตัวตรงหน้าของเลวิน

      เลวิน!”

      เอมเบอร์ตะโกนเรียกให้ระวัง แต่ตรงหน้าของเลวินตอนนี้คือเด็กหนุ่มที่กำลังง้างหมัดอย่างสุดแรง ห้วงมิติรอบๆมือถูกบิดเบือน มานาสีทองทั่วร่างรวมไปอยู่ที่มือขวาเพียงมือเดียว

      ไม่ตลกเลยนะ!”

      อาเอรอน!

      เวโรนิก้าร่ายคีย์เวิร์ดอย่างรวดเร็ว เธอสร้างกำแพงลมให้หแข็งแกร่งมากที่สุดขึ้นมาด้านหน้าของเลวิน อย่างน้อยก็หวังให้มันสามารถลดทอนความเสียหายได้

      ไร้ประโยชน์—”

      เลวินกัดฟันแน่น หายใจออกทั้งหมดเพื่อถ่ายลมออกจากปอด แล้วใช้มือทั้งสองข้างมาป้องเอาไว้ เขารู้ดีว่าเวทมนต์มิติของอเล็กเซย์ไม่ใช่การโจมตีง่ายๆที่จะสามารถป้องกันได้ด้วยเกราะลม

      และมันก็เป็นไปตามที่เขาคิด

      กำหมัดของอเล็กเซย์ถูกเหวี่ยงเข้ามาอย่างเต็มแรง ห้วงมิติรอบๆบิดเบือนจำทำให้ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และทะลวงกำแพงลมของเวโรนิก้าไปเหมือนกับแผ่นกระดาษ แล้วก็ส่งแรงไปยังแขนของเลวินที่ป้องเอาไว้

      เสียงกระดูกหักและร้าวดังขึ้นมาจากแขนทั้งสองข้างของเจ้าหน้าที่ข่าวกรอง เขาก็ถูกส่งกระเด็นเข้าไปยังกำแพงของอาคารอีกหลัง

      แรงกระแทกรุนแรงทำให้เลวินกระอักออกมาเป็นเลือด แล้วกำแพงของอาคารนั้นก็ทนรับไม่ไหว เนื่องจากอาคารส่วนมากเป็นอาคารที่ไม่ได้รับการดูแล ในที่สุดร่างของเลวินก็ทะลุผนังเข้าไปในตัวอาคาร

      *โครม*

      เศษคอนกรีตกระเด็นออกมาเป็นฝุ่นละอองในอากาศ

      แล้วสายตาของอเล็กเซย์ก็มองไปยังทิศของเอมเบอร์และเวโรนิก้า ทำให้เอมเบอร์กำลังจะออกตัววิ่งไปดูอาการของเลวินต้องหยุดชะงักไป เพราะหากเดินหน้าไปยังอเล็กเซย์ตอนนี้ เธอเองก็อาจจะโดนแบบนั้นเช่นกัน

      อเล็กเซย์ในตอนนี้ไม่แยกมิตรหรือศัตรูแล้ว มีเพียงแค่สันชาตยานที่ทำให้เขายังเดินต่อไปได้ สติของเขาไม่อยู่กับตัว เหมือนกับว่าเขาถูกควบคุมด้วยอะไรบางอย่างจากภายใน

      เอมเบอร์ทำท่าทีลนลานก่อนจะสร้างหอกเพลิงขึ้นมาบนผ่ามือ แล้วขว้างมันเข้าไปยังใจกลางหน้าอกของอเล็กเซย์ แต่ทันทีที่หอกสัมผัสเข้ากับผิวหนังของอเล็กเซย์ หอกเพลิงก็กระจายตัวออกเป็นประกายไฟแล้วมอดลง

      เกิดอะไรขึ้น?”

      อเล็กเซย์ง้างหมัดขึ้นมาก่อนที่จะสไลด์ไปด้านหน้า พุ่งเข้าไปยังเอมเบอร์ด้วยความรวดเร็ว ลดระยะห่างระหว่างทั้งสอง

      แต่ขณะที่ทำแบบนั้น บางอย่างก็กระโดดลงมาจากดาดฟ้าของอาคารด้านข้าง มันเป็นเงาของเด็กหนุ่มที่ในมือของเขามีอะไรบางอย่างรูปร่างคล้ายดาบ

      เด็กหนุ่มเร่งกล้ามเนื้อด้วยมานา และใช้เทคนิคการลงพื้นแบบพิเศษทำให้ไม่ได้รับความเสียหายจากความสูง เขาม้วนตัวลงมาด้านหน้าของเอมเบอร์ ขวางทางอเล็กเซย์เอาไว้

      นายเมื่อตอนนั้น—บอริก!”

