Dragon Heart - สงครามเวทมนตร์ [On hold]

ตอนที่ 85 : Chapter X - Part 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 เม.ย. 62




11




      เซ็นเอเปิดประตูออกไปทางด้านหลังของโรงแรม

      อย่างที่คาดไว้เลย”

      รอบๆของเขาถูกต้อนรับด้วยนักเวทย์นอกเครื่องแบบกว่า 10 คนยืนล้อมเอาไว้

      (พวกสภาเวทมนต์คิดจริงๆงั้นเหรอว่านักเวทย์จำนวนแค่นี้จะหยุดฉันได้?)

      เซ็นเอแผ่มานาสีเงินออกมาอย่างชัดเจน นักเวทย์รอบๆเริ่มแผ่มานาออกมาหลายสีต่างกัน และเริ่มร่ายเวทมนต์โจมตีใสเซ็นเอทันที

      บอลเพลิง พลาสม่า กระแสไฟฟ้า กระสุนมานา คมมีดลม หอกลม และเวทมนต์อื่นๆอีกมากมายถูกยิงเข้ามาโดยไม่สนใจต่อผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นรอบๆ

      เซ็นเอรับการโจมตีทั้งหมดเอาไว้ เขาใช้มานาสีเงินห่อหุ้มร่างกายของตัวเองเอาไว้อย่างหนาแน่นจนลดความเสียหายจำนวนมากได้ แต่เขาไม่สามารถป้องกันไว้ได้หมด

      บาดแผลไหม้และคมมีดลึกปรากฏขึ้นตามส่วนต่างๆของร่ายกายของเซ็นเอมากมาย เลือดค่อยๆไหลออกมาจากปากแผล แต่เมื่อปล่อยเอาไว้ไม่นาน แผลก็เริ่มสมานตัวกันเอง

      ชิ” เซ็นเอสะเดาะลิ้น “(ต้องมาเสียเลือดอีกแล้วหรอ?)”

      นักเวทย์รอบๆไม่รอให้แผลของเซ็นเอรักษาตัวเอง พวกเขาเริ่มการโจมตีละรอกต่อไป

      งั้นตาฉันบ้าง—!” เซ็นเอกระทืบเท้าลงไปที่พื้น

      ปล่อยมานาจำนวนหนึ่งไปใต้ดิน หลังจากนั้นก็พุ่งขึ้นจากใต้เท้าของนักเวทย์รอบๆ เปลี่ยนเป็นกระสุนที่ยิงทะลุขึ้นไปถึงหน้าอกของนักเวทย์

      ถ้าแกมองไม่เห็นกระสุนที่ฉันยิงออกไป พวกแกก็ป้องกันไม่ได้ จริงมั้ย?” เซ็นเอยิ้มด้วยความแค้น

      กระสุนมานาสามารถป้องกันได้โดยมานาอย่างง่ายดาย เซ็นเอจึงยิงกระสุนมานาลงไปใต้ดิน เพื่อให้นักเวทย์มองไม่เห็นทิศทางของกระสุนมานา จนในที่สุดก็ไม่สามารถป้องกันได้

      นักเวทย์ตรงนั้นล้มลงไปกับพื้น บางคนยังสามารถยืนอยู่ได้

      หน่อย—” คนที่ยังรอดอยู่ยกฝ่ามือไปยังเซ็นเอทันที

      เขาใช้มานาสร้างมวลอากาศจำนวนมากให้กระจุกอยู่ในที่เดียวกันจนหนาแน่น หลังจากนั้นก็ปล่อยให้แรงดันอากาศกระจายออก

      เซ็นเอกระเด็นไปชนกับกำแพงเพราะแรงดัน

      อัก!” เซ็นเอกระอักเลือดออกมา

      (เสียเลือดอีกแล้วสิ)

      เซ็นเอไม่เสียสมดุลเพราะแรงกระแทกแม้แต่น้อย เขาควบคุมมานาสีเงินให้มีรูปร่างเหมือนมีดเล่มเล็กบนฝ่ามือ หลังจากนั้นก็ใช้มันเดินเข้าไปแทงที่หน้าท้องของนักเวทย์ที่ยังรอดอยู่

      ไร้สาระชะมัด”

