คัดลอกลิงก์เเล้ว

Tales of Eventide พันธนาอัตตานิรันดร์

"ฉันเป็นผู้กล้าทั้งๆที่เป็นปิศาจ เป็นนางสนมทั้งๆที่เป็นผู้ชาย เป็นกบฏทั้งๆที่ยังไม่ทันได้หายใจ ถามจริง...มันยังมีเรื่องอะไรอีกไหม..." "มี" "?" "พ่อเจ้ากำลังจะลอบสังหารมหาเทพเพราะแพ้พนันบอล..." "..."

ยอดวิวรวม

26,198

ยอดวิวเดือนนี้

28

ยอดวิวรวม


26,198

ความคิดเห็น


481

คนติดตาม


830
เรทติ้ง : 94 % จำนวนโหวต : 22
จำนวนตอน : 19 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  1 มี.ค. 59 / 21:18 น.
นิยาย Tales of Eventide ѹѵҹѹ Tales of Eventide พันธนาอัตตานิรันดร์ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
  



 

 

ขอมาโฆษณาไว้ตรงนี้ด้วย นิยายอีกเรื่องที่เขียนจะตีพิมพ์กับสนพ.Enter Books 

@งานหนังสือนี้นะคะสนใจจิ้มที่รูปเลยค่ะ (โฆษณานี้จะหายไปช่วงกลางเมษานะคะ เอิ๊ก)

โชคชะตาอันบิดเบี้ยว

กับความแค้นที่สืบสาน

และปาฎิหาริย์ซึ่งแปดเปื้อนจักนำพา...

ให้สรรพสิ่ง...หวนคืนสู่จุดเริ่มต้น

 เจ้าถาม..ว่าเหตุใดข้าถึงทำเช่นนั้นน่ะหรือ?
คำตอบนั้นมีเพียงหนึ่งเดียว...แก้แค้นอย่างไรเล่า


 

พระผู้เป็นเจ้าทรงเผยรอยแย้มสรวล

ในขณะที่กลิ่นอายอันหอมหวานของพิษร้ายได้เชื้อเชิญเหล่าคนบาปให้มาเยือน

ร่างทรงแห่งเจ็ดเทวทูต...

เจ็ดราชาแห่งบาป...

และร้อยแปดวิญญาณนักรบ...

"จงเบิกตาดูซะเหล่าอาร์คแองเจิ้ลเอ๋ย จงดูเสียให้เต็มตาว่านี่แหล่ะคือคุณธรรมที่พวกเจ้าอวดอ้าง!"


 

พันธสัญญาจะนำพาเหล่าผู้ถูกลืมเลือนมาปรากฏตัวอีกครั้ง

หนึ่งสัตยาบันจะร้อยพันสองวิญญาณให้เป็นหนึ่ง

สัญญาในอดีตจะถูกทวงถาม

แลหยาดน้ำตาแห่งการจากลาจะหลั่งรินอีกครา

"ข้าน่ะก็แค่อยากจะเห็นโลก...ที่ไม่มีใครต้องร้องไห้เท่านั้น..."

 

 หกสัตยาบันในเวลาสิบสองเดือนเพื่อแลกกับเกียรติยศอันเป็นนิรันดร์...

ถ้าหากตกลงก็จงนั่งลงบนบัลลังก์แห่งราชันย์

แลหลั่งเลือดลงในจอกศักดิ์สิทธิ์ เมื่อนั้นพันธสัญญา...จักถูกเติมเต็ม

“เอ้า ตอบตกลงสิ เรื่องราวที่จบลงตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มนี้...จะได้เริ่มต้นใหม่เสียที” 

 

ณ นคราแห่งนี้

ความปรารถนาจักแปรเปลี่ยนเป็นตัณหา

ความโลภจักกลายเป็นรากเหง้าแห่งหายนะ

ทุกอย่างจะเริ่มต้นขึ้น...เมื่อยามสนธยามาเยือน

 

++++++++++++++++++++
 

About story

เรื่องราวของเด็กหนุ่มที่ได้ทำพันธะสัญญากับหกวิญญาณนักรบ

วิญญาณที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นผู้เลื่องชื่อแห่งยุค

นามและสัตยาบันจากพวกเขาคือกุญแจเพื่อใช้ไขไปยังวิญญาณนักรบคนต่อไป

หกคนกับสิบสองเดือน

ถ้าหากยังไม่สามารถครองครองสัตยาบันจากวิญญาณนักรบคนที่หกก่อนเดือนที่สิบแปดแล้วไซร้

เขาก็จะต้องจ่ายค่าตอบแทนการเรียกใช้วิญญาณนักรบด้วย...

วิญญาณของเขาเอง!


++++++++++++++++++++



Talk with writer

ช่วงนี้มีอัพแก้นู่นแก้นี่ไปตามประสา และคงจะอัพแก้ไปเรื่อยๆ จนกว่าตัวเองจะพอใจ(หืม?) ดังนั้นถ้ารบกวนก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ//กราบ ตอนนี้ก็กำลังปั่นๆ อยากจะส่งสำนักพิมพ์อยู่ ดังนั้นถ้าเกิดใครใจดี ช่วยคอมเมนต์วิจารณ์นิยายก็จะขอบคุณมากๆ เลยนะคะ //-\\

25/7/14

 

 

โพล151930

 

นิยายเรื่องนี้ได้รับการสนับสนุนโดย


 

 

 

 

 








 

Now Picture


 

สามหนุ่ม จีเฟ่น ชิน เซี่ยงอวี่ฝีมือพี่อาระค่ะ แฮ่กๆ การผลิตเอสดีโดยพี่อาระจะไล่ตามลำดับการโหวตนะคะ อยากเห็นใครก็จงโหวตคนนั้นเสีย!