      เอมเบอร์เรียกชื่อของเด็กหนุ่มผมสีขาวตรงหน้า แต่เขาไม่หันกลับมามอง ในมือของเขามีดาบที่ทำจากวัสดุบางอย่างที่โปร่งใสราวกับกระจก รอบๆตัวดาบมีมานาสีฟ้าครอบคลุมไปทั่ว

      เขาคืออัศวินประจำตัวขององค์หญิงโซเฟีย บอริก พริเทนอฟ

      มานาคัตเตอร์!”

      บอริกตะโกนสุดเสียง แล้วมานารอบตัวดาบก็ค่อยๆเปลี่ยนรูปร่างเป็นเหมือนคมดาบ เสริมสร้างความคมให้กับดาบโปร่งใสในมือ

      หลังจากนั้นเขาก็ฟันดาบเข้าไปด้านหน้าซึ่งมีอเล็กเซย์ที่กำลังพุ่งเข้ามาทันที

      ด้านหน้าปรากฏเป็นรอยแนวดาบกลางอากาศ แล้วมานาจำนวนมากก็ถูกปล่อยไปด้านหน้า พวกมันมีรูปร่างคล้ายคมดาบ ซึ่งเมื่อกระทบกับร่างกายของอเล็กเซย์ รอยแผลบาดเจ็บจำนวนมากก็เปิดออก ส่งให้เลือดจำนวนมากไหลออกมา และอเล็กเซย์ก็หยุดการสไลด์ ก่อนจะกระเด็นถอยหลังไปเล็กน้อย

      เยี่ยม ดายไม่ได้รับความเสียหาย”

      บอริกมองไปยังดาบของตนเองหลังจากฟันเสร็จ เพื่อตรวจเช็คสภาพของมัน เพราะปกติแล้วดาบที่เขานำมาใช้กับเวทมนต์แบบนี้นั้นจะแตกสลายลงเสมอ

      บาดแผลที่เกิดจากมานาของบอริกบนร่างกายของอเล็กเซย์ลึกกว่าที่เห็น ทำให้เลือดไหลออกมามาก และต้องใช้เวลานานกว่าในการฟื้นฟู ซึ่งดูเหมือนว่าอเล็กเซย์เคลื่อนไหวช้าลงเรื่อยๆแล้ว

      ได้โอกาสแล้วครับ ลาเวนเดอร์!”

      ค่ะ!”

      เสียงของเด็กสาวอีกคนดังขึ้นจากทางด้านข้าง

      เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แต่เมื่ออันย่ามองไปยังด้านข้างของเธอ ก็มีเด็กสาวผมสียามสีม่วงอ่อนในชุดกระโปรงสีขาวยืนอยู่ ซึ่งนั่นก็คือลาเวนเดอร์ ผู้ที่ถูกท่านพี่ของโซเฟียแต่งตั้งให้เป็นนักเวทย์ประจำตัวของโซเฟีย

      เธอเป็นใคร?”

      อันย่าถามไป แต่เด็กสาวกำลังเพ่งสมาธิกับการร่ายเวทมนต์จนเธอไม่ได้สนใจคำพูดของอันย่า หลังจากนั้นพื้นถนนใต้เท้าของอเล็กเซย์ก็แตกออก

      รากไม้งอกออกมาจากรอยแตก แล้วพวกมันก็เข้าไปพันธนการร่างของอเล็กเซย์เอาไว้จนไม่สามารถขยับไปไหนได้ ลาเวนเดอร์ตะโกน

      องค์หญิง!”

