[Fic The Evil Within] แต่งเพื่อสนองความอยาก My New Love

ตอนที่ 13 : SFขอบคุณ222คอมเม้น [หัวใจนี้ให้เธอคนเดียว]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 462
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    9 พ.ย. 57

หลังจากคบกันไปได้สักพัก เซบก็ชวนให้คนตัวเล็กไปอยู่ด้วยกันที่อพาร์ตเมนท์ โจเซฟเห็นว่าเขาอยู่ห้องของตัวเองไปก็ไม่มีอะไรจึงตัดสินใจไปอยู่ด้วยกันตั้งแต่ตอนนั้น
 
(เสียงกระดาษที่ค่อยๆถูกเปิด)
 
โจเซฟค่อยๆลุกขึ้นนั่งอ่านหนังสือนิยายอยู่บนเตียงเงียบๆ ในขณะที่คนข้างตัวกำลังหลับสนิทพลางพลิกตัวและใช้แขนกอดเอวคนที่ตื่นอยู่แน่นจนอีกฝ่ายสะดุ้งเบาๆเพราะตกใจกลัวว่าคนที่หลับอยู่จะตื่นขึ้นมา
 
เพราะคนตัวสูงเป็นห่วงเขา เขาก็ไม่ว่าอะไรหรอก
แต่การทำงานที่หนักหน่วงทำเอาเขาไม่มีเวลาอ่านหนังสือโปรดเลย
ทำให้หลายคืนต้องแอบลุกขึ้นมาอ่านตอนที่อีกฝ่ายหลับ
 
โจเซฟขยับแว่นตัวเองช้าๆก่อนจะค่อยๆเปิดหน้าหนังสือไปทีละหน้าอย่างช้าๆเพื่อไม่ให้มีเสียง เดี๋ยวถ้าร่างสูงตื่นขึ้นมา เขาได้โดนด่าไปสามวันแปดวันจนหูชากันเลยทีเดียว
"อืม..โจเซฟ" เซบาสเตียนกระชับแขนให้แน่นขึ้นก่อนจะขยับหัวไปซุกใกล้ๆเอวบางพลางครางในลำคอ การกระทำเหมือนเด็กๆที่นานๆทีจะได้เห็นทำเอาโจเซฟยิ้มน้อยๆก่อนจะก้มลงจูบแก้มซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างช้าๆพลางกระซิบข้างหูเบาๆ
"ผมรักคุณนะเซบ..รักมากๆเลย.."
ปากบางกดทับลงแก้มที่มีหนวดแซมย้ำๆด้วยความรู้สึกรักที่เต็มหัวใจก่อนจะนั่งอ่านหนังสือต่อ จนรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างของวงแขนที่กอดเขาอยู่
 
ทำไมมันค่อยๆเลื่อนลงไปใต้ผ้าห่มฟะ!!!!
 
โจเซฟรีบวางหนังสือในมือทันทีก่อนจะค่อยๆจับแขนหนาไว้อย่างเบามือ เพราะยังคงคิดว่า ร่างสูงคงจะนอนละเมอ แต่เขาก็ได้รู้ตัวแล้วว่าคิดผิด เพราะทันทีที่เขาจับแขนที่โอบรอบตัวอยู่ เขาก็ถูกดึงให้ลงมานอนราบกับเตียง คนที่นอนอยู่ก็ลุกขึ้นมานั่งก่อนจะขึ้นคร่อมโจเซฟอย่างรวดเร็ว
 
"อ..เอ๋ เอ๋??? อะไรอะไรร!?" คนที่อยู่ด้านล่างเริ่มร้องโวยวายเมื่อเห็นว่าสีหน้าของอีกฝ่ายไม่เหมือนคนที่เพิ่งตื่น แต่เหมือนยังไม่ได้นอนเลยต่างหาก !
 