 

 

 

  ✖ qual ity ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ ++++++++++++

สารบัญ อัปเดต 1 มี.ค. 59 / 21:18

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ THE RoundTable จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"เพลิดเพลิน เฮฮา และน่าค้นหา"

(แจ้งลบ)

ขออนุญาต ราวน์จ้า ต่อไปนี้คือคำวิจารณ์ของนาวในฐานะนักอ่านอีกคนหนึ่งนะคะ จำนวนบท : stage06 ก่อนอื่นคือตัวหนังสื... อ่านต่อ

ขออนุญาต ราวน์จ้า ต่อไปนี้คือคำวิจารณ์ของนาวในฐานะนักอ่านอีกคนหนึ่งนะคะ จำนวนบท : stage06 ก่อนอื่นคือตัวหนังสือสีเทา...อ่านแล้วค่อนข้างมึน หากไม่ได้ใช้ธีมก็ขอให้เปลี่ยนสีตัวหนังสือเป็นสีดำดูนะคะ การบรรยาย หลังประโยคคำพูด "..." ต้องเคาะวรรค1ครั้งนะคะ เช่น ["โอเค" ฉันพูด...] บทนำลดคำว่า 'เขา' กับ 'ที่' และ 'จะ' ลงอีกสักหน่อย บางประโยคไม่จำเป็นสามารถตัดออกได้เลย ช่วงหลังๆทำได้ดีขึ้นแล้ว ในบทบาทของอัศวินที่เข้ามาคุยกับตัวเอก สำเนียงการพูดไม่ได้แตกต่างไปจากคนธรรมดาปัจจุบัน ทั้งนี้เนื่องจากมีหางเสียงคำว่า แหละ กับล่ะ ทำให้ดูเป็นกันเองมากกว่าคำพูดของคนโบราณ การบรรยายในมุมมองของตัวเอกสื่อออกมาได้ดีและอ่านลื่นไหล สร้างสีสันให้กับเรื่องได้เฮฮาทีเดียว ถึงจะอ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นคนขี้บ่นและขี้นินทาอยู่ไม่น้อยเลย และยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่าห่างไกลจากความเป็นชาย...(ซะงั้น) หากว่าบทพูดนั้นไม่ใช่ของตัวเอก ก็อยากจะให้แยกออกมาจากการบรรยายโดยการขึ้นบรรทัดใหม่ค่อยต่อด้วยความคิดของตัวเอกน่ะค่ะ ไม่อย่างนั้นจะสับสนได้ว่าตกลงแล้วตัวเอกหรืออีกฝ่ายเป็นคนตอบกันแน่ บทคำพูดของเซี่ยงอวี่ที่ใช้ตัวอักษรเอียงนั้นไม่ใช่เรื่องผิดอะไร ราวน์สื่อว่ามันเป็นถ้อยคำในห้วงความคิด เพียงแต่ว่าเพราะใช้ตัวหนังสือเอียงและมีบทมากเท่ากับตัวเอก จึงทำให้อ่านลำบาก ถ้าเกิดว่าใช้ตัวหนังสือปกติ แต่ลองเปลี่ยนจากเครื่องหมายฟันหนู " มาเป็น ' ล่ะ ก็ใช้ได้เหมือนกันนะคะ ราวน์ทำได้ดีเมื่อเป็นบทบรรยายในมุมมองของโฮชิโนะ ลื่นไหล เรียบง่าย และเพลิดเพลิน ดึงอารมณ์ให้ผู้อ่านเข้าไปร่วมได้ยอดเยี่ยม ตัวละครแต่ละตัวมีเสน่ห์และค่อนข้างขยับไปทางรั่วกันคนละแบบ เนื้อเรื่อง บทนำเป็นเรื่องของตัวเอกได้ทำพันธสัญญาอันเป็นพล๊อตหลักของเรื่อง ที่จะต้องหาวิญญาณนักรบเก้าคนในเวลาแปดเดือนไม่อย่างนั้นจะต้องจ่ายด้วยวิญญาณของตัวเอง ส่วนของบทนำกับเนื้อเรื่องทำเอาจินตนาการที่คิดไว้เรื่องของนิสัยตัวเอกผิดไปแบบหน้ามือเป็นหลังมือเลยทีเดียว ในเรื่องโฮชิโนะออกจะรั่วและค่อนข้างขี้บ่น แต่บทนำที่อ่านตอนแรกแล้วแอบเข้าใจว่านั่นเป็นพระเอกที่จะคู่กับโฮชิโนะตอนหลัง(ฮา) สรุปแล้วเป็นคนๆเดียวกัน...อืม ไม่น่าเชื่อว่าจะยอมทำสัญญาเพราะความโลภ พออ่านไปถึงบทที่แลนซ์ ปรากฏตัวก็ทำให้รู้สึกอมยิ้มกับความน่ารักของเซี่ยงอวี่ตอนหึงหวงตัวเอก >< และยิ่งทำให้รู้สึกว่าตัวเอกเนี่ยเริ่มไม่เข้าใกล้จากคำว่าผู้ชายมากไปทุกทีแล้วนะ ฮ่า เนื้อเรื่องโดยรวมเป็นการผสมผสานกับตำนานหลายๆอย่างเข้าด้วยกัน ถือว่าทำได้ดีในเรื่องความน่าสนใจ ทั้งนี้ก็เพราะว่าไม่ได้เกลิ่นไว้ก่อนว่าโลกนี้เป็นอย่างไร นาวจึงยังไม่เข้าใจอยู่นั่นเองว่าที่นี่มีอะไรบ้าง มีการเปรียบเทียบกับเรื่องในโลกปัจจุบันเช่นกล่าวถึงแดจังกึม ฮันซังกุง ฯลฯ เป็นความรู้สึกแปลกใหม่ ที่ยังสงสัยว่าตกลงแล้วนี่มันยุคไหนกันแน่เนี่ย? จุดด้อย เริ่มเรื่องมาเป็นเรื่องของเทพ มนุษย์ และปีศาจอยู่ด้วยกัน อันที่จริงกว่าจะเข้าใจก็ตอนที่ตัวเอกประกาศว่าตัวเองเป็นปีศาจ อยากจะให้ราวน์เกลิ่นเรื่องของโลกใบนี้เสียก่อนเพื่อเพิ่มความเข้าใจ มากกว่าจะให้คนอื่นทยอยๆเข้าใจไปเองนะคะ ยังสงสัยอยู่ว่าไอศกรีมถ้าขายได้ดีขนาดนั้นทำไมเจ้าของบริษัทถึงไม่ทำการผลิตเพิ่มขึ้น