      องค์หญิงโซเฟียวิ่งออกมาจากที่กำบังซึ่งอยู่ด้านหลังของอเล็กเซย์ ในมือของเธอมีเศษชิ้นส่วนคริสตัลสีน้ำเงินอยู่ชิ้นหนึ่ง ขนาดเท่าๆกับมีดทำครัว มีด้ามจับพอดีมือ

      เธอวิ่งเข้ามาจากด้านหลัง เพ่งสมาธิไปยังการควบคุมมานา เธอจึงส่งมันเอาไว้รอบๆคริสตัลสีน้ำเงิน แล้วร่ายคีย์เวิร์ดสำหรับมานาเหล่านั้น

      ดราโคน่า คอนโทรล!”

      หลังจากที่คริสตัลทะลุผิวหนังลงไปในร่างกาย แสงสีฟ้าก็สว่างวาบ เอมเบอร์รีบใช้โอกาสนี้วิ่งอ้อมไปด้านข้างเพื่อดูอาการของเลวินก่อนสิ่งอื่นใด ซึ่งเวโรนิก้าก็ตามไปด้วย เพราะเธอมีอุปกรณ์พยาบาลติดตัวเอาไว้อยู่บ้าง

      หลังจากที่แสงสว่างวาบดับลง ภาพของเด็กหนุ่มที่ถูกรากไม้ตรึงเอาไว้กลางถนนในซอยเล็กๆไร้ผู้คนก็ปรากฏ อเล็กเซย์รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดตรงกลางหลัง เมื่อมองไปผ่านไหล่ก็เห็นโซเฟียที่นอนสลบลงไป

      ส่วนด้านหน้าคือบอริกที่ตั้งท่าเตรียมพร้อมอยู่ และเมื่อมองไปยังด้านข้าง ก็เห็นอันย่าและลาเวนเดอร์ที่กำลังมองมาทางนี้เช่นกัน

      อันย่า...ปลอด...ภัย...สินะ—”

      อเล็กเซย์หยิบปากได้ไม่กี่คำก่อนที่จะสลบไป

      ถึงแม้ว่าร่างกายของเขาตอนนี้จะไม่มีบาดแผลแล้ว ต้องของคุณพลังฟื้นฟูอันรวดเร็ว แต่ว่ามันไม่สามารถทดแทนเลือดที่เขาสูญเสียไปจากบาดแผลได้ เขาจึงสลบไปเพราะเลือดในร่างเหลือน้อย

      เมื่อเห็นดังนั้นบอริกจึงลดการป้องกันลง ก่อนจะเดินอ้อมร่างของอเล็กเซย์ไปยังโซเฟียที่อยู่ด้านหลัง แล้วจึงยกเธอขึ้นอุ้มในท่าอุ้มเจ้าสาว

      บอริกหันมายังอเล็กเซย์พร้อมกับพูดเงียบๆ

      ขอบคุณท่านลิเลียน่าด้วยล่ะ เพราะท่านติดต่อมาให้พวกผมมาที่นี่ เราจึงสามารถหยุดคุณเอาไว้ได้”

      อัศวินขององค์หญิงคนนี้ไม่ได้พูดให้อเล็กเซย์ฟัง เพราะเขารู้ดีว่าอเล็กเซย์หมดสติไปแล้ว แต่เนื่องจากอดทนอดกลั้นเอาไว้ไม่ได้ เขาจึงต้องพูดออกไป

      บอริกเดินไปฝากให้ลาเวนเดอร์ดูแลองค์หญิงโซเฟีย หลังจากนั้นบอริกก็เดินไปด้านในอาคารที่เลวินถูกซัดเข้ามา ตรงนั้นมองเห็นเด็กสาวสองคนคือเอมเบอร์และเวโรนิก้าที่กำลังพยาบาลร่างของเจ้าหน้าที่ข่าวกรองที่ไร้สติอยู่บนพื้น

      (นั่นเหรอความน่ากลัวของการถูกแทนที่ไปครึ่งหนึ่ง ต่างจากการสูญเสียการควบคุมไปอย่างชัดเจน ถึงแม้ว่าสติสัมปชัญญะจะด้อยกว่า แต่พลังเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด) บอริกคิด

      แขนทั้งสองข้างของเลวินหักไปเพราะรับการปะทะจากหมัดของอเล็กเซย์ และอวัยวะภายในของเขาก็น่าจะได้รับความเสียหายมากมายเช่นกัน แต่พอบอริกเช็คดูแล้วก็พบว่าไม่มีจุดไหนที่รักษาไม่ได้ เขาจึงรีบช่วยปฐมพยาบาลเลวินทันที

      นี่นายจะทำอะไร?!”