"ติดนิยายจนไม่รู้ตัวเลยรึไงว่าทุกครั้งที่นายตื่นขึ้นมาอ่านเนี่ย ชั้นรู้ตัวตลอดนะ โจเซฟ"
"ต..แต่แต่" โจเซฟอยู่ในอาการที่อ้ำอึ้ง ทั้งมึนงง ทั้งอาย
"แต่ก็ดีเนอะที่แกล้งทำเป็นหลับ ไม่งั้นชั้นคงไม่รู้ว่า นายกำลังลักหลับฉันอยู่"
 เซบาสเตียนยิ้มกริ่ม
"ผ..ผมไม่ได้ลักหลับคุณนะ"
"อ้อเหรอ"
"เออเซ่! ลงไปเลย มันหนัก จะนอนแล้วจะนอนแล้ววว!" คนที่ตัวบางกว่าพยายามดันอกเปลือยที่ลงมาทาบทับแต่ก็เหมือนว่าช่วงล่างของเขาก็ได้รู้สึกถึงบางอย่างที่อยู่กับตัวของอีกฝ่าย มันนูนออกมาสัมผัสโดนขาของเขาเบาๆ
 
"ห..หา ไม่เอานะเซบ พรุ่งนี้มีประชุมตอนบ่ายสอง ทำแบบนั้นไม่ได้นะ"
"ตั้งแต่ชั้นหายป่วย ชั้นก็ยังไม่ได้กอดนายเลยแถมนายยังแอบตื่นมานิยายอีกทั้งๆที่ชั้นบอกว่าอย่าอ่านตอนดึก มันเสียสายตา นายควรจะพักแต่นายก็ยังดื้อ เด็กดื้อก็ถูกลงโทษจริงมั้ย?" เซบยิ้มอย่างมีชัยเมื่อเห็นหนุ่มแว่นเริ่มทำหน้ารับรู้ว่าใครกำลังจะชนะ
"ที่สำคัญเนี่ย.. นายเป็นคนเริ่มทำให้ฉันเกิดอารมณ์เองด้วยนะ" เซบาสเตียนเลื่อนไปจับหน้าขาวแล้วก้มลงจูบเบาๆก่อนจะถลำลึกลงเรื่อยๆ



(ฉากอันตราย)
 
 
กริ๊งง กริ๊งงง
"ฮัลโหล เซบาสเตียนพูดครับ อ่อ วันนี้โจเซฟเขารู้สึกปวดหัวน่ะ ขอลานะ ผมมีติดธุระส่วนตัวนิดหน่อย ขอลาด้วยเช่นกัน โอเคขอบใจมากคิทแมน" 
ร่างสูงกดวางสายก่อนจะหันไปยิ้มให้กับคนที่นั่งหน้าตาบูดบึ้งใส่เพียงเสื้อเชิ้ตไม่ติดกระดุมเผยให้เห็นร่องรอยตามซอกคอและอกขาวแดงระเรื่อตัดกับผิวกับกางเกงยีนส์อยู่บนโซฟา 
"พอใจแล้วสินะครับ งานการไม่ทำ นั่งอยู่บ้าน" โจเซฟบ่นเล็กๆแล้วกดเปลี่ยนช่องทีวี เซบาสเตียนหัวเราะในลำคอก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างๆ
"เมียใครเนี่ยโหดจังเลย โอ้ย" โจเซฟเอาหมอนข้างฟาดกล้ามแขนที่กอดรัดฟัดเขาทั้งคืนแรงๆไปหนึ่งที ใจลึกๆก็แอบอิจฉาว่า ทำไมเขาตื่นมาสภาพที่แบบโคตรมหาแย่ แต่อีกคนกลับเหมือนชาร์จพลังมาเต็มไฮสปีด
"ผมไม่รู้ล่ะ ถ้าผมโดนด่าผมจะบอกว่าคุณเป็นคนทำให้ผมไปทำงานไม่ได้ นี่ปล่อยเลยปล่อย" ร่างบางดิ้นเมื่อเซบาสเตียนคว้าเอวมากอดให้อีกฝ่ายกึ่งนั่งกึ่งนอนบนตักของเขา
"อย่าใจร้ายเลยน่าโจเซฟ เดี๋ยวพาไปกินอาหารร้านโปรดของนายเอามั้ย?"
 