แต่กลับส่งขายแค่เก้ากล่อง กล่องละสาขา ทั้งที่หากผลตอบรับดีก็ควรจะขยายสาขาเสียมากกว่า ดูขัดกับหลักการทางตลาดชอบกล ถ้าเกิดว่าขายดีจนขายหมดก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเพราะคนแย่งกันซื้อ เจ้าของท่าทางอินดี้น่าดู คำผิดและประโยคสะดุด(กดctrl+fพิมค้นหาได้เลย) ส่วนของบทนำ ในนัยน์ตา < อยากให้เปลี่ยนตรงนี้เป็นดวงตาเสียมากกว่า การอ่านคำว่า ในสองครั้งติดกันมันสะดุด อยากอธิบายถึงคำว่าดวงตากับนัยน์ตานิดหนึ่งเห็นว่าใช้นัยน์ตาอยู่เยอะ สองคำนี้สามารถใช้ด้วยกันในเรื่องได้นะคะ นัยน์ตา คือโฟกัสไปที่ลูกตาดำในขณะที่ดวงตาหมายถึงภาพรวม ซึ่งนัยน์ตามักใช้แสดงสื่อถึงอารมณ์ที่ลึกซึ้งกว่า คำว่าเผลอไผลในประโยค เด็กหนุ่มต้องมองบัลลังก์นั้นอย่างเผลอไผล ให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าเด็กหนุ่มคนนี้มองอย่างไม่ได้ตั้งใจและไม่รู้ตัว ซึ่งในที่นี้อาจจะมีความหมายถูกต้อง แต่นาวกลับคิดว่าถ้าเปลี่ยนไปใช้คำว่าหลงใหลจะดูดีกว่าไหม เนื่องจากในบรรยายต่อๆมาบ่งบอกได้ถึงความรู้สึกนี้อย่างชัดเจน แหล่ะ < แหละ / ล่ะ ตบฉันหัวปลิว < เปลี่ยนเป็นตบหัวฉันปลิว จะดีกว่า สมยานาม < สมญานาม ยุดเสรีนิยม < ยุค พันธะสัญญา < พันธสัญญา สแกดิเนเวียร์ < ตอนแรกคิดว่าเขียนถูก แต่เห็นตอนหลังเขียนคำว่า สแกน ลองดูนะคะว่าจะใช้คำไหน ยิ้มเหย < อาจมีคนใช้อยู่เหมือนกัน แต่ว่าส่วนมากจะใช้ ยิ้มแหย มากกว่า(แนะนำเฉยๆค่ะไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน)ถ้าจะใช้คำว่ายิ้มเหยๆ ใช้ยิ้มแหยๆ ดีกว่า แต่ตรงฉีกยิ้มเหยนั่นถือดีแล้ว เห็นว่าใช้บ่อย ลองดูนะคะ เล่าจ๊ะเล่า < ออกเสียงแล้วฟังแปลกๆ คิดว่า เล่าจ้ะเล่า จะฟังดูดีกว่า กร็อบ < กร๊อบ เข้าต้องการจะพูด < เขา หนังสือโป้ < โป๊ ความสกปรกโสมมขนาดไหน < วรรคถัดไปมีความสกปรกซ้ำ ดังนั้นราวน์สามารถเลือกได้ว่าจะเอาความโสมม หรือว่าความสกปรก อย่างเดียวไว้ตรงไหนได้ เช่น เต็มไปด้วยความโสมมขนาดไหน ความสกปรกเหล่านั้น... เป็นต้น แล้วที่นี้ก็ปัญหาหลัก < มีไม้เอกเพิ่มมาตรง ที ใช่หรือเปล่าคะ? พุ่งชนเขาใส่ < เข้าใส่ ปราณี < ปรานี ในคำว่าปราณีใช้กับชื่อคน มงกุฏ < มงกุฎ ร่างกายบอกบางค่อยๆหยัดกายขึ้น < ตัดกายตรงร่างกายออกประโยคจะสวยขึ้นค่ะ ดอกไม้อาบยาพิษ < ในที่นี้คิดว่าน่าจะเหมือนกับเห็ดพิษที่มีสีสันน่ากินมากกว่า อาบยาพิษหมายถึงผ่านการกระทำของมนุษย์มาก่อน ใช้คำว่าดอกไม้พิษไปเลยก็ได้ ตอนที่แองเจลโคลงหัว อยากให้เปลี่ยนเป็น โคลงศีรษะ มากกว่า ของพรรค์นั้น < ใช้กับสิ่งของต้องใช้ ของพรรณ์นั้น ถ้าเป็นคนถึงจะใช้คนพันธุ์นั้น กับคนพรรค์นั้น(เป็นหมู่)ค่ะ สภาพการ < สภาพการณ์ แม่ม < พอเข้าใจว่าถ้าพิม แ ม่ ง ไปย่อมดูไม่ดี แต่คำว่าแม่มก็ทำให้รู้สึกขัดๆเช่นกัน เปลี่ยนเป็น บ้าเอ้ย บ้าชิบ ก็ให้อารมณ์เดียวกันค่ะ (แนะนำเฉยๆ) ถูกต้องจ๊ะ < เวลาอ่านใช้ จ้ะ น่าจะดีกว่า โฮ๊ะ < โฮะ เสียงสูงอยู่แล้ว ทั้งหมดที่กล่าวมาไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนตามนาวแนะนำทั้งหมดนะคะ อันไหนเห็นสมควรราวน์ก็สามารถรับไปพิจารณาได้ อย่าลืมว่าโลกในนิยายเป็นโลกใบใหม่ ถ้าเราไม่อธิบาย คนอ่านก็จะไม่เข้าใจ ถ้าอยากให้คนอ่านเข้าใจ ไม่ใช่ว่าให้เขาอ่านๆไป แต่มันเป็นหน้าที่ของเราที่จะสื่อภาพรวมให้เห็นว่าโลกที่เราสร้างขึ้นมานี้เป็นอย่างไร สุดท้ายจากชื่อเรื่อง สงครามปราบปีศาจ ดำเนินเรื่องโดยโฮชิโนะ ชินที่เป็นปีศาจเสียเอง จึงทำให้อยากรู้ว่าเรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป หวังว่าบทวิจารณ์นี้จะมีเนื้อหาไม่รุนแรงจนทำให้ราวน์ไม่พอใจนะคะ ยินดีที่ได้ร่วมวิจารณ์นิยายน่ารักๆเรื่องนี้ค่ะ (ภาพประกอบสวยดีนะคะ ขอชื่นชมและเป็นกำลังใจให้) เซ็นรับด้วยนะคะ ย่อ