      สายตาของเซ็นเอมองไปยังฉากหลัง บนพื้นเต็มไปด้วยเลือดที่ไหลออกมาจากนักเวทย์บนพื้น เขามองมันอยู่พักหนึ่งก่อนคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

      รู้สึกเหมือนว่าพวกตำรวจจะถูกเรียกมาที่นี่แล้วสินะ”

      การต่อสู้กันด้วยเวทมนต์สร้างความวุ่นวายพอสมควร ดังนั้นจึงมีคนที่ได้ยินเสียงของการต่อสู้โทรแจ้งตำรวจแล้วแน่นอน

      ชิ” เซ็นเอได้ยิงเสียงของไซเรนจากระยะไกล “ช่างมันก็แล้วกัน”

      เขารีบเก็บกระเป๋าเงินของนักเวทย์ที่นอนอยู่กับพื้นเพื่อหาอะไรที่สามารถใช้ได้บ้าง เพราะเขายังต้องการเงินไปซื้ออาหารให้ร่างกายสามารถสร้างเม็ดเลือดแดงได้

      เซ็นเอใช้ซอยด้านหลังของโรงแรมเป็นเส้นทางในการหนี เพราะไม่ค่อยมีคนเดินผ่านเส้นทางนั้นมากนัก มันทำให้ไม่มีพยานรู้เห็นเหตุการณ์

      พวกนั้นน่าจะกำลังตามหลังมาสินะ” เซ็นเอมองด้านหลังขณะวิ่งไปด้านหน้า

      เสียงของฝีเท้าของเจ้าหน้าที่ตำรวจวิ่งพ่านอยู่ในซอย แต่โชคดีที่พวกเขายังหาตัวเซ็นเอไม่เจอ เซ็นเอจึงใช้โอกาสนี้ในการขึ้นไปบนดาดฟ้าของอาคารโดยใช้บันไดหนีไฟ

      พวกนั้นไม่เอาเฮลิคอปเตอร์มาค้นหางั้นเหรอ?” เซ็นนั่งลงบนดาดฟ้าเพื่อพัก “ไม่สิ พวกตำรวจคงคิดว่านี่เป็นคดีธรรมดาที่ไม่เกี่ยวกับเรา พวกนั้นยังไม่รู้ว่าเราอยู่ที่นี่”

      ตำรวจที่ถูกส่งมาดูสถานการณ์เป็นตำรวจปกติ ไม่ใช่เจ้าหน้าที่พิเศษอะไร พวกเขามาเพราะมีคนโทรแจ้งเหตุร้ายไปเท่านั้น พวกเขายังไม่รู้ว่าเซ็นเอมีความเกี่ยวข้อง

      แต่หากตำรวจตรวจสอบดูแล้วพบว่าคนที่นอนจมกองเลือดอยู่คือนักเวทย์ กรมตำรวจคงรีบส่งกำลังตามมาในทันที

      ถ้างั้นต้องรีบออกห่างจากที่นี่ก่อนที่เจ้าพวกนั้นจะรู้ตัวว่าเรามีส่วนเกี่ยวข้อง”

      เซ็นเอพูดกับตัวเองพร้อมลุกขึ้น แต่จู่ๆไอร้อนจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นด้านหลังพร้อมกับแสงไฟสีฟ้าอันร้อนแรง

      *ตู้ม* เสียงระเบิดเพลิงดังขึ้นด้านหลังของเซ็นเอ

      แรงสั่นสะเทือนส่งผ่านอากาศไปยังแผ่นหลังของเซ็นเอ ไอร้อนเผาไหม้หลังชุดที่เขาใส่อยู่พร้อมกับซัดให้เซ็นเอกระเด็นไปบนดาดฟ้าของอีกอาคารที่อยู่ติดกัน

      อัก!” เซ็นเอแทบจะกระอักเป็นเลือด

      หลังจากโดนซัดมา เขาก็รีบทรงตัวสไลด์ไปตามความเร็วและตั้งหลักขึ้นยืนอย่างไหลลื่นและรวดเร็ว