      เอมเบอร์แตกตื่นเมื่อบอริกจับต้องตัวเลวิน เพราะร่างกายของเขาบอบช้ำ เธอเกรงว่าการจับต้องมากเกินไปจะทำให้อาการรุนแรงกว่าเดิม

      เอมเบอร์ใช่มั้ย? ไม่ต้องห่วง ปล่อยให้ฉันจัดการเอง”

      เอานี่ เครื่องมือปฐมพยาบาล”

      เวโรนิก้ายื่นเครื่องมือให้บอริก เมื่อบอริกรับมาแล้วเขาก็จัดการปฐมพยาบาลเบื้องจนอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ดูเหมือนว่าการเป็นอัศวินจะได้รับการฝึกเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้มาก่อน ทำให้เขาทำได้คล่องแคล่ว

      หลังจากเสร็จแล้ว เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาติดต่อไปเพื่อขอให้โรงพยาบาลกลางส่งรถพยาบาลและหมอมาที่นั่นทันที

      เดี๋ยวรถพยาบาลก็จะมากันแล้ว พวกเธอรีบออกไปจากที่นี่ซะ เพราะยังไงใบหน้าของพวกเธอยังเป็นอาชญากร หากโดนคนที่ไม่เกี่ยวข้องเห็นจะเป็นอันตราย”

      แล้วเลวินล่ะ?”

ปล่อยให้พวกเราจัดการเถอะ พวกเธอทำหน้าที่มาเหนื่อยมากพอแล้ว ไปพักผ่อนซะ”

      บอริกเดินออกมาเพื่อพูดคุยกับลาเวนเดอร์ ตรงนั้นมีอเล็กเซย์และโซเฟียที่สลบอยู่ ลาเวนเดอร์นำร่างของอเล็กเซย์ลงมาเพื่อดูอาการ ซึ่งตรงนั้นมีอันย่าที่ดูเป็นกังวลกว่าใคร ลาเวนเดอร์ถามขึ้น

      อาการของคุณเลวินเป็นยังไงบ้างคะ?”

      สาหัสครับ แต่ก็ไม่ถึงชีวิต ยังสามารถรักษาทุกส่วนได้อยู่ครับ แต่สิ่งที่เรากลัวก็เกิดขึ้นแล้ว”

      สิ่งที่กลัวเหรอคะ?”

      ก่อนหน้านี้คุณก็เคยเห็น คุณอเล็กเซย์ไม่สามารถควบคุมมานาของตนเองได้ เราเรียกมันว่าสภาพ สูญเสียการควบคุมครับ” บอริกพูดต่อ “แต่คราวนี้มันไม่ใช่แบบนั้น”

      ไม่ใช่แบบนั้น?”

      ดราก้อนฮาร์ท เป็นสิ่งที่อยู่กึ่งกล่างระหว่างความเป็นมนุษย์กับมังกร—สิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวในอดีต และการถูกแทนที่ครึ่งนึง ก็คือการที่ความเป็นมนุษย์ของเขาถูกแทนที่ด้วยความเป็นมังกร ซึ่งไม่ได้สูญเสียการควบคุมมานาไปครับ”

      หลังจากอธิบายเสร็จ บอริกก็หันไปมองอันย่า—สายลับจากต่างประเทศที่แฝงตัวเข้ามา ซึ่งเธอกำลังนั่งอยู่ด้านข้างของอเล็กเซย์อย่างเป็นกังวล และดูเหมือนเธอจะได้ยินสิ่งที่บอริกได้พูดไป

      “—สิ่งที่อยู่ระหว่างมนุษย์และมังกร?”

      เธอพูดขึ้นมาเบาๆ แต่ภายในดวงตาของเธอแสดงถึงความงุนงงแฝงด้วยความกังวลที่มีต่ออเล็กเซย์ที่ไร้สติอยู่ ขณะนั้นบอริกก็พูดขึ้น

      เอาหล่ะ...เราจะเอายังไงกับเธอคนนี้ดีครับ?”




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

20 ความคิดเห็น