มะนาวขาว | 4 มิ.ย. 55

  • 12

  • 0

"สุดยอดมาก แหวกแนวดี"

(แจ้งลบ)

เอาไป5ดาวเต็มเลยครับ!! แนะนำเรื่องเขียนได้น่าสนใจมาก แถมเขียนได้ดีอ่านแล้วเพลิน คำผิดก็ไม่มี(หรือหาไม่เจอ) พล็อต... อ่านต่อ

เอาไป5ดาวเต็มเลยครับ!! แนะนำเรื่องเขียนได้น่าสนใจมาก แถมเขียนได้ดีอ่านแล้วเพลิน คำผิดก็ไม่มี(หรือหาไม่เจอ) พล็อตเรื่องแปลกใหม่น่าสนใจมากๆ มีรั่วเล็กน้อยพอฮา แต่ทำไมถึงโหว่ๆไปหลายตอนหละเนี่ย รีไรท์หรือเปล่าครับ ถ้ารีไรท์ก็คงต้องรออีกยาวเลย แต่ก็จะติดตามครับ แก้แล้วมาลงต่อไวๆนะ ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆครับ ย่อ

Sage'coz | 28 เม.ย. 56

  • 11

  • 0

ดูทั้งหมด

คำนิยมล่าสุด

"บทวิจารณ์จาก Blue Whale"

(แจ้งลบ)

Tale of Eventide พันธนาอัตตานิรันดร์ นวนิยายแฟนตาซีเรื่อง Tale of Eventide พันธนาอัตตานิรันดร์ ของ The Ro... อ่านต่อ