      ทำไมไม่ป้องกัน?” เสียงของเด็กสาวดังขึ้นมาจากจุดศูนย์กลางของระเบิด

      แก?” เซ็นเอแผ่มานาสีเงินออกมาเตรียมต่อสู้

      ด้านหน้าของเขาเป็นเด็กสาวอายุราวๆ 13 ปีซึ่งสวมชุดเครื่องแบบของสภาเวทมนต์อยู่ สวมผ้าคลุมมีฮู๊ดปิดบังใบหน้า

      เด็กสาวเริ่มพูดต่อ

      กาลโจมตีเมื่อกี้คุณสามารถป้องกันได้แท้ๆ” เสียงของเด็กสาวฟังดูไม่ชัด

      หือ? ไอ้ระเบิดเมื่อกี้นะเหรอ?” เซ็นเอยิ้มอย่างเยาะเย้ย “ระเบิดระดับแค่นั้นไม่จำเป็นต้องป้องกันให้เสียมานาหรอก”

      “!”

      เด็กสาวแสดงท่าทางไม่พอใจ มานาสีฟ้าและแดงค่อยๆกระจายตัวออกมาในบริเวณรอบๆ ก่อนจะจางหายไปกับอากาศ

      ถ้างั้นลับไปอีกลอบ” เด็กสาวดีดนิ้ว

      ประกายไฟเล็กๆก่อตัวขึ้นด้านหน้าเซ็นเอ หลังจากนั้นมันก็ขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นระเบิดเพลิงขนาดยักษ์

      เซ็นเอสไลด์ไปกับพื้นเพราะแรงระเบิด

      ก็บอกแล้วไง...”

      “!”

      ระเบิดระดับนี้ไม่จำเป็นต้องป้องกัน”

      หลังจากควันที่เกิดจากระเบิดจางหายไป เด็กสาวก็ต้องตะลึงกับผลลัพธ์

      เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหน้าของลิย่าไม่เหลือแม้แต่รอยขีดข่วน ราวกับการระเบิดสองครั้งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไม่เคยมีอยู่

      ทำไม?” ลิย่าได้แต่ถาม

      เซ็นเอไม่ได้ใช้เวทมนต์หรือมานาในการป้องกัน เขารับเพลิงขนาดใหญ่ความร้อนสูงเข้าตรงๆ มันทำให้เกินแผลไหม้บนผิวหลังของเขาจำนวนมาก แต่การฟื้นฟูร่างกายของเขานั้นเหนือมนุษย์ แผลไหม้ที่เกิดขึ้นสามารถรักษาตัวเองได้รวดเร็วกว่าของมีคนเสียอีก

      เพราะแผลไหม้มันไม่ทำให้เลือดออกเยอะไงล่ะ” เซ็นเอกล่าวลอยๆ

      “?”

      เพราะมันไม่ทำให้เสียเลือดมากเหมือนแผลจากของมีคม มันก็เลยไม่จำเป็นต้องป้องกันอะไร”

      แผลจากการเผาไหม้ไม่ทำให้เลือดไหลออกเยอะ ดังนั้นการป้องกันจึงไม่จำเป็น เซ็นเอไม่จำเป็นต้องป้องกันการโจมตีที่ “ไร้ผล” กับเขา

      แน่นอนว่าความร้อนที่เกิดจากเปลวเพลิงทำให้เขาได้รับความเจ็บปวด แต่เซ็นเอเริ่มเฉยชากับมันไปนานแล้ว สิ่งที่เขาป้องกันมีเพียงปริมาณเลือดในตัวและสมองของเขาเท่านั้น

      แต่ว่า” ลิย่าชี้ที่ศรีษะของเซ็นเอ “ความล้อนจากการละเบิดน่าจะทำให้สมองของนายสุกไปแล้วนะ!”

      เธอประเมินพลังของตัวเองสูงไปรึเปล่า” เซ็นเอตอบด้วยท่าทางเหนื่อยหน่าย

      “?”

      เวทมนต์ของเธอคือการสร้างก๊าซไวไฟไว้ในบริเวณใดบริเวณหนึ่ง หลังจากนั้นก็ก่อประกายไฟ ทำให้เกิดการเผาไหม้ก๊าซไวไฟอย่างรวดเร็ว กลายเป็นระเบิด”

      นั่นคือเวทมนต์แบบเดียวกันกับที่ลิย่าใช้ในตอนจับตัวลาเวนเดอร์

      ดูออกสินะ” ลิย่าเหงื่อตก “แต่นั่นก็ไม่สามารถอธิบายได้ว่าทำไมสมองของนายถึงยังไม่สุกไปเพราะความร้อน”

      วันนี้อากาศดีนะ ว่ามั้ย”

      “?”