เงียบ..โจเซฟ โอดะไม่มีทางยอมอะไรใครง่ายๆหรอก
 
"งั้นเดี๋ยวช่วยเคลียร์เอกสารให้ด้วย หายงอนนะ"
"ผมเคลียร์เองได้ครับ"
"หื้มม อย่างอนนักสิ ชั้นรักนายนะโจเซฟ" เซบก้มลงหอมแก้มนิ่มแรงๆ ดวงตาคมน้ำตาลจ้องมองคนตรงหน้าอย่างเต็มเปี่ยมไปด้วยรัก คำพูดบอกความรู้สึกทำโจเซฟใจอ่อนแทบจะทันที มือหนาร้อนค่อยๆลูบไล่ตั้งแต่ต้นขาเรียวจนมาหยุดอยู่ที่หน้าท้องเรียบ
"...ขออีกรอบนะโจเซฟ" เซบก้มลงจูบที่สันจมูกโด่ง โจเซฟถอนหายใจเบาๆอย่างเหนื่อยอ่อนกับความรู้สึกที่ชอบใจอ่อนของตัวเองก่อนจะเงยหน้าจูบตอบร่างสูงช้าๆ
 
ยอมทุกครั้งที่เห็นสายตาแบบนั้น
ยอมทุกครั้งที่ได้ยินคำบอกรัก
ยอมทั้งตัวและหัวใจให้คนๆนี้
รักคุณนะ เซบาสเตียน แคสเธลานอส..
 
END
รูปประกอบตอนจบเพิ่มความฟิน เครดิตจากTUMBLRค่ะ จำไม่ได้ขอโทษนะคะ T T



หวังว่าจะถูกใจนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกวิว ทุกแชร์ ทุกคอมเม้น
ทุกๆอย่างคือกำลังใจของไรท์เตอร์นะคะ ทุกครั้งที่มีคอมเม้นก็ทำให้ไรท์แต่งต่อได้เสมอเลย ขอบคุณนะคะ ฝากคอมเม้นและแชร์ต่อนะคะะ


ฉากอันตราย อยากอ่านทำไง
เข้าไปอ่านอันนี้ก่อนนะคะจะได้เข้าใจ 
 http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1245173&chapter=11

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

272 ความคิดเห็น

  1. #231 แมวเหมียว (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 01:32
    เขินไม่ไหวแล้วอ่า เซบทำไมทำกับน้องโจเยี่ยงนี้ หลอกให้ตายใจอยู่ตั้งนาน555 พอได้จังหวะหล่ะก็จู่โจมเลยนะ อยากเห็นหน้าโจเซฟตอนโดนป๋าเซบแกล้งจังเลย //จิกหมอน
    #231
    0
  2. #229 Delbastien (@killerolo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 10:26
    เลือดหมดตัว... เขินนนน ฟินมากก -/-
    #229
    0
  3. #227 CB_light (@shel2iff) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 22:57
    "พอใจแล้วสินะครับ งานการไม่ทำนั่งอยู่บ้าน"   อย่างฮาอ่ะ 555555
    "ขออีกรอบนะโจเซฟ"  ทั้งเขินทั้งฮาเลย 
    ไรท์เตอร์แต่งสนุกดีค้าบบชอบๆ 
    #227
    0
  4. #224 มีมี่ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 22:41
    บินไปถึงฟิรแลน เซบจัดหนัก แบบนี้ไม่ไหวนะ โจเซฟอ่านนิยายตอนดึก นิแอบอ่านฟิคคู่ตัวเองเปล่าเนี้ย หุหุ
    #224
    0