Tale of Eventide พันธนาอัตตานิรันดร์ นวนิยายแฟนตาซีเรื่อง Tale of Eventide พันธนาอัตตานิรันดร์ ของ The Roundtable ซึ่งโพสต์ถึงตอนที่ 13 เป็นการเล่าถึงตำนานของยักษ์หนุ่มตนหนึ่งที่ชื่อ โฮชิโนะ ชิน ผู้มีชะตากรรมซับซ้อนและกุมความลับสำคัญๆ จนเป็นที่หมายปองของคนจำนวนมากที่ต้องการให้เขาไขความลับนั้นออกมา แต่วันหนึ่งเขาได้ทำสัญญากับวิญญาณนักรบทั้ง 6 เพื่อให้ได้ครอบครองบัลลังก์แห่งราชันย์ ซึ่งเขามีเวลาในการปฏิบัติพันธกิจที่สัญญาให้สำเร็จอย่างจำกัดเพียง 12 เดือนเท่านั้น ไม่เช่นนั้นเขาจะต้องจ่ายค่าตอบแทนในครั้งนี้ด้วยชีวิตของตนเอง Tale of Eventide พันธนาอัตตานิรันดร์ นับเป็นนวนิยายที่มีโครงเรื่องซับซ้อน เพราะนอกจากจะมีโครงเรื่องหลัก (main plot) คือการปฏิบัติพันธกิจของ โฮชิโนะ ชิน ที่สัญญาไว้กับวิญญาณนักรบทั้ง 6 ให้สำเร็จในเวลาอันจำกัดแล้ว The Roundtable ยังสร้างโครงเรื่องย่อย (sub plot) ขึ้นอีกเป็นจำนวนมาก เพียงแค่ 13 ตอน ก็มีโครงเรื่องย่อยนับสิบโครงเรื่อง อาทิ (1) กรรมผูกพันของชินที่ต้องตามหาคน 3 คน คือ คู่กรรม คู่แท้ และ คู่ลิขิต (2) หน้าที่ของเทพเจ้าธอร์ที่ต้องตามหาดวงวิญญาณ 108 ดวงที่หนีมาจากวัลฮัลลาให้พบและนำกลับไป (3) ความรักความแค้นระหว่างฌ้อปาอ๋องเซี่ยงหวี หยูจีน (หรือ ชิน ในชาติปัจจุบัน) กับ หลิวปัง (หรือ จีเฟ่น ในชาติปัจจุบัน) (4) พันธกิจที่ฌ้อปาอ๋องเซี่ยงหวีตั้งใจจะทำให้ชินจำได้ว่าตัวเขาเองคือหยูจีภายใน 12 เดือน (5) ชะตาชีวิต ความผูกพัน และความลับระหว่างชินกับฌาน (6) ความบังเอิญที่คนจากนอร์สหลายกลุ่มมาหาชิน เพราะอยากทราบเบาะแสของฌาน ไม่ว่าจะเป็น ธอร์ ยอร์มุนกานดร์ เฮลา และ วิญญาณนักรบ (7) เฮลากับการตามหาฌานเพื่อปลดปล่อยเธอจากพันธนาการแห่งโอดิน และปลดปล่อยโลกนี้จากลิขิตฟ้า (8) แผนการเบื้องหลังของเซิร์ทและโลกิในการจ้างวิญญาณนักรบให้ตามหาฌาน (9) ชินกับพันธกิจที่ต้องกระทำตามต้นตระกูลยักษ์ของตนที่ต้องสาปมนุษย์ในเมืองอากาเนะ ที่ต้องฆ่าชาวอากาเนะเพื่อล้างแค้นให้กับบรรพบุรุษ แต่ขณะเดียวกันเขากลับเป็นคนที่ชาวเมืองอากาเนะยกให้เป็นเจ้าเมือง เพราะเขาสาบานว่าจะปกป้องเมืองนี้และปกป้องมนุษย์ในเมืองนี้ด้วย (10) ชินต้องตามหานักดนตรีจากตระกูลหลักของเมืองทั้ง 4 ตนเพื่อมาเล่นดนตรีเพื่อบูชาเทพเจ้าประจำเมืองภายใน 2 สัปดาห์ การสร้างโครงการย่อยปริมาณมากมากเช่นนี้ ในทางหนึ่งช่วยให้เนื้อหาของเรื่องมีความหลากหลายและน่าสนใจ แต่ในอีกทางหนึ่ง เมื่อมีปริมาณมากเกินไปอาจจะกลายเป็นอุปสรรคสำคัญของเรื่องได้ กล่าวคือโครงเรื่องย่อยเหล่านี้ถูกลดทอดความของโครงเรื่องหลักที่ผู้เขียนต้องการสื่ออย่างน่าเสียดาย ขณะเดียวกันยังขัดจังหวะให้การดำเนินโครงเรื่องหลักสะดุดเป็นระยะๆ จนบางครั้งดูเหมือนว่าโครงเรื่องหลักดังกล่าวแทบจะไม่จะเดินเลยก็ตาม ขณะเดียวกันก็น่าเป็นห่วงว่า The Roundtable จะร้อยเรียงประเด็นที่นำเสนอในโครงเรื่องย่อยๆ ที่เปิดไว้จำนวนมากทั้งหมดเข้ากับโครงเรื่องหลักได้อย่างแนบสนิทได้อย่างไร จึงเห็นว่าวิธีแก้ง่ายๆ คือ The Roundtable อาจจะต้องเลือกตัดโครงเรื่องย่อยบางเรื่องที่ยังไม่สำคัญกับโครงเรื่องหลักออกไปเสียบ้าง หรือถ้าคิดว่าทุกโครงเรื่องย่อยที่นำเสนอสำคัญกับนวนิยายเรื่องนี้ ก็คงต้องทิ้งระยะการเปิดโครงเรื่องย่อยแต่ละเรื่องไม่ให้กระชั้นและถี่เช่นนี้ และอาจจะต้องค่อยๆ ปิดประเด็นที่เปิดในโครงเรื่องย่อยลงบ้าง ก่อนที่จะเปิดโครงเรื่องย่อยใหม่ๆ ขึ้นมา ในประเด็นนี้ก็เช่นกัน ผู้วิจารณ์เห็นว่า The Roundtable เปิดโครงเรื่องหลักหลายๆ เรื่องในเวลาใกล้ๆ กันมากเกินไป ในขณะที่โครงการเรื่องหลักยังดำเนินไปน้อยและไม่ชัดเจนพอที่จะทำให้ผู้อ่านจดจำได้ เมื่อถูกโครงเรื่องย่อยที่สนุกสนานและหลากหลายมาแทรกอยู่เป็นระยะๆ อาจทำให้ผู้อ่านลืมโครงการเรื่องที่นวนิยายเรื่องนี้ต้องการเสนอได้ไม่ยากนัก แม้ว่าโครงเรื่องย่อยทั้งหมดที่ The Roundtable สร้างขึ้นส่วนใหญ่นั้นเพื่ออธิบายขยายความเรื่องราวและความเป็นไปในชีวิตของโฮชิโนะ ชินก็ตาม ด้วยเหตุนี้จึงเห็นว่า The Roundtable อาจจะต้องทบทวนและวางแผนเพื่อสร้างสมดุลของจังหวะในการดำเนินเรื่องระหว่างโครงเรื่องหลักและโครงเรื่องย่อยอีกครั้งก็จะช่วยแก้ปัญหานี้ได้ ซึ่งจะช่วยสร้างให้เกิดความกลมกลืนได้มากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ ความน่าสนใจของนวนิยายเรื่องนี้อีกประการหนึ่งคือ การสร้างเรื่องเล่าซ้อนเรื่องเล่า (metafiction) กล่าวคือ ขณะที่อ่านนวนิยายเรื่องนี้ ผู้อ่านไม่ได้อ่านกังอ่านเรื่องของ ฮิชิโนะ ชิน โดยตรง แต่กำลังอ่านเรื่องเล่าของชายคนหนึ่งที่เล่าเรื่องของ ฮิชิโนะ ชิน ให้เด็กกลุ่มหนึ่งฟัง แม้ว่าในตอนเปิดเรื่อง The Roundtable กล่าวถึงประเด็นนี้ไว้อย่างชัดเจน เมื่ออ่านๆ ไป ผู้อ่านมักจะลืมไปว่ากำลังอ่านเรื่องเล่าซ้อนเรื่องเล่าอยู่ อาจจะด้วยด้วยความเนียนของการเล่าเรื่อง แต่ The Roundtable ก็จะกระตุ้นเตือนให้ผู้อ่านตระหนักในประเด็นนี้อยู่เป็นระยะๆ อย่างไรก็ดี ผู้วิจารณ์เห็นว่า The Roundtable ยังใช้เทคนิคสร้างเรื่องเล่าซ้อนเรื่องเล่าได้ไม่เต็มประสิทธิภาพมากนัก เนื่องจากนักเขียนส่วนใหญ่ที่เลือกใช้กลวิธีนี้ในการแต่งเรื่องเพื่อสร้างระยะห่างระหว่างผู้อ่านกับเรื่องที่อ่านให้มากขึ้น ซึ่งผู้อ่านต้องตระหนักรู้ถึงระยะห่างที่ว่านี้อยู่ตลอดเวลาที่อ่าน หรือบางครั้งก็จะนำมาเพื่อใช้เป็นการสร้างมุมมองใหม่ของการเล่าเรื่อง เช่นอาจจะให้ตัวละครในเรื่องวิพากษ์การเขียนของนักเขียนซ้อนในเรื่องที่เล่าอีกครั้งหนึ่ง แต่ในเรื่องนี้ผู้อ่านกลับรู้สึกว่าอ่านเรื่องเล่าปกติ โดยมักจะไม่ค่อยตระหนักว่านวนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องเล่าซ้อนเรื่องเล่า หาก The Roundtable ไม่คอยกระตุ้นเตือนเป็นระยะๆ ทั้งนี้ สิ่งหนึ่งที่บ่งบอกถึงความเป็นเรื่องเล่าซ้อนเรื่องเล่าของนวนิยายเรื่องนี้อย่างชัดเจนที่สุดคือ ชื่อเรื่องที่ The Roundtable จงใจให้ชื่อว่า Tale of Eventide พันธนาอัตตานิรันดร์ เพราะคำว่า “Tale of Eventide” หมายถึง เรื่องเล่ายามพลบค่ำ หรือถ้าเป็นเรื่องที่เล่าให้เด็กๆ ฟังดังในเรื่องนี้ ก็อาจจะนับว่าเป็นนิทานก็นอนได้ ส่วนวลีที่ว่า “พันธนาอัตตานิรันดร์” ในที่นี้มีความหมายถึง โฮชิโนะ ชิน เพราะชีวิตของเขาจึงไม่ต่างจากการถูก “พันธนาการตัวตน (หรืออัตตา) ชั่วนิรันดร์” ที่ต้องประสบชะตากรรมมาตั้งแต่เกิดจนกระทั่งตาย ที่ชีวิตของเขาถูกพันธนาการติดกับฌาน คนที่เขาต้องอุทิศชีวิตทั้งหมดเพื่อปกป้อง ในฐานะผู้พิทักษ์แห่งฌาน ซึ่งเขามิอาจหลีกเลี่ยงได้ ดังนั้นความหมายที่แท้จริงของชื่อเรื่อง Tale of Eventide พันธนาอัตตานิรันดร์ ก็คือ เรื่องเล่าตอนพลบค่ำที่เกี่ยวกับ ฮิชิโนะ ชิน นั่นเอง โทนของเรื่องเมื่อ The Roundtable เปิดเรื่องด้วยบทสรุปในชีวิตของ ฮิโรเนะ ชิน ที่นำเสนอด้วยโทนที่หม่นเศร้า เป็นชีวิตของชายหนุ่มที่น่าสงสารต้องพบกับความผิดหวังและความเจ็บช้ำครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ผู้อ่านทำใจที่จะยอมรับว่าเมื่อเปิดอ่านเรื่องต่อๆ ไปจะพบชีวิตที่แสนรันทดของหนุ่มน้อยคนนี้ แต่ The Roundtable กลับพลิกโทนเรื่องทั้งหมดจากเรื่องที่หม่นเศร้ากลายเป็นเรื่องราวที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา และความสนุกสนาน แม้ว่าจะมีบางฉากบางตอนที่แทรกความโศกเศร้าไว้ด้วย แต่ก็นับเป็นส่วนน้อยของเรื่อง จนในตอนแรกผู้วิจารณ์เคยตั้งคำถามกลับตัวเองว่า ฮิชิโนะ ชิน ในฉากเปิดเรื่อง กับฉากต่อๆ มาเป็นบุคคลคนเดียวกันหรือไม่ แต่อย่างไรก็ดี ผู้วิจารณ์คาดว่าเรื่องในช่วงต่อจากนี้อาจจะค่อยๆ ลดความสดใสและมีชีวิตชีวาของเขาลง ขณะเดียวกระแสเรื่องอาจจะค่อยๆ เปลี่ยนทิศทางไปสู่โทนหม่นเศร้ามากขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อใกล้จบเรื่อง หาก The Roundtable ยังคงต้องการให้ ฮิชิโนะ ชิน ต้องประสบกับชะตากรรมดังที่สรุปจุดจบไว้แล้วตั้งแต่ต้น การสร้างบทบรรยาย บทสนทนา รวมทั้งการสร้างตัวละครในเรื่องโดยรวม นับว่า The Roundtable ทำได้เป็นอย่างดี เพราะทั้งบทบรรยายและบทสนทนาไม่เพียงแต่ช่วยสร้างให้ตัวละครมีชีวิตชีวา มีความโดนเด่น น่าจดจำเท่านั้น แต่ยังสร้างให้เรื่องราวมีความน่าสนใจและน่าอ่านด้วยภาษาที่ถักทอเรียงร้อยต่อกันอย่างลื่นไหล หากจะมีสะดุดบ้างก็เพราะมีคำผิดแทรกอยู่ประปราย อาทิ สาธารณชน เขียนเป็น สาธารณะชน กะพริบ เขียนเป็น กระพริบ ผูกพัน เขียนเป็น ผูกพันธ์ หยักศก เขียนเป็น หยักโศก กะทันหัน เขียนเป็น กระทันหัน อุปโลกน์ เขียนเป็น อุปโลก เวท เขียนเป็น เวทย์ สวิตซ์ เขียนเป็น สวิตร์ กลยุทธ์ เขียนเป็น กลยุทธิ์ สัญชาตญาณ เขียนเป็น สัญชาติญาณ สังเกต เขียนเป็น สังเกตุ ทัศนียภาพ เขียนเป็น ทรรศนียภาพ และ กังวาน เขียนเป็น กังวาล นอกจากนี้ยังมีการเลือกใช้คำพ้องเสียงผิด คือ ต้องเพิ่งแม่นี่ (เพิ่ง หมายถึง ดำเนินกิริยานั้นไปไม่นาน เช่น เพิ่งจบ เพิ่งนอน) แต่ประโยคที่ถูกต้องคือ ต้องพึ่งแม่นี่ (พึ่ง หมายถึง อาศัย พึ่งพิง) ย่อ