      ในจังหวะนั้นลิย่าก็รู้สึกได้

      กระแสลมเคลื่อนที่ผ่านพื้นที่ดาดฟ้าของอาคาร ความเร็วของลมพอประมาณ แต่มันก็ทำให้ผมของทั้งเซ็นเอและลิย่าปลิวไสวเล็กน้อย

      หลือว่า...”

      ถูกต้อง” เซ็นเอตอบ “เวทมนต์ของเธอเป็นการสร้างก๊าซไวไฟขึ้นมากระจุกเอาไว้ แล้วค่อยจุดให้ระเบิด แต่เพราะกระแสลมของวันนี้ มันทำให้ก๊าซกระจายตัวออก ระเบิดที่เธอสร้างขึ้นจึงมีพลังลดลง”

      “!” ลิย่ารีบแผ่มานาอีกครั้งทันที

      รอบนี้เธอล้มเลิกการโจมตีแบบเดิม คมมีดลด 20 เล่มถูกสร้างขึ้นบนพื้นที่ด้านหน้าแล้วยิงไปทางเซ็นเอทันที

      เซ็นเอกระโดดหลบไปทางด้านข้าง

      เป็นเอลฟ์แท้ๆ แต่ใช้เวทมนต์ได้แค่นี้งั้นเหรอ?”

      ยังไม่หมดแค่นี้หลอก!” ลิย่าดีดนิ้ว

      คมมีดทั้งหมดที่กำลังพุ่งมาทางเซ็นเอลุกขึ้นเป็นเพลิงและระเบิดออก

      โห” เซ็นเอกระโจนหลบขึ้นไปบนฟ้า “คมมีดลมพวกนี้ก็เป็นก๊าซไวไฟงั้นเหรอ?”

      ลอยอยู่แบบนั้นจะหลบไม่ได้นะ!”

      คมมีดที่เหลือพุ่งเข้าใส่เซ็นเอจากทุกทิศทาง หากพวกมันระเบิดเป็นเพลิงพร้อมๆกัน เซ็นเอจะรับความร้อนไม่ไหว ถึงแม้จะฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว แต่หากสมองถูกเผาก็จะตาย

      คิดง่ายไปนะ” มานาสีเงินถูกแผ่ออกมา

      “!?”

      เซ็นเอใช้มานาก่อตัวเป็นแผ่นเหยียบกลางอากาศ หลังจากนั้นก็ใช้เท้าถีบแผ่นเหยียนนั่นเพื่อเคลื่อนที่ออกมาจากวงล้อมของคมมีดอย่างรวดเร็ว

      เขาพุ่งไปยังลิย่าพร้อมกับง้างหมัดค้างเอาไว้

      ฮึบ” ลิย่าสร้างกำแพงอากาศขึ้นด้านหน้าของเธอ

      หมัดของเซ็นเอปะทะเข้ากับกำแพงอากาศ สร้างเสียงสะเทือนก้องไปทั่ว กระดูกของเซ็นเอก็เหมือนจะรับแรงกระแทกไม่ไหว มันส่งเสียงน่ากลัวออกมา

      ยังไม่หมดแค่นี้หรอก” เซ็นเอส่งมานาสีเงินไปยังหมัดที่ติดอยู่กับกำแพงอากาศ

      มานาห่อหุ้มหมัดและก่อตัวเป็นเหมือนกับสว่าน สว่างสีเงินหมุ่นเรื่อยๆราวกับกำลังเจาะกำแพงอากาศให้ทะลุ

      รอยร้าวค่อยๆปรากฏขึ้นรอบๆหมัด ลิย่าเห็นว่ามีท่าไม่ดีเธอจึงปล่อยให้กำแพงอากาศแตกไปเหมือนกระจก แล้วกระโจนหลบการโจมตีครั้งต่อไปของเซ็นเอ

      การเคลื่อนไหวของเธอทำให้ฮู๊ดที่ปิดใบหน้าเอาไว้เปิดออก

      “!” ลิย่าแสดงท่าทางตื่นตระหนกเล็กน้อย แต่ยังไม่ละสายตาออกจาศัตรูด้านหน้า

      เป็นเอลฟ์จริงๆด้วยสินะ”

      สิ่งที่เซ็นเอเห็นนั้นชัดเจน

      ก่อนหน้านี้เขามองเห็นหน้าของลิย่าไม่ชัดเพราะมีฮู๊ดปิดอยู่ แต่ครั้งนี้ ดวงตาสีแดงและใบหูปลายแหลมนั้นแสดงให้เห็นอยู่ชัดเจน

      ทำไมเอลฟ์ถึงมาอยู่กับสภาเวทมนต์ของประเทศนี้?”

      “...” ลิย่าไม่ตอบ

      เธอส่งแสงสีแดงออกมาจากมานา เปลี่ยนจากเวทมนต์ลมไปเป็นเวทมนต์เพลิง

      ฝ่ามือของอันย่าชี้ไปยังเซ็นเอ แล้วเธอก็ปล่อยเปลวเพลิงออกมาเหมือนเครื่องพ่นไฟ สลับกับมานาสีฟ้าสร้างก๊าซเชื้อเพลิงเร่งความร้อนของไฟที่ปล่อยออกมา

      เป็นการใช้เวทมนต์สองสายที่เหมาะเลยนิ?” เซ็นเอสร้างกำแพงมานาขึ้นด้านหน้า

      กำแพงมานาป้องกันเซ็นเอจากการถูกเผาโดยเปลวเพลิงที่ลิย่ากำลังพ่นออกมา

      (ไร้สาระจริงๆ) เซ็นเอมองดูสภาพรอบๆ (สู้กับนักเวทย์ที่เป็นเอลฟ์แบบนี้เสียเวลาเกินไป ต้องรีบออกจากที่นี่ก่อนที่พวกตำรวจจะมาถึง)

      หากลิย่าเป็นนักเวทย์มนุษย์ธรรมดาๆ เธอคงไม่สามารถปล่อยเวทมนต์ออกมาได้มากมายและรวดเร็วแบบนี้ แต่เพราะเธอเป็นเอลฟ์ที่สามารถควบคุมมานาได้ดีกว่า เธอจึงสามารถทำได้ อีกทั้งยังใช้เวทมนต์เพลิงและลมพร้อมๆกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

      เซ็นเอกระโจนไปด้านหลังพร้อมกับใช้มานาป้องกันเปลวเพลิง

      หลังจากนั้นเปลวเพลิงก็ส่งให้เซ็นเอกระเด็นไปยังขอบของดาดฟ้า แล้วหล่นลงไปยังพื้นด้านล่าง เซ็นเอรับแรงกระแทกด้วยขา แต่มันไม่ทำให้สีหน้าของเขาแสดงความเจ็บปวด

      หลังจากนั้นเขาก็เริ่มออกวิ่งไปทันที

      ไม่ให้หนีหลอก!” ลิย่ารีบมองลงมา แต่เธอไม่สามารถกระโดดลงมาจากดาดฟ้าได้

      เธอจึงตัดสินใจตามเซ็นเอจากบนดาดฟ้า

      ชิ” เซ็นเดาะลิ้นอย่างไม่พอใจ “ถ้าอยากจะตามมานักล่ะก็...”

      เซ็นเอแตะมือลงบนผนัง มานาสีเงินเคลื่อนที่ตามกำแพงไปยังลิย่า แล้วพุ่งขึ้นมาเหมือนกับกระสุนแบบเดียวกันกับที่เซ็นเอใช้ก่อนหน้านี้

      ลิย่าแผ่มานาออกมารอบร่ายกายเพื่อป้องกัน กระสุนมานาสามารถป้องกันได้อย่างเฉียดฉิว แต่ขณะที่เธอให้ความสนใจกับการป้องกัน เธอก็คลาดสายตาจากเซ็นเอไป


note : ลิย่า คือนักเวทย์เอลฟ์ใน Chapter II นะครับ ผมเฉลยไปแล้วในตอนจบของ Chapter VII หวังว่าจะไม่ทำให้สับสนนะครับ.



20 ความคิดเห็น