bluewhale | 10 ต.ค. 57

  • 2

  • 0

"Colorful Review รับวิจารณ์นิยายหลากแนว"

(แจ้งลบ)

ผู้วิจารณ์: THE zeroday ชื่อเรื่อง : Tale of Eventide พันธนาอัตตานิรันดร์ นามปากกา: THE RoundTaBle เฮโห... อ่านต่อ

ผู้วิจารณ์: THE zeroday ชื่อเรื่อง : Tale of Eventide พันธนาอัตตานิรันดร์ นามปากกา: THE RoundTaBle เฮโหลๆ สวีดัด สวัสดีค่าพี่ราวน์ ก่อนอื่นก็ต้องทำความรู้จักกันก่อน ขอเรียกตัวเองว่า ซี นะคะ ถึงจะบอกว่า 5 ดาวจัดหนักแต่ซีเองก็รู้ตัวว่าบางทีซีก็คงจี้ไม่ค่อยตรงจุด พอรู้ตัวอีกทีซีก็พูดอ้อมๆจงข้ามภูเขาไปหลายลูกแล้วล่ะค่ะ orz หากมีอะไรอยากบอกสามารถติชมได้ทุกช่องทางเลยนะคะ ชื่อเรื่อง (3/5) คงจะต้องบอกว่า ชื่อเรื่องนั้นใช้ภาษาที่ค่อนข้างเข้าใจยากไปซักนิดสำหรับนักอ่านรุ่นเยาว์ (เอ๊ะหรือซีด้อยปัญญาเอง? //ภาษาชาวบ้านเรียกว่าโง่ #แอ๊ก!) ถ้าเป็นไปได้อยากจะให้ช่วยไขความสงสัยเรื่องความหมายของชื่อเรื่องให้หน่อยก็จะดีค่ะ (แอบไปถามคุณกูเกิลมาได้ว่า อัตตา แปลว่า ตัวข้า งั้น พันธนาอัตตานิรันดร์ก็... สิ่งที่ผูกมัดตัวข้าตลอดไป? ) ความสวยงาม (10/10) บอกเลยว่าเข้ามาบทความตอนแรกความรู้สึกนี้แบบ สบายตามาก มันไม่ได้ดำจนมืดสนิท มันดูสบายตามาก ฟร้อนสีขาวทำให้อ่านค่อนข้างง่ายเลยทีเดียว ให้เต็มเลยค่ะแบบนี้ การดำเนินเรื่อง+เนื้อเรื่อง (10/10) เปิดมาตอนแรกนี้ไอความแฟนตาซีลอยคลุ้งเลย มีสงครุงสงคราม ทำพันธสัญญาบลาๆ นึกว่าจะมาแบบ เครียดๆแนวผจญภัย ที่ไหนได้ เปิดมาตอนแรกก็เจอเทพมาซื้อไอติมเสียแล้ว (5555) อ่านไปอ่านมาพอเข้าเรื่องนักรบทั้ง 108 เกือบจะซีเรียส พอถูกผนึกไว้ในหนังสือโป๊ะเท่านั้นแหละ ก๊ากเลยค่ะ ฮาาาาา เรียกได้ว่าเป็นความครีเอทฉีกกฎของคำว่าเทพที่จะต้องนั่งอยู่บนบัลลังมีองรักษ์คอยรับใช้ หรือแม้แต่นัรบผู้เก่งกล้าจะต้องอยู่ในหนังสือศาสตราที่หายากอันดับโลก (แค่หนังสือโป๊ะธรรมดาก็อยู่ได้นะ โฮ๊ะๆ) พล็อตเรื่อง (10/10) ตอนแรกว่าจะให้น้อยกว่านี้เพราะเป็นพล๊อตที่ค่อนข้างจะเจอได้ทั่วไป แนวๆตามเก็บวิญญาณอะไรเทือกนั้น แต่พอลองมาอ่านเนื้อในกลับทำให้ความคิดเปลี่ยน ปมต่างๆมากมายผุดขึ้นมาเรื่อยๆ ความน่าสนใจมากขึ้นทุกครั้งที่ได้อ่านเลยค่ะ การบรรยาย (10/10) อันที่จริงบางซีก็เป็นคนที่อ่านนิยายไม่ค่อยครบนัก คืออ่านแบบผ่านๆ มองเห็นคำให้รู้อากัปกิริยาแค่นั้ยพอ แต่พอมาเจอนิยายเรื่องนี้บอกเลยว่าต้องอ่านทุกตัวอักษร อ่านย้อนอยู่หลายครั้ง ภาษาใช้ได้สวยมากและมีความชัดเจนถือเป็นเอกลักษณ์และสเน่ของนิยายแฟนตาซีที่ขาดไม่ได้เลยจริงๆ ตัวละคร (10/10) ตัวละครถือว่าดีไซน์ได้ค่อนข้างจะแหวกแนวคำว่า ผู้ทำพันธสัญญา นักรบ หรือ เทพ เพราะบางทีมันก็ไม่ได้มีความเหมือนเลย #โดนโบก เทพแต่ละองค์มีเอกลักษณ์ของตัวเอง ซึ่งเอกลักษณ์ของเทพในนิยายเรื่องนี้ไม่ได้เป็นไปตามตำนานที่กล่าวไว้แต่เป็นไปตามหัวใจที่พี่ราวน์สร้างสรรค์ค่ะ บทสนทนา (10/10) ถือว่าพอโอเค ไม่ได้วิบัติหรือฉวัดเฉวียนจนเกินไป ดูเป็นธรรมชาติดีค่ะ เทพก็จะพูดอีกแบบนึง คนก็จะพูดอักแบบนึงเป็นไปตามลักษณะของตัวละคร ใช้ได้เลยค่า การใช้ภาษา (10/10) ภาษาเป๊ะทุกคำ ไม่มีคำผิดเลยค่ะ ต้องของนับถือพี่ราวน์จริงๆ ขนาดใช้คำยากแล้วยังถูกต้องอีก ความน่าติดตาม (10/10) ความพิเศษของนายเรื่องนี้สำหรับซีคือ ไม่ใช่ปมที่ทิ้งไว้ท้ายเรื่องให้ค้างเล่นๆ ไม่ใช่ปริศนาที่ดึงดูดให้เข้าหา แต่เป็นความรู้สึกที่อยากรู้ว่า ‘จะมีอะไรให้ตกใจอีก’ คล้ายๆกับลองให้ชิมอาหารแล้วเจอสูตรที่แปลกไปก็อยากจะตามไปอุดหนุนถึงร้านอีกเรื่อยๆ ประมาณนั้นล่ะมั้งคะ ความประทับใจโดยรวม (13/15) ตอนแรกที่อ่านบทนำก็คิดว่าเหมือนนิยายแฟนตาทั่วๆไป อารมณ์คงคล้ายๆเดิม แต่พอมาอ่านเนื้อในก็เกิดความจุ้งเล็กน้อย ชอบค่ะ บอกได้คำเดียว คะแนนรวม (96/100) คะแนนพิศวาส (100/100) บอกไปแล้วข้างต้นว่าซีค่อนข้างชอบนิยายแบบครีเอท 100 คะแนนนี้ขอมอบให้แก่เจ้าของผู้ผลิตไอติม 7 สี 7 รสค่ะ หุหุ ย่อ

Shoofly Pie | 7 มี.ค. 57

  • 3

  • 0

ดูทั้งหมด

481 ความคิดเห็น

  1. #481 001 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:17
    เก็บตังรอซื้อเลยค้า
    #481
    0
  2. #480 silver_มังกร (@mafis-dragon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 22:00
    น้ำตาจะไหล พอเห็นขึ้นเตือนเท่านั้นแหละ เรื่องอะไรวะ พอเปิดเข้าไปอ่าน เห้ยยยยยยยยยย อัพแล้วววววว อัพจริงดิ ต้องปิดแล้วเปิดใหม่ ไม่ได้ตาฝาดไปจริงๆ 5555555
    #480
    0
  3. #479 nutchee (@nutchee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 22:31
    ในที่สุดก็กลับมาาาาาา ?_?
    #479
    1
    • #479-1 scarletpride (@scarlet-pride) (จากตอนที่ 18)
      19 ธันวาคม 2558 / 21:08
      กลับมาแย้ว อัพเเล้ว อย่าลืมมาอ่านน้า ><
      #479-1
  4. วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 23:31
    ลืมแล้ว
    อ่านใหม่
    #478
    1
    • 18 ธันวาคม 2558 / 01:03
      รู้สึกเจ็บปวด...ต้องขอโทษด้วยนะคะ T^T
      #478-1
  5. #477 LAZY (@suttita) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 11:38
    แลนส..... ทำไมนึกชื่อ แลนสล็อต ขึ้นมาทันที 55
    #477
    1
    • #477-1 scarletpride (@scarlet-pride) (จากตอนที่ 7)
      14 ธันวาคม 2558 / 17:56
      ก็ไม่รู้สิน้าาาา 555555
      #477-1
  6. #476 super.girl (@Konthicha) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:47
    ขอผช.เยอะๆ!!!! จะจิ้นคะ ไม่แคร์ว่ามีนางเอกคะ แต่ขอผช.ตอมชินเยอะๆ 55555555555555555555 สู้ๆนะคะไรท์ จะตามต่อไปคะ !!!!!
    #476
    1
    • #476-1 scarletpride (@scarlet-pride) (จากตอนที่ 17)
      14 ธันวาคม 2558 / 17:56
      เรื่องนี้ผู้ชายเยอะค่ะ ฮืออออ เยอะจนบางทีก็คิดว่าเยอะไปนะ O]--[ //บางทีเราควรแก้ไขให้บางคนเป็นเพศที่สาม---
      #476-1
  7. #475 เซจัง (@little-cream-cat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 17:04
    ง่าอยากถามมานานแล้วค่ะ ไอ้แว่นคนปั้นหม้อเนี่ยใครเหรอคะ มันคาใจ อยากรู้อ่ะ
    #475
    1
    • #475-1 scarletpride (@scarlet-pride) (จากตอนที่ 3)
      14 ธันวาคม 2558 / 17:57
      มิสเตอร์พอตเตอร์แห่งฮอกวอตส์ค่ะ 55555555
      #475-1
  8. #474 fFfFrailty_zZ (@-christin-) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 03:12
    กรี๊ด. ค้างเติ่ง ค้างมาก
    เหมือนเกรดออกแต่ลืมประเมิณอาจารย์  มันไม่สุดอะ. tTT

    ทำร้ายจิตใจนักอ่าน  
    #474
    0
  9. วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 10:46
    ติดตาม
    #473
    0
  10. #472 SmallCrab (@tcpunoy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 20:38
    ขยายตัวอักษรหน่อยก็ดีค่ะ

    อยากให้เพิ่มคำบรรยายให้เห็นภาพชัดเจนกว่านี้นะคะ

    อาจจะมีใช้คำผิดบ้างเล็กน้อยค่ะ (แต่ก็ไม่ได้เยอะจนน่าเกลียดอะไร)

    โดยภาพรวมถือว่าดีค่ะ
    #472
    0
  11. #471 Marterserbe (@vrb1thai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 03:52
    ชอบเฮลาแฮะ..
    #471
    0
  12. #470 keltier (@keltier) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 06:25
    อืมม แก้บทส่วนที่คุยกับลำดับที่สองให้ยาวขึ้นสินะ แต่ถี่ว่าอารมณ์มันยังแหว่งๆอ่ะ เหมือนยังไม่สุด
    #470
    0
  13. #469 1Bishop1 (@vbfip6db2010) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 04:34
    รวมๆสนุกดีครับ
    #469
    0
  14. #468 มิ้งกิจัง (@chanapa-nako) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 18:41
    ห หนังสือโป๊
    #468
    0
  15. #467 atomhillton (@atomhillton) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 20:12
    ใช้คำเริศมากกกบรรยายเยี่ยมมากค่ะ อ่านแล้วแบบขนทุกเส้นลุกอ่ะ(ยกเว้นขนจมูก) ติดตามทันทีค่ะ 
    #467
    0
  16. #466 atomhillton (@atomhillton) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 20:03
    เห็นชื่อเรื่องก็สนใจรีบเปิดเข้ามาอย่างไว ...โล่งโจ้ง คือ บทนำมันอยู่ตอนถัดไปสินะ ตกใจหมดเลย จากคอมเม้นท์ก่อนหน้านี้แสดงว่าบทนี้เป็นรูปภาพ จะรอดูนะคะ :)
    #466
    0
  17. #465 มิ้งกิจัง (@chanapa-nako) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 18:08
    น่าอ่านมากค่ะแค่เริ่มต้นก้อยากตามแล้ว
    #465
    0
  18. #464 มิ้งกิจัง (@chanapa-nako) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 18:06
    ว่างเปล่า
    #464
    0
  19. #463 ครีตานคร (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 00:09
    รออ่าน.
    #463
    0
  20. #462 กดดดดด (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 21:49
    บรรยายดี แต่ตอนนี้งงๆ อะ

    อารม แบบ เพื่อ ???

    #462
    0
  21. #461 keltier (@keltier) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 23:00
    ชินนนน ทำไมตอนอยู่กับผู้หญิงถึงเป็นแบบนี้ฮะตีกิน
    #461
    0
  22. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  23. #459 keltier (@keltier) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 22:29
    หล่อมากกกกกกกหล่อไป หล่อไปนะชิน//กราบกรานพี่เฝอ
    #459
    0
  24. #458 lightwars (@lightwars) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 22:22
    รอๆๆๆ ><
    #458
    0
  25. วันที่ 10 เมษายน 2557 / 22:12
    สนุกน่าติดตามมากเจ้าค่ะ
    #